Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Fijn vanmorgen naar de paasdienst ook, de pinksterdienst bij u te mogen zijn.! En ik werd zo verblijt vanmorgen toen ik binnen was en een moeder met twee kindertjes naar me toe kwamen.
! En ik kreeg twee enveloppen kreeg. En moeder vertelde, de kinderen krijgen elke week zakgeld.
Een derde mogen ze zelf besteden. Een derde is voor een goed doel. En een derde is om te sparen.
Wat een training! Wat een training! En ze kwamen dat goede doel voor elkaar inbrengen. Alle twee een envelop.
En de een die zei, ik ben, dit is Emile. Hij had een mooie tekening bijgemaakt. Ik geef jullie 10 euro voor Karin.
Nou, geweldig! Dus ik heb hier al 20 euro. Ik heb nog niks gedaan om aan Karin te geven. En dat verblijft me zeer. Ik heb dat maar even hier neergelegd.
Want dat geld voor Karin is nog steeds hard nodig. Hoewel dat het op dit moment heel moeilijk is om geld bij haar te krijgen. We kregen vanmorgen nog een klein berichtje. Bid alsjeblieft voor ons. Want de toestand is alleen maar weer moeilijker geworden.
De regentijd is aangebroken. Het betekent dat het elke dag met bakken uit de hemel valt. Een aantal uren. Er is geen elektriciteit meer. Het is weer afgesloten. Er wordt weer gevochten in het noorden. Dus de situatie is alleen maar heel erg uitzichtloos.
En ook vooral ook voor Karin het feit dat er bijna geen geld meer kan komen. Ze had opnieuw wat opgezet om geld te krijgen via Amerika. En dat zou dan naar Makelle gaan.
En ze zegt ik wil zo graag naar Makelle toe. Maar dat is zes uur rijden met de auto. En we hebben geen benzine meer. En dan ziet u hoe moeilijk dat het is.
Er is weer wat eten. Er zijn gelukkig wat transporten gekomen. Maar ik kan ook niet veel vertellen. Want we horen bijna niets. En dat betekent ook voor ons als vader en moeder dat we maar één ding kunnen doen haar in de handen van de heren leggen.
En ze heeft een geweldige belofte toen de heren haar riept. Hij die u roept is getrouw. En hij zal het doen. En daar doen we altijd een beroep op de heren.
Zeggen heren wij kunnen niks maar u zou het doen. En dat is geweldig dat je dan ook rust en vrede in je hart ervaart. En dat God zorgt. Maar zou u alstublieft willen bidden dat er toch weer een stroompje met geld los komt.
Want daar staat of valt, zeggen wij menselijk gezien, alles mee. Dus de raven van Elia moeten weer gaan vliegen. Die zijn er nog steeds. En die hebben steeds gezorgd.
En als u daarvoor intens wil bidden, heel erg graag. Er liggen een aantal nieuwe nieuwsbrieven in de gang. En daar kunt u het laatste nieuws, eindelijk nog veel uitgebreider, lezen dan dat ik u kan vertellen.
Van de week ging even de telefoon. En één minuut. En toen was het weer verbroken. Dus wij weten gewoon niets. En dat leert je ook loslaten. Wij hebben gezegd in de tijd, wij hebben ze in de handen van de heren gelegd.
Ze is niet meer van ons, maar van de heren. Dat is het beste wat je kunt doen. Dan ligt die verantwoordelijkheid ook bij de heren. En de heren zorgt altijd goed voor zijn kinderen.
Hij zorgt ook goed voor u. U ziet er allemaal gezond en blozend uit. En u komt niets tekort. U heeft eten en drinken. Karin was al blij dat ze weer een beetje suiker had kunnen kopen en een beetje macaroni.
En met paas hadden ze koolbladeren gegeten. Nou, dan weet u het wel. Maar God zorgt. En je leert zo ook te zien op wat je wel hebt.
De mensen mopperen vandaag hier in Nederland wat ze allemaal niet meer hebben. Dat is onvoorstelbaar. Maar wat hebben we allemaal? Tel uw zegeningen. Tel ze vijf bij vijf, anders kom je niet klaar.
Zo goed hebben wij het hier. En Karin zegt, ik heb geleerd om te kijken naar wat we wel hebben. En dat maak je altijd weer blij. Dat maak je altijd weer blij.
En ook als het hier wat terug gaat lopen, jonge mensen. Kijk op hetgeen je nog wel hebt. Leven en overvloed. En dat is geweldig. Pinksteren.
Vandaag. Toen broeder de radder vroeg of ik met Pinksteren wilde komen. Hij heeft me dat al vanaf dat moment bezig gehouden. Ook in het gebed.
Hij zei, heer, wat moet ik nu met Pinksteren zeggen? Ik vind dat altijd zo moeilijk met Pinksteren. We kennen al die geschiedenissen. En elke keer bepaalde me de heren bij een woord.
Zie ik om spoedig. Wie vuil is, worden nog vuiler. En wie heilig is, worden nog heiliger. Ik zei, ja maar de heer, dat is toch niet iets voor Pinksteren.
