Van Petrus voor jou - Lijden als een Christen

Spreker

Mark Zeldenrust

Date
Feb. 27, 2022
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Een hele goede morgen. De hartelijke groeten uit Almere.! Dat vind ik altijd leuk om te doen.! Dan kan ik vanmiddag zeggen de hartelijke groeten uit Beurschoten.

! Of jullie het willen of niet, maar dat doe ik wel vanmiddag. Maar het is altijd mooi om je verbonden te weten met broeders en zusters, overal. En dat je mag weten hier in ons land, in alle plaatsen, maar ook over deze wereld, zijn we verbonden met onze broeders en zusters.

En vanmorgen wil ik met jullie kijken naar een gedeelte van 1 Petrus. 1 Petrus 4, vanaf vers 12. En ik heb zelf een hele serie gedaan, bijna nog één deeltje, over deze Petrusbrief.

En die heb ik genoemd van Petrus, voor jou. Omdat ik geloof dat nog steeds de boodschap van Petrus, is niet alleen voor toen, maar is nog steeds een boodschap voor u, voor jou en voor mij, de dag van vandaag.

Iets wat Petrus ons wil zeggen, maar nog veel mooier wat God ons wil zeggen. En als je vanmorgen het maximale eruit wil halen, dan kan je altijd nog even thuis zoeken op Mark Zeldrust en Alvan Petrus voor jou.

En dan vind je de hele serie wel op YouTube. En niet omdat je naar mij moet luisteren, maar omdat de Heerde God en Petrus ons hele mooie dingen te zeggen en te leren hebben.

En boven het gedeelte van vanmorgen staat in mijn Bijbel, in de HSV, daar staat de Leiden als een Christen. En dat is misschien niet het meest aantrekkelijke thema.

Om daarboven te zetten, Leiden als een Christen. En ik denk, als ik met Petrus zou spreken, dan zou hij zeggen, ja dank u dat ik Leiden mag. Nou, zo beleven we het denk ik meestal niet, tenminste ik niet.

Ik denk meestal niet dat er Leiden is van, yes, ik mag Leiden. Petrus spreekt natuurlijk vooral om Leiden vanwege zijn geloof in de Heerde Jezus. Maar ook dan zeggen we meestal niet, yes, ik mag eindelijk leiden omwille van de Heerde Jezus.

Maar toch, ja, we mogen weten, we hebben, ja, we hebben Leiden. Ook als Christen. Er wordt nog wel eens wat anders verkondigd. Zeker ook in deze tijd. Dat van, ja, als je je leven maar aan de Heerde Jezus geeft, dan wordt alles fantastisch.

Nou, dat klopt wel. Het wordt echt fantastisch als je je leven aan Jezus geeft. Want het is niet zo van, ja, dan wordt het een leven over rozen waar de doornen alvast vanaf zijn gehaald.

Het is niet als ik mijn leven aan Jezus geef, ja, dan is mijn hele leven, ja, een groot joepie de poepie leven. En er is geen Leiden meer. Nee, als Christen, we Leiden.

Gewoon het normale Leiden van deze wereld. En nog een soort van bonus Leiden. Leiden vanwege ons geloof in de Heerde Jezus. En dat is eigenlijk ook een beetje het hoofdthema wel van die brief die Petrus geschreven heeft.

Of heeft laten opschrijven. Leiden omwille van de Heerde Jezus. Hij komt er elke keer weer op terug. Begint hij er weer over. En hier weer een heel stukje. Waar het daar over gaat.

Leiden omwille van de Heerde Jezus. En waarom is dat Leiden? Nou, als we kijken naar Petrus, dan heeft hij het ook heel vaak over. Wij wandelen in de voetsporen van Jezus.

Wij volgen de Heerde Jezus. Dan hebben we het over Jezus zoals hij hier op aarde geleefd heeft. Want nu, hij is groot, machtig, zit aan de rechterhand van God. En zelfs Johannes, zijn allerbeste vriend.

Als hij in de hemel komt, in openbaringen, dan staat er en hij ziet Jezus, dan valt hij als dood voor hem neer. En dat is de Heerde Jezus die wij nu aanbidden.

Maar als we kijken welke Jezus volgen wij nu. Dat is natuurlijk ook weer dezelfde Jezus. Maar dan kijken we naar de Heerde Jezus zoals hij op aarde geleefd heeft. En proberen we in zijn voetsporen te wandelen. En proberen we de mensen lief te hebben zoals hij lief had.

