Vreemdelingen op deze aarde

Spreker

Hein Postma

Date
July 24, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Wat is het fijn weer in uw midden te zijn.! Wat heerlijk lied hebben we gezongen daarnet. Laat uw wilde mijne zijn, de uwe en anders geen.

! Vanmorgen wil ik met jullie nadenken over dat wij hemelburgers zijn en daardoor vreemdelingen op aarde. Wat dat betekent.

We gaan eerst daarvoor een paar gedeelten uit de Bijbel lezen. En we lezen eerst iets uit Hebreeën 11, dat bekende hoofdstuk van de geloofsgetuigen. Die in het oude testament ons daar als voorbeeld worden neergezet.

In Hebreeën 11, en dan lees ik maar een paar stukjes eruit. Hebreeën 11 vers 13 tot en met 16. Daar begint het met deze allen, dat zijn dus die geloofsgetuigen, zijn in het geloof gestorven.

Ze hebben de vervulling van de beloften niet verkregen, maar hebben die vanuit de verte gezien. En geloofd en begroet. En nu staat er, en zij hebben beleden dat zij vreemdelingen en bijwoners op de aarde waren.

Want wie zulke dingen zeggen, laat het duidelijk blijken dat zij een vaderland zoeken. En als zij aan het vaderland gedacht hadden van waaruit ze weggegaan waren, zouden ze gelegenheid gehad hebben om terug te keren.

Maar nu verlangen ze naar een beter, dat is naar een hemelsvaderland. En daarom schaamt God zich niet voor hen om hun God genoemd te worden.

Want hij had voor hen een stad gereed gemaakt. In vers 10 staat van die stad een stad die fundamenten heeft waarvan God de bouwer en ontwerper is.

En dan lezen we nog een paar versen uit. 1 Petrus 2 vers 11 tot en met 25.

Geliefden, ik roep u op als bijwoners en vreemdelingen u te onthouden van de vleeslijke begeerten die strijd voeren tegen uw ziel.

Houdt uw levenswandel onder de heiden goed op dat zij die nu van u kwaad spreken, als kwaaddoeners, door de goede werken die zij in u waarnemen, God verheerlijken mogen op de dag dat er naar hen omgezien wordt.

En dan vers 20b. Maar als u het geduldig verdraagt, wanneer u goed doet en daarvoor leidt, is dat genaren bij God. Want hiertoe bent u geroepen, omdat ook Christus voor ons geleden heeft.

Hij laat ons zo een voorbeeld na, opdat u zijn voetsporen zou navolgen. Hij die geen zonde gedaan heeft en in minst mond geen bedrog gevonden is, die toen hij uitgescholden werd niet terugschold, en toen hij leed niet dreigde, maar het overgaf aan hem die rechtvaardig oordeeld, die zelf onze zonde in zijn lichaam gedragen heeft op het hout, opdat wij voor de zonde dood voor de gerechtigheid zouden leven.

Door zijn striemen bent u genezen, want u was als dwalende schapen, maar u bent nu bekeerd door de herder en de opziener van uw zielen.

En dan lees ik nog één vers uit 1 Petrus 1 vers 17. En als u hem als vader aanroept, en dat hebben we net in dat lied gedaan, die zonder aanzien des persoons naar ieders werk oordeelt, en u komt het wandel dan in vrezen des heren, gedurende de tijd van uw vreemdelingschap.

Vreemdelingschap. Vreemdeling zijn. Wat dat betekent. Daar gaan we over nadenken. Eerst wat dat vreemdelingschap betekende voor Abraham, en dan gaan we denken over dat vreemdelingschap voor de Heer Jezus, en dan gaan we bekijken wat het voor ons betekent.

We beginnen dus met Abraham. Dat gedeelte wat we net gelezen hebben over de geloofsgetuigen, dat begint met de bijzondere woorden. Daar staat, deze allen, dat zijn dus die geloofsgetuigen, zijn in het geloof gestorven.

