Pasen het onmogelijke is mogelijk geworden

Date
April 17, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Je moet helemaal rondkijken om ze allemaal te zien. Wat een feestelijke morgen van ons. Het verblijven zoals ik alle kinderen ook zie die in de dienst zijn.

En toen ik daar net zo zat, dan moest ik denken aan Ethiopië waar we zondag ook alle kinderen in de dienst hadden. En met ze zongen. En dat is werkelijk fantastisch.

En het is heerlijk om zo vanmorgen in jullie midden te zijn. En in de voorbereiding dacht ik, ik ga beginnen met wat aan de kinderen te vragen. Misschien dat ze me kunnen helpen. Als je wat ouder wordt dan als ik, dan word je soms wat vergeetachtig.

Ja, dat is zo. En wie van de kinderen kan me nog vertellen wat er nou op Goede Vrijdag gebeurd is? Wie kan dat vertellen? Want dat kennen jullie denk ik wel, dat verhaal.

Ja, kom maar. Kijk, jij komt vertellen wat er op vrijdag gebeurd is.

Ik hoop dat ze het allemaal horen. Vertel het maar. Ze pakten Jezus op. Ze pakten Jezus op. En brengden hem naar Pilatus.

Naar Pilatus. En toen? Werd hij aan het kruis gehangen. Nee toch? Echt waar?

Werd hij aan een kruis gehangen. Waarom? Omdat hij op Sabbat mensen beter maakte en dat mocht.

En ze vonden dat het niet mocht. Oh, weg met hem. Ja? En daarom heeft hij hem aan het kruis gegaan. En toen? Wat gebeurde er toen?

Dan is hij daar gestorven. Nee toch? Echt waar? En toen? Wat gebeurde er toen? Toen hij daar gestorven was aan dat kruis?

Werd hij in een graf gelegd. En na drie dagen werd hij... En hij werd in een graf gelegd. En wat gebeurde er toen op zaterdag? En na drie dagen stond hij weer op.

Dat kon toch niet? Dat was toch een hele grote steen? En er waren toch soldaten bij het graf? Of niet? Wel. Maar een engel, die rolde de steen weg.

Ja, er kwam een engel, hè? En die rolde de steen weg. En die soldaten. Ze zijn allemaal hard weggelopen, denk ik. Of niet? Ze gingen naar Pilatus toe.

En ja, en toen zeiden ze, ze hebben hem gestolen, hè? Maar dat geloven we niet. Hij is? Opgestaan. Goed zo, hij is opgestaan. Geweldig.

Geweldig. Dan mag je weer gaan zitten. Ja, geweldig. Dan hoef ik het paashevangelie niet meer voor te lezen aan u. Ik ga iets anders lezen.

Ik neem u even mee naar Johannes 10. Een paar verse maar. Wat heerlijk als de kinderen het kunnen vertellen. Dat betekent dat hun vaders en moeders het ook hebben verteld.

Toen onze kinderen nog klein waren, begonnen we ook altijd op de eerste paasdag met het paashevangelie. Maar ja, nu zijn we maar samen mee, mijn vrouw en ik. Maar we hebben samen vanmorgen ook het paashevangelie gelezen.

En we hebben samen gezongen, ik weet dat mijn verlosser leeft. En dat weet u ook hopelijk. Dat is het geweldige van deze dag. Ik lees u Johannes 10. Vanaf vers 14.

En dat is ook voor de kinderen begrijpelijk. Dat is de Heer Jezus zegt, ik ben de goede herder.

En ik ken de mijne en word door de mijne gekend. Zoals de vader mij kent en ik de vader ken. En ik geef mijn leven voor de schapen.

Met andere woorden, ik ben bereid zoals die kleine meid zei, naar het kruis te gaan. Ik heb nog andere schapen. Die niet van deze schaapskooi zijn.

Ook die moet ik binnenbrengen. En ze zullen mijn stem horen. En het zal worden één kudde en één header. En daarom heeft de vader mij lief.

Omdat ik mijn leven geef om het opnieuw te nemen. Niemand neemt het mij af. Maar ik geef het uit het mijzelf.

Ik heb macht het te geven en heb macht het opnieuw te nemen. Dit gebod heb ik van mijn vader ontvangen. En dan uit hoofdstuk 11 vers 25 en 26.

Jezus zei tegen haar, Martha, ik ben de opstanding en het leven.

Wie in mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven. En ieder die leeft en in mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid.

