Filippensen 3

Spreker

E. Postma

Date
April 24, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Goedemorgen. Wat goed om jullie allemaal hier te zien. Heel veel bekende gezichten.! Allemaal een beetje ouder geworden. Grijze baden, grijze koppen. Voor degenen die mij niet kennen,! Irma en ik zijn hier opgegroeid, getrouwd. En 20 jaar geleden zijn we naar Zeeland gehuisd.

En nu zijn we weer gehuisd. We wonen nu in Amerongen. En zo kwamen we weer eens in contact met Henk en Dielke. Die zijn de avond bij ons geweest. Nou, zo van het een komt het ander en nu sta ik hier. Ik heb begrepen dat sommige van jullie dachten dat mijn vader zou spreken. Dat moet dan een beetje zijn als Jacob die zochtens wakker wordt en dat hij dan Lea ziet in plaats van Rachel natuurlijk. Maar we zullen het beste ervan maken.

Als ik spreek, dan ja, dan is er voor het eerst ergens spreek. Dan is het natuurlijk goed om te weten van ja, wat spreekt hij nou? Ik ga eruit van twee dingen in ieder geval die belangrijk zijn. Ik ga vanuit dat jullie door de week een getuige zijn in deze wereld. En dat deze zondag ook bedoeld is om daarvoor bemoedigd te worden om deze week met God te leven. Dus er zijn gemeentes waar elke zondag het evangelie opnieuw wordt gepreekt in de hoop dat mensen in de dienst tot geloof komen. Maar ik heb deze gemeente leren kennen als een plek waar de mensen zelf naar de mensen toe gaan en de morgen gebruiken om gesterkt te worden om hun rol als christen in deze wereld te spreken. Het tweede is, ja, ik hoop dat we het een klein beetje interactief maken dus ik heb hier zo'n wit ding opgeplakt. Maar ook, ja, zodat we ook met elkaar nadenken dat het niet alleen een monoloog is, maar dat we samen in gesprek zijn, een dialoog. Goed. Deze morgen is de week na

Pasen en we leven toe naar Pinksteren. En ja, dat noemen de Joodse mensen, noemen dat de Omer-tijd.

En Omer betekent de schoven, ze telden de schoven. Ze leefden als het ware die 50 dagen tussen Pasen en Pinksteren. Leefden ze in en ze leefden toe naar Pinksteren. Pasen was geweest, maar nu kwam Pinksteren.

En voor hun was Pinksteren, ja, natuurlijk dat ze de wet ontvingen en dat het volk Israël een verbond aanging met God. Nou, voor ons, wij kijken ook nu terug. We hebben net gehoord dat er een geweldig mooie dienst was vorige week.

Waar de opstanding van de Heer Jezus is gevierd. Ja, en nu kijken we vooruit naar Pinksteren, waar we niet de wet ontvangen, maar de Heilige Geest ontvangen.

Waar we niet alleen denken aan het verbond dat God sloop met Israël, maar ook aan de geboorte van de gemeente op de Pinksterdag. En natuurlijk, op die manier kun je er ook naar kijken dat de Omer-tijd echt iets is dat je kijkt tussen de eerste komst van de Heer Jezus en zijn wederkomst.

Dus we leven er als het ware tussenin. Er zit een soort spanning in ons geloof tussen wat we nu al ontvangen hebben van de Heer God en wat we in de toekomst nog gaan krijgen. Het beste komt nog, zei Corrie ten Boom er eens.

Nou, ik heb een passage uitgezocht uit de Bijbel die die spanning in zich heeft. Zodat we daarover na kunnen denken. En dat is dus Filipense hoofdstuk 3.

De Filipense brief is geschreven door Paulus 17 jaar nadat hij de gemeente in Filipense had gesticht. Dat was zijn eerste gemeente in Europa.

En in Filipense wonen veel Romeinen. En ja, hij zat in de Filipense, in Filippi zat hij in de gevangenis. Maar nou zat hij weer in de gevangenis, maar dit keer in Rome.

