We zijn op weg naar de top

Spreker

Henk Geurts

Date
May 29, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

We zijn op weg naar de top. We zijn op weg naar de top. Onze hemelvaart. En dan begin ik een stukje te lezen uit Genesis 11.

! Dan lezen we dat de hele aarde nu was één van taal en één van spraak. Eén taal over de hele wereld. Toen zij oostwaarts trokken, vonden zij een vlakte in het land Sineaar waar zij zich vestigden.

En ze zeiden tot elkaar, wel aan laten wij tichelen maken en die goed bakken. En de tichel diende hun tot steen en het asfalt diende hun tot leem.

Ook zeiden ze opnieuw, wel aan laten we een stad bouwen met een toren waarvan de top tot de hemel rijkt. En laten wij ons een naam maken, opdat wij niet over de hele aarde verstrooid worden.

Toen daalden de heren neer om de stad en de toren die de mensenkinderen bouwden te bezien. En de heren zeiden, zie, het is één volk en zij allen hebben één taal.

Dit is het begin van hun streven. Nu zal niets meer van wat zij denken te doen voor hen onuitvoerbaar zijn. En dan zegt de heren God ook, wel aan, laat ons neder dalen en daar hun taal verwarren, zodat ze elkanders taal niet verstaan.

En zo verstrooiden de heren hen vandaar over de hele aarde en ze staartten de bouw van de stad. En daarom noemt men haar Babel, omdat de heren daar de taal der hele aarde verwart heeft.

En de heren hen vandaar over de hele aarde verstrooid heeft. Wel aan, daar begint het eigenlijk mee. Wel aan. Dat woord, dat klinkt verrukt.

Kijk eens. Fantastisch eigenlijk. Fantastisch. Moet je nu eens zien. En dan moet u denken aan het begin van de tijd, dat God de opdracht had gegeven, bebouw en bewerk de aarde.

En dat deden ze altijd met stenen, die ze zoveel mogelijk als ze maar konden op elkaar stapelden. En hier vonden ze asfalt. Er staat lijm of specie.

Je moet je realiseren dat ze dan toe de keien hadden om huizen mee te bouwen. En die zochten ze passend bij elkaar, deden er wat klei tussen en dat waren hun huizen.

Maar daar kwamen ze niet zo ver mee. Maar met die nieuwe ontdekking, ze ontdekt dat ze uit klei, met vuur branden, lijm, leem, tichels en bouw, stenen konden maken en konden stapelen.

En eigenlijk is dat tot vandaag toe in veel gevallen de techniek gebleven om huizen te bouwen. De mogelijkheden reizen op. Je kan niet maar een stad bouwen, maar een toren.

En dat gaat fascineren. Daar begint elke nieuwigheid mee. Fascinatie. Ik zie nog mijn eerste mobieltje. Mensen, wat spannend. Wat mooi wordt gebeld.

Appen, zo was er nog. En nu, als je geen, als je niet zo'n apparaat hebt, dan tel je niet mee. En ben je niet bereikbaar. Maar nu een toren zo hoog als we maar willen.

En zo gebeurde het. De tichel diende hen tot steen en de asfalt tot leem. Daar is niks fout mee hoor, dat ze bouwen. Is goed.

Is de opdracht die God gegeven heeft. Fascinerend om te bouwen. Van keien tot tichel, stenen, van stenen tot staal. Ze zijn nu met hun bouwwerk bezig in Dubai.

Dat houden ze geheim, hoe hoog dat wordt. Dat moet minstens een kilometer worden. Leli en de verheerlijking. Ja, het is natuurlijk islamitisch. Er zijn stemmen die zeggen wel 1300 meter.

Zo hoog. Van staal, gewapend beton. En zo is het op alle gebieden gegaan. Op alle gebieden. Met de taal, de boek der kunst. We kunnen de Bijbel lezen. Digitaal.

De eerste e-mail. Ik zie me nog schrijven op mijn werk. Jongel, wat spannend. Je kunt die collega's, je hoeft niet helemaal naar hem toe. Maar dan verandert iets aan de innerlijke houding.

Ze wanen zich. Dat is eigenlijk de tweede fase. In een techniek, autonoom. En wat wegvalt, is de kinderlijke afhankelijkheid van een wereld die ons gegeven wordt. Kom, laten we ons afhankelijkheid van ons afschudden, de band verscheuren.

