Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Ik wist niet dat ik de oudste broeder was die hier kwam. Ik ben pas 83.! Zo oud is het nog niet. Maar ik ben dankbaar dat ik hier mag zijn vanmorgen. Er waren al een aantal mensen die vroegen hoe is het toch met je dochter Karin in Ethiopië.
Nu ik moet u zeggen ze maakte een hele moeilijke zware tijd door. En ze vertelde ons dat het alleen maar zwaarder wordt.
En het was zo ver in mei dat ze eigenlijk moest stoppen en het dorp moest sluiten omdat er geen geld meer binnenkwam. En dat was heel triest als je met 150 mensen in het dorp zit en je moet de deur sluiten.
Maar we hebben een groot almachtig God. Ik zei dat net tegen een van de broeders achterin. De God van Elia leeft nog. En bij Elia hield het op een gegeven moment ook op dat de raven nog eten kwamen brengen.
Maar er was ook nog een kruikje van de weduwe. En zo is het eindelijk ook bij Karin gegaan. Alle deuren waren gesloten. Er kon geen geld meer binnenkomen. Maar we hebben zo'n groot almachtig God.
Die toch weer een weg opende. Ze moest daarvoor naar Makelle toe. Dat is de hoofdstad. Dat is zes uur rijden met de auto. En er was op dat moment geen benzine meer.
En als er een litertje benzine te kopen is kost die acht euro. Dan begrijpt u wel wat het daar kost. Maar God opende toch een weg dat ze benzine kon kopen.
En ze is naar Makelle toe gegaan. En daar gebeurde het wonder eigenlijk dat God een nieuwe weg opende. Al de tijd had ze op illegale wijze geld binnengekregen.
Maar de regering controleerde dat zo sterk dat het onmogelijk was geworden. En nu is er een illegale of een legale weg geopend.
Dat ze elke maand geld krijgt. En dat ze in ieder geval tot het eind van het jaar het dorp kan leiden. En dat is een geweldige opluchting. Maar het bedrag is zodanig dat ze ook nog buiten de poort kan helpen.
En wij kunnen ons dat niet voorstellen. We zien hier al die vluchtelingen. En met die moeite die binnenkomen. Maar daar waar Karin woont zitten 450.000 vluchtelingen.
En een kleine groep heeft ze de verantwoordelijkheid voor opgenomen. En van het bedrag wat ze nu binnenkreeg. Kon ze ook nog 20 ton voedsel kopen.
Dat lijkt dan heel wat. Maar wat is het op 450.000 mensen. En ze zegt ik durf bijna niet het dorp meer in te gaan.
De mensen klemmen zich gewoon aan je vast. Zuster Karin wilt u alstublieft helpen. We hebben niets meer. We hebben niets meer voor onze kinderen.
We hebben niets meer voor de baby. En dan breek je hart. En dan ben je dankbaar. Voor elke euro die weer binnen kan komen.
Waar ze mij kan helpen. En gisteren kregen we een appje. Ik ga weer naar mijn kellen toe. Want ik wil proberen.
Of die stroom van geld. Niet wat groter kan worden. En ik wil u vragen daarvoor. Te bidden deze week.
Dat wat ze daar gaat ondernemen. Dat de Heer dat ook wil zegenen. Want als ze het dubbel heeft. Dan kan ze dubbel zoveel eten aan de mensen geven.
En de mensen sterven werkelijk van de honger. En vooral de ouderen. Er is niets meer. Er is geen ziekenhuis meer. Er zijn geen medicijnen meer. Je kunt werkelijk niets kopen.
Karin zegt mijn ondergoed gaat allemaal kapot. Na tweeënhalf jaar. Maar ik moet het elke keer repareren. Dat kunt u zich hier niet voorstellen. Ik heb een nieuwe onderbroek nodig.
Dan ga je naar de winkel. En dan koop je een. Dan heb je wat anders nodig. Alles kun je gaan kopen. En het ligt soms gewoon zwaar op mijn hart. Als ik naar de supermarkt ga.
En mijn karretje weer vol maak. En eraan moet denken van. Er is niks in Ethiopië. Ustrie. Maar God zorgt. Het kruikje van de weduwe.
Dat is er weer. En Karin is dankbaar. Voor alles wat er binnenkomt aan geld. En wat er weer naar haar toe kan stromen. En ze heeft alle organisaties die haar ondersteunen gebeld.
