Waarheid of waanzin

Spreker

Henk Geurts

Date
Sept. 25, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Je had misschien een andere broeder verwacht vanmorgen, dat klopt ook.! Ik wist ook pas vanmorgen dat ik zou voorgaan. Maar de Heer zal ons daarin helpen en ook het woord van God met elkaar delen.

Lieve broeders en zusters, christenen in de media en publiek staan er niet vrij op. We worden vaak extremisten of fundamentalisten genoemd.

En wat moet je daar nou mee? En wat er dan vaak gebeurt, omdat we toch een beetje bekeken worden en wat zijn de mogelijkheden, dat we elkaar afzoeken en zeggen, het is toch wat?

En dan richten we ons naar binnen. Dat is eigenlijk de logische reactie. Als je commentaar krijgt, dan kun je, ja, en we willen ook niet een grote mond opzetten, dan richt je je naar binnen.

Je zoekt elkaar op, je zoekt de warmte van elkaar op. En dat is een hele logische reactie. En toch is het ook nodig en goed dat het gesprek gezocht wordt.

Het gesprek met mensen die buiten staan. Die iets of niets van de Bijbel weten. Of het christelijk geloof. En naar wie het nu eens klip en klaar wordt uitgelegd waar het om gaat.

Als er één man is in de schrift, dan is dat wel Paulus geweest. En ik vind het in onze tijd ook zo ontzettend belangrijk dat we dat voorbeeld volgen.

En dat is voor jonge mensen heel belangrijk. Die zich afvragen vaak, is het christelijk geloof wel echt waar? Misschien nog wel meer dan de vraag, is het ook voor mij?

Maar is het wel echt waar? Klopt het wel? Is het niet een soort deelbaarheid? Een postmoderne deelbaarheid? Jouw waarheid? Jouw waarheid? En daarover wil ik vanmorgen met u lezen.

Een heel boeiend gesprek. Wat Paulus, die inmiddels al jaren in de gevangenis zit. Vreselijk. Totaal onschuldig. En dan een gesprek aangaat met de hoge heren van de regering.

En ik wou het eigenlijk indelen in drie puntjes. En als thema meegeven. Waarheid of waanzin? En als deel meegeven, want dat is het gedeelte wat ik met u wil lezen.

Is het evangelie onzin in deze tijd, in deze postmoderne tijd. In de tweede gaat het evangelie soms een stap te ver. Dat zullen we ook zien als Paulus in gesprek met Agrippa komt.

En is het evangelie wel genoeg? Ook al zit je in de gevangenis. En dan wil ik met u lezen een gedeelte uit Handelingen 26. Een heel boeiend hoofdstuk, maar je moet het wel even volgen.

Dat is dat je het verhaal kent. Op een gegeven moment als Paulus dus jaren in de gevangenis zit. En die Felix, die stadhouder, die laat hem maar zitten. En die hoopt dat hij geld van hem krijgt.

Dan kan hij zich als het ware gewoon een beetje corrupt omkopen. En uiteindelijk, die Felix, of die gaat naar een andere plek. Of hij is ontslagen, ik weet het niet.

Dan komt er een nieuwe. En die komt er ook niet uit. En die man die zit maar in de gevangenis. En die had zich al beroepen op de keizer. Omdat die vals beschuldigd werd. En hij wist, als ik vrijgelaten word, en ze laten mij in Jeruzalem, dan word ik gedood.

En dan mag Paulus zich verantwoorden voor Agrippa, voor Festus en voor Christus.

En luister maar eens mee hoe dat nou gaat. Dan lezen we in Handelingen 26. En Agrippa zei tegen Paulus, dus dat is de koning, die is heel veel van de Joodse geloof ook weet, is ook zelf Jood.

Het is u toegestaan voor uzelf te spreken. Toen strekte Paulus de hand uit en verdedigde zich als volgt. Ik acht mijzelf gelukkig, koning Agrippa, dat ik mij heden tegenover u mag verdedigen tegen alles waarvan ik door de Joden beschuldigd word.

Vooral omdat ik weet dat u kennis hebt van alle gewoonten en geschilpunten die er onder de Joden zijn. Daarom vraag ik u geduldig naar mij te luisteren. Wel nu.

Mijn leven van mijn jeugd af aan. Zoals tot van het begin af aan onder mijn volk in Jeruzalem geweest is, is bij al de Joden bekend. Zij weten van mij vanuit het verleden, als zij het maar wilde getuigen dat ik geleefd heb volgens de meest nauwgezette richting binnen onze godsdienst, namelijk als fariseer.

En nu sta ik hier en wordt geoordeeld over de hoop op de belofte die door God aan de Vader gedaan is. Die onze twaalf stammen hopen te bereiken door voortdurend nacht en dag God te dienen.

Om deze hoop, koning Agrippa, word ik door de Joden beschuldigd. Waarom wordt het bij u allen ongeloofwaardig geacht dat God de doden opwekt?

Ik dacht echter bij mezelf dat ik tegen de naam van Jezus van Nazareth veel vijandige dingen moest doen. Wat ik ook in Jeruzalem gedaan heb.

