Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Wat fijn om weer in uw midden te zijn.! Al is meegemaakt.
Dat wanneer u iemand het evangelie uitlegde en vertelde. Dat zo iemand dan ontzettend boos werd. Dat gebeurde ons kort geleden.
Mijn vrouw en ik vertelde iemand het evangelie. We waarschuwden hem ook. En eerst heeft hij geluisterd. En toen op een gegeven moment.
Toen brak hij een woede uit. Waardoor dat komt. Dat kun je in dit gedeelte heel goed zien.
Want in dit gedeelte wat we met elkaar gaan lezen. Gebeurt het ook. En dat bij de Heer Jezus. En dat is enorm heftig.
Eerst heeft de Heer Jezus hen verteld. Wie hij is. Hij heeft over het licht der wereld gesproken. En dan staat er ineens.
In Johannes 8. Vers 30. Toen hij deze dingen sprak. Geloofden velen in hem. Dan denk je. Dat is toch prachtig.
Maar dan moet u kijken hoe het verder gaat. Jezus dan zei tegen de Joden. Die in hem geloofden. Als u in mijn woord blijft. Bent u werkelijk mijn discipelen.
En u zult de waarheid kennen. En de waarheid zal u vrijmaken. Zij antwoorden. Wij zijn Abrams nageslacht.
En zijn nooit slaaf van iemand geweest. Hoe kunt u dan zeggen. U kunt vrij worden. U zult vrij worden. Jezus antwoord. Jezus antwoordde hun. Voor waar. Voor waar. Ik zeg u.
Ieder. Die de zonde doet. Is een slaaf van de zonde. En de slaaf blijft niet eeuwig in het huis. De zoon blijft er eeuwig.
Als dan de zoon u vrijgemaakt heeft. Zult u werkelijk vrij zijn. Ik weet. Dat u. Abrahams nageslacht bent.
Maar u probeert mij te doden. Omdat mijn woord in u geen plaats krijgt. Ik spreek over wat ik bij mijn vader gezien heb.
U doet dus ook wat u bij uw vader gezien hebt. Ze antwoordde en zeiden tegen hem. Abram is onze vader. Jezus zei tegen hen.
Als u Abrahams kinderen was. Zou u de werken van Abraham doen. Maar nu probeert u mij te doden. Een mens. Die de waarheid tot u gesproken heeft. Die ik van God gehoord heb.
Dat deed Abraham niet. U doet de werken van uw vader. Ze zeiden tegen hem. Wij zijn niet geboren uit hoererij.
Wij hebben één vader. Namelijk God. Jezus dan zei tegen hen. Als God uw vader was. Zou u mij lief hebben.
Want ik ben van God uitgegaan en gekomen. Want ik ben ook niet uit mezelf gekomen. Maar hij heeft mij gezonden. Waarom begrijpt u niet.
Wat ik zeg. Omdat u mijn woord niet kunt horen. U bent uit uw vader. De duivel. En wilt de begeerten van uw vader doen.
Die was een mensenmoordenaar van het begin af. En staat niet in de waarheid. Want er is in hem geen waarheid. Wanneer hij de leugen spreekt. Spreekt hij vanuit.
Wat van hemzelf is. Want hij is een leugenaar. En de vader van de leugen. Maar mij. Omdat ik de waarheid spreek. Mij gelooft u niet.
Wie van u overtuigt mij van zonde. En als ik de waarheid spreek. Waarom gelooft u mij niet. Wie uit God is.
Hoort de woorden van God. En daarom hoort u niet. Omdat u niet uit God bent. De joden antwoordde en zeiden tegen hem. Zeggen wij niet terecht.
Dat u een Samaritaan bent. En door een demon bezeten. Jezus antwoordde. Ik ben niet door een demon bezeten. Maar ik eer mijn vader. En u onteert mij.
Maar ik zoek mijn eer niet. Eén is er die haar zoekt. En die oordeelt. Voor waar, voor waar.
