Loofhuttenfeest

Date
Oct. 16, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Ja, goedemorgen. Wat fijn om weer bij jullie te zijn.! Het is denk ik heel lang geleden dat ik hier in een zaal was waar mensen zaten.

Volgens mij, ik heb niet zo'n idee. Maar ik heb wel, tenminste, met de bijbelstudies wel. Maar op een zondagochtend is volgens mij wel een heel tijdje geleden. Maar ik ben blij om hier weer te zijn.

Er is een hoop gebeurd bij ons, het gezin. Altijd een heel klein beetje bij. Niet alles hoor, want dat is allemaal niet te doen natuurlijk. Maar we hebben er een achterkleinkind bij gekregen. Echt ja. Ik ben overgrootvader geworden.

Mijn oud is die man dan, 69. Als je een beetje opschiet, lukt het zoiets. En voor de rest kan je er zelf weinig aan doen. En het is ook weer reden tot dankbaarheid. En mijn vrouw kan weer horen.

Die heeft een cochleair implantaat gekregen. Die kon er maar 10% horen. En het is een hele weg geweest. En een paar maanden oefenen. Maar het is een ongelofelijk wonder wat er dan weer kan.

Dan hoor je echt. Zij hoort echt alles weer. Alles. Nou ja, de dokter zegt, u bent geen goed horender. Maar ik vind soms bijna dat ze veel te goed hoort. Want nu hoort ze alles wat ik doe. Terwijl ik mijn leven lang al gewid ben dat ik stiekem iets uit de hele keuken kan snoepen.

Of weet ik veel wat. Maar nu hoort ze dat gewoon. Maar ze hoorden ook bijvoorbeeld bij ons achterkleinkindje Noah Lynn. Wat zo mooi is. Ook weer vernoemd naar een kleinkind wat vrij vroeg overleden is.

Noah. En dan Noah Lynn. Dus dat brengt het weer bij elkaar. Maar die lag in die maxicoosie. Die maakt van die babygeluidjes. Kent u dat? En dat hoorde ze. Ja, daar moesten ze erg van huilen. Dat had ze nog nooit gehoord. Bij de eigen kinderen nog niet.

Dus voor het eerst dat soort geluidjes horen. Dat is. Dan weet je ineens wat je allemaal gemist hebt, toch? Dat is heel bijzonder. Nou, het is vandaag feest. Dat wist u, hè, denk ik. Of niet? Waarom is het feest vandaag?

Ik hoor ergens iets komen, ja? Het loofhuttenfeest is vandaag. Ja, dat is trouwens al de hele week. En morgen is de laatste grote dag van het feest.

Nou, ik ga daarover lezen. Ik begin te lezen. Ik ga eerst een aantal stukken lezen en daar ga ik erover vertellen. Ik begin te lezen bij Johannes. Even gede van Johannes hoofdstuk 7. Waar Jezus het over het loofhuttenfeest heeft.

Een beetje vergeten feest, hè? Een beetje. Een heel vergeten feest. Voor de kerk. We hebben Pasen opgepikt. We hebben Pinksteren wel opgepikt. Maar het loofhuttenfeest. Nou ja, Pasen en Pinksteren.

Nou goed, daar kan ik nog een heleboel over vertellen. Dat hebben we ook weer niet op de goede manier opgepikt. Maar dat is een ander verhaal. Maar het loofhuttenfeest, ja, dat doen we niet. Wij vieren Sinterklaas, zeg maar. En dat ook al niet meer, want dat mag bijna niet.

En dan kerst. Kerst natuurlijk. Vergeet dat ook niet. Het loofhuttenfeest. Maar toen zijn broers naar het feest gegaan waren, toen ging hij ook zelf naar het feest.

Niet openlijk, maar als in het verborgen. Dat betekent al wat. Het loofhuttenfeest zegt toch iets ook vandaag over het feit dat Jezus nog verborgen is en straks openbaar zal worden.

En dat lees je hier zomaar in zo'n eerste tekst al. Hij ging niet openlijk, maar in het voorgaan. En de joden dan zochten hem op het feest en ze zeiden, waar is hij?

De joden konden hem niet vinden. Ook dat is, weet je, elke zin van de Bijbel is bijna profetie, maar ook dit is profetie natuurlijk. De joden kunnen hem vandaag ook niet vinden. Wel individuele joden, gelukkig, komen heel veel messias beleidende joden bij.

Maar Israël als volk van God kan zijn messias niet vinden. Gewoon vanaf vers 10 ben ik bezig.

Johannes 7 vanaf vers 10. En ik heb al twee versen gehad. En ik was van plan dat even vlucht te doen. Zomaar voor te lezen. Maar dus, weet je, Israël als natie kan hem niet vinden.