Hoeveel hebben jullie nog? Hoeveel hebben jullie nog? Ik ga vragen of er meer binnen kan komen. Bid alsjeblieft mij. Dat God die weg opent. Dat ze zoveel mogelijk mensen kan helpen.
Er is niemand. Zij is de enige blanke hulpverleenster in heel de provincie Tigre. De enige. En ze was in mijn kellen. En er komt iemand naar haar toe rennen.
En die riep Karin, Karin. En hij vliegt ze om de hals. En hij zegt dat je nog leeft. Dat je nog leeft. Tenmidden van al het oorlogsgeweld. En hij zegt.
Deze is de beste dag van mijn leven. Want dit is de verhoring van mijn gebed. Dat God je hier nog steeds aan het werk houdt. Ik las van de week dat de Rooms-Katholieke Kerk alle medewerkers weghaat.
Die ze maar weg kunnen halen. Maar Karin blijft. Waarom? Omdat ze een roeping heeft van God. En het onderwerp van vanmorgen is standvastig geloofsleven.
En dat leren we van onze dochter. Niet dat wij geen standvastig geloofsleven hadden. Maar het wordt steeds standvastiger. Omdat we zo'n grote almachtige God hebben.
Die helpt. Die er is. Die zich kenbaar maakt. En daar willen we vanmorgen over nadenken. Vanmorgen gaat het over een oude broeder in het geloof.
Met heel veel geestelijke ervaring. Die een brief schrijft. Aan een hele jonge broeder die hij tot geloof mocht leiden.
De apostel Paulus. En dan wil ik enkele versen met u lezen. Uit de tweede Timotheus brief. Want het gaat vanmorgen niet over Karin. Het gaat over de Heren. Over die grote almachtige God.
Die we mogen kennen. Die we mogen dienen. En die nog veel groter is. En dat leren mijn vrouw en ik nog steeds. Veel groter is dan dat wij ooit kunnen beseffen.
Hij is zo groot. Voor hem is het niet zo onmogelijk. Ook niet in ons persoonlijk leven. En hij schrijft aan Timotheus. En ik lees 2 Timotheus 1 vers 3 tot 11.
Zoekt u het rustig even op. En dan schrijft die oude broeder Paulus.
Waar ik me zo verbonden mee weet. Alleen mijn situatie is veel beter dan die van hem. Toen hij de brief schreef. Hij schrijft. Ik dank God.
Die ik van mijn voorouders aan die met een rein geweten. Terwijl ik zonder ophouden aan u denk. In mijn gebeden nacht en dag. Wanneer ik aan uw tranen denk.
Verlang ik er vurig naar u te zien. Om met blijdschap vervuld te worden. Daarbij schrijft hij aan Timotheus. Dus herinner ik mij het ongeveinsde geloof.
Dat in u is. En dat eerst gewoond heeft. In uw grootmoeder Lois. En in uw moeder Eunieke. En ik ben ervan overtuigd. Dat het ook in u woont. Daarom herinner ik u eraan.
De genade gaven van God. Die in u is door de oplegging van mijn handen aan te wakkeren. Want God heeft ons niet gegeven een geest van vreesachtigheid.
Maar van kracht en liefde en bezonnenheid. Schaam u dan niet voor het getuigenis van onze heren. En ook niet voor mij zijn gevangenen. Maar leid met mij verdrukking.
Om het evangelie overeenkomstig de kracht van God. Hij heeft ons zalig gemaakt. En geroepen met een heilige roeping. Niet overeenkomstig onze werken.
Maar overeenkomstig zijn eigen voornemen. En genade. Die ons gegeven is in Christus Jezus. Voor de tijden der eeuwen. Maar nu is geopenbaard.
Door de verschijning van onze zaligmaker. Jezus Christus. Die de dood teniet gedaan heeft. En het leven en de onvergankelijkheid aan het licht gebracht heeft.
Door het evangelie. Waarvoor ik aangesteld ben. Als prediker, apostel en leraar van de heidenen.
Tot zover Gods woord. Ik kwam gisteravond weer terug in de woonkamer. En mijn vrouw zei. Is je boodschap klaar? Ik zei. Ja, hij is klaar voor morgen.
En vanmorgen zei ze. Wat ben je nou aan het doen? Ik zeg. Ik dacht dat de boodschap klaar was. Maar vannacht liet de heren me een aantal dingen zien. Waardoor het nog niet klaar was.
En dan denk je soms. Waarom heren? Ik was toch klaar. En dan zegt de heren soms toch. Dat er dingen moeten veranderen. Vanmorgen gaat het over die oude broeder Paulus.