Ik heb velen van de heiligen in de gevangenis opgesloten, nadat ik daartoe de volmacht van de overpriesters gekregen had. En als zij gedood werden, stemde ik daarmee in. En in alle synagogen heb ik hen dikwijls gestraft en gedwongen te lasteren.

En ik trad in razende woede tegen hen op en vervolgde hen zelfs tot in de buitenlandse steden. Toen ik daarvoor ook naar Damascus reisde met volmacht en een opdracht van de overpriesters, zag ik koning midden op de weg, op de dag, op de weg, een licht sterker dan de glans van de zon.

Dat mij en hen die met me mee reisden vanuit de hemel omscheen. En nadat we al op de grond gevallen waren, hoorde ik een stem tot mij spreken in de Hebreeuwse taal. Sal, sal, waarom vervolgt u mij?

Het is hard voor u de hielen tegen de prikkels te slaan. En ik zei, wie bent u heren? Hij zei, ik ben Jezus, die u vervolgt.

Maar richt u op, sta op uw voeten, want hiertoe ben ik aan u verschenen, om u aan te stellen als dienaar en getuige, zowel van de dingen die u gezien hebt, als van die waarin ik nog aan u verschijnen zal.

En ik zal u verlossen van dit volk en van de heidenen, naar wie ik u nu zend. Om hun ogen te openen en hen te bekeren van de duisternis tot het licht en van de macht van de Satan tot God.

Omdat zij vergeving van de zonden ontvangen en een erfdeel onder de geheiligden door het geloof in mij. Daarom koning Agrippa, ben ik die hemelse verschijning niet ongehoorzaam geweest.

Maar ik heb eerst aan hen, die in Damaskus en in Jeruzalem en in heel het land van Judea woonden, en later aan de heidenen verkondigd dat zij dat inkeer moesten komen, zich tot God bekeren en werken doen, die in overeenstemming zijn met de bekering.

Hierom hebben de joden mij in de tempel gegrepen en geprobeerd mij om te brengen. Maar door de hulp die ik van God gekregen heb, sta ik tot op deze dag als een getuige tegenover klein en groot en zeg niets anders dan wat de profeten en Mozes gezegd hebben dat er gebeuren zou.

Namelijk dat de Christus moest lijden en dat hij als eerste uit de opstanding van de doden een licht zou aankondigen aan dit volk en de heidenen. En toen hij deze dingen ter verdediging sprak, zei Festus met luide stem, U bent buiten zinnen, Paulus.

Uw grote geleerdheid brengt u buiten zinnen. Maar hij zei, ik ben niet buiten zinnen, zeer machtige Festus. Maar ik spreek woorden van waarheid en van gezond verstand.

Want de koning, die Agrippa dus, heeft weet van deze dingen. Ik spreek daarom ook vrijmoedig tot hem. Want ik ben ervan overtuigd dat niets van deze dingen hem ontgaan is.

Het is immers niet in een uithoek geschikt. Gelooft u, koning Agrippa, de profeten? Ik weet dat u ze gelooft. En Agrippa, heel politiek, zei tegen Paulus, U overtuigt mij bijna om christen te worden.

En Paulus zei, ik zou voor God wel wensen, dat, en bijna, en geheel, niet alleen u, maar ook al die vandaag naar mij luisteren, zouden worden zoals ik ben.

Uitgezonden deze boeien. En nadat dit gezegd had, stond de koning op en de stadhouder, Benisse, die bij hen zaten. En ze gingen terzijde, spraken met elkaar terzijde, Deze man doet niets wat dood of boeien verdient.

En Agrippa zei tegen Festus, Deze man had losgelaten kunnen worden, als ze zich niet op de keizer had beroepen. Ik hoop dat u het gevolgd hebt.

Er zitten soms wat moeilijke woorden in, maar ik wou er toch in zijn geheel lezen om dit hele krachtige getuigenis van Paulus te lezen. Zo open over zichzelf naar de heiden, Festus, en naar de jood Agrippa en naar zijn vrouw, Benisse.

Is het evangelie onzin in deze tijd? Hij zit dus gevangen genomen, die Paulus, terwijl hij in de tempel was. Het escaleert verschrikkelijk in het hoofdstuk daarvoor.

Ze nemen hem gevangen en er dreigt zelfs een moordaanslag. En hij moest weer ontboden worden bij de Joodse raten, onderweg zouden ze hem vermoorden. Er waren zelfs een groep mannen, die hadden gezworen hem te doden.

Dat wordt gelukkig vereideld en hij wordt naar Caesarea gebracht. Daar zit dus die Felix, wat ik al zei. En die had gehoord dat Paulus geld bij zich had. Hij dacht, die laat ik moe zitten dat hij dit aanbiedt.

Hij wilde om worden gekocht. Maar Paulus had zijn geld al bij de tempel afgegeven. Dus Felix kon lang wachten. Hij bleef dus in de gevangenis, jarenlang.

Hij liet Paulus gewoon waar hij was. En de Joden vonden het blijkbaar goed, het was rust. En nu is er de opvolger, Festus. Ook hij wil de Joden terwille zijn.