Ik zeg u. Als iemand mijn woord in acht genomen heeft. Zal hij beslist de dood niet zien. Tot in eeuwigheid. De joden zei tegen hem.
Nu weten we zeker. Dat u door een demon bezeten bent. Abram is gestorven. En de profeten ook. En zegt u. Als iemand mij. In mijn woord. Als iemand mijn woord in acht genomen heeft.
Zal hij beslist de dood niet proeven. Tot in eeuwigheid. U bent toch niet meer dan onze vader Abram. Die ook gestorven is. Ook de profeten zijn gestorven.
Voor wie geeft u zichzelf uit. Jezus antwoordde. Als ik mezelf eer. Betekent mijn eer niets.
Mijn vader is het die mij eert. Van wie u zegt. Dat hij uw God is. En u kent hem niet. Maar ik ken hem. En als ik zeg dat ik hem niet ken.
Ben ik net als u een leugenaar. Maar ik ken hem. En neem zijn woord in acht. Abram uw vader. Verheugde zich er sterk op.
Dat hij mijn dag zou zien. En hij heeft die gezien. En hij heeft zich verblijt. De joden dan zeiden tegen hem. U bent nog geen vijftig jaar.
En u hebt Abram gezien. Jezus zei tegen hen. Voor waarvoor waar ik zeg u. Voor Abram geboren was. Ben ik. Ze namen dan stenen op.
Om ze op hem te werpen. Maar Jezus verborst zich. En ging de tempel uit. Hij ging midden tussen hen door. En zo ging hij weg. Wat een vreselijke gebeurdenis.
Hij begon. Met geloof in hem. En het eindigt. Dat ze hem willen stenigen. Hoe is dat mogelijk? Nu wil ik nog een klein stukje lezen.
Uit Romeinen 8. De eerste vier versen. Dus is er nu geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn.
Die niet naar het vlees wandelen. Maar naar de geest. Want de wet van de geest van het leven. In Christus Jezus. Heeft mij vrijgemaakt. Van de wet van de zonde.
En van de dood. Want wat voor de wet onmogelijk was. Krachteloos als hij was door het vlees. Dat heeft God gedaan. Hij heeft zijn eigen zoon gezonden.
In een gedaan tegelijk aan het zondige vlees. En dat omwille van de zonde. En de zonde veroordeeld. In het vlees. In het vlees. Op dat de rechtvaardige eis van de wet vervuld zou worden.
In ons. Die niet naar het vlees wandelen. Maar naar de geest. De cruciale vraag.
De grote vraag. Was. Waarvan vrijmaken. En het antwoord staat in vers 34. En het is heel duidelijk.
Vrij van de zonde. Dat is een woord dat heel veel mensen. Absoluut niet kunnen verdragen. En om te begrijpen wat dat is.
Moeten we eerst onze toestand kennen. Kijk de heer Jezus had een heel verhaal verteld. Over hemzelf. En toen gingen velen in en geloven.
En als u draag hij gaat vertellen over hun toestand. Haken ze volledig af. Eén keer zei iemand tegen mij.
Hein dat woord zonde kunnen mensen niet verdragen. Dan heb ik tegen hem gezegd. Dat hebben ze nog nooit kunnen verdragen. Maar het is wel de waarheid.
En David had dat ontdekt. In Psalm 51 vers 7 zegt hij dat heel duidelijk. Zie ik ben in ongerechtigheid geboren. In zonde heeft mijn moeder mij ontvangen.
En dat vers. Die waarheid. Die wordt vandaag ontzettend vaak onderuit gehaald. Mijn buurman die dood meneer was.
Die zei tegen mij. Zo'n kindje is toch volkomen onschuldig. Kan toch niet waar zijn. Wat die in zonde geboren is. De waarheid over onszelf is zo moeilijk.
Om die te accepteren. Maar als we het niet inzien. Als we het niet beseffen. Zoals deze mensen die eerst in de heer Jezus geloofden.
Deze Joodse mensen. Dan begrijpen we ook totaal niet waar we van vrijgemaakt moeten worden. God is een heilig God.
