Gebed - overvloedige liefde

Spreker

Daniël Douma

Date
Oct. 2, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters, goed om vanmorgen in jullie midden te mogen zijn en opnieuw met jullie het woord te mogen openen en ook God zo te mogen aanbidden in de liederen die we net hebben mogen zingen met elkaar.

En ik wil nadenken over een gebed dat Paulus uitspreekt voor de Filippensen als hij zegt dat hij voor hem bidt dat hun liefde meer en meer overvloedig mag worden.

En soms weet je niet wat je moet bidden. Misschien voor je eigen situatie of voor een broer of zus in de gemeente of voor de gemeente in het algemeen.

Nou Paulus geeft hier eigenlijk een heel mooi praktisch voorbeeld in zijn eigen leven van hoe zijn gebedsleven eruit ziet. En dan zien we daar een heel mooi gebed over hoe hij bidt dat die liefde meer en meer overvloedig mag worden.

Maar wat bedoelt hij daar dan mee? Dat die liefde meer en meer overvloedig mag worden. Want liefde ja, dat is een mooi begrip.

Maar het kan soms ook een wat uitgehold begrip zijn. En waar heel veel mensen toch wat anders weer misschien onder verstaan.

Ik denk als je de gemiddelde man, vrouw op straat vraagt van zou je meer liefde in je leven willen hebben? Dat bijna iedereen zegt ja, graag.

Dat willen we allemaal. Maar wat bedoelt Paulus daar dan mee? Wat bedoelt Gods geest daarmee? Dat die liefde meer en meer overvloedig mag worden. En waar leidt dat dan toe? Wat is het doel daarvan?

Nou daarover wil ik nadenken aan de hand van Filipense 1 vanaf vers 9 tot en met vers 11. En daarna wil ik ook zo u voorgaan in gebed.

Maar laten we eerst lezen Filipense 1 vanaf vers 9 tot en met 11. En dit bid ik dat uw liefde nog steeds overvloediger wordt in kennis en alle fijngevoeligheid.

Opdat u kunt onderscheiden wat wezenlijk is. Opdat u oprecht bent en zonder aanstoot te geven tot de dag van Christus.

Vervuld met vruchten van gerechtigheid die door Jezus Christus zijn. Tot heerlijkheid en lof van God. Ja trouwe Vader in de hemel.

Heer we mogen zo uw woord openen vanmorgen. Om ook zo door u onderwezen te worden. Om te luisteren naar u. Heer we willen u allereerst loven en prijzen.

Dat u onze God bent en dat we u mogen kennen. Door uw Zoon Jezus Christus. Dat u ons gekocht en betaald heeft. Door uw kostbaar bloed. Heer en dat u uw heilige geest in ons leven heeft gegeven.

En dat u ons wilt doen laten opgroeien. Heer en ons gebed is vanmorgen dat wanneer we nadenken over dit schriftgedeelte. Dat u zo ook spreekt tot een ieder van ons.

Heer zodat we datgene mogen ontvangen. Heer dat we nodig hebben dat u ons wilt laten zien. Heer zodat we ook daardoor ook bekrachtig mogen worden.

En ook verder mogen gaan in ons leven. Heer wilt u zo spreken. In Jezus naam bidden we dat. Amen. Filipense.

Filipense. Even een beetje achtergrond. Dat is een brief die Paulus heeft geschreven. In zo 61, 62 na Christus. En hij schreef dat aan de Filipense.

En de Filipense dat was een stad. Filippi was een stad dat zich bevond in Macedonië. Tegenwoordig Griekenland. En dat is eigenlijk de eerste Europese gemeente die ontstond.

En Paulus die schrijft deze brief terwijl hij zelf in gevangenschap verkeert. In Rome. En als je die brief leest dan proef je en dan voel je dat er een warme innige band is tussen de Filipense en Paulus.

