Habakuk 1

Spreker

J. Brouwer

Date
June 19, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Zo, goedemorgen allemaal. Goed jullie weer eens te zien vanaf dit spreekgestoelte.

! Als het woord aan het woord komt, dan zegt Paulus ons in 2 Timotjes 3 vers 16 en 17 dat al de schrift is door God ingegeven.

In geblazen staat er letterlijk. Al de schrift en nuttig, bruikbaar om te onderrichten of te onderwijzen, om ons te weerleggen, corrigeren, te verbeteren en op te voeden in de gerechtigheid.

Wij kunnen tot God spreken en onze nood aan hem voorleggen, zoals we ook net hebben gedaan.

En dat kan opluchten, hoeft niet altijd. Maar als God tot ons spreekt, dan wordt de hoop waarvan we net zongen, bevestigd en versterkt.

Gods woord is helend. Want het is ons heil. Het geeft zicht op wie God is.

En het geeft zicht op wie wij werkelijk zijn. En dat helpt om dit leven, te midden van de gebrokenheid, te leven.

In afhankelijkheid van God. Waar kan ik God het meest blij mee maken? Dat is door hem volkomen te vertrouwen in elke situatie.

Dat is God wel behagelijk. Habakkuk. Een van de zogezegd kleinere profeten van het Oude Testament.

En ik wil met jullie het eerste hoofdstuk lezen. Habakkuk, hoofdstuk 1. Habakkuk, hoofdstuk 1.

Herstel de Statenvertaling. Heb ik voor me. De last die de profeet Habakkuk gezien heeft. Heren, hoe lang roep ik om hulp en luistert u niet?

Roep ik tot u geweld. En verlost u niet. Waarom doet u mij onrecht zien?

En dan schouwt u de moeite. Ja, verwoesting en geweld zijn tegenover mij. Er ontstaat oneenigheid. En ruzie verheft zich. Daarom verliest de wet zijn kracht en komt het recht nooit meer tevoorschijn.

Want de goddeloze omsingelde rechtvaardigen. Daarom komt het recht verdraaid tevoorschijn. Zie, rond onder de heidevolk en aan schouw.

Verbijster u. Sta verbijsterd. Want ik breng, zegt de Heere, in uw dagen een werk tot stand, dat u niet zult geloven wanneer het verteld wordt.

Want zie, ik doe de galdeeën opstaan, dat grimmige en onstuimige volk dat de breedte van de aarde door kruist om woningen in bezit te nemen die niet van hem zijn.

Schrikwekkend en onzagwekkend is het. Zijn recht en zijn hoogheid gaan van hem uit. Zijn paarden zijn sneller dan luipaarden, feller dan avondwolven.

Zijn ruiters komen eraan in gelop, zijn ruiters komen van ver aangevlogen als een arend die toeschiet om te verslinden. En ieder van hen komt om geweld te bedrijven, hun gezichten oostwaarts gericht en men verzamelt gevangenen als zand.

Ja, zelf drijft hij de spot met de koningen, vorsten ze hem een bespotting. Zelf lacht hij om elke vesting, hij hoopt er aarde tegenop en neemt hem in.

Dan zal hij als de wind veranderen en verder trekken, zo maakt hij zich schuldig die van zijn kracht zijn God maakt. Bent u niet van oudsherde, heren, mijn God, mijn Heilige?

We zullen niet sterven, heren, u hebt hem gesteld tot een oordeel. Rots, u hebt hem gegrondvest om te straffen. U bent terrein van ogen om het kwade aan te zien.

Moeite kunt u niet aanschouwen. Waarom aanschouwt u wie trouweloos handelen? En zwijgt u wanneer een goddeloze hem verslindt die rechtvaardiger is dan hij zelf?

U maakt de mensen als vissen in de zee, als kruipende dieren die geen heerser hebben. Hij haalt ze in alle met een vishaak op, brengt ze bijeen met zijn sleepnet en verzamelt ze met zijn werpnet.

