Priesterschap van de Gelovige

Spreker

Hein Postma

Date
March 6, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Broers en zusters, het is fijn om met zo vele bij elkaar te zijn hier.! Anders was het altijd wat dunner, maar nu is het alweer een heel stuk beter. En daar ben ik dankbaar voor.

Dus u kunt er allemaal dankbaar voor zijn. Vanmorgen wil ik u nadenken over het priesterschap van een kind van God. En daartoe gaan we eerst lezen uit de eerste Petersbrief, het tweede hoofdstuk, de eerste tien versen.

Dus 1 Peters 2, vanaf vers 1. Ik lees uit de HSV en daarboven staat bij mij de levende steen en het heilige volk.

Leg dan af alle slechtheid, alle bedrog, huigerij, afgunst en alle kwaadsprekerij.

En verlangt vurig als pasgeboren kinderen naar de zuivere melk van het woord, opdat u daardoor mag opgroeien.

Indien u tenminste geproefd hebt dat de Heer een goede tieren is. En kom naar hem toe als naar een levende steen, die wel door de mensen verworpen is, maar bij God uitverkoren en kostbaar.

Dan wordt u ook zelf als levende stenen gebouwd tot een geestelijk huis, tot een heilig priesterschap, om geestelijke offers te brengen die God welgevallig zijn door Jezus Christus.

Daarom staat er in de schrift, zie ik leg in Sion een hoeksteen die uitverkoren en kostbaar is. En wie in hem gelooft, zal niet beschaamd worden.

Voor u dan die gelooft, is hij kostbaar. Maar voor de ongehoorzamen geldt, de steen die de bouwers verworpen hebben, die is de hoeksteen geworden en een steen des aanstoons en een struikelblok voor hen namelijk die zich aan het woord stoten, door ongehoorzaam te zijn waartoe zij ook bestemd zijn.

Maar u bent een uitverkoren geslacht, een konink priesterschap, een heilig volk, een volk dat God zich tot zijn eigendom maakte, opdat u de deugden zou verkondigen van hem die u uit de duisternis geroepen heeft tot zijn wonderbaar licht.

U, die voorheen geen volk was, eigenlijk geen volk van God was, maar nu Gods volk bent. U, die zonder ontferming was, maar nu in ontferming aangenomen bent.

Ik weet niet of het u is opgevallen, maar als je dit gedeelte doorleest, dan gaat het eigenlijk maar over twee soorten mensen.

Mensen die God gehoorzaam zijn en mensen die ongehoorzaam zijn. Zij die het woord van God geloven en zij die zich gestoten en ergeren aan dat woord.

Zij die opnieuw geboren zijn en zij die het oude ik-leven leven, het vleeslijke leven. Dat is iets wat we vaak niet beseffen, dat het evangelie altijd twee kanten heeft.

Die ene kant die horen we heel vaak. Dat is evangelie, betekent dus blijde boodschap. De blijde kant van het evangelie is dat God een uitweg heeft gegeven ter redding.

Maar er is ook een andere kant aan dat evangelie. En dat is, als je God niet gehoorzaam bent, dan ga je verloren. Hopeloos verloren.

Dan stoot je je aan dat woord en dat woord, die steen die God heeft gezegd, legt, die steen is voor de één heel kostbaar.

Voor ons is die van het allergrootste belang, want dat is de hoeksteen van het gebouw dat God gaat maken. En dat gebouw is het mooiste scheppingswerk dat God ooit gemaakt heeft.

Daar kom ik straks op terug. Maar voor diegenen die zich eraan stoten, is het iets verschrikkelijks. En om dat heel plastisch voor te stellen, zag ik laatst kort geleden een plaatje.

En op die afbeelding, daar stonden allemaal schapen. En die liepen allemaal één bepaalde weg uit. En die kwamen allemaal bij een afgrond en de een naar de ander stortte naar beneden.

Een afschuwelijk gezicht om al die dieren zomaar die afgrond in te zien storten. Maar als je dan goed keek, dan zag je een groepje schapen dat precies de andere kant op liep. Dat tegen de stroom inging.

Omdat er ergens ver iemand stond die riep kom. En dat is dat kom wat hier staat. Dat kom van de goede herder die zijn schapen naar huis wil brengen.

Die ze in de veiligheid wil brengen. Dat is zo heerlijk dat we weten dat God ons een veilige schuilplaats is. We hebben daar vanmorgen iets van gehoord uit die prachtige psalm.

