Gods Universele familie

Spreker

J. Schep

Date
March 27, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Allereerst ben ik ontzettend dankbaar om weer terug te zijn bij jullie allen.! Ik ben natuurlijk ook dankbaar dat we zonder zoveel regels bij elkaar mogen komen.! Het is echt een heerlijke, positieve verandering.

Ik ben ook heel dankbaar voor het begin van deze dag. We zijn in gebed bij elkaar geweest in die mooie vernieuwde kamer. Ik ben ingewijd in die mooie vernieuwde kamer.

We lazen met elkaar Psalm 65. En ik werd gegrepen door 10c. De beek van God is vol water.

Alles wat van God is, is altijd vol. En als iets vol is, dat is zo'n 100% woord. Er kan daar niets meer bij. En daar komen we vanmorgen ook voor bij elkaar.

Volbracht. En als gevolg van het volbrachte werk van de Heer Jezus Christus op het kruis van Golgotha, gedenken wij zijn lichaam en zijn bloed.

En dat is zo belangrijk, want de Heer Jezus heeft dat ook aan ons verteld, dat wij dat moeten blijven doen totdat Hij terugkomt.

En Hij heeft toen de sedermaaltijd veranderd in de maaltijd van de Heer. En dat is tot zijn gedachtenis. Daar ben ik de Heer ook zo dankbaar voor dat ik daarbij mag zijn.

De beek van God is vol. Het werk van de Heer Jezus Christus is volbracht. En dan kom ik bij de Romeinenbrief. En ik heb me voorgenomen, want ik wil hoog eindigen.

Ik word deze maand 70. Dus toen heb ik goed na zitten denken. Ik denk, jonge jonge, dat ik het toch al zo ver gehaald heb. Maar ik wil zo graag net als Jacob hoog eindigen.

Want ouder worden, dat is nog niet een vrijbrief dat je dan geestelijker wordt. Ik denk aan Salomo die berg afwaarts ging. Maar ik denk ook aan Jacob.

Hij aanbad God en leunde op zijn staf. Hij eindigt hoog. En dat is het diepste verlangen van mijn hart. En toen heb ik me ook voorgenomen, vernieuwd.

Om echt tijd te nemen voor maanden, misschien wel een jaar lang. Om die Romeinenbrief eigen te maken. Want dat is het volle evangelie. Als mensen spreken over het volle evangelie.

Dat is de Romeinenbrief. Daar wordt duidelijk allereerst verteld. Allen derven de heerlijkheid van God. Romeinen 3 vers 20.

Bij de wet moeten we het niet zoeken. Want de wet openbaart ons onze zonden. Maar dan komt dat verlossingswerk in vers 20.

Daarom zal uit werken van de wet geen vlees voor hem gerechtvaard worden. Door de wet is immers de kennis van de zonden. En daar komt het. Maar nu is zonder de wet gerechtigheid van God geopenbaard.

Waarvan door de wet en de profeet is getuigd. Namelijk gerechtigheid van God. Door het geloof in Jezus Christus. Ja, Romeinen 3 vers 20 en 21 zijn de mooiste versen uit deze brief.

We moeten het niet vinden in de berg Sinaï. We moeten het niet vinden bij eigen werken. Maar geloof in de Heer Jezus Christus. Dat brengt ons die redding.

En dan gaat de brief door. En dan vertelt hij van Abraham. Die ook door het geloof gerechtvaard was. En dan vertelt hij in Romeinen 5. De vrucht van het geloof. We hebben vrede met God.

De oorlog is voorbij. En dan hoofdstuk 6, 7 en 8. Dan vertelt hij ons van het omgewisselde leven. Dat we niet alleen met Christus gestorven zijn.

Met Christus begraven zijn. Maar we zijn ook met Christus opgestaan tot een nieuw leven. En dat we de kracht van God ontvangen hebben toen de Heilige Geest in ons kwam wonen.

En dat Gods plan met Israël ook volbracht zal worden. En al die leerstellige lering van Romeinen 11, 19 en 11 eindigt met aanbidding.

En dan ons leven geven als een levend offer. Gehoorzaam leven. Elkaar verdragen. Danken voor het werk van de Heilige Geest in ons.

