Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Heerlijk om zo al deze liederen met elkaar te zingen.! En nu mogen we het woord van de Heere gaan openen. En dat doen we vanmorgen ook uit de eerste Korinthebrief. Dat doen we uit 1 Korinthe hoofdstuk 15.
1 Korinthe hoofdstuk 15. En we lezen daar de versen 1 tot 20. 1 Korinthe 15. Versen 1 tot 20. 1 Korinthe 15.
Wat heel goed is om te zien is dat heel veel mensen een Bijbel bij zich hebben. Ik kom ook wel in gemeenten waar maar een enkeling een Bijbel bij zich heeft. Ik weet wel tegenwoordig kun je dat ook op je mobiel of op je iPhone meelezen.
Maar ik vind het altijd wel mooi om het in de Bijbel mee te lezen. 1 Korinthe 15. En ik lees uit de Herzien Statenvertaling. Verder maak ik u bekend, broeders, het evangelie dat ik u verkondigd heb, dat u ook aangenomen hebt, waarin u ook staat, waardoor u ook zalig wordt, als u eraan vasthoudt zoals ik het u verkondigd heb, tenzij dat u te vergeefs geloofd hebt.
Want ik heb u ten eerste overgeleverd wat ik ook ontvangen heb, dat Christus gestorven is voor onze zonden, overeenkomstig de schriften, en dat hij begraven is en dat hij opgewekt is, op de derde dag overeenkomstig de schriften.
En dat hij verschenen is aan Kephas en daarna aan de twaalf. Daarna is hij verschenen aan meer dan vijfhonderd broeders tegelijk, van wie de meesten nu nog in leven zijn, maar sommigen zijn ook ontslapen.
Daarna is hij verschenen aan Jacobus, daarna aan alle apostelen. En als laatste van allen is hij ook aan mij verschenen, als aan een ontijdig geborene.
Ik immers ben de minste van de apostelen, ik die het niet waard ben een apostel genoemd te worden, omdat ik de gemeente van God vervolgd heb. Maar door de genade van God ben ik wat ik ben, en zijn genade voor mij is niet te vergeefs geweest.
Integendeel. Ik heb mij meer ingespannen dan zij allen. Niet ik echter, maar de genade van God die met mij is. En of ik het al dan ben, of zij zo prediken wij, en zo hebt u het geloofd.
Als nu van Christus gepredikt wordt dat hij uit de doden is opgewekt, hoe kunnen sommigen onder u dan zeggen dat er geen opstanding van de doden is? En als er geen opstanding van de doden is, dan is Christus ook niet opgewekt.
En als Christus niet is opgewekt, is onze prediking zonder inhoud, en zonder inhoud is ook uw geloof. En dan blijken wij ook valse getuigen van God te zijn.
We hebben namelijk van God getuigd dat hij Christus heeft opgewekt, terwijl hij die niet heeft opgewekt, als inderdaad de doden niet opgewekt worden. Immers, als de doden niet opgewekt worden, is ook Christus niet opgewekt.
En als Christus niet is opgewekt, is uw geloof zinloos. U bent dan nog in uw zonden. Dan zijn ook zij die in Christus ontslapen zijn, verloren.
Als wij alleen voor dit leven op Christus onze hoop gevestigd hebben, zijn wij de meest beklagenswaardige van alle mensen. Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden en is de eersteling geworden van hen die ontslapen zijn.
Tot zover de lezing van het woord van de Heer. Gemeente van onze Heer Jezus Christus hier, maar ook mensen die thuis meekijken, meeluisteren.
Als centrale tekst vanmorgen heb ik vers 20, waar Paulus het uitjubelt.
Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden en is de eersteling geworden van hen die ontslapen zijn. En als thema vanmorgen, de opstanding van de Heer Jezus Christus is de absolute garantie voor onze opstanding.
Dus de opstanding van de Heer Jezus Christus is de absolute garantie voor onze opstanding. Ik heb even gezocht op internet en ik vond dat er in Baren drie begraafplaatsen zijn.
Vroeger is er nog wel eentje geweest, maar die is er eigenlijk niet meer. Maar de begraafplaatsen, dat weet u nog beter dan ik, dat is de nieuwe begraafplaats aan de Wijkkamplaan, nummer 71.