En het doel van die brief was om die gemeente te bemoedigen, want ze hadden veel vervolging. Het was een arme gemeente. En het was de enigste gemeente die Paulus ook was blijven steunen door al zijn reizen en zijn bediening heen, ook financieel.

En die gemeente die was bekend met Leiden. En dan zegt Paulus dat ze vreugde mogen beleven in de Heere God. Dat is de centrale, een vreugde die alles te boven gaat.

En ook dat je moet kijken als je die vreugde wil hebben naar de Heere Jezus. Het centrale thema in Filipense is een gedicht in hoofdstuk 2, daar kan je thuis maar eens lezen.

En eigenlijk alle andere dingen in die Filipense brief zijn uitwerkingen van dat centrale gedicht. Dat gedicht gaat over wie de Heere Jezus was. En hoe wij het voorbeeld van de Heere Jezus kunnen volgen.

En elk hoofdstuk daarna is zo'n uitwerking en de uitwerking hoofdstuk 3. Daar brengt Paulus een verband tussen zijn leven en dat van de Heere Jezus.

Om ook ons te bemoedigen om die weg te gaan. Nou goed, dat is genoeg inleiding. De tekst kun je meelezen.

Ik moet ook op een biemer drukken, maar ik zal hem eerst voordragen. Dan gaat het me teveel om dat in één keer te doen. Als je het zou willen doen, ja dan bladeren we maar mee.

De tekst gaat zo. Voor het overige broeders en zusters, laat de Heer uw vreugde blijven. Het is voor mij niet moeilijk om te herhalen wat ik u al geschreven heb.

Het is voor uw eigen best wil. Maar pas op voor die honden. Die met hun kwalijke praktijken, met die versnijdenis van ze. Wij zijn het die besneden zijn met hun kwalijke praktijken.

Of wij verrichten onze dienst door de geest van God. En laten ons voorstellen op Christus Jezus. Niet tot op onszelf. Hoewel ik reden genoeg zou hebben om op mezelf te vertrouwen.

Als anderen menen dat te kunnen doen. Dan kan ik dat zeker. Ik werd besneden toen ik acht dagen oud was. Ik behoor tot het volk van Israël.

Wat tot de stam Benjamin nog wel. Ik ben een geboren Hebraïer. Met de wetsomvatting van de fariseeën. En?

Ja, ik heb de gemeente fanatiek vervolgd. Aan wat er in de wet over gerechtigheid staat, voldeed ik volledig.

Maar. Wat voor mij winst was. Ben ik om willen van Christus als verlies gaan beschouwen.

Sterker nog, alles beschouw ik als verlies. O, het kennen van Christus mijn Heer. Dat overtreft toch immers alles. Om willen van Hem heb ik alles prijsgegeven.

Ik heb alles als afval weggegooid. Ik wil de Christus winnen. En één met hem zijn. Niet door mijn eigen rechtvaardigheid. Omdat ik de wet naleef. Maar door die van God.

De rechtvaardigheid die er is door het geloof in Christus. Ik wil Christus kennen. En de kracht van zijn opstanding ervaren. Ik wil delen in zijn lijden.

En gelijk worden aan zijn dood. In de hoop. Misschien ook zelf uit de dood op te staan. Niet dat ik al zover ben. Of dat ik mijn doel al heb bereikt.

Maar ik houd vol. Eens te kunnen grijpen waarvoor Christus mij gegrepen heeft. Sorry.

Ik ben even de tekst geïnteren. Ik wil Christus kennen. In de kracht van zijn opstanding ervaren. Ik wil delen in zijn lijden. En aan hem gelijk zijn in zijn dood.

In de hoop misschien ook zelf uit de dood opstaan. Niet dat ik al zover ben. En mijn doel al heb bereikt. Maar ik houd vol. In de hoop eens te kunnen grijpen. Waartoe Christus mij gegrepen heeft.