Daarom verblijt en verheugt hij zich. Daarom offert hij aan zijn sleepnet, brengt hij een reukoffer aan zijn werpnet, want daardoor is zijn vangst groot en zijn voedsel overvloedig.

Mag hij daarom zijn sleepnet blijven leegmaken en volken maar zonder medelijden blijven doden? Tot zover.

Habakkuk uit zijn klacht. Hier is een man, een profeet, die leeft met ogen open in de toenmalige wereld.

Hij ziet de nood om hem heen en hij ervaart dat zelf ook. En hij gaat met zijn klacht naar God toe.

Het is heerlijk dat God er is om ons aan te horen.

Het is noodzakelijk voor een mens dat hij een adres kent waar hij altijd terecht kan met alles wat in hem is. Dankbaarheid of ontevredenheid.

Vragen of aanbidding. Het is allemaal welkom bij de Heere God. Habakkuk brengt ons bij het probleem van de tijd te midden van de gebrokenheid.

Hij leefde daar toen in, wij leven daar nu in. Heel andere tijd, heel andere omstandigheden, maar toch hetzelfde probleem.

De gebrokenheid waaraan we allemaal lijden in meer of in mindere mate. Het verstrijken van de tijd, als het goed is, bepaalt ons tegelijkertijd bij de eeuwigheid.

En de tijd te zien in het licht van de eeuwigheid is eigenlijk het geheim van de gelovigen. Overal het licht van de eeuwigheid op laten schijnen.

Anders hou je het niet vol. Waarom, Heere? Hoe lang, Heere?

Want als je de tijd alleen ziet, ontstaat er een geweldig probleem. Je komt er van zijn levensdagen niet uit. Maar met de eeuwigheid erbij en met de eeuwige, met de hoofdvletter erbij, komt alles toch uiteindelijk weer op een rij als je je oor te luister legt bij hem.

Hij geeft hoop. Het is destijds dominee Overduin die daar een prachtig boek over heeft geschreven, over de christelijke hoop.

Weet u wat voor titel hij dat boek heeft gegeven? Het onaantastbare. Het onaantastbare.

Er is niet aan te komen. Zelfs de vijand moet er met zijn poten van afblijven. Die hoop is in Christus gegrond en staat vast als een huis.

Hij zal waar maken wat hij heeft beloofd. Daar kun je van uitgaan. Dan moet je door een diep dal. Er is daar veel moeite en strijd.

Ook al is de ziekte een tegenslagen en moeite en strijd. Hij zal waar maken wat hij heeft beloofd. Dat was ook een hoop van Habakkuk ten diepste.

Habakkuk betekent omhelzing. Omhelzen. Omhelzing. Omvatten. Een woord wat in het Hebraeus erop lijkt is slingerplant.

Wat doet een plant? Die slinger die gaat ergens houvast zoeken. Slingert zich om een stok. Of klimt op een pergola. Habakkuk is een omhelzer.

Een echte aan. Een letterlijke aanhanger. Hij hangt aan. Dat doet hij hier ook. Hij zoekt steun.

Wat is een mens. Een zwak en nietig wezen. Alleen. Wat heeft hij zijn schepper nodig?

Een van de eerste inleidingen. Op de eindtijd waarin wij bezig zijn te komen.

Is de zet van de boze. Om de schepper eens en voor altijd uit te schakelen. Door de evolutietheorie. Dat was zijn proloog.

Want dat moest ondergraven worden. Er is geen schepper. Er is niemand van wie deze wereld eigendom is. Het is het begin van het einde.

Wat staat hier op het spel? Gods trouw. Als God belooft en het is niet waar.

Waar blijven we dan? Gods trouw is in het geding. En hier worstelt Habakkuk ook mee.

En een worsteling in je leven kan geen kwaad. Als je maar een aanhanger. Een omhelzer.