Oh, die brief is zo rijk. En dan eindigt hij met een moeilijk hoofdstuk wat betreft het uitspreken van de namen. Maar daar wil ik vanmorgen toch even naartoe gaan.

Want een van de dingen die ik zie als vrucht van die tijd van corona toen alles afgelast werd voor mij. De Israëlreizen werden afgelast.

De Bijbelscholen werden afgelast. Veel spreeuwen werden afgelast. Ik ben niet in een vacuüm gevallen. Want er is een belofte.

Epheser 2 vers 10. Kent u hem? Hij heeft goede werken voorbereid van voor de grondleing van de wereld. En als er dan eens iets afgelast wordt of er gaat een deur dicht, dan gaat er weer een venster open.

En ik heb geleerd dat deze laatste twee jaar er zijn nieuwe prioriteiten gekomen als gevolg van corona. En een van de prioriteiten die ik gekregen heb in mijn leven is familie.

Familie. Tijd nemen voor je eigen familie. Iemand heeft eens gezegd, een gelukkige familie is een vervroegde hemel. En dat vind ik toch een mooie slogan.

Maar nu gaan we nog een stapje hoger. De geestelijke familie. Want die is wereldwijd. En dat komt er zo mooi uit in Romeinen 16.

En als je vanmorgen ook zegt, daar ga ik ook eens een keer een studie van maken. Het wordt voor mij een speciaal hoofdstuk. Want dit hoofdstuk vertelt ons van die wereldwijde geestelijke familie.

En wat hebben wij gemeen? Gemeenschap. Wij hebben de Heer Jezus gemeen. En waar gaat het steeds over? In Christus. In Jezus.

In de Heer Jezus. De Heer Jezus in. En dat is het prachtige van het geloof. De Heer Jezus die voor ons gestorven is, is in ons komen wonen om door ons heen te gaan leven.

Wat wij gemeen hebben met elkaar is de inwonende Christus. Niemand zegt, ik ben in Boeddha of ik ben in Mohammed. Maar wij zeggen wel, wij zijn in Christus.

En dat bindt ons tezamen wereldwijd. En toen ik gisteren dat bericht las over Noord-Korea. Waar zoveel van onze broeders en zusters uitgemoord worden.

Dat voel ik in mijn hart. Ik ben verbonden met de gelovigen in Oekraïne. Ik ben verbonden met de gelovigen in Israël. In China.

In Noord-Korea. Het is een wereldwijd lichaam. Het is een wereldwijde familie. En dat we gedenken we vanmorgen ook. Wij zijn deel van het lichaam van de Heer Jezus Christus.

En wij zijn met elkaar verbonden door de Heer Jezus. Want die woont in ons. In ons. In ons. En dat is toch wat. Dat de schepper van hemel en aarde.

De onderhouder van het universum. In mijn hart is komen wonen. En dat geeft mij daarom ook weer het woord vol. Een vol leven. Een leven in overvloed.

Want we zijn gezegend met. Alle geestelijke zegeningen. De hemel is in mijn hart. Nou die geestelijke familie wereldwijd.

Want er zijn verschillende mensen met verschillende gaven. Maar in de familie van God staat niemand op de reservebank.

Zit niemand bij de zijlijn. We mogen allemaal meespelen. En we hebben ook allemaal gaven ontvangen. En hij geeft je de verlangens van je hart.

Ik weet het goed vanaf de eerste dag. Dat ik door het lezen van het woord van God. Of bij de zoon van God terecht kwam. Daar in de woestijn. Toen kreeg ik een passie.

De mensen moeten de Bijbel gaan lezen. Want iedere Bijbel is een evangelist. En de Heer heeft dat in Israël zo heerlijk beloond.

Want op een gegeven moment kwamen er meer dan miljoen Russische Joden. Maar als je aan die Russische Joden vroeg. Wat zijn je wortels? Dat wisten ze niet.

Want ze hadden geen Bijbel. En duizenden Bijbels mochten we uitdelen aan de Russische Joden. Toen kwamen de Ethiopische Joden. Uit de tijd van de koningin van Sheba.