En in één adem gaat het over op een tweede. Wel aan. Kom, een toren bouwen. Tot de hemel. Hemelbestormers. Onze naam maken.

Een soort hemelvaart. Dat is die uiterste naam. En die uiterste macht. Naam is macht. Je logo wordt je merk, wordt je macht.

Meesters van ons eigen lot. Daar heb je het weer. En dat eindigt in totale controle. Je hoort het in de reclame. Kom, laten we een stad bouwen met een toren die tot de hemel rijdt.

Daar stelt de techniek toe ons toe in staat. In of je nou prachtige weegzalen verkoopt met super techniek. Daar word je machtig van.

Zo wordt dan gehoord. En ineens horen we hier de taal van de slang. Als je dit doet, zul je worden als God. En dan zoeken ze naar eenheid.

Ik zeg surrogaat eenheid. En dan moet die toren voedienen. Zij met de stenen. Wij met de bits. En de bytes. Van de computer. Dat is de derde.

Het bewerkt een ongelooflijke eenheid als je dit ziet. Met alle gevaren van die. De wereld is een groot dorp. Totale globalisatie. Nu even niet. Met die oorlog enzo.

Eén volk. Eén taal. Het is heel makkelijk. Je kunt gewoon met Oekraïners communiceren. Je hebt zo'n omlegprogramma via Google. Een communicatienetwerk.

Grenzen vervagen. Eén munt. Wereldmunt misschien binnenkort. Straks zal niets meer van wat wij denken onuitvoerbaar zijn. Dat staat hier allemaal eigenlijk allergenesis.

Zet die bril maar eens op. Het zijn niet mijn woorden. Het zijn de woorden van God. Hij weet wat erachter zit. Ik denk dat we vandaag de dag niet genoeg kunnen naspreken.

Wat er aan de hand is. Was en is. En als de Heere God die surrogaat eenheid ziet. Zegt hij. Nu is het één volk.

Eén taal. Nu zal niets van wat ze denken voor hen onuitvoerbaar zijn. Toen ik dat voor het eerst las. Dan werd ik een beetje bang. Zou de mens nou zo dicht bij God komen.

Als je kijkt naar die nieuwste ruimteteroscopen. Die heel ver weg kunnen. En die zo groot zijn. Ze willen er zelfs in Nederland één maken. Dat moet de grootste van de wereld worden. Tenminste. We hebben ons opgegeven.

Dan kun je alles zien. Dan kun je het einde van het heelal zien. Dan kun je zien hoe het ontstaan is. Beel jaren, jaren geleden. En er staat er in de Bijbel. Zo moet je het eens lezen.

Toen daalde hij neer. Heel uitdrukkelijk staat dat er tot twee keer toe. Toen daalde hij neer. Ik vind het heel ironisch. Hij die triljoenen sterren.

Zwarte gaten. Biljoenen sterrenstelsels. Oneindig. Gemaakt heeft. Uit zijn hand. Tevoorschijn brengt.

Hij spreekt en het is ze. Hij ziet hem bouwen. Een toren die tot de hemel reikt. En ik lees het dan anders tegenwoordig. Hij ziet als het ware die vlootjes opspringen.

Van die kleine sproontjes maken. En dan moet je eigenlijk denken. Wat zijn ze zielig? En wat denken ze van zichzelf? En als hij die verwaandheid en die verrukking ziet.

Dan zet hij er een wel aan tegenover. Jullie zijn verrukt. Dan ben ik het ook. En hij verwart hun taal. Ba-Babel.

Verwarren Baalal. Staat er eigenlijk. Babelstad. En dat is de manier waarop God nog een grotere ramp voorkomt. Door de wirwar van meningen die ontstaan omdat ze elkaar niet meer begrijpen.

Deze hemelvaart van de mens. Waar we ook vandaag mee bezig zijn. Laat ik het maar concreet zeggen. Zonder omslag. Om het de woorden van Gert te spreken.

Geen doekjes eromheen winden. Die voert naar de hel. Als je aan de hemelvaart denkt. Zou je ook kunnen denken aan zijn weg naar de top.