Die in zulke vreselijke omstandigheden was. Want tijdens het bewind van Nero. De keizer van het Romeinse Rijk.
Zit Paulus in Rome in de gevangenis. En draagt als gelovige broeder boeien als een misdadiger.
Wat een situatie. Nero stak Rome in brand. Om ruimte te maken voor een nieuw paleis. Waarbij vele mensen zijn omgekomen.
En de christenen kregen de schuld daarvan. Van die brand. En werden vervolgd, opgepakt en voor de leeuwen gegooid.
Dat hebben christenen in de tijd meegemaakt. En je kunt er ook van lezen in de Hebraïe brief. En vanuit de gevangenis. Heeft Paulus aan het einde van zijn leven deze brief geschreven aan de jonge Timotheus.
Het is Paulus geestelijk testament wat hij schrijft. Met de oproep aan Timotheus tot een standvastig geloofsleven. Ook in die tijd waarin hij leefde.
Waar zoveel gebeurde. En ik ben overtuigd. Deze brief is ook nu nog actueel. Omdat we wereldwijd steeds meer van christenvervolging horen.
We hebben het vanmorgen weer gehoord van de jonge broeder die Sina moest verlaten. Het snijdt door je hart heen. Als een jong gezinnetje zo vervolgd wordt en gescheiden wordt van elkaar.
Het zijn naast de oorlogen, de besmettelijke ziekte. En de hongersnood, de droogte en enorme branden. Allemaal tekenen, mijn lieve broeders en zusters.
Tekenen van de eindtijd. En zo zijn we op weg naar die eindtijd. En op weg naar de grote verdrukking die komen gaat over deze hele wereld. Die onvoorstelbaar zal zijn.
Maar de God van genade heeft andere dingen gedaan. En de genade van God voor wedergeboren christenen is.
Dat wij die grote verdrukking gelukkig niet zullen meemaken. Omdat dan de opname van de gemeente al heeft plaatsgevonden. En wij in het vaderhuis zullen zijn.
Wat een toekomst. Maar het is nog niet zo ver. En in het ouder worden ga je daar steeds meer naar verlangen. Maar het is nog niet zo ver. We leven nog hier in deze godloze wereld.
En zullen we, als we leven naar Gods woord, het ook steeds moeilijker en zwaarder krijgen. Dat kan ik u wel vertellen. En daarom ook tot ons de oproep vandaag.
Voor een standvastig geloofsleven. Paulus schrijft dus naar zijn jonge geestelijke zoon Timotheus. Die door de prediking van Paulus tot bekering en wedergeboorte is gekomen.
En als je die mensen dan hebt mogen helpen, dan heeft dat ook een speciale band altijd. Als je mensen bij de Heer Jezus hebt mogen brengen. En nu heeft Timotheus een ongeveinst.
Wat betekent een oprecht eerlijk geloof. Weet u, dat is het kenmerk van het ware zaligmakende geloof.
En ik hoop dat ook wij dat oprechte en eerlijke geloof bezitten. Want dat is niet een vanzelfsprekendheid. En als je dat nog niet hebt, dan ben je vanuit Gods woord gezien nog een verloren zon daar.
Zonder hoop en toekomst. Dan is de mens nog op weg naar de eeuwige verlorenheid. En we zien ze vandaag gaan. Die alles van zich afwerpt.
Maar gelukkig is de weg nog steeds open naar God toe om tot verandering te komen. En het grijpt me steeds aan als ik het wereldgebeuren zie dat zoveel mensen dreigen verloren te gaan vandaag.
Want wij zijn allemaal immers naar Gods voornemen. Naar Efeze 1 vers 4. Van voor de grondlegging der wereld al uitverkoren.
In Christus. Opdat wij heilig en onbesmet voor hem zouden leven in liefde.
Maar u weet het net zo goed als ik de zonde val heeft ervoor gezorgd. Dat er niets goeds meer in een mens te vinden is. Er is zelfs niet één die nog goed is, zegt de Bijbel.
Niet één. Het heilige leven. En dan zongen we van, maak mij rein van u. Dat heilige leven wat God bedoelde, werd een onheilig en een zondig leven.
Liefde, dat werd liefdeloosheid. En wij zijn niet in sta. Nog door een godsdienstig of vettisch leven.
Nog de goede werken daar enige verandering in te brengen. Dat is voor de mens onmogelijk. Gelukkig. Hij heeft God zelf ingegrepen.