En dat ze betrokken zijn bij elkaars leven. En wat ook opvalt is dat de brief eigenlijk overstroomt van blijdschap. En van blijmoedigheid. En dat Paulus ook de Filipense elke keer oproept van wees blijmoedig.

Verblijt je in de heren. En ook in zijn eigen leven proef je dat die blijdschap aanwezig is. En dat is toch bijzonder. Als je bedenkt dat hij zich in beperkende omstandigheden bevindt.

In gevangenschap. En niet vrijheid kan bewegen. Huizarrest heeft. En toch vloeit zijn hart over van blijdschap. Ja, dat is wat de Heer in je leven doet.

Het is ook een praktische brief. En eigenlijk gaat het erom wat het tegenwoordige werk is van God in de gelovigen. Wat hij op dit moment in de gelovigen aan het doen is.

Want ons doel is niet alleen dat we gered worden. Natuurlijk, dat is belangrijk. Dat we gekocht en betaald zijn door de Heer Jezus Christus. Maar dan begint het eigenlijk pas.

Want God wil verder in ons werken. Hij wil ons doen laten opgroeien. Dat noemen we ook wel heiliging. En daar schrijft Paulus ook over. En ook in de verse eigenlijk die we net gelezen hebben.

Als hij bidt voor die overvloedige liefde. Dan gaat het over dat werk van God in de gelovigen. Dat ze meer en meer mogen groeien in die liefde. Dat dat overvloediger mag worden.

En ik noem dat Gods liefde. Omdat Paulus er ook voor bidt. Dat is niet liefde van onszelf. Maar dat is wat God ons wil geven. In zijn Zoon Jezus Christus.

En ik hoop en ik bid dat dat ook jouw gebed is. Dat die liefde van God meer en meer overvloedig mag worden ook in jouw leven. Die agape liefde.

Zoals dat hier genoemd wordt. Agape liefde. Misschien heb je er wel eens van gehoord. Maar dat is de liefde die ervoor kiest om liefde te hebben.

Die ervoor kiest om het welzijn van een ander te zoeken. Om een ander te dienen. Om een ander op te bouwen. Kijk het Grieks kent verschillende soorten of verschillende namen voor liefde.

En in onze vertaling is dat allemaal met liefde vertaald. Maar in die verschillende woorden worden nuances uitgedrukt. Van wat die liefde betekent.

Zo zeggen ze ook wel eens dat Eskimo's allerlei namen voor sneeuw hebben. Ik weet niet of dat zo is. Maar dat hoor je wel eens. Maar zo heb je dus ook verschillende benamingen voor liefde.

Die allemaal een andere nuance. Een andere accent zeg maar leggen. Als we het bijvoorbeeld hebben over fileo. Dat wordt ook bij ons vertaald met liefde.

Dan gaat het om de liefde op basis van verwantschap. Bijvoorbeeld je houdt van je broer of je zus. Omdat je uit hetzelfde gezin komt.

Dezelfde achtergrond hebt. Of je houdt van een vriend of een vriendin. Omdat je dezelfde interesses hebt. Dat is liefde die eigenlijk meer vanzelfsprekend is.

Zou je kunnen zeggen. Die soort van vanzelf ontstaat. Op basis van die verwantschap die je met iemand hebt. Dat is fileo. Maar agape, liefde.

Dat is liefde waartoe in de Bijbel meestal wordt opgeroepen. En wat niet altijd vanzelf gaat. Maar wat ook een keus inhoudt. Een beslissing die je neemt.

Om iemand lief te hebben. En Johannes 3 vers 16. Daar staat. Want al zo lief had God de wereld. Dat hij zijn enige zoon gegeven heeft.

Nou dat liefhebben van God daar. Dat is ook die agape liefde. Hij had de wereld lief. Niet omdat de wereld zo fantastisch was.

Hij had mensen lief. Niet omdat ze hem zochten. Nee omdat hij hen wilde lief hebben. Ook toen ze hem niet zochten. Toen ze zelfs vijanden van hem waren. Koos hij ervoor.