Broeders en zusters. Ik beeld me niet in. Dat ik het al heb bereikt. Maar één ding is zeker. Ik vergeet wat achter me ligt. Ik richt me op wat voor me ligt.

Ik ga recht op mijn doel af. De hemelse prijs. Waartoe God mij door Christus Jezus roept. Goed.

Ik wil zo eens door die tekst heen gaan. Om eens te kijken wat daar nou echt gezegd wordt. Het begint dus met die opdracht. En nou kan ik geloof ik dat wel doen. Ja.

Hij doet het. Kunnen jullie het ook een beetje volgen daar. We gaan eerst even over die tekst.

Laat de heer uw vreugde blijven. Nou Paulus heeft dat dus vijftien keer. Zegt hij dat in die brief van de Filipensen. Dus vandaar die opmerking dat het hem geen moeite kost om te herhalen wat hij al geschreven had.

Wij kennen. Als wij een preek horen dan. En die hebben we al gehoord. Dan zeggen we ja. Dat weten we allemaal al. Maar in de reclame wereld. Daar is het herhaling heel erg belangrijk.

Dus dan is het voor ons. Ja. Dat wij goed die boodschap overkomen. Dus het is belangrijk. En daarom zegt hij. Ik vind het niet erg om het nog eens een keertje te herhalen.

Laat de heer uw vreugde blijven. En. Ja. Wat is dat dan voor vreugde? Ja. Dat is die vreugde die dus alles omstandigheden te boven gaat.

Paulus zit in de gevangenis. En hij kan dus anderen bemoedigen. Hij. Heeft vreugde uit heel iets anders dan zijn omstandigheden. Hij heeft voldoening over zijn leven.

Hij kijkt terug op zijn leven. En ziet wat er allemaal gebeurd is. Dat is ook vreugde. Als je weet. Mijn leven is. Heb ik met God geleid. Ik heb. Het heeft zin gehad. Mijn leven heeft.

Functie heeft bestaan. Het is ook een vreugde. Dat je kan genieten van. Wat God in levens van anderen doet. Dat je ziet. Oh. Die gemeente van die Filipens. Die heb ik gesticht.

En 17 jaar later. Is hij er nog? En de reddings. Alex. Ben 20 jaar weg geweest. En iedereen zit er nog. He. Daar kan je ontzettend blij van worden. Weet je. He. Het is een vreugde die aanstekelijk werkt.

Christenen staan wel een beetje bekend om. Juist saaien. En mensen die nooit een lolletje maken. Maar. Ik denk dat wij een vreugde hebben. Die gewoon. Veel beter is. We hebben een veel betere bron van vreugde.

En als je dat realiseert. En daarna opeens gaat naar die. Pas op voor die honden. Dan moet ik weer even op het knopje drukken. Pas op voor die honden. Met die kwalijke praktijken. Nou.

Dan denk je bij jezelf. Wat een overgang. Dat begint opeens. En Paulus. Wat voor taalgebruik gebruik jij. Dat is toch een. Dat is toch een apostel niet waardig.

Om mensen voor hond uit te schelden. En die versnijdenis. Nou. Dat is. Dat is eigenlijk letterlijk verminking. En dan zegt hij ook nog. Dat hij reden genoeg heeft.

Om op zichzelf te vertrouwen. Nou. Je moet maar durven. Om dat zomaar van jezelf te zeggen. Is dat niet een beetje. Aanstootgevend. Dus wat is de reden waarom Paulus eigenlijk zo praat.

En. Op wie is hij nou eigenlijk zo. Ontzettend boos. Nou. Allereerst moet je weten. Dat het hier gaat. Om een groep Joodse christenen.

Zij reisden Paulus na. En wat zij wilde eigenlijk. Is dat al die heidenen. De mensen die tot geloof waren gekomen. In andere gemeenten. Dat die zich gingen gedragen.

