Simson

Spreker

Henk Geurts

Date
Oct. 9, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Broeders en zusters, jongens en meisjes, vanmorgen wil ik een heel apart stukje met jullie behandelen.

! Ik probeer het een beetje compact te houden, maar ik wil toch even iets lezen. Het gaat namelijk over Simpson.! Simpson leeft in dit gebied, je zou kunnen zeggen, waar de Gaza stroken is.

Die stad bestond toen uit vijf plaatsen en die hadden vijf koningen. Vijf burgemeesters zou ik kunnen zeggen, die waren schatrijk en die leefden daar met de Filistijnen. En Simpson is, en ik moet dan even een heleboel overslaan en jongelui, vraag thuis maar hoe dat precies zit met die richterentijd.

Dat zou echt uitgebreid worden, maar er wordt dan een richter geboren, die heet Simpson. En die man is beren, berensterk. God wil hem in de verschrikkelijke verwarring waarin ze leven, wil hem toch gebruiken voor zijn dienst.

Ik lees een stukje uit het hoofdstuk 15, een klein stukje. En dan komt dat verder wel met de prediking tot uitdrukking. En ik heb een paar plaatjes erbij, meestal doe ik dat niet.

Ik vind dat ik het met vertellen moet kunnen. En dat blijf ik ook vinden, maar goed, vanmorgen bij uitzondering. Ik lees een paar versen dus uit Richterent 15. Simpson is namelijk getrouwd.

Hij zag een vrouw en hij moest natuurlijk een Filistijnse vrouw zijn, want blijkbaar wilde hij die graag hebben. God heeft dat ook weer gebruikt. Maar ja, dat liep helemaal fout.

En daar krijg hij heel veel spijt van. Wat gebeurt er dan in hoofdstuk 15? Niet lang daarna, in de tijd van de graanoogst, wilde Simpson bij zijn vrouw in Timna op bezoek gaan.

Hij nam een bokje voor haar mee. Niet een bosje bloemen, maar een bokje. Simpson wilde naar de kamer van zijn vrouw gaan, maar haar vader hield hem tegen. Hij zei, ik dacht dat je een ekel aan haar had gekregen.

Daarom heb ik haar gegeven aan een van die andere dertig mannen van de bruiloft. Maar ik heb nog een jongere dochter. Die is veel mooier. Die kan heel goed jouw vrouw zijn.

Maar Simpson zei, wat ik ga doen wordt een ramp voor de Filistijnen. En deze keer zit jullie eigen schuld. Toen vertrok Simpson. Hij ving 300 vossen.

Hij bond steeds twee vossen met de staart aan elkaar en maakte daar een brandende fakkel aan vast. Daarna jaagde hij de vossen het veld in. En we lezen net dus dat het dus tijdens de oogsttijd is.

Zo stak Simpson de akkers van de Filistijnen in brand. Alles verbrandde. Het koren dat nog op de akkers stond. Het koren dat al gemaakt was. De wijngaarden. En de olijfbomen.

Nou, even tot zover. Ik zou eigenlijk het hele hoofdstuk moeten lezen. Maar gezien de tijd wil ik dus verder gaan. Er zijn twee begrippen die je vast wel kent.

Dat zijn water en vuur. Dat zeggen we van twee mensen. Dat zijn water en vuur. Die niet met elkaar door één deur kunnen. Water en vuur.

Soms broer en zus in één gezin. Soms twee collega's waarvan je weet dat je niet samen aan een klus moet zitten. Water en vuur zeg je dan.

Je zou kunnen zeggen, zo was het ook met Simpson en de Filistijnen. Telkens als ze elkaar ergens tegenkwamen, ging het hart tegen hart. Nou, en dat vond ik een heel mooi thema vanmorgen.

Om het een beetje voor jong en oud hopelijk te duiden. En letten we op drie dingen. Het vuur van Simpsons wraak. Het uitgebleuste Israël dat wordt aangeblazen.