Ze hebben de vervulling van de beloften niet verkregen, maar hebben die daar vanuit de verte gezien, en geloofd en begroet. Wat een merkwaardig leven hadden zij.

Eén van hen was namelijk Abraham. En God had hem een belofte gegeven, die betrekking had op de hemel. Hij verwachtte een hemels vaderland, en daardoor beleed hij een vreemdeling en een bijwoner op aarde te zijn.

Het is eigenlijk een vreemdeling. Kijk, we hebben vandaag aan de dag heel wat vreemdelingen in ons land. Vanmorgen is mijn zoon in een gemeente, die nu voor de helft uit Oekraïners bestaat.

En die moeten dan een vertaling krijgen van wat er gesproken wordt. En anders begrijpen ze er niks van. Je komt in een vreemd land, en je begrijpt niet wat er gezicht wordt.

Je gewoonten zijn totaal anders. Je hele denkwereld is anders. En om zo te leven in een vreemd land, dat is voor iemand die dan naar zo'n land toe gaat, eerst helemaal wennen.

Dan moet hij helemaal wennen, en hij moet ze leren aanpassen. Ingewikkeld is dat. En dan moest Abraham, die moest van God, zijn vaderland verlaten.

Het zal je maar gezicht worden, ga je je land verlaten. Maar dat was nog niet eens het enige. Hij moest ook zijn familie verlaten.

En dat ging zo ver, dat de familie die nog met hem meegereisd was, die moest hij weer achterlaten. Eerst reisde hij nog met zijn vader, en toen zijn vader gestorven was, reisde hij weer verder.

En toen was er nog een neef bij hem, en die moest hij ook afscheid vernehmen. God zette hem helemaal apart. In in hoeveel moslimlanden gebeurt het niet, dat christenen door hun familie worden uitgespugd.

Dat ze niet meer in het huis mogen wonen. Dat ze zelfs met de dood worden bedreigd. En iets van dat je een vreemdeling bent, en er niet bij hoort, dat hebben jullie heel concreet kunnen merken, waar we vanmorgen nog even aan gedacht hebben, en voor gebeden hebben.

Dat Robert gewoon dat land, waar hij zoveel jaren gewoond heeft, met zijn vrouw, en de kinderen van de Heer Jezus heeft verteld, en dat mag niet meer.

Je moet eruit. Je bent immers een vreemdeling, we kunnen jou eruit zetten. En dan merk je heel concreet wat het betekent. Weggaan.

En Abraham moest dus onder vreemde volken, in een vreemd land wonen. En hij moest ook nog in tenten wonen. Niet in een huis gaan wonen. Zijn neef Lot koos er op een bepaald moment voor, hoewel hij God diende, om te gaan wonen in Sodom.

Tussen goddeloze mensen. En te proberen daar met die mensen, contact te maken. Hij kwam zelfs in de gemeenteraad te zitten, want die gingen in de poort zitten, om de mensen te helpen, een bepaalde beslissing te nemen.

Hij assimileerde als het ware in de wereld. En er zijn vandaag vast af heel wat christenen, die proberen dat ook te doen. Aan de ene kant willen ze God dienen, en aan de andere kant willen ze in de wereld leven.

En dat kan helemaal niet. Dat is onmogelijk. We hebben net gezongen, Uw wil alleen. En Abraham koos alleen voor de weg van God.

En dat is een eenzame weg. Abraham wist zich totaal afhankelijk van God.

En doordat hij dat wist, kreeg hij hele bijzondere ontmoetingen met God. Als je Abel ons leven goed bestudeert, dan kom je erachter dat Abraham diverse keren ontmoetingen gehad heeft met de Heer Jezus.

Maar de Heer Jezus is in een oud-testamentische vorm. In de engel van de Heer die bij hem op bezoek kwam. In Melchizedek, die hem tegemoet kwam met brood en wijn.