Proberen we om trouw te zijn zoals hij trouw was. Proberen we om te vergeven zoals hij vergaf. En proberen we steeds meer op hem te lijken. En ja, zegt Petrus al.

Dus dan is het logisch. Want als we Jezus volgen in zijn voetsporen wandelen. Ja, als hij geleden heeft, dan ook wij. Want we wandelen in zijn voetsporen.

Als hij dan begint. 1 Petrus 4, vers 12. Dan begint hij met een prachtig woord. Dan zegt hij geliefde.

En als hij zegt geliefde. In het Engels staat er beloved. En dat is ontzettend mooi. Als we bijvoorbeeld kijken naar 1 Johannes. In 1 Johannes 3, vers 2.

Daar staat dan ook in het Engels van. You are God's beloved sons and daughters. Jullie zijn Gods geliefde kinderen.

We mogen ons kinderen van God noemen. En we zijn het ook. En dat is eigenlijk hetzelfde woord wat ook hier staat. Geliefde. Het woord wordt ook gebruikt.

Bij de doop van de Heer Jezus. Als de Heer Jezus gedoopt wordt. Door Johannes de Doper. We kennen waarschijnlijk het verhaal. Maar dan klinkt er een stem uit de hemel.

En die zegt. Dit is mijn geliefde zoon. Ik schep vreugde in hem. Ik word blij van hem. En dat is zo prachtig om te weten.

Het is precies hetzelfde woord. En ik denk ook dat daar eigenlijk ook in zit. Als wij wandelen in de voetsporen van de Heer Jezus. Als wij onze zonden laten afwassen.

Als wij gedoopt worden. God zegt tegen ons. Tegen u. Tegen jou. Tegen mij. Je bent mijn geliefde zoon en dochter. Ik word blij van jou.

Ik schep vreugde in je. En zo begint ook Petrus dit stukje. Geliefde. Het begint heel hoopvol. Het eindigt gelukkig ook altijd hoopvol.

Als wij Jezus volgen. Maar hij zegt. Geliefde. God houdt van jou. Maar. Zegt hij dan wel.

Hij zegt. Geliefde. Laat de hitte van de verdrukking onder u. Die tot uw beproeving dient. U niet bevreemde. Alsof u iets vreemds overkwam. En dan zegt hij.

Ja. Als je verdrukking krijgt. Als er lijden komt. Laat het je niet bevreemden. Het is. Ja. Het is eigenlijk logisch. Zegt hij. En waarom is het logisch?

Nou. Het is voorzegd. De Heer Jezus zelf heeft gezegd. Als de mensen mij haten. Ze zullen ook u haten. En we zullen het bijna allemaal misschien treffen.

Ook als christenen. Soms kunnen we heel veel liefde krijgen van de mensen om ons heen. Heel veel bewondering krijgen. Ook om ons christen zijn. En om onze manier van leven. Maar er zijn ook mensen die ons haten.

En die ons niet kunnen luchten vanwege ons geloof. En ja. Het is eigenlijk logisch. Als we de Heer Jezus gehaat hebben. Dan ook ons. Als de Heer Jezus heeft geleden.

Dan ook zijn volgelingen. Nou. Een mooi begin. Wie gaat ermee? Misschien als je de Heer Jezus nog niet kent.

Of hem nog niet hebt aangenomen. Ja. De Bijbel spreekt ook over de prijs berekenen. Nou. Daar is hier wel sprake van. Want dan mag je weten. De Heer Jezus volgen.

Echt geloof me. Het is het mooiste wat er is. Er is niets moois en niks beters dan een leven met de Heer Jezus. Dus in die zin neem hem aan. Neem hem aan.

En wacht niet te lang. Want hij is echt. Hij is het best wat je kan krijgen. Je hele leven lang. Maar er is ook lijden. Er is ook lijden.

Dus ja. Bereken wel de prijs. Denk niet van. Ja. Het wordt allemaal koekenijen als ik Jezus maar volg. Ja. Uiteindelijk wel. En als je Jezus al volgt. Ja. We zingen het ook vaak in een liedje.

Van. Heel Jezus volgen. Dan zeggen we. Geen weg terug. Geen weg terug. Zingen we dan. Ja. Dat klopt. Dus als je hem al volgt. Ja. Er is eigenlijk geen weg terug. Want er is niets moois.