En het water dat Simpson ontvangt op zijn gebed. En ik wil het ook praktisch toepassen. Soms heb je dat, hè. Je wordt verschrikkelijk boos.

En dat neem je mee in de nacht. In je denk er een paar eventjes over. En na het nadenken kom je erop terug. Dan denk je, wat ben ik stom geweest.

Simpson werd toch al eens verschrikkelijk boos. Hij was boos geworden omdat zijn raadsel bij die eerste bruiloft, dat heb ik niet verteld, maar goed.

Dat geeft even niet. Was verraden door zijn eigen bruid. Hij was boos geworden, naar huis gegaan, de boel de boel gelaten. Niet meer naar zijn pasgetrouwde vrouw omgezien.

En nu heeft hij spijt. Hij wil terug. Hij wil haar. En hij staat bij zijn schoonvader bij de deur en zegt, laat mij bij mijn vrouw in de slaapkamer binnen gaan.

Blijkbaar met kennelijke bedoelingen. En hij heeft een prachtig geitenbokje meegenomen. En hij staat bij de deur en zegt, mag ik naar binnen? Want ik heb haar getrouwd.

Maar dat is net het probleem. Die schoonvader van Simpson, die had gedacht, Simpson is weg. Die wil haar niet meer hebben. Hij heeft een witheid zien vertrekken. En de volgende dag en de dagen daarna was hij er niet meer.

Hij heeft gedacht, wat moet ik daarmee? Wat moet ik daarmee? En dan bleef hij met zijn dochter zitten. Dat was niet de bedoeling. Hij heeft ze maar aan een ander weggegeven.

En nu staat daar zijn ex-schoonzoon voor de deur. Een spuurballerman. Met een geitenbokje bij hem aan de deur. Moet je je voorstellen. Wat moet ik doen? Maar hij kent Simpson wel een beetje.

Simpson was puur op het uiterlijk van het meisje gevallen. Zijn ouders hadden hem trouwens nog op gewezen. Doe dat nou niet. Neem een Israëlisch meisje. Maar Simpson had gezegd, ze is goed in mijn ogen.

Precies de richterentijd. Ieder deed wat goed was in eigen ogen. En die schoonvader, die kende Simpson wel een beetje. Die zei, ik heb nog wel een jongere zus.

Zei hij, die is nog veel knapper. En hij biedt Simpson een betere deal aan. Dan hij eerder had gekregen. Maar Simpson, hij wordt weer boos.

Hij neemt het niet. Het vuur in zijn ziel vlamt op. Dit gaat zomaar niet. Ja, zulke mensen zijn er. Dat zijn van die kruidje roemen iets.

En Simpson was typisch zo iemand. Je leest nooit dat Simpson uit eigen overweging is. Gaat nadenken en een besluit neemt. Mensen erbij haalt. Raad geeft. Nee, hij reageert alleen maar.

En als er iets gebeurt, dan vlampt dat bij hem van binnen. Een beetje nadenken is er niet bij. Meestal. Hij reageert om betaald te zetten.

Dat zien we heel vaak in de geschiedenis terug. En zo kennen we ook Simpson. De een reageert. De ander zet het betaald. En gaat steeds verder. Het escaleert. Het escaleert.

En het ontploft. Nou, wat voor escalaties zijn er op dit moment niet in deze wereld. Woest is hij. En in zijn woede komt hij op een goed idee.

Boosheid wil je wel eens op een goed idee brengen. Nou ja, goed idee gaat helemaal tegenin wat jullie van de week hebben geleerd. Hij gaat dieren vangen. Vossen.

Mogelijk jakhaalzen. Omdat vossen zijn eindselgangers. En jakhaalzen. Maar goed, vossen. En dan vangt hij de met pijn en moet je 300. Wat moet dat de moeite gekost hebben.

En hij vangt die vossen. En knoopt ze met een staart aan elkaar. Maakt ze vast. En doet er een fakkel aan vast. Woest is hij. Hij zal wraak nemen op die Filistijnen.