De oude begraafplaats aan de Berkenweg en het Rooms-Katholieke Kerkhof aan de Kerkstraat. En verder zijn er ook in de omgeving nog zo'n 20 grafheuvels te vinden.
En enkele teksten op te graven zijn Wij geloven in de opstanding der doden en gelukkig weerzien door de genade van Jezus Christus.
En doden is nog met twee o's geschreven, dus dat is al een heel oude tekst. Een andere tekst, in het huis van mijn vader zijn vele woningen.
Johannes 14 vers 2. Nog een andere op weg naar een beter leven, het hemels vaderland. Op een andere steen staan de woorden, in uw hoede zijn wij welgeboren tot op de jongste dag.
En daar nog één, ik geloof de opstanding van het vlees en een eeuwig leven. En verder nog heel veel mooie teksten. Maar deze die ik hier noemde, die passen heel goed bij de preek vanmorgen.
Als u op zo'n begraafplaats staat en misschien bent u nog wel kort geleden op een van de begraafplaatsen geweest, hier of misschien ook wel elders. Misschien is een geliefde van u nog kort geleden heen gegaan en hebt u daarom op de begraafplaatsen gestaan.
Maar er komt een dag. Er komt een dag dat er van alles gaat gebeuren op de begraafplaatsen. Dan zullen de graven open gaan. En allereerst de graven van alle ware gelovigen.
Dat zal wat zijn. Paulus schrijft daarover. In 1 Corinthe 15. En dat is de troost. De troost ook van Pasen. Omdat de opstanding van de Heer Jezus Christus, dat zegt Paulus hier in vers 20, dat hij de eersteling geworden is van hen die ontslapen zijn.
Paulus schreef deze brief aan de Corinthians vanuit Efezen. En wellicht schreef hij deze brief zo rond het jaar 54. Deze Griekse stad was een bloeiende stad.
Die lag aan een belangrijke scheepvaartverbinding. En in de stad Corinthe werden heel veel goden gediend. Er was ontzettend veel afgoderij. En hier bracht Paulus, begin jaren 50, bracht hij daar het evangelie.
En al heel snel werd die verkondiging van het evangelie gezegend. En ontstond daar in Corinthe een gemeente. En Paulus was daar samen met Aquila en Friscila.
En zo'n anderhalf jaar lang in de stad bracht hij het evangelie en ontstond die gemeente. Paulus ging vervolgens ook naar Efezen toe.
En toen hij in Efezen was, toen kreeg hij informatie vanuit de gemeente in Corinthe dat het daar niet goed ging in de gemeente. Er was verdeeldheid ontstaan.
Er vonden echt scheidingen plaats. Ook van christenen. Er was afgoderij, hoererij. Een punt wat ik vanmorgen wil benadrukken is, er was ook verschil van inzicht ontstaan over de opstanding van de doden.
En daar gaat Paulus hier in 1 Corinthe 15 op in. Want met Pasen had de boodschap geklonken. De Heere is waarlijk opgestaan.
En die boodschap mag niet beperkt worden tot één keer per jaar. Die boodschap moet eigenlijk elke dag van het jaar werkelijkheid voor ons zijn.
Misschien kent u de tekst uit 2 Timotheus 2 vers 8. Waar staat, houd in gedachte dat Jezus Christus is opgewekt uit de doden. Houd in gedachte, er staat niet bij houd elke zondag in gedachte.
Nee, daar wordt mee bedoeld houd voortdurend. Houd constant in gedachte, steeds in gedachte dat Jezus Christus is opgestaan uit de doden. In Corinthe 15, daar zegt Paulus in vers 12.
En dan wijst hij op dwaalleraars die in de gemeente van Corinthe actief waren. Vers 12 staat, als nu van Christus gepredikt wordt dat hij uit de doden is opgewekt.
Hoe kunnen sommigen onder u dan zeggen dat er geen opstanding van de doden is? Paulus zegt, er zijn mensen die dat met jullie verkondigen. Die dat vertellen dat het helemaal niet waar is dat er een opstanding zal komen.
Paulus zegt in feite dat er een dwaarleer is, dat is een leugen. Daar klopt helemaal niets van ten diepste. Als dat gezegd wordt dat er geen opstanding is en daarmee wordt ook gezegd dat de Heer Jezus niet is opgestaan.
