Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Het onderwerp gaat er een beetje over wat we intussen al gehoord en gezongen hebben. We hebben een geweldige regisseur in die zin. Ja, altijd. Het thema vanmorgen is het scharlakenkoord uit het hoog vertrek.
! Het scharlakenkoord uit het hoog vertrek. Lijkt misschien een beetje abstract, maar daar komt u vanzelf al achter. Ik neem u, en mezelf ook, 3600 jaar terug in de tijd.
En ik begin met één vers uit Joshua 2. De rest van de versen die komen vanzelf wel. Joshua 2. Daar staat in het eerste vers, Joshua, de zoon van Nun.
Zond van Sittum heimelijk twee verspieders uit met de opdracht. Ga heen, neem het land in ogenschouw en Jericho. Zij gingen dan en kwamen in het huis van een hoer.
Raghab geheten. Waar zij gingen slapen. Ik zei het al, we gaan terug, 3600 jaar geleden. Zo negen eeuwen na de zonvloed.
Het volk Israël is gelegerd aan de oostkant van de Jordaan. De overzijde van Jericho in de Jordaan. En God heeft gezegd, het land aan de andere kant van de Jordaan, dat is voor jullie.
En Joshua die zond twee verspieders uit, jonge mannen. Dat lezen we in hoofdstuk 6 van Joshua. U moet trouwens maar hoofdstuk 2 in zich heel lezen. En daarna, het is toch veel te warm om iets te doen.
Dan lees je gewoon hoofdstuk 6 er ook bij. Dan weet u precies de hele geschiedenis. Dan hoef ik niet alles te lezen, maar dan weet u het vast. Ik kom uit onderwijs en die geven altijd een beetje huiswerk op. Ja, zo gaat dat helemaal. Twee verspieders gaan in Jericho.
Steken die het aan over. En dan zagen ze Jericho al vrij gauw liggen. Nou, dat was niet zomaar een plaatsje. Maar dat was een stad met muren eromheen van 6, 8 meter hoog.
En het leek een oneenbare stad. Bovenop de muren, er waren ook wat woningen aangebracht. Ja, dat kon wel, want die muren waren zo dik, zo breed, dat je daar ook huisvesting op kon zetten.
En ze komen daar binnen als verspieders. Nou, ik denk niet dat ze met een bord op haar hoofd gelopen hebben, wij zijn verspieders van het volk Israël. Maar als je daar als een jood uitziet, dan zie je er wel als een jood uit.
En heb je daar een beetje kennis van, dan onderscheid je dat wat. Maar ze zullen zich zeker wel een beetje vermomd hebben. En ze zullen ook niet de enigen geweest zijn die daar door de poort van Jericho binnen ging.
Zo veel meer mensen geweest zijn. Het was een grote stad, er waren veel mensen daar in het land ook. En daar gingen ze de stad in. Je moet me lef hebben. Ik weet niet of dat u dat wel zal durven.
Om in vijandige gebieden te komen. Je ziet eruit als een jood. En je stapt daar een stad in met van die dikke muren en dan van die dikke stadspoorten.
Zijn die helemaal dicht dan kom je er nooit meer uit. Maar ze gaan naar binnen. En ze vragen waarschijnlijk aan iemand van, is hier ergens ook een herberg? Want het was tegen de avond een herberg waar we kunnen slapen.
Ja, zeggen ze. Zie je daar die stenen trap? En nou die stenen trap oploopt. Dan kom je boven bij de herberg van Raghab. De hoer. Publieke vrouw.
Prostitué. Nou was het helemaal niet zo vreemd in die tijd. Ja, nu nog niet vrees ik. Dat als je een café runde, een restaurant. Dan was het heel vaak zo dat die eigenaresse, pakbandvrouwen, niet alleen de kamer verduurde, maar ook zichzelf wel.
Raghab. En ze komen bij Raghab binnen. En ze ziet gelijk dat het Joden zijn. En ze voelt gelijk in haar hart dat het spionnen zijn.
En nog voordat er goed en wel gereageerd wordt van de omgeving, heeft ze die mannen al naar boven getransporteerd op het dak en ergens verborgen gehouden. Dan wordt er bij haar Raghab op de deur geklopt.
Een dienaar van de koning van Jericho. Wij hebben gehoord dat er twee mannen bij je naar binnen zijn gekomen. En dat zijn verspieders, dat kan niet anders.
En die zijn erop uit om het hele land te verspieden. Ja, zei Raghab, dat klopt, er zijn twee mannen bij me gekomen. Maar ze dachten voordat de stadspoort dicht gaat, gaan we de stad weer uit.
En ze zijn de stadspoort uitgelopen. Maar als je nou snel bent, zegt dat maar tegen je koning, als je nou snel bent met je soldaten, moet je ze gewoon in de oostelijke richting sturen naar de Jordaan.