En dat is ook zo. In alle verschrikking van deze wereld. Die hele wereld die in de duisternis zit. Die onder de macht van Satan zit.

Waaraan je kan zien dat de leugen regeert. En midden in die wereld. Zijn wij als mensen die op weg zijn naar de eeuwige heerlijkheid.

En dat is onze geweldige schuilplaats. Dat is zo fantastisch dat wij werkelijk zijn eigendom zijn. En dat er staat niemand kan ze uit mijn hand roven.

Ze staan in de handpaal van de heer Jezus gegrafeerd. En de vader zal mij niets afnemen wat hij mij gegeven heeft. En weet u wat dat wonderlijke is?

Als je aan de gegevenen van de vader bent aan de heer Jezus. Dan is dat in het diepste wezen een geweldig geschenk. Dan gaan we er zo dadelijk nog dieper over in nadenken.

Wat heeft God gedaan om die zondige verloren mensen uitweg te geven? Het uitweg uit deze ellende. Hij heeft een door hem uitverkoren kostbare steen neergelegd.

En nu staat er nog iets heel bijzonders bij. Het is een levende steen. Want hij heeft opgedaan uit de dood.

Hij heeft de dood overwonnen. En daarom kan hij ook ons tot leven wekken. En levend maken. Hij heeft geef ons de levendmakende geest.

Zijn heilige geest geschonken. Als wij kinderen van God zijn. Als we ingegaan zijn op die roep. Kom maakt hij ons tot levenden. En niet meer tot doden.

En daar wil ik u een klein klein verhaaltje over vertellen. Wat kort geleden bij ons in de buurt gebeurde. Er kwam een jonge vrouw. En die jonge vrouw was gewend om met allemaal vrienden enzovoort uit te gaan.

Ieder weekend feest vieren. En drinken. De drugs kwamen er ook bij. En op een gegeven moment was ze zo diep ongelukkig.

Elke keer weer als zoiets gebeurd was. Was ze dood ongelukkig. En op een gegeven moment ging ze naar een tante toe. Die we heel goed kennen. En die tante is een diep gelovige jonge vrouw.

Nog niet zo oud. En daar ging ze vragen. Tante hoe komt het toch dat u altijd zo blij bent. Dat u gelukkig bent. En dat u je in vrede hebt. En die tante heeft haar het evangelie uitgelegd.

En ze is zo'n werkelijk lief kind van God geworden. Ze zit nu bij ons in de kring. En wij genieten van haar. Maar wat deed ze? Ze dacht al die oude vrienden van mij.

Die ook naar die clubs gingen. En waar ze ook gingen drinken enzovoort. Die gaan allemaal verloren. Dat besefte ze heel goed. En weet u wat ze toen heeft gedaan?

Toen heeft ze een jongstel. Dat bij ons in de gemeente komt. Heeft ze gevraagd. Kunnen jullie iets voor hen doen? En die hebben achter in hun tuin. Hadden ze een grote schuur staan.

En die hebben ze helemaal leeg geruimd. En die hebben ze een beetje mooi gemaakt. En toen hebben ze gezegd. Nodig jij ze maar uit. En ze kwamen. Elke keer meer.

En elke keer weer. Hoorden ze daar het evangelie. En elkaar kregen kortstelende contact met een van hen. Die pas tot geloof gekomen was.

Het was een militair. En die zou uitgezonden worden. En toen zei hij. Ja. Hoe moet ik dat allemaal doen? En toen hebben we met hem gepraat.

We hebben hem geholpen. Om te weten hoe je nou met Jezus moet wandelen. In een leger. Dat is de werkelijkheid mensen. De werkelijkheid is zo verschrikkelijk.

Dat als je daar niet door de genade van de Heer staande blijft. Dan ga je er onderdoor. Hij zegt. Bij ons in het leger is de usance. Dat als wij werken.

Dan werken we keihard. En als we vrij zijn. Dan wordt het ook keihard vrij zijn. En dat betekent dus feesten en verschrikkelijke dingen doen. En dat kan niet meer.

Dat begreep hij heel goed. En toen heb ik hem adressen kunnen geven. Waar hij terecht kon in zijn vrije tijd. Waar gelovige jonge mensen zijn die hem zouden opvangen.

En dat is iets wat we moeten doen. We moeten jonge mensen helpen. De weg met Jezus te gaan. En dat is heerlijk. Als je ziet wat er dan gebeurt.