Hij moet naar zijn gerechtigheid de zonde straffen. Dat zou voor ons betekenen dat we voor eeuwen verloren zijn. En wij kunnen.
Doordat we van nature zonder zijn. Nooit aan de eis van God voldoen. De enige die dat kan. Is de heer Jezus. Zijn mens geworden zo.
Namelijk omdat hij niet in zonde geboren is. En omdat hij de goddelijke natuur bezit. Kon hij aan Gods eis voldoen. In volkomen gehoorzaamheid.
En nu. Nu die op aarde was gekomen. Moest hij dat laten zien. Dat hij dat ook was. Als mens. Dus hij moest alle verleidingen.
Die wij moeten doormaken. Moest hij doormaken. En moet u zich dat even indenken. Iemand die absoluut zonderloos is. In deze zondige wereld komt terecht.
Dan is elke dag een kwelling. Een ellende. De leidersweg begon vanaf het begin. Hij moest heel zijn wil opgeven.
Om in alles te doen. Wat de vader zou willen. En wat de vader wilde. Dat stond al lang geschreven.
Wij zijn er de absoluut die toe in staat zijn. Wat we ook proberen. We zullen altijd falen. Om erachter te komen.
Hoe erg het met ons gesteld is. Moeten we de waarheid over onszelf weten. En dit komen alleen maar te weten. Door het woord van God. Want dat woord maakt duidelijk. Wie we van nature zijn. En wie Jezus van nature is.
En Jezus zegt in vers 34. Voor waar. Voor waar. Ik zeg u. Ieder die de zonde doet. Is een slaaf van de zonde. Heeft u wel eens met iemand gesproken.
Die verslaafd is. Ik heb diverse keren met mensen gesproken.
Die verslaafd waren. De ene aan drugs. De andere aan alcohol. De andere aan beide. En dan stonden ze voor me. Zeggen. Ik kan niet anders.
Ik zit eraan vast. Ik wou dat ik wist hoe ik vrij moest komen. Maar ik weet het niet. En dan zijn ze soms zo diep onhopig.
En zo wanhopig. En zo ongelukkig. Zonde. Wat is dat eigenlijk? Zonde is alles wat gedaan wordt. Buiten God om.
Zonde mist daardoor alles. Van Gods bedoeling. Met jou en mijn leven. De gevolgen zijn enorm.
Want door zonde. Zijn we vijanden van God. En als je een vijand van God bent. En God is je tegenstander. Je kan het nooit van God winnen.
Nooit. En niemand kan in eigen kracht het van de zonde winnen. Net zoals die verslaafde.
Zeggen. Ik weet niet hoe ik eraf moet komen. Ik heb van alles geprobeerd. En het is me niet gelukt. Je moet er namelijk achter komen. Dat in jou.
Echt. Geen. Goed. Woont. Helemaal niets. We lezen daarover die strijd. In Romeinen hoofdstuk 7.
Dat ga ik nu niet lezen. Maar daar probeert iemand in eigen kracht te lezen. Leven naar de wil van God. En het lukt totaal niet. Hij komt dan ook. Tot de conclusie.
Ik weet dat in mij. Dat is mijn natuur. In mijn vlees. Geen. Goeds. Woont. En in vers 24. Roept hij uit.
Ik. Ellendig. Mens. Wie zal mij verlossen. Uit het lichaam van deze dood. Daarachter komen.
Is eigenlijk iets. Wat je schrikken laat. En nou komt het wonder. Het wonder is. Want wat je zelf niet kunt bevrijden.
Maar is iemand die het wel kan. Iemand. Iemand. Die. Zelf. Vrij is. Als je een moras hebt.
Dan kan je alleen maar diegene die in het moras zit eruit trekken. Als je zelf op de kant staat. Anders gaat het niet. Dus diegene moest zelf vrij zijn.
Het heer Jezus is vrij. Hij is op geen enkel manier aan de zonde te koppelen. En dan moet je zien vrij.