En dan heb je ze vast te pakken voordat zij door kunnen geven wat ze gezien hebben. Goed, die mannen gaan weg. Ik ga verder met eventjes vers 8.
Joshua 2 vers 8. Ze waren dan gekomen, die twee verspieders, om daar te gaan slapen, staat er in vers 1. En dan staat er, voordat zij echter gingen slapen, klom zij tot hen op het dak en zei tot de mannen.
En let goed op wat ze nou gaan zeggen. Ik weet dat de heren, jawel, u het land gegeven heeft. En dat een schrik voor u op ons gevallen is.
Voor u op ons gevallen is. En dat alle inwoners van het land voor u sidderen. Want we hebben gehoord dat de heren de wateren van de Schelfzee voor uw ogen heeft doen opdrogen.
Toen u uittoogt uit Egypte. En wat gij daarne hebt aan de beide koningen der Amorite aan de overzijde van de Jordaan. Zijgon en Och, die gij met de ban geslagen hebt. Toen wij dat hoorden, versmolt ons hart.
En vanwege u bleef bij niemand meer enige moed over. Want de heren, uw God is een God in de hemel, boven en op de aarde beneden. Ja, dat was nou een hoer.
Een prostituee. En die komt dan met een geloofsgetuigenis aanzetten. Waar je stil van wordt. Ik weet. Zij geloofden dat alles wat er gebeurd was, dat dat in de hand van de God van Abraham, Isaac en Jacob lag.
Hoe het mogelijk is, hoe is het mogelijk. Maar ze geloofden dat. En je mag dan een vrouw van lichte zeden zijn. Maar je zou maar zo'n geloof hebben.
En dat had ze. Ik weet. En daarom had ze ook die verspieters daar verborgen. En dan zegt ze, nou heb ik jullie verborgen.
Maar nou moeten jullie mij zweren, mij ook een gunst toe te staan. Want ik geloof dat jullie God en dat het volk Israël het land Kanaan in beslag zou nemen.
Dat weet ik absoluut zeker. Want ik vertrouw jullie God. En wat hij zegt, dat doet hij. Ja, ik word er stil van als hij zo denkt aan die raaggap.
Dat zij zo spreekt. Dat zou je niet verwachten. Van iemand met die knalrooie lippen en met dat opzichtige kledij aan en weet ik veel wat. En dan zo'n getuigenis.
Ze zegt, nou moeten jullie mij een gunst bewijzen. Als jullie komen, wilt u dan mij, mijn vader en mijn moeder, mijn broers en zussen, met hun gezinnen.
Ja, de hele familie, wilt u niet eens sparen. Dat beloven we, zeggen die twee verspieders. Dat beloven we. Maar wij zijn vrij van onze eet.
Als één familielid, als wij komen, uit de voordeur naar buiten gaat. Dan zijn wij vrij van hun bloed. Ze moeten dan wel binnenshuis blijven.
En nog iets. En ze kijken denk ik zo even rond in die gelagkamer van Draagap. Daar zien ze een rood-oranje koord hangen. Ze zeggen, nou dat koord daar.
Dat moet je dan wel aan je raamstijl binden. Zodat als wij komen, dat koord kunnen zien. Dat rood-oranje koord. En daar gaan ze.
Ze laat ze, want intussen zijn de stadspoorten gesloten. Ze laat die twee verspieders aan een touw naar beneden zakken vanuit haar woning. Bovenop de muur. Zo'n zes, acht meter laten zakken.
Ze zegt, nou moet je niet in de oostelijke richting gaan. Want daar zijn die soldaten jullie aan het zoeken. Maar je moet in de westelijke richting gaan. Naar het gebergte achter ons. Als je daar geweest bent in Jericho, een omgeving.
Dan weet je precies hoe het eruit ziet. Dan zat ook de berg van de verzoeking later. En een beetje donger. Dan moet je daar drie dagen blijven wachten. En dan moet je weer pas terug gaan. Daar heb je niks te vrezen. En dan gaan die twee mannen.
Neergelaten aan het touw. Lopend in westelijke richting in donker. En ik lees even verder. Vers 18.
Zie. Wanneer wij het land binnenkomen. Moet gij dit koord van schalaken draad binden aan het venster waardoor gij ons hebt neergelaten.
En uw vader en uw moeder, uw broeders en de gehele familie bij u in huis bijeenbrengen. Ik ga verder met vers 21. Zij nu zeiden.
Zoals gij gezegd hebt. Zo zal het zijn. Daarop liet zij hen gaan. En zij gingen heen. En zij bond het schalakenkoord aan het venster. Ze stelde niet uit.
Ze wist ook wel dat niet de volgende dag die israelieten al voor de deur zouden staan. Maar ze nam geen risico. Ze had het woord van die twee onbekende joodse mannen.