In zijn genade en worden oplossingen gezorgd in de Heer Jezus Christus. Alleen door hem kunnen we behouden en zalig worden. En door het evangelie wat ons verkondigd wordt.
Roep gelukkig Christus. Iedereen, jong en oud. Niemand uitgezonderd nog op vandaag. Met een heilige roeping om door hem, door hem alleen zalig gemaakt te worden.
Vele horen het evangelie wel. We gaan er helaas achterloos aan voorbij. Vanwege gesprek met een van de oudere mensen ook bij ons waar ik woon.
Zomaar buiten. Ik weet niet meer precies hoe het kwam. Maar hij zei, ik zou wel willen weten waar mijn vader en moeder die niet meer leven zouden zijn. Ik zeg, oh dat kan je zo weten vanuit de Bijbel.
Kenden ze de Heer Jezus? Hij zei, dat weet ik niet. Ik zeg, en hoe is het dan met jou? Ja, heb je nog een Bijbel? Ja, zit hij.
En hij was ook denk ik 70 of 80 jaar oud. Hij is nog prachtig nieuw. Maar vreselijk. Ik zeg, lees je er nooit in? Nee, ik doe er niks meer aan. Ik doe er helemaal niks meer aan.
Je kunt er bijna niet meer kwijt. Wat een verdriet. Men werpt het van zich af. Ga er achterloos aan voorbij. En als je dan even praat, dan zegt hij, ja ik ga maar weer verder.
Verder met je oude leeft. Men wil genieten. Niet alleen ouderen, ook vele jongeren.
Men wil genieten vandaag. En ik zie het om me heen. Van alles wat de wereld te bieden heeft. En dat is heel veel. Eten, drinken, vrolijk zijn, vakantie.
We gaan maar een aantal weken niet naar de samenkomst. Want we willen aan het strand liggen. Gelukkig.
Gods uitverkiezende liefde. En daar zongen we ook van. Dankbaar daarvoor, broeder, dat je die liederen van het kruis ook erbij hebt gehaald. Met werkelijkheid op het kruis van Gogota.
Door Christus lijden en sterven voor ons. Een groot wonder. Het grootste wonder wat er is. Want hij heeft onze zonde en schuld.
Ook die van mij op zich genomen en weggedragen op het kruis. Hij was de enige die de doden niet kon doen en heeft gedaan. Want het loon van de zonde was de dood.
Zodat hij ons het eeuwige leven rijk en overvloedig zou kunnen schenken. Het is maar één voorwaarde.
Dat wij dat geschenk in het geloof van onze redder en zaligmaker aanvaarden. We moeten ineens denken aan het verhaal van de oude broeder Kits.
Meesten kennen het niet meer maar. Maar ook zo'n evangelist. En die was bij mevrouw op bezoek. En die durfde dat ook maar niet te aanvaarden.
En ze zei, wilt u een kopje koffie? Ja, zei graag. En ze zette dat kopje koffie neer. Het gesprek ging wat verder. En ze zei, broeder Kits, u laat uw koffie koud worden.
Ja, zegt hij. Dat weet ik. En even verder. Broeder Kits, nou is die helemaal koud. Ja, zegt hij, dat heb ik bewust gedaan. Ik heb het niet aanvaard.
Dat doet u eigenlijk ook niet. Want het aanbod van genade staat hier op tafel. De Heer Jezus Christus staat voor u. En u weigert het tot u te nemen.
Want zijn er een mensen die dat weigeren? De voorwaarde is dat wij dat geschenk in het geloof van onze redder en zaligmaker aanvaarden.
En ik hoop dat u dat aanvaard heeft. Want dan worden we gereinigd door zijn vergoten bloed. Van al onze zonden, hoeveel er ook waren. En weer in relatie gebracht met God.
Dan is dat een troon van genade. En dan doet hij ons wederom geboren worden. Tot een levende hoop. En ons verzijgend heeft hij met de heilige geeft.
Die het onderpand van onze eeuwige verlossing en erfenis. Dat wacht ons allemaal straks. Door het geloof in Christus veranderde ook het leven van de jonge Timotheus.
Van een verloren zon werd hij een verloste zon naar een vervolgling van de Heer Jezus Christus. Ik ben ervan overtuigd. Dat velen van ons die hier zitten.
Christus ook in het geloof van vaart hebben. En zijn nu verlost. Zijn zalig gemaakt. En hebben ook dat ongeveinsde, eerlijke en oprechte, zaligmakende geloof.