Gelooft u dat? Tot zover Gods woord als inleiding voor deze morgen. Ik heb boven de overdenking gezet, Pasen.

Het onmogelijke is mogelijk geworden. En daarom lazen we ook die geweldige woorden. Ik ben de opstanding en het leven.

Wie in mij gelooft. En dat is ook niemand anders waarin je kunt geloven. Hij is de enige die zal leven, ook al was hij gestorven. En ieder die leeft en in de Heer Jezus gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid.

We hebben die prachtige liederen gezongen over de opstanding van de Heer Jezus. Maar dat heeft een geweldige betekenis ook voor in ieder van ons.

En daar willen we elkaar vanmorgen mee bemoedigen. En daarom ben ik zo blij dat ik hier mag zijn. En dat hebben we zo nodig, elkaar te bemoedigen. In de tijd waarin we leven waar zoveel op ons afkomt.

Waar de meest vreselijke dingen vandaag gebeuren. Wij vieren paasfeest. En in Oekraïne vallen de bommen. En in Ethiopië sterven vandaag de mensen van honger.

Dat is de wereld waarin wij leven. En als je geen houvast hebt, zou je er depressief van kunnen worden. Maar wij hebben een houvast in de Heer Jezus Christus.

Jezaja, die getuigde zelfs al van de opstanding. Hij zegt in hoofdstuk 26 vers 19. U doden zullen leven.

En hij zegt, ook mijn lichaam zal opstaan uit de dood. Wat is dat geweldig. En dan zegt hij, ontwaak maar en juich maar.

U die woont in het stof. Hij wist het. En wij weten het. De dood heeft niet meer het laatste woord. En Jezaja sprak over de rechtvaardigen.

Hij sprak bijvoorbeeld over Abraham. Ze zullen opstaan. En Abraham, zoveel duizenden jaren geleden, zag al uit naar de stad met fundamenten.

Waar God de bouwer en ontwerper is. En die stad is niet hier op aarde. Die stad is in de hemel. Hij had een hemelse toekomst.

Dat is het geweldige van de opstanding van de Heer Jezus. Dat mensen een hemelse toekomst kunnen krijgen. En Abraham verlangde al naar die stad.

En ik moet u zeggen, ook ik verlang naar die stad. Als je ouder wordt, ga je er steeds meer naar verlangen. En Jezus' woorden waren in de eerste plaats gericht tot Israël.

En dat begon al toen hij pas geboren was. De oude Simon was in de tempel. En nam Jezus als baby in zijn armen. En zei, want mijn ogen hebben uw zaligheid gezien.

Die u bereid hebt voor de ogen van alle volken. Voor u en voor mij. En daarom is de zaligheid, dat is het eeuwige leven.

Door de Heer Jezus voor iedereen. Dat is de heerlijke boodschap. Dat we niet hoeven te zeggen, het is misschien vandaag maar voor twee mensen die hier zitten. Nee, het is voor iedereen.

Voor de ouders en ook voor de kinderen. Wat Jezus zei, laat de kinderen tot mij komen. En daarom is het zo heerlijk dat ze hier zijn vanmorgen.

En dat ze de evangelie ook mogen horen. En verhinder ze niet. Want voor de kinderen is het koninkrijk der hemelen. Prachtig. Geweldig. De discipelen hadden grote moeite.

Met al die mooie woorden van de Heer Jezus. Met zijn uitspraken. Zeker als het ging. Over zijn lijden en over zijn sterven. Daar moesten ze eigenlijk niets over horen.

Dat wilden ze ook niet. En ze begrepen die woorden ook niet. Ze konden het ook nog niet begrijpen. Wat moesten ze met die woorden?

Ik leg mijn leven af. Om het opnieuw te nemen. Waarmee jij bedoelde dat hij ervoor koos om naar het kruis van Golgotha te gaan.

Hij koos ervoor. Om daar te sterven. En macht had hij. Om het weer.

Om weer op te staan. Uit de dood. En daarom. Was. Toen de Heer Jezus was gestorven.

En in het graf was gelekt voor de discipelen. En alle die daarbij betrokken waren. Was alle hoop vervlogen. Het waren drie mooie jaren geweest.

Inderdaad. Ze hadden heel wat beleefd met de Heer Jezus. Tekenen. Wonderen. Van alles hadden ze meegemaakt. Maar ja. Je weet het toch. Dood.

Is. Dood. Dat is onherroepelijk. En ze waren blijkbaar. Alle woorden. Over zijn opstanding vergeten.

En op het kruis. Legde de Heer Jezus. Zoals hij had gezegd. Zijn leven af. Vader.