Niks beters. Niks belangrijkers. Dan Jezus volgen. En ja. Als dat dan lijden teweeg brengt. Ja. Dan zei het zo. Leiden.

Het is niet vreemd. Zegt Petrus. En dan zegt hij in vers 13. We gaan een stukje gewoon doorlopen. Maar verblijt u. Naar de mate waarin u gemeenschap hebt. Aan het lijden van Christus.

Opdat u zich ook in de openbaring van zijn heerlijkheid mag verblijden. Verblijden. En verheugen. Hij zegt hier. Verblijt u. Ja.

Alsnog al bijzonder. Dat we ons moeten verblijden. Ja. Waarover. Dan zegt hij hier. Naar de mate dat u gemeenschap hebt. Aan het lijden van Christus. En dat gemeenschap hebben.

Daar staat ook. Daar staat weer dat bekende woord. Kanonia. Ja. En dat is eigenlijk gewoon. Dat we deel zijn van Christus. En dat is ook eigenlijk is dat zo mooi.

Want als we het hebben over het lichaam van Christus. En dan leren we later ook van. Ja. Hij is het hoofd. En wij zijn het lichaam. En dat is het prachtige.

Dus we zijn eigenlijk zijn we één met hem. Één in zijn lijden. Maar ook één in alle heerlijkheid en alle glorie die komt straks. En dat is natuurlijk weer prachtig.

We mogen delen in zijn lijden. Maar ook delen in zijn heerlijkheid. En eigenlijk. We gaan straks gaan we avondmaal vieren. En dan zegt hij. Eens.

Ja. Dan breekt hij nog het brood. En dan komt hij met de wijn. Met de beker. En dan zegt hij. Ja. Dit is mijn bloed voor jullie vergoten. Mijn lichaam voor jullie gebroken. Dan gaat het nog over zijn lijden.

Voor ons. En dan zegt hij ook. Ja. Neem en eet. Want dit is mijn lichaam. Maar later leren we. Wij mogen deel zijn van het lichaam. Wij zijn deel van het lichaam van de Heer Jezus Christus.

Wij zijn ook. Zoals de Bijbel zegt. In Jezus Christus. Dus als we in hem zijn. Ja. Dan hebben we deel aan zijn lijden. Maar ook straks. Deel aan de eeuwigheid.

Halleluja. Ik kan er echt naar verlangen. En meer en meer. Als je ziet wat er in de wereld gebeurt. Of wat er gebeurt in levens van mensen om me heen.

Dan kan ik er echt naar verlangen. Naar de dag. Of dat Jezus terugkomt. Ik hoop dat. Want we willen allemaal naar de hemel. Maar niemand wil doodgaan. Ik ook niet.

Maar ik wil wel naar de hemel. En ik verlang naar die dag. En ik hoop dat we meegemaken. Dat hij terugkomt. Maar anders. Als ik doodga. Ja.

Het is geweldig. Ik kan er zo naar uitzien. Wat fantastisch. Dat we. Ik ben in de Heer Jezus Christus. Maar dan verschijn ik ook in hem. En ik verschijn voor hem. En dan ben je helemaal deel van de geweldige glorie.

En de heerlijkheid. En dan mag je juichen. Voor de troon van Jezus. Oh halleluja. En dat is de hoop. Die in de boodschap zit van vandaag. We hebben een eeuwige hoop.

Die voor ons ligt. We gaan naar de hemel. Als we geloven in de Heer Jezus. En we zullen deel hebben aan zijn heerlijkheid. Aan zijn glorie. Aan zijn overwinning. Aan zijn vreugde.

Alleen op dit moment. Zijn we nog hier. En hebben we ook deel. Aan het lijden. En dat hoort erbij. En dan.

Zegt hij al. Hij zei al. Maar verblijt u. En in vers 14. Dan zegt Petrus nog. Als uw smaard wordt aangedaan. Om de naam van Christus. Dan bent u zalig.

Want de geest van de heerlijkheid. En van God de rust op u. Wat hen betreft. Wordt hij wel gelasterd. Maar wat u betreft. Wordt hij verheerlijkt.

Nou. Hij zegt u weer. Ja weet je. Eigenlijk. Als je smaard wordt aangedaan. Vanwege Jezus. Als je lijdt vanwege Jezus. Dan ben je zalig.