Niet 1 Johannes 7, Johannes 7. Het evangelie van Johannes, hoofdstuk 7. Nou, 1 Johannes heeft geen eens zeven hoofdstukken. En er was veel gemompel over hem.

Nou, waart maar niet op elke woord wat zeggen. En over hem onder de menigte. Sommigen zeiden, hij is goed. En anderen zeiden, nee, hij misleidt de menigte.

Dat gebeurt tot op de dag van vandaag in Israël. Er zijn er, die zeggen, hij is goed. Dat worden messias beleidende joden. Maar het overgrote gedeel zegt, Jezus.

Dat is bijna een vloekwoord. Daar moet je niks mee van doen hebben. Dat is de religie van Rome. En Rome is Edom en dat is slecht en dat gaat verloren.

Ze snappen niks van Jezus. Ik heb met mensen daarover Jezus gesproken. Ik noem hem dan Yeshua, dat scheelt al. Want dan ineens denken ze, hé, niet Jezus, maar Yeshua. Maar ze zien hem helemaal niet.

Dat is de bedoeling van God, want hij heeft hun ogen gesloten. Maar wij doen dat. Door al die feesten te verbergen. En het gewoon allemaal op een andere manier te gaan vieren. Dan dat het eigenlijk zou moeten. Daardoor kunnen ze het ook.

Ze kunnen het eigenlijk niet zien. Ik weet niet of we daar wel eens over nagedacht hebben. Ik zeg ook niet dat we al die feesten per se zo moeten gaan vieren. Het is de bedoeling van God dat het verborgen heeft. Zijn ogen gesloten.

Waarom? Zodat ik vandaag hier in Wunschoten-Spakenburg het heil tot de heidenen kan brengen. Want dat zijn wij. Ik reken mijzelf daar ook gelijk onder. De goyim, zegt de Bijbel.

De niet-Joden betekent dat eigenlijk. Heidenen heeft ons weer een hele andere betekenis gekregen. Maar daarom. Toch sprak niemand openlijk over hem.

Uit vrees voor de Joden. Dat geldt vandaag. Maar toen het feest al half voorbij was. Dus op de helft van de wink. Week ging Jezus naar de tempel. En gaf onderwijs.

En de Joden verwonderden zich. En ze zeiden. Hoe kent hij de schriften? Zonder onderwezen te zijn.

En Jezus antwoordde en zei. Mijn onderricht is niet van mij. Maar van hem. Die mij gezonden heeft. Als iemand de wil heeft. Om zijn wil te doen.

Zal hij van dit onderricht weten. Of het uit God is. Of dat ik uit mezelf spreek. Dan gaan we naar kijken vandaag. Als iemand de wil heeft. Om zijn wil te doen.

Zal je vanuit Gods woord weten. Of het van Yeshua zelf is. Van Jezus zelf is. Of dat het van mij is. Wie uit zichzelf spreekt. Zoekt zijn eigen eer. Maar wie de eer zoekt.

Van hem die gezonden heeft. Die is waarachtig. En geen ongerichtigheid is aan hem. Heeft Mozes. U niet de Torah. De wet gegeven. En niemand van u.

Doet de wet. Nou moet je weten. Hoe druk ze bezig waren. Om die wet te doen. Soms net zo druk als wij. Om onze bijbelstudies te doen. Onze samenkomsten te houden.

Onze stiliteit te houden. Ik bedoel. Soms voelen we ook onschuldig. Omdat we het niet doen. Maar dan weten we ook weer. Waar we terecht moeten. Enzovoort. Maar we zijn er zeker mee bezig.

Nou de joden daar nog wel meer. Zeker. De schriftgeleerden. En de fariseeën. Die ook een beetje stonden te kijken. Wat is dat nou weer. En niemand van u doet de wet.

Waarom probeert u mij te doden. Wat is dat nou. Dat loofvurtefeest. Nou dan moet je eigenlijk. Ja wel een eentje terug in je bijbel.

Eerst. En dat doen we dan ook maar. Dan begin ik in Leviticus. Leviticus. Exodus.

Leviticus. Leviticus. 23. Leviticus hoofdstuk 23.

Weet je. Anders moet ik straks weer verwijzen. En dan kan ik even zo die. Dan kan ik bij 23 blijven.

Want daar wil ik bij blijven. Maar pakt u tegelijkertijd ook even Deuteronomium op. Want daar staat het. Daar staat het ook. Deuteronomium 16. Hou je vinger ook bij 23. Als je je bijbel bij hebt.