En dat is heel andere koek. En ik vind het eigenlijk moeilijk. Ik heb donderdag wel gesproken op hemelvaart. Om daarover te vertellen. Want wie niet gelooft kan zich niks meer voorstellen bij de hemelvaart.

Behalve dan die verplichte vrije dag. Omdat het een christelijke traditie is. Bij kerst kun je nog meeleiwerken met mensen. Wat dat kindje daar. En Pasen kan nog troostrijk zijn.

Als je in sprookjes gelooft. Van ja. Die dood opgestaan. Dat is toch ja. Oké. Wat je gelooft. Je kunt er allerlei invulling aan geven. Maar die hemelvaart. Dat kan voor een ongelovige heel bedreigend zijn.

Weet u dat. De hemelvaart van Jezus geeft immers de garantie. In de eerste plaats dat hij regeert. Hij heeft als enige. Het wettige gezag over de hemel en over de aarde.

De hemelvaart geeft de garantie. Van de terugkeer van de ware rechter. Waarop hij zal komen om te oordelen de levende aan en de doden. Wij zijn reeds in hem veroordeeld.

Wij mogen reeds bij hem zijn. Daar kan een ongelovige niks mee. Dat is bedreigend. Zal oordelen de levende en de doden. Behalve dan die vrije dag.

Ik ga accepteren. Oké. Maar dat kan ook een islamitische dag worden. Dat maakt het uit. Maar als we de Bijbel goed lezen. Dan moet u eens weten. En we zijn het een beetje vergeten.

Omdat die hemelvaart op donder afvalt. En ik ga daar niet de hele tijd nu over vertellen. Maar ik wil even als belangrijk punt noemen. Voor wat we zo meteen gaan vieren met elkaar. Hoe belangrijk voor de apostelen de hemelvaart is geweest.

Ik lees dan een heel klein stukje. Hoe overgeweldigend zegt Paulus in Ephesus 1. Groot zijn kracht is aan ons. Die geloven naar de werking en de sterkte van zijn macht.

Die hij gewrocht heeft in Christus. Door hem uit de doden op te wekken. Dat is de opstanding. En dan zegt hij. En hem te zetten aan zijn rechterhand in de hemelse gewesten.

Boven alle overheid. Onthoudt u dat? De Heere staat boven alle overheid. En macht en kracht en heerschappij. En alle naam die genoemd wordt. Niet alleen in deze.

Maar ook in de toekomende eeuw. En hij heeft alles onder zijn. Dat is Christus. Hij heeft alles onder zijn voeten gesteld. En hem als hoofd bovenal wat is gegeven.

Aan de gemeente. Die zijn lichaam is. Vervuld met hem. Die alles in allen volmaakt. Ziet u? Hoe de schrift spreekt over hemelvaart.

Nu weten de gelovigen in Ephesus. Die zo zwaar vervolgd worden. Waar hun kracht vandaan komt. Die hen staande houdt. Het is de kracht van de opstanding in de eerste plaats.

Pasen. Geweldig dat feest. Herdenken we elke keer als avondmaal vieren. Maar vervolgen ook de macht van de hemelvaart. Jezus is boven alle overheid gesteld.

Dat moeten we weten. Dat moet in ons zitten. Waardoor de angst voor alles wat er gebeurt bij ons wegvalt. Macht en kracht en heerschappij. En alle naam boven is hij verheven. Alles onder zijn voeten gesteld.

Hij is het hoofd boven alles wat is. En dat hoofd heer. Die opperste gezaghebber. Over het heelal. Is gegeven aan de gemeente. Je weet dus waarin je gedood bent. In de naam van de vader, de zoon en de heilige geest.

Je hebt de heer aangenomen. De machthebber. Dat zegt Paulus. De opstanding is een moment van de kracht. Maar de hemelvaart is altijd. Hij is daar. Stel je voor.

Ik heb eens even gedacht. Mag eigenlijk niet. Dan ga je weer zo interpreteren. Dat er geen hemelvaart was geweest. Dan zou de heilige geest niet gekomen zijn. De gemeente zou het nooit zijn begonnen waarschijnlijk.

En er zou ergens in Israël misschien nog een man rondlopen. Die claimde Jezus te zijn. Wat zou er dan gebeurd zijn? Nou, laat maar niet speculeren. Dat is niet gebeurd. Halleluja.