En nu hebben we een kleine groep mannen. We zijn oude mannen. En we zijn jonge mannen. En we komen bij elkaar. En we bidden iedere keer. Als daar in die schuur weer het gaande is.

En dat gebeurt heel regelmatig. En dan komen daar jonge mensen tot geloof. En daar is nu de eerste bijbelstudiegroep mee begonnen. Zodat ze kunnen groeien in het geloof.

En lieve mensen. Dat is zo ontzettend belangrijk. Dat we beseffen dat mensen om ons heen verloren gaan. En wij hebben dat geweldige evangelie.

En we mogen het uitdelen. En dan doet God zijn geweldig werk. Wij kunnen geen mens veranderen. Maar we zien voor onze ogen wat er dan gebeurt. Als de Heer Jezus zijn hart binnenkomt.

En ik kan u verzekeren. Dat geeft ontzettende blijdschap. Dat je ziet dat ze totaal veranderen. Dat ze niet meer talen naar die drank en die drugs. Maar dat ze alleen maar de Heer Jezus willen dienen.

En dat ze een honger krijgen naar dit woord. En dat is mensen. Midden van alle leugen is dit de waarheid. En die waarheid moeten we vasthouden.

En daar moeten we samen mee. Ik zou haar zeggen. Ja, klinkt misschien een beetje gek. De boer op. Je moet als het ware dat geweldige wat je hebt gekregen aan anderen vertellen.

Zodat ook anderen leren de Heer Jezus te kennen. En ik weet zeker dat hier heel veel mensen zijn. Die daar van binnen gewoon ja en amen op zeggen.

En hier komt de oproep. Kom naar hem toe. Want hij, de Heer Jezus, stierf voor ons. Maar hij stond ook weer op uit de dood.

En hij leeft voor eeuwig. En nu komt het erop aan. Hoe je erop reageert als mens. En er komt een oproep. Kom naar hem toe. Als je op hem je geloof bouwt.

Zul je niet beschaamd worden. Je kunt eigenlijk zeggen. Niet teleurgesteld worden. Dat is geweldig hè. En dat heb ik bij die jonge mensen gezien. Ook die jonge soldaat.

Die zat tegenover me. En we zaten met elkaar te praten. En dan dat stralende licht in de ogen. Dat nu die leegheid weg was. Dat hij nu wist dat hij behouden was.

Dat hij de Heer Jezus kende. En het was allemaal nog maar net. Want hij had nog nooit thuis ooit iets over God gehoord. Hij was er niet in opgevoed. Maar hij heeft toch de Heer Jezus gevonden.

En dat is prachtig. Als je ziet wat God een mens kan veranderen. En daarom. Je zult niet teleurgesteld worden.

En nu is de vraag. Of wij allemaal aan de goede kant staan. Of we naar de Heer toe gaan. Of we naar hem toegekomen zijn. Want dan worden we niet beschaamd.

En dan wordt die steen voor jou iets heel kostbaars. Zoals het ook in Gods oog is. Die steen is voor God de kostbaarste steen die er is.

Zijn zo. De levende Heer. En als je bij die steen komt. Dan word je als levende steen.

Ingevoegd tot de bouw van een prachtig huis. Een huis waarin God wil wonen. Weet u waarom God erin kan wonen? Omdat het een heilig huis is.

Omdat het bestaat uit allemaal mensen. Die werkelijk willen doen wat God zegt. Die leven met God. Die door genade we gered zijn.

En die worden ingevoegd tot de bouw van dat fantastische huis. En in dat huis woont God. Kun je het je voorstellen dat God in staat is.

Om te scheppen uit dode stenen die wij waren. Zo'n prachtig huis van levende stenen. Bij Israël hadden ze een tempel.

En die bestond uit stenen. Maar dat waren dode stenen. Daar zat geen leven in. En toch was het de tempel van God. En daarom moest God altijd daarbij.

Dus alle Israëlieten moesten naar die tempel toe gaan. Maar nu zijn we door genade. In het Nieuwe Testament zijn we een geestelijk huis. En overal waar twee of drie bij elkaar komen.

Daar is dat huis. En daar is hij in ons midden. En dat is zo fantastisch. En dat ervaren wij als broeders jong en oud bij elkaar. Als we samen bidden.