Word. Blijft. Nog meer wordt. En het bij God zoekt. Anders schrijft de wanhoop je aan. En dan is het zoek.

We leven ongeveer 600 jaar voor de geboorte van de Heer Jezus. Als Habakkuk op het toneel verschijnt. Hij is de profeet tot Juda.

Een van de laatste profeten. Die nog optreedt voor Juda. Ook Juda, de twee stammen, in ballingschap wordt gevoerd. Israël is al weg.

Syrische ballingschap. En nu komt de Babylonische ballingschap. God had zijn verbond met Israël gesloten. Hij bleef trouw. Maar wat was hun reactie?

Ontrouw. Ontrouw. Ontrouw. Ze haalden voortdurende afgoden binnen. En God wilde uit dat volk.

Eén man tevoorschijn laten komen. En daarom moest dat volk bewaard blijven. Jezus Christus zou geboren moeten worden.

Als enige hoop voor de wereld. Een Godmens zonder zonde. Wins bloed eens en voor altijd alle zonden zouden uitwissen.

Die de dood zou overwinnen. En een eeuwige hoop tot stand zou brengen. Daarom mocht Israël niet kapot. En God ging het afvoeren in ballingschap.

Om het te reinigen, te heiligen. Later weer terug te brengen. Om het mogelijk te maken dat Christus uit het zaad van David geboren zou worden.

God is trouw. Een tijd van welvaart en afgoderij. Dat gaat bijna altijd samen.

Wij leven ook in een tijd van welvaart. Wat worden er ook geen legio afgoden binnengehaald in onze maatschappij. Het stikt ervan. Geld, macht, invloed.

Noem maar op. Oosterse mystiek. Alles wordt binnengehaald. Kleine profeten. Ik heb ze even op een rijtje gezet.

Drie tot Israël. Zes tot Juda. En nog drie tot de teruggekeerde. En we zitten ongeveer halverwege dat hele proces. Wat doen profeten?

Ze verkondigen Gods wil. En dat zie je exact hetzelfde bij Paulus in 2 Timotheus 16. Dat is het eerste wat Gods woord doet is onderwijs geven. Onderwijs. Gods wil moeten we leren verstaan.

Omdat dat het anker is van de hoop. Wat God wil. Dat is mijn houvast. Niet wat ik wil.

Niet wat mensen willen. Het is allemaal zo betrekkelijk, vergankelijk en tijdelijk. Gods wil heeft te maken met de eeuwigheid.

Vermaning. Het is altijd een vermaning. Wij zijn verre van volmaakt. En we hebben correctie nodig. Zalig de mens die zich laat corrigeren.

Want dan volgt er altijd verbetering. En geeft ook Gods vertroosting. Taak van de profeet. Verkondiging, vermaning, vertroosting. En voortelling.

Niet voorspelling. Maar vooruit vertellen wat er gaat gebeuren. Weet die profeet dat van zichzelf? Nee. God fluistert hem dat als het ware door zijn geest in.

Dit gaat er gebeuren. Vertel de mensen. Dan weten ze waar ze aan toe zijn. Geef ze houvast. Dat is nou echt vaderlijk.

Toch? Vaderlijke zorg. Houd vastgeven voor de toekomst. Niet in onzekerheid laten. Want onzekerheid maakt angstig.

Zekerheid voor vertellen hoe het zal aflopen, hoe het zal vergaan. Dat is zorgzaam. Lees de openbaring van Johannes maar na.

God vertelt precies hoe het zal verlopen. Voortelling. Voortelling. Tijd en eeuwigheid.

Dat is waar Habakkuk mee worstelt. Hij klaagt en hij vraagt. Daar gaan we bij stilstaan. Dan is het tweede. Hij luistert en leert.

Hoofdstuk 2. Hij beeft en bidt. Hoofdstuk 3. Maar zo de Heer wil en wij leven, komen we er nog eens op terug. Maar nu hij klaagt en hij vraagt.