En hij komt met het idee om Paulus dan naar Jeruzalem te transporteren. En Paulus denkt, dan ben ik er geweest. En hij heeft zich op de keizer beroep. Hij was immers ook Romein, gekocht door zijn vader.

Dat was een Romein, Griek. En iedere Romein die beschuldigd werd, mocht zich op de keizer beroepen. Op het hoofdstige rechtshof. En de rechtbank, die op dat moment daar was, de lagere rechtbank zeg maar, moest een brief schrijven naar de keizerlijke autoriteiten, waarin uitgelegd werd wat er met hem aan de hand was.

En het wordt nog een lastig verhaal voor die Festus. Paulus zit al zo lang vast. En er is nog steeds geen fatsoenlijke beschuldiging opgesteld. Dus iemand heeft al hoger beroep aangetekend, terwijl hij nog niet eens beschuldigd is.

En dan moet Festus toch een brief schrijven. En er is al jaren gewacht. En dan moet er nog een aanklag komen tegen die Paulus. Maar dit straalt negatief op hem zelf af.

Want hij komt maar niet met die brief. Wat voor rechter is hij dan? Hij moet een verhaal hebben. Koning Agrippa, die kan hem helpen. Die zal hem helpen.

Hij begrijpt hoe het zit met die Joodse kwesties. Hij heeft een enorme invloed op de tempel. Hij kan zelfs een hoge priester benoemen. Net zoals Herodes in de tijd. Herodes Agrippa, dit.

En als nou Agrippa er een verhaal bij heeft, dan kan Festus zich erop beroepen. En kan hij zijn handen in onschuld wassen. Net zoals Pilatus. Dat is het plan.

En zo begint het ook. Festus houdt een heel verhaal voor die Agrippa. Alle procedures heb ik gevolgd. Ik heb het snel opgepikt. Ik heb het snel opgepikt. Mijn volganger heeft het zomaar achtergelaten.

Ik heb mijn best gedaan. Aan mij ligt het niet. En hij veegt zijn straatje keurig schoon. Keurige procesgang. Geen enkele vertraging opgedreven. Wilt u misschien adviseren?

Dat is de zetting. Paulus al een paar jaar in de gevangenis. Op onduidelijke gronden. Het moet nu maar eens helder worden. En dan komen daar de hoogwaardigheidsbekleders.

Jonge mannen van zeg maar 30 jaar komen daar binnen. Koninklijk bezoek. En daar tegenover Paulus. Geen indrukwekkende verschijning.

Men zegt dat hij klein was. En die er zeker niet beter uit was gaan zien in die vervelende gevangenis. Terwijl hij aan zijn armen vast zat aan een soldaat. Zeer waarschijnlijk. Misschien wel aan twee.

Geboeid. Wat moet dit worden? Maar Paulus krijgt de gelegenheid.

Eindelijk. Je krijgt de indruk dat hij er in zich op heeft verheugd. Eindelijk kan hij weer wat zeggen. Hij heeft waarschijnlijk veel met die soldaten zitten praten.

En misschien dat mensen wel aan het denken zijn geslaagd. En hij heeft ook wat tijd nodig. Daar kennen we Paulus van. Hij is niet langdradig. Maar hij legt het wel duidelijk uit. En hij vraagt het ook.

Wilt u alstublieft geduldig zijn? Geef mij de tijd. Ik wil het rustig uitleggen. Ik wil het opbouwen. En hij kweekt natuurlijk goed wil. Door gewoon ze aan te spreken.

Zonder in meewarig geslijm. Zo tot ze te komen. Maar hij komt te snel ter zaak. Want waar gaat het eigenlijk over? Dat wil Agrippa weten.

En dat wil Paulus hem wel vertellen. En dan zegt hij. En dat vind ik zo geweldig. Hij komt gelijk. Ik sta terecht vanwege de hoop van de joden.

Daar gaat het om. Wat was de hoop van Israël? Nee, niet eromheen draaien. Dat God de doden levend zou maken. En Paulus beroept zich ook op het oude testament.

Want je vindt het in je zaaien en het zegelen. Van die dorre doodsbeenderen. Die bij elkaar komen. God geeft er geest en leven in. Dat de doden levend worden.

God is geen God van doden. Maar van levenden. Dat zei hij al. In de tijd toen de Messias op aarde was. Daar gaat het om, zegt Paulus.

Ik zit hier omdat ik voor de hoop. En dus niet wat de Joodse aanklagers voortdurend proberen aan te duiden. Van dat hij dus de tempel zou hebben verontreinigd.

Want dat was dus de enige reden waarom het Sanhed erin iemand de doodstraf mochten geven. Als je de tempel verontreinigd had, dan mochten zij je doden.

En daar probeerden ze van te overtuigen. Dat was helemaal niet het geval. Paulus heeft het helemaal niet gedaan. Maar ze wilden het daarop gooien. Dan konden ze hem in ieder geval de doodstraf geven. Voor andere redenen niet.

Sterker nog, Paulus is een fariseer. Als er dus iemand in het spoor van de geboden gaat, is hij het wel. Als er iemand ons zag en ebid heeft voor de tempel, dan is Paulus het wel.