Dan is de Heer in ons midden. En dan gaan we weer uit elkaar. En dan zeggen we. Oh wat was het toch fijn bij de Heer Jezus te zijn. En dat is zoiets prachtigs.

En daar komen we straks op. Waarom dat zo nodig is. Toch moet ik één ding heel duidelijk zeggen. Die andere kant is er dus ook.

Want in de Romeinen 1 vers 18 staat. De toren van God wordt geopenbaard vanuit de hemel. Over alle goddeloosheid en ongerechtigheid van mensen. Er zijn die twee kanten.

God kan niet anders. Hij is heilig. Hij is rechtvaardig. Heiligheid vaardig. En hij geeft een uitweg. En wie die uitweg niet omarmt.

Gaat verloren. En dat moet een mens zich heel diep beseffen. En dat zie je ook bij die jonge mensen. Als ze dat gaan beseffen. Hoe geweldig blij ze zijn.

Dat ze gered zijn. Dat ze door genade behouden zijn. En dat moeten wij ons steeds ook weer bewust zijn. Er bestaat namelijk geen neutraliteit. En dat moeten we ons heel erg bewust zijn.

Nu staat hier ook een woord. Dat tot een verkeerde gedachte aanleiding kan geven. Er staat dat zij die zich aan het woord. Aan de Heerde Jezus stoten. Want dat woord is de Heerde Jezus.

Door ongehoorzaam te zijn. Waartoe zij ook bestemd zijn. En dan lijkt het net alsof God van tevoren bepaalt wie gered wordt en wie verloren gaat.

Maar dat betekent helemaal niet dat God van tevoren bepaalt wie hij redt en wie hij verloren laat gaan. Als je hem toebehoort dan kun je nooit zeggen dat je door je keuze gered bent.

Al heeft die keuze er alles mee te maken. Want je moet erkennen dat God je door zijn liefde heeft uitgekozen. Dat ga je dan zien. Dat al het goede komt alleen van God.

En nooit van een mens. Hij heeft in zijn liefde uitgekozen. Dat is zijn genade. En als je de Heerde Jezus afwijst kun je nooit zeggen dat je daartoe bestemd was.

De mens kan van zichzelf geen goed doen. Alles wat goed is komt alleen door Gods genade. God heeft nooit een mens tot zonde gemaakt. Nee, daar staat God wil juist dat alle mensen zalig worden.

En tot kennis van de waarheid komen. Dat is Gods bedoeling. Dat mensen gered worden. Daarvoor heeft die Heerde Jezus laten sterven voor de zonde van de hele wereld.

En daarom hebben we voor ieder mens zo'n geweldige boodschap. Dat je kunt gered worden. En sommige mensen denken ik ben zo slecht.

Ik kan niet gered worden. En dat is niet waar. Dat is een leugen. God is God. Hij biedt zijn genade en waarheid aan in de Heerde Jezus. Als een mens dan niet op dat aanbod ingaat.

Dan stoot hij zich aan dat woord aan de Heerde Jezus. En dat heb ik met mijn overbuurman. Daar heb ik al diverse keren mee gepraat. En hij zegt. Oh we zijn het over heel veel dingen eens.

Maar over dat ene niet. Daar stoot hij zich. Ik zeg. Je hebt de Heerde Jezus nodig. Hij zegt. Nou ik doe gewoon mijn best. En dan zal het wel goed komen.

Dat denk ik dan. Ik zeg. Ja. Het zal je niet helpen. Dat is verschrikkelijk. Als mensen zo in een bepaald denken. En dat is ook een geloof.

Vast zitten. En niet erkennen. Dat ze juist de Heerde Jezus nodig hebben. Dat we helemaal niet leven precies zoals God het wil. Dat ze alleen maar dan iets doen. Zoals het in onze gedachten goed lijkt.

Maar dat is nog niet wat God bedoelt. En God heeft juist gezegd. Wie de zoon heeft. Die heeft het leven.

En wie de zoon van God niet heeft. Heeft het leven niet. Dan blijf je een dode steen. En daarom is het zo belangrijk. Dat ieder van ons die genade van God aanneemt.

En nu is die levende steen. De basis. Het fundament. Het begin van dat heerlijke prachtige scheppingswerk. De gemeente van de Heer Jezus Christus. Waar ik het al even over gehad heb.

Hij is het fundament. De kostbare hoeksteen. En het wordt nu verder opgebouwd. Helemaal uit levende stenen.