Als een Jood. Dus zij zeiden van ja. Je moet je ook laten besnijden. En je moet je ook aan die. Ja. Aan onze Joodse wetten houden. En ja.

De Sabbat. En. En. En. Ga zo maar door. En. Paulus die zag. Dat dat een bedreiging was. Voor die gemeente. Dat de vreugde die ze hadden.

In Jezus Christus werd weggenomen. Dat ze weer. Moesten vertrouwen. Op zichzelf. Op waar je vandaan komt. Je afkomst. En. En ja.

Dat je je ging gedragen. Als een. Als een. Als een. Als een. Als een. Als een. Als een. Als een. Als een. Als een. Als een. Als een. We hebben nu pas. Gehoord. Dat Jezus uit de dood is opgestaan. Vanochtend. Toen we aan het bidden waren.

We hebben gelezen. Het is volbracht. De uitspraak. Van de Heer Jezus. En als je dat weet. Ja. Dan snap je wel. Dat Paulus de gemeente daarvoor wilde beschermen.

Voor zo'n bedreiging. En dat taalgebruik. Hoe zit dat daar dan mee? Nou. Nou, je moet weten dus dat het waren Romeinen die die brief lazen. En die waren gewend aan Romeinse retoriek, dus hoe Romeinen brieven schreven.

En wat een Romein gewend was om te doen, als je een betoog hield, dat je ergens in je betoog een soort uitweiding erin stopte. En die uitweiding, ja, die moest je markeren met ander taalgebruik.

Dus dat deed je met spot en ironie en overdrijvingen. En daarmee maakte je in die uitweiding als het ware je punt tegenover je tegenstanders duidelijk.

Dus dat deed Paulus ook. En daarom die honden. Dat is eigenlijk een verwijzing naar Deuteronomium waar gesproken wordt over mannelijke cultische prostituees.

En vandaar die link met verminking en versnijding. En dat staat natuurlijk tegenover dat onderste rijtje, dat besneden zijn. Dat is natuurlijk het besneden zijn van hart. En hun kwalijke praktijken, dat is eigenlijk hun kwalijke werken, hun kwalijke bediening.

Dat staat tegenover het verrichten van je dienst door de geest van God. En zo ook, pas op voor die versnijdenis van ze. Daar waren ze zo trots op.

Moet staan tegenover, laat ons voorstaan op Christus Jezus. Dus niet op jezelf vertrouwen, maar op de Heer Jezus vertrouwen. En zo ook, dat enorme zelfvertrouwen dat Paulus uitspreekt.

Dat is ook bedoeld om, zeg maar, je aan het denken te denken van ja, dat enorme zelfvertrouwen, wat heb je daar nou eigenlijk aan? Wat levert dat op? Zijn zuivere afkomst.

Zijn Hebraïer zijn. Zijn geboren Hebraïer zijn nog. Zijn rituele perfectie. Het volgen van de school van de fariseeën.

Waar leidde het toe? Dat hij een vervolger werd van de gemeente. Dat was het effect. Het bracht hem niet dichter bij God. Het bracht hem juist verder weg van God. Dus, dat brengt ons bij de vraag waar ons vertrouwen op is gebaseerd.

Is ons vertrouwen gebaseerd op wat de Heer Jezus heeft gedaan met de opstanding? Dat hij uit de dood is opgestaan? Is ons vertrouwen gebaseerd op, ja, dat we de Heilige Geest ontvangen hebben als een garantiebewijs?

Net zoals ik hier een trouwring heb en duidelijk heb, ik hoor bij Irma, dat de Heilige Geest een garantiebewijs is dat wij ooit eens zullen opstaan uit de dood. Zo heeft de Heilige Geest ook een zegel voor ons.

Dat is, leef je in de obertijd. Weten waar je vertrouwen is. Dat je dat telt en dat je daar bewust van bent. Of vertrouwen we op ons zelf.