De hemelvaart is dus de voltooiing van het leven. En de missie van de heer Jezus. En het heeft grote gevolgen voor ons. Wij ook hebben, zegt Paulus. Een plaats in de hemelse gewesten.

Jullie, jij. Die de heer hebt aangenomen. De hemel is ons ware vaderland. Omdat onze heer daar is. En hij haalt ons op. Daar wil hij ons hebben bij hem.

En hij pleit en bidt daar voor ons. En wat doet hij ook nog? Dat vind ik zo troostrijk. In alle gevallen. Als ik ook die mensen hier zie. Hoe gaat dat verder met ze?

Als ze in het leven staan. Zijn geest is in hen. Is in ons. Zijn geest is een onderpand. Kijk. Doordat je de geest hebt. Je weet dat ik daar ben. Maar ik denk aan jou.

Mijn geest is bij jou. Want wanneer de geest, zegt hij ook. In handelingen 1 verzakt. Zijn woorden hoor. Wanneer de heilige geest over jullie komt. Zullen jullie kracht ontvangen. Het evangelie van de heer Jezus is een kracht.

En van mij getuigen in Jeruzalem. En daar blijft het bij. Helemaal niet. In Judea. Samaria. Tot aan de uiteinden der aarde.

Waar Robert niet alleen van droomde. Maar wat zijn roeping is. 30 jaar lang nu. En het feit is. Dat dit een feit is.

Al die onzin verhalen. Die gedurfde antibijbelse optiek. Die nieuwe uitleg van de schrift. Dat moet je allemaal symbolisch verstaan. Maar het is een feit. Dat de heer echt naar de hemel gegaan is.

Petrus zegt het. Wij zijn geen vernuftig gevonden verdichtsels nagevolgd. 2 Petrus 1 vers 16. Toen wij u de kracht en de komst van onze heer Jezus hebben verkondigd.

Dat zijn geen fabeltjes. Of dat moet je je inleven. En die opstanding dat gaat van generatie tot generatie. Dat zal toch wat zijn zich. Dat zal wat zijn. En tenslotte mogen we.

Voordat ik wat dieper inga op wat de heer Jezus is. Mogen we bijbels hopen op een glorieuze toekomst. De opgevaren heer zal terugkeren als rechter. Dan zal er recht gesproken worden.

Dan komt alles tot zijn recht. In elk land. En bij elk mens. Die hem niet kent. Want wij hebben hopelijk de rechtspraken ondergaan in Christus Jezus.

Wij zijn. Ja toch. Vorige keer nog eens duidelijk gezegd. Voor het kruis geknield. Geweest. Hij zal alle ongerechtigheid wegnemen. Een einde maken aan het lijden.

De dood vernietigen. Niet alleen overwinnen. Want die is al overwonnen. Hij zal de dood vernietigen. Die bestaat daar niet meer. En een koninkrijk vestigen van waarheid. Gerechtigheid.

En liefde. En het mooiste. Wij zullen daar reeds bij zijn. Met hem. Regeren. Maar nu even een punt.

Wat Jezus maakte. Wat betreft die hemelvaart. We lezen in Johannes 13 vers 12. Toen hij dan hun de voeten gewassen had. En zijn kleren weer had aangedaan.

Ging hij weer aanliggen. En zei tegen hen. Zie. Ziet u wat ik u gedaan heb. U noemt mij meester en heer. En u zegt het terecht. Want ik ben het.

Als ik dan de heren en de meester uw voeten gewassen heb. Moet u elkaar ook de voeten wassen. Want ik heb je een voorbeeld gegeven. op dat ik u zult doen. Zoals ik voor u gedaan heb.

Daar wil ik even nog bij afsteken. Er zijn gemeenten die dit letterlijk doen. Een keer per jaar bij de Leidenstijd. Ik geloof zelfs dat de pauze dit ook met zijn kardinalen doet.

Hij heeft er zo'n 60 tot 80. Ze zullen er wel niet allemaal zijn. Maar die was hij allemaal de voeten. Dat is ook wel op zichzelf een bijzondere gebeurtenis. Hoe je ook over de pauze mag denken. Maar wat is nu precies het voorbeeld dat de heer Jezus geeft?