Om ons lief te hebben. Die liefde. Die liefde mag groeien. Die mag zoals Paulus ook zegt. Zoals de geest zegt. Meer en meer overvloedig worden.

Nou proef je hoe dat overstroomt. Meer en meer. En overvloediger. Het neemt alleen maar toe. Het groeit. In ons leven. Waarom?

Omdat de Heer Jezus Christus daarvan de bron is. Omdat hij die liefde mogelijk heeft gemaakt. Door zichzelf te geven. Door ons te kopen.

Met zijn eigen bloed. Door zijn geest in ons leven. In ons hart uit te storten. En die liefde is oneindig. Dat is niet onze eigen liefde.

We hoeven niet uit een eigen bron te putten. Nee. Dat is de liefde die hij in ons leven wil uitstarten. Zoals de regenton. In je tuin. Ik weet niet of je een regenton hebt.

Maar als je een regenton hebt. Hoe die zich vult met water. Met al die neerslag. En steeds voller wordt. Nou zo mag die liefde ook toenemen in ons leven. Dan komt er geen einde aan.

Mooi toch? Maar dan. Voegt Paulus twee woorden toe. Waardoor we ook begrijpen. Dat het niet gaat om.

Een. Ja. Sentimenteel gevoel. Iets wat we moeten oproepen. Een gevoel dat net zo snel. Verdwijnt als dat het is gekomen.

Nee. Dan gaat het om. Kennis. En fijngevoeligheid. Dat voegt hij daaraan toe. Dat onze liefde overvloediger wordt. In kennis.

En met alle. Fijngevoeligheid. Nou. Om even te beginnen met. Die kennis. Dan gaat het om het. Kennen. En ook het. Herkennen. Van waarheid.

De Bijbel kan bijvoorbeeld. Spreken. Onderwijzen. Over. De waarheid spreken. Over. Niet liegen. Dat kan je kennen. Daar kan je kennis van nemen.

Maar. Het kan ook zijn. Dat je op een gegeven moment gaat herkennen. In je eigen leven. Van. Hé. Op dit gebied. Ben ik niet. Spreek ik niet de waarheid.

Wandel ik niet in overeenstemming met de waarheid. Daar gaat het dus om. Dat kennen. En dat herkennen. En fijngevoeligheid. Dat gaat over.

Ervaring. Over. Niet alleen. Het weten. Maar ook. Het. Het begrijpen. Het vatten.

De andere vertalingen. Die hebben dit woord. Wat. Wat. Fijngevoeligheid. Wat hier gezegd wordt. In de HSV. In het Engels bijvoorbeeld. Wordt dat vertaald. Met. Met.

Judgment. Met. Met. Judgment. En dat betekent met een oordeel. Of met. Wat is het andere woord. Met.

Onderscheiding. Dat je kunt onderscheiden. Wat. Discernment. Zeggen ze in het Engels. Dat je kan onderscheiden van. Hé. Wat is waar. En wat is niet waar. Wat is. Belangrijk.

Of wat is belangrijker. Dat je daarin onderscheid maakt. En. Dan kan je soms weten. Wat waar is. Is. Maar dan heb je ook. Ervaring nodig. Om. Aan te voelen.

Hoe je die waarheid. En die kennis. Toepast. En ik denk dat het daarom. Vertaald is. Met fijngevoeligheid. Omdat je soms ook. Moet aanvoelen. Hoe je. Wat je met die kennis.

Moet doen. En hoe je dat. In die situatie. Moet toepassen. Bijvoorbeeld. Hé. Ik ben. Ik ben. Vader. En ik. Ik heb. De verantwoordelijkheid. Om. Mijn kinderen.

Op te voeden. En. Ik kan ze. Aanmoedigen. Ik kan ze. Troosten. Ik kan ze. Aanspreken.

Kan ze. Corrigeren. En. Dat. Zijn. Allemaal. Middelen. Zeg maar. Die. Ik kan gebruiken. In dat. Opvoeden. Van mijn kinderen. Maar. Het. Vraagt. Ervaring. En.