In uw handen. Beveel ik mijn geest. Zo stierf de Heer Jezus. En hij ging naar het paradijs.

Want dat had hij gezegd. Teken die ene man. Die moordenaar. Die op het laatste moment in zijn leven nog tot geloof kwam. Heden zult gij met mij zijn. In het paradijs.

En op de derde dag. Heeft de Heer Jezus het paradijs weer verlaten. En is hij met geest, ziel en lichaam opgestaan.

Uit het graf. Uit de dood. Niemand wist het. Niemand had het gezien. Het is een geheimenis wat daar gebeurde.

Maar we weten. De steen is weggerold. We weten het. De soldaten zijn gevlucht. En vroeg in de morgen. Gingen de vrouwen naar het graf.

Met specerijen. Om zijn lichaam te zalven. De laatste eer aan hun doden te geven. Het graf was leeg.

De steen was weg. Ze hebben hem meegenomen. Ze hebben hem gestolen. Ze hebben hem ergens anders neergelegd. Ze geloofden niet.

Dat het onmogelijke bij God mogelijk is. Ik weet niet of de kinderen dat liedje kennen. Mijn God is zo groot. Kennen jullie dat?

Wie kent dat? Dat liedje. Mijn God is zo groot. Zo machtig en sterk. Er is niets wat hij niet kan doen. Wie kent dit? Ja. Mijn God is zo groot.

Zo sterk en zo machtig. Er is niets wat hij niet kan doen. Mijn God is zo groot. Zo sterk en zo machtig.

Er is niets wat hij niet kan doen. En hij deed het. Hij kan alles. Want de Heer Jezus.

De Zoon van God. had goddelijke macht. Goddelijke macht. Om na drie dagen. Weer op te staan.

Uit de dood. En zo heeft de Heer Jezus. Zegt de Romeinen 1 vers 4. Met kracht bewezen. Hoef je nooit aan te twijfelen.

Dat hij de Zoon van God is. door zijn opstanding uit te doden. Namelijk Jezus Christus. Onze Heer.

Onze kurios. Onze Allerhoogste. En zo hebben zijn discipelen. Na de opstanding ontmoet. Goddelijke macht.

Op een bijzondere wijze. Met nog de zichtbare tekenen. In zijn handen. In zijn voeten. En in zijn zijde. En in hem.

Toen ze hem hebben gezien. Hebben ze geloofd. En vanaf dat moment. Daarvan getuigd. Maar zalig die niet gezien hebben.

Zoals wij. En toch in hem geloven. En hij stond op uit de dood. Prachtig. Wat een gevolg was dat. Namelijk om alle mensen.

Te verlossen. Die door angst voor de dood. Heel in Leuven. In slavernij. Onderworpen waren. Hij heeft de dood.

Die het laatste woord had. In een mensenleven overwonnen. Dat is het geweldige. Die in mij gelooft.

Zal eeuwig leven. En niet sterven. Niet sterven. Christenen sterven daarom niet meer.

Die ontslapen. Om eenmaal te ontwaken. Wanneer? Als de barzuin klinkt. Als de barzuin klinkt.

Dat is het geweldige voor elke gelovige. Vele van ons. De ouders. De grootouders. Ik ben ervan overtuigd. Die hier zitten.

Misschien wel allemaal. Dat weet ik niet. Geloof in de Heer Jezus. Ze hebben hem aanvaard in hun leven. Als een verlosser en zaligmaker.

Kinderen kunnen dat ook al doen. Onze dochter Karin was acht jaar. Dat ze bij Plony mijn vrouw kwam. Ze zei mama.

Ik wil ook bij de Heer Jezus horen. Ik wil ook. Hoe moet dat? En mijn vrouw is met haar op de knieën gegaan. En ze heeft haar hartje geopend.

En ze zegt. Heer Jezus. Wilt u in mijn hart en in mijn leven komen? Over de kinderen is het zo eenvoudig. Wij maken vaak zoveel bezwaren. Kinderen zijn zo eenvoudig.

En vanaf dat moment. Is de Heer Jezus in haar hart en leven gekomen. En die is daar nooit meer weggegaan. En weet je wat we toen gezongen hebben? Dat kennen de kinderen ook.

Blij, blij. Blij, blij. Mijn hart is altijd blij. Blij, blij. Mijn hart is altijd blij. Want Jezus is een vriend van mij.