En Abraham heeft ongelofelijke dingen geopenbaard gekregen van God, hoe God de mens wilde redden. En daarom zei hij tegen zijn eigen zoon toen hij die moest offeren, wat een verschrikkelijke moeilijke weg was, maar God zal zelf voorzien in een brandoffer.

Hij vertrouwde gewoon dat God tegen alle logica in zou doen wat hij had beloofd. Wij zingen het misschien heel makkelijk, ik vertrouw op u, maar in bepaalde situaties is het uitermate moeilijk om op God te vertrouwen.

Maar Abraham deed dat. Is hij dan nooit een keer uit de rails gegaan? Jawel. Want Abraham was ook een mens. En op een bepaald moment heeft hij ook een halve waarheid verteld.

En het was eigenlijk een hele leugen. Een gevolg dat hij in de ellende kwam. Op hetzelfde moment dat je niet vertrouwt op God, gebeuren er dingen die fout gaan.

En dan toch houdt God hem bij de hand. Toch redt God hem uit die situatie. En dat mogen wij ook weten. Als we vertrouwen op God, en ook al zouden we een keer uit de rails lopen, we mogen altijd weer terugkomen.

Is dat niet heerlijk? We mogen altijd weer, God, ik was fout. Ik zat ernaast. En dan zijn we weer volkomen bij God welkom.

Dat is zo prachtig. Hij geloofde God, en hij zag uit naar wat God beloofd had. En daar hoorde ook die heerlijke toekomstverwachting bij, van dat hemelse vaderland, en dat hemelse Jeruzalem.

Want wij zijn in feite hemelburgers. Maar wat werd Abrahams geloof en geduld op de proef gesteld? In de praktische dingen werd het op de proef gesteld, maar ook in dat uitzicht naar dat hemelse.

Want in datzelfde gedeelte van Hebreën staat, zij konden niet tot de heerlijkheid van God komen, zonder ons, zonder jou en mij, zonder diegene, die na het kruis, dat geweldige voorrecht hebben, tot de gemeente te mogen behoren.

En nu gaan we eens even kijken naar de heer Jezus Christus. In Johannes 8, vers 23 zegt de heer Jezus iets heel merkwaardigs tegen de fariseeën.

Hij zegt, u bent van beneden, en ik ben van boven. U bent van deze wereld, maar ik ben niet van deze wereld.

Wat bedoelde hij daarmee? Hij bedoelde dat hij volkomen gericht was op de wil van God te doen. Op de eer van God.

En dat het hem helemaal niet ging om de eer van de mensen. Maar dat zij juist waren gericht op de eer van de mensen. Waar zijn wij op gericht?

Zijn we gericht op de eer van God? Of op de eer van de mensen? En omdat hij niet gericht was op de eer van de mensen, dan werd hij door hen gehaat.

Zo erg, dat ze hem uit de weg wilden ruimen. In vers 47 staat, wie uit God is, hoort de woorden van God. Daarom hoort u niet, omdat u uit God niet bent.

Dat was ontzettend iets. Zij dachten dat ze heel erg vroom God dienden, maar het was helemaal niet waar. Het was schijnheiligheid.

Niet echt. Hoe duidelijk is het dan dat de heer Jezus een vreemdeling was in deze wereld. Die wereld, die begon hem te haten.

Zelfs zo erg, omdat hij alles wat hij deed, en alles wat hij zei, totaal anders is, dan het denken, en het doen van de wereld.

Johannes de Doper zei al iets heel merkwaardigs van hem. In Johannes 3, vers 34 zegt hij, hij die God gezonden heeft, spreekt de woorden van God.

Want God heeft hem de geest gegeven zonder maat. Met andere woorden, hij is vol van de geest van God. En het was zonder maat, grenzeloos.

En wat betekende dat voor de heer Jezus? Hij die geen zonde gedaan heeft, en in wiens mond geen bedrog gevonden is, kom daar nou eens om, in deze wereld.