En die fakkels steekt hij aan. Ja, vreselijk hè. Dat je zo met dieren omgaat. En Simpson jaagt die beesten. Door de akkers.

Die dan zich zag gaan. Want dan is de een weer uitgeput. Dan de andere weer. Waar al het graan groeit. Dat lazen we net. Het was precies de tijd van de tarweoogst. En zo zich zagen die beesten over de akkers.

En alles in de brand. 150 van die groepen. Vreselijk. Hoe moet er voor die dieren zijn geweest? Wat een goede oogst. Wat een goede oogst. Wat nog iets veel erger is. Kijk.

Dan moet je eventjes omdenken. Als je elke maand keurig je loon krijgt. Je salarissakje ontvangt. Om zo maar te zeggen. Dan is dit heel wat anders.

Hier is bezig om een complete oogst van een heel jaar vernieuwd te worden. Had je een goede oogst. Dan kon je je schuur vullen. En had je eigenlijk. Ja. Had je eten voor het hele jaar.

Had je een slechte oogst. Dan moest je maar hopen. Dat je nog wat anders had. Anders leed je eenvoudig honger. Geweldig die tarweoogst. Dat is eten. We kunnen weer tegen voor een jaar.

Hard werken. Maar we kunnen er tegen. En dit is nou net het moment waarop Simpson dat doet. En dan komen daar die vossen met die brandende fakkels. Fakkels. Twee aan twee.

Zichtzaggend. En ze komen ook nog erger in de wijngaarden. En de olijfbomen. Dat is helemaal vreselijk. Als je in een wijngaard in de brand gaat. Of een olijfbomen. Dan heb je een hele generatie.

Moet je weer opnieuw bomen kweken. Doet jaren voordat er herstel is. Kijk. Een tarweoogst die mislukt is een ramp. Maar volgend jaar kun je weer. En dan hoop je op een goede oogst.

Maar voordat je een wijnstuk goed hebt. Dat doet jaren. En een olijfbomen kost een generatie. Wat een ravage. Een klap voor het Filistijnse land. En dit alles verwegen.

Die ene vrouw waarop hij zo boos was. Wat kan boosheid toch betekenen? Hier is echt iets verschrikkelijks gebeurd. De economie gaat eraan. Volksgezondheid.

En wat een dierenmishandeling. Dat zien wij wel maar zij niet. En je komt zo in een spiraal van geweld. Als je het zo betaald gaat zetten.

Maar die Filistijnen komen natuurlijk vragen. Wat is hier gebeurd? Simson heeft dat gedaan. Waarom heeft Simson dat gedaan? En dan horen ze het hele verhaal. Van die vader met zijn schoonvader.

En dan nemen ze wraak. Ja. Het staat echt zo in de Bijbel. Het vuur wordt met vuur beantwoord. Ze steken. Zijn schoonvader en die dochter in brand. Nog harder toeslaan.

En als Simson dat hoort. Slaat hij nog harder toe. Ik zal me wreken. En pas daarna ophouden. En hij sloeg met een grote slag.

De botten stuk. Er staat eigenlijk iets heel anders in de Bijbel. Dat vind je. Ja eigenlijk moet je de grondtekst zoeken. Er staat eigenlijk. Dat Simson hen pijn doet. Waar het heel kwetsbaar is.

Dan weet u genoeg. Moeten we dat nog in de Bijbel lezen? Dan kun je toch gewoon in de krant lezen? Wereldleiders die elkaar betaald zetten. En dan escaleert het. En dan wordt het nog erger.

Dat is van alle tijden. En ik vind het ook best een beetje ingewikkeld. Wil God dit wel? Hoe het ook is. Simson wordt wel gebruikt. Dat zullen we zien.

Dat vuur van die woede van Simson. Dat wordt door God gebruikt. Om het volk te bevrijden van de Filistijnen. Want je moet weten. Het leefde helemaal samen door elkaar.