En die hadden dat wel gehoord. Maar ook geen Bijbel. Toen kwamen de gastarbeiders uit China. Romeinië. En de Heer gaf me in die 33 jaar elke keer golven van mensen.

Om ze het woord van God te brengen. En nu heeft hij mij beloond om dat ook te mogen doen in Nederland. Want wij hebben gasten gekregen. En op wonderlijke wijze heb ik een drukker gevonden in Duitsland.

Die duizenden Bijbels voor mij gaat drukken. Kinderbijbels, Nieuwe Testamenten en het hele woord van God in de Oekraïnse taal. En als je mij mensen ontmoet hebt.

En je wil ze een Kinderbijbel of een Nieuw Testament of een Bijbel geven. Stuur even een e-mailtje en de Bijbel komt naar u toe. Want op ogenblik heb ik ze niet. Want ze zijn overal uitverkocht.

Dus zo zie je dat de duivel schiet zich altijd in de voet. Deze mensen zijn bij ons op bezoek gekomen. Door een vreselijk lijden heen.

Maar wij kunnen hen dat eeuwige leven aanbieden. En wij zijn hier net als Esther. Voor een tijd als deze zijn we hier op aarde. Dus we staan stil bij een wereldwijde familie.

We staan stil bij de opdracht die de Heer Jezus ons allen geeft. Want dat was zijn laatste woord. Wees mijn getuigen. En in het leger is er een gouden regel.

Je mag pas nieuwe orders aannemen als de vorige uitgevoerd is. Nou, die mensen zijn bij ons gekomen. En ze hebben het evangelie nodig. Ze hebben de troost van de Heer Jezus nodig.

En ze brengen ook veel geloof naar ons land toe. Want dat vind je ook overal. Dat ze op de knieën gaan. Dat ze bidden. Dat ze uitroepen tot God. Ik wil een paar mensen noemen in Romeinen 16.

En de eerste is Febe. Febe betekent de vrouw met een uitstraling. En Febe, dat is een zuster.

En dan wil ik vanmorgen gelijk een leugen uit de wereld halen. En die leugen is dat Paulus vrouwonvriendelijk is. Dat is niet waar.

Paulus voor zijn bekering. En dat bidden de rabbijnen iedere dag. Heer, ik dank u dat ik geen gooi ben. Dat ik geen heide ben. En heer, ik dank u dat ik geen vrouw ben. Want dan heb ik het zo druk met die kinderen.

Ik kan de hele dag studeren. Maar Paulus is opnieuw geboren. Paulus is gevuld met de Heilige Geest. Paulus schrijft, wat schrijft hij? In Efeze 5 vers 25.

Mannen, hebt uw eigen vrouwen lief. Zoals ook Christus de gemeente lief gehad heeft. En zich voor haar overgegeven heeft. Paulus schrijft volgens de scheppingsorde.

Maar hij heeft de grootste waardering. En de grootste respect voor de zusters. En negen van de 26 namen in Romeinen 16. Dat zijn zusters.

Broers en zusters, Vebe. De vrouw met een uitstraling. Laten we het even lezen. En ik beveel u, Vebe, onze zuster aan.

Die een dinares is van de gemeente die in Kentserieën is. Dat is een zijstad van Korint, een havenstad. En opdat u haar ontvangt in de Heer.

Op een wijze die de heilige waardig is. En haar bijstaat in elke zaad waarin zij u nodig heeft. Want ook zij heeft zelf bijstand verleend aan velen.

En ook aan mijzelf. Vebe, een zuster, een dinares. Heeft bijstand gegeven aan Paulus. En deze Vebe, deze zuster, die krijgt de verantwoording.

Maar ook de bevoorrechte positie. Om die rol van de Romeinenbrief vanuit Korinthe naar Rome te brengen. En zij wordt als eerste genoemd.

Vebe. Ik denk nu even aan Israël. Want er zijn zoveel dingen die niet bekend zijn. Maar er is geen land in de wereld. Waar het evangelie zo sterk klinkt.

Als juist in Israël. Er is een heel leger uit de Filipijnen. In Israël. Dat zijn meisjes. Die wederom geboren zijn.