We worden ommeringd door bedrog. De wereld is vol van de leugen. Je hoeft maar de knop van je radio om te draaien.

Vanmorgen hoorde ik het nog in de auto. Ja, wij hebben helemaal niks te maken, hoor, met die raketten, die de rabotessen zijn gevallen. Dat is niet van ons. De wereld is vol van leugen.

Waar de heer Jezus, in wiens mond geen bedrog gevonden is, die toen hij gescholden werd, niet terugschold. Toen hij leed, niet dreigde, maar het overgaf aan hem die rechtvaardig oordeeld, die zelf onze zonden op het hout heeft gedragen, opdat wij voor die zonde dood, voor de gerechtigheid, zouden leven.

Het is zo duidelijk dat hij de allergrootste vreemdeling was op aarde. Hij had er niet eens in thuis. Hij wist vaak niet eens waar hij s'avonds zijn hoofd neer zou leggen.

Maar dit is toch fijn als je een thuis hebt. We zijn even een weekje op vakantie geweest en we vonden het zo fijn weer thuis te komen. Dat je een plek hebt.

Maar hij had het niet. Hij werd niet begrepen. Natuurlijk, er waren het die hem liefhebben, maar de meeste werd hij gehaat.

Hij werd vals beschuldigd. Hij werd uitgescholdigd. Hij werd uitgescholden. En in al die dingen die met hem gebeurden, handelde hij totaal anders als wij mensen zouden doen.

We hebben altijd de neiging om precies het tegenovergeteld te doen. Als we gescholden worden, terugschuldigd. Als we vals beschuldigd werden, maar onze meteen rechtvaardigen.

Is niet waar. Niets van alles. Hij werd onrechtmatig veroordeeld. Hij werd als een misdadiger terechtgesteld.

En dat alles, omdat hij deed wat God de Vader wilde, omdat God de Vader de mens zo ontzettend lief had, dat hij een uitweg wilde geven voor ons.

Dat we konden ontsnappen aan dat verschrikkelijke, wat anders de mens wacht, het oordeel voor de zonde. En wat betekent dat alles nou voor ons?

Zijn disciple. Of ben je nog geen disciple van de Heer Jezus? Een disciple is iemand die de Heer Jezus volgen wil, en die wil doen wat hij zegt.

Die wil leven zoals hij leefde. Een disciple wil zijn zoals zijn meester is. En ook wij, als zijn volglijnen, zijn niet meer van beneden, maar we zijn van boven.

In Philippians 3 vers 20 staat, ons burgerschap is echter in de hemelen, waaruit we ook de zaligmaker verwachten, namelijk de Heer Jezus Christus.

Wilt u zich dat even indenken, dat je burgerschap is in de hemel? Ja, je zegt, maar ik ben toch ook burger van Nederland? Ik woon toch in dit land?

Ja, dat is zo. Maar in diepste wezen, ben je in de eerste plaats burger van de hemel. En omdat ons leven hem nu toebehoort, mag hij erover beschikken.

Dat vers waar onze broeder mee begon, uit spreuken 3, is dat we heel onze weg aan hem bekend moeten maken.

En niet op onze eigen inzicht steunen hoe we moeten gaan, naar rechts, naar links, naar voren of naar achteren, maar dat hij bepaalt wat onze weg is. Hij mag ervoor beschikken door zijn geest.

En dat horen we hem toe te staan. Dat betekent blijven in hem. Bedenken wij die dingen die boven zijn, niet die op de aarde zijn. We gaan alles zien in zijn licht.

We zijn immers met hem gestorven. En met hem begraven. En opgestaan in een nieuw leven. En gelaten 6 vers 14 staat, dat het kruis van de Heer Jezus Christus, dat dat kruis scheiding maakt tussen de wereld en dat die wereld voor jou gekruisigd is en dat jij voor de wereld gekruisigd bent.

Wat betekent dat met wat je doet? Ik zie het soms ook bij mijn kleinkinderen, dan hebben ze dat telefoontje in de hand.