Dan ben je hartstikke gelukkig. Want dan ben je voor eeuwig gelukkig. Dat is eigenlijk wat zalig betekent. En hij zegt ook. Ja. Verblijt u. Nou. Misschien denk je wel.

Ja. Die Petrus. Dat is makkelijk praten. En nou. Nou kennen we in ons land. Misschien nog niet. Heel veel lijden. Omwille van Christus. Maar we kennen misschien allemaal. Maar allemaal. Een beetje lijden.

Omwille van Christus. En dan gaan we zeggen. Ja. Dat is makkelijk praten. Van die Petrus. Dan ga je er ook niet blij van worden. Maar zo makkelijk praat Petrus niet. Als we terug zouden gaan.

Naar handelingen 5. Dan lezen we daar bijvoorbeeld. Een verhaal. Van Petrus. En Petrus is het goede nieuws aan. Het verkondigen. Hij brengt het goede nieuws. Aan de mensen.

En hij verkondigt het. Op de pleinen. En in de straten. En het gaat geweldig. Geweldig. Er komen mensen tot geloven. Er zijn fantastische dingen. En er gebeuren wonderen.

Het is echt. Als je het hebt over in de voetsporen van Jezus. Nou die Petrus ging in de voetsporen van Jezus. Want er staat. Dat ze vele zieken genezen werden.

Er staat zelfs. Dat als zijn schaduw. Op de mensen viel. Mensen genazen. Zoveel kracht van Jezus. Was er in en over Petrus. En er gebeurden geweldige dingen.

En de mensen. Heel veel mensen vonden het geweldig. En namen de Heer en Jezus aan. Maar er was ook grote haat. Omwille van zijn geloof. En dan worden Petrus. En de mennen die met hem zijn.

Die worden gevangen gezet. En dan lezen we weer. Dan zitten ze in de gevangenis. En dan gebeurt er een geweldig wonder. Want ze worden opnieuw. Wordt Petrus bevrijd. Door engelen. En gaat hij de gevangenis uit.

En dan zou je denken. Dat hij nu denkt van. Ha. Dat is geweldig. God heeft een wonder gedaan. Hij is uit die gevangenis bevrijd. En dan kan hij stiekemjes weg. Kan hij gewoon vluchten. En kan hij ontkomen.

Van die mannen. Die hem haten. En hem gevangen willen nemen. Nou dat was niet de gedachte van Petrus. Het zou wel niet van mij geweest zijn. Maar van Petrus niet. Want dan gaat het plein op.

En hij voorkondigt de Heer Jezus. Met grote kracht. Halleluja. En ja. Wat doen ze dan. Ze pakken hem weer op. En dan komt hij daar voor de tzanneet rin.

Ja dan wordt het een beetje ingewikkeld. Je kan hem weer gevangen zetten. Maar ja. Als de engelen hem weer bevrijden. Schiet dat niet zo op. Dus ze besluiten tot iets anders. En ze geestelen hem.

Ze ranselen hem af. En dan krijgt ze stokslagen. En dan vervolgens. Laten ze hem maar vrij. En zeggen ze. Praat nooit meer over Jezus. En wat doet Petrus. Die gaat het plein op.

En hij verkondigt de Heer Jezus. Met grote kracht. En hij zegt eigenlijk. Ja. Ongelooflijke woorden spreekt hij dan uit. Want dan zegt hij.

Het is geweldig. Dat ik heb mogen leiden. Omwille van de naam van de Heer Jezus. Het is mij een eer. Om te leiden. Omwille van zijn naam. En het geeft mij grote vreugde.

Wat bijzonder. En ik denk. Dat er bij Petrus nog veel meer meespeelde. Ik denk. Dat Petrus. En we weten dat Petrus ooit. Ooit op een dag.

Drie keer geroepen heeft. Over de Heer Jezus. Ik ken hem niet. Ik hoor niet bij die man. En we weten ook. Dat later. Petrus. Met Jezus was.

En met de discipelen. En dat de Heer Jezus zei. Petrus. Petrus. Heb je mij. Werkelijk lief. Hou je echt. Van mij. En nog steeds vraagt God.

Dat hij aan u. Aan jou. En aan mij. Heb je me werkelijk lief. Hou je echt van mij. Hou je heel veel van mij. En Petrus zegt dan drie keer. Ja.

Heer Jezus. Ik heb u lief. En dan zegt Heer Jezus. Dat hij zijn lammeren mag wijden. Maar hij zegt hem ook. Dat hij lijden zal. Omwille van zijna. En ik denk als Petrus hier lijkt.