En lieve broeders en zusters, dat moeten we vasthouden vandaag. Want dat geloof wordt op een geweldige wijze aangevochten. Dat moeten we ons door niets laten ontnemen.
En dan spreek ik uit ervaring. Ook het leven van mij en mijn vrouw veranderde toen we nog jong waren. Het was zo geweldig.
Dat toen we 25 jaar werden. Dat we toen opnieuw geboren zijn. Een nieuwe schepping zijn geworden. En de Heilige Geest in ons kwam. Daardoor is het leven met de Heer al 55 jaar.
Een geweldig, rijk en gezegend leven. Onvoorstelbaar. Hij leidde ons leven. Wat ging over bergen en door diepe dalen.
Maar hij leidde altijd. Hij was er altijd bij. Hoe diep het ook ging. En hoe hoog het ook ging. Zijn nabijheid was er altijd. En in die omstandigheden.
Hoe moeilijk ze soms ook waren. Want we zijn ook door hele diepe wegen gegaan. In al die omstandigheden hebben we altijd zijn rust en zijn vrede in hem ervaren.
En mensen vragen nu aan ons. Het is toch wel moeilijk als je maar één dochter hebt. En die zit zo ver vandaan in de moeilijkheden. Dat moet toch voor jullie heel moeilijk zijn.
Weet u, wij hebben een diepe rust en vrede. Want er is een hemelse vader. Die nog veel beter voor haar zorgt dan een aardse vader en moeder ooit kunnen doen. En dat geeft zo'n geweldige rust.
En daarom vertrouwen we volkomen op hem. Hij leidt de weg. Oh, dat is zo fantastisch. Om je leven te laten leiden door de heren.
Daar zou ik uren over kunnen spreken. En maar weet u, dat gun je ook dan zo graag aan een ander. Want zonder hem, en je ziet het toch om je heen, broeders en zusters, is het leven toch leeg en zinloos.
Waar de mens mee bezig is. Het is toch zinloos wat er gisteren in Amsterdam gebeurt. Ten heimels schrijende zonde. Leeg en doelloos en zinloos.
Maar met hem, met hem hebben we een rijk leven. En een schitterende toekomst. Dat is het geweldige. Want Christus die de dood er niet heeft gedaan, is als eersteling opgestaan uit de dood.
En wij zullen hem op Gods tijd, als de bezuin klinkt, volgen. En dan komt hij ons halen. En krijgen we zowel de ontslapende als de dan nog levende een nieuw verheerlijk lichaam.
Gelijkvormig aan zijn verheerlijk lichaam. Super. Geweldig. Heb je geen bril meer nodig. Heb je geen kunstgebied meer nodig. Heb je niks meer nodig.
Alles wordt nieuw. Wat willen mensen nog meer? Wat willen we nog meer? Dan gaan we naar het vaderhuis.
Naar de heerlijkheid van het vaderhuis. Wat een dag zal dat zijn. Geen ziekte, geen dood, geen rouw meer. Maar eeuwige heerlijkheid. Ja, daar kijken we naar uit.
Maar nogmaals, we leven nu nog in deze wereld. Vandaag. En het is de bedoeling dat... In de tijd dat we hier leven, de Heer ons leven steeds meer en meer verandert.
We zijn als de jonge Timotheus geroepen. Geroepen en daar zingen we zo gemakkelijk van. Om heilig en smetteloos voor hem te leven.
En dan gaat het om toewijding. Dan gaat het om overgave aan hem. 1 Thessalonians 4 vers 7 en 8 zegt...
Het leven van een christen.
En zoals God bedoelt. Zolang we hier nog zijn. Als een getuigenis. Dat we andere mensen zijn. Maar het gaat erom.
Of we aan die oproep. Die oproep. Gehoor willen geven of niet. Dat is uw en mijn keuze. Elke dag.
Maar Paulus waarschuwt in de Thessaloniansens. Hij zegt wie dit verwerpt. Wie dat leven verwerpt zoals God het bedoelt. Verwerpt niet een mens.
Maar God. Die ook ons zijn heilige geest heeft gegeven. En daarom zijn we nooit te verontschuldigen.
Als we niet leven. Waardoor God ons geroepen heeft. Maar voor hij die kostbare prijs heeft betaald. Op het kruis van Golgotha.
Voor u en voor mij. Als je zo oud bent als ik. Dan loop je al wat langer mee. En helaas.