En soms maakt me dat bang. Want dan denk ik, waarmee vullen ze hun ziel? Wat zien ze erop? Ik had vroeger een vader, die had heel veel wijsheid.

En dan zei ik wel eens hier, vader mag ik daar naartoe? En dan zei hij, nee, hij zei niet, het mag niet. Hij zei ook niet, ja dat mag wel.

Hij zei alleen, Heijn jij hebt gekozen voor de Heer Jezus. En als de Heer Jezus blij is, als jij daar bent, ga dan maar.

En dat bleef altijd maar bij me. En daardoor ben ik naar een heleboel dingen niet meer gegaan. Waar mijn natuurlijke hart wel naar verlangde, maar waar ik niet moest wezen.

En ik had eens een keer een jongeman bij mij en die had, en zegt, mijn grote probleem zit in mijn zak, zei hij. En toen haalde hij dat telefoontje tevoorschijn. En toen heb ik tegen hem gezegd, maar dat probleem kan opgelost worden.

Als je dat ding gaat gebruiken onder leiding van de Heer Jezus. Als je hem vraagt, is dit goed wat ik hier naar kijk, dan weet je soms ineens heel duidelijk, dat moet ik niet zien.

Dat is niet goed voor mijn ziel. En dat is zo belangrijk, dat we leren in alle dingen te doen wat de Heer zegt. Kijk, en als je op school bent, dat weten jullie jonge mensen allemaal wel, als je op school bent en je bent van de Heer Jezus, en je vertelt dat aan je vrienden, misschien heb je het wel helemaal niet verteld, misschien ben je daar zelf wel bang voor, maar als je dan je vrienden vertelt, dan kijken ze naar je.

Wat betekent dat dat jij met de Heer Jezus hoort? En dan moet je soms zeggen, ik kan dat met jullie niet meedoen. Ik ga daar niet mee. Ik ga niet naar waar jullie daartoe gaan.

En dan blijkt dus dat je anders bent. Dat je een keuze maakt onder de leiding van de Heer Jezus. Want je leert te denken op een hele andere manier.

Je wilt zo graag bij hem blijven. Je wilt je geweten niet belasten. En dan krijgen we zulke wonderlijke dingen voor terug.

Dan kunnen we iemand vergeven, zelfs onze vijanden. Want dat deed de Heer Jezus ook. En als hij in je woont, dan kan hij je de kracht geven om zelfs iemand anders te vergeven die tegen jou is.

Dan wil hij ons de kracht geven om te verdragen. En liever onrechten leiden dan op onze rechten te staan. Want hij werd vals beschuldigd.

Hij verdedde zich niet. Hij zegt geen woord. En dan kunnen we lief hebben. Ook onze vijanden lief hebben.

Dat we op God gericht zijn en hem willen verheerlijken en dat het niet meer om onszelf gaat. Dat we ons onthouden van onze natuurlijke verlangens.

De Bijbel noemt dat de vleeslijke begeerten die strijd voeren tegen onze ziel. Want onze ziel kan zo gemakkelijk belast worden. Zo gemakkelijk kan ons geweten pijn krijgen door dat wat we verkeerd gedaan hebben.

En de Heer wil ons daarvoor bewaren. En als het dan toch misgegaan is, dan mogen we het beleiden en bij hem terugkeren. En dat moet je soms ook doen tegenaan opzichte van je vrienden.

Dat had ik niet moeten doen. Dat had ik niet moeten zeggen. Dat was fout. En dan moet je niet alleen maar sorry zeggen, maar dan moet je echt benoemen wat je verkeerd hebt gedaan.

En dan wil hij ons laten doen de goede werken die God tevoren bereid heeft. Dat we daarin wandelen. Dat God ons laat zien wat we mogen doen.

En dat we op God vertrouwen. En dat we geduldig kunnen wachten op zijn tijd wat moest Abraham wachten.