Maar het kwam steeds terug. En de heren hebben op een bijzondere manier ook bij het woord bepaald. En dan kan je er niet omheen.
Dat moet je doen. Als de heren wat zegt. Als de heren spreekt. Moeten wij luisteren. Maar wij moeten ook doen. Wat de heren zegt. En daarom Pinksteren beleven in de eindtijd.
Want in alles wat we vandaag zien gebeuren. En als je je Bijbel kent. Dan weet je hoe ver de tijd gevorderd is. Maar ik wil vanmorgen beginnen in het Oude Testament. Ik werd zo geraakt door dat prachtige lied.
Van dat heilig woord van God. Wat ook onze zuster geraakt had. Dat heilige woord van God. Waar zoveel mooie dingen in staan. Die we dan even zingen. En ik hoop dat ze vanmorgen realiteit zijn in ons.
Als dat heilig woord van God open gaat. Dan spreekt God. Wij zeggen dikwijls. Ja het zijn de woorden van Paulus. Het zijn de woorden van Petrus.
Paulus hoeven we helemaal niet zo serieus te nemen. Die was nog een vrouwenhater ook. Zeggen we dan. Maar dan maken we een grote fout. God spreekt.
Zij waren alleen maar een stem van God. En zij moesten doorgeven wat God in hun hart had gelegd. Net als bij mij. Om dat te doen wat God van hen vroeg. Het zijn altijd de woorden van God.
Dat eeuwige evangelie. En ik lees met u uit Leviticus. Een paar versen zomaar uit Leviticus 23. Om aan te geven hoe de situatie was op die eerste Pinksterdag.
Want toen was de geest nog niet uitgestort. Maar toen was er ook al een bepaalde situatie. Leviticus 23 vers 15.
En dat gaat er over.
Dat hele hoofdstuk over. De verschillende feestdagen. Wat ze dan moesten doen. En vers 15 zegt. U moet dan. Dat was de opdracht van God.
Die door Mozes tot hen was gekomen. U moet dan vanaf de dag na de Sabbat gaan tellen. Vanaf de dag dat u de schoof van het bewegenoffer gebracht hebt.
Zeven volle weken zullen het zijn. Tot de dag na de zevende Sabbat. Moet u vijftig dagen tellen. Dan moet u de Heere een nieuw graanoffer aanbieden.
Uit uw woongebieden moet u twee broden meebrengen. Bestemd voor een bewegenoffer. Ze moeten van twee tiende de Eva meelbloem zijn.
Met zuurdeeg gebakken. Het zijn de eerstelingen voor de Heere. U moet dan samen met het brood zeven lammeren. Zonder enige brek van een jaar oud en een jongen stier.
Het jong van een rund. En twee rammen aanbieden. Ze zijn een brandoffer voor de Heere. Met het bijbehorende graanoffer. En het bijbehorende plengoffer.
Een vuuroffer. Een aangename geur voor de Heere. Dan neem ik u mee naar Johannes 6. Woorden van de Heer Jezus.
Onze broeder had dat daar ook over. Hoe belangrijk die woorden van de Heer Jezus ook zijn. Johannes 6. Vers 48. Vers 47.
Sorry. 47 tot 51. Voord. Woorden van God.
Die God weer spreekt. Want Heer Jezus is ook God. Hij spreekt. Woorden vanuit de eeuwige heerlijkheid. Voorwaar.
Voorwaar. Ik zeg u. Zegt de Heer Jezus. Wie in mij gelooft. Heeft eeuwig leven. Ik ben het brood des levens.
Uw vaderen hebben het mannen gegeten in de woestijn. En ze zijn gestorven. Dit is het brood dat uit de hemel neerdaalt. Omdat de mens daarvan eet en niet sterft. Ik ben het levende brood.
Dat uit de hemel neergedaald is. Als iemand van dit brood eet zal hij leven in eeuwigheid. En het brood dat ik hem geven zal. Is mijn vlees dat ik geven zal.
Voor het leven van de wereld. Tot zover deze woorden. En dan nog een enkel vers uit handelingen 2. Vers 1 tot 4.
En vers 14. Vers 14. Vers 14. Vers 14. Vers 14. En toen de dag van het Pinksterfeest vervuld werd, waren zij alle eensgezind bijeen.
En plotseling kwam er uit de hemel een geluid, als van een geweldige windvraag. En dat vervulde heel het huis waar zij zaten.
En aan hen werden tongen als van vuur gezien die zich verdeelden. En het zat op ieder van hen. En ze werden alle vervuld met de heilige geest en begonnen te spreken in andere talen, zoals de geest hun gaf uit te spreken.
En dan vers 14. Dan komt er een heel verhaal wat de joden allemaal zeiden, maar daar kom ik wel op terug in de boodschap.
Maar Petrus, die daar met de elf andere apostelen stond, verhief zijn stem en sprak tot hen, Joodse mannen en u allen die in Jeruzalem woont.
Dit moet u bekend zijn. En laten mijn woorden tot uw oren doordringen. Het gaat zo gemakkelijk dat het woord het ene oor ingaat en het andere uit.
Zo zat ook een oud vrouwtje zat in de dienst. En de voorganger, die ging naar haar toe en die zei, wat heb je toch elke zondag aan je oor?