Moeten wij ook elkaar de voeten wassen? Ja, misschien zou ik het eens kunnen doen. Ik zou me wel een beetje generen denk ik. Ik heb zo'n teenagel die niet helemaal oké is. Nou, lekker.

En zo en alles. Maar laten we eens kijken hoe dat toegaat bij het avondmaal zelf. De discipelen moet hier nagaan. Vlak voor zijn sterven hebben heel veel onderwijs gekregen.

Moet Johannes maar eens lezen. Het hoge priesterlijke gebed. Ik denk dat de Jezus ook snaast met ze bezig was. Heel intensief onderwijs. Ik zeg waarschijnlijk nachtwerk. En dan staat er zo mooi.

Hij heeft de zijnen lief gehad. Tot een bepaald moment. Nee, tot het einde. Tot het einde. Tot zijn sterven aan toe. Heeft hij niet aan zichzelf gedacht.

Maar aan hen. Zelfs in die hof van het Zemen. Hij heeft ze niet eerder losgelaten. Omdat ze zwak waren. Hij heeft een gemopper verdragen. En een eerzucht.

Hij heeft ze beschermd tegen gevaren en ziekte. Hij heeft ze in alles verdragen. Drie jaar lang. Dag en nacht. Geen enkel moment in de steek gelaten.

En dan staat er. Hij heeft een lief gehad tot het einde toe. Tot diep in de nacht. Toen moest hij het overdragen aan de Heilige Geest. Alles was dus uit liefde.

Zijn boosheid. Zijn vermaning dus. Zijn opdrachten. Zijn woorden. Alles was uit diepe, dieper liefde. En alles wat de Heer ons opdraagt is ook altijd uit liefde.

Opdat wij tot bloei mogen komen. Wat moet dat een bijzondere maaltijd zijn geweest. Eerst gewoon hebben ze Pesach gevierd. Exodus gelezen. De psalmen gezongen.

Drie bekers wijn. En drie broden gebroken. De bittere kruiden. Iets bijzonders. Maar er waren vier broden. En een kleine beker. De vierde beker. Die laatste beker.

Dat kleine bekertje. En brood. Daar werd de maaltijd mee afgesloten. En als de Heer Jezus Pesach viert. Maakt hij gebruik van het vierde brood.

En die vierde beker. En dan zegt hij dat dit voor het eerst het bloed is. Van zijn verbond dat vergoten is. En het brood mijn lichaam. Tot vergeving van zonde.

Hij maakt duidelijk waar het avondmaal tot nu toe voor staat. Dat is zijn missie. Maar hij komt de uitocht voltooien. Het volk wordt bevrijd.

De wetten kunnen ze niet houden. Dat kunnen ze nog niet. Kijk eens naar het gouden kalf. Ze mopperen. Ze strijden. Ze vechten. Het wordt een droevige tocht. Met ook daar veel gemopper en strijd. En hier komt hij het verbond compleet maken.

Door zijn dood op Golgotha. Hij laat zien hoe ze met elkaar omgaan. Dat gaat nu anders. Maar de discipelen zitten zo in angst om hun meester die gedood dreigt te worden.

Ze hebben de sfeer van angst gevoeld in de stad. Wat er gebeurd was. Die Romeinen en anderen. Net zoiets als in een oorlog. En de meester gaat de maaltijd vieren.

Een maaltijd vieren. Hij legt zijn bovenkleed af. Vroeger zeiden ze. Dat is naakt. Dat heb je onderkleed dan. Dat is een uitdrukking. Dat is naakt. En hij neemt een grote linnen doek. En gaat al die voeten als een slaaf van die discipelen wassen.

Een dienstknecht. En deze heer die meester is. Hij zegt het zelf. Laat zien dat hij knecht is. Hij gedraagt zich als een knecht. Hij legt zijn kleren zelfs af.

Kleedt zich als een slaaf. En pakt een kom met water. En hij bukt zich voor elk afzonderlijk. Voor iedereen. Om die vieze voeten te wassen.

Want dat was best wel vies. Niemand zei dat het was doodstil. Doodstil. Alleen toen hij bij Simon Peters kwam. Die maakte daar een beetje een domme opmerking.