En daarom zegt Paulus, Dat heb ik al behandeld. Dat gaat lekker snel, hè. Daarom zegt Paulus, maar wat mijn winst was, ben ik om willen van Christus als verlies gaan beschouwen.

Dus economie, winst en verlies. Hij heeft het als verlies afgeschreven. Als een schip dat vol kostbare lading is, maar dat moet hij al die lading overboord gooien om veilig de haven te bereiken.

Als afval weggooien. Als een kliekje voor de honden, zeg maar. Afval of mest. Zo heeft hij alles opzij gezet. Omdat hij Christus wilde leren kennen.

En dat is een hele andere, dat is de tegenstelling die van belang is. En ik vroeg mij af deze morgen, hoe zit dat met ons? Wat beschouwen wij nog? Als winst.

En is het tijd om het als verlies te gaan beschouwen? Wat zijn de dingen die in de wereld heel belangrijk zijn, maar ons afhouden van de relatie met de Heer Jezus?

Wat zijn de dingen waar we ons misschien op voor laten staan? Terwijl het tijd is om dat achter ons te laten en ons vertrouwen echt op de Heer Jezus te stellen.

Dus ik dacht, daar heb ik een mooie flip over voor. Ik heb de opdracht gekregen vanwege de camera met mijn linkerhand te schrijven. Dus ik dacht, ik vraag het gewoon eens aan jullie.

Ja, er zit geen chatfunctie denk ik in de video. Maar ik vraag het dan maar aan de zaal. Wat zijn nou dingen, goede voorbeelden, waarin we elkaar kunnen voorhouden?

Dat zouden we als verlies moeten gaan beschouwen. Om Christus te winnen. Ja, nou moet je even nadenken. Maar dat is wel goed, dan raak je erbij betrokken.

Je huis. Dat kan heel bezit in een huis. Ja, jullie kunnen het nou niet lezen, maar daar staat je huis.

Je hobby. Wat hoorde ik daar? Je hobby. Ik herhaal het ook een beetje voor de stream. Je hobby. Ja, dat kan je enorm afleiden van...

Het kan een kracht zijn. Om in je hobby iets getuigen te zijn. Het leedt in actions en zo. Maar het kan ook heel erg je afleiden van...

Je uiterlijk. En je werk hoor ik. Ja. Ja. Dat je zo met je werk bezig bent dat je eigenlijk vergeet je leven te leiden.

Ja. Uiterlijk. Ja. Is dat alleen voor de zusters een uitdaging, ook voor de mannen? Ja. Denk voor allebei misschien wel, hè.

Dat je geaccepteerd wil worden. Ja. Je werk. Gezondheid. Gezondheid.

Dat je zo met... Gezondheid bezig bent dat het je afleidt van Christus. En je bent onafhankelijk. Je kunt hetzelfde. Ja, ja, precies.

Die onafhankelijkheid weer. Dat je dan weer vertrouwt op jezelf. Ja. Dat vind ik een mooie. Ja. Ja.

Status. Status. En hier werd ook al een keer wat geroepen. De telefoon. De telefoon. Je mobieltje. Ja.

Je mobieltje. Dat was een hele goede hoor ik hier. Dus ik zie iedereen lachen. Dus dat betekent dat meer dan die herkennen. Dus. Ja. Mobiel. En status werd ook geroepen, hè.

Ja. Zijn hier mensen van adel? Dat bedoelen we denk ik niet, hè. Je auto of zo. Of hoe mensen in je wijk naar je kijken.

Of als je op school zit. Ik weet niet of. Tieners, hè. Je hebt nu vakantie. Maar op school. Status misschien ook wel heel belangrijk. Ja. Ja. Ja. Geef er heel veel voor, hè.

Doe heel veel aan. Ja.

Ja. Nou. Voor Paulus was het dus alles of niets. Hij heeft dit allemaal als vuilnis weggegooid.

Ja. Hij wilde Christus kennen. En dat was voor hem veel belangrijker dan dit allemaal. Daar gaat het om. Als je de tekst goed leest, dan zie je dat Paulus een aantal wilsbesluiten met ons deelt.