Want ze zat elke zondag zo. En ze zei, nou ik ben zo bang dat het woord het ene oor ingaat en het andere weer uit. Als u begrijpt wat ik bedoel.
Maar God wil wat doen, lieve broeders en zusters, met dat woord dat het in ons hart neerdaat. Dat het iets gaat doen, dat het iets gaat uitwerken. Nou, mijn gebed is dat dat ook deze morgen gebeurt.
En daarin is het woord zo ontzettend belangrijk. Wat in Deuteronomie in 8 vers 3 staat, dat God zei, dat de mens niet alleen van brood leeft.
Maar van alles wat uit de mond van de Heere komt. En dat zijn de woorden die hij door de hele Bijbel heen heeft gesproken tot ons. En ook de woorden van de Heere Jezus die zei, ik ben het brood uit de hemel.
Als iemand van dat brood zal eten, zal hij leven tot in eeuwigheid. En voor de dienst hadden we nog gebed. En toen ging het erover dat we dan verzegeld worden met de Heilige Geest.
Als een belofte ook, als een vaststandheid voor dat wat we dadelijk gaan ontvangen in de heerlijkheid van de hemel. En de Heere Jezus heeft uitgelegd dat het levende brood zijn eigen vlees en lichaam was.
Dat hij zou geven als een offer voor onze zonde. Maar dat geloofden ze niet toen hij dat uitsprak.
En uiteindelijk hebben ze geroepen, weg met hem, kruisig hem. Zo werd Christus, toch, ondanks wat zij dachten, als een lam ter slachting geleid.
Dat was Gods bedoeling. En geofferd aan het kruis de verzoening en reiniging van onze zonde. Maar door hun ongeloof, en dat is het altijd.
Door hun ongeloof ging dat levende brood aan Israël voorbij. En zouden ze sterven in hun zonde en voor eeuwig verloren zijn.
Maar, vijftig dagen later, alsof er niets gebeurd was, zijn ze verder gegaan met hun godsdienstige leven.
En daar staan ze weer in de tempel. Om het feest van de eerstelingen van hun graanoost te vieren. Daar staan die mannen.
Uit allerlei landen. Bij het altaar. Zo stel ik me dat voor. Want daar moest het gebeuren. In de tempel. Daar staan ze allemaal met twee gebakken broden.
Bereid. Van meelbloem. En zuurdeeg. En als u uw Bijbel kent, dan weet u dat zuurdeeg het beeld is van zonde.
Daar staan ze met hun zonde weer voor God. Met hun zondige leven. En al die lammeren.
Zonder enige brek. Van een jaar oud en een jongen stier. Dat waren brandoffers. Die werden gebracht samen met het graanoffer en het plengoffer. En dat moest dan een aangename geur voor God zijn.
Dat hebben ze eeuwen door. Gedaan. Op de eerste Pinksterdag. Elk jaar opnieuw stonden ze daar. Maar er veranderde niets in hun leven.
Het was uiterlijk vertoond. Uiterlijke godsdienst. Want door die offers werden hun zonden wel bedenkt. Maar niet weggenomen.
Niet weggenomen. En al hun offers. Die ze brachten op het altaar. Waren allemaal een voorafschaduwing. Van dat ware offer wat zou komen.
Wat God zelf zou geven. God zelf zal zich voorzien in een lam ten brandoffer. Abraham wist het al. En in feest 5 vers 2 zegt.
Dat Christus ons heeft lief gehad. Nog voordat wij hem lief hadden. Nog voordat. Toen waren wij nog vijanden. Heeft ons al lief gehad. En zichzelf voor ons heeft overgegeven.
Als offer gaven. En slachtoffer. En dat was de ware aangename geur. Voor God. Van dat volmaakte offer. En toen was er geen offer meer nodig.
Alles was volbracht. Hij heeft het uitgeroepen. Er was geen offer meer nodig. En zo staan ze daar zo. Met hun broden.
En met hun offers. En dan gebeurt het ineens. Onvoorstelbaar. Iets wat nog nooit gebeurd is. Alle eeuwen door.
Na Christus belofte. Werd de heilige geest uitgestort. Je kunt het lezen. Dat moet verbijsterend zijn geweest. Wat daar ineens gebeurde.
Wat wil dat toch zeggen. Wat hier gebeurd is. Een nieuw tijdperk. Een nieuw tijdperk brak aan. En de heilige geest kwam met grote kracht.
Naar beneden. En die vervulde de apostelen. En die gingen spreken. Maar de heilige geest kwam.
In de eerste plaats. Om de wereld te overtuigen. Van zonde. Gerechtigheid. En oordeel. En dat gebeurt ook. Als Petrus.
Door de kracht van de heilige geest gaat spreken. En het eerste wat hij zegt is. Laat deze woorden tot uw oren doordringen. Sluit je daar niet voor af.
Open je oren. En open je hart. En dan ligt die ding even tijd uit. Hoe de situatie is. Deze Jezus. Die overeenkomstig het vastgestelde raadsbesluit.