Habakkuk is teneergedrukt. Hij staat met open ogen in het leven. Hij is benauwd en hij leeft bewust.

Je zou bijna dezelfde parallel kunnen trekken met onze tijd. Als je met open ogen in deze maatschappij staat. Als je ziet wat er echt gebeurt.

Dan krijg je Spaans benauwd. Als je ziet wat er voor plannen gemaakt worden.

Wat voor ideologieën die plannen drijven. En waartoe dit zal leiden. Dan krijg je het benauwd om je hart.

Want dat is alles behalve heil. Onheil hangt ons boven het hoofd. Als mensen denken dat ze het weten. En mensen aan de oplossingen gaan werken.

Hou je vast. We zijn zo ver gevorderd in de evolutie. Dat de mens volmaakt inzicht heeft in alle problemen.

Toch? Of toch niet? Het milieu is onze afgod. En het klimaat moet nodig gered worden door zijn koninklijke hoogheid de mens.

En we gaan aan de slag. Zonder de wijsheid te bezitten om te weten hoe het echt opgelost zou moeten worden.

Habakkuk schout. Dat wil zeggen hij ziet iets.

En hij komt met vragen bij de Heer God. Wat ziet hij? Geweld en ongerechtigheid. Onderdrukking, twist en tweedracht. Dat is de wereld.

De wereld die zich losgeworsteld heeft van God. Zo gelukkig. Alleen maar ellende en verdriet.

De wet verliest haar kracht. Waartoe heeft God destijds de wet aan Israël gegeven om het een volk te maken.

Maar ook te tonen dat de mens uit zichzelf niet kan doen wat God van die mens vraagt. Gods wil is voor u en mij te hoog gegrepen.

Want het vlees is, zegt Paulus, zwak. We kunnen dat niet. Laten we maar eerlijk zijn. Laten we ons faillissement maar eerlijk ten opzichte van de Heer God erkennen.

En zeggen, heren, we maken er een potje van. We weten niet hoe we het op moeten lossen. Rijkt u ons de oplossing aan.

We leren op u te vertrouwen. U moet in mij werken door uw woord en geest en door mij heen. En dan ben ik niet alleen meer vlees.

Dan ben ik een geestelijk mens. Wonend in een zwak lichaam. Want Gods kracht wordt geopenbaard in... Sterkte?

Zwakheid. In zwakte wordt Gods kracht geopenbaard, lieve mensen. Dus als ik zwak ben, ben ik... Het tegenovergestelde.

Dat is niet wat de wereld mij leert. Dat is wat Gods woord mij leert. Dat is wetsverachting en rechtsverkrachting.

In de tijd van Habakkuk. En dat was onder de twee stammen van Israël. Judah Benjamin. Het summum van Israël.

Uit zijn klachten opzichte van God. Hoe lang en waarom? Het zijn wezenlijke vragen. Voor sommigen onder ons branderder.

Meer brandend dan voor anderen. En op een hele andere manier soms. Maar hoe lang, heren? Hoe lang en waarom?

De diepste reden... Is omdat wij het allemaal zelf... Over ons heen gehaald hebben in Adam. Toen de volmaakt geschapen mens...

Zijn oor leende aan de boze... De opstandeling, de rebel... Ten voeten uit, de Satan... Is alles veranderd. Veranderd. God heeft de dingen rechtgezet in Christus.

En nu leven we nog steeds in de gebrokenheid. In een tijd... Waarin we de dingen... Helaas nog niet als... Volmaakt weer kunnen beschouwen.

Gezag verdwenen, wetkrachteloos. Maar wat is Gods antwoord? 1, 5, 11. Kijk nou eens rond. Verbijster je. Abbekuk, ik breng in uw dagen...

Een werk tot stand. En het zult u niet geloven... Zegt vers 5... Wanneer het u verteld wordt. Is dit God toch aan het werk dan? Ja, zegt de Heer.