Dat is een frontale aanval op het hart van het christelijk geloof. En daarom waarschuwt hij de gemeente in Corinthe. Maar dat kom je ook vandaag tegen.
Jonge lui, je hoort het misschien wel eens. Misschien heb je dat wel gehad met Pasen, dat vriendjes van je vroegen. Wat heb je gedaan met Pasen?
Ja, ik ben naar de kerk geweest, naar de kerk. Waarom? Ja, het was Pasen. Wat is dat aan Pasen? Ja, dan vieren we dat de Heer Jezus uit het graf is opgestaan.
Dat hij levend is geworden. Wat? Geloof je toch zeker zelf niet? Kan toch niet? Dat kan toch niet dat iemand in een graf ligt en dat iemand weer levend wordt?
En misschien iemand die hier zit of iemand die meekijkt. Misschien twijfel je zelf ook wel eens. Dan denk je, zou het nou allemaal wel echt waar zijn?
Klopt dat eigenlijk wel? We gaan toch tegen alle natuurwetten in? Dat kan toch helemaal niet? Maar Paulus die zegt het hier met grote nadruk in vers 20.
Maar nu, eigenlijk luister. Mensen, let op. Er komt een belangrijke boodschap. Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden.
Jazeker. Hij leeft. Het is absoluut waar. Je hoeft er beslist niet aan te twijfelen. Mensen in Korinthe. Mensen in Baren.
Of waar je ook woont. Jezus leeft. Hij is opgestaan. Hij is niet meer in het graf. En voegt Paulus er aan toe. De opstanding van de Heer Jezus.
Dat moet je zien. Hij was de eersteling die is opgestaan. Hij leeft. En verderop in dit hoogstuk gaat hij erop in. Gaat hij er verder op in. Dat ook de gelovigen.
Die ontslapen zijn. Die gestorven zijn. Die zullen eenmaal ook opstaan. Uit het graf. Die zullen weer levend worden. En Paulus die onderbouwt de opstanding.
Van de Heer Jezus. Met een aantal bewijzen. We hebben ze gelezen. En dat begint in vers 3.
Dan zegt Paulus. In feite. God zelf heeft het mij duidelijk gemaakt. Ik heb u ten eerste overgeleverd. Wat ik ook ontvangen heb.
Van God ontvangen. Dat Christus gestorven is voor onze zonde. Overeenkomstig de schriften. En dat hij begraven is. En dat hij opgewekt is. Op de derde dag overeenkomstig de schriften.
In de schrift. In de Bijbel. Kun je het nagaan. Het is voorrecht. En het woord van God is vervuld. Het is werkelijkheid geworden. En daarna gaat Paulus. Die gaat dan nog verder.
Want dan kunnen mensen nog zeggen. Ja dat staat in de schrift. Is dat dan allemaal wel waar? Hij zegt. Hij is verschenen. Aan een aantal mensen. Hij is verschenen aan Kefas. Petrus. En daarna aan de twaalf.
Dat is de kring van de discipelen van de apostelen. En daarna is hij verschenen aan meer dan vijfhonderd broeders tegelijk. En dan voegt hij er iets heel belangrijks aan toe.
Dan zegt hij. Van wie de meesten nu nog in leven zijn. Sommigen zijn nog ontslapen. Paulus zegt. Als je dan twijfelt. Je kunt een navragen. De meesten van die vijfhonderd leven nog.
Daarna is hij verschenen aan Jacobus. Jacobus. De halfbroer van de heer Jezus. Die later de leider is geworden. Van de gemeente in Jeruzalem. En daarna is hij verschenen aan alle apostelen.
Het is de bredere kring van gelovigen. En alsof dat nog niet genoeg is. Paulus. Hij is ook aan mij verschenen. Als laatste van allen.
En dan zal hij gedacht hebben. Van de verschijning van de heer Jezus. Toen hij onderweg was. Naar de maskers. Om daar gelovigen op te laten pakken. Ik las dat er een advocaat.
En een rechter waren. Die zijn op zoek gegaan. Die hebben dat nagezocht. Hoe zit het nou met het bewijs. Van de opstanding van de heer Jezus. En in de rechtspraak is het altijd belangrijk dat er bewijzen zijn.