En de voorkennis van God overgegeven is. God wist het al in de eeuwigheid. Dat de mens in zonde zou vallen. Maar hebben jullie gevangen genomen.
En door de handen van onrechtvaardig aan het kruis gespijkerd en gedood. Maar God heeft hem echt te doen opstaan uit de doden. En hij heeft hem tot heren.
Tot kurios en Christus gemaakt. Jezus die u gekruisigd hebt. Dat was de boodschap voor alle die daar stonden.
Met hun broden en lammeren. En Petrus gaat verder. Christus die door de rechterhand van God verhoogd is.
En de belofte van de Heilige Geest ontvangen heeft van de Vader. Heeft dit uitgestort wat gij nu ziet en wat gij nu hoort. Nou er was heel wat te zien en heel wat te horen op dat moment.
En dan komt het werk van de Heilige Geest. Komt ineens openbaar. Is een volheid. Want ze worden diep in hun hart overtuigd.
Van hun zonde en hun verlorenheid. Daar gaat het altijd om. Vandaag wordt er bijna niet meer gesproken. Gesproken over het feit dat we van principe van onze natuur. Van onze geboorte zondaren zijn.
Maar dat zijn we. En dat ontdekten zij ook. Ze bedekken. Bedenken.
Diep in hun hart. Wat hun situatie is. En dat ze door hun verwerping van Christus. Zullen sterven in hun zonde. Dat is het meest erge wat er is.
Als een mens sterft in zijn zonde. Dan is er geen hoop. Dan is er geen hoop. En je proeft als het ware toch de nood in hun hart.
Als ze roepen. Wat moeten we doen? Dat is de ultieme roep van een mens. Die overtuigd wordt van zonde en schuld. Wat moeten we doen? Wat moeten we doen?
Zo kan ik niet verder. Ik ga verloren. Als ik sterf. Dan is het afgelopen. En is niet de hemel mijn deel. Maar zal de buitenste duisternis mijn deel zijn.
En dan die eenvoudige woorden. Bekeer je. Bekeer je. Die eenvoudige woorden. Geloof in de Heer Jezus Christus.
Hij roept ze op. Niet langer bij die broden te blijven. Die ze in hun handen hadden. Maar het levende brood.
De Heer Jezus. In hun hart en leven op te nemen. Want zoveel hem aangenomen hebben. Hun heeft hij macht gegeven.
Kinderen van God te worden. Namelijk hen die in hem geloven. Oh wat een wonderbare boodschap. Want dan wordt hij de Heer. De Curious.
De Christus van je leven. En duizenden. Duizenden mensen daar. Geloofde dat. Dat moet toch wat geweest zijn. Ik heb het nog meegemaakt.
Met grote samenkomsten. Met de oude broeder Kits. Met duizenden mensen. Met pinksteren. En de oproep. Bekeer je. Dat honderden mensen naar voren kwamen.
Vandaag ben je al blij. Als je hoort van één. Ziet u wat er veranderd is in die jaren. Dat de mensen zich hebben afgesloten.
Net als toen. Voor het evangelie van redding en heil. Door de Heer Jezus Christus. En deze mensen.
Ze geloofden de woorden die Peter sprak. Want ze kwamen vanuit het heiligdom van God. En kwamen tot bekering. Ze werden gered van de zuurdecem van de zonde.
Ze waren nu ongezuurd. Ze waren rijn en heilig en zuiver. Maar door. Door het offer van het paaslam.
Door het offer van het paaslam. En de broden en de lammeren waren niet meer nodig. Het werd de dag van de ware eerstelingen voor de heren.
En zo mooi he. Alle die tot bekering kwamen werden onmiddellijk gedoopt. Ze hebben geen cursus gevolgd. Niets. Ze kwamen tot geloof en ze werden gedoopt.
En ontvingen ook de heilige geest. Dat waren de eerste. En ze waren een aangename geur voor God. Welke zondag die tot geloof kwam.
Dat is een aangename geur voor God. Dat de stank van de zonde weggaat. En de rijne en zuivere lucht omhoog gaat. Zo begon de oogst.
En het wonder is dat wij heidenen. Daaraan ook deel mochten krijgen. En werd Christus en wordt Christus.
Het levende brood ook ons aangeboden. Och en als ik hier ben dan denk ik dat de meesten misschien wel iedereen. Ik weet het niet precies. Hem aangenomen hebben.
En behoren bij de oogst. Dat we verzegeld zijn met de heilige geest. Het waarmerk van God staat op ons leven. En God zal het nooit verbreken.
En de heilige geest blijft tot in eeuwigheid bij ons en in ons. En zo zijn we geestelijk een geworden met Christus die in de troon is.
En die eenwording, mijn broeders en zusters, betekent dat wij nu het lichaam van Christus zijn. En hij het hoofd.
Maar nog iets. We zijn ook zijn bruid. En hij is de bruide God. Twee keer in de elf vers twee zegt.
Ik heb u immers. Ten huwelijk gegeven. Aan één man. Niet aan vier man.
Aan één man. Om u als een reine maagd voor Christus te stellen. Dat is die wonderbare waarheid van Gods woord.