En de bedoeling is natuurlijk dat wij ook nadenken of wij zo'n wilsbesluit nemen. Ja. Ja. Dus, we gaan even weer terug naar, kijk, de switch is al gemaakt.

Ja. Dus hij heeft vier keer, zegt hij, of hij zegt vier keer alles, zegt hij. Maar hij zegt ook vier keer ik. En hij zegt ten eerste dat hij alles prijs gaf om Christus te winnen.

Nou, daar hebben we nu over nagedacht. Het tweede wat hij zegt is dat hij bereid is te delen in zijn lijden en gelijk te worden aan zijn dood om de kracht van de opstanding te ervaren.

En de derde die hij zegt is dat hij vergeet wat achter hem ligt en zich richt op het doel dat voor hem ligt, die hemelse prijs. Nou, eerst even over die tweede dan. Dat hij bereid is te delen in zijn lijden.

Wat betekent dat? Daar zijn best wel wat vragen over te stellen. Ik zal eventjes door klikken. Ja.

Ik wil Christus kennen de kracht van opstanding. En hij hoopt misschien zelf uit de dood op te staan. Nou, wat bedoelt hij nou met de opstandingskracht ervaren? Wat zou Paulus daarmee hebben bedoeld?

En delen in zijn lijden, wat houdt dat dan eigenlijk in? En gelijk worden aan zijn dood. En dan, Paulus hoopt uit de dood op te staan? Is hij daar dan niet zeker van?

Als Paulus al twijfelt of hij uit de dood op staat, hoe zou het dan wel met ons zitten? Weet je wel? Zulke vragen zou je kunnen stellen als je deze tekst leest.

Nou, ik denk dat ik allereerst kan melden dat Paulus niet twijfelt aan zijn redding. Het gaat hem helemaal niet om daarover te hebben. Maar het gaat om dat hij alles uit die relatie wil halen.

Hij wil die relatie met Christus, dat kennen van Christus. Dat is voor hem zijn drijfje. Dat is het allerbelangrijkste. Dat is niet kennen vanuit een boekje. Dat is ook niet kennen omdat de buurman Jezus kent.

Maar dat is een persoonlijk kennen. Ervaringskennis. Zoals ik Irma ken. Dat is een kennen die je hebt door een relatie. Dat is het type kennen dat hier bedoeld wordt.

Hij wil daar alles uit halen. Nou, en dan hebben we het ook nog eens even over dat hij één met hem wil zijn. Nou, hoe intiem wil je het hebben beschreven?

Ja? En daarvoor wil hij die opstandiskracht ervaren en delen in zijn lijden. Dat is typisch hoe een discipel een rabbijn volgt.

Een rabbi, als een discipel een rabbi volgt, dan doet die discipel precies na wat die rabbi deed, zodat hij leert wat die rabbi in die situatie zou doen.

Iedereen kent dat liedje wel, hoe het wendier hebben lacht, lachen alle chassidim. Dus precies navolgen. En omdat Jezus is gestorven, wil Paulus, omdat Jezus is geleid, wil Paulus dat ook, omdat hij Jezus uit de dood is opgestaan, wil Paulus ook die opstandiskracht ervaren.

En een deel daarvan heeft hij al ervaren en een deel moet hij nog ervaren. Een deel heeft hij al gehad. Hij heeft al gedeeld in zijn lijden. Paulus zat daar in de gevangenis.

Ja? En hij heeft ook wel iets gezien van de opstandiskracht. Maar hij weet ook dat het ultieme nog moet komen. Dat hij zal opstaan tussen de doden uit.

Zo staat het er eigenlijk letterlijk. Dat hij weet dat als de Heer Jezus terugkomt en dat de gelovigen bij hem zijn, dat dat de ultieme vervulling is van die relatie.