Dat wilde God voorkomen. Want ooit moest nog de Messias geboren worden. En daar moest je wel als volk. Het moest een Jood zijn. Laat ik het zo maar zeggen. Het moest iemand zijn uit het Joodse volk.

Dan moet je dat wel zuiver houden. En je kunt van Simson zeggen wat je wilt. Dat hij wat van raak hield. Maar hij wist wel wie de vijand was.

Want weten wij dat eigenlijk wel wie de vijand is. Wie de vijand is. Nee, sorry. Het is niet mijn bedoeling om een vuurtje te stoken.

Daar gaat heel veel energie in zitten. Maar weten wij wel wie de vijand is. Christenen zijn vaak onderling zo met elkaar in discussie. En ze verliezen zoveel energie met allerlei standpunten die ze hebben.

Maar weten wij wel wie de vijand is. Simson wist dat tenminste. En hij handelde daarnaar. Nee, ik zeg niet dat we vossen moeten gaan vangen. Vreselijk.

Of brand moeten gaan stichten. Al wisten we alleen maar eens waar het op aankwam. God kan blijkbaar woede, vuur van woede wel gebruiken.

Want word jij ook wel eens boos? Worden wij wel eens boos? Ja toch? Iedereen toch? De een sneller en heftiger dan de andere.

Maar boos worden we allemaal. Maar de dingen waarom je echt boos wordt. Ik heb niet over irritatie alleen maar waarom je echt boos bent.

Die zeggen heel veel over jouzelf. Die zeggen wat je echt belangrijk vindt. Waar jij je over opwint. Waar worden wij boos over? Wat raakt ons?

Waardoor je elke keer dan boos wordt. Wat er moet er gebeuren? Wil jij echt boos worden? Is er ook wel eens iets bij wat de Heere God betreft?

Om de dienst van de Heere God? Ik bedoel niet dat we er als een soort Rambo moeten losslaan. Helemaal niet. Maar wat raakt je? Wat van de Heere God is?

Of raakt ons het probleem van het geloof niet meer zo? Zolang we nog maar in rust en vrede kunnen leven. En gaat het allemaal nog een klein beetje. Het is wel goed zo.

Maar weet u. God wil ook in deze wereld nu. Dat hij gediend wordt. Raakt ons dat nog? Als dat niet gebeurt. Als mensen hem afwijzen.

Doet het ons nog pijn. Als we zien dat. Wat er allemaal gebeurt in het land. Maar ook. Gewoon mensen om ons heen. Die gewoon keihard afwijzen. Maar goed.

Als Simpson boos wordt. En wraak neemt. Zetten die Filistijnen het ook weer betaald. En wat gebeurt er? Er komt een complete militaire campagne. Die wordt opgezet. Terwijl Simpson inmiddels al lang ergens een verblijf heeft gevonden.

In een rots. Etam. We weten niet precies waar het was. En dan komen ze met een groot leger. En sloegen een kamp op tegen Juda. En de Judeërs schrikken zich aan ongelukken. Wat is hier aan de hand? Wat komen jullie doen?

Zeiden ze die Filistijnen. Wraak nemen. Wraak nemen. Terug doen. Wat jou is aangedaan. Nee. Niet een stap vooruit zetten. Maar wraak nemen.

Betaald zetten. En wat er dan gebeurt. Dat hebben we niet gelezen. Maar dit is het meest schokkende van dit hoofdstuk. Dan zeggen de Filistijnen. Als je Simpson uitlevert.

Dan komt het goed. En dan gaan 3000 Judeërs. Een heel leger. Die gaan naar Simpson toe. In de rots waar hij zich ophoudt.

En dan zeggen ze tegen Simpson. De Filistijnen zijn gekomen. Wil jij onze legeraanvoerder zijn? Nou dat lees ik net als je de Bijbel.

Dat zeggen ze dus niet. Zeggen ze tegen Simpson. Simpson. Alsjeblieft. Ga in gebed met ons. Wij moeten de Filistijnen verslaan. Jij bent toch onze rechter. Onze richter.