Wel begrijpelijk. Hij is het natuurlijk niet eens dat de heer gaat voeten zitten wassen. Wat een onzin. U niet. Laat de anderen dat doen. Dat zou toch wat zijn als de directeur van een bedrijf ineens naar jou toekomt.

Of de koningin. Zo moet je het zien. Laten we de slaaf bij roepen. Denkt hij. Bij voorkeur een niet-Joodse slaaf. Geen voeten wassen.

In geen eeuwigheid zegt hij. Waarom weigert hij? Weet u. Hij wil Jezus niet als slaaf meemaken. Peters begrijpt niet dat deze koning als knecht komt.

En hij denkt in de koninklijke stoet mee te wandelen naast hem. En nu dit. Nu dit. Dan moet hij ook dienstknecht zijn. Jezus is de ware knecht van zijn vader.

En waarom wil Peters dat niet zien? Wordt Peters geconfronteerd met zijn eigen angsten? Als hij de positie van de knecht inneemt. Wie ben ik dan? Waar blijft hij als Jezus maar knecht is?

Waar komt dan dat koninkrijk? Als de Heer eerst vernedering en lijden moet ondergaan. Dan duurt het nog zo lang. Dan gaat hij de volgende dag ook niet zitten op zijn troon.

Dan is de dood nog niet overwonnen. En dan is het verzet tegen het hele evangelie van hem niet gebroken. Dat duurt nog even, Peters. Maar er is nog een tweede reden. Hij kan ook channe hebben.

Dat hij die mens hem zomaar aanraakt. Ik ben een zondig mens, heeft hij wel eens gezegd. Weet je nog? Hij kan soms enorm arrogant zijn, die Peters. Maar een andere keer dan voelt hij zich onwaardig.

En dan zegt hij bij die tweede keer. Dat de Heer zegt, als ik jou niet mag wassen, je voeten. Dan kun je ook er niet bij horen. Dan heb je geen deel aan mij, zegt hij. Kijk. Dat is nou die uitleg.

Van dat voeten wassen. De Heer Jezus wast ons de voeten. Maar hij wast ons ook totaal. Wij zijn, zegt de schrift, met hem in de dood gegaan.

Bij je doop. Maar ook in je keuze. Wij zijn met hem meegegaan. Hij heeft ons meegetrokken in zijn vernedering en in zijn dood. Opdat wij met hem zouden opstaan. En de doop is daarvan zo'n prachtig symbool.

Ik denk nog elke keer terug aan die ene doopdienst. Maar het gaat voort. Op dat wij zijn heerlijkheid zouden delen. Maar. Eerst de weg van de vernedering.

Eerst de weg naar beneden. Waar het lijden ons niet bespaard blijft. Zo volgen wij ook de weg van de Heer door het leven heen. Om straks die dag van de opstanding mee te maken.

Eerst de weg van het lijden. Zo volgen we ook onze Heer. We zijn in zijn dood ondergedompeld. We zijn gebaat. We zijn rein. We zijn zuiver geworden. Ja, er kleeft ons nog van alles en nog wat aan.

En er zijn allerlei fouten en zwakheden die we begaan. Maar in Gods ogen zijn we gereinigd. Gezuiverd. Omdat hij alleen. Omdat God alleen kijkt naar ons door middel van de Heer Jezus. En zo mag hij je zuiver weten.

God zet, laat ik het maar een beetje plastisch zeggen. Zet de bril Jezus op. Als hij naar ons kijkt. Hij ziet zijn zoon.

En niet jouw tekortkomingen. En jouw zonden. Wie gebaat heeft is dus al zuiver. Is geregvaardigd. Heeft al een plaats in de hemel. Wij zijn ondergedommeld in zijn dood.

Wie gebaat heeft. Hoeft alleen maar zijn voeten te wassen. We zijn behouden. En worden vastgehouden. Niemand rukt ze uit mijn hand.

Hou dat vast in je leven. Er is geen enkel macht groot genoeg. Om de liefde van God bij ons weg te halen. Ook niet als we ons geheugen verliezen.

Of ons verstand. Niemand kan ons scheiden van de liefde van Christus. Echt niet. Zelfs geen macht ter wereld. Jezus verslaan. Zo kan geen macht ter wereld ons losmaken.