Onderscheidingsvermogen. Om te weten. Wanneer ik. Wat. Moet doen. En. Kan het. Soms. Bij het. Het. En. Het. En. Het. In. Een. Bepaalde. Situatie. Zijn. Dat. Die.

Een. Knuffel. Nodig. Heeft. Maar. Kan het. Voor. Een. Andere. Kind. Heel. Nodig. Zijn. Dat. Die. Gewoon. Een. Ja. Spreekwoordelijke. Bemoedigende. Schop. Onder de kont. Krijgt.

Maar daar is. Onderscheidingsvermogen voor nodig. Of. Dat je bijvoorbeeld het evangelie wil bekendmaken. Aan iemand. Een collega.

Of een vriend. En dat weet je. Je weet wat het evangelie is. Maar dan vraagt het ook onderscheidingsvermogen van. Hé. Maar hoe breng ik dat over bij hem of haar?

Wat. Wat sluit aan bij die ander? Zodat ik het duidelijk kan maken. Begrijp je dat? Dat is niet alleen maar gewoon bam. Kennis dan neerleggen. Nee.

Maar ook. Aanvoelen. Met fijngevoeligheid. Met onderscheidingsvermogen. Weten hoe je die kennis mag brengen. En dat Paulus en dat Gods geest dat op het oog heeft.

Dat blijkt ook wel uit het vervolgvers. Als hij zegt. Op dat u kunt onderscheiden. Wat wezenlijk is. En dus daartoe stelt dat ons in staat.

Die liefde. Met kennis. En fijngevoeligheid. En op dat onderscheiden kom ik straks nog even terug. Maar wat ik zo fascinerend vind. Als we het hebben over deze liefde.

Is dat wij denk ik. Liefde. En kennis. Niet zo snel in één zin zouden zetten. In ons denken.

In. De tijd waarin wij opgroeien. Liefde. Dat is iets wat appelleert aan. Aan het hart. Aan het gevoel.

En kennis. Ja dat. Dat gaat meer over. Wat er zich hier in die. Grijze bovenmassa bevindt. Vindt. Wat we weten. En. En.

Wij hebben er soms wat moeite mee. Om die dingen bij elkaar te brengen. Het is vaak. Of het één. Of het ander. En sommigen die. Die voelen zich meer aangesproken door liefde.

En anderen meer door kennis. En op een of andere manier vinden we het lastig. Om dat in een soort van balans te houden. Als ik vragen mag.

Wie zou zichzelf meer beschouwen als een gevoelsmens? Ik zie een paar vingers. Oké. En wie beschouwt zichzelf meer als een rationeel mens?

Ik zie ook een paar vingers. Nou dat bedoel ik eigenlijk. Dus dat we. Dat we. Ja. Daar een soort scheiding in aanbrengen. En vinden we het lastig om liefde en kennis met elkaar te verenigen.

Zeggen we ook wel bijvoorbeeld. Liefde maakt blind. Liefde maakt blind. Als iemand zo verliefd is. Op die ander. Helemaal hoot op de boter.

Dat hij eigenlijk ook helemaal geen oog meer heeft. Voor de negatieve kanten van die persoon. Alleen nog maar de mooie kanten. En liefde maakt blind. Maar dat is niet de liefde waar die God heeft.

En waar de Bijbel over spreekt. Nee. Gods liefde is intelligent. Gods liefde die ziet scherp. En Gods liefde die is in staat om onderscheid te maken.

Om te zien wat wezenlijk is en wat niet. Dat is Gods liefde. Dus dat zijn geen twee dingen die elkaar uitsluiten.

Die tegenover elkaar staan. Nee. Maar die hand in hand gaan. Die bij elkaar horen. En onze liefde zou moeten toenemen.

En groter moeten worden. Naarmate onze kennis en ervaring ook toeneemt. Naarmate die kennis en ervaring toeneemt. We daarin groeien.