Niks ervan. Weet je wat ze zeggen? Simpson. Waarom heb je ons dit aangedaan? Ho even. Ho even.

Dit is het volk van God. Van Israël. Geroepen om vrij te zijn. Door God. Bevrijd uit de banden van Egypte. Wist je niet dat wij de Filistijnen de baas moesten zijn?

Dit is de omgekeerde wereld. Ze moeten achter Simpson gaan staan. En niet geïntimideerd zijn door die geweldige overmacht van die Filipijnse legermacht. Simpson is blijkbaar niet de oplossing, maar het probleem voor zijn eigen landgenoten.

Ze heersen over ons. Simpson. Doe het nou toch niet? Hou je toch rustig? Verschrikkelijk. Het zit bij hen helemaal van binnen. Simpson is een ongewenste verlosser.

Hij komt de boel zo verstoren. De Filistijnen onderdrukken ons. Simpson. Hou op. Hou op ermee. Doe niks. Doe nog niet. Dit is pas erg. Ja, als het onder het volk van God ook niet meer zo is dat ze verlost willen worden.

En dat ze niet meer willen nadenken. En ze willen geen verlosser hebben. En Simpson geeft maar een hoop onrust. Simpson, waarom heb je dat gedaan, zeggen ze.

Wat heeft Simpson dan gedaan? Niets. Ik heb gedaan wat zij mij aangedaan hebben, zegt hij. Dit is zo erg.

Ze zijn helemaal meegegaan in het Filistijnse verhaal. En dat is zo'n levensgevaarlijke situatie. We gaan mee in het wereldlijke, in het mainstream verhaal.

En doen eigenlijk gewoon niet wat God zegt. Is er een lichtpuntje? Is er een lichtpuntje? Is er een lichtpuntje? Ja. Simpson zegt, ik ga met jullie mee.

Bind me maar vast. Aan spik splinter nieuwe touwen. Ik ga met jullie mee. Maar één ding beloofd. Je steekt me onderweg niet dood. Dat is het broedermoord. Neem me maar mee. Dat gaat niet gebeuren, zeggen ze.

We leven hierover aan die Filistijnen. En daar zullen ze heel blij mee zijn. Nou. En ze waren blij. Ze komen aan in het plaatsje Ligie. En dan schreeuwden de Filistijnen het uit van blijdschap.

Eindelijk. Eindelijk. Dat is fantastisch. De prooi is binnen. Was gebonden en wel. Alleen maar door een klein beetje intimidatie. Was Israël onder de indruk.

En ze leveren hem uit. Op een presenteerblaadje. Maar dan. Maar dan. Dan komt Gods geest over Simpson.

De geest die maakt dat hij buitengewone kracht heeft. En de touwen breekt als een stukje. Als vlas in een vuur. De touwen vallen zo van hem af.

En dan is Simpson die ontsteekt in een woede. Hij vindt daar ergens een verse ezelskaak. Ja. Die lagen daar gewoon op straat. Dat mocht trouwens helemaal niet. Hij was een nazireer.

Hij mocht. Hij was een speciaal door God toegeweide. Hij mocht zijn haar niet knippen. Hij mocht geen doden aanraken. Maar hij mocht ook geen lijk. Of een bot van een dier mocht hij opraapen.

Was absoluut verboden. Maar goed. Op een of andere wijze. Dat deed hij dat toch. Hij was een nazireer. Hij stond onder een gelofte. Geen kandavers aanruiken. Zo'n ezelskaak lijkt ook een beetje op zo'n zwaart.

Zo'n bek. Daar kun je behoorlijk mee slaan. En wat er dan gebeurt. Nou ik zou het bijna niet kunnen zeggen. Dat vind je in een stripverhaal. Hij slaat om zich heen. Duizend Filistijnen.