Ik ben aan het werk. Maar niet zoals hij zou denken. Eigenlijk zou je kunnen zeggen... Ook in onze dagen... God laat bepaalde dingen toe...

Waardoor hij uiteindelijk tot zijn doel komt. God heeft het overzicht. Hij weet waar hij naartoe wil...

En hij zal dat bewerken. Niet altijd rechtstreeks. Maar soms via via. En hier doet hij het door de Galdeeën... Oftewel de Babyloniërs. Die zullen Israël weghalen...

En ook Juda afvoeren. En apart zetten. Een soort heiliging. Beschermen tegen nog meer ellende en zonde. Een afval en goddeloosheid.

En ze later weer terug laten komen in het land. Wat laat God toe in onze dagen? Een heleboel bestuurders die er niks van bakken.

Toch? Een heleboel bestuurders die liegen en bedriegen waar je bij staat. Je staat er dan niet bij, maar de wijze van spreken. Ik ben een boek aan het lezen.

Zo nu en dan een klein stukje. Covid-19 en de Global Predators. Oftewel Corona, Covid-19.

En de wereldwijde wilde beesten, wilde dieren. Dubbele punt. Wij zijn de prooi. Een ouder echtpaar. Arts. Die even een boekje open doen.

Met meer dan 1100 verwijzingen naar data en gegevens. Van de achtergrond van Covid-19.

Daar word je niet vrolijk van. Als je ziet hoe wij mensen misleid worden, bedrogen. Hoe wij mensen voor het lapje gehouden worden.

Met zogenaamde wetenschap. Dan durf je bijna geen mens meer te vertrouwen. Ook niet een hoog gezeten.

God laat het toe. En ik vraag hetzelfde. Want Habbekuk zegt, heren, hoe lang nog? En waarom? Wat dient dit toe?

God weet het. Hij heeft zijn wijze bedoeling. En zijn weg gaat boven alle wegen uit. En hij komt tot zijn uiteindelijke doel.

En tot zijn eer. Er gaat een zifting komen in onze maatschappij. Als nooit tevoren. En de heren wil dat gebruiken.

Om uiteindelijk hen te redden. Die zich toewijden aan hem en hen ook te gebruiken. God bestuurt en hij werkt.

Hij brengt benauwdheid. Hij verwekt de galdeeën. Ik zie hier in Miettien vers 18. Ik laat haar dat nu even rusten. Maar daar gaat het over. De zonde altijd gevolgen heeft.

En dat God dat ook weer gebruikt. Tot slot. Vers 12. Gebed en klachten.

Vanaf vers 12. Moet u even. Nog even goed luisteren. Die omslag tussen vers 11 en 12. Vanaf tot met vers 11.

Heeft Habakkuk het over de moeite. Die hij heeft met Gods bestuur. En dat God zegt. Ik regeer dwars doorheen hoor.

Ik leid dat wel hoor. Het loopt mij niet uit de hand. Vertrouw mij nou maar. En vertrouw mij het werk van mijn handen maar toe. En dan gaat ineens de gedachte bij Habakkuk omgezet worden.

En dan denkt hij ineens. Het is voor mij al moeilijk. Ik kan al niet tegen al die goddeloosheid en ellende. Maar hoe houdt u het eigenlijk vol heren?

Daar had ik nog niet bij stilgestaan. Dan zegt hij in vers 12. Bent u niet van oud, zegt de Heere mijn God, mijn Heilige.

Heere, u hebt hem gesteld tot een oordeel. Rots, u hebt hem gevestigd om te straffen. U bent de rijn van ogen om het kwade te zien. Moeite kunt u niet aanschouwen. Waarom schouwt u wie trouweloos handelen?

En zwijgt u wanneer de goddeloze verslindt die rechtvaardiger is dan hij zelf. U die heilig bent, moet het nog veel moeilijker hebben dan ik.