Dat je bepaalde zaken kunt bewijzen. Voordat je iemand kunt veroordelen of kunt zeggen. Dit is echt waar. En die rechter zei. In heel de geschiedenis is er geen zaak zo sterk dan juist deze zaak van de opstanding van de heer Jezus.
Er zijn zoveel bewijzen. Het is absoluut en gegarandeerd waar. Dat Jezus zeker is opgestaan. Dat is goed.
Dat is goed dat dat zo hier benadrukt wordt. Om mensen die twijfelen. Er eigenlijk zekerheid over te geven. Dat het absoluut, dat het werkelijk waar is.
En daarom jubelt Paulus het uit. Maar nu. Christus is opgewekt. En als dat niet waar was. De verser daarvoor zegt. Die stel je nou eens voor dat het niet waar zou zijn.
Ja dan zou het geloven geen zin hebben. Dan zou het geen zin hebben dat ik het evangelie breng. Maar nu. Omdat hij is opgestaan. Ja jubelt hij het uit.
Je hoort hem in feite juichen hier. Christus is opgewekt uit de doden. Hij leeft. En hij is de eersteling geworden. En het is goed om daar ook even nadruk op te leggen.
En dat is een verwijzing naar Leviticus. In Leviticus 23 vers 10. Daar gaat het over de eerstelingsgarven.
Dat zijn de eerstelingen van de nieuwe oogst. Het begin van de oogst. Dat moest in de tempel gebracht worden. Aangeboden worden aan de priester.
De staat. Hij is. Ik zal dat er even bijzoeken. Ik dacht dat ik het hier had opgeschreven.
Maar dat is niet zo. In Leviticus. Leviticus 23. Vers 10. 23 vers 10.
Spreekt tot de israelieten. En zegt tegen hen. Wanneer u in het land komt. Dat ik u geven zal. En u de oogster van binnen haalt. Dan moet u de eerste schoof.
Van uw oogst. Naar de priester brengen. Hij moet de schoof. Voor het aangezicht. Van de heren bewegen. Op dat hij een welgevallen. In u vindt.
Op de dag na de sabbat. Moet de priester. De schoof. Bewegen. Dus. Het eerste van de oogst. Moet bij de priester gebracht worden. Moet aan de heren worden aangeboden.
En. Die eerste. Het eerste begin van de oogst. Is de garantie. Zou je kunnen zeggen. Dat de. Dat de rest van de oogst. Volgt. En zo. Zo wordt het ook hier bedoeld.
In de Korinthebrief. De Heer Jezus is de eersteling. Van hen. Die ontslapen zijn. Die ook opgestaan zijn. Hij is de eerste. De rechter. De rest gaat volgen.
En dat is een geweldige troost. Dat is een geweldige troost. In vers 22. Van 1 Korinthe 15 staat. Want zoals allen in Adam sterven.
Zo zullen ook in Christus. Allen levend gemaakt worden. En dat is zo'n troost. Zo'n bemoediging. Voor als je. Als je geliefde verloren hebt.
Als je geliefde. Op de begraafplaats hebt gebracht. Als geliefden zijn heen gegaan. Er komt een dag.
Dat die graven open zullen gaan. Ik moet denken aan. Aan mijn vader. Misschien heb ik het wel eens verteld. Maar dat weet ik niet meer. Het is. Het is ruim 6, 37 jaar geleden. Is mijn vader bij een auto ongeluk.
Om het leven gekomen. Hij was nog maar 50. En dat was heel bijzonder. Hij was kerngezond. Op de zondag ervoor.
werd er bij ons in de kerk gepreekt. Over 2 Korinther 5 vers 1. En daar staat. Wij weten dat wanneer ons aardse huis.
Deze tent afgebroken wordt. Wij een gebouw van God hebben. Een huis niet met handen gemaakt. Maar eeuwig. In de hemel. En ik kan me nog.
Voor me halen. Dat toen we thuis kwamen. Uit de kerk. Dat mijn vader. Zo aangeraakt was. Door die woorden. Door die preek. Hij was 50.
Hij zegt. Dat is mijn verlangen. Dat is mijn verlangen. Dat is mijn uitzicht. Dat is mijn hoop. Niet wetende. Dat het 5 dagen later. Zo ver zou zijn.