Nee, het gaat hem om de hoop van God. En hij legt het allemaal uit. Hij heeft, duurlijk, hij is geen volmaakt mens. Maar hij heeft geen zonden bedreven wat zij bedoelen.

Hij vertelt over wat Mozes en de profeten hebben beschreven. En dan vat hij het evangelie samen. En ik vind het zo geweldig hoe hij voor een heidense vorst en voor een joods, joodse agrippe die het wel snapt, maar misschien wel een beetje een liberale jood.

Hij zegt namelijk, in vers 23, dat de Christus moest lijden en dat hij als eerste uit de opstanding van de doden een licht zou aankondigen aan dit volk en de heidenen.

Wauw, wat een boodschap! Wat durf je, Paulus! Een prachtige samenvatting. Hij heeft over het lijden van Christus, Goede Vrijdag. Hij heeft over het Paarsen, hij stond op uit de doden.

Maar hij pakt ook pinksteren licht aan de joden en ook later aan de heidenen. De kern van het evangelie, heel eenvoudig duidelijk gemaakt aan heidenen.

Maar Festus, die heeft het niet meer. Hij onderbreekt Paulus terwijl hij dus blijkbaar niet de beleefdheid heeft om hem te laten uitspreken.

Want Paulus had zich voorbereid en heeft zijn tijd nodig. En hij schreeuwt het uit. Zijn stem slaat echt over van ergenis. Paulus, hou mij op! Je bent gek geworden!

Je bent buiten zinnen, zegt hij. Je grote geleerdheid heeft je helemaal gek gemaakt. Is dat echt zo gek wat Paulus zegt?

Wat al? Waarom slaat hij hier zo op aan? Moet weten, dat kun je ook verwachten als je in de wereld getuigt. Ze begrijpen het echt niet.

Hij is een heiden. En voor een heiden was het abnormaal, zeker in die tijd, dat was de volle overtuiging van elke heidene, dat je iemand je redt die moest lijden.

Lijden was altijd oneervol. Je kunt beter jezelf doden dan oneervol lijden. Dat was echt gemeengoed in die gedachten. Zo was dit onder de Romeinen.

Lijden zoals Jezus deed, was dwars tegen de tijdgeest in. Zo kon je niet denken. Het verhaal van een leidende figuur die jou redt, slaat dus nergens op.

Dat moeten helden zijn. En dat kan Festus niet plaatsen. Dit is voor hem de zwartaal. En die grote geleerdheid, zegt hij, brengt u buiten zinnen. Hij dacht misschien, Paulus leest van die heilige boeken.

En die leest dan van die boeken en die raakt dan in trance. Die reciteert, die mediteert dat en die vertelt dat en die raakt in trance. Is helemaal buiten zichzelf. Dan ben je niet met de rekening stadbaar.

Je hebt van die mensen die helemaal daarop ingaan. Dat dacht zeer waarschijnlijk Festus. Hij laat zich meeslepen wat er in die boeken staat. Dat hij het contact met de realiteit verloren is.

Je maakt het zelf wel eens mee als je in een boek zit. Je leest een boek, heel spannend. En dan word je ineens geroepen. Dan moet je even uit het boek komen. Dat is niet in trance, maar dan zit je in zo'n boek. Maar hij zou wel in trance geweest zijn.

Maar Paulus weet dat. Hij weet dat hij daar... Festus kan er niks mee, maar Paulus reageert kalm. Hij lijkt zelfs wat onderkoeld. Hij blijft hem keurig aanspreken en wordt niet boos.

Zeer machtige Festus, zegt hij. Ik ben niet buiten zinnen. Ik spreek woorden van waarheid en van gezond verstand. Ja, het is eenvoudig waar excellentie.

Ik laat me niet meeslepen door een of de ander. Ik ben niet van het padje. Ik vertel gewoon hoe het zit. Dat is het christelijk geloof. Eenvoudig uitleggen.

Niet waar je en te je weer kan toekomt als je de weg helemaal kwijt bent. Niet iets raars of zo. Maar dat je rustig de schrift leest. Ook je gezond verstand gebruiken. En naar waarheid, en dan kom je hierbij uit.

Wat zegt Paulus dat nou? Maar maken wij dit ook mee? Dat je voor het christelijk geloof niet hoeft te schamen.

Ook al sta je op het station. Of al kom je iemand tegen. Natuurlijk, er zijn een heleboel mensen die vinden het maar grote onzin. Het evangelie is ook eigenlijk maar een vreemd verhaal. Eén man die werd gedood.

En dat betekent heil voor de wereld. Wat moet je ermee? En alleen als je in hem gelooft, wordt je gered. Dat is zo vreemd in de wereld van vandaag. En dat weet Paulus best.

Hij heeft ook al aan de Korintjes geschreven dat het dwaasheid was voor de Grieken. Hij wist het heel goed. Maar het is wel eenvoudig waar. Veel dingen die waar zijn, zijn dwaasheid.