Daarom is mijn hartje altijd blij. Blij, blij. En als ik in Ethiopië ben. Dan heb ik ze dat geleerd in het Nederlands. Ze zingen het in het Nederlands.

In het Engels. En in hun eigen taal. En dat kunnen ze bijna niet ophouden. Want ook daar, de jonge kinderen. Dat is het grote werk. Kennen allemaal de Heer Jezus.

Alle kinderen die twintig jaar lang naar binnen zijn gekomen. Er is er niet eentje de poort buiten gegaan. Zonder de Heer Jezus. En dat is geweldig. En daarom is het al zo belangrijk.

Ouders. Dat je al jong je kinderen helpt. Helpt om bij de Heer Jezus uit te komen. En Hem te aanvaden. En ook toen wij bij de Heer Jezus kwamen.

Toen zijn we schoongewassen van alle zonden door zijn bloed. Al het oude is voorbij. En hebben we een nieuw leven uit zijn hand ontvangen.

Een leven wat nooit meer eindigt. Lieve broeders en zusters, vrienden. En het mooie is, God heeft zijn waarwerk op ons leven gezet. Door ons met de Heilige Geest te verzegelen.

En Gods waarmerk staat op u en mijn leven. Dat het echt zo is. Geweldig. En onze naam. Onze naam.

U en mijn naam. Staat voor eeuwig en altijd in het boek. Des levens van het lam wat daar hing aan het kruis van Golgotha. En weet je wat daardoor gebeurt?

Daardoor zijn wij de Heilige van God. Dit is vanmorgen een heilige samenkomst. Wij zijn de Heilige van God. Apart gezet.

Om voor God te leven. Zolang we hier zijn. En weet je wat zo mooi is? Het heerlijke is dat ook onze kinderen.

Heilige zijn. Door het geloof van de vaders en de moeders. Onze kinderen zijn al door God apart gezet.

Wat een rijkdom. Ouders, als je dat mag weten. Wat er ook gebeurt in hun leven. Houd dat altijd vast. Houd dat altijd vast. Onze zoon.

Werd geboren. En na vier dagen zei de heren. Kom maar naar huis. En de heren haalden hem thuis. De dankbaarheid in ons hart is.

Dat hij bij de heren is. Dat hij bij de heren is. Zo is het ook voor uw kinderen. Wat er ook gebeurt. Wat gebeurt. Er kan ook bij onze kinderen wat gebeuren.

Ze zijn geheiligd in ons geloof. En opgenomen in heerlijkheid. Maar door dat alles. Door het aanvaarden van de Heer Jezus.

Is ons leven. Uw en mijn leven. Zo ontzettend kostbaar geworden. En waardevol geworden voor God.

Wie je ook bent. Kinderen van God zijn geen waardeloze mensen meer. Er zijn waardevolle mensen. Voor de heren. Kostbaar in zijn ogen.

En zijn eigendom. En daardoor. Ik hoop dat dat bij u ook zo is. Hebben we rust en vrede te zijn.

En hoeven we ook nooit meer angstig te zijn. Wat er ook gebeurt. Onze toekomst. Is eeuwige zaligheid. En als je nog geen rechtvaardiger bent.

Als je de Heer Jezus nog niet aanvaard hebt. Dan mis je die heerlijke toekomst. Dan sta je er helemaal alleen voor.

En dan is er geen helper groot van kracht. Dan is er niemand. Die je tegemoet komt. Als je naar het einde van je leven gaat. En dan wil ik je uitnodigen.

Als je die keuze nog nooit gemaakt hebt. Om hetzelfde te doen als onze achtjarige dochter in het verre verleden alweer. Om de Heer Jezus vandaag te aanvaarden.

Je kunt niet zonder hem. Je hebt hem nodig. En hij biedt zich aan. Want hij hing voor ieder van ons aan het kruis van Golgotha. En dan ga je het ervaren.

Dat je eeuwig leven hebt. En er is niets mooier in de tijd waarin wij leven. Waar alles onzeker is. Die zekerheid te hebben. Ik ben voor eeuwig geborgen. In tijd en eeuwigheid.

In hem. En ik moet u zeggen. Dat maakt me zo gelukkig. Dat maakt me zo blij. Elke dag opnieuw weer. En ik hoop.

Dat er allemaal. Die hier zitten. Zo'n geweldige mooie toekomst hebben. Dan moeten we ons eigen maken. Als kinderen van God. En daaruit leven.

Want dan wordt alles anders. Dan komen alle aardse zaken in een heel ander licht te staan. In de betrekkelijkheid. Van al wat er hier is. Weten we.