Zou ook onze liefde moeten groeien en groter worden. Dus we hebben met liefde doordrenkte waarheid nodig. En met waarheid doordrenkte liefde.

Maar waar hebben we het dan over? Waarheid. Kennis. Van wat? Moet je je dan afvragen? Met algemeen? Of waar hebben we het dan over? Nou, kennis allereerst van het evangelie.

Kennis van de Zoon van God. Kennis van wie God is en wat zijn plan is. Kennis van gemeentelijke waarheid.

Dat we daarin allereerst ook groeien. Zoals Colossense 1 vers 9 bijvoorbeeld zegt. Als Paulus het volgende zegt.

Ook weer een gebed van hem. In wezen dezelfde gedachte. Daarom houden wij ook niet op. Vanaf de dag dat wij het gehoord hebben. Voor u te bidden en te smeken.

Dat u vervuld mag worden. Weer dat vullen. Als die regent om. Met de kennis van zijn wil. In alle wijsheid.

En geestelijk inzicht. Dat we daarmee vervuld mogen worden. Met de kennis van zijn wil. En ook in de feest 4 vers 13 en 15 bijvoorbeeld.

Als hij spreekt over de gemeente. En hoe die groeit en opgroeit in volwassenheid. Dan zegt hij ook. Totdat wij allen komen tot de eenheid van het geloof.

En van de kennis van de zoon van God. Tot een volwassen man. Door hem beter te leren kennen. Groeien we op tot volwassenheid.

Maar dat wij vers 15. door ons in liefde. Heb je weer die liefde. Aan de waarheid te houden. In alles toe zouden groeien naar hem.

Die het hoofd is. Namelijk Christus. Zie je hoe dat samen gaat? Kennis van de zoon. Van zijn wil. En liefde.

Hoe dat elkaar voedt als het ware. Doordat we groeien in kennis. Groeien we ook in liefde. Kennis niet alleen om ons verstandelijk mee bezig te houden.

Intellectueel. Maar nee ook dat het ons juist mag vormen. In ons denken. In ons handelen. In de beslissingen die we nemen. Door allereerst zijn woord ook bidden te onderzoeken.

Zo mogen we vervuld worden. Als die regenton. Met zijn liefde. En dan werkt dat drie dingen uit.

Zegt Paulus. Vers 10. Opdat u kunt onderscheiden wat wezenlijk is. Dat is het eerste. Opdat u oprecht bent. Het tweede.

En zonder aanstoot te geven. Dus daarin werkt dat uit. In ons onderscheidingsvermogen. In onze motieven. En in onze omgang.

Met elkaar. Daarin wordt dat zichtbaar. Dus dat we gaan onderscheiden wat waar is en wat niet. En ook dat onderscheidingsvermogen. Het kunnen onderscheiden.

Dat is ook weer zo'n woord waarvan ik denk. Hé dat zouden wij ook niet zo snel naast liefde plaatsen. Dat we een oordeel vormen. Over wat waar is en wat niet.

Want is juist ook niet. De boodschap vandaan van. Ja nee wat voor jou goed voelt. Dat moet jij doen. En wat voor jou goed voelt. Dat moet jij doen. En daarin zijn we allemaal gelijk.

En mogen we elkaar niet veroordelen. Mogen we geen oordeel hebben. Maar moet iedereen doen. Wat goed voelt. Nee zegt Paulus.

Nee. We moeten juist leren om te onderscheiden. Wat waar is en wat niet. Dat beproeven. Kijk als we alleen kennis hebben.

Dan kan dat ons opblazen. Dan kunnen we hoogmoedig worden. Maar in wezen is dat al niet. Echte kennis. Als we ons daarmee gaan verheffen boven anderen.

Maar liefde zonder kennis. Dat maakt ons naïef. En dan kunnen we geen onderscheid maken. En we leven in een wereld.