Dat zegt de Heere. Niet Paulus, maar dat zegt de Heere. De Heere vanuit de hemel zegt dat wij als een reine maagd aan Christus zijn gegeven. Laat dat eens even tot je doorstrijden wat dat betekent.
Dat is bijna niet te bevatten. En die bruidsgemeente. En u weet wel hoe ik daarover denk.
En hoe God daarover denkt. Die heeft een geweldige hemelse toekomst. Openbaring 21 vers 7 zegt. Laten we blij zijn en ons verheugen. Dat kun je nu al.
En hem de heerlijkheid geven. Want de bruiloft van het lam is gekomen staat daar. Maar ik kan zeggen zal komen. En zijn vrouw heeft zich gereed gemaakt.
Ben je er al klaar voor? Want de Heere verwacht. Dat we met fijn en smetteloos linnen zijn bekleed. Dat zijn de rechtvaardige daden der heiligen.
En als je nog niet bij die bruidsgemeente behoort. Geloof dan. Geloof dan toch vanmorgen in de Heer Jezus. En neem hem net zoals dat toen gebeurde.
In je hart aan als het levende brood. Voordat het te laat is. Want het kan zomaar te laat zijn. Oh zeggen de jonge mensen.
Ik heb nog tijd genoeg. Niemand van ons weet. Welke tijd God ons nog geeft. Vandaag kan onze laatste dag zijn. En als je dat doet.
Dan behoor je net de zovele van ons. Bij die hemelse bruidsgemeente. We zijn verbonden met Christus. In de troon door de heilige geest.
En ons voedsel vandaag. Is het eeuwige onveranderlijke woord van God. Dat moeten we elke dag tot ons nemen.
Leest u de Bijbel nog elke dag? Heeft u het vanmorgen nog gelezen? Voordat u wegging. En dat woord zegt. Ik berg uw woord op in mijn hart.
Waarom? Opdat ik tegen u niet zonder. Het is zo belangrijk te weten wat God zegt. Vele weten dat vandaag niet eens meer. Voor vele is de Bijbel een gesloten boek.
Als je het vraagt. De mama af. Hoe vaak lees je in je Bijbel? Er zijn er maar weinigen. Die het elke dag doen. Ja misschien. Oh we moeten nog even een stukje lezen.
Maar dat is niet lezen van de Bijbel. Lezen van de Bijbel betekent. Heer wat heeft u vandaag tot mij te zeggen. Spreek Heer. Want ik heb uw woord nodig. Om het op te bergen in mijn hart.
En daarom is het zo belangrijk. De Heer Jezus aan te nemen. En door het lezen van Gods woord. Openbaart God ons ook door de Heilige Geest de toekomstige dingen.
Ik ben zo blij dat ik in het oude woord wat meer tijd heb. Om de Bijbel te lezen. En mijn vrouw en ik zijn enorm bezig met het profetisch woord. En dat is super.
Om daarmee bezig te zijn. Het gaat zo geopenbaard worden. Hoe meer je leest. Hoe meer dat God openbaart aan je. Door het woord en door de geest. Het profetisch woord.
De tekenen die zo belangrijk zijn van de eindtijd. Om dat te weten. En dan kan je niet meer zeggen. Het kan nog wel duizend jaar duren. De opname van de gemeente. Die door zoveel verworpen wordt vandaag.
De grote verdrukking en het duizendjarige vrederijk. Om maar enkele dingen te noemen. Waardoor je ook zicht krijgt op de tijd waarin je leeft. En dan zien we.
Dat de wereld wordt klaargemaakt voor de antichrist. De chaos wordt steeds groter. Men weet het niet meer. Men weet ook de grote mannen in deze wereld.
Ze weten het ook niet meer. En er wordt van alles geschreeuwd. Maar wij zien in dat alles. De vervulling van het profetische woord. Voor onze ogen in vervulling gaan.
En vanuit de hemel wil de Heer Jezus. Onze bruidegom. Door de kracht van de heilige geest ons klaarmaken.
Om een reine maag te zijn. Om een reine maag te zijn. Wie heilig is. Worden nog meer geheiligd.
Om een reine maag te zijn. Die niemand anders toe behoort.
Dan de Heer Jezus alleen. En de heiligheid. En de heiligheid. En de heiligheid. Vers 19 en 20 zegt. Of weet u niet. Nou we weten dat best wel.
Maar we vergeten het zo makkelijk. Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de heilige geest die in u woont. En in mij woont. Een tempel. Niet zomaar iemand ben je.
Want een tempel. Die u van God ontvangen hebt. De heilige geest. En dat u niet meer van uzelf bent. Hoort u het goed?
U bent niet meer van uzelf. Als u de Heer Jezus in uw hart en leven hebt aangenomen. Want we zijn duur gekocht.
We zijn zijn eigendom. Hij is mijn hoofd. Hij is mijn bruidegom. Die door de heilige geest in mij woont.
En daar moet ik me elke dag van bewust zijn. Wij moeten bewust als christen leven. Vanuit Gods woord. Wat God zegt.
Want we leven vandaag. Ik hoef het eigenlijk niet te zeggen. Maar we leven te midden van de zonde en de veiligheid van deze wereld. En die vuiligheid die wordt alsmaar groot.