Die opgeleid zijn als verpleegster. Als nanny met de kindertjes. Als schoonmaakster. En die zijn overal in Israël.

In de huizen. Maar die zijn opgeleid om een levende brief te zijn. Want de meeste mensen. De Bijbel die ze lezen. Dat zijn wij.

Wij zijn de Bijbel als het ware. En zij zijn helemaal opgeleid om. In die huizen. Een levende brief te zijn van Christus. Om hen uiteindelijk over de Heer Jezus te kunnen vertellen.

En dat is een leger van duizenden gelovige zusters. En dat wil ik toch even doorgeven. Waar zou het zendingsveld zijn? We hebben het vanmorgen ook gezien. Zonder de zusters.

Amen. De tweede is een echtpaar. En dat. Die bediening vanmorgen hebben we het ook gezien. Dat plaatje. Wat een mooi plaatje was dat trouwens.

Dat zag er zonder uit. Heerlijk op het strand. Maar die echtparen in de Bijbel. Die zijn ook wel zo belangrijk. Wat zei Jozef ook alweer?

Ik en mijn huis. Wij zullen de Heren dienen. En er is een echtpaar. En dat is een heel fascinerend echtpaar.

Want ze veranderen nog al eens. Van namen. Het rijmt nog ook. Aquila en Priscilla. Maar hier zie je Priscilla en Aquila. Nou. Er staat in Deuterom 32.

Eén verslaat er duizend. Maar twee verslaan er tienduizend. En moet je nagaan. Dat zijn er twee. En dan nog die driehoek. Want dan kijk je samen naar de Heren.

Breng je ook dichter bij elkaar. Maar Aquila. Dat is de man. De Joodse man. En Priscilla. Dat was een echtpaar. En dat was een eenheid.

En dat is zo mooi. Ik en mijn huis. En waar ze ook waren. Daar hadden ze niet alleen een open hart. Maar ook een open huis. Kerken bestonden er toen niet.

De eerste twee eeuwen was het bij mensen in huis. Ik denk aan Lydia. Ik denk aan Aquila en Priscilla. En daarna was het in de katacombe. En toen kwam Alexander de Groot.

Als ik het goed heb. Maar die maakte er instituut kerk van. Maar daarvoor. Was er christenvervolging. Waren er huisgemeenten. Nou Aquila was een Joodse broeder.

En onder de regering van Claudius. U kunt dat lezen in het boek Handelingen. Ze was al antisemitisme. Ze zijn uit Romeinen verdreven. En ze gingen vanuit Rome naar Korente.

Naar Ephesus. Maar nu woonden ze weer in Rome. Maar waar ze ook gingen. Altijd een open huisgemeente. Er is ook nog iets moois van hun.

Er was deze keer een prediker. En die had die gaven. Dat was. Het begint met een A. Apollos. Maar die predikte alleen de doop van Johannes.

En Aquila en Priscilla die horen dat. En ze denken. Ja maar hij kent de Romeinenbrief nog niet. Hij kent het volle evangelie nog niet. Want na Johannes is de Heer Jezus gekomen.

Hij heeft een zondeloos leven geleid. Hij is gestorven. Hij is begraven. Hij is opgestoen. Hij heeft zijn geest gezonden. In ons hart. En Apollos liet zich gezeggen.

Door Aquila en Priscilla. Dat is ook wat. Dat we ons laten gezeggen. Want we weten allemaal ten dele. We kunnen altijd weer van elkaar leren.

En Apollos stond daar open voor. Aquila en Priscilla namen hem in huis. Hebben hem het woord van God voller uitgelegd. En toen is hij nog een krachtiger prediker geworden.

Zij hadden ook iets met Paulus. Want ze hadden hetzelfde beroep. Ze liepen allemaal met hun rugzak in. Met een grote naald. En misschien een handschoen. Want ze waren tentenmakers.

Aquila en Priscilla. Of Priscilla en Aquila. Geen jaloezie. En een echtpaar voor de heren. Dat is een hele sterke unit. In de familie van God.

We gaan gewoon verder. We kunnen ze niet allemaal nemen. Maar in vers 5 staat Epinetus. Nou Epinetus. Dat is wel leuk. Die de eerste ding is voor Christus van Agaïe.