Dat ze veilig zou zijn. En ze had dat simpele schalakenrood oranje koord aan het venster gebonden.
Dat was haar zekerheid van haar behoud. De volgende morgen zal ze gelijk de familieleden hebben opgezocht. Vader, moeder, broers en zussen.
Die gezinnen. Misschien nog een aantal. Ooms en tanten. Misschien ook toch wel. En ze zal het gezegd hebben. Er is onheil te wachten. Straks zal Jericho worden ingenomen door het volk Israël.
En nou is er maar één plaats in Jericho waar jullie veilig zijn. En dat is bij mij in de gelagkamer. In de herberg. Het is ruimte genoeg.
Nou, kan je je voorstellen? Die mensen in Jericho, die sidderden al van angst van het volk Israël. Maar dan komt er zo iemand naar je toe. Ach, die zussen die hebben zoal de twijfels gehad.
Die zus, die lichte kooi. Vreemde mannen misschien een bezoek gehad die allerlei praatjes vertelden. Ouders hebben misschien ook wel de schouders opgehaald.
Raghab. Ja, dat was altijd wel een bijzonder meisje. En dan komt ze vertellen dat wij in haar herberg veilig zijn als de vijand op ons af komt. Ik denk dat die raghab heel veel overtuigingskracht gehad zal hebben.
Ze zeggen, ik weet zeker dat de god van Abraham, Izeker, de god van de joden, dat die de waarheid spreekt. En dat die echt zal toelaten, zal bevorderen dat het volk Israël het hele land inneemt.
Ook Jericho. En ja, ze hebben er misschien over na moeten denken. En toen raghab elke dag uit de kamer keek, ze zat natuurlijk hoog bovenop die muur, door de traan naar buiten keek, in oostelijke richting, heeft ze gekeken of ze misschien een stofwolk zag komen.
En jawel, op zekere dag zag ze die extra grote stofwolk en ze wist het, dat is het volk Israël. En ze zou zo snel als ze kon de familieleden hebben ingelicht.
En ze zal gekeken hebben, wie komen er bij mij binnen? Wie geeft gehoor aan die uitnodiging om in mijn huis te komen? Want welke garantie hebben ze eigenlijk, dat ze daar veilig zijn?
En dat zullen ze ook wel gevraagd hebben, toen raghab dat vertelde, van welke garantie kan ik me nou geven? Dat als we met jou in de kamer zitten, je zit waarop nog hoog op die muur ook, ze schieten je er zo af.
En ze zal gekeken hebben wie er kwam. En jawel, haar vader en haar moeder en haar broers, met haar gezinnen. Een beetje wonderlijk is, als je de Bijbel goed leest, in oostelijke 6, worden de zusters niet genoemd in de grondtekst.
Die zijn er misschien niet bij geweest. Die hebben gedacht, nou laat me zitten. Maar het grootste deel van de familie is er.
En de herberg is vol. En daar komen ze aan. De vijand. Het volk Israël. Ja, niet zomaar een paar tientallen mensen.
Dat was een stoep met duizenden mensen. Joden. Een wonderlijke club. Voorop, ja dat hadden ze wel verwacht. Lopende soldaten.
Dat zien ze zo boven door dat raam, naar buiten kijken. Mensen waren ook op de stadsmuur geklommen natuurlijk. Soldaten ook, van Jericho. En ze zien daar de eerste soldaten. En dan zien ze zeven mannen lopen met horens.
Van die trompetten. En die blazen erop. Zeven. En dan komen die groep wat dichterbij. En dan zien ze dat achter die zeven mannen, mannen in het wit lopen, met een gouden kist.
In hun midden. En niemand horen ze iets zeggen. En achter die gouden kist lopen daar tienduizenden mensen. Joden.
Naast elkaar. Misschien wel een groep van twintig naast elkaar. En dan komen ze aan. Je hoort alleen maar de voetstappen van die mannen. Niemand zegt een woord.
Dat kun je eens horen. Ze hoort alleen maar die horens blazen. Die zeven. En Raghab. En de huisgenoten. Ze zullen haar hart hebben vastgehouden.
Natuurlijk ook al die inwoners van Jericho. Want nou gaat er wat gebeuren. En ze zien dat die hele grote stoet. Die gaat rondom Jericho trekken.
Ja, dat kan een soort raam niet allemaal zien natuurlijk. Maar ze zagen wel dat het steeds verder om Jericho kwam. En toen de eerste weer tevoorschijn kwam.
Van die groep. Ik denk dat er Jericho doodstil is geweest. En ik denk dat die mensen in het huis van Raghab met een wild kloppend harte hebben gestaan.
Want Raghab heeft het wel gezegd. Maar we hebben alleen maar het woord van Raghab. Dat die hier veilig zijn. En toen waren ze in die stad rond. En tot hun verbijstering gingen ze weer in oostelijke richting.