Zien we in de gemeente van Christus. En ik hoop niet dat dat hier zo is. Ik spreek in zijn algemeenheid. Steeds minder. Van dat reine heilige leven.
Waarom? Omdat velen de prijs te hoog vinden. En die prijs is ook hoog. En daarom wordt steeds meer de Bijbel. De gezonde woorden ook van Paulus in zijn brieven.
Ter discussie gesteld. En we passen ze aan. Naar ons toe. En ik hoorde vanmorgen nog op de radio. We gingen over homofilie.
Jullie verstaan dat verkeerd. Dat is anders bedoeld. Dat wordt anders uitgelegd in de Bijbel. Waarom wordt alles anders uitgelegd vandaag?
Omdat we niet willen breken met de wereld en de zonde. En dan passen we het evangelie aan. Zodat de zonde en de wereld wel kunnen. Zo werkt het vandaag.
En vele geloven zelfs vandaag het geloof. Gooi je zelfs het geloof overboord. Want een rein en heilig leven voor God.
Vraagt alles. We zongen zo. Zo mooi er straks. Van het gelouterd worden in het vuur.
Bent u al eens in het vuur gelouterd? Wat God u aanpakte. Omdat uw leven niet in overeenstemming was. Met zijn woord.
En ik ons beproefde. Gelouterd in het vuur. Oh mooie liederen. Ik zei het nog tegen de broeder. Wat is het toch makkelijk. Al die mooie liederen met grote woorden te zingen.
Maar wat is het moeilijk om ze te praktiseren. Moeilijk in de tijd waarin wij leven. Veel moeilijker dan toen ik jong was. Zat er van de week nog over na te denken.
En vele ouderen met mij denken. Ik weet het nog wel. We hadden geen tv. We hadden geen radio na de oorlog. We hadden geen laptop en geen gsm. Niets van dat alles.
Geen drugs en geen uitgaansleven. Niets van de wereld. Wat nu vandaag geboden wordt. Zo simpel was ons leven. En dat alles wat er vandaag is.
Dat trekt enorm aan ons. Vooral als je nog jong bent. Dat wil je genieten van al die dingen. En van alles wat de heren biedt. Maar vergeet nooit dat het een doel heeft.
Niet van de heren. Maar een doel van de boze. Om ons weg te trekken. Van het leven met de heren. Weg te trekken van het leven met de heren.
Denk maar. Aan de verloren zoon. We kennen allemaal die geschiedenis. die de aantrekkingskracht van de wereld ook niet meer kon weerstaan.
Vader geef me de helft van de heren. En ik ga de wereld in. Ik ga genieten. Hoeveel jongeren genieten vandaag met alles wat ze verdienen.
Om het elk weekend maar weer uit te geven. En de verloren zoon. Heeft helaas vandaag.
Nog veel vrienden. En onderjuw jezelf is. Of je misschien. Ook wel tot zijn vrienden behoort.
Zonder geestelijke kracht.
Van de heilige geest. Verlies je de innerlijke strijd om standvastig in je geloof te blijven staan. Paulus heeft ook strijd gekend.
Maar op een heel andere wijze. Niet door de zuigkracht van de wereld. Want die wereld had hij vaarwel gezegd. We zijn nog wel in de wereld en niet meer van de wereld.
Bij Paulus was het een geestelijke strijd. En die geestelijke strijd is er ook bij Krenschenen. Hij werd aangevallen om het evangelie wat hij verkondigde. Het getuigenis wat hij gaf aan de mensen.
Ze hebben hem vijf keer. Veertig min een stok slagen gegeven. Ik heb ze gelukkig nog nooit gehad. Want het lijkt me vreselijk.
Hij is gestenigd. Bijna vermoord. Ze lieten hem allemaal in de steek. Het wonder van Paulus is.
Hij heeft het nooit opgegeven. Hij heeft het nooit opgegeven. Wat er ook met hem gebeurde. Wat een les. En daarom die oproep van Paulus aan ons.
Hou vol. Broeders en zusters. Hou vol. Ook vandaag. Pas de gezonde woorden van God door mij geschreven. Dagelijks toe in je leven.
Dat God ons niet gegeven heeft. Een geest van vreesachtigheid. Maar van kracht. Van liefde. En bezonnenheid. Dat is ons geestelijke bezit.
Het is de beste medicijn. Voor een geestelijk standvastig en gezond leven. Ik ben ook een man van vlees en bloed.
En ik weet ook uit ervaring. Dat het niet altijd gemakkelijk is om echt voor de heren te leven. Om die geestelijke strijd aan te gaan.