En dan. Een vrije is in staat. Een slaaf vrij te kopen. Maar dan is er nog iets nodig. Behalve dat hij vrij is. Moet hij ook nog. Het geld bezitten om hem te kopen.
Hij moet de prijs kunnen betalen. En dat deed de heer Jezus. Door voor jou. De straf. Die naar de rechtvaardige eis van God had verdiend.
Te betalen. Hij stierp daarvoor die vreselijke marteldood. In Godverlatenheid aan het kruis. Zodat het Gods eis van gerechtigheid werd voldaan.
En zo lief had God de wereld. Zo lief had God de mensheid. Zo lief had God jou en mij. Dat hij daarvoor zijn eigen zoon liet sterven.
En dat offer liet brengen. Daar kun je toch haast niet voorstellen. Dat de heer Jezus bereid was.
Voor vijanden te sterven. En dan komt er een geweldig bewijs tevoorschijn. Dat hebben we met Pasen gevierd.
Het bewijs dat aan de eis van Gods gerechtigheid is voldaan. Gaf God door de heer Jezus uit de dood op te laten staan. En daarom.
Ieder die werkelijk gelooft omarmt het feit dat Jezus is opgestaan. Want als hij niet was opgestaan, dan was er geen bewijs.
Dat aan Gods gerechtigheid was voldaan. Maar nu is er verlosser. Een zoon van God. En als de zoon je werkelijk vrijgemaakt heeft, dan ben je weer werkelijk vrij.
Waar bevrijdt hij ons dan van? Van de zonde last. U kent dat misschien wel uit het verhaal van Bunyan. Die loopt met een enorme last op zijn rug.
Je zou wel zeggen een enorme zware rugzak. En dan komt hij bij het kruis en dan mag hij die last afleggen. Dan is hij van de last van de zonde vrij.
Maar dat is niet genoeg. Want we moeten ook nog bevrijd worden van de zonde macht. Die macht die ons zo tot slavernij dwingt.
Kijk, als je een fabriek heeft die een slecht product maakt, laten we zeggen tanks. En je haalt de hele voorraad van het plein af. Alle voorraad weg. Dat is de zonde last.
Maar als je die fabriek niet vernietigt, als je die fabriek niet sluit, gaat hij weer produceren. Dus ook van die zonde macht moesten we af.
Eerst roept die man daarin, Romeinen 7 uit, wie zal mij verlossen van dit lichaam van de dood? In de Romeinse arena moest iemand, als hij iemand verslagen had, met het dode lichaam op zijn rug, heel het rondje lopen.
En hij mocht hem pas laten vallen, als de duim van de keizer omhoog ging. Daar refereert hij aan. Bijvoorbeeld dit lichaam van de dood.
En dan zegt hij Gode zeer dank door Jezus Christus. Dan zit hij van de zonde last af.
Maar dan moet hij ook nog van de zonde macht af. En dan gaat hij in Romeinen 18 verder. En dan spreekt hij over de verlossing van de zonde macht.
En dat doet hij door middel van een wetmatigheid te tonen. Wat is nou een wetmatigheid? Die kennen jullie allemaal wel. Ik heb het wel eens vaker gezegd. Als jij een wetmatigheid hebt ten opzichte van de zwaartekracht van de aarde, en je laat dat glas hier los, dan valt het naar de grond.
Dat hoef ik niet voor te doen, want dat weet u allemaal. Maar die wetmatigheid kan opgeheven worden door een andere wet, die sterker is dan die wet die naar de grond trekt.
Wat is dat dan voor wet? Nou, die kent u ook. Want als een ballon opstijgt, gaat hij tegen de zwaartekracht in. Gaat hij naar boven. En nu is dat zo prachtig, dat hier wordt gezegd, er is een wet van de zonde en de dood.
De zonde brengt altijd de dood voor. Maar dan komt er een wet door de Heer Jezus Christus en zijn opstanding, en wij opgestaan met hem, dat is de kracht van de geest van het leven.