En dan dankt hij. Hij dankt als het ware de heren. Nou ik kan het geen gebed noemen. Het is een brallerig lied. Hoe je agressief wordt. Met een ezelskaak zegt hij. En ik had het maar niet uitgebreid verteld.

Maar met een ezelskaak heb ik. Eén hoop. Twee hopen. Heb ik een stelletje ezels dood geslagen. Dood aan de vijanden. Is dit nu het heilige vuur wat God bedoelt?

Is dit de geest van God? Dat kun je natuurlijk afvragen. Maar ik zei aan het begin al iets eerder. God heeft hem zeker gebruikt. En blijkbaar die woede.

Als het volk zo uitgeblust is. En zich aan de Filistijnen wil overleven. Zo geesteloos is. Ja dan is er tenminste wat gebeurd.

Maar nou mijn vraag aan jou. Hoe zit dat bij jou? Ben je ook soms zo uitgeblust? Ja we zijn een minderheid zeg je dan. We zijn een minderheid.

We kunnen er niet tegen op. De meerderheid snapt niet wat ons beweegt. Niks aan te doen he. Moet je gewoon mee leren leven. Ach ja. Laat maar doorgaan. Of is het anders?

Is het anders? Rekenen wij nog. Met de heilige geest van God. Of kijken we net als Simpson. Naar de dingen die voor ogen zijn.

En dan kom je in een uitgeblust sfeertje terecht. Soms ook in gezinnen. Als je het woord gaat delen. Moet het nou weer? Moet het nou weer? Allemaal zo ingezonken.

Het raakt ons niet meer zo. Maar beseffen we jongens en meisjes. En broeders en zusters. Dat het evangelie het aller aller beste nieuws is dat er bestaat.

Het echt het aller beste nieuws. We gaan soms zo mee met ons denken in deze wereld. Alsof het woord van God niet levend en krachtig is. En we zijn uitgeblust.

Hoe uitgeblust zijn wij zelf? Ben jij? Bid jij wel eens om de werking van Gods geest in je hart? Dat de Heer je inzicht geeft in de Bijbel, in het woord? Of dat hij je misschien wel wil verhoren?

God die grote dingen gedaan heeft voor zijn volk. Wil hij het niet voor jou doen of voor de gemeente? In het hart? In jouw leven? In jouw gezin? In de strijd die er is?

God is niet veranderd. Wij zijn wel veranderd. Geen gedoe Henk. Rustig aan. Rust in je leven. Rust in de kerk.

Rust in de samenleving. Maar rust is niet altijd goed. Waar de geest van God is, daar komt altijd dynamiek en beweging.

Komt geen verwarring. Komt niet, hup, zoals mijn wind, zoals mijn vestje waard. Daar komt de wind vandaan. Maar waar de Heer God aan het werk gaat, daar komt dynamiek.

En wat niet gebeuren moet, is natuurlijk op zoek gaan naar een ezelskaak. En wraak nemen. En ons eigen vlees de hoogste toon laten voeren. Maar als we de Heer gaan dienen met ons hele hart.

Ik geloof echt, Hij wil nog steeds werken. Ons geloof moet ook aangeblazen worden door de Heilige Geest. Misschien juist in deze tijd.

En dat we worden aangeblazen. En dat we daarop mogen reageren. Dat we God van harte lief hebben en Hem gaan loven en prijzen. U bent mijn sterkte, Heer.

En Simpson heeft dat hier ook ervaren. Uiteindelijk gaat ook Simpson bidden. Dat lees je zelden in de Bijbel, dat Simpson bidt.

Zelden. Dat mag wel in de krant. Simpson is niet zo'n bidder als we de Bijbel goed lezen. Maar hij heeft nood. Hij heeft dorst. Dorst van die enorme inspanning van die duizend Filistijnen die hij doodsloeg.

Nood leert bij Hem ook blijkbaar bidden. Maar is dat eigenlijk wel bidden? Is dat wel bidden? In nood bidden? Nou, broeders en zusters. Laten we nou eens heel eerlijk zijn. Hebben we er niet heel veel gedaan?