Maar staan wij hier aan dezelfde kant als Paulus? Ik kan je nu al zeggen, als je bij het winnende team wil horen, moet je niet aan Paulus kant gaan staan.

Moet je aan de andere kant staan. Dan hoor je bij het winnende team. Aarts gezien. Als je applaus wil hebben van mensen, moet je juist spotprogramma's of allerlei andere cabaretierachtige spot over het geloof bezigen.

Maar Paulus spreekt wel de waarheid. Ook al zitten de mensen er niet op te wachten. Ook al kom je in een setting waar je als het ware al met 2-0 achter staat.

En dan heb je die koning en dan kom je als gevangene met jouw verhaal in je kloffie. Lekker geloofwaardig ben je dan om van die ene man te vertellen. Maar Paulus houdt het bij de feiten, bij de waarheid.

Het gaat hem om de hoop. Hij komt niet met een negatief verhaal, met de hoop. Hij komt niet met een filosofische argumentatie, ook al zou het misschien geholpen hebben, weet ik niet. Het gaat om de hoop.

En Peters is het met hem eens. Wees altijd bereid tot verantwoording aan ieder die uw rekenschap vraagt van de hoop die in je is. Is die hoop in ons, zodat wij erover durven spreken?

Wat is hoop? Iets wat je inderdaad niet ziet, maar waarvan je wel zeker weet dat het vast is. Je kunt het niet zomaar bewijzen. Waar is Jezus Christenstam?

Ook als ik bij een begrafenis sta. Je hebt over leven uit de doden. Ik heb nooit een graf zien opengaan. Maar er is hoop van Israël. Je vindt het bij Mozes en de profeten.

Je vindt het in het Nieuwe Testament. Die hoop en daarvan getuigen. En het klinkt inderdaad in de wereld vreemd. Want deze wereld kent wel optimisten en pessimisten, maar geen hoop.

Ja, ik sprak laatst een man, een CEO, een hooggeplaatste. En ik vroeg van hoe zie jij de tijd van vandaag? Hij zei, ja, ik ben optimist.

Ik heb hoop. Wat er ook gebeurt. Wat voor een het klimaat. Daar gaan we voor. Daar gaan we helemaal voor. Maar weet je wat hoop zegt.

Hoop zegt, het ziet er heel slecht uit met deze wereld. We gaan het niet redden. Maar God. Hoop zegt, ik kijk in de spiegel en ik zie een zand daar.

En God schenkt mij gerechtigheid in Christus. Delen wij die hoop. Dat is het diepste punt. Delen wij die hoop.

Anders hebben we niets te melden in deze wereld. Tegenwoordig zijn er natuurlijk veel mensen die winden zich op over christenen. Over allerlei standpunten en gedragingen. Dat kun je niet altijd voorkomen.

Maar zien de mensen aan jou en aan mij dat er hoop is. En getuigen wij ervan. Wat doe je anders? Waar gaat het dan om?

Om de hoop op God. Die dood levend maakt. En delen wij het ook in ons hart. En als je nou eens eerlijk naar jezelf kijkt.

Dan zou je zeggen. Ja, ik ben een hopeloos geval. Hoe breng je het er vanaf? In geloof, hoop en liefde. Wat er tegen.

Maar als je vastklampt aan het woord van God en zegt. Heren, van u moet ik het hebben. Paulus leek toch. Moet je eens kijken. Je zit er in de gevangenis. Je zit er in die gevangenis. Hopeloos geval.

Maar de heren zochten hem op. Zet hem stil. Dan moet je eens kijken wat er gebeurt. Zo is er hoop te vinden. Zelfs voor de meest hopeloos. Maar ten tweede ging de boodschap van Paulus niet een stapje te ver.

Want nou spreekt hij ook Agrippa aan. Woorden van waarheid, zegt hij. En van gezond verstand. Agrippa is eigenlijk nog een standje hoger geplaatst als Festus.

En dan zegt hij. Ik spreek daarom ook vrij moedig tot hem. Want niets is Agrippa ontgaan. Het is niet in een uithoek gebeurd. Iedereen in Jeruzalem wist dat van die Paulus.

Dat was in die tijd in zo'n situatie gebruikelijk. Meestal probeer je stapje voor stapje de koning te winnen. Taktvol, voorzichtig praten. Een beetje stroop om de mond. Paulus doet het niet.

Hij gaat rechtstreeks de koning aanspreken. Ik vind dat zo dapper. Recht op zijn doelaf. Hij zegt waar het op staat. Tegenover die brute machten die alles over hem konden besluiten.

Hij durft wel. Als de overheid vindt dat hij niet deugt. Dan wordt hun strafadvies gewoon opgevolgd. Dat wordt gewoon gedaan. Als de lage rechtbank zegt Paulus is schuldig.

Dat is doods. Dan zal het waarschijnlijk gebeuren. Ook als hij vindt dat hij de doodsdag moet krijgen. Hij waagt dus heel veel. Maar hij zegt gewoon waar het op staat.

Koning, u weet hoe het zit. Het is niet in een uithoek gebeurd. Het is publiek gebeurd. En in heel dit boek Handelingen.