Of als je het op je smartphone doet. Dan moet je even een extra blaadje maken. Of zo maar. Daar staat in Deuteronomium 16. Het vieren van de grote feesten. En dan staat er in vers 13.

Het loofhuttenfeest. Loof heeft dus niks te maken met loven. Want dat is natuurlijk in Nederland veranderen. Ook al die betekenissen. Maar dat betekent het loof van de bomen.

Dus je maakt een hutje van loof. En in dat hutje van loof. Kan je natuurlijk God loven. Maar dat is weer een ander soort loven. Snap je? Maar loofhutjes. Ik moet altijd aan Toon Herman denken daarbij.

Dat weten de oudere mensen nog wel. Mevrouw loofhutjes. Maar het loof. Loof is het loof van de bomen. Dus je moet een hutje maken van loof.

En dat moet u zeven dagen houden. Als u de oogst van de dorsvuur. Van uw perskuip hebt ingezameld. Dat is dus de wijnoogst. Even terzijde. Die oogst van de dorskluur.

Van de perskuip. Die komt natuurlijk ook weer terug in de openbaring. Dat gaan we niet allemaal lezen. Maar daar staat dat die perskuip zal getreden worden. En dan komt er wijn. Druiven. Wijn uit.

Nou. Verblijt u op dat feest. Is feest. De tijd is beroerd genoeg. Ook vandaag. Toch? Soms heel persoonlijk.

Maar wereldwijd. Zijn er niet veel redenen om blij te worden. Voor gewone mensen. Oorlog. Niet alleen trouwens in de Oekraïne.

En in Rusland. Dat denken we allemaal nu. En daar hangen mensen Oekraïnse vlaggen op. En zo. Maar. Er zijn zoveel landen in oorlog. Waar niemand aan denkt. Vervolging van christenen.

Geldontwaarding. Inflatie. Je weet niet wat je geld volgend jaar nog waard is. Kunnen we warm de winter doorkomen. We zetten allemaal de verwarming al wat lager.

En we douchen wat kouder. Tenminste. Sommigen doen dat. Heb ik begrepen. En het moet ook wel. Want de prijzen rijzen. De pan uit. De boeren zijn in opstand. De regering wordt niet meer vertrouwd.

Want. Er is eigenlijk helemaal geen reden tot een feestje. Helemaal niet. Maar God zegt weet je. De tijd wordt genezen door de feesten.

Ik geef je zeven feesten per jaar. Voorjaarsfeesten en najaarsfeesten. In het voorjaar zijn er een paar grote feesten. En in het najaar zijn er een paar feesten. En die moet je altijd houden.

En dit najaarsfeest. Het Loofhuttenfeest. Dan moet je blij zijn. Dus dan zeg je even van. Ze zien allemaal maar. We bouwen een hut.

Dat doen ze ook. Heel Israël staat nu vol met. Loofhutjes. Op straat. Mensen die het soms op hun balkonnetje bouwen. Overal. En daar gaan ze buiten zitten. En dat is een soort.

Wat wij met kerst doen. Weet je wel. Gezellig eten. En binnen. En de kerstboom aan. En dat soort dingen. Maar. Leuk. Gezellig. En je moet blij zijn. Nou dat doen ze daar. Ondanks dat.

Elke dag. De raketten om hun oren vliegen. Nog. Daar horen we natuurlijk ook niet zoveel meer van. Maar het gebeurt gewoon. Maar goed. Ja. Ze zitten in hun hutje. Niet in de bunker. Maar in hun hutje. En het systeem haalt de meeste raketten wel uit de lucht.

Gelukkig. Maar. Ze moeten blij. U moet blij zijn. Dat staat hier. Verblijt u op het feest. Uw zoon. Uw dochter. Uw slaaf. Uw slavin. De leviet. De vreemdeling.

De wees. De weduwe die binnen uw poorten zijn. Allemaal blij. Iedereen mag meedoen. Het is eigenlijk wat dat betreft niet eens zo'n heel Joods feest. Want iedereen mag meedoen.

Iedereen. Niet alleen Joden. Zeven dagen moet u het feest vieren worden. Uw God. Op de plaats die de Heer zal uitkiezen. Want de Heer. Uw God zal u zegenen.

In heel uw opbrengst. Al het werk van uw handen. Daarom moet u werkelijk blij zijn. Ja. Nogmaals. Het lijkt Paulus wel een Filippense. Nogmaals zeg ik u. Verblijt u.

Ten alle tijden. Ja. Drie keer per jaar moet al wat mannelijke onderhuis verschijnen voor het aangezicht van de Heer. Die moet je even vasthouden. Ook kom ik zo op terug. Uw God op de plaats in de tijd die je zal uitkiezen.