En ieder die tot hem komt. Als levende steen. Die wordt ingevoegd. Met al die anderen. Tot dat schitterende gebouw. En daar staat er in vers 5.

En daar gaat het nu ons even om. Dan wordt ook u zelf. Als levende stenen gebouwd. Tot een geestelijk huis. Tot een heilig priesterschap. Om geestelijke offers te brengen.

Die God welgevallig zijn. Door Jezus Christus. Bij Israël. Zien we dus die tabernakel. En later die tempel. Maar nu.

Is dat dat geestelijke wonderbare scheppingswerk. De Heerde Jezus. Was in de dagen dat hij hier op aarde liep. Gods tempel. Heeft het ook zelf gezegd.

Breek deze tempel af. En na drie dagen zal ik hem weer opbouwen. Omdat de tempel zelf. Daar was de heerlijkheid van God uit verdwenen.

En die was nooit teruggekeerd. Er stond wel dat gebouw. Maar hij was degene. Waar de geest van God in woonde. En in dat wonderbare huis.

Dat scheppingswerk van God. Dan mogen wij nu dienen als priesters. Wat is een priester? En om dat goed te begrijpen. Is het goed. Om naar het priesterschap in Israël te kijken.

Gods bedoeling met het volk was. Dat heel dat volk zou bestaan. Uit priesters. In Exodus 19 vers 6. Staat de woorden die Mozes namens God tot het volk spreken moest.

U zult voor mij een koninkrijk van priesters. En een heilig volk zijn. Dat lijkt heel erg op wat we verder oplezen. Hier in het Peters gedeelte. Want daar wordt ook gezegd.

Dat we een heilig volk zijn. En we worden ook genoemd priesters. Voor de levende God. Maar bij hen was er een speciale voorwaarde aan.

En die voorwaarde die staat in vers 5. Als u nauwgezet mijn stem gehoorzaamt. En mijn verbond in acht neemt. Dan zult u het alle volken mijn persoonlijk eigendom zijn.

Want de hele aarde is van mij. Zo had God het bedoeld. Maar die voorwaarde. Om dat nauwgezet in acht te nemen. En hem gehoorzaam te zijn.

Dat ging al zo gauw mis. En u weet het wel. Hoe dat ging met het gouden kalf. En vanaf dat moment. Kon niet dat hele volk nog priester zijn. Onmogelijk. En toen heeft God het veranderd.

Toen werd alleen dat stam van Levi. Voor de dienst van de tabernakel nog gebruikt. Die werd ingezet. Omdat zij niet meegedaan hadden. Met dat verschrikkelijke vereren van de gouden kalf.

En het geslacht van de aarde. Werd aangewezen als het priestengeslacht. Je kon toen dus alleen nog maar priester worden. Door geboorte.

En dan moest het kind dat geboren werd. Ook nog opgroeien. Tot volwassenheid. En dan moest het nog gezalfd worden. En dan werd het pas priester. Dus er waren er eigenlijk drie.

Fases. En aan deze drie voorwaarden. Moet ook in geestelijke zin. Ons priesterschap voldoen. Dat is onze wedergeboorte. Dat is te vergelijken met die geboorte.

Uit het geslacht van de aarde. Wij zijn geboren uit God. We hebben daardoor. Als het heilige geest in ons woont. Deel aan de goddelijke natuur.

Dat is dus onze wedergeboorte. En dan moeten we opgroeien tot geestelijke volwassenheid. En dan hebben we voor de uitoefening van de priesterschap ook de zalving nodig.

Van de heilige geest. In 1 Johannes 2 vers 20 staat het zo. U hebt de zalving van de heilige. Want God geeft ons de genade om dat te kunnen uitvoeren.

Maar dan moet God ons als het ware voor de mogelijkheden geven. Hij moet het in ons uitwerken. Eerst moeten we hem dus aannemen.

En in hem gaan geloven. En in hem vertrouwen. En dan is dat zo prachtig weer te geven. In twee versen die je heel makkelijk kunt onthouden. En het ene vers is natuurlijk bij jullie allemaal bekend.

En dat is Johannes 3 vers 16. Want al zo lief heeft God de wereld gehad. Dat is een enige geboren zoon gegeven heeft. Opdat een ieder die in hem gelooft niet verloren gaat.

Maar eeuwig leven heeft. Dat is waar het om gaat bij de wedergeboorte. Eeuwig leven. En daar moet het mee beginnen. En dan volgt 1 Johannes 3 vers 16.