Dat hij blij is met dit lijden. En misschien heeft hij het wel uitgeroepen. Ook naar God. En naar de Heer Jezus. Zie je wel Heer Jezus. Ik heb u lief. Ik heb u zo geweldig lief. Meer dan alles.

Meer dan iedereen. En ook al slaan ze me helemaal kapot. Ook al zetten ze me in de gevangenis. Maar ik heb u lief Heer Jezus. Halleluja. Ziet u wel. Ziet u dat ik u lief heb.

Want ik lijd omwille van u. En ik ben er trots op om van u te mogen lijden. Want ik hou van u. Ik denk. Maar dan voel ik het zelf een beetje in. Dat dat geleefd heeft.

In het hart van Petrus. Jezus lief hebben. En ik denk ook dat dat gebeurt. Ook als we in de gevangenis zitten.

Misschien wel omwille van je geloof. Jezus lief hebben. Als we lijden omwille van ons geloof. Dan belooft Gods woord ook. Dat we ook vol zullen raken. Van zijn geest.

En dat zijn geest ons de kracht zal geven. Om als het nodig is te zingen in de gevangenis. Zoals Paulus ooit deed. In vers 15.

Dan zegt hij. Maar laat niemand van u lijden. Als een moordenaar. Of dief. Of kwaaddoener. Of als iemand die zich met de zaken van iemand anders bemoeit. En hier staat eigenlijk.

Ja je moet niet moeten lijden. Vanwege je eigen gedrag. Maar soms kan dat denk ik. Bij ons ook als christenen. Wel eens een beetje door elkaar lopen. Dat we soms denken dat bepaald lijden is.

Omwille van de naam van Jezus. En dat hoor ik ook wel eens. Dan zegt iemand. Ja ja. Maar dat komt allemaal omdat ik in Jezus geloof. En ik denk. Ja. Het komt misschien ook wel een beetje.

Omdat je een beetje onmogelijk gedraagt nu. Het is niet altijd lijden. Omwille van de naam van de Heer Jezus. En zeker niet als we hier kijken. Van ja. Als je gewoon kwaad doet.

Ja. En je bemoeit met de dingen. Waar je niet mee bemoeien moet. Ja. Dan kan je ook soms de woede van mensen op de hals halen. En zelfs misschien wel. Als we het doen vanuit christelijk oogpunt.

Dat hoor ik ook nog wel eens. Dan eigenlijk vanuit christelijk oogpunt. Zijn we heel erg bezig met die ander. En dan worden de mensen boos op je. Dan zeg je. Dat is lijden. Vanwege mijn radicale geloof in Jezus.

Maar het is ook belangrijk. Om om 1 Korinther 13 voor ogen te halen. Als je de liefde niet hebt. Dan heb je helemaal niks. Echt niks. Helemaal niks. Dus alles wat je doet moet ook zijn uit liefde.

Als je het niet uit liefde gedaan hebt. En je gaat er dan om lijden. Ja. Dan kan je het niet altijd afdoen. Als lijden omwille van je geloof. Het moet wel uit liefde zijn. Als je je buurman zo verschrikkelijk lastig valt.

Dat je hem tot wanhoop drijft. En dan lastig valt met je geloof. En hij wordt dan op een gegeven moment boos. Ja kijk nu moet ik lijden omwille van Christus.

Ja. Maar je moest misschien. Ja. Ja. Soms moet je misschien ook een beetje even weer met rustlaat. En gewoon maar voor hem bidden. En gewoon maar laten zien. Ja. Hoeveel je van hem houdt. En dat hij daarin misschien de liefde van God ziet.

En hij gaat verder. En dan zegt hij in vers 16. Als iemand echter als christen leidt. Laat hij zich daarvoor niet schamen. Maar God in dit opzicht verheerlijken.

Zegt hij. Laat hij God erom verheerlijken. Ja bijzonder hè. Dank u wel Heer God. Dat ik leiden mag omwille van u na. Maar ik ben benieuwd. Of het nodig is.

En als het nodig is. Of ik ooit die woorden recht vanuit mijn hart kan uitspreken. Dank u wel Heer God. Dat ik leiden mag omwille van uw naam. En toch als je ziet.

Er is zo zwaar leiden. Omwille van de naam van Christus. Er is zoveel leiden. In deze wereld. Ik heb recent nog weer een boek gelezen.