Of het feest van de ongezuurde broden. Of het wekenfeest. En bij het loofhuttefeest. Men mag echter niet met lege handen voor het aangezicht van de Heer verschijnen. In de kerk hebben ze hier een soort dankdag van gemaakt.

Weet je wel. Ik mag. Of een paar weken is dat weer. Dan in de kreformeerde kerk aan het dijk hebben ze dankdag voor gewas en arbeid. Tegenwoordig mag er ook zomaar in kreformeerde kerken spreken. Dat is toch veertig jaar geleden niet kunnen denken.

En dan ligt de hele tafel vol met druiven, pompoenen, peren, eieren. Weet ik van alles wat de aarde opbrengt.

Het is belangrijk. Eigenlijk is dat een beetje dit feest. Ook weer een beetje. Een beetje nep, maar een beetje. Maar we danken voor het gewas. En tegenwoordig zegt er dan ook arbeid.

Omdat niet iedereen meer bezig is met gewas. Trouwens, bijna niemand is meer bezig met gewas. Alleen een paar boeren. En de rest is bezig met achter hun computer te zitten. Om te zeggen dat de boeren moeten verdwijnen. Toch?

Een beetje erg door de bocht. Dat weet ik wel. Maar goed. Ik zeg het maar een beetje. Maar we realiseren ons dikwijls niet meer. Dat alles wat we nodig hebben komt uit de grond.

Of uit de zee dan. Alles. We kunnen zelf geen eten maken. Hebt u dat wel eens achter? We kunnen computers maken, podiums, gebouwen. We kunnen allemaal maken. Van grondstoffen overigens die ergens liggen.

Maar we kunnen het allemaal zelf maken. Maar we kunnen geen eten maken. We kunnen hoogstens een zaakje in de grond stoppen en wachten of het wat wordt. Meer niet. Dat moet God doen. We kunnen nooit eten maken. Er is niets, niets wat niet uit de grond komt.

Of uit de zee wat wij kunnen eten. Kan wel plastic of zo. Maar dan komt oorspronkelijk ook uit de grond. En weer wat anders. Maar daar word je ziek van. Maar er is niets wat we kunnen eten wat we zelf gemaakt hebben. Moet je eens denken.

En dan ga je iets geven aan God. En ieder geschenk moet overeen komen met de zegen van de Heer, uw God, die Hij u heeft gegeven. Het staat net over tiende of zo.

Die gaven ze toch al. Maar dan een zegen. Wat je geeft moet overeen komen met God aan jou gegeven heeft. Een aardige overeenkomst. Dan ga ik naar Leviticus 23.

Dan gaat het ook over dat Loofhutfeest. Waar Jezus het dus over had. Op die tempelplein in Jeruzalem. Hij gaat het er trouwens nog een keer over hebben.

Op de laatste, op de grote dag van het feest. Misschien komen we daar straks nog op. De tijd gaat hier altijd harder dan ergens anders. Maar dat is echt zo hoor.

Maar hier heeft Jezus het over gehad. Waarvan de mensen zeiden. Hoe kan hij dat allemaal zeggen. Hij kent de schrift niet eens. Daar staat in vers 23.

Hoofdstuk 23. Vers 33. De Heere sprak tot Mozes. Spreekt tot de Israëlieten. En zegt vanaf de vijftiende dag van deze zeven maand.

Is het zeven dagen lang Loofhuttefeest voor de Heere. Op de eerste dag een heilige samenkomst. Geen enkel dienstwerk mag u doen. Zeven dagen lang moesten de Heere vuuroffers aanbieden. Dat waren vuuroffers waarop stieren geofferd werden.

En dat zijn in die totaal acht dagen lang. In die zeven dagen eigenlijk dat het gebeurt. Zijn er totaal 70 stieren die geofferd worden.

Dat kun je weer lezen in Exodus. Gaan we niet naar kijken. Of in Leviticus. Maar daar gaan we niet naar kijken. Want dat wordt veel te veel. Maar er worden 70 stieren geofferd. En het getal 70 is natuurlijk een heel bijzonder getal.

Waarom is dat getal heel bijzonder? Er zijn op de hele wereld 70 volken. U zult zeggen. Ja, er zijn er wel meer. Ik ken er wel meer. Ja, en toch zijn er maar 70.

Want dat kunnen we lezen in Genesis 11. God heeft de hele bevolking. Zem, Gam, Javid. Ik denk als u naar die studie gaat dat u dat ook hoort. Er zijn 70 volken. Op deze wereld.

En daar hoort Israël trouwens niet bij. Nee. Want die staat er niet vermeld. Want dan krijgt Abraham in Genesis 12 de opdracht. Ga er tussenuit.