Wie vuil is, wordt een vuiler. En het is verbijsterend. Vind ik hoor. Wat je allemaal hoort vandaag. Wat er gebeurt. Wat er gebeurt.
En daarom. De hoogste prioriteit van de heilige geest. En dat geloof ik met heel mijn hart. In onze tijd is om ons heilig en smeteloos te maken.
Zodat we als een reine maagd inderdaad klaarstaan. Voor de spoedige ontmoeting met onze hemelse bruidegom. Christus heeft als laatste waarschuwing drie maal.
Drie maal in openbaring 22. Tegen ons gezegd. En zie ik kom spoedig. Zalig. Zalig hij. Die de woorden van de professie van dit boek in acht neemt.
Dat betekent niets anders. Doen wat het woord zegt. Of niet. Niet alleen voor kennisgeving aannemen.
Maar doen wat het woord zegt. Wie heilig is. Worden nog meer geheiligd. Zie ik kom spoedig.
En mijn loon is bij mij om in ieder te vergelden. Zoals zijn werk zal zijn. Wees getrouw tot de dood.
Dan zal hij u de kroon des levens geven. Dat is je loon. Als je je getrouwheid doet. Wat de Heer van je vraagt.
En de geest en de bruid zeggen kom. En hier zien we. Het grote verlangen van de geest zelf. Die ernaar verlangt.
Om de bruid en de bruidegom. Bij elkaar te brengen. En de bruidegom zeggen. Ja ik kom. Spoedig.
Geloof we dat nog. Geloof we dat nog. Op die eerste Pinksterdag zeiden. Dus wat moeten wij doen. Misschien dat wij vanmorgen ook.
Datzelfde moeten zeggen. Wat moeten we doen. Om meer geheiligd. En rein. En smetteloos te leven. Ik ken mezelf.
En u kent u zelf ook. En weet hoe moeilijk dat dat is. En de heilige geest. Waarom is de heilige geest zo belangrijk. Dat die woont het ons.
De heilige geest zal u en mij altijd weer. Als we het woord openen. Laten zien. Welke keuzes we daarvoor moeten maken.
Daarom sluiten zoveel mensen het woord. Want ze willen niet horen wat ze moeten doen. Ze willen zelf de dienst uitmaken. Ik wil wat voorbeelden vanmorgen noemen.
Vanuit het woord. In 1 Timotheus 6 vers 11 staat. U echter o mens die God toebehoort. Dat zijn wij. Of niet.
Ontvlucht de dingen van de wereld. We zijn nog wel in de wereld. Maar niet meer van de wereld. Ontvlucht. De hebzucht. De geldzucht.
De afgunst. De ruzie. Dat zijn de zondige gewoontes van ons oude leven nog. Die horen allemaal nog bij dat oude leven. Dan moeten we ontvluchten.
En daarom. Wij moeten een wilsbesluit nemen. Met andere woorden. Wij moeten een keuze maken. Om die oude gewoontes te ontvluchten. In de kracht van de heilige geest.
En jagen naar gerechtigheid. Naar godsvrucht. Geloof. Liefde. Volharding. En zachtmoedigheid. Dat zijn die prachtige nieuwe gewoontes. Waardoor je leven zo mooi wordt.
Zo anders wordt. En daar kom je niet aanwaaien. Dat gaat niet vanzelf. Zo is het bij mij ook niet gegaan.
Want binnen in ons. Als je een beetje jezelf kent. Binnen in ons. Is er altijd nog die strijd gaande. Tussen ons vlees. Die oude mens. En de heilige geest.
En het geheim om los te komen. Van die oude gewoontes. Is je elke morgen opnieuw. Over te geven aan Christus. Die door de heilige geest. De goede gewoontes gaat uitwerken.
In je leven. En dan moeten wij hem niet tegenwerken. Maar dan moeten wij met hem meewerken. Want dan alleen verdwijnen ze.
Paulus noemt er ook nog enkele. Laat alle bitterheid. Oh wat zijn er een bittere mensen. Dat vergeef ik je nooit.
Vol van bitterheid. Kinderen van God. Je hebt ze meegemaakt. Dat vergeef ik hem nooit. En de bitterheid. In iemands leven.
Die besmet anderen. Die besmet je gezin. Er staan nog meer. Woede. Toren. Geschreeuw. En laster. Dat zijn allemaal oude gewoontes.
Nog eentje. Leg daarom. Ik laat mijn Gods woord klinken vanmorgen. Gaat die ondertiksel van God zeggen. Leg daarom de leugen af.
Ik denk dat dat een van de meest moeilijke is die er is. Wat heb je makkelijk een leugentje om best willen. Wij noemen dat smoesjes. Maar wat liggen ze dicht bij ons.
En spreek waarheid ieder tegen zijn naaste. Is dat alles al weg uit ons leven? Maar niet de antwoorden.
Of worstelen we daar ook nog steeds mee? Ik moet u eerlijk zeggen. Ik heb er enorm mee geworsteld. Dat weet u niet.
Maar ik was een enorme driftkop. Ik kon ontzettend kwaad worden. Ik heb eenmaal in mijn leven iemand met één klap bewusteloos geslagen.