Dat is heel makkelijk onthouden. Johannes 3 vers 16. En dan het vervolg is 1 Johannes 3 vers 16. En daar lezen we. Hieraan leerden wij de liefde kennen. Dat hij voor ons zijn leven heeft gegeven.

En dan komt het. Ook wij moeten voor de broeders het leven geven. En wat is dat?

Dat is de offerhande. En wat moest een priester doen? Waar was een priester toegezet? Om te offeren. Om middelaar tussen God en mensen te zijn.

De priester nam het offerdier aan. Hij offerde het. De offeraar mocht niet verder komen dan het brandafor altaar. En dan deed hij het verdere werk. En hij bracht zelfs de gebeden van hen voor God.

Bij het reuken over altaar. De priester was dus in feite de schakeling tussen het volk en God. En God en het volk. Want daarna ging die priester weer naar buiten.

En wat hij van God gekregen had, dat legde hij dan op het volk. En dat was de zegen. En daarin kunnen we precies zien wat wij als priesters hebben te doen.

Maar dan in geestelijke zin. Dat is het vervolg. De priesterdienst. En dan krijgt het ook voor ons een veel meer diepere inhoud.

Wat is nu de taak dus? De taak is dat wij offers leren brengen. En wij kunnen alleen maar priester zijn door onze hoge priester.

Hij is het die voor ons bidt en pleit. En wij mogen tot hem gaan. En wij mogen voor onszelf, maar ook voor anderen bidden.

Maar waar begint het dan eerst mee? Wat is het allereerste? Het allereerste offer dat de priester moest brengen, was het brandoffer. En het brandoffer was het enige offer waar absoluut niet van gegeten mocht worden, wat totaal verbrand moest worden.

Er mocht niets van overblijven. Alles moest in rook opgaan tot de Heere God. En er staat er, het was voor God een aangename geur. Dan gaan we eens kijken naar ons brandoffer.

En dan lezen we in Evese 5 vers 1 en 2 over die geweldige middelaar tussen God en ons. En wat zijn offer voor God betekent.

Wees daarna volgens van God. Evese 5 vers 1 en 2. Daar zie je het precies.

Precies datzelfde wat bij de brandoffer wordt gezegd, dat het een lieflijke geur was voor God, is dat offer van de Heer Jezus een aangename geur voor God geweest is.

Het is toch een ongelooflijke diepe inhoud die dat heeft, dat je ziet, ons brandoffer, de Heer Jezus, heeft zichzelf voorkomen gegeven. Niets teruggehouden, alles gegeven.

Tot hij de laatste druppel bloed, tot hij was gestorven aan het kruis. En dan moeten wij in navolging van hem, hebben we net gelezen, ook ons leven geven.

Wat zijn nu die geestelijke offers, hè? Dat begint weer met het brandoffer. En dat vindt u in Romeinen 12 vers 1. Ik roep u het dan toen op, broeders, door de ontfermingen van God, om uw lichamen aan God te wijden als een levend offer.

Romeinen 12 vers 1. Heilig en voor God wel behagelijk, dat is uw redelijke godsdienst, staat daar. Eigenlijk staat daar in de grondtekst een beetje duidelijker, daar staat het is eigenlijk de godsdienst naar het woord van God, zoals God het bedoeld heeft.

En dat is zo prachtig. Zoals God bedoeld had dat de Heer Jezus het offer voor ons zou zijn, zo wil hij dat wij ons lichaam stellen tot een gode welgevallig offer.

Dat betekent, en dat hebben we gezongen, al onze dagen, al onze tijd, al onze inspanning, alles, alles leggen we op dat alta neer. We leggen ons totaal daar neer.

Dan leven wij dus niet meer, maar dan kan hij door ons heen zijn heerlijk werk doen. Want het is altijd een leven dat uit de dood ontstaat.

Bij de Heer Jezus was dat zo, maar bij ons is dat ook zo. Zodra wij sterven van onszelf, wordt Christus levend in ons. En dan zijn we levende stenen.

Dan kunnen we dat geestelijke huis met elkaar vormen. En dan ben je ook zo ontens gelukkig met elkaar, als je ziet hoe de Heer Jezus ook door de anderen heen werkt. Want ieder heeft zijn eigen dienst aan te doen.