Naar de Jordaan. En er gebeurde niks. En niemand zei iets. De volgende dag. Daar had je ze weer. Dan kwam diezelfde stoet weer aan.
Weer werd er niks gezegd. En dan gingen ze weer rondom de stad.
Met die gouden kist in het midden. En ze kwamen weer terug. En ze gingen weer in oostelijke richting. En de derde dag weer.
En de vierde dag weer. En die hierdie ook gieten die zullen gedacht hebben. Dat zal toch zo niet eeuwig doorgaan. Dat ze daar levenslang daar om die stad heen blijven lopen. En daar weer weg gaan.
En toen kwam de zevende dag. Was precies hetzelfde als al die andere zes dagen. En weer gingen ze de stad om. Alleen was toen weer die zeven ramshoorns te horen.
Niemand zei een woord. Eén keer de stad rond. Twee keer. Drie keer. Zes keer. En toen kwam de zevende keer.
Weer de stad rond. En toen ze rond waren. De stad omsingeld. Horen ze één stem. En die riep juicht.
En toen barstte een geluid los van tienduizenden kelen. Rondom die stad. Ze stonden waar ze stonden. Maar ze juichten. En toen wist Raghav het.
En toen wisten ook die mensen in het huis van Raghav. Nu komt het erop aan. Raghav die geloofde in de God van Abraham, Isaac en Jacob. En ze wisten.
Ik heb het woord van die twee jonge mannen. En ik heb het koord, dat schelakenkoord uitgehangen. Wij zijn veilig. Ja, dat moet je maar een groot geloof hebben.
Maar dat had ze. Ze hadden groot hart. Ze hadden ruim verkeerd leven. Maar ze dachten groot van haar God. En die anderen in huis. Die zullen getrild hebben aan alle kanten.
Nou dat gebeurde toch wel. Want dat gebeurde na dat gejuicht. Ze zagen dat aan weerskanten van haar woning op de stad. De stadsmuur in puin viel. Het zal getrild hebben daar.
Zo'n muur, die hele muur die viel gewoon plat. En toen die muur plat ging, toen zagen ze dat die soldaten op de stad afstormden. En dat was Raghav.
Haar huis stond nog overeind. Dat stukje muur waar haar huis op stond, dat stond nog onaantastbaar. Ja, zelfs de stenen trap naar haar huis stond er nog. Want niet veel later werd er op de deur geklopt.
En daar stonden die twee verspieders die zij verborgen had. En ze werd meegenomen naar het Israëlische kamp.
Het kamp van de Israëlite. Goed, dat was 3600 jaar geleden. We gaan nu naar het jaar 2022. Naar onze tijd.
Want het was natuurlijk niet zomaar een verhaaltje. Het was een geschiedenis die heeft plaatsgevonden. En we pasten hem nu toe op ons leven. Geweldig iets.
Raghav. Ach, u bent natuurlijk veel verzoender geweest dan Raghav. In uw hart misschien niet. Maar ze hadden groot geloof. En de vraag is die we stelden.
Zij hadden woning boven op de muur. Zij hadden hoog vertrek. En nou is de vraag aan ons. Wonen wij ook in een hoog vertrek?
Ik lees een paar versen voor. Uit spreuken geloof ik dat is. Ja, het is. Nee, ik lees eerst iets voor op de Salm 9 vers 10.
Daar staat. En de heren zal een hoog vertrek zijn voor de verdrukte. Een hoog vertrek in tijden van benauwdheid. En in spreuken 18 vers 10.
Daar staat. En ik lees het uit de Statenvertaling. Want dan denk ik het staat niet in mijn vertaling. Maar ik las het uit de Statenvertaling. Daar staat. De naam des heren is een sterke toren. De rechtvaardige zal erheen lopen.
En in een hoog vertrek gesteld worden. Er staat in de MGE-vertaling. De rechtvaardige eilt daarheen. En is onantastbaar. En de vraag is. Leven wij ook in zo'n hoog vertrek?
In een vertrek die hoort bij een hemelburger. We weten het technisch wel. Theoretisch misschien. Want bent u werkelijk een hemelburger?
Niet alleen maar in woord. Maar ook in daad. Ook in uw denken. Dat u een hemelburger bent. Dat u een vreemdeling bent hier op de aarde.
Ik kom gelukkig veel christenen tegen de laatste tijd. Die zeggen ik voel me niet meer thuis op de aarde. Dat klopt. Want wij zijn hemelburger.
In een hoog vertrek wonen wij. Raghab als heidense vrouw. Wist wat er zou gaan gebeuren. Omdat zij Yahweh serieus nam.
En wat weten wij als christen nou met zekerheid? Zij wisten. Ze zeiden ik weet. En nu voor ons als christen. Wat weten wij met zekerheid als christen?