Dat als de bezuinig nog niet klinkt. Dat we eenmaal ons leven. Hier moeten verlaten. En dan zullen we onze intrek bij de heren nemen. Maar we kunnen niets meenemen.

Dan moet je ook alles achterlaten. En daarom is alles zo betrekkelijk. Dat korte poosje dat we hier zijn. We zijn net als Abraham.

Op reis. We zijn reizigers. We hebben hier geen vaste woonplaats. We zijn reis naar onze stad in de hemel. Mooi hè.

Naar onze stad in de hemel. Waarvan God zelf de bouwer en de ontwerper is. En als we daar zijn. Zegt de Heer Jezus. Dan zullen we delen in zijn heerlijkheid.

Het is nog toekomst. Maar het komt vast en zeker. Omdat hij het onmogelijke mogelijk heeft gehad. En de hemel geopend is voor ons.

En zolang de bezuin nog niet klinkt. Vraagt hij van ons. Dat we een zinvol leven zullen leven. Dat nieuwe leven.

Een leven in de gemeenschap. Met de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. En dat is zo prachtig. Door zijn opstanding en zijn hemelvaart.

Ons leven nu al. Geleid wordt door de Heilige Geest vanuit de hemel. Ik vind dat zo schitterend. En dat is ook elke morgen mijn eerste gebed.

Heer, ik leg mijn leven in uw handen. Leid me heer, o machtig heiland, door deze dag heen aan uw hand. Dat is ontspannen leven. Dat is onbezorgd leven.

Want hij zorgt. En als we ons onderwerpen aan de leiding van de Heer Jezus. Weet u, dan is ons leven ook een rein en heilig leven.

Met de oudste lazen we vanmorgen een stukje uit de Filippensbrief. Boven die perikoop stond ook een rein en heilig leven. Daar gaat het om.

Dat is ons getuigenis hier op aarde. Ten midden van een goddeloos geslacht. Waarin de zonden hoogtij vieren vandaag. Roep God u en mij op.

Als er getuigenis om rein en heilig te leven. Zolang we hier nog zijn. Nog wel in de wereld. Maar niet meer van de wereld. Ja en ik zeg altijd tegen mijn vrouw.

Het is voor ons maar een kort poosje meer. Een kort poosje meer. Als je helemaal in de tachtig bent. Heb je niet zo even voor de boeg. Maar het beste komt. Het beste komt.

En we leven nu nog. In een wereld vol verzoekingen en verleidingen. En ze komen vandaag als een vloedgolf op ons af. Maar we hebben een helper.

Groot van kracht. De opgestane Christus. De overwinner in de troon. En wij zijn met hem. Meer dan overwinnaars.

Halleluja. Dat is het geweldige. De mogelijkheid voor ons christenen om zo te leven. En als je dat uit het geloof leeft.

Dan ben je dat ook. Dan ben je werkelijk een overwinnaar. En de Heere zoekt vandaag. Ook in deze tijd waarin zoveel afval is. De Heere zoekt vandaag.

Christenen. Die onbevreesd. Standvastig. En onwankelbaar. Staan in hun geloof. En leven met de Heere. En ik hoop dat wij zo zijn.

Ik hoop dat de gemeente hier in Baren. Zo getuigd. Van zijn dood, opstanding. En onze heerlijke toekomst. En die toekomst komt eraan.

Want de Heere Jezus heeft gezegd. Ik ga heen om plaats te bereiden. Ik verlaat de wereld. En ga heen naar de Vader. En dat is gebeurd met Hemelvaart.

En daar is hij bezig om voor ons een plaatsje te bereiden. In het vaderhuis met de vele woningen. Prachtig hè. Prachtig. En als hij klaar is komt hij terug. Zit u er ook naar uit.

Dan komt hij terug. En zal hij ons. Als vaders. En moeders. En kinderen. Want die gaan ook mee. Komen halen.

Hij komt ons halen. En brengt ons naar het vaderhuis. En dan zijn we in het hemel. Jeruzalem. De stad van God. Er staan zulke prachtige dingen ons te wachten.

En dat gebeurt. Als vanuit de hemel de bezaan klinkt. Ik heb een klein speeltje van iemand gekregen. Met een bezaantje erop. En daar staat op.

Perhaps today. Misschien vandaag. Ik draag het elke keer bij me. Misschien vandaag. Dat zou wat zijn. En als dat klinkt.