En dat valt me ook zo op. Is het van groot belang. Het christelijk geloof is niet in een uitgang in je kleine hoekje. Het geloof is niet een kleine aftakking uit de Joodse secte voortgekomen.

Het is niet alleen voor de in-crowd. Het christelijk geloof mag publiek gedeeld worden. Je mag het onbeschaamd doen. Niet onbeschoft. Onbeschaamd en in waarheid.

Je mag het zeggen. Oh, en natuurlijk word je uitgelachen door velen. Het wordt niet gedeeld door de publiek. Maar je mag het doen. In synagogen, marktplenen, tegenover koning.

Zo is het bedoeld. Dus niet alleen in de kerk. Maar ook naar buiten toe. Op je werk. Individueel. En dan zet Paulus als het ware.

Hoe durft hij? Agrippa het pistool op de borst. Koning. Gelooft u de profeten? Ik weet wel dat u ze gelooft. En de koning had veel invloed op de Joden.

Dat zei ik al. Hij kende het Joodse geloof door en door. En hij deelde het waarschijnlijk ook. Misschien wat in de liberale zin. Maar wat moet hij nou zeggen? Hij staat nu onder druk. Zegt hij dat hij de profeten niet gelooft.

Dan krijgt hij problemen met de Joden. Gelooft hij de profeten niet? Nou, hoe kan dat? Maar zegt hij dat de profeten wel gelooft. Dan krijgt hij een discussie met de grote schriftgeleerde Paulus.

En dan moet hij absoluut het onderspeer delven. Die discussie gaat hij niet winnen. En dan is de uitkomst waar Paulus hem wil krijgen. Dat natuurlijk Jezus Christus de Messias is.

Ook voor Agrippa. Dat is een lastige situatie voor Agrippa. Maar wat gebeurt er? Agrippa reageert zoals machthebbers reageren. Ik hoef jouw vraag helemaal niet te beantwoorden.

Zo op die manier. Ik bepaal wat hier gebeurt. Straks overtuigen je me nog. En dat staat er in de grond. Ik zou ook heel vernederend. Een christen te worden. Spottend. Neerbuigendheid.

Negativiteit. Een soort verachting. Geen goede klank. Moet ik dan door dat ene preekje christen worden? Zo op die manier. In zo'n korte tijd. Had je dat gedacht Paulus?

Dat gaat niet gebeuren. Het klinkt mij warig en kleinerend. Je hoort er als ware de spot en de ironie in zijn stem. Maar ergens hoor je ook dat Agrippa onder de indruk is.

Want later. Dat lezen we ook. Dan blijkt dat er wel als hij zijn oordeel gaat geven. Het raakt hem wel. Die Paulus. Daar zit toch wel wat in. Hij duwt het wel van zich af.

Want dat is natuurlijk vaak zo. Mensen duwen het evangelie af. Dat is vaak het effect als je dat brengt. Om wat voor reden dan ook. Wat ze meegemaakt hebben. Of gewoon ja. Kom niet te dicht bij mij.

Mensen die van buiten de kerk tot geloof komen. Die vinden het vaak stond ook heel moeilijk. Om voor het eerst in de gemeente te komen. Nodig maar eens een wereldling uit.

Hoe moeilijk dat vaak is. Ja. Ze gaan wel naar een kerk als het bezichtig ging. Of iets dergelijks. Maar. Om over het geloof te spreken. Jezelf een gelovige te noemen. Dan kun je toch Agrippa ook wel een beetje begrijpen.

Dan staat hij daar met zijn vrouwen. En met die festus. Dit is bijna voor hem intimiderend. Ho ho Paulus. Dit gaat wel wat ver. Zo van.

Ik dacht het niet Paulus. Kalm aan. Waar ging het ook weer over. En zo wordt hij als het ware bijna christen. Er zijn veel preken over dit gedeelte.

Waar men dan spreekt over bijna christenen. Mensen zitten maar in de kerk. Maar ze komen maar niet tot doorbraak. Ze blijven worstelen. Worstelen. Maar deze koning stond er helemaal buiten.

Hij was niet eens lid van de christelijke gemeente. En daar kunnen we toch wel wat van leren. Weten wij nog wel hoe eng het eigenlijk is om naar de gemeente te gaan zondags.

Als je aangesproken wordt. Met dingen in je leven. Je loopt namelijk ook het risico dat je hele leven op zijn kop gaat. Dat noemen we nou tot inkeer komen.

Totale omkeer. Het kan best spannend zijn hier te zijn vanmorgen. Dat het woord van God geopend wordt en verkondigd wordt. Want er kan zomaar van alles gebeuren met je leven.

Beseffen zij dat wij dat het christen zijn niet zomaar iets is. Dat het een hele diepe inhoud heeft. En ik denk dat Agrippa dat besefte.

Je kunt je me niet zomaar christen noemen. Is dat diepe besef er ook nog steeds bij ons. Ook als wij zo aan tafel gaan. Zijn wij christenen?

Ik vind het zelf persoonlijk veel makkelijker om te zeggen dat ik evangelisch ben. Of baptist. Of maakt mij het uit. Of gereformeerd. Dat is best veilig.