Nou één ding weten we allemaal. Dat we geboren zijn. Want anders hadden we hier niet gezeten. Maar we weten niet zeker of we wel moeten sterven. Ja vijftien jaar geleden kon je zeker weten dat je nog moest sterven.
Maar wij leven in een periode dat het niet meer zeker is dat wij moeten sterven. Want het zou zomaar kunnen dat wij de laatste bezuin horen. De bezuin van God. En dan gaan we zo zoef de Heer tegemoet in de lucht.
Zonder eerst te moeten sterven. Dus dat weten we niet zeker. Maar er zijn nog een paar andere dingen die we zeker moeten weten als kind van God. En ik vind het zo prachtig wat het refrein van Johannes de Eer 112 zegt.
Daar staat van. Ik weet veel dingen niet en begrijp veel dingen niet. Maar ik weet in wie ik geloofd heb. En ben verzekerd.
Mijn Heer is machtig. Dat Hij het pand Hem toevertrouwt. Tot die dag bewaard voor mij. Dan weten we wat het goed is. En absoluut zeker weten.
Het is zoals Hebraïë 11 vers 1 het zegt. Het geloof is nu de zekerheid van de dingen die men hoopt. En het bewijs van de dingen die men niet ziet.
Dat is geloof. Dan ga je dingen zeker weten. Als je gelooft in de Heer Jezus Christus. In de gekruisigde opgestaan en verheerlijke Heer. Dan ga je op een zeker moment het zeker weten.
Heb je het dan altijd in je binnenzak. Heb je het dan altijd. Dat is altijd in mijn hart. Omdat het geloof is gekoppeld aan de Heer Jezus. Alleen op Hem. En dan kan je dingen zeker weten.
Wij weten dat. Als Hij. Onze verheerlijke Heer. Geopenbaard zal zijn. Wij Hem gelijk zullen wezen. Want we zullen Hem zien. Gelijk Hij is. Kunnen we vinden in.
Als we gelijk de tekst er maar bij zetten. Of anders geloof ik niet. 1 Johannes 3 vers 2. Nog iets. Wij weten. Dat wij overgegaan zijn. Uit de dood in het leven.
En dan komt het bewijs daarvan. Omdat wij de broeders. Inclusief de zusters. Lief hebben. Heb je de balen van je geestelijke broeder of zuster. Dan moet die je te raden gaan.
Bij je eigen persoonlijk geestelijke leven. Want dat klopt iets niet. Want het bewijs. Dat je uit God geboren bent. Uit de dood overgegaan zijn in het leven. Is dat je van al je broeders en zusters in Christus houdt.
Ja. Je hoeft er geen vrienden mee te worden. Want ze zijn soms erg onheldelijk. Sommigen. Ik ben zelf ook. Dus ze zijn. Mijn jongen moet je vrienden worden. Maar je moet wel van me houden. Zoals ik van jullie moet houden.
Als mijn broeders en zusters in Christus. Wij weten dat een ieder die uit God geboren is. Niet zondigt. Want hij. De heer Jezus. Die uit God geboren werd. Bewaart hem.
En de boze heeft geen vat op hem. Uit God geboren. Dan zeggen. Maar ik zondig wel. O ja. Wat heb je vanmorgen dan bewust verkeerd gedaan? Het wordt zo gemakkelijk om uit de kringen.
En dan wordt er een avond bij elkaar gezeten. En dan werd er een afloop gebeden. Van heer. Wilt u alle verkeerde dingen die we verkeerd gedaan hebben vergeven? Maar als je nou zou vragen op die avond.
Welke verkeerde dingen heb ik gedaan? Wij moeten namelijk niet vragen om vergeving. We moeten zonder beleiden. En als je iets beleidt. Dan weet je wat je verkeerd gedaan hebt. Toch? Dan zullen we niks te beleiden.
Want het is vergeven op goocheltaar. Alleen wij moeten het beleiden. Als we bewust iets verkeerd doen. Als je bewust. Dan even simpel. Vanochtend kwam ik met de auto hier naartoe.
En er zijn plekken. Daar mag je maar 100 kilometer rijden. Ja overal. Maar nou even met je gedachten. Ergens anders ben je. Rij 110. Is het dan zonde? Het is wel zonde. Want als je bewust 110 kilometer kiest.
Dan denk je nou. Je krijgt toch geen bekeuring. Er zijn heel veel dingen. Wij leven soms ergens in. Onze nieuwe schepping. Uit God geboren. Ons geloof. In de gekruisende.
Opgestaande Heer. Kan niet zondigen. Want die is uit God geboren. En de duivel. Die richt ons altijd op dat deel. Wat wel kan zondigen. Is die oude mens. Die kan niet allemaal zo zondigen.
Maar we moeten leven. Uit die nieuwe schepping. Wij weten. Dat wij uit God geboren zijn. En de gehele wereld in het boze ligt. In Johannes 5 vers 19.