We schamen er diep voor. En ik heb gezegd. Heer ik wil het niet. En elke keer als het opkwam.
Dan beleid ik het weer voor de Heer. Heer vergeef mij. Ik wil het niet. Maar het was er elke keer. Totdat ik zei tegen de Heer.
Heer ik kan het niet oplossen. Ik kan het niet oplossen. Maar ik bid en smijk u. Wilt u die boosheid. Die drift.
Wilt u die. Met wortel en al uit mijn leven uitrukken. En de Heer heeft het gedaan. Geprezen zijn zijn na. Ik weet niet meer wat het is.
En zo wil de Heer alles. Van het oude leven. Ook bij u. En ook bij mij. Met wortel en tak uitroeien uit ons leven.
Als wij maar bereid zijn. Tot hem te gaan. In onze onmacht. In onze kleinheid. Dan gaan ze weg. En dan gaat gelaten 5 vers 22 functioneren.
Vriendelijkheid. Zachtmoedigheid. Barmhartigheid. En al die andere prachtige dingen. Dat is leven van de Heer Jezus. Dat gaat zichtbaar worden.
Maar het is het een of het ander. En in die weg word je steeds heiliger. En ben je een heilige maag. Een reine maag van Christus. Maar ik heb me echt afgevraagd.
Is die reine maag nog aanwezig? In de gemeente van Christus. Want de wereld en de zonde.
Zijn op grote schaal. Ik hoop hier niet. Maar zijn op grote schaal. De gemeente van Christus binnengedrongen. En helaas zie je in veel levens.
Dat het vuil van de zonde bij de kinderen van God is teruggekomen. Want we nemen Gods woord niet meer serieus.
Ja dat was voor toen. Maar we leven nu. Maar zo werkt het niet. Gods woord is een eeuwig onveranderlijk woord.
En daarnaast. Wat zijn er vandaag een verleidingen en verzoekingen. De gemeente binnengedrongen. Komt vandaag als een vloedgolf over ons heen.
Denk maar aan de schriftkritiek vandaag. Wat is er een kritiek op de Bijbel. We moeten allemaal nieuwe Bijbels schrijven. Dadelijk mag er niet meer over mannen en vrouwen gesproken worden in de Bijbel.
Maar dan moeten we allemaal mens. De mens. De mens. Daar zijn we druk mee bezig. En wat zijn er daardoor een onbijbelse leringen en verzinsels.
Soms denk ik waar haal je het vandaan. En velen worden daardoor meegeslept. Helaas. Waardoor men de gezonde Bijbelse leer niet meer verdraagt.
Alles kan. God is immers liefde. Hij houdt toch zo van ons. Dus hij doet het niet meer zo toe. Het is de doodsteek voor de gemeente van Christus.
Want het gevolg is dat de Heilige Geest bedroeft en uitgedoofd wordt. En je geestelijke leven sterft. Ik weet niet hoe u hier zit vanmorgen.
Misschien ben je ook in die valkuil terecht gekomen. Dat je leven onrein en vuil is geworden. De Heer weet het. Als het niet verandert dan zul je straks vol schaamte voor hem staan.
Werp het vanmorgen opnieuw ver van je af. En beleid je schuld voor de Heer en laat je reinigen door zijn bloed. Heer, ik geef hem aan u volkomen.
Ik leg mijn al hier voor u neer. Opdat u met uw geest zou wonen in mij. Opnieuw. Weet u wat zo heerlijk is. Dan ervaar je de diepe verbondenheid met hem.
In het leven van elke dag. Dat is zo schitterend. En dat maakt het leven zo mooi. Tenmidden van al die vuilnis.
Maakt het je persoonlijke leven zo mooi. Waarom? Dan heb je rust. Dan heb je vrede. Dan heb je vreugde in je leven. De vreugde in de Heer is dan onze toevlucht.
En hij zal ons niet begeven. Hij zal ons niet verlaten. Wat we ook meemaken. En hoe moeilijk het ook zal zijn. Dat ervaren we elke keer bij Karen ook.
Hij verlaat haar niet. Ook als we door diepe wegen gaan. Van moeite, van zorg en ziekte, pijn, lijden en aftageling. Het wordt ons niet bespaard.
En de kanker slaat toe. En we moeten soms sterven. Maar wat dan nog? Als we ontslapen voordat het bezuin klinkt. Want wij zullen, ook als we moeten ontslapen, op Gods tijd.
De beduimbezuin horen klinken. En als eerste ontwaken. Dat is de belofte. Hemelvaart en Pinksterdag. Ze liggen alweer 2000 jaar achter ons.
En nu, mijn broeder en zuster, staat onze hemelvaart te wachten. En daar verblijf ik me in. Niet in de wereld. Maar in die heerlijke toekomst.
Heerlijke toekomst. Want de Heer Jezus heeft gezegd. In Johannes 12. En ik. Als ik verhoogd.
Als ik van de aarde verhoogd ben. En dat is hij. Zal ik alles tot mij trekken. Daar gaan we. Dat moment nadert. Dat is die geweldige bemoedigende profetie.