En die kun je een beetje indelen. Maar ben je christen? Genoemd naar Christus. Daar komt de baan. Dat had Agrippa gezien.

Agrippa was het misschien bijna. Misschien zitten er ons ook tussen die het bijna zijn. Maar bijna is het nog niet helemaal. We bidden misschien thuis en lezen de schrift.

We hebben het erover. Maar hoe zit het diep in je hart? Heb je de Heer Jezus lief? Echt is dat je enige hoop? Christus heeft geleden.

Zeg je dan voor mij. Christus is opgestaan. Zeg je. Voor mij. Zijn geest is uitgestort. Het ligt aangekondigd.

Voor mij. Anders kun je jezelf geen christen noemen. Misschien was het voor Agrippa zijn enige preek die hij in zijn leven gehoord heeft. Dat is heel weinig.

Maar alles zat erin. Heel compact. Maar levend. Met het hart gebracht. Het was voldoende. Hij had het begrepen.

Maar hij voelde de toepassing al komen. Hoe vaak hebben wij niet al een preek gehoord? Of een verhaal? Vanuit de Bijbel. Wat is het effect? Of zijn we soms doodgepreekt?

Beweegt het woord ons om christen te worden. Het levende woord. En hoe ziet het leven eraan uit? Dan kom ik tenslotte op het laatste punt.

De Festus gehad. De heiden. Die het gewoon vallikant afweest. En snappen er ook niks van. Maar het wel hoort. Ook als Paulus tot Agrippa spreekt. Die er misschien bijna was.

Maar mijn conclusie is. Eigenlijk. Daar start ik mee. Met het laatste gedeelte. Het evangelie. Is genoeg. Zelfs. In de gevangenis.

Ik kan me zo voorstellen. Dat Paulus. Gefreurd. Gefrustreerd geraakt zou kunnen zijn. Daar in dat hok. Hij was een goed organisator. Hij bouwde gemeentes.

En ging van het een naar het ander. Had een visie. Gekregen van de Heer Jezus zelf. Persoonlijk. Hij kon spreken. Hij kon schrijven. Ook zelfs in de gevangenis. En dan zat hij nu.

In die gevangenis. Moet je je voorstellen. En eindelijk. Haalden ze hem er open. Haalden ze hem eruit. En dan laat je op. En dan ga je zeggen wat je zeggen wil. En dan onderbreekt iemand je heel verneinig.

Haal toch op. Je bent niet goed bij je hoofd. En wat zal Paulus gebeden hebben voor deze bijeenkomst. Wat moet het nou worden. Ik zou me zijn frustratie zo goed kunnen voorstellen.

Ik kan me uw frustratie goed voorstellen. Wat vandaag de dag in de maatschappij gebeurt. De ene nieuws is nog niet genoemd. Of het andere komt alweer om je te deprimeren. Nu de komende winter weer.

Maar het is ook zo oneerlijk hoe Paulus behandeld wordt. Hij heeft niets, niets gedaan. Hij heeft de tempel niet ontheiligd. Hij heeft echt niets gedaan.

Hij zou nooit iemand doden. Zeker nu die christen is. En Agrippa weet dat wel. En die gaat het ook straks zeggen. Niet tegen Paulus. Deze man had vrijgelaten kunnen worden.

Hij verdient geen boeien of dood. Het is zo oneerlijk. Eerst dan met die Felix vesten. Dat duurt al jaren. Je zou er cynisch van kunnen worden. Weet u dat?

Ik heb u geloof ik wel eens gezegd. Dat wij lezen in zo'n dagboek. Na het eten op dit moment. Over al die vervolgde christenen. Elke dag heen. Hanneke jij kent het boek wel.

Een schitterend boek. Maar ook zo aangrijpend. Elke keer een gevangene. Of iemand die gedood wordt. Of andere zaken. Je kunt er zo cynisch van worden. Iedereen weet dat Paulus onschuldig is.

Maar niemand zegt laat die man vrij. En weet die broeders en zusters. Hier kun je opnieuw weer zien. De kracht van het christelijk geloof. Paulus die blijkbaar beseft.

Dat hij op peentjes heeft gestaan. En die zegt dan ook nog weer. Ik zou wel wensen dat niet alleen u. Maar iedereen. En hier gooit hij zijn nette wijd uit.

Hij gooit ze nette wijd uit. Het is niet alleen voor de grippa. Zou worden zoals ik ben. Zegt hij. En dan rammelt hij even aan zijn boeien.

Uitgezond. Deze boeien. Toch nog een beetje humor. Ik noem het zelfs. Zelfspot. Ik ben niet iemand om jaloers op te worden.

Als je mij keten en wegdenkt. Dan wil je zijn zoals ik. En hier komt weer die humor. En die zelfspot bij elkaar. Kan dat? Kan dat? Kun je daar een beetje.

Kun je een beetje humor bij het evangelie gebruiken? Ja. Als je de Heer Jezus. Volstrekt serieus neemt. Dan hoef je jezelf niet meer zo serieus te nemen.

Uitgezonderd deze boeien. De laatste wens van het evangelie. Heeft altijd iets relativerends. Voor al het andere. Bijvoorbeeld die koning.