Toen ik een jong gelovige was. Toen heb ik een keer. Ja dat was in de zestiger. Nee dat was. Ja. Toen is dat gebeurd. Ik heb die film later gezien. Van Nicky Cruz. Dat was zo'n bendeleider van de Mau Mau's.

En dat was een indrukwekkende film. Want er kwam geweld in voor. En ze sloegen elkaar met stokken voor het kop. Ik denk nou dat is een juicy film. Maar die Nicky Cruz.

Dat was de eerste vrucht van David Wilkerson. En eigenlijk David Wilkerson was een country preacher. En die kwam naar die grote stad.

En omdat Nicky Cruz tot geloof kwam. kreeg hij een open deur. In die sloppenwijken. In die wijken van New York. Dankzij Nicky Cruz.

Nou die Epinetus. Dat is een broeder. Dat was de eerste vrucht van Paulus. In Azië. Nicky Cruz was zo'n Epinetus.

En dat is zo heerlijk. Ik heb dat ook gehad in mijn leven. Ik woonde daar in die woestijn. En ik heb het wel meer verteld. Opeens kreeg ik een lift.

Ik liep met water. En dat was een kolonel van het Israëlische leger. Die de verantwoording had voor de noordelijke grens. Tussen Israël en Libanon.

En hij gaf me een lift. Ik zei. Joop, mooi kopje thee. En toen zei hij. Ja. Toen wist ik. Deze man is niet religieus. Want de religieus. Die drinkt bij mij niet uit mijn beker.

Daarom was dat zo geweldig. Toen de Heer Jezus zei. Mag ik uit je beker drinken. Bij die Samaritaanse vrouw. Want dat was ongehoord. Hij zei. Ja hoor. Ik kom een kopje thee drinken. Maar ik blijf maar vijf minuten.

Nou het leek wel een Duitser. Want hij bleef drie weken. Ja die Duitsers kwamen toch ook voor vijf jaar op bezoek. Maar goed. Na drie weken.

En oh dat was een tijd voor mij. Dat was goud voor evangelisten. Want hij liep in zijn uniform met zo'n M16. En niemand durfde een Bijbel niet aan te nemen.

Want ze dachten. Oh. Ik neem die Bijbel maar aan. Dus ik had een geweldige tijd met de evangelie. Hij was niet bij me weg te slaan. En na drie weken. We hebben het avondmaal. Riep deze Joodse kolonel uit.

Het kostbare bloed van Yeshua. Heeft mij gereinigd van al mijn zonden. De heer heeft hem een vrouw gegeven. Hij is verpleger geworden.

Ze hebben zeven kinderen gekregen. En twee van hun dochters zijn getrouwd met twee zonen van die Jezusredboerderij. Is toch leuk. Maar zo'n epinetus.

Die heb je nodig. Want dankzij die kolonel kreeg ik open deuren in de legerkampen. En later kreeg ik open deuren in de ziekenhuizen.

En dat is zo'n epinetus. Dat was de eerste vrucht. Laten we nog even naar vers 7 kijken. Groet Andronikus en Junius mijn familieleden en mijn medegevangenen die in aanzien zijn bij de apostelen.

Die al eerder dan ik in Christus waren. Er zijn gelovigen die zeggen het in Christus zijn is begonnen bij Paulus. Dat is niet waar.

Want hier zijn Joodse gelovigen, misschien wel familieleden of van de stam Benjamin die voor hem tot geloof in de Heer Jezus zijn gekomen.

En daar zit wel een geschiedenis achter. Want voordat Paulus tot bekering gekomen was, was hij een christenvervolger. Het kan zijn dat deze mensen op zijn lijstje hebben gestaan.

Maar na zijn bekering zat hij met hen voor die naam van de Heer Jezus. Misschien was dat in Filippi. Met hen in de gevangenis.

En zo zie je God veranderd mensen. Want moeten ze een hoop met elkaar besproken hebben. Die mensen werden begroet. Er staan hier heel veel moeilijke namen. Maar wat ook mooi is, er is een gelovig uit het huis van Heroders.