En dat boek heette. Zij mogen de hemel niet zien. Ja. Ik hoor al mensen roepen vreselijk. Dus er zijn er meerdere die het gelezen hebben. En het is verschrikkelijk.

Het gaat over een vrouw in Noord-Korea. Die daar in een strafkamp komt. En als je ziet wat zij daar meemaakt. Het is echt. Je kan het. Tenminste ik kon het boek niet in één keer uitlezen.

Ik moest het regelmatig weer even wegleggen. En later weer even verder lezen. Zo verschrikkelijk wat er gebeurt. En ik geloof. Want ook deze vrouw.

Zij heeft het overleefd. Zij is als een van de weinigen vrijgekomen uit zo'n kamp. En zij getuigd van de Heer Jezus. En dat is alleen maar mogelijk. Wat zij mogen de hemel niet zien. Dat was omdat ze in het strafkamp.

Als ze in God geloven. Dan mochten ze nooit naar boven kijken. Ze moesten altijd naar beneden kijken. Want ze mochten niet naar God opkijken. Maar in hun hart hadden ze hun oog gericht op Jezus.

En dat is ook waarom deze vrouw het volgehouden heeft. En uiteindelijk van Jezus mag getuigen. En dat is prachtig. Maar als we zien hoe heftig het lijden kan zijn.

Omwille van de naam van de Heer Jezus. Als we zien wat een lijden er is. Ja ook gewoon als we kijken naar de Tweede Wereldoorlog. Gewoon omdat je Jood bent. Gewoon lijden omdat je Christen bent.

En soms denk je. Hoe kan dat? Hoe kunnen er zulke vreedheden zijn? Hoe kunnen mensen zo haten? En zich zo gedragen?

En ik denk het kan alleen maar als je iets verder zou kijken. In hoofdstuk 5 vers 8. Daar lezen we. Wees nuchter en waakzaam. Want uw tegenpartij de duivel. Gaat rond als een brullende leeuw.

Op zoek naar wie hij zou kunnen verslinden. De duivel gaat rond. Hij gaat rond als een brullende leeuw. In deze wereld. En hij. Ik geloof het kan niet anders.

De mensen die zulke gruwelijkheden uitvoeren. Ja het is de boze die hun hart bewerkt. En het is de boze die ook. Ook in de christenvervolging probeert.

Om de mensen af te brengen van hun geloof. Alleen heel vaak gebeurt het tegenovergestelde. Mensen worden gesterkt. In hun geloof. Mensen komen tot geloof.

We hoorden vanmorgen nog weer eventjes iets over. Over China. Maar de grootste opwekkingen. Vinden plaats in landen waar vervolging is. Daar komen de mensen tot geloof. In de Heer Jezus.

En. Ja. Leiden. Als christen. Volgeling zijn van Christus. In zijn voetspoor gaan. En dan leiden. Het is.

Het is heftig. En toch mogen we weten. Hij is ook daar. Erbij. Hij. Hij sterkt ons. Door zijn geest. Hij maakt ons krachtig.

Ook in het leiden. Een man bij ons. In de gemeente. Die komt oorspronkelijk. Komt hij uit Iran. En hij is nog een keer teruggegaan naar Iran. Om daar bijbels te brengen.

En toen is hij opgepakt. En hij heeft tijden in een isoleercel gezeten. Ergens afgesloten van de wereld. Niemand wist. Waar hij zat. En waar hij gebleven was. En of hij nog leefde.

En hij is daar. Op een wonderlijke manier. Hebben ze hem gewoon ineens vrijgelaten. En teruggestuurd. Aan Nederland. Heel bijzonder. Dat dat zomaar gebeurd is. Niemand weet ook waarom.

Behalve dat het een ingrijpen van God moet zijn geweest. Maar. Het bijzondere is. Toen hij bij ons in de gemeente. Voor het eerste getuigenis ging vertellen.

Toen moest hij heel hard huilen. En ik dacht. Hij moet huilen. Om al het lijden. En al het leed. Wat hij heeft meegemaakt. En dat hij daar. Nu weer over vertelt. En toen zei hij.

Nee. Ik huil niet. Omdat ik geleden heb. Hij zegt. Ik huil. Omdat ik de gevangenis mis. Hij zegt. Want toen ik daar was.