En het was heel bijzonder. We hadden een eigen dominee. In de kerk. En in de week daarvoor. Werd degene. Die de preekdiensten regelt.
Die werd opgebeld. Door een andere dominee. En die zei. En daar moet je denken. Dat is al zo lang geleden. Die zei. Ik heb stellig de indruk.
Dat ik zondag. Maar jullie in de kerk moet preken. Ik weet niet waarom. Maar het laat me niet los. En degene die de preekbeurten regelt. Dat is met de dominee overlegd.
En God zij dank. Hebben ze dat toch gezien. Als leiding van God. De eigen dominee deed een stapje terug. En die dominee was er. En die preekte.
Over deze tekst. En dat is voor ons zo bijzonder geweest. Alsof hij daar speciaal moest zijn. Met het oog op wat er met mijn vader zou gebeuren. En toen.
Als. Ja. Het is verschrikkelijk. Als zoiets gebeurt. Je bent in tranen. Voor hem was het niet erg. Hij mocht daar zijn.
Waar. Waar 2 Korinther 5. Vers 1 over spreekt. In dat gebouw. Van God. In de hemel. Bij de heer Jezus. Maar het verlies.
De pijn. En dat zullen iedereen. Die dat meegemaakt heeft weten. Oh dat doet zo pijn. Dat voel ik nog. Als ik hier weer sta. Ook na zoveel jaar.
En dan kwamen er mensen. Na afloop. Die zeiden. Die kwamen langs. Was iemand die zei. En er was iemand. Die zich christen noemde. Die zegt. Ik kan niet van God zijn.
Dit is God uit de hand gelopen. Iemand anders stuurde een kaartje. En daar stond op. Je bent niet dood.
Je leeft. Oh dat was zo mooi. Om dat te horen. Iemand anders kwam langs. Die pakte de Bijbel. En die las.
Je zegt. Ja 43. Als je door het water zult gaan. Dat zal je niet overstromen. Als je door het vuur zult gaan. Dat zal je niet verbrennen. En hij is daar.
In het graf nu. Lens op de begraafplaats in Gouderja. Hij staat op de grafsteen. U bent de opstanding in het leven. En er komt een dag.
Lieve mensen. Er komt een dag. Dat dat graf zal open gaan. Dat hij op zal staan. En dat geldt voor alle die de Heer Jezus gekend hebben en lief mochten hebben.
Of ze ooit op de brandstapel hebben gestaan. Er is niets meer van over. Of ze misschien bij een ongeluk op zee omgekomen zijn.
Of begraven zijn. Of de graven er nu nog wel zijn of niet zijn. Over God is niets te wonderlijk. Hij die sprak en het was er. Graven zullen open gaan.
Als de bezuin zal klinken. En hij komt, de Heer Jezus, om ons tot zich te nemen. En misschien gebeurt dat wel sneller dan wij denken. Als we kijken wat er in deze wereld allemaal gebeurt. Hoe zijn we daar klaar voor?
Maar ook uw geliefde man. Uw vrouw. Uw kind misschien. Uw kleinkind. Als er een kind van de Heer mochten zijn.
Dan zal het graf open gaan. 1 Korinther 15 vers 43 zegt. Het lichaam wordt gezaaid. Bij ons wordt dat van gelezen.
Ik weet niet hoe het hier is. Bij een begrafenis. Het lichaam wordt gezaaid in oneer. De begrafenis. Het wordt opgewekt in heerlijkheid.
En uit die overblijfselen komt. Een heel nieuw opstandingslichaam tevoorschijn. Een verheerlijk opstandingslichaam. Het wordt opgewekt in eer.
Net zo'n opstandingslichaam als de Heer Jezus had. Na zijn opstanding. Ziel en lichaam zullen worden verenigd als de Heer komt. En hoe het gaat.
Voor hem is niets te wonderen. En daarom jubelt Paulus het uit in de versen 54 en 55. De dood is verslonden tot overwinning. Dood, waar is uw prikkel?
Graf, waar is uw overwinning? In vers 51 tot 53 van 1 Korinthe 15.
Vers 51 tot 53 staat. Zie, ik vertel u een geheimenis. We zullen wel niet allen ontslapen, maar we zullen allen veranderd worden. In een ondeelbaar ogenblik, in een oogwenk bij de laatste bezuin.