Dan komt de Heer Jezus ons halen. Ik denk dat het spectaculair zal zijn. We kijken vaak naar spectaculaire dingen. Dat zal spectaculair zijn. Dat is nog nooit gebeurd.

Wat dan gaat gebeuren. Het vertrek. Van iedereen die van de Heer Jezus is. Alle christenen. Die al ontslapen zijn.

Zullen ontwaken. En met hem meegaan. En ook wij die hier zitten. Als het vandaag. Als het nu zou gebeuren. Dan vertrekken wij. Ik hoop dat u dat gelooft.

Dan vertrekken wij op hetzelfde ogenblik. Dat de bezaant klinkt. En ik hoop dat dan de hele zaal leeg is. Ouders, kinderen, grootouders. De hele familie uit Baan.

Met al die andere families. Gaan we naar de Heer toe. In een ogenblik. In een ogenblik zijn we weg.

Alles achterlatend. En weet je wat zo mooi is als we daar naar de Heer gaan. Dan krijgen we nog een nieuw lichaam ook. Dat is prachtig.

Ik heb geen bril meer nodig. Geen gehoorapparaat meer nodig. Ach, en worden kinderen. Ze hoeven niet meer naar de tandarts toe. Want dat is altijd vreselijk.

Om naar die tandarts toe te gaan. Krijg je geen injecties meer. Heb je niet meer nodig. Zul je niet meer ziek worden. Nooit meer ziek worden.

Nooit meer pijn hebben. Dat ligt allemaal klaar voor ons in de hemel. Bereid door de Heer Jezus. Op het kruis van Golgotha. En daarom, ouders.

Bereid je met je kinderen op voor. Om te vertrekken. En vertel het je kinderen ook. Ik denk dat dat zo belangrijk is. Laat je kinderen niet ontweten.

Vertel ze het. Dat er een moment komt. Dat we naar de Heer Jezus gaan. Ik moet denken aan Evelien. Evelien is een meisje van onze kennissen.

Acht jaar oud. Kreeg van het ene op het andere moment diabetes. Tot de dood toe was het kind ziek. En ze zei.

Mama. Het is niet erg hoor. Want ik ga naar de Heer Jezus als ik sterf. Acht jaar oud. Waarom kon dat kind.

Haar ouders hebben ze daarmee opgevoed. Van kind af aan. En verteld. Om de Heer Jezus toe te laten. In je hart en in je leven. En ze zegt nu.

Ze heeft zo'n kastje. Want ze heeft heel erg diabetes. Moet op school bijgehouden worden. En soms gaat het niet goed. En dan zegt ze. Mama. Niet bezorgd zijn hoor. Want u weet het hè. Papa, mama.

Als er wat gebeurt. Ga ik naar de Heer Jezus toe. Want een rijkdom. Als je kinderen dat weten. Onthoud ze het niet. Maar vertel ze. En neem dat serieus.

Ik merk dat zoveel mensen wel spreken over de opname van de gemeente. Maar dat ze eigenlijk het niet serieus nemen. Alsof het nog wel duizend jaar zou kunnen duren.

Wat kan vandaag gebeuren. Wat kan vandaag gebeuren. En leef daarom de tijd die ons redt. Tot de eer van God. En uit dankbaarheid voor wat hij deed voor ons.

En als we zo leven. Dan zullen we ook niet beschaamd staan bij zijn komst. En zullen wij. Maar ook onze kinderen die meegaan.

De kroon des levens ontvangen. Die hij beloofd heeft. Zal prachtig zijn. Lopen we daar allemaal met een mooie kroon op ons hoofd rond. En dan genieten we van alles.

Wat God voor ons heeft klaargezet. En dat is veel meer dan wij kunnen bedenken. Hij heeft God voor ons bereid. En alles.

Door die ene persoon. Door die ene persoon. De Heer Jezus Christus. Die vanuit de heerlijkheid naar deze aarde kwam. Die zijn leven aflegt.

Die zich vernederde. Tot in de dood aan het kruis. Beladen met al onze zonde. Al onze schuld. En zijn liefde voor ons bracht ons daar.

En zijn liefde. Wist hij dat hij de dood zou overwinnen. Alles. Door Jezus dood en opstanding. Zullen wij straks ontvangen.

En dan zullen we hem voor loven en prijzen. En samen zingen. U zij de glorie. Opgestaande Heer. U zij de victorie. Maranatha. Amen. Jezus dood.

Medved heerlijkheid. Maak je van tuod. Da was ge God. Wait? Ja. Maak je van tuod. Ben? Ben? Ben? Ben?