Uit die volken. Uit je land. Uit je maag. Weg. Weg daar. En dan ga ik u persoonlijk tot een groot volk maken. Namelijk Israël. En dan in u, in jou, in Israël.

Zullen al die 70 volken van de aarde gezegend worden. Dat is de bedoeling van Israël. Nou ja, die is uiteindelijk in eerste instantie vervuld. En Yeshua de Messias. Die is gekomen en zijn leven gaf en opstond.

Daarom ook die 70. Want het is met het oog op al die volken. Dat is er al op een grafier. En op de achtste dag moet u een heilige samenkomst houden. En de heren een vuuroffer aanbieden.

Het is een bijzondere samenkomst. U mag geen enkel dienst weer doen. Dit zijn de feestdagen van de heren. Die u moet uitroepen als heilige samenkomsten. Nou, dan ga ik even verder naar vers 40.

Op de eerste dag moet u voor uzelf vruchten van sierlijke bomen. Takken van palmbomen. Takken van loofbomen. Vandaar dus die loofhutjes. Takken van loofbomen.

Van beekwilgen nemen. En u moet zich zeven dagen lang voor het aange... Nog een keer. U moet zich zeven dagen lang voor het aangezicht van de heren uw God verblijden. En dat feest voor de heren moet u per jaar zeven dagen vieren.

Dat is het oogfeest. Vreugde. Er komen allerlei vruchten. Die worden daar ook in de loofhut opgehangen. Tegenwoordig palm en citrus en meren en wilg.

En ze gaan ook echt zeven dagen wonen in die hut. En daar eten. Buiten zitten. Een soort kamperen. En een van de kenmerken van die hut is dat het dak zo goed als open is.

Dus u blijft voortdurend de hemel zien. Dat laat je op God zien. En als het gaat regenen zit je in de regen. Nou tegenwoordig hebben de rabbijnen bepaald.

Als het heel hard regent dan mag je er binnen eten. Ja. Ze zijn ook wel praktisch hoor. De joden soms zegt. Dat feest voor de heren moet u zeven dagen per jaar vieren. Het is een eeuwige verordening.

Een verordening. En el olam. Al tosdurend tot aan het einde. Al uw generaties door. In de zevende maand. Zeven dagen moet u erin wonen.

Alle ingezetenen van Israël. Dus niet alleen alle joden of Israëliten. Alle ingezetenen van Israël. Moeten in loofhutten wonen. Zodat de generaties na u weten.

Dat ik de Israëliten in loofhutten liet wonen. Toen ik hen uit het land Egypte geleid heb. Ik ben de Heer uw God. Dus je ziet. Het zijn twee dingen. Het is een herinnering. Aan de woestijntocht door Egypte.

Waar jullie in hutjes woonden. Waar je heel afhankelijk was van God. En ten tweede. Is het een dankfeest. Voor het feit dat je nu in Israël woont. Waar het land zijn rijke opbrengst geeft.

En waar je alle vruchten van het land geniet. Die twee dingen. Die worden er eigenlijk gevierd. En het is het allerbelangrijkste feest. We hebben net gelezen.

In Deuteronomium. Dat ze naar drie feesten moeten. Het eerste moeten ze opgaan naar Jeruzalem. Pesach. Pasen. Jowot. Pinksteren. En Sukkot.

Het loofhuttenfeest. Dat is het derde van die feesten. En dat is de belangrijkste. Dat is. Wauw. Acht dagen feestzieren. Dat is gezond hoor.

Feestzieren is gezond. Zegt God. Moet je doen. Even alles laten voor wat het is. En gewoon feest. Dat is niet zo Calvinistisch.

Weet je. Ik denk dat daarom Calvin dat Calvinistische loofhuttenfeest niet durfde invoeren ofzo. Maar weet je. Maar feest. Lol. Altijd wijn die blijft trouwens.

Dat zingen we. Op dat eeuwig bruiloftfeest. Maar hij zegt hier. Nou gisteravond hebben jullie een feest gehad. Was dat ook een beetje echt. Ja. Toffie. Nou dat hoort bij het loofhuttenfeest.

Ja. Fantastisch. Dus. Dat is de bedoeling gewoon. En het is nog een keer het derde feest. Want we hebben in Israël de voorjaars en de najaarsfeesten.

Heb ik al gezegd natuurlijk. En die voorjaarsfeesten dat is dan Peestdag Shavot. En de najaarsfeesten die zijn 15 dagen geleden. 14 dagen geleden begonnen. Eerst met het nieuwe jaar Rosh Hashina.