En daarom is het nog al en nog niet. En dat is weer die omertijd. Weer wachten. En tellen en vooruit gaan. Maar ook al zien wat je al hebt ontvangen.

Nou, recent zie ik dat in heel veel boeken en tijdschriften in Evangelisch Nederland wordt gesproken over intimiteit met God. Maar in heel veel van die boeken wordt er niet altijd een verbinding gelegd tussen het deelhebber aan zijn lijden en zijn opstanding.

En dat is belangrijk dat we daarover nadenken. Dat we in alles de Heer Jezus volgen. Intimiteit las ik ergens. Met Christus wordt mogelijk omdat Christus werd wat wij zijn, zodat wij in navolging kunnen worden wat Christus is.

Niet op een manier waarop de onderscheid tussen schepper en schepsel vervaagt. Maar zoals een vroege Bricenteinse monnik het schreef. Het is zoals wanneer je ijzer in het vuur legt.

Het blijft ijzer, maar het neemt bepaalde eigenschappen aan van het vuur. Namelijk licht en warmte. Hebben wij die opstandingskracht in ons leven ervaren?

Waar denk jij dan aan als je zo'n tekst leest? Waar denken jullie aan? Hoeft niet op te schrijven dit keer, mag het gewoon zeggen. Wanneer heb je de opstandingskracht in de Heer Jezus ontvaren?

Toen je hem ontmoette. En dat lijkt heel erg op wat Paulus had. Wanneer heeft de Heer Jezus ontmoette? Paul, Paul, waarom vervolg je mij?

Toen jij hem ontmoette heb je iets van de opstandingskracht, want hij leefde. Anderen? Toen je van de trap viel.

Toen je van de trap viel? Ja. Kan je er iets meer over vertellen? Of? Nou ja, ik vond de trap en ik dacht, oei, wat gaat naar me neer. Dat is wel geweldig.

Ja. Je werd er blij van. Ja. Ja. Wauw. Een geweldige tuigenis. Dankjewel, zuster Takke. He? Ja. Ja.

Ja. Ja. Ik denk dat de meeste christenen eigenlijk... Ja. Het mooiste is als je betrokken bent bij een wedergeboorte.

Dat is voor mij de manier waarop ik nog het meeste opstandingskracht van de Heer Jezus ervaar. Het is natuurlijk mooi als je bidt en iemand wordt genezen of dat je gebedsvoeringen ervaart.

Dan zie je ook dat de Heer leeft. Maar het mooiste vind ik nog als je betrokken bent bij een wedergeboorte. Dat iemand zelf zo'n ontmoeting heeft bij de Heer Jezus. En dat lijkt me ook de beste manier om in de gemeente groei te hebben.

Dat iedereen is betrokken is bij een wedergeboorte. Dat zou ik jullie van harte allemaal gunnen. Gunnen. Dat zou geweldig zijn. En delen in zijn lijden betekent ook dat we een prijs betalen.

Het een komt niet zonder het ander. De graankorrel moet eerst serven voordat hij vrucht kan dragen. Ja. Ik denk dat het heel belangrijk is dat ons realiseerde dat voor Paulus rechtvaardigheid geen doel was.

Het ging hem niet om een ticket naar de hemel. Het ging hem om veel meer. Die intimiteit met God. Hij wilde naar de hemel omdat hij daarbij dicht bij Jezus was.

Precies wat zuster Takke zei van die trap. Ah, dan ga ik naar de Heer toe. Kijk, dat is natuurlijk, als dat je richtpunt is. Ja. Daar ging het hem om.

Eén woorden in zijn lijden. Om zo dicht bij hem te zijn. Nou, en dan het laatste punt. En dat is dat Paulus bereid was om het verleden achter zich te laten.

Tijdens de zangdienst werd dat, denk ik, ook al even aangeraakt. Het verleden achter je laten. Het verleden niet je toekomst laten bepalen.