Wachten, wachten, wachten. Doordat hij 100 jaar was en toen pas werd vervuld wat God beloofd had dat hij een kind zou kunnen hebben.

Toen was het menselijk al lang onmogelijk. En toch bleef Abraham wachten. En toch bleef Abraham vertrouwen. En dan moet hij dat kind nog op een bepaald moment die jongen is dan al waarschijnlijk volwassen.

21 jaar. En die jongen die moet zich laten binden. En die moet op dat alta gelegd worden. De jongen wist precies wat het betekende om God een offer te brengen. En toch had Abraham gezegd als wij daarboven aangebeden zullen hebben dan zullen wij terugkeren.

Hij vertrouwde erop dat door Isaac want dat had God beloofd Isaac zou het nageslacht betekenen voor hem. Dus hij wist zeker dat ook al zou hij moeten sterven dat God hem weer uit de dood kon opwekken.

Want Isaac was de belofte. En Abraham vertrouwde op de belofte van God. Hij had geleerd dat de belofte van God altijd uitkwamen.

Ook al lijkt het onmogelijk God doet wat hij heeft beloofd. Maar het is heel erg als je dat kunt vasthouden. En dan dat is voor ons ook God heeft beloofd dat de Heer Jezus straks terugkomt en dat hij ons naar huis brengt.

Naar dat eeuwige huis. Waar Abraham ook naar uitkeek. Die stad met fundamenten waarvan God zelf de bouwmeester is. Waar we de Heer Jezus zullen zien van aangezicht tot aangezicht.

Dat heeft hij beloofd en zal hij absoluut zeker doen. En dan zeiden de mensen het duurt al zo lang zou het nog wel gebeuren. Dat had Abraham ook kunnen zeggen.

Maar hij deed het niet. Hij vertrouwde volkomen op God. En de Heer Jezus moest dat ook. Je moest volkomen vertrouwen dat als hij zou sterven dat hij ook weer zou opstaan.

want hij had God beloofd. En dan moet je het allemaal loslaten. En dan wordt je lichaam in een graf gelegd.

Maar precies op Godstijd staat hij op. En begint spiezen tot Godstijd komt hij ons halen. En persoonlijk denk ik dat het echt niet meer lang zal duren.

Er zijn zoveel dingen in de wereld die God van tevoren voorspeld heeft dat de Heer Jezus dan spoedig zal komen. Die tekenen van onze tijd. Vertrouwen we op God?

Hebben we dat geduld? En als we gemeenschap met hem hebben en met de Vader weet je wat gemeenschap is? Dat is dat je iets samen hebt.

We zijn vanmorgen hier bij elkaar en we hebben een gemeenschap met elkaar omdat we diezelfde Heer lief hebben. En dan maakt God absoluut geen verschil.

Niet op het punt van de huidskleur, niet op het punt van kom af, niet op het punt of je heel goed kunt denken of een minder groot verstand hebt.

Dat maakt allemaal niets uit. Dat is dat heerlijk he? Dat God totaal geen verschil tussen mensen maakt. Dat ze allemaal even welkom bij hem zijn. Dat hij voor allen de dood heeft ondergaan.

En dan dat geweldige. Als je dan als vreemdeling op deze aarde leeft, dan word je enorm aangevallen. En die aanval is soms bij mensen wel te zien, maar het zijn in feite de mensen niet.

Er zit iets achter. De Bijbel noemt dat de strijd in het hemelse. daar zit een geest machten achter. En dan kun je bestaande blijven als je die wapenrust die van God aantrekt en dan beseffen dat de strijd niet tegen mensen is, maar tegen overheden en machten.

En dan al wandelen wij in het vlees, we voeren de strijd niet naar het vlees. Al zijn we in dit lichaam, onze strijd is een hemelse strijd. En wat is het dan heerlijk, wat onze broeder ook vanmorgen las, maar dat waren jullie niet bij, maar dat waren we in de voordienst, toen we baden met elkaar, toen las hij dat we dan meer dan overwinnaars zijn.