En in de vers de bezuin zal klinken en de doden zullen opgewekt worden. De doden zullen als onvergankelijke mensen opgewekt worden. En ook wij zullen veranderd worden.
Want dit vergankelijke moet zich met onvergankelijkheid bekleden. En dit sterfelijke moet zich met onsterfelijkheid bekleden. Niet allen zullen ontslapen. Er is een generatie, de laatste generatie, als het bezuin klinkt, als de Heer Jezus komt, gelovigen die nog leven.
En 1 Thessalonicense 4 zegt dat de gestorven gelovigen die zullen eerst opstaan uit hun graven met een nieuw verheerlijkd opstandingslichaam.
Maar vrijwel tegelijkertijd. Een flits daarna zullen de levende gelovigen die daar nog leven veranderd worden.
Er staat hier ook in 1 Corinthië 15. En ook zo nieuw verheerlijk de opstaan uit het lichaam van hem ontvangen. We kunnen het ons niet voorstellen.
Je kan het ook nauwelijks begrijpen met je verstand. Maar de Bijbel zegt het. En dan zullen we. Dan zullen we hem tegemoet gaan, de Heer Jezus. In de lucht, zegt 1 Thessalonicense 4.
En wat een dag. Wat een dag zal dat zijn. Want dit vergankelijke moet zich met onvergankelijkheid bekleden. En dit sterfelijke moet zich met onsterfelijkheid bekleden.
En tot die dag. Tot de dag dat onze laatste dag op aarde aanbreekt. Of tot de dag dat hij komt, de Heer Jezus, om ons tot zich te nemen. Is hij, als we hem mogen kennen, de Heer Jezus, bezig om ons daarvoor klaar te maken.
Om ons meer en meer te veranderen naar het beeld van de Heer Jezus. En van degenen die ons zijn voorgegaan, mogen we weten, ze zijn bij hem. In de hemel.
Maar de hemel is niet alleen straks. De hemel begint al nu, als we tot geloof komen in de Heer Jezus. Dan mogen we leven met de Heer Jezus. Zoals van heen nog staat, heen nog wandelen met God.
De apostel zegt, onze wandel is in de hemelse gewest. We worden opgeroepen om de dingen te bedenken die boven zijn.
Waar Christus is. We zijn vaak zo vervuld met de dingen van beneden. En ik zeg het vanmorgen ook tegen mezelf. Maar dit is niet alleen iets, 1 Corinthe 15. Wat wijst op gaat gebeuren.
Maar ook dat de Heer ons daarvoor klaarmaakt. Gaat het eens na in uw leven. Gaat het eens na in je leven.
Hoe staat het ervoor? Hoe staat het ervoor? Is het niet zo dat dit vaak zo ver van ons afstaat? En daarom is het goed om daarbij bepaald te worden. Daarom is het goed om daaraan te herinneren worden.
Ik weet het zeker. De Heer Jezus kijkt uit naar die dag. Naar die dag dat Hij komt. En dat Hij als het ware letterlijk verenigd zal worden met zijn gemeente.
Maar is dat ook ons verlangen? Is het ook ons uitzicht? Zoals hier staat de opstanding. Christus is opgewekt uit de doden.
En is de eersteling geworden van hen die ontslapen zijn. Maakt dat iets in ons wakker? Dat je beseft. Hij de eersteling. Maar ik.
Met hem. Dat je uitziet naar die dag. En hoe het allemaal zal zijn. We zullen onze gestorven, daar ben ik vast van overtuigd, onze gestorven geliefde weer zien.
Maar allereerst gaat het om hem, om de Heer Jezus. Om zijn eer. Om zijn glorie. Om hem te zien. En Johannes 3 zegt, als hij verschijnt in eerlijkheid.
Ja, hij verschijnt in eerlijkheid. Zullen we het delen in zijn eerlijkheid. O lieve mensen, er ligt een geweldige erfenis voor ons. Daar wacht aan alle geestelijke rijkdomen die hij ons zal schenken.
En dan staat er nog iets bij. Daar staat er, we zullen hem zien. En we zullen hem gelijk zijn, zo als hij is. Dat kun je zo niet vatten met je menselijke verstand.
Wat een heerlijke toekomst. Wacht ons. En God zal alle tranen van hun ogen afwissen.