Nou we weten dat die Herodianen, dat waren geen makkelijke mensen. Dat waren echte families die ontzettend wreed waren. Ik denk aan Heroders de Grote.

Ik denk aan al die Herodersen. Maar uit die corrupte families kwamen ook mensen tot wedergeboorte. Dat is ook mooi. We gaan verder naar vers 13.

Groet Roefus de uitverkorene in de Heer en zijn moeder en de mijne. Nou, 54 jaar van mijn leven was ik vrij gezellig.

En hoe kom splinter door de winter. Broeders en zusters, ik had overal mijn moedertjes. Heel Israël loopt vol van tweede moeders van Johan.

Engeland, Nederland, ik had ze overal. Want ja, je bent alleen, je bent geen goede kok. En die wasmachine doet het toch beter dan de hand.

Ik had overal mijn moedertjes. Maar wat is dat toch mooi. Want Paulus was ook een vrijgezel. Die had in de moeder van Roefus een moeder.

Een tweede moeder. Die voor hem als een moeder was. Heeft u dat programma gezien uit Zuid-Afrika? Waar heel veel moeders opstaan om een moeder te zijn voor een kind of een baby of in die wijken.

Maar dat er echt zoveel kinderen naar die moeders komen. Deze wereld heeft moeders nodig. Deze wereld heeft vaders nodig in het geloof. Maar hier ligt nog een mooie geschiedenis achter.

In Marcus 15 vers 20 en 21 staat dat Simon van Sirene, we hebben het nu over de Leidenstijd, hij ging van zijn akkertje van A naar B en hij was van plan om naar Jeruzalem te gaan om de sedermaaltijd te vieren.

En opeens gebeurde er wat met Simon van Sirene. En hij heeft twee zonen, Alexander en Roefus. Wat is er gebeurd met Simon van Sirene?

Een heel indrukwekkende geschiedenis. Opeens, hij gaande van A naar B in zijn eigen wereldje levende, werd hij van de straat gepikt en hij kreeg een kruis op zijn rug.

En hij moest de berg op met dat kruis. Wat moet hij zich opgelucht gevoeld hebben toen hij dat kruis op de grond mocht leggen en daar die man die naast hem gelopen had met die doornen kroon zag gaan liggen op dat kruis en hij zag het zelf dat die handen doorboord werden door spijkers, die voeten doorboord werden door spijkers en dat die man in plaats van Simon van Sirene aan dat kruis ging en hing tussen hemel en aarde.

Die dag is Simon van Sirene nooit meer vergeten. Kent u sommige herinneringen die gegrift staan in je hart, waar je soms nog vaak aan denkt, maar die een hele ombekeer gebracht hebben in je denkwereld, in je wereldje.

Er was eens een keer een edelman in Duitsland en die ging naar een museum en hij stond zo voor een schilderij van de Heer Jezus aan het kruis. En hij was gefascineerd door dat schilderij.

En toen stond er onder dat schilderij, dit deed ik voor jou, wat doe jij voor mij? En dat moment is hij nooit vergeten.

Het kan zijn dat er iets gebeurd is in je leven dat zo'n indruk gemaakt heeft, waardoor je heel anders bent gaan leven daarna.

Nou, Simon van Sirene is nooit meer dezelfde geweest. Er is een verandering gekomen in zijn familie. Zijn familie is ook tot geloof gekomen.

Zijn vrouw is een moeder voor Paulus geworden. En Rufus, hij wordt hier de uitverkorene genoemd. En dat is natuurlijk een titel van iedere gelovige. Maar hij zijn uitverkoren van, voor de grondleging van de wereld.

En dat is een heerlijk feit. En zo ga je door zo'n groep van mensen heen en dan denk je, ieder heeft een deel in de gemeente van Jezus Christus.

Maria diende. Er komen mensen in de gemeente die uit corrupte families komen. Er komen mensen in de gemeente die een vreselijk moment beleefd hebben, waardoor ze helemaal veranderd zijn.

Er zijn mensen in de gemeente die dienen, die anderen helpen, zoals Febe. En dan hebben we er hier nog eentje. In vers 22.