Wat geweldig. Maar als Jezus Christus koning is. Wat stelt dat koningsgat daar nou voor? Oh en Paulus zit dan maar in die gevangenis.

En als je leven nu zo voorbij gaat Paulus. Dan zit je tijd erop. Dan ga je dood in die gevangenis. Dat moet toch verschrikkelijk zijn? Maar ach. Als de Heer er terugkomt.

En zijn rijk. Wat maakt het mij er nog uit. Alles is dan relatief. Dan kun je het volhouden. Zelfs jaren. Zodat mensen die soms twintig of dertig of langer in de gevangenis zitten.

Paulus staat er in zijn ketenen. Weet u. In zijn ketenen. Is hij de enige van de drie. Die vrij is. Daarom kan hij met die ketenen.

Gewoon grap maken als het ware. Hij is de spot drijven. Hij durft zelfs de spot te drijven met de dood. Dood. Waar is je prikkel? Wie kan er nu spotten met de dood?

Dat kan toch niet? Misschien ligt er wel iemand van u op een ziekbed wat ernstig is. De dood is dood ernstig. Paulus doet het wel. Dood. Waar is je prikkel?

Hel. Waar is je overwinning? Juist omdat hij staat op de bodem van de opstanding van Jezus Christus kan hij dit zeggen. Een gevangenen in ketenen.

Maar een vrij man. Zo ziet het christelijk leven eruit. Zwakheid. Is macht. Leiden wat iedereen wil vermijden.

Ik ook. Kan een zegen voor de heren zijn. Gisteravond keek ik nog even naar Family TV. En toen kwam even een getuigenis van Joni. Was dat niet? Joekie Joni. Heel even kort. De vertelde over haar verleden.

Toen ze nog die duik maakte. Dat weten sommigen wel. En dat ze haar nek brak. Oh wat wilde ze genezen worden. Ze heeft er achterheen gelopen. Ze zegt maar ben ik dankbaar. Elke dag zei ze.

Dat de Heer mij niet genezen heeft. Want ik ben zo gebruikt voor zijn werk. En dat waren geen grote woorden. Want Joni is al zo lang in die situatie.

Ja grote woorden. Ons in een gevangenis gooien. Zouden wij ook zo'n geloofsmoed hebben? Of ook cynisch worden? Daarom mijn lieve broers en zussen.

En gasten. Daarom moeten we bij de levende Christus zijn. Christus in zijn zwakheid. En we willen zo graag sterk zijn. Ik weet het. Wat betekent in de wereld?

Je wil misschien het verschil maken. Je wil betekenisvol zijn. En ik begrijp dat. Dat wil ik ook. Dat men diep respect voor je heeft. Desnoois na je dood. Maar hoe dichter je bij de kern van het evangelie komt.

Hoe moeilijker dat wordt. De meesten bij ons hoeven gelukkig niet voor de camera op te treden. Maar je kent die stemmen toch van binnen. Is het niet allemaal onzin?

Is het geen waanzin of vartaal wat hij zegt? Is het al waar? Verkondigt Paulus wel die waarheid. Christus is opgewekt. Maar mijn vraag aan jou.

Ken jij de Heer Jezus zo als een opgewekte in je leven? Als degene die er ook bij staat. Als wij met lege handen staan. Met de mond vol tanden staan.

Oh als ze het niet weten hoe het moet. Hou dan wel de hoop op hem. Maar de vraag is. Durven wij ons zo aan de Heer Jezus over te geven.

Zo aan hem over te geven. Wat ons ook te wachten staat. En natuurlijk hoop je niet dat je wat overkomt. Maar dat je gaat met waar de Heer je roept.

Dat kenmerkt een christen. Dat je niet uit alle macht probeert zelf alles te beheersen. Waar we zo goed in zijn. Alles zelf willen vasthouden. Dan zou Paulus een extra poging hebben gedaan bij Agrippa.

Doet hij niets. Hij kan het loslaten. Hij kan als het ware spotten met zichzelf. Met zijn ketenen. Wees zoals ik. Maar dan even zonder boeien.

Ik ben een vrij man. Terwijl jullie gevangen zitten. Hij kan spotten met zichzelf wat hij weet. Dat de Heere hem heeft aanvaard. Dat zijn zonden zijn vergeven.

Zelfs die vreselijke zonden van die christenvervolging. Als een beest ging hij tekeer. Hij zegt het zelf eerlijk. Hij heeft Jezus Christus leren kennen. Maar jij.

Weet jij. Dat er buiten de Heer Jezus. Alleen maar waanzin is en wartaal. Onthoud dat goed. Echt waar broeders en zusters. Laat je niet door de waanzin en de wartaal van het heden.

En van wat er allemaal afgekogeld wordt en gezegd wordt. Laat je niet misleiden. Wat er in de wereld aan waarheid wordt verkocht. Het slaat echt nergens op.

Naar eer en geweten wilde ik jullie het vanmorgen zeggen. Dit evangelie is de waarheid. En de waarheid maakt werkelijk vrij. Amen.