Onthoudt u dat, Heerde Romeinen, 8 vers 1 en vers 2, dat zijn zulke geweldige belangrijke feiten. En dat leven, daar ben je dus totaal afhankelijk van hem.
Een slaaf heeft één ding absoluut niet. Hij heeft geen zelfverschikkingsrecht. Hij moet altijd doen wat zijn Heer zegt. Naar de oude natuur heerst dus de zonde over je.
Je zou het misschien maar anders willen, maar je kunt niet. Veel mensen in de wereld denken dat ze vrij zijn. En dat ze kunnen doen en laten wat ze willen.
En ze beseffen niet hoe hun toestand werkelijk is. Dat beseften ook de joden die in hem geloofden niet. En hoe krijgen we nu echt zicht op wie we natuur zijn?
De Heer Jezus zegt tegen de joden die in hem geloven, als u in mijn woord blijft, zult u werkelijk discipline van mij zijn. En dat woordje blijven, dat is cruciaal.
Dat woordje blijven is zo ontzettend belangrijk. En de Heer Jezus gebruikt het hiervoor het eerst. Later gebruikt hij het nog veel vaker.
U kent het wel van de wijnstok. Blijf in mij, want zonder mij kun je niets doen. En u zult de waarheid kennen. En de waarheid zal u vrijmaken.
Als er iets is wat we vandaag aan de dag meemaken allemaal, dan is het leugens.
Er worden zoveel leugens verteld. En je weet op een gegeven moment niet meer wat is nou de waarheid. En iedereen heeft de mond vol van fake news.
Je wordt op het verkeerde been gezet. Maar de Heer Jezus is de waarheid. Oh, en dat is zoiets geweldigs dat hij de waarheid is.
En hij zegt, als u in mijn woord blijft, dat woord is de waarheid, dan zal u de waarheid kennen en de waarheid zal u vrijmaken. De waarheid accepteert over jezelf, maar ook de waarheid over hem.
Blijven in zijn woord is waar het om gaat. Want dat woord is de waarheid. Hij zelf is het levende woord van God. Hij is in alles waarachtig. En door hem krijg je zicht op jouw toestand, maar niet alleen krijg je zicht op jezelf, maar ook wie hij is.
En als je in hem blijft, maakt hij je vrij. En dat kan omdat hij zelf vrij is. Hij zegt, de slaaf blijft niet eeuwig in het huis.
De zoon blijft er eeuwig. En dat begrepen de joden ontzettend goed. Het huis van God. Als je begrepen dat je van natuur een slaaf aan de zonde bent, wenkt God als het ware in je het verlangen om zijn kind, zijn zoon te worden.
En hoe word je dat dan? Dat kan alleen als je sterft aan je oude natuur. En dat je de nieuwe natuur uit God ontvangt. En dat alleen kan als je opnieuw geboren wordt.
En God doet dat als je het offer van de Heer Jezus Christus aanneemt. Oh mensen, doe dat toch alsjeblieft. Als je het nog niet gedaan hebt. Want dat is de sleutel. Daar begint het mee.
De Heer Jezus aanneemt. Als het offer voor jouw zonde. En voor jouw zondige ik. En als je dan opnieuw geboren wordt, ontvang je de Heilige Geest.
Dat is het grootste geschenk wat je maar kunt ontvangen. Want dat is de Heer Jezus zelf in jouw leven. En je leert aan te wandelen, te leven door de Geest van God.
En die Geest getuigt allereerst met jouw Geest dat je een kind van God bent. En vanaf dat moment heb je de mogelijkheid om door die Geest van God, de Geest van Christus, te leven naar de wil van God.
Je leert aan Bessessum dat je totaal afhankelijk bent van Hem. Om de wil van God te kunnen voldoen.
En nou komt het erop aan. Blijven in Hem. Blijf in mij, zegt Jezus. Door je helemaal afhankelijk te weten van de Heer die in je woont met zijn geest, ben je in praktijk in feite nu zijn slaaf.