Wij weten dat God. Alle dingen doet medewerken. Ten goede. Voor hen. Die God lief hebben. Die volgens zijn voornemen geroepenen zijn.
Ik ben er zeker van. Dat het lijden van deze tegenwoordigheid. Niet opweegt tegen de heerlijkheid. Die over ons geopenbaard zal worden. Ik ben verzekerd.
Dat niemand mij zou kunnen scheiden. Van de liefde van God. In Christus Jezus. Romeinen 8. Vind je dat zo prachtig. Ik weet. Wij weten. Dat in ons aardse huis.
Waarin wij wonen. Afgebroken wordt. Wij een gebouw van God hebben. In de hemelen. Niet met handen gemaakt. Een eeuwig huis. Wij weten wat er gaat komen.
Als kind van God. De grote verdrukking is aanstaande. Raghab wist wat er zou gaan komen. En ze ging naar haar familieleden.
Om te waarschuwen. En om erop te wijzen. Dat er maar één veilige plek was. Wij weten dat de grote verdrukking aanstaande is.
En als je het boek openbaring een beetje gelezen hebt. Weet je hoe vreselijk die periode zal zijn. Maar we weten ook. Als kind van God. Dat wij daar niet naartoe zullen gaan.
Naar die periode. Er is een veilige schuilplaats. Weet die familieleden het al. Hebben ze het al verteld. Dat er vijand komt.
En dat er één veilige schuilplaats is. Raghab had twee feiten waar ze dat op kon verseren.
Dat ze veilig was. De woorden van die twee verspieders. Wij hebben ook twee woorden. Het oude testament en het nieuwe testament. En er was één veilige schuilplaats.
Dat was in haar herberg. Achter dat schalake koorts. Daar kom ik zo nog op terug. Weet dus het. Uw tante. Uw oom.
Opa. Je ouders. Hebben ze het verteld. Ja niet met de knoet. Maar met bewogenheid. En ze vertelt dat er maar één weg is.
Raghab deed het. En wat was ze nieuwsgierig wie er de deur binnenkwam. Toen ze ver was. En wat zullen wij nieuwsgierig zijn. Wie er in de hemel komt. Van degene die we het hebben verteld.
Ze zagen de vijand aankomen. Door het raam. Vanuit dat hoge vertrek. Wij verkeren in dat hoge vertrek als hemelburger.
De woonplaats van onze God. Heel dicht bij de heer Jezus. En we zien daar op de aarde de vijanden op ons afkomen.
Ik noem er zomaar een paar. Wat denk je van die klimaatveranderingen. Watertekort.
De Rijnstad straks blank. Wij geen eten meer. En bosbranden. Overstroming op andere plaatsen. Oplopende temperaturen.
De Zuidpool die smelt. En de gletsjes die stellen niks meer voor. Landverschuivingen. Stijgende zeespiegel. Eén probleentje.
Eén vijand die je kan benauwen. Stikstofprobleem. Met, ja. Misschien teloorgaan van je bestaan.
Als boer. De tweedeling. Die zo sterk naar voren komt. Ik beperk me maar tot Nederland. Onder onze bevolking. Oprukkende oorlogsdreiging.
Een oorlog. Oorlogsvoering. Het is intussen Europa binnen. Oekraïne. Oekraïne. Eigenlijk is het wel een beetje een verdekte derde wereldoorlog.
Want heel de wereld heeft er wapens in gestopt in Oekraïne. En we doen allemaal, doen we mee. Het komt zo dicht op ons af. Corona hebben we er ook niet onder de knie kunnen krijgen.
Och, er komt nog wel meer van dat gedoe op ons af. Wat ziekte betreft. En met long covid misschien erbij. Een ander probleem.
Je wordt ouder en je ziet tegen je stervensuur op. Ook zo'n vijand kan het zijn. Ook voor christenen. Er zijn veel christenen die kijken uit. En dan zijn ze 90 ongeveer.
Naar de opname. En ze hopen dat ze dat nog meemaken. Maar weet je, het moet ons niet om de opname gaan. Het moet ons om de heer Jezus gaan. Zo simpel is het.
En als de Heer wil dat u vandaag thuis bent. Bij hem. Dan moeten we daar op voorbereid zijn. Natuurlijk, ik kijk ook uit naar de opname. Het gaat om de heer Jezus. En zo hoeven wij niet per se ouder te worden.
Niet een dag ouder. Maar het kan wel een vijand zijn die op je afkomt. En we denken van huiselijke omstandigheden soms. Spanningen. Energie tekorten. En we zien die maandelijks rekening straks al op ons afkomen.
3,60 euro geloof ik per kuub gas. Je hebt zo een kuub gas hebben verstookt. En noem maar op. Het kan zomaar op je afkomen. Voedselschaarste. Och.