In een tijd. In een maatschappij waarin. Beleving. En gevoel. En ervaring. Heel bepalend is. Voor ons denken. En voor ons handelen.

Het moet goed voelen. Mijn werk. Moet mij een goed gevoel geven. Mijn relatie. Moet mij. Een goed gevoel geven.

En ik moet daar. Uit kunnen halen. Het moet mij vervulling geven. Wat ik ervan verwacht. En als dat niet lukt. Als dat er niet is. Dan ga ik een deurtje verder.

En dan zoek ik het ergens anders. En ook in de hele maatschappelijke discussie. Omtrent gender. En identiteit. Met alle respect voor worstelingen.

Die mensen daarmee kunnen hebben. Maar we kunnen ook vaststellen. Dat wat we biologisch kunnen waarnemen. En gewoon kunnen vaststellen.

Wat iemands geslacht is. Ondergeschikt wordt gemaakt. Aan wat men voelt. En wat men ervaart. Dat wordt daarboven gesteld.

En belangrijker gemaakt. En bepalend. Begrijp je? Dus daarin is ons gevoel vaak leidend. Wat ik in de maatschappij zie. Maar ook in christelijke kring.

Ook in evangelische kring. Kan er een trend ontstaan. Waarin gevoel. Beleving. Ervaring.

Dat dat. Ja centraal komt te staan. In ons denken. In wat we zoeken. En al die kennis. Ja waar leidt dat eigenlijk toe? Dat is leuk hoor.

Maar voor de hobbyisten. Voor degene die zich willen bezighouden. Met bijbelstudie. Maar hebben we ook niet gewoon. Voldoende aan gebed. Aan goede worship songs.

En. De leiding van de heilige geest. Of wat we daar dan onder verstaan. En zo. Kunnen we doorslaan in het ander.

En begrijp me goed. Ik heb niks tegen gevoel. En beleving. En ervaring. Want het is inderdaad. Geloof is niet alleen een zaak van het hoofd. Nee. Het is niet alleen kennis.

Nee. Ons hele wezen is daarin betrokken. Alles is daarin betrokken. Ook ons hart. Ook ons gevoel. Ook onze beleving. Maar dat zeg ik.

We vinden het soms lastig om daar die balans in te vinden. En dan kunnen we weer doorslaan. In het ander. Maar wanneer gevoel. gevoel en ervaring.

En beleving. En onze intuïties. Leidend worden. Voor. Ons handelen. Ons wandelen. Voor.

Wat wij verstaan. Onder. De kennis van God. Dan bevinden we ons op. Drassig terrein. Dat geen stevigheid biedt.

Laat me dat uitleggen. Waarom ik dat vind. Waarom ik dat zeg. Want als jou. Of mijn.

Gevoel. En beleving. En ervaring. Leidend is. Dan moet ik eerlijk zijn. En volledig. En dan moet ik ook. De ervaringen.

En gevoelens. En belevingen. Van. Andere mensen. Meenemen. Serieus nemen. In oogenschouw nemen. Om. Volledig te zijn. Om. Daar recht aan te doen.

Dan moet ik dat allemaal meenemen. En eigenlijk is dat onmogelijk. En dan heb ik het niet alleen over. De gevoelens en ervaringen. Die gelovigen kunnen hebben. Die al zeer uiteenlopend kunnen zijn.

Maar dan heb ik het ook. Over gevoelens en ervaringen. Van mensen die niet geloven. Of die wat anders geloven. Want op welke basis. Kan ik dan zeggen.

Dat dat niet waar is. Of niet klopt. Of niet goed is. Welke basis heb ik daarvoor. Ik denk als een moslim.

Een reis naar Mekka heeft gemaakt. Dat hij zich daadwerkelijk. Bemoedigd en gesterkt voelt. In zijn geloof. En ik geloof ook dat. Een boeddhist.

Zich. Misschien vervuld. Voelt met blijdschap. Misschien wel visionen ziet. Als hij aan het mediteren is. Of dat. Een volgeling van New Age.