Daar leef ik uit. De prachtige bruidsgemeente profetie. En als dat bezuin klinkt. Mijn broeder en zuster.
Wordt het ook werkelijkheid. De wereld zal die bezuin niet horen. Die is alleen voor de kinderen van God. En als eerste die ontslapen zijn.
En als wij nou nog leven. Gaan we samen. Met die ontslapen zijn. De heren tegemoet in de lucht. Ik kan het me niet voorstellen.
Maar in een punt is tijd. In een ogenblik. Zijn we weg van deze wereld. Dan moet je alles achterlaten.
Ik kan niks meenemen. En hij neemt ons mee naar het vaderhuis. Dat is onze toekomst. En gaan we in een nieuw verheerlijk lichaam.
Gelijkvormig aan het lichaam van Christus. Genieten. Van de heerlijkheid die voor ons bereid is. En er zal ook nog op enig moment.
De bruiloft. Plaatsvinden. Wat een moment zal dat zijn. Je kunt het bijna niet bevatten. Zo groot en heerlijk zal het zijn. Het beste en het mooiste.
Mijn broer en zuster. En het heerlijkste komt eraan. Dat maakt me elke dag blij. Ik hoop u ook. Ik hoop dat dat u blij maakt.
Niet wat er in de wereld gaande is. Maar dat. Pinkster. 2022. Morgen is het weer voorbij. Maar.
Het werk van de heilige geest gaat door. En de heilige geest wil het door laten gaan. In uw en mijn leven. Totdat de gemeente zijn volheid heeft bereid.
En als ons leven. U en mijn leven. Een geheiligd en rijn en smitteloos leven is. En vervuld van de heilige geest. Weet u. Dan zijn we bruikbaar.
En van veel nut voor de heren. Dat zijn bedoelen. Stel je te beschikking. Je hebt de oproep van onze broeder gehoord.
Voor één of twee dagen. Want de heren willen ons gebruiken. Niemand uitgezonderd.
Zodat. Door ons leven. Anderen. Zich net als op die eerste Pinksterdag zullen bekeren. Ze zullen hebben wat jij hebt. Wat jij hebt.
Die uitstraling van jou. Die wil ik ook hebben. Laat je gebruiken door de heren. Als ons leven heilig en smetteloos en bruikbaar is.
En blijft. Zullen we met grote vreugde. Ben ik van overtuigd. De heren tegemoet gaan. Maar. Om zoveel hardend te leven.
Van dag tot dag. Moet je om te beginnen waakzaam zijn. En dagelijks eten. Van het brood des levens. En dat opbergen in je hart.
En toepassen. Amen. Zullen we in gebed tot de heren gaan. Heer.
Heer u heeft. Woorden. Van leven. Tot ons gebracht. Want u heeft geen behagen in de dood van de zon daar.
Maar dat is haar leven. En u heeft ons het leven geschonken. Door de heren Jezus Christus. En daar zijn we u blij en dankbaar voor. Maar dan is ons leven niet meer van onszelf.
We zijn als een bruid. Die zich klaarmaakt. Om de bruidegom te ontmoeten. En u heeft ons de dingen laten zien.
En laten horen vanmorgen. Ook als we uw kinderen zijn. Om uw woord te lezen. Om die oude gewoontes af te leggen. En die nieuwe gewoontes te gaan praktiseren in ons leven.
En misschien worstelen we daar ook nog mee. Maar als we ons nu toevertrouwen. Gaat u het allemaal anders maken. En u heeft dat in mijn leven gedaan.
En u doet dat nog steeds. En u wilt het bij een ieder van ons doen. Opdat we niet beschaamd zullen staan. En we willen u nu danken. Voor de uitstorting van de Heilige Geest.
We willen u danken dat de Heilige Geest in ons woont. En dat u ons gemaakt hebt tot een tempel voor de Heilige Geest. Oh, wat een wonder van uw genade.
En dat u ons verzekerd hebt met beloftes. En dat onze toekomst vast en zeker is. Voor tijd en eeuwigheid geborgen in hem.
Die ons kocht en betaalt. Heilig uw woord aan ons hart. En gaat u met ons verder. Laat het ons maar zien. Wat een oog moet veranderen.
Maak ons maar bruikbaar. Ook in deze eindtijd. Dat u het niet aan die ander overlaat. Maar dat we als het ware als onze broeder een oproep heeft gedaan. Dat we staan te dringen.
Om te helpen. Juist ook. Als het gaat om kinderen en jongeren. Waar ook zoveel op afkomt. Van. Norco. Van.
Van. Hij moest er dan denken. Onze broeder het gras liet zien. Het gras verdort en de bloem valt af, maar uw woord is eeuwig. En dat woord hebben ook onze jongeren zo nodig, heren. Opdat ook zij gaan zien dat ze de Heer Jezus nodig hebben.
Heren, wilt u ook dat werk gaan zegenen, wat onze broeder gaat doen met velen die hem komen helpen. Dat u zo met ons de nieuwe weken gaat. En dat we mogen weten geleid te worden van dag tot dag door uw geest die in ons woont.
Tot lof en eer en heerlijkheid van uw naam. Amen.