En je hoeft nooit teleurgesteld te zijn, of jaloers op iemand anders. Het is altijd zoals de Heer het geven wil. Heel ons leven aan hem geven, onze tijd, ons bezit, onze keuzes, ons denken, ons doen.

Hij mag over ons beschikken. En hij wil ons dan laten groeien in het geloof en de liefde tot hem en tot elkaar. En dat doet hij door zijn woord.

Dat zuiver en onvervalst en onverdunt moet zijn. Dat hebben we net gelezen. Dat staat er onvervalst en onverdunt. Vandaag aan de dag lezen we nog vaak en zien we vaak een woord dat vervalst is.

Het woord van God wordt een woze zo vaak vervalst. En dat kunnen we herkennen. Wanneer kunnen we dat herkennen?

Als we zelf de Bijbel goed kennen. Als we ook ons laten leiden door de geest van God die ons wil waarschuwen als er iets niet klopt. We moeten het proeven en beoordelen.

En dat doet Gods geest altijd. En hebben we verlangen naar dat woord. Dat vind ik dan zo prachtig. Dat die jonge mensen tot geloof komen dat ze ze elke keer maar weer zeggen wat kan ik nu nog leren?

En dan komen ze met hun Bijbel. En we hebben een soort Bijbelstudieboek erbij wat echt voor beginners is. En dat eerste hoofdstuk gaat dan over zekerheid van het geloof.

Want dat hebben ze zo nodig. Zekerheid van het geloof. En dan zie je dus hoe die jonge lui daar hun dingen uithalen. En dat ze daar houvast aan krijgen.

En dat ze sterker worden in dat geloof. En naarmate je dus met die Bijbel voedt word je sterker. Als je geproefd hebt dat de Heer goede tieren is dan beleef je steeds meer vreugde aan de Heer Jezus.

Als je geen geestelijke voeding tot je neemt dan blijf je niet alleen stilstaan maar dan ga je zelfs achteruit. En daarom is het zo belangrijk steeds weer naar die levende steen.

Om zelf door hem gebouwd te worden. Om als priester gebruikt te worden in zijn dienst. En die offers zijn alleen God welgevallen door Jezus Christus.

Want de basis van alles is het brandoffer. En dat is Hij. En als wij dan ook ons brandoffer geven door ons leven aan Hem beschikbaar te stellen dan wordt het een aangename reuk voor God en dan gaat God ons gebruiken tot eer van zijn naam.

En dan kan Hij ons gebruiken om werkelijke lofoffers te brengen en dankoffers te brengen en dan kunnen we Hem danken om zijn grote liefde en barmatigheid voor wie Hij is.

En dat is zo opmerkelijk. Elke keer als we met die broeders bij elkaar komen dan beginnen we allemaal weer te loven en te prijzen. Dat willen we gewoon graag.

We willen graag onze Heer groot maken. En kijk op de zangen van die lofoffers daar wordt de Heer geëerd. Het gaat om zijn heerlijkheid.

Het gaat om zijn eer. Om zijn geweldige daden die Hij wil doen. En dan komen we pas met onze voorbeden. En dan hebben we al zoveel prachtige gemetsverhoring van de Heer ontvangen.

En daar zijn we zo ontzettend blij mee. Want wij bidden naar zijn wil als Hij dat in ons legt. Dat verhoort Hij ook. Maar hoe zou het nou anders kunnen? Als Hij dat wil dat wij dat bidden.

Daarom vragen we altijd Heer schenk ons vanavond de gebeden die u wilt dat gebeden worden. En dat is zo prachtig. En dat doet Hij dan. Dan door de een, dan door de ander. En dat is zo prachtig.

En dan voelt het elkaar aan. En dan hebben we aan het eind van de avond we zeggen, wat hebben we toch aan het reden om met blijdschap naar huis te gaan. Dat is prachtig. U bent een uitverkoren geslacht, staat er dan nog.

En dat is het laatste wat ik nog een beetje moet zeggen. Dat is, u bent een uitverkoren geslacht, een konelijk priesterschap, een heilig volk, een volk dat God zich tot zijn eigendom maakte.

En dan komt het, opdat u de deugden zou verkondigen van Hem die u uit de duisternis geroepen heeft tot zijn wonderbaar licht. We zijn dat met een doel. En als die priester dus eerst zijn dienst had gedaan van de mensen voor God te brengen, dan ging hij daarna weer naar buiten en dan legde hij de zegen op de mensen.