Liefde voelt. Door zich daarmee bezig te houden. Ik doe daar niks aan af. Ik denk dat die personen. In hun beleving. In hun ervaring.

Daadwerkelijk dat voelen. Daadwerkelijk dat beleven. En ervaren. En enkel. Enkel op basis van. Zijn woord. Kan ik zeggen.

Dat wat zij geloven. Niet in overeenstemming is. Met de waarheid van God. Zoals dat geopenbaard is. In zijn woord. Alleen.

Dat is mijn enige basis die ik heb. De kennis van zijn wil. De kennis van zijn zoon. Dat is mijn enige basis. Kijk als ik ga varen.

En ik wil een bepaalde bestemming. Bereiken. Dan navigeer ik op vaste eitpunten. En tegenwoordig gaat dat natuurlijk met GPS.

En onderweg. Kan ik allerlei mooie dingen zien. Een mooie zonsondergang. Een vallende ster. Een bijzondere vogel.

Misschien zelfs een dolfijn. Die uit het water springt. Dat zijn allemaal dingen. Die ik mag ervaren. Zien. Beleven. Tijdens die reis.

Die de reis mooi. En aangenaam maken. Maar je kan je ook voorstellen. Dat als ik ga navigeren. Navigeren op. Die gebeurtenissen. Op die dingen die ik zie.

Ja dat ik natuurlijk alle kanten op ga. Dan weer oost. En dan weer west. Als mijn gevoel en ervaring daarin leidend is. En bepalend is. Nee we moeten dat.

Onderscheiden. Toetsen. Door kennis van zijn wil. We hebben met liefde doordrenkte waarheid nodig. En met waarheid doordrenkte liefde.

En moeten we datgene wat zich aan ons presenteert. Als waarheid. Beproeven. En toetsen.

Hetzelfde als. Tegenwoordig betalen we niet meer zoveel. Met contant geld. Maar. Ik heb hier.

Een briefje van tien. Als ik wil weten. Of dit. Briefje van tien. Echt is. Of het daadwerkelijk die waarde vertegenwoordigt.

Die het zegt. Dat het heeft. Dan kan ik dat beproeven. Dan kan ik dat testen. Hoe. Door het. Tegen het licht te houden. Door te zien van. Hé. Zit dat watermerk erin?

Is dat papier van die stevigheid? Is dat hologram aanwezig? Kleurt de inkt mee? Zo. Toets ik. Beproef ik. Of dit. Echt is. En zich zo onderscheidt.

Van een nep briefje van tien. Ben. Er is. ,et ik dat wel. Nou zo is het ook met dat wat zich aan ons presenteert als waarheid. Dat kan een boodschap zijn, maar dat kan ook een ervaring zijn.

Wat we vervolgens tegen het licht van Gods waarheid houden, zoals hij dat ons geopenbaard heeft. En zo beproeven. Of het echt is, of het wezenlijk is. En dat geldt ook voor mijn boodschap vanmorgen aan u.

Als ik deze preek hou. Ook dat moet u beproeven. Ook dat moet u toetsen. Of dat echt is. En door dat te doen. Door dat te toetsen en te beproeven.

Worden we zuiver in onze motieven. Zonder een dubbele agenda. Worden we oprecht. En dat vind ik bijzonder hoe dat werkt.

Door te beproeven wat echt is en wat niet echt is. Worden we zelf ook echt. En oprecht. Wij denken vaak dat het andersom is. En dat ik vanuit mijn oprechtheid wel kan bepalen wat waar is en wat niet.

Nee. Door te beproeven aan zijn wil. Aan kennis van hem. Wat echt is en wat niet echt is. Word ik zelf ook oprecht.

En zonder aanstoot te geven. Zegt hij. Die wil ik ook wel toelichten. Want wat bedoelt hij daarmee. Want we kunnen niet voorkomen dat we dat mensen soms aanstoot aan ons nemen.