Van de bevrijding van genade en liefde. Die we hebben ontvangen. Maar ja. Die voeten. Die voeten. Dat maakt ons soms zo verdrietig.

Die wandel die we hebben in het leven. De beslissingen die we nemen elke dag. De woorden die we spreken. De keuzes die we maken. Vooral de woorden die we spreken.

Dat leiden de mensen ook wel aan. Laten wij dit en dat. Zijn dat woorden die opbouwen. Die een ander kracht geven. Zijn dat woorden die uitdrukken dat je van een ander houdt.

Het beste met ons voor hebt. Of zijn dat woorden die we afbreken. Afdwingen. Zijn dat woorden waarmee je wil slaan. Om een ander op zijn plaats te zetten. Opzij te duwen.

Jezelf belangrijker te maken dan de ander. Wat zijn de woorden die we spreken? Wie verkeerde woorden spreekt. Maakt zijn voeten onrijn.

Je bent gereinigd door het bloed van Christus. Maar wie verkeerde woorden spreekt. Maakt zijn voeten onrijn. Die besmeurt zichzelf. Er komt iets aan je te hangen wat niet thuis hoort.

Je kent het wel. Als een minister een keer iets zegt. Wat heel Nederland valt er overheen. Maar wij als mensen ook. Je hele huid is als het ware rein.

Door de onderdompeling in de dood van Jezus. Maar je voeten raken de grond. En die worden vies. Die moeten weer gewassen worden. Maar onze voeten.

Onze wandel. Onze beslissingen. Onze woorden. Keuzes moeten ook gereinigd worden. Welke woorden gebruiken we? Liefde.

Koesterend. Woorden om anderen te slaan. Of binnens mond te slaan. Zo maak je voeten onrijn. Die moeten schoongemaakt.

Maar wie gaat dan die voeten reinigen? Wie doet dat? De Heer Jezus heeft ons in zijn dood meegetrokken. Hij heeft ons gebaat. Ons hele bestaan is zuiver in Gods ogen.

Maar wie was dan onze voeten? Ja, als je iemand vermaandt. Dan was je hem de oren. Een schrobering. Ik weet niet of je de uitdrukking kent.

Een schrobering. Een terechtwijzing. Je leest hem de les. Maar weet u, je kunt ook elkaar de voeten wassen. Elkaar de voeten wassen is elkaar helpen het leven van alle dag zuiver te maken.

Mijn broeder zegt Jacobus, de broer van de Heer Jezus. Indien bij u iemand van de waarheid afdwaalt en een ander brengt hem tot een keer, weet dan dat wie een zonder van zijn dwaalweg terugbrengt, diens ziel van de dood zal behouden en taal van zonden bedekken.

Elkaar de voeten wassen is een mens helpen om zijn zondige neigingen te weerstaan. Soms eerlijk naar hem toekomen en zeggen, joh, kan dit zo?

Leef je naar de wil van God? Een mens wijzen naar de woorden van de Heer Jezus. Dat is vele malen belangrijker dan iemand de oren wassen. Dat is zo makkelijk. Vooral in het publiek. Als je goed op het woord bent.

Iemand de voeten wassen is iemand de weg weer terug te doen vinden. Voordat je weet is het verkeerde woord gesproken. Ik ken het maar al te goed. In een emotie, in een opwelling heb je het gezegd. Elkaar de voeten wassen in de diepste zin van het woord.

Dat is iemand op zachtmoedige wijze helpen de weg terug te vinden. Iemand kan in de greep zijn van de zonde, misschien ken je wel zo iemand. Voorkom dat je hem de grond intrapt en de moed opgeeft.

Maak daar de gewoonte van. Geen verkeerde woorden op verkeerde tijden te gebruiken. Woorden zijn het allerbelangrijkste waardoor het misgaat in het leven. De tong is een verterend vuur, zegt Jacobus.

Wat doen we daarmee? Wat doe ik daarmee? Zorg dat je met je tongen een ander versterkt. Vermeerdert. Elkaar helpen in woorden om sterker te worden. Om te wijzen wie Jezus is.

Te wijzen op de toekomst. Te wijzen op de heelmeester. Volg Jezus daarin. In ieder geval met je woorden. Zet daarmee kracht bij. Help elkaar rechtop te staan in het leven.