Je betaalt nou 20 euro per week meer dan boodschappen. Wanneer houdt dat een keertje op? Ja. En dan die totale digitale controle.
Die totale controle. Je wordt wantrouwig als je dus een e-mail krijgt. En je denkt van oh. Wat zit daar nou weer achter? Ken hem niet. En zo kan je allerlei dingen op je af zien komen.
Kan je grote zorgen maken. In je persoonlijke leven. In. Met je werkgever misschien. Vijanden die op ons afkomen.
Zitten wij echt in een hoop vertrek. Wat zijn we daar veilig? Weet u dat? Wat zijn wij veilig. Achter die woorden die God gesproken heeft.
In het oude en het nieuwe testament. Wat zijn wij veilig. Achter dat schalake koord. Ik weet niet of Raag dat helemaal begrepen zal hebben toen. Waarom moest nou dat schalake koord.
Dat oranje rode koord. Daar uit het raam hangen worden. Ze gehoorzaamde gewoon. Negen eeuwen later. Was de profeet Jezaja.
Die ging het uitleggen. Wat het oranje koord betekende. Jezaja 1 vers 18. Daar staat het. Kom toch.
En laat ons te samen richten. Zegt de Heere. Al waren uw zonden als scharlaken. Zij zullen wit worden als sneeuw. Al waren zij rood als karmozijn.
Ze zullen worden als witte wol. Daar komt het. God die roept de mens. Uit om een rechtsgeding met hem aan te gaan. Kom dan en laat ons te samen richten.
Maar voordat iemand van ons. Of iemand van wie dan ook. Zijn mond open kan doen. Zegt God. Al waren je zonden als scharlaken. Scharlaken. Ja, raag op de roerijuip bij.
Al waren je zonden als scharlaken. Ze zullen worden als witte sneeuw. En al waren ze rood als karmozijn. Maakt niet uit. Het zal worden als witte wol. Daar staan de twee namen.
Scharlaken en karmozijn. Het lijkt alsof het over twee verschillende kleuren gaat. Maar dat is niet waar. Het gaat over dezelfde kleur.
Maar met twee verschillende namen aangeduid. Je komt het ook in het Hebraeus tegen. En de ene kleur, scharlaken. Die naam scharlaken.
Die wijst op de kleur. En karmozijn wijst op de afkomst van die verfstof. En karmozijn wijst naar de schildluis waar ze van gemaakt werden.
Ze werden fijn gemalen die schildluizen. En met een bepaalde procedure kreeg je daar die oranje rode kleur uit. En het Hebraeus heeft...
Dat was eigenlijk een klein beetje een... Die schilduil leek een beetje op een wormje. En Tola Atsjani in het Hebraeus. Dat is eigenlijk glans en kleurworm.
Maar dat hebben ze met scharlaken vertaald. In onze vertaling. Karmozijn, dat heeft het Hebraeus woord Tola At. Tola At.
Maar dat woord kan je ook vertalen met worm. Dus scharlaken wijst eigenlijk op de kleur. En karmozijn wijst op de kleurstof. Dat gaat op dezelfde kleur.
En nu even over dat woord karmozijn. Wat in het Hebraeus staat met Tola At. Waar je kan vertalen met worm. En dan gaan we naar versalm 22 vers 7a.
Daar staat... Maar ik ben een Toliat en geen man. Ik ben een worm en geen man. En over wie gaat het daar?
Over de heer Jezus. Psalm 22, profetische psalm over de heer Jezus. Wij in ons hoge vertrek. Wij kunnen heel veel vijanden op ons af zien komen.
En we kijken erna. En we kunnen daar de schrik van om het hart krijgen. Ook als christen. Maar we mogen net zoals Raagab weten. De twee verspieders hebben gesproken.
We hebben het woord van God. En we mogen schuilen achter dat schalake koord. Wat de heer Jezus Christus de getruisigde, de opgestanende, verheerlijke Heer voorstelt.
De enige plek waar we als christen in deze tijd en altijd veilig zijn. De enige plek waar je niet bang hoeft te zijn. En dat kan alles naast je neerstorten.
Ook in je persoonlijke leven. Kan naast je neerstorten. Maar als je oefent. En dat heeft die Raagab gedaan. Te schuilen achter dat nietige koortje wat er heen. Rood-oranje.
En ze had de garantie dat ze veilig zou zijn. Omdat ze het geloofde. Omdat God dat gezegd heeft. Wij hebben de garantie dat we veilig zijn. Niet wat er allemaal om ons heen kan gebeuren.
Niet dat er ten aanval op onze portemonnee komt misschien. Met energieprijzen, noem maar op. Niet dat we misschien gespaard blijven met rampen. Persoonlijk.
Maar wil je de vrede bewaren in je hart. Wil je standvastig zijn in alle omstandigheden. Onantastbaar voor wat er gebeurt.