Dat we aanstootgevend kunnen zijn. Zeker niet wanneer je het evangelie vertelt. Dat kan mensen soms tegen de borst stuiten. Als ze dat horen. Waarom? Ja omdat het niet een boodschap is naar de mens.

Dus mensen kunnen daar soms aanstoot aan nemen. Wanneer we het evangelie met mensen delen. En Paulus boodschap is niet van. Nou dat moeten we zo smooth maken. Dat moeten we zo licht brengen.

Brengen zodat iedereen dat wel oké vindt. En daarmee de kracht van het evangelie helemaal verloren gaat. En het zo verdunnen. Nee wat hij bedoelt is van.

Ons handelen. Onze omgang met anderen zou er niet op gericht moeten zijn. Dat we hen aan het struikelen brengen. Dat ze aanstoot aan ons nemen. Dat we het vanuit verkeerde motieven doen.

Ja en dan komt. Takt naar voren. En dat is denk ik ook voor de mensen die vaak wat georiënteerd zijn op kennis. Die daardoor aangesproken worden.

Ook wel een les. Want soms kunnen we ook mensen neersabelen. Met de kennis die we hebben. Wanneer we mensen misschien bombarderen met wat wij weten.

En daarmee eigenlijk meer aan het demonstreren zijn hoeveel wij zelf weten. Dan dat we daadwerkelijk die ander willen opbouwen. En bemoedigen.

En ja. helpen in zijn wandel. Daarvoor is die fijngevoeligheid. Dat onderscheidingsvermogen nodig.

Van oké. De kennis die ik dan heb. Hoe mag ik dat brengen? Hoe mag ik dat nu zeggen tegen die broer of zuster. Wanneer die ja verdwaald is. Wanneer die een verkeerde kant op gaat.

Zoals Paulus zelf ook in Galaten 6 vers 1 zegt. Broeders ook als iemand onverhoes tot enige overtreding komt. Moet u die geestelijk bent.

Zo iemand weer terecht brengen in een geest van zagmoedigheid. Als je jezelf dan geestelijk acht. En je vindt het nodig om die broer of zus te corrigeren.

Om hem aan te spreken. Doe dat dan in een geest van zagmoedigheid. Niet om jouw kennis te eten leren. Maar om die ander op te bouwen. Houd intussen uzelf in het oog.

Op dat ook u niet in verzoeking komt. Dus vanuit een stuk bescheidenheid. Bescheidenheid, vanuit nederigheid. Die liefde. Die mag groeien in ons.

Dat is het werk dat God wil doen in de gelovigen. Dan wordt die vrucht van gerechtigheid meer en meer. Als we zo wandelen.

Die vrucht van gerechtigheid die door Jezus Christus in ons wordt bewerkt. Die liefde. Die vrede. Die blijdschap. Die geduld.

Die vriendelijkheid. Die goedheid. Die geloof. Zachtmoedigheid. Zelfbeheersing. Die vrucht. Dat mag meer en meer worden.

En eigenlijk is Paulus daarmee aan het eind van deze verse weer terug waar hij mee begon. Die liefde. Die liefde. Die mag toenemen in ons waar hij voor bidt.

Dat is hetzelfde als die vrucht van gerechtigheid. Die mag groeien in de geloven. En zo aanbidden we God. En zo aanbidden we God.

door zo te wandelen. Door daar op gericht te zijn. Door dat ons gebed te laten zijn. Door daar onze blik op te richten.

We aanbidden God. We brengen hem lof en heerlijkheid toe. Door de geest de ruimte te geven om dit werk in ons te mogen doen. Zodat hij liefde mag toenemen.

En op de dag van Christus. Dat is bij zijn rechterstoel. Wanneer we voor hem verschijnen. Dan wordt openbaar.

En zichtbaar. Hoe vol die regenton gevuld is. Hoeveel ruimte wij hem hebben gegeven. In het vervuld worden met die liefde.

Met kennis. En onderscheidingsvermogen. En mogen we hem daarmee heren. Amen.