Het verleden niet je heden te laten bepalen. C.S. Lewis heeft ooit eens een keer gezegd dat de duivel graag wil dat we bezig zijn met dingen die je niet kunt beïnvloeden. En dat is je verleden of je toekomst.

En God wil dat je bezig bent met het heden en je eeuwigheid. Want daar heb je wel invloed op, met je keuzes die je maakt. Ja. Het verleden achter je laten.

En je uitstrekken naar de toekomst. Misschien schaam je voor je verleden. Laat dan die schaamte niet je toekomst bepalen. Laat dat je vreugde niet bederven.

Of misschien kun je niet vergeten wat ze je hebben aangedaan in het verleden. Dat kan ook. Ook dan zegt Paulus, laat het verleden niet je toekomst bepalen.

Maar strek je uit naar de hoofdprijs. Ga voor die hemelse roeping waartoe God je heeft geroepen. Ook jou. Ik wil afsluiten met drie vragen.

Lees rustig door. Neem eens een moment voor jezelf. Misschien moet je één zo'n vraag eruitpukken en eens met God bespreken op alle drie. Denk eens aan de wilsbesluiten die Paulus heeft genomen.

En je kunt je afvragen welke wilsbesluiten kan ik vandaag nemen. Lees daar eens tijd voor. Misschien kan Gods geest uit je hart spreken.

Zo'n moment van stil zijn. ZANG EN MUZIEK. ZANG EN MUZIEK. ZANG EN MUZIEK. ZANG EN MUZIEK. Eu obviously het allegrade varie van jezelf.

Ze75 j個 cover en van jezelf. Ze75 j個 cover en van jezelf. Ze75 j個 cover en van jezelf. Ze75 j個 cover en van jezelf. Ze75 j個 cover en van jezelf. Welke bedankt je ook eendedel van jezelf. Ze75 j個 cover en van jezelf. Ik koop wel al jezelf. Ik ga president van jezelf. Dat kan een andere voor jezelf. Ik ga talen vo past jezelf. Het amb me wat women van jezelf.

Ik ga dir eenTobeelde al jezelfs. Vader in de hemel, dank u wel dat we altijd bij u mogen komen.

Dank u wel dat er gerechtigheid is van u die we mogen ontvangen door geloof in de Heerde Jezus. Dank u wel dat we ons mogen richten op u Heerde Jezus.

Niet alleen als een voorbeeld, maar dat we echt een levende relatie met u mogen onderhouden. En uw navolgers mogen zijn. Zelfs in het lijden en de dood en de opstamming.

Dank u wel dat we een heerlijke toekomst hebben waarin we zeker weten dat we zullen verrijzen.

En wat in oneer gezaaid wordt in uw verheerlijke vorm zal terugkomen. Dank u wel dat we met u van heerlijkheid tot heerlijkheid gaan. Dank u wel Heerde Jezus dat u straks alles aan uw voeten zal onderwerpen.

Zelfs de dood. Dank u wel dat we bij u mogen horen. Heerde, wilt u ons helpen om in dit leven ons niet af te laten leiden door alles wat er speelt.

We brengen gewoon alles wat er gezegd is ook in stilte totdat u, wat u ermee kan doen heerde. Gaat u maar aan de slag in ons. Ik spreek ook tot mezelf heerde als ik deze dingen lees.

Heerde, dat we keer op keer heerde. Al die dingen die hier voor me hangen geen kans geven om tussen u en ons in te staan.

Wilt u ons helpen als lichtende sterren in deze maatschappij te leven. Nederland heeft u nodig heerde God en u heeft ons de opdracht gegeven om te laten zien wie u bent in deze wereld.

Ik bid u voor deze gemeente. Wilt u hen helpen in baren en lichten zijn. Het alternatief uit te leven. Te laten zien wie u bent.

Dat er getuigenis. Dat mensen ook mag opvallen. En wilt u ook honger geven in baren. Een honger naar u. Een zoeken naar u. Om dan nog vele behouden mogen worden.

Amen.