Schuil dan achter de Heer Jezus. En dat deed die Raagab. Weet je wat er met Raagab gebeurde? 17 jaar, ongeveer 17 jaar na Jericho in puin lag.
Nou, laten we er even bij de Bezoek gaan. We gaan even nog weer die 35, 36, 100 jaar terug. Kom in Bethlehem. En de vraag waar we in Bethlehem zijn van...
kennen jullie ook een zekere Raagab? Ja, die kennen we. Die komt uit Jericho.
En toen de stad Jericho vernietigd werd... is ze door ons volk opgenomen. En ze woont daar in Bethlehem. En ze is getrouwd met een zekere Jood...
met een Salma of Salmon. En haar schoonvater kwam uit de stam van Juda... en de heetenaar Heson. Ja, die heeft ze nooit leren kennen, haar schoonvater.
Want in de woestijn is hij overleden... tijdens de 40 jaar durende tocht. Uittocht uit Egypte. En door haar huwelijk...
is ze de nicht geworden van de hogepriester. Mooi, hè? Dat is Raagab. De prostituee. De nicht van de hogepriester geworden.
opgenomen in het volk Israël. Zo'n 1600 jaar later. Toen was er een evangelist...
en die ging het geslachtsregister van de heer Jezus schrijven. Matthäus. En we komen in dat geslachtsregister Matthäus 1... en komen de naam Raagab tegen.
Een prostituee. Een heidense vrouw. In het geslachtsregister van de heer Jezus. En weer wat jaren later... was er een bijbelschrijver... die naam haar op...
in de galerij van de geloofshelden. In B12. Raagab. Daar hebben ze weer. En Jacobus. Ook een briefschrijver in... in onze bijbel.
Die... brengt ook Raagab naar voren. En die wijst erop dat haar geloof bewezen werd... door haar doen en laten. Vandaag...
wordt er gesproken over Raagab. 36,00 jaar geleden leefde ze. En vandaag wordt er over haar gesproken. En door Raagab werden we gebracht...
achter dat... schalakenrode koord. Werden we gebracht... gericht... op de heer Jezus Christus. Ik hoop dat wij allen...
als de bezuin klinkt... het zijn... dat we voor die tijd gestorven zijn... of dan leven... de heer tegemoet gaan in de lucht. Raagab is op een gegeven moment overleden.
En 36, 35, 100 jaar later... wordt er over haar gesproken. Nou, na onze opname... zal de aarde geen 36, 100 jaar meer bestaan.
Hoogstens, duizend, zeven jaar. Of minstens. Maar dan is het toch wel afgelopen. Maar...
wie spreekt er over u... over jou... in de grote verdrukking? Wie noemt onze naam... in de grote verdrukking?
Is het misschien... die halfgare neef... die je... die nou niks van je moet hebben... die zijn schouders ophaalt... over die tante...
die altijd over de heer Jezus spreekt. En die ook nog eens gezegd heeft... dat er een zware tijd aan komt. Misschien is het wel iemand...
die een beetje... ja, meelewekkend naar je gekeken hebt... toen de heer Jezus naar voren bracht. Je wilt alleen maar zaaien.
Je wilt alleen maar zeggen... dat hij de enige weg ten leven is. Wie zal er over ons spreken... in het duizendjarige Messiaanse Vrederijk?
Zullen er mensen zijn... die zich dat nog herinneren? Ach, misschien hebben ze... een dagboek wel gevonden. En is dat dagboek... niet in de prullenbak gegooid...
maar heeft iemand het meegenomen? Het duizendjarige Vrederijk in. En dan wordt het op een gegeven moment gelezen. Wie is eigenlijk... die naam...
die Janni... of die Kees die eronder staat? Ja, dat weten ze misschien niet. Maar wel de boodschap die erin stond... en in staat. Misschien die kaart die je op de post had willen doen nog nu.
En is blijven liggen. En die wordt meegenomen... duizendjarig Vrederijk in. En er zijn mensen... die spreken over die naam die erop staat. Jouw naam.
En ze denken... groot van God. Groot van de Heer Jezus Christus. Dat Raghab zo'n voorbeeld maar voor ons mag zijn. Schuilen...
altijd hier op de aarde. In dat hoog vertrek. Achter de Heer Jezus aan. En wat er op ons afkomt... dan gelooft maar... er komt het best het een en ander op ons af.
Alleen bij de Heer Jezus zijn we veilig. Alleen. Hij geeft vrede en rust. En daarom... vertrouw je voor honderd procent aan hem toe.
In een toegewijd leven. Dat vraagt hij van ons. En hij geeft daarvoor de genade. Hij geeft daarvoor alles. Hij heeft zichzelf gegeven. En we kunnen niks...
liever doen... dan hem vertrouwen voor honderd procent. En hem loven en aanbidden... om wie hij is. Amen. Amen.