Te wijzen op wie Jezus is. Als het geloof verzwakt. Wijs elkaar op de toekomst. En die is niet ego gericht, maar die is Christus gericht. De toekomst die ons wacht.

Als we door nare ervaringen heen gaan. Want dat kan best wel eens gebeuren. Of daar zit je misschien nu middenin. Wijs op de heelmeester die alles in handen veet. God is ons rots.

Ook als wij onszelf zwak voelen. En hoe vaak voelen wij ons niet zwak. En zo begint deze les met dit avondmaal. Geweldig. Het eerste wassen waaraan de Heer denkt op paasmaaltijd.

Elkaar de voeten wassen. Elkaar dienen. Laat de wereld maar zien hoe wij met elkaar spreken. Dat is ons getuigenis. Ons getuigenis. Anders dan de wereld gewend is te doen.

Met harde woorden. Eigenbelang. En bedriegen. Woorden die dienen. Die nodig zijn. Die moeten we hebben. Door woorden brengt de Heer Jezus het evangelie.

Hij geneest. Hij sprekend geneest. Door het woord schiep hij de wereld. Met woorden onderwijst hij zijn discipelen. Zodat ze weten wat ze kunnen verwachten. Met woorden zei hij zijn laatste woorden.

Het is volbracht. Het zijn woorden die tellen en uitspraken. Ze krijgen gewicht. Ze krijgen kracht. Het evangelie is een krachtgods.

En niet alleen mooie woorden. Juist niet mooie woorden. Daar kwam Paulus ook niet mee. Maar wel de woorden uitgesproken. Ook onze woorden. Jezus wordt verraden door woorden.

Door woorden heeft Judas een overeenkomst gesloten waar Jezus te vinden was. Het zijn de woorden van Pilatus die hem aan het kruis brengen. Woorden zijn belangrijk. Maar het is het levende woord van God.

Jezus. En die gaat in vernedering. En Jezus gaat die diepste vernedering. Zijn hemelvaart gaat via de diepste vernedering.

Soms ontvang je mensen. Dan is het alsof je Jezus ontvangt. Kent u dat? Wanneer heeft hij hen gezonden.

Hij zegt dat zelf. Voorwaar, voorwaar. Ik zeg u. Als iemand hem ontvangt. Die zal ik zenden. Ontvangt hij mij. En wie mij ontvangt. Ontvangt hem die mij gezonden heeft.

Broeders en zusters. Jongens en meisjes. God staat je bij. God kan je mensen zenden als van Christus. Hij stuurt gezanten in je leven. Als je dat ontvangt.

Heb je als Christus ontvangen. En daarom broeders en zusters. Wat een ontroerende bijeenkomst aan deze tafel. Jezus die zichzelf ten diepste vernedert.

De koning. Zo die genoemd wordt. De Messias. De heiland. De heer. Die naar de hemel gaat. Die regeert. Wat een bijeenkomst.

Wat een woorden. Wat een kracht. En dan kijken de disciplen naar elkaar. En dan beseffen ze. Hij gaat echt met ons mee.

En dan is er iets afgenomen van hun koninkrijksdromen. En ze beseffen. Dat ook zij vuile voeten zullen krijgen. Broeders en zusters. Ook wij krijgen vuile voeten.

Maar weet. Handelingen zegt het. Door de apostel Lucas. U zult kracht ontvangen. Dat heeft hij Jezus zelf gezegd. Door de heilige geest. Die over u zal komen.

Gij zult mijn getuigen zijn. Gebruik daarvoor woorden. Zowel in Jeruzalem. Als heel Judea. En Samaria. Tot het uitserde de aarde. Spanje. Nederland. Al die landen. Weet dat hij.

Die op de troon zat. In openbaringen 21 vers 5. En daar sluit ik mee af. Alles maak ik nieuw. Ik hoorde. Schrijf het op.

Die woorden. Schrijf die woorden op. Want wat hier wordt gezegd. Is betrouwbaar. En waar. De schrift. Is onze betrouwbare toetsteen.

Gebruik woorden. Van ons Heer Jezus Christus. Ook die veropenbaringen. 21 vers 5. Zullen we zo elkaar. Met woorden. De voeten wassen. En met elkaar zo dadelijk.

Het avondmaal vieren. Amen.