Maar dat brengt juist de vrijheid. Om Hem te leven. 1 Konintus 7 vers 22 kunt u vinden. Er zijn dus die twee wetmatigheden. En als die wetmatigheid van de Geest van het leven in jou gekomen is, dan ben je vrij.
De vraag is dan, hoe blijf je nou in Jezus? In Romeinen 8 vers 4 tot 7, daar staat dat je kunt wandelen naar de Geest door te bedenken wat van de Geest is.
Dus je richt je gedacht naar Heer, wat wilt u dat ik doen zou? De Geest van God wil je leiden en de kracht geven om zijn wil te doen. Dat vraagt geloof en vertrouwen in Hem.
Als je door de Geest, de daden van het lichaam van je oude natuur dood, dan zul je leven, staat in Romeinen 8 vers 13. Je hoeft dus niet meer naar je oude natuur te leven.
En het gevolg is, wandelen door de Geest, begreed in leven en vrede. Vrede met God, iets heerlijks is er niet. En het is een geloofswandel.
Je moet dus steeds weer dat vertrouwen in Hem hebben. Niet in jezelf zoeken. We zijn zo gauw met onszelf bezig. We zijn zo gauw weer, dat we weer vervallen in.
Maar als we met Hem wandelen, dan geeft dat ontzettende vreugde en dankbaarheid. Maar het is ook een strijd.
Zolang we hier op aarde zijn, is het een strijd. Paulus zegt in Filippense 3 vers 12, niet dat ik het al verkregen heb of al volmaakt ben, maar ik jage na om het te grijpen.
En als je begint op die weg, zul je wat dingen tegenkomen, waarvan je nog vrijgemaakt moet worden door de Heer. Je bent niet ineentje aan alles vrij.
Wel van de zonde macht en wel van de zonde last. Maar er zijn dingen waar je nog aan vast kunt zitten, zonder dat je het zelf in de gaten hebt. En om te kijken hoe dat werkelijk werkt, wil ik even met jullie gaan kijken naar het leven van Abraham.
Er staat hier een wonderlijk mooi plaatje. Hebt u daar wel eens naar gekeken? Ik heb er vaak naar gekeken. Ik denk, wat zou die man bedoeld hebben?
Nou, ik geef er nu even mijn eigen bedoeling aan. Hier staat Abraham. En waar wijst Abraham naar? Dat zegt de Heer Jezus namelijk.
In dit gedeelte. Zij dachten dat ze kinderen van Abraham waren. En dat waren ze in letterlijke zin, wat bloedverwantschap waren ze dat. Dat was duidelijk. Maar geestelijk waren ze totaal niet.
Want als je echt kinderen van Abraham bent, doe je wat Abraham deed. En dan moet je eens kijken wat hij van Abraham zegt. Abraham, uw vader, verheugde zich er sterk op dat hij mijn dag zou zien.
En hij heeft die gezien en hij heeft zich verblijt. Ik heb er de tijd niet voor, maar ik ga een paar dingetjes uit het leven van Abraham laten zien, hoe God met Abraham de geloofsweg ging wandelen.
Want daar kunnen wij heel veel van leren. Dat is zo bijzonder, wat je daar allemaal leest. Want Abraham heeft heel het plan van Gods redding gezien.
Tot en met de komst van de heer Jezus, die daar geofferd zou worden. En dat is fantastisch.
Dat God dat geloof in Abraham kon wekken. Dan moet je denken dat Abraham kwam uit Urugde en geredeën met allemaal afgehoord. En de Joden die om hem heen stonden, die beriepen zich op het feit dat ze kinderen van Abraham waren.
Maar de heer Jezus zegt, de duivel is jullie vader. De heer Jezus had zich al aan Abraham bekendgemaakt, bijvoorbeeld in Melchizedek, die hem tegemoet kwam met brood en wijn.
De koning van Salem, priester van God de Allerhoogste. En hij had hem ook, de heer Jezus, laten zien door de engel van de heer. En dan wil ik heel kort even een paar stukjes uit het leven van Abraham benoemen, die u misschien best kent.