Openbaring 21. De dood zal er niet meer zijn. Geen rouw. Geen jammerklacht. Geen oorlog. Oekraïne. Nee.
En hij zal zijn rijk van vrede en gerechtigheid oprichten. Tegelijk. Tegelijk moet hier ook een waarschuwing klinken.
Ik ken u niet persoonlijk. Ik hoop en ik bid dat u alle de heer Jezus mag kennen en lief hebben. Het kan zijn dat hier iemand is. Die zegt nou als ik heel eerlijk ben.
Ik heb er nog geen zekerheid over. Of misschien wel iemand die meekijkt. Die misschien toevallig meekijkt. Deze boodschap van de opstanding en de vereniging met de heer Jezus.
Is voor de zijnen. Voor hen die in Christus zijn. Maar er zijn nog zoveel mensen. Zeker buiten. Maar misschien soms ook wel binnen. Van wie we misschien met pijn in het hart moeten zeggen.
Of dat je zelf zegt. Ik ben nog niet in Christus. Dat kan zijn dat er iemand meekijkt. En dan. Hoe verschrikkelijk het ook is. Maar ik moet het zeggen.
Dan zul je niet delen. In deze heerlijkheid. In deze rijkdom. Ook dan. Ook dan. Zal je graf eenmaal open gaan.
Aan het einde van het vrederijk. Als het grote oordeel daar is. Zal het graf open gaan. En dan zal het oordeel volgen.
En dat oordeel van de Bijbel. Zegt de Bijbel. Dat zal inhouden voor altijd. Gescheiden van God. Zonder Christus. Niet in de hemel.
Niet op de nieuwe hemel. De nieuwe aarde. Het nieuwe Jeruzalem. Maar in de hel. Een woord dat je bijna niet meer mag zeggen tegenwoordig. En ik huiver als ik het uitspreek.
Maar God. En ik zeg het met grote nadruk. God wil niet dat iemand verloren gaat. Hij wil ook jou redden. O kom dan tot de Heer Jezus. Stel je vertrouwen op hem. Geloof.
In hem. En Paulus zegt het elders. In de tweede Korintherbrief. Tegen mensen die hun vertrouwen nog niet op de Heer Jezus gesteld hebben. Laat je met God verzoenen.
En misschien denk je nu wel aan geliefden van je. Dat kan. Misschien een kind of een klein kind.
Of een goede vriend. Of een vriendin. Of een buurman. Of een collega. Van wie je weet. Tegen mij zegt hij misschien. Als je naar de kerk wil.
Als je wil geloven. Prima. Maar voor mij hoeft het niet. Ik geloof daar niet in. Ik geloof niet in de opstand. En dat kan heel veel pijn doen. Dat kan heel veel pijn doen.
Als kinderen of kleinkinderen en anderen weggaan. O maar de Heer wil ook hen redden. O breng ze bij de Heer Jezus in het gebed.
En er kan een moment komen. En er kan een moment komen. Dat je zegt praten daarover heeft. Dat gaat niet meer. Of dat je kind of je kleinkind. Ik was een keer ergens in een gemeente.
Kwam na afloop een ouder echtpaar naar me toe in tranen. Lieve kinderen van de Heer. En weet je wat ze zeiden? Onze kinderen geloven niet in de Heer Jezus.
En nu hebben we kleinkinderen. En we passen af en toe op. En weet je wat onze kinderen tegen ons zeggen? Je mag niet met jullie kleinkinderen over de Heer Jezus spreken. Dat willen we niet hebben. O en ze huilen.
Ik kan me ontzettend goed voorstellen. We hebben zo'n poosje gepraat. Zeg breng ze in het gebed bij de Heer. Breng ze bij Hem.
Misschien dat sommige mensen hier mijn nieuwsbrief lezen. Gisteren een stukje geschreven over een echtpaar.
Ze waren 60 of ruim 60 jaar getrouwd. Misschien wel 70. Ze waren al in de 90. Die vrouw die geloofde. Ging altijd naar de kerk.
Maar haar man geloofde niet. Al die jaren niet. En ze zegt. Ik ben altijd, elke dag voor hem blijven bidden. En toen kwam corona.