Maar, Batty, Heer, ik heb... Dank u voor de verlossing? Nee. Hij klaagt. Moet ik nu sterven en in handen vallen van deze onbesnedenen?

En weet u? Dit gebed, ik zou het helemaal geen gebed willen noemen. Maar de Heer verhoort het eenvoudige gebed van Simpson. Maar bidden wij altijd zoals het hoort?

Zijn jouw gebeden altijd perfect? Die van mij in ieder geval niet. Het mist van alles aan. We verwachten te weinig, we denken te groot van onszelf.

Te klein van de Heer. Onze gebeden zijn onvolmaakt. Maar de Heer verhoort Hem. En er komt water. Er staat toen kloofde God, de holte die er in Leggie is.

Simfoen krijgt water. Bron van verderf wordt bron van leven. Een wonder. Je zult zo'n wonder meemaken. Stel je voor, je hebt zo'n dorst, je bidt de Heer God en hij geeft water.

Simpson. Hij gaat die plaats een naam geven. Maar dat lukt hem nog niet om de naam van de Heer te noemen, zelfs in dit gebed. Hij noemt hem de bron van de roepende.

Wie is die roepende? Dat is Hij. Ik heb daar zo geroepen. Dat er water kwam. Bron van de roepende. Simpson, dan heb je het toch niet begrepen. Het Heer is toch de bron?

De bron van de gever? Is niet de bron van de roepende? Zo kunnen we Simpson weer. Heel gewoon, heel veel Simpson. Power, krachtpasser, sterk ego.

En toch verhoort God het gebed. Hij heeft een specifieke reden. God doet het ermee. En dat vind ik toch bemoedigend. Al maak je maar een poging om de Heer te aanbidden met een eenvoudig woordje.

Nee, het is geen voorbeeld gebed dat je ze moet bidden. Het is wel bemoedigend. En als je zou durven zeggen, ik ben eigenlijk net zo. Ik ga ook vaak bidden als het niet anders kan. En ik ben ook niet altijd dankbaar.

Ik vergeet zelfs te danken als Hij mijn gebed verhoort. En ik ben zo vaak op mezelf gericht. Ik lijk wel wat op Simpson. En dat de Heer toch zijn gebed hoort.

En Hem wil gebruiken als richter. Misschien kan Hij met jou ook al wat beginnen. Misschien wil ik een heel moeilijk mens. Of lastig. Maar Christus is gekomen voor de allermoeilijkste zondaren.

En voor de moeilijkste christenen. Oh, we zijn zo vaak op onszelf gericht. Is dat niet ook de geweldige machtvrouw tegen optie? Als we eerlijk zijn. Maar zulke zondaren, moeders en zusters, worden gered.

En intussen is Simpson als redder van zijn volk. Wel onvolmaakt. Heel erg ongemaakt. Net als wij.

En toch. En er komt eigenlijk mijn laatste plaatje. En toch. Mogen we hem naast. De Heer Jezus zetten. Simpson wordt zelfs bij de geloofshelden gezien.

De Heer Jezus had ook vreselijk veel dorst. Weet je nog, aan het kruis. Hij hield vol. En toen hij wat te drinken kreeg, zei hij. Ik, ik.

Ben de geweldige die je moet zien. Nee, broeders en zusters. Toen de Heer Jezus wat te drinken kreeg. En toch weer iets kon zeggen, zei hij. Het is volbracht.

Ad. Jij weet wat dat betekent, hè. Het is volbracht. Hij heeft Ad een mooi stukje over geschreven. Komt in het volgende contactblad. Toen ging hij iets niet zeggen over zichzelf.

Wat hij zo had kunnen doen. De Zoon van God. Als er nou iemand was die over zichzelf iets mag zeggen. Ben ik de laatste. Maar de Heer Jezus niet.

Het is volbracht. Het werk wat hij is komen doen. Dat hij gedaan heeft. Hij is werkelijk de bron van leven. Levend water.