Waarvan moest Abraham nu vrijkomen op zijn geloofsweg? God zei tegen hem dat hij zijn land en zijn familie moest verlaten. God moest hem daarvan vrijmaken.
Daar ging hij in stappen. Abraham en zijn familie vertrokken uit Urug, vestten zich in Haran. En daar bleef Abraham nog een hele tijd wonen, totdat zijn vader overleden was. En toen ging hij verder.
En toen ging Lot nog met hem mee. Maar ook God maakte zich van die neef weer vrij. Hij moest afscheid nemen van die neef. En toen zie je dat Abraham al iets geleerd had.
Want Abraham laat die neef eerst kiezen. Normaal gesproken had Abraham terecht om eerst te kiezen. Hij was de oudste. Hij was de leider.
Maar hij deed het niet. Abraham liet Lot eerst kiezen. Daar zie je dat Abraham zichzelf niet op de voorgrond stelde. Hij verwacht het van God.
En we weten hoe ontzettend het met Lot is afgelopen. En hoe God Abraham gezegend heeft. Op een plek die helemaal niet zo vruchtbaar was.
God maakt door zijn geest die in je woont altijd jou duidelijk waar je los van moet komen. Brengt de doop op het geloof vaak niet met zich mee dat je van je familie of van je kerkgenootschap los wordt geweekt.
Daar kan soms een hele strijd ontstaan. Tegen de joden zei de heer Jezus in vers 39b.
Als u kinderen van Abraham was, zou u de werken van Abraham doen. Kijk, daar gaat het om. Dat waren geloofswerken. Wat je doet en wat je gelooft, dat kan je nooit los van elkaar kopen.
Aan wat je doet, kan je zien wat je gelooft. Abraham deed wat God zei. De heren toonden aan dat hij en God zijn vader één zijn met de woorden voor Abraham geboren was, ben ik.
Hij zegt niet was ik. Hij zegt ben ik. En dat begrepen de joden ontzettend goed. Want die is de grote ik ben.
Dat is God. God zegt altijd ik ben. De eeuwige, de alomtegenwoordige, de almachtige.
Ik ben. Wat bedoelde de heer Jezus daarmee? En dat begrepen ze heel goed. Dat bedoelde de heer Jezus met ik ben God. En toen grepen ze naar stenen.
Want ze zagen dat als een godslastering. Er kwam een tweede beproeving in Abams leven.
De onvruchtbaarheid van Sarai. En God had gezegd ik zal u tot een groot volk maken. En ook in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden. Wij ook.
Zo moest hij leren dat God altijd doet wat hij beloofd heeft.
Al lijkt het menselijke wijze volkomen onmogelijk. En wat gaat Abraham dan doen? Op een bepaalde leeftijd dan is Sarah dus onmogelijk dat ze nog kinderen kan krijgen.
Maar bij Abraham is het nog mogelijk. Dan Hagar. En dan komt een Ismaël. En die biedt hij aan God aan.
Nee zegt God. Helemaal niet. Uw lijfelijke zoon uit Sarah en u.
Dat zal het nageslacht zijn. Als wij zelf proberen in te vullen wat God heeft beloofd. Kan God daar niks mee.
Kan het niet aannemen. Ook jij en ik moeten dat leren. En daar worden we behoeft over wel vertrouwen. En wachten op de oplossing van God.
Voor de moeilijkheid waar wij voor worden geplaatst. En wat denkt u. Hoe blij zullen Adam en Sarah geweest zijn. Toen ze die kleine Isaac in de hand hadden.
Toen ze een kleine jochie geboren was. Ongelooflijk blij. En wat leerden ze daardoor. Dat God doet wat hij beloofd heeft.
Ook al lijkt het volkomen onmogelijk. Al is het bij mensen onmogelijk geworden. Want ook Abraham zijn lichaam was verstorven. En dan gaat God zijn kind geven.
Wat leerde Abraham daardoor. Dat God zijn eigen zoon eenmaal zou geven. Ook geboren uit de heilige geest. Wat wonderlijk heerlijk.