Dan Yom Kippur. De grote verzoendag. En dan het loofhuttenfeest. Sukkot. Dus ook weer het derde feest. En de najaarsfeesten zijn in feite de overgangsfeesten. Yom Kippur.

De grote verzoendag is natuurlijk toen vervuld. En is nu nog in vervulling aan het zijn. Want onze hoge priester. Die op Yom Kippur het allerheiligste binnenging om wat te doen.

Het bloedoffer in het allerheiligste. Onze hoge priester is het allerheiligste hemelse heiligdom binnen gegaan. Om daar aan de rechterhand van God te zitten.

Om zijn bloed daar aan hem te geven. En elke dag voor jou en voor jou en voor mij en voor u en voor jou te pleiten. Helfe dag. Hij is daar nog steeds.

Dus Yom Kippur is nog steeds aan de gang. Hij doet verzoenen. Kippur. Keppel komt er ook vandaan. Weet je wel. Keppeltje. Weet je wat het is. Het wordt bedekt.

Die zonden worden bedekt. Yom Kippur. Is nog steeds aan de gang. Doet Jezus elke dag voor jou. Ik zo heerlijk. Wat je ook doet. Het is verzoening. Elke dag. Hij brengt het elke dag.

En weet je waar het volk op wachtte bij Yom Kippur. Dat de hoge priester er weer uitkwam. En dat hij ze zegen. Nou daar wachten wij ook op toch. En daar hebben we allemaal theorieën over bedacht.

En die zullen wel of niet kloppen. Opname. Grote verdrukking. Wedekomst. Op doorlijven. Daar ga ik het allemaal niet over hebben. De meesten weten wel wat ik hier geloof. Maar daar gaat het niet om. Ik zeg wel eens wat ik ook geloof.

Het zal toch anders gaan. Denk ik. Top niet. Het gaat toch anders. Denk ik wel eens met allerlei problemen. Maar in ieder geval. We wachten op de komst van de hoge priester. Yeshua de Messias.

Die uit dat hemelse heiligdom komt. En dan gaat het Loofhuttenfeest beginnen. Niet alleen in Israël. Maar voor de hele wereld.

Weet je. Nogmaals. Ik sla even. Al die eschatologische dingetjes. Dat betekent eindtijd dingetjes. Even over. Daar kunnen we wel eens een andere keer over stoeien. Maar uiteindelijk gaat dat Loofhuttenfeest beginnen.

Voor de hele wereld. Dat is ook echt wat. Al geprofiteerd is trouwens in het Oude Testament. Kijkt u maar even nog in Zacharia.

Neem ik nog heel eventjes hoor. Zacharia. Hoofdstuk 14. Ja. Dat hoofdstuk.

Dat kan je natuurlijk niet helemaal behandelen. Dat ga ik ook niet doen. Maar een paar teksten eruit. Weet je wel. Dat is een dag van donkerheid. Dat gaat over de dag van. Dat in feite dat de hoge priester uit het heiligdom tevoorschijn komt.

Daadwerkelijk naar deze aarde terugkomt. En dan staat er in 14 vers 6. Op die dag zal het geschieden dat het kostbare licht er niet zal zijn.

Even minder dikke duisternis. Maar er zal één dag zijn die de heren bekend zal zijn. Geen dag. Geen nacht. Het zal geschieden ten tijde van de avond.

Dat het licht blijft. En op die dag zal het geschieden dat er levend water vanuit Jeruzalem zal stromen. De ene helft naar de zee in het oosten. De andere helft naar de zee in het westen.

Zomers en zwinters zal het plaatsvinden. Die ene dag duurt dus blijkbaar nog langer dan die ene dag. Want er vindt zelfs een zomer en een winter in plaats. En de heren zal koning worden over heel de aarde.

Nou, dan zijn we eindelijk van... Ik ga geen namen noemen. Af. Maar wie zich dan ook koning, president, regeerder, machthebber, wat dan ook noemt of denkt dat er zijn over deze aarde.

Dan zijn we vroeg. Hoeven we nooit meer te stemmen. Zijn we nooit meer teleurgesteld in het stemmen. Allemaal klaar. De heren.

Hij zal koning zijn. De heren, dat staat in het Hebreus J-H-W-A. Ik zelf spreek dat uit als Jehovah. Maar dat is natuurlijk Jezus.

Want, staat er in de Bijbel, hij heeft de naam boven alle naam ontvangen. Omdat hij zich ontledigd heeft en de gestalte van een dienstkredig heeft aangenomen.

Heeft hij de naam boven alle naam ontvangen. En wat is die naam boven alle naam? Jowa. Dus, ja, dat zal een dag van zoveel glorie zijn.