U weet het allemaal nog wel van het verhaal van Zacharias, dat hij niet kon spreken toen hij de zegen uit wilde brengen. De zegen van God kwam hij vanuit het huidig te ontbrengen.

Zo zijn ook bijgeroepen om zegen te verspreiden door wie we in de Heer Jezus zijn. In deze wereld. Dat de mensen aan ons zien dat Jezus in ons woont.

Dat de mensen aan ons horen waar we vol van zijn. En dan lezen we hier drie heerlijke dingen in dit vers. U bent een uitverkoren gelast. Je bent er uitgeroepen.

Dan moet je goed beseffen dat je totaal anders bent dan de mensen in de wereld. Je bent er uitgeroepen en je bent een koninklijk priesterschap.

Dat gaat straks nog een veel diepere betekenis krijgen. Maar een koninklijk priesterschap. We zingen weleens je bent een koninklijke kind. Vergeet het nooit hè. De koning staat aan je kant.

En dan kan je nooit verliezen. Ook niet van de boze. Want hij, de koning, is de overwinnaar. En je bent een heilig volk dat God zich tot eigendom maakte.

En dat moet je ook heel diep beseffen. Dat betekent met apart gezet heilig is apart gezet voor de dienst van God met het doel de deugde, de weldade, de wondere heilsdade van God te bekend te maken omdat jij uit de duisternis geroepen bent door dat wonderbare licht.

Zoals dat meisje dat deed dat zelf ontdekt had wie ze in de Heer Jezus was en dat ze niet kon laten om wat te doen voor oude vrienden die toch zo verloren waren.

Want dat besefte ze heel goed. En dan zijn we eruit geroepen. En we zijn deel van de koningsheerschappij van God. En dat gaat toe straks naar de zichtbare koningsheerschappij van de Heer Jezus.

Wat zal dat zijn? En dan zullen we met hem regeren die duizend jaar. Er staat zo prachtig als iemand zich bekeert van de duisternis tot het licht staat er in handelingen 26 vers 18 en van de macht van Satan tot God zodat die vergeving van zonde ontvangt en een erfdeel onder de geheiligden door het geloof in de Heer Jezus.

Is dat niet geweldig? Als je dat ziet. In vers 10 wordt er bij het enorme verschil bepaald. Het is het laatste vers van dit gedeelte uit Petrus.

Eerst waren we zonder ontferming. Het volk van Israël was in het begin zoal uitgekozen om in ontferming te worden aangenomen. Zij waren eer godsvolk en wij waren niet godsvolk.

Wij waren zogenaamd heidenen. Wij vieden erbuiten. En toen daar bij Hosea werd het verschrikkelijk want toen kwam de straf omdat ze niet wilden luisteren naar God en omdat ze constant de verkeerde dingen deden en niet naar de profeten wilden luisteren kwam daar de straf.

Jullie waren godsvolk maar nou ben je niet godsvolk. En dan in het Nieuwe Testament dan wordt het weer precies andersom. Want eenmaal zullen ze weer godsvolk zijn.

U zegt ja maar ze zijn nog steeds godvolk. Natuurlijk wel in principe wel maar godsvolk in de zin dat ze hem dienen dat ze hem lief hebben dat zal eenmaal gebeuren absoluut zeker.

Dus voor het volk Israël is er nog een hele grote taak in de toekomst weggelegd. Maar voor ons die niet ware godsvolk is nu het evangelie gekomen naar ons toe en nu zijn we godsvolk geworden.

Daar kan je toch gelukkig om zijn. Dat is toch fantastisch dat je dan godsvolk bent. Eerst niet in ontverming aangenomen maar nu in ontverming aangenomen.

Diezelfde verse uit Hosea krijg je in het Nieuwe Testament een hele nieuwe betekenis. En dat is naar ons toe en dat vind ik zo prachtig. En dan wil ik eindigen met dat fantastische vers uit openbaring 1 vers 5b Hem die ons heeft lief gehad en ons van onze zonden gewassen heeft in zijn bloed en die ons gemaakt heeft en daar staat tot koningen en priesters voor God en zijn vader.

Dat is zo prachtig. Wat is dat een heerlijk vooruitzicht. Wat een liefde en genade alleen Hem alle eer en heerlijkheid en kracht en lof en aanbidding.

Amen. ik een galER op om har wie eenEE près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près 거야 prèsCP três väldigtár