Ik, Tertius, die de brief geschreven heeft, groet u in de Heere. Weet u wat Tertius betekent? Dat betekent drie.

In vers 23 aan het eind staat kwartus. Wat betekent kwartus? Vier. In handelingen 20 vers 4 staat secundo.

Wat betekent secundo? Twee. Dit waren mensen die hadden geen naam. Dit waren slaven. Nummer 2, nummer 3, nummer 4.

Maar, in de gemeente van Jezus Christus zijn wij allen één. Er is man nog vrouw, baas nog knecht. En deze Tertius, deze slaaf, deze wederom geboren slaaf, krijgt de mogelijkheid en de verantwoording, want dat was natuurlijk een nauwkeurig werk, en dat was duur, dat papier, om de Romeinenbrief te schrijven.

Ja, natuurlijk. De Romeinenbrief is van de Heilige Geest. En Paulus was de mond, maar Tertius was de pen. Is dat niet mooi?

Nee, in het evangelie van de Heer Jezus Christus zijn wij onderaan het kruis, is de grond gelijk. Of dat je nu een Romein bent die ervoor staat, of je bent een Joodse misdadiger die aan het kruis staat.

We hebben allemaal hetzelfde evangelie, we hebben hetzelfde genade. Ik ben zondig, u bent onschuldig, vergeeft u mij, en dan worden wij één familie.

Man, vrouw, baas, knecht, allemaal één. En dat is zo heerlijk, dat wij deel zijn van die wereldwijde familie.

Nou, dit alles heeft natuurlijk een gevolg. En dat zien we in vers 26. Maar dat nu geopenbaard is, en door de profetische schriften onder alle heiden bekendgemaakt is, overeenkomt zich het bevel van de eeuwige God om hen tot, en dan moet je een lijntje onder zetten, geloofsgehoorzaamheid te brengen.

Geloofsgehoorzaamheid. Ik kreeg gisteren een mail van een zuster, die vanuit het lezen van het woord, kreeg de overtuiging om zich te laten dopen.

En toen zei ik ook, door het dopen ontvang je niets meer, want je hebt alles vol al reeds ontvangen. Maar, het is een stap van gehoorzaamheid.

Geloofsgehoorzaamheid. En dan moet ik altijd denken aan 1 Samuel 2 verzetten. Zij die mij eren, zal ik eren. Iedere stap van geloofsgehoorzaamheid, dat wordt een zegen in je leven.

Dan word je hart rijker. En daarom ben ik blij dat ik, ja, als ik het mag beleven, dat ik 70 jaar mag worden, en daardoor de Heer Jezus persoonlijk al 50 jaar ken.

En weet u, het wordt steeds mooier. Net als die palmboom, de oudere boom, de zoete vrucht. Want Christus heeft 50 jaar de mogelijkheid gekregen, om in mij gestalte te krijgen.

Want we zijn in een proces, om gelijkvormig te worden, naam zijn zoon. En daar is iedere stap, iedere stap, van geloofsgehoorzaamheid, een deel van.

Wat ik tot slot wil zeggen is, het zijn allemaal familiewoorden. Moeder, broeder, zuster, geen titels, geen hiërarchie.

Het is één grote geestelijke familie. En daar wil ik de Heer zoveel bedanken. Ik denk dat dat vanmorgen ook weer tot uiting komt, als we met elkaar de maaltijd van de Heer gebruiken.

Mag ik u voorgaan in een dankgebed. Vader in de hemel, ik wil u danken voor deze morgen. Overal vandaan komen we op een moment bij elkaar, en luisteren we naar uw woord.

Heren, en mag je al beginnen met een rivier die vol is, een beker die vol is, een werk dat volbracht is, een evangelie dat vol is.

Heren, er kan niets meer bij. Het is honderd procent woorden. En daar mogen wij uit leven. Het wordt volbracht en volmaakt. Dat zijn nieuwtestamentische woorden, die je niet vindt in het oude tijdelijke verbond.

Dank u wel, heren, dat u geen vreemd bloed geeft, maar uw eigen bloed. En dat we daarover mogen nadenken. Heren, komt u met deze morgen maar heerlijk tot uw doel.

In Jezus' naam. Amen.