Die van mezelf niet heilig is. Hoe kunt u het allemaal verdragen? Een van Gods kenmerken en een onderdeel van de vrucht van de geest is ook geduld.

Geduld. Langmoedig, lang van gemoed. Lang van wachten. Ons vlees is altijd ongeduldig.

De geest leert ons geduld. Wachten en in het proces van wachten vindt er vaak reiniging en heiliging plaats door de Heere God.

Apart gezet worden. Pijnlijk, maar soms noodzakelijk. Waarom aanschouwt u het toch?

Waarom kunt u dat allemaal aan en verdragen? Hoe kunt u het aanzien? God is heilig en verheven. Als wij al moeite hebben met een half procent van wat er gebeurt te zien.

God ziet alles honderd procent. Honderd procent komt bij hem binnen. En hij raakt niet ontmoedigd.

Omdat hij uiteindelijk alles brengt tot waarheid hebben wil. Ook met uw leven. Ik weet niet wat voor omstandigheden je op dit moment verkeert.

Misschien ervaar je veel zegen. Dank de Heer ervoor. Maar misschien ervaar je ook wel moeite en strijd en beproeving. weet dan dat God met je meegaat voor je uitgaat en je helpt.

verlaat je alsjeblieft op hem. En raadpleeg zijn woord. Put daar kracht uit. En blijf schuilen.

Loop niet weg. Volharden in het Grieks betekent onder blijven. Onder zijn hand. Blijf maar onder zijn hand rustig wachten.

Daar groei je, daar bloei je, daar krijg je weer de moed om straks te zijn zoals God je hebben wil. Habakkuk. De omhelzer.

De echte aanhanger. Ik bid en ik wens jullie dat toe. Voor Israël als verbondsgod heeft God veel geleden.

Voor ons in Christus is hij degene die ons voorgaat op de weg. En wie God zijn plaats geeft, komt zelf ook op de plek waar hij wezen moet.

En dat de wereld steeds minder voor ons zal gaan betekenen als God meer en meer voor ons kan gaan betekenen.

Dat is een feit. Hij komt tot zijn heerlijk en heilig doel. Daar ben ik van overtuigd. Aan de hand van dit geweldige boek.

Het enige woord van de andere kant. Enige. Hij sprak. Laten we luisteren. De heren zegenen zijn woord aan u en aan mijn hart.

Alleluia. Amen. Zullen we samen de herdanken. Heer onze God. Wij zeggen u dank.

Dat u door uw woord spreekt. Dat u door uw woord leert en onderwijst. Corrigeert. Maar ook verbetert en ons opvoedt in uw gerechtigheid.

We danken u voor uw vaderlijke ontferming en bemoeienis met onze levens. Die misschien voor onszelf maar onbeduidend zijn. Maar in uw ogen van belang.

Omdat u ons wilt vormen en gebruiken in deze wereld. Zodat uit die wereld nog mensen getrokken worden. Die nu door angst worden geleid en bestuurd.

Die blind zijn voor de waarheid van uw woord. Vaak ook blind voor de werkelijkheid in deze wereld. Hoe die bestuurd wordt door de bovenste.

Over de overste van deze wereld. De boze. Jezus. U hebt in drie hoofdstukken gezegd. Johannes 12, 14 en 16. Dat de boze, de duivel, de Satan de overste van deze wereld is.

En dat blijkt in allerlei dingen. Maar dank u dat u eens koning wordt. En dat u orde op zaken zult stellen. En dat er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde komt waarop eindelijk gerechtigheid zal wonen.

Oftewel zich thuis zal voelen. Heren, we kijken uit naar dat moment. En dat die sterke hoop ons hart levend houdt.

Vol van liefde voor u en de naaste. Zodat we in deze maatschappij echt zijn wat we behoren te zijn. Tot uw eer en tot zegen.

Uitgenade omwille en tot eer van uw Zoon, Jezus Christus. Amen.