Maar ook van, weet je, als ik denk aan Johannes die hem zag in het begin van de openbaring. Hij valt als dood aan zijn voeten. En dan denk ik, dat doe ik volgens mij ook. Wij kunnen toch voor God niet bestaan.

Ik niet hoor. Ik niet. Wees heilig, want ik ben heilig. Zegt de Heer, nou, ik hoef daar niet mijn best. Ja, ik probeer wel een beetje netjes te leven, maar ik ben niet heilig.

Nee. Echt niet. Daar ga ik niet uitgebreid op in, maar ik ben echt niet heilig. Nou, dan een heel stukje verder. Dan staat er in vers 16.

Het zal geschieden dat al de overgeblevenen van de heidevolken, van de goyim, die tegen Jeruzalem zijn opgerukt. Want dat staat te beginnen.

Dat ziet u toch al wel, hè? Snapt u wel? Dat is nu aan de gang. Er worden concties gemaakt en verbonden gemaakt.

Amerika maakt zich wat los van het Westen. Althans probeert het Westen naar zich toe te trekken, maar dat gaat allemaal mis. Het gevecht onder Oekraïne maakt dat Rusland contacten met de Arabische landen en met de Verenigde Arabische Emiraten en met Iran aanhaalt en met de landen in het heel Oosten, in China.

En uiteindelijk dan zal er eigenlijk nog maar... Nou ja, dan komt er nog wat gedoe. Hoe dat precies gaat, weet ik natuurlijk eigenlijk niet, maar er staan heel veel dingen in de Bijbel over. Maar uiteindelijk blijft er één probleem over.

Wat doen we met Israël? Wat doen we daarmee? Wat moeten we daar nou toch mee? Dat rot landje daar in het Midden-Oosten. Wat moeten we daar nou mee? Weet je, en dan komen de Verenigde Naties bij elkaar.

Maar Poetin heeft al gezegd, ik wil de Verenigde Naties bij elkaar hebben. Dan komen de Verenigde Naties bij elkaar. En dan gaan ze samen beslissen wat er met Israël gaat gebeuren. Zij hebben ook beslist, denken ze, dat het ging ontstaan.

En dan gaan ze samen beslissen wat er met Israël gaat gebeuren. Nou, dat staat in Psalm 2. Waarom komen de Verenigde Naties bij elkaar en bedenken de volken daar allemaal ijdelheid om tegen de heren en zijn gezalfden op te staan.

Dat is de vervulling van Psalm 2. Dat komt heel binnenkort. Een van de volgende veranderingen van de Verenigde Naties is dat aanstaande. Maar vervolgens komt dan dit.

Want die volken worden verslagen. Die worden verzameld. En dat weet je, dat wordt niet eens een strijd. De heren zal komen. En in het dal van Jozefat. Ik lees tegenwoordig elke dag wel in de krant over Armageddon.

Gewoon in de krant, ik lees het Noord-Hollands dagblad. Denk elke dag wel een keer het woord Armageddon in. Bijbelse taferelen. Armageddon dreigt in de financiële wereld.

Nou gewoon, die zijn heeft het over. Nou, Armageddon, Dal in Israël. Daar vindt die plaats, die slag. En de heer zal dat in één ogenblik winnen natuurlijk.

Dat doet hij menselijk. En met eerbied gesproken met twee vingers in zijn neus. Dat is geen enkel probleem. Al die raketjes van Poetin en van de Ayatollahs en van Bieden ook allemaal.

En dan zullen ze daarna van jaar tot jaar opgaan om zich neer te buigen voor de koning, Jehovah Zebaot, de heren van de legermachten, om het loofhuttenfeest te vieren.

Dat is het feest wat eraan komt. Nou, daar heb ik nog één tekst en dan ga ik daarmee besluiten. Dat is dan uit de openbaring. Ja, dat vind ik dan toch nog wel mooi hoor.

Daar gaat het over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. Er staat eigenlijk de vernieuwde hemel en de vernieuwde aarde. Weet je, ik geloof niet in het einde van de wereld.

Ik geloof daar niet in. Ik geloof wel in een nieuwe aarde. Maar niet in een einde van de wereld. Romeinen 8, het is nog aangehaald, daar gaat het over de schepping zucht in barensnood.

En wacht op het openbaar worden, op het tevoorschijn komen van de zonen van gods, de erfgenamen. Dat is waar de schepping op wacht. Nou, barensnood.

Wat gebeurt er na de barensnood? Dan is er een kind. Na de barensnood is het niet afgelopen, na de barensnood is het begonnen. Zo is de schepping in barensnood en dan ontstaat er een nieuwe, vernieuwde aarde.