Want als je dat wel doet. En als je daarin overwint. Dan ondervind je ook tegenwerking. Word je aan de kant geschoven. Word je niet meer geaccepteerd.
En dan kan het zijn. Dat je daardoor zelfs je familie. En je vrienden kwijtraakt. En alleen komt te staan.
Daarom is het zo geweldig. Bemoedigend wat Paulus schrijft. Hij heeft zoveel meegevaart. En altijd Gods kracht ervaren.
Ik heb het geleerd in het leven. Wat Paulus ook heeft geleerd.
Wat Spreuken 3 vers 3 en 4 zegt. Dat moet je leren in het leven. Zo belangrijk. Vertrouw op de heren. Maar heel je hart.
En steun niet op je eigen inzicht. Ken hem in al je wegen. En hij zal je pad recht maken. Dat is het geheim. Dat is het geheim van het leven met hem.
Dat betekent alles biddend. Met de heren bespreken. En het van hem verwachten. En dan ga je wonderen beleven met de heren.
Ik zou zoveel gebedsverhoringen kunnen vertellen. De tijd is te kort. Maar dan ga je wat beleven met de heren. Ach.
En zelfs als je de Bijbel leest. Dan wordt ook al duidelijk. Hoe je moet leven. Naar Gods wil. En daarom.
Zegt Paulus. In Romeinen 13. Dat wij als wedergeboren christenen. Eerbaar wandelen. Niet in zwellig partijen.
Zegpartijen. En in dronkenschap. Dat wil zeggen in wellust. Verkeerde seksualiteit. En losbandigheid. Nog ruzie en afgunst.
Al die dingen. Waren er ook in Paulus tijd. En in Ephesians 1 vers 19. Schreef hij. Over de alles over de treffende grootheid.
Van zijn kracht aan ons die geloven. Over de werking. Van de sterkte zijn er macht. Die geweldige geestelijke innerlijke kracht.
Die er in ons is. Als je naar Gods woord leeft. Dat tilt je boven alles uit. En hij geeft ons van Gods weg een goede raad.
Het eerste zegt hij is dat we niet vreesachtig zijn. Ons niet moeten laten intimideren. Of ons door tegenstanders bang laten maken.
Wat ze ook zeggen. Wij moeten in Gods kracht leren staan. En eruit leven. Dat geeft overwinningsleven. Want vanuit ons zelf zijn we maar zwakke en vreesachtige mensen.
En Paulus kende die zwakheid ook. Maar hij zegt als ik zwak ben. Dan ben ik machtig. En daarom zegt hij ook in Ephesians 4 vers 19. Alle dingen kan ik aan.
En dan zit hij in de gevangenis. Alle dingen kan ik aan. En dan zit hij in boeien. Door hem. Die mij kracht geeft.
Kent u de kracht van de Heere? Kent u die persoonlijk in uw leven? Die kracht van God. Dat is belangrijk. Het tweede wat hij zegt.
Is een geest van liefde. Het is Gods agape liefde. Het is de weggevende liefde. Die in ons hart is uitgestort. En Ephesians 5 zegt daarover.
Wees daarna volgers van God. En wandel in de liefde. Zoals ook Christus ons lief gehad heeft. En zichzelf voor ons heeft overgegeven.
Als offergave en slachtoffer tot een aangename geur voor God. De Heer Jezus heeft zichzelf. In zijn liefde voor ons volkomen weggecijferd.
En die liefde moet om te beginnen gepraktiseerd worden. Waar? In het huwelijk. En in je gezin. Waarom gaan er ook zoveel christen huwelijken stuk?
Omdat de liefde er niet meer is. We zijn 61 jaar getrouwd. Weet u wat het geheim is? Ik zal het u vertellen.
Ik ben het nooit vergeten. Ik was nog in het leger. Haar nog niet getrouwd. En dat deed je toen nog. Mijn verloofde stuurde een anzichtkaart.
Ja, ja. En weet u wat erop stond? Samen door het leven. In voor- en tegenspoed.
Liefde is alles geven. Dan pas gaat het goed. Liefde is niet nemen. Maar liefde is geven.
Dat is het geheim. Dat is het geheim van een goed huwelijk. Practiseer dat. Ook als je jong bent. Dan hou je je leven in stand. Dan is de liefde voor je vrouw en je man en voor je kinderen.
En dat hebben ze nodig vandaag. Want de liefde verkilt meer en meer. Maar die liefde moet ook gaan naar onze broeders en zusters in de gemeente.