In de zij van de Heer Jezus. Ik heb maar een zwart-wit plaatje van Rembrandt. Nou, niet schilderij. Maar van een meer. In ieder geval als schilderij.

Dan hier staat het. Heeft hij. Werd hij, zeg maar, met een speer gestoken. En toen kwam eruit zijn zij water en bloed. En toen hij zijn bloed vergoot.

Werd voor ons het water. Hij het water het leven geeft. En nog altijd geld. Wie van het water drinkt. Krijgt nooit meer dorst. Dat is een bron.

Die raakt nooit uitgeput. Jezus Christus nam geen ezelskaak. Nee, hij zat op een ezel. Hij nam geen zwaard op. Helemaal niet.

Hij zegt tegen Peter toe die zwaard die je zei. Niet door kracht. Nog door geweld. Maar door mijn geest. En dan wel door de heilige geest.

Zilmstern was zeker een voorloop van de heer Jezus. Met alle gebreken van die. Als kind was ik altijd helemaal nou idolaat van hem.

Zo'n sterke vent. Want ja, dat is jongensverhaal. Als je kijkt hoe hij gefaald heeft. En toch gewezen heeft. Want dat stuk ga ik nu niet vertellen.

Aan het eind. Met die pilaren. Weet je nog? Maar God gaf zijn geest. Die een eind maakt aan al het geweld. Ook het richterengeweld.

Aan die spiraal van geweld. Die je ook hier ziet. Geweld waarvan betaald moet gezet worden. Zo gaat het de wereld. Verschillingslang.

Kijk nu maar eens hoe dat moet aflopen met Oekraïne. En al die toestanden daar. Poetin. Maar daar komt een eind aan. Daar komt een eind aan. God houdt zijn wereld in zijn hand.

Door hem die tot God riep. Die werd gehoord. Door hem die bad voor zijn vijanden. Die zichzelf gegeven heeft tot in de dood. En zijn geest uitgestort. Opdat wij zouden worden aangeblazen.

Aangeblazen door hem. Niet met vuur van wraak. Wel met de vuurigheid van de geest. Het vuur van de liefde. Opdat we niet om ons heen zouden slaan.

Opdat we lief hebben en geen liederen zingen. Hoe goed wij andere mensen wel kunnen raken. Kijk. Dat heb ik voor mekaar. Maar over hoe goed de Heere is.

Opdat we zouden drinken van het water des levens nog niet. Laten we alsjeblieft ons oog slaan op hem. Op hem alleen.

Simpson onvolmaakrechter. Akkoord. Jezus Christus de volmaakte verlosser. Zouden wij het niet van hem verwachten? En ja.

Die dag komt eenmaal. Dat we zullen zien dat alle geweld is weggedaan. Al gods vijanden vergaan. Dat oordeel komt. Ze heeft die uitgesproken.

Lees de schrift. Daarom zo belangrijk. Ik heb helaas maar een klein stukje gelezen. Maar dat gaat natuurlijk hierom. Om het woord van God. Wat ik hier aan toevoeg. Is allemaal maar bijzaak. Maar aan welke kant staan wij.

Als gods vijanden vergaan. Aan welke kant sta jij. Er zijn maar twee keuzes. Laten we het zoeken bij hem alleen. En door hem gevonden worden.

Vuur en water. Zo was het voor Simsel. Water en vuur. Dat waren de Filistijnen en hij. Beiden zijn de aanduiding.

Uiteindelijk duiden ze naar het werk van de geest. Water in overvloed. Vuurig van hart. Maar het belangrijkste. En dan toch wel.

De stilte. Waarin Gods geest werkt. Niet in geweld. Of in het opzienbarende. In de stilte van je binnenkamer. In de kerk. Thuis.

In ons hart. Zodat we leren zeggen. Jongens en meisjes. Heren. Bij u is de bron van het leven. In uw licht. Zien wij het licht.

Amen. ***