We weten precies hoe dat zou zijn. Eén minuutje neem ik daarvoor, zomaar een gedachte die ik had. Dat hebt u wel eens, dat kun je zo op YouTube vinden, maar een filmpje gezien van hoe een celdeling gaat.

Een cel is een vreemd. We hebben allemaal miljarden cellen in ons lichaam. Maar die ene cel is een vreselijk ingewikkeld ding. We denken wel dat dat mensen ingewikkeld zijn, maar onze celletjes zijn nog veel ingewikkeld.

Het zijn complete fabriekjes. Met schoonstetjes en radertjes en dingetjes en voedingen en afvalstoffen en vuilnismannen. Vuilnismannen en weet je, moet je maar eens kijken. Het is echt heel, of anders moet je het in je kinderen vragen, want die leren dat gewoon op middelbare school, bij biologie, die weten dat precies.

Weet je wat nou het hele bijzondere is van die cel? Die cel, terwijl die aan het werk is, gaat die zich ook, gaat die ook een nieuwe cel beharen. Dat gebeurt de hele dag door in jouw lijf.

Dus diezelfde cel deelt zich. Dus die maakt een nieuw schoorsteentje, een nieuw fabriekje, een nieuw radertje, een nieuw staartje, een nieuw, allemaal nieuw, terwijl die blijft bestaan.

Nou ja, zo is dat nou eenmaal geëvolueerd. En dan zegt Johannes in openbaring hoofdstuk 21, en ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de aarde waren voorbij gegaan.

Die tijd is voorbij, de tijd is genezen, is geheeld. En de zee was er niet meer. De zee staat altijd symbolisch voor bedreiging of voor de volkeren zee. De zee is ook dat waar het beest uit opkomt.

Weet u wel, maar die was er niet meer, die is weg. En ik, Johannes, zag de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, neerdalen van God uit de hemel.

Gereed gemaakt als een bruid die voor haar man sierlijk gemaakt is. Als je wil weten hoe die bruid eruit ziet en hoe de bruidegom, in Israël wordt, op Lofwittefeest wordt ook het hooglied gelezen.

Zo mooi. En ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen, zie de Sukkot. Dat is meervoud. Eigenlijk de Sukkot, moet ik zeggen.

De tent van God. De loofhut van God. Is bij de mensen. En hij zal bij hem wonen. En zij zullen zijn volk zijn. En God zelf zal bij hen zijn.

En hun God zijn. En God zal alle tranen van hun ogen afwissen. En de dood zal er niet meer zijn. En geen rouw en geen jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen, deze dingen, zijn voorbij gegaan.

We zitten er nog in. Nog even. En in dat nog even beseffen we dat nog hoogte, nog diepte, nog leven, nog dood, nog machten, nog krachten, nog overheden, nog wat dan ook, ons zal kunnen scheiden van de liefde God die is in Christus Jezus.

En misschien moet je er heel diep doorheen. Dat kan. En misschien moet, zeker, zal ook deze wereld er heel diep doorheen komen. Maar in deze tijd zijn we blij.

Acht dagen lang verblijf je. Even de zorg onder je bed. Omdat we weten dat dit feest eraan komt. En het is vandaag belangrijk om te weten dat je erbij mag horen.

Dat je die hoge priester uit de hemel verwacht. Dat je hem kent. Misschien nog niet als die hoge priester, maar wel als het kind Jezus, Yeshua, wat in de kribbel lag.

En wat aan het kruis zijn leven gaf. En afrekende met de oude wereld. En zei, dit is voor jou. En als je dat nog niet gedaan hebt, wil ik je echt zo vragen.

Kom tot hem. Wacht niet langer. Want deze dingen zijn dichtbij, hoor. Echt. Het gaat gauw komen. Amen. Ik wil nog even met jullie bidden.

Vader in de hemel, dank u wel. Voor wie u bent. En voor de kracht van uw woord. En wilt u wegnemen wat van mezelf misschien was, maar wilt u alstublieft in ons hart laten landen.

Wat van u was. Het zijn uw woorden. Die we hebben mogen openen. Heer, en dan... Dan verwachten we u. Ik hou altijd nog van die machtige oude psalm, heer.

Ik blijf de heer verwachten. Mijn ziel wacht ongestoord. Ik hoop in al mijn klachten op zijn onfeilbaar woord. Hij gaat komen. Dank u wel. Vader, en we prijzen u daarvoor.

En ik bid dat u mensen aanraakt, ook op dit moment in deze zaal, die u nog niet kennen. Die zijn er ook hier. Die niet hun hart, hun leven aan Yeshua hebben gegeven.

En ik bid u dat dat vandaag mag gebeuren. En dat ze binnenkort gedoopt mogen worden. In de naam van Jezus. Amen.