En toen kon die vrouw niet meer naar de kerk toe. En toen ging ze thuis naar de uitzending kijken. Ja, we hebben het allemaal moeilijk gevonden. Als je niet in de samenkomst konden komen.
En dat we thuis moesten kijken. Maar God gebruikt dat soms ten goede. Die vrouw die moest thuis naar de kerkdienst. En weet je wat er toen gebeurde. Toen ging haar man.
93 jaar oud. Die ging met haar meekijken. En die werd geraakt door de boodschap. En die kwam tot geloof. En jullie hebben een doopdienst. Maar ik denk niet dat je hier ooit al iemand gedoopt hebt die al 93 was.
Die man van 93. Die zag ik wel gedoopt worden. En toen mochten ze gelukkig weer naar de kerk toe. En toen is die gedoopt. Wonderlijk hè.
God wil niet dat iemand verloren gaat. Maar dat alle tot bekering komen. En breng je kinderen. Breng je kleinkinderen. Breng je geliefden. Misschien je ouders.
Of je vader of moeder. Breng ze bij de Heer. Je zegt. Heer ik kan ze niet bekeren. Maar u wel. O doe het. Spreek tot hen. Trek ze naar u toe. Laat ze weten dat ze niet zonder u kunnen leven.
Openbaar u zelf aan hen. Bekeer ze. Blijf bidden. En zie uit naar die dag dat het licht door gaat breken in hun leven.
Dat ze tot geloof komen. En dan is er feest in de hemel. De Bijbel zegt er is feest in de hemel. Overal. Eén zon daar die zich bekeert. En mag er ook feest bij ons zijn.
O wat is het heerlijk. En er zullen hier mensen zijn die dat weten. Als geliefde van je. Je kind of je kleinkind. Of wie dan ook. Je man, je vrouw misschien wel tegen je zegt.
Ik heb de heer Jezus leren kennen. Ik mag hem kennen. Ik mag hem lief hebben. Oh wat heerlijk. Wat heerlijk. En ik wil afsluiten met een paar versen.
Die spreken daar ook over. En misschien kunt u het erbij zoeken. Eén Peterus. Eén Peterus één. Daar wordt ook over deze dingen gesproken. O ja.
Eén Peterus. Eén. Vanaf versen drie.
Eén Peterus. Eén vanaf versen drie. Geprezen zij de God en Vader van ons Heer Jezus Christus. Die ons overeenkomst is zijn grote barmhartigheid.
Opnieuw geboren deed worden tot een levende hoop. Door de opstanding van de Heer Jezus Christus uit de doden. Tot een onvergankelijke, onverwelkelijke en onbevlekte en onverwelkbare erfenis.
Die in de hemelen bewaard wordt voor u. U wordt immers door de kracht van God bewaakt. Door het geloof tot de zaligheid die gereed ligt om geopenbaard te worden in de laatste tijd.
Daarin verheugt u zich. Ook al wordt u nu voor een korte tijd als het nodig is beproefd door allerlei verzoekingen. Opdat de beproeving van uw geloof die van groter waarde is dan die van goud dat vergaat en door vuur beproefd wordt.
Mag blijken te zijn tot lof en heerlijkheid bij de openbaring van Jezus Christus. Hoewel u hem niet gezien hebt, hebt u hem toch lief. Hoewel u hem nu niet ziet, maar gelooft verheugt u zich met een onuitsprekelijke en heerlijke vreugde.
En verkrijgt u het einddoel van uw geloof, namelijk de zaligheid van uw zielen. En zeker die zaligheid ontvangen we nu al als we tot geloof in de heer Jezus komen.
Die zaligheid wordt nog meer volkomen als het moment komt dat de hemel open gaat en het eind van ons leven en we bij hem mogen zijn. Maar die zaligheid wordt volkomen als hij komt om ons tot zich te nemen.
Als we hem zullen zien en die wordt, je zou kunnen zeggen, totaal volkomen openbaring 21, 22.
De nieuwe hemel, de nieuwe aarde, het nieuwe Jeruzalem. O lieve mensen. Wat een geweldige toekomst.
Wacht ons. En kunt u het zeggen? Ik hoop dat u het mee kunt zeggen. Ook voor mij. Door Gods genade. Geprezen zijn zijn grote naam.
Tot in eeuwigheid. Halleluja. Amen.