En die liefde moet ook gaan naar de ongelovigen met wie we in contact komen. Dat we vanuit een houding van liefde en bewogenheid hem benaderen.
De derde is de geest van bezonnenheid. De geest van bezonnenheid. Dan gaat het over zelfbeheersing.
Op dat we niet impulsief vanuit het vlees reageren. Maar we zelf maar de beslissingen nemen.
Paulus die zei. Heren wat wilt gij dat ik doen zal. Hebben we het ooit gezegd.
Heren wat wilt u dat ik doen zal. Weet u. Ik dacht daar van de week over na. Wij zetten de boel op zijn kop. Wij doen allerlei dingen zelf.
En beslissingen nemen we zelf. En dan zeggen we. Heren wilt u het zegenen. Wij gaan op zoveel zaken. En zo heb ik ook gelijfd. Totdat ik het geleerd heb. Vanuit onszelf altijd aan de slag.
Maar wij moeten leren bij God te beginnen. Daarom is die tekst zo wonderbaar. Vertrouw op de Heren met heel je hart. Steun niet op je eigen inzichten.
En vele doen dat. Je bent geconfronteerd met een jonge vrouw. Mijn vrouw mocht haar tot de Heren leiden. Twee jaar later is ze gedoopt.
En op een gegeven moment verdween ze uit ons gezichtsveld. En wij begrepen het niet. Maar ze was gaan daten. Ze had niet gevraagd.
Heren, ik verlang zo naar een man. Maar ze was zelf maar gaan daten. In contact gekomen. Met een ongelovige jongen.
Je kent dan het gevolg wel. Nu heeft ze een lat relatie. En heeft ze alles aan de kant gegooid. Dat gebeurt als je je eigen wil doet.
En buiten God omleeft ook als christen. En daarom. Heren, wat wilt u dat ik doen zal?
Zal ik spreken? Zal ik zwijgen? Leren we het. Om in alles. De Heren te laat plegen. Ook als je een ander huis wilt kopen.
Ook als je een andere baan wilt hebben. Ook als je misschien een andere school zoekt. Verwacht het van de Heren. Dan gaat het goedkomen.
En wij moeten ons daarom bekleden met Christus. Bekleed je met de Heer Jezus.
Leef het leven van de Heer Jezus. Zodat zijn karakter en zijn leven in ons zichtbouw wordt. Hij deed niets zonder de Vader. Hij raadpleegde in alles zijn Vader.
Zouden wij dat dan niet nodig hebben? Raadpleegde Heer. Als leven op het hoogste niveau. Dan toon je ook.
Dat je in Christus een nieuwe schepping bent. En je oude leven voorbij is. Dan wordt dat ongeveinsde eerlijke en oprechte geloof zichtbaar.
Wees waakzaam. Wees waakzaam vandaag. En vol hart in het geloof. Totdat de bezuin klinkt.
Dat hebben we nodig in deze tijd. En dat wensen we elkaar ook. Van harte toe. Amen. Zullen we de Heren danken?
Het was misschien niet eenvoudig, Heren. Om deze woorden aan te horen. De oproep.
Om heilig voor u te leven. En toch zijn we daartoe geroepen. O Heren. O Heren. Als we misschien. Als we misschien.
Als de verzoren zoon. Andere keuzes maken. En dat de wereld belangrijker is geworden. Dan het leven met u. Help ons.
Om daarmee te breken. En terug te keren bij u. ons over te geven aan u. Zodat dat prachtige leven ontstaat.
Waarin de Heer Jezus zichtbaar wordt. Van uitstraling hebben. Van geluk. Van vrede. Van blijdschap.
Omdat we leven. In de navolging van u. En dat u ons leven leidt. Over de bergen. Door de dieptes.
U bent er altijd. U zorgt voor ons. En we zien dat steeds ook. Dat u zorgt voor Karin. U zorgt voor de andere zendelingen. Heren.
U bent een machtig en heerlijk God. Heilig uw woord. Aan ons hart. En help ons. Om die weg te gaan. Die u ook voor ons bepaald heeft.
Die u wil dat wij zullen gaan. En laten we het niet vergeten. Ken hem. In alle wegen. Vertrouw op de Heer God. Met heel je hart.
En steun op je eigen. Inzichten niet. Dan zal het leven ontstaan. Waar u blij mee bent. Amen. Hanning. Wil je voor ons vertellen.
Amen. Woof. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen. Wil je voor ons vertellen.