Door hem die ons heeft liefgehaald. Want hij heeft al die machten openlijk tentoongesteld. Die kunnen niet over ons zegen vieren en zolang wij in hem blijven zijn we veilig.

En dan gaan we tegenover de haat de liefde aan de wereld tonen. en dat we altijd bereid zijn tot verzoening. Weet u wat verzoenen is?

Het goed maken met iemand. Als je met iemand een probleem hebt. Ik heb het zo vaak gezien dat zelfs broeders en zusters soms een conflict met elkaar kunnen krijgen.

En dan denk ik, waarom dan toch? waarom? Als de Heerde Jezus het heeft over verzoening, dan ben je in navolging van de Heerde Jezus altijd bereid, en nou zeg ik iets waar je over na moet denken, want dat kun je maar zo niet in 1, 2, 3 accepteren, denk ik.

Maar bereid moet zijn de schuld op je te nemen, ook al heb je die schuld niet. Dat is echt een doordenker. De Heerde Jezus nam de schuld op zich terwijl hij die schuld niet had.

Het was onze schuld, mijn schuld, en toch heeft Hij die schuld op zich genomen. En daar is dwars tegen alle logica in, maar juist daardoor kwam een verzoening.

En als wij dat doen, komt er ook verzoening. En ik heb het van iemand een keer gehoord die een groot conflict met anderen had, die op een gegeven moment dat inzag dat het zo was, en toen de schuld op zich genomen, die ze niet had verdiend.

Maar zij nam de schuld op zich. En toen zei die andere partijen, nee, dat is niet eerlijk, want wij zijn schuldig. En toen kwam de verzoening.

Maar het begint met die schuld op je te nemen dat iemand bereid moet zijn de schuld te dragen. En dan kan je tot elkaar komen. Dan kan je elkaar weer vinden in de Heer Jezus.

En dat is heerlijk. En we lezen dan tenslotte nog een geweldige oproep uit de Hebraïebrief. Het hoofdstuk twaalf, de eerste drie versen.

Dat wil ik zo graag met u lezen ter afsluiting. Wel nu dan, laten wij nu wij door zo'n menigte van getuigen omringd worden, afleggen alle last en zonde die ons zo makkelijk verstrikt.

En laten we met volharding de wetloop lopen die voor ons ligt. Terwijl ons oog gericht houden op Jezus, de leidsman en de volleinder van het geloof.

En er staat hij heeft om de vreugde die hem in het vooruitzicht was gesteld het kruis verdragen. Zie je? Om de vreugde en wat was die vreugde dan?

Wat was de vreugde die hem vooruit gesteld? Dat hij die bruid zou verwerven. En dat is de gemeente. Dat zijn jij en ik die van hem zijn.

Dat is het grootste scheppingswerk van God. het heerlijkste wat God kon doen dat wij kinderen van God werden. Dat heeft God altijd zo graag gewild.

God wil ons zo graag bij zich hebben. In die volmaakte gemeenschap ken je die vreugde die ons in het vooruitzicht gesteld werd en daarom heeft hij het kruis verdragen.

en de schande veracht en gevolg is dat hij nu als de opgewekte zit aan de rechterhand van de troon van God.

Want let toch scherp op hem die zo'n tegenspraak van zondagen tegen zich heeft verdragen op dat u niet verzwakt en bezwijpt in uw zielen. In een andere vertaling staat niet door matheid van ziel verslapt.

Volhoud tot hij komt. Laten we wandelen in dat spoor van geloof waarvan de Bijbel zegt dat het je ziel behoudt dat je erdoor beschermd wordt.

Dan zal blijdschap en vrede ons hart vervullen. Daar hebben we vanmorgen ook van gezongen. En wat een reden om hem daar straks voor te danken. Daar zeggen we toch amen op.

Dan geef ik nu weer de dienst over aan onze broeder. below kan je een誇 om erüz près près près près près près près près près