Hij heeft de dag van Jezus Christus gezien. En dan de allergrootste beproeving van Abraham. En daar moet ik bij eindigen.
God vraagt van Abraham zijn zoon Isaac te offeren op Moria. Dan moet u zich dat even indenken. Dan denk je toch op de eerste gezicht.
Dit is toch onbegrijpelijk. Hoe kan God zoiets vragen? Dat kind. Dat kind. Waardoor al de volken van de aarde gezegend zouden worden.
Moet geofferd worden. God had het beloofd. Wat heeft Abraham ondertussen geleerd?
Dat God altijd doet wat hij zegt. En daar gaat Abraham.
En waarin zien we dat hij absoluut vertrouwt dat God doet wat hij zegt. Dat hij tegen die knechten gezegd.
Als wij aanbeden zullen hebben zullen wij terugkeren. Want Abraham geloofde dat God dat kind uit de dood kon opwekken. Dat staat in de Hebraebrief.
Wat heeft Abraham een geweldige kracht van geloof uit God gekregen. En dan gaat hij daar.
En hij heft dat mes op. En hij zegt God stop. Maar onderweg heeft het kind gevraagd. Waarschijnlijk was het al een volwassen jongen. Heeft gezegd.
Adam. Hier is mes. Hier is hout. Vuur. Waar is het stoffer? En dan zegt Abraham. God zal er zelf in voorzien.
Dat was zo'n geweldige geloofsuitspraak. En God heeft er in voorzien. Want er was een ram in de struiken. Hij hoefde zijn zoon niet te offeren. Maar eenmaal op diezelfde berg.
Zou een zoon van God zelf uitroepen. Mijn God. Mijn God. Waarom hebt u me verlaten? En toen moest de hemel zwijgen.
Voor jou en voor mij. God zweeg in zijn liefde. Voor jou en voor mij.
En zijn zoon stierf. O, maar wat is het toch geweldig. Dat we weten dat hij uitermate verhoogd is. En verheerlijk. En dat hij in de troon van God is.
En dat hij straks terugkomt. Om jou en mij als zijn kinderen. Naar huis te brengen. Zo fantastisch. Dat raakt me zo diep.
Maakte Abraham geen fouten? Ja, hij maakte ook fouten. Op een gegeven moment was hij bang. Dan had hij gezegd, Sarah zeg maar dat je mijn zus bent.
Als je de hele waarheid niet vertelt, is het ook een leugen. Heeft God hem in de steek gelaten?
Nee. Mensen, als je een fout maakt, keer terug. Ga weer terug in die gemeenschap met Jezus.
Beleid je zonde. En je hebt weer de ruimte. Je hebt weer de vrijheid. Je hebt weer te mogen wandelen met hem. En dat geeft zo'n intense vreugde.
En je maakt mensen mee die om je heen zijn. Die van jouw wandel niets begrijpen. Maar als ze gaan vragen, vertel ze dan alsjeblieft. Waar je het in gevonden hebt.
In die Heere die zijn leven voor jou gegeven heeft. Die alles en alles gegeven heeft wat hij geven kon. Om jou in zijn heerlijkheid te kunnen brengen.
En weet u, absoluut het grootste scheppingswerk van God. Is de gemeente van de Heer Jezus Christus. En ieder die dat deel uitbaar maakt. Die kan zich daar zo enorm verheugen.
Want het allermooiste wat God aan zijn Zoon wil geven. Als beloning voor zijn geweldige werk. Is de gemeente. De bruidsgemeente.
Het geschenk van God aan zijn Zoon. Wat zal die bruiloft van het lam zijn? Wat zal dat de feest zijn? Wat zal dat heerlijk zijn? Als we dat eenmaal mogen zien. Eenmaal meemaken.
Tot eer en glorie van de naam van Jezus. En daarom alsjeblieft lieve mensen. Blijf in hem. Dan ga je dat alles beleven.
En dat is het heerlijkste wat er is. Amen.