Ik heb nog nooit in mijn leven. God. Zo dichtbij. Ervaren. Hij zegt. En nu. Ik kan uren op mijn knieën liggen. Ik ervaar God. Niet meer zo dichtbij.

Als toen hij de gevangenis. Hij zegt. En als ik hier sta. Ik mis de Heer Jezus. Hij zegt. Ik weet dat hij er is. Maar daar in de gevangenis. Wist ik dat hij er was.

En ervoer ik hem zo dichtbij. En merkte ik. Zo. Alles kwam in mij. Zijn kracht. Zijn liefde. Zijn vergeving. Zijn vrede. Hij heeft daar een paar keer.

Zoldaten in hun oor gefluisterd. Ik vergeef je. Want Jezus vergeeft mij. En hij zei. En soms begon een soldaat gewoon te huilen. Hij zegt.

Het getuigenis wat ik daar. En ik had er de kracht voor om het te doen. En ik deed het. Of ik nou wilde. Of niet. Het gebeurde. Want Jezus werkte zo krachtig in mij. En dat mis ik. Bijzonder.

Leiden. Als christen. Als we verder lezen. In vers 17. Want nu.

Is het de tijd. Dat het oordeel begint. Bij het huis van God. En als het als eerste. Bij ons begint. Wat zal het einde zijn. Van hen. Die het evangelie van God. Ongehoorzaam zijn.

Hier gaat het. Over het oordeel. Maar niet. Oordeel. In de zin van. Dat wij. Geroordeeld zullen worden. Het gaat hier eigenlijk. Om. Het zuiveren.

En het beproeven. Van ons geloof. Dat is waar het hier. Ten diepste om gaat. Zoals we eigenlijk. Ook gezongen hebben. Dwars door het vuur. Maakt hij ons rein en puur. Het is eigenlijk van ja.

Het. Het. Het leiden. Omwille van de naam van Christus. Het. Het zuivert ons ook. Het maakt ons sterk. Het maakt ons. Ons krachtig. Het geeft ons. Een.

Getuigenis. En dat is ook het getuigenis. Ook de man waar ik over sprak. Maar ook. Voor ons. Leiden omwille van de naam van Jezus. Maar misschien wel in al ons lijden.

Dat de mensen ons. De mensen zich kunnen afvragen. Van waarom heeft die persoon. Zo rust in het lijden. Waarom is er nog vreugde in het lijden. Waarom vergeeft hij nog de ander.

Waarom. Is hij nog zo sterk. En zo krachtig. En dan mogen we getuigen. Het is allemaal. Omwille van de naam van Jezus. Het is allemaal vanwege hem.

Vanwege wat hij doet. In mij. Het is allemaal. Omdat we nu mogen weten. Als we gaan leiden. Omwille van ons geloof. Misschien zeg je nog.

Het is zo ver van ons bedshow. En toch ook. Als we hier in Nederland kijken. Langzaam maar zeker. En we weten niet waar het heen gaat. Het is allemaal onzeker in de wereld.

Dat blijkt maar weer. Het kan morgen allemaal heel anders zijn. Dan gisteren of vandaag. In deze wereld. Dus we weten niet waar het heen gaat. Maar we zien al wel.

Heel veel dingen. Kan je als christen al beter maar niet meer zeggen. Want dan weet je zeker. Dat je de woede van de mensen. Over je heen haalt. Dus. Er is wel een beetje lijden. Maar ook.

Als we sterk lijden. Omwille van de naam van de Heer Jezus. En dan mogen we weten. Nu hebben we de Heilige Geest. Als een helper. Als een trooster. Als degene die ons krachtig maakt. Als degene die ons de woorden zal geven.

We hebben zijn nabijheid. Maar we hebben nog iets veel moois. En dat is zicht op de eeuwigheid. We hebben een hoop die zeker is. En we mogen weten.

Dat dit lijden. Het is zo'n klein stukje maar. We leven zo vaak. Alsof we hier. De eeuwigheid hebben. Hier op aarde. Maar het is helemaal niks. Als dit stukje.

Ons leven hier op aarde is. Dan ligt er nog. Een kilometer lang. Je kent misschien het voorbeeldje. Van een touw. Zo'n klein stukje. Gekleurd van een touw. Dat is ons leven.

In het hier en nu. En dat touw is honderden meters lang. En dat is de eeuwigheid. Die voor ons ligt. En dat zicht mogen we hebben. En dat is niet van. Ja we hopen dat we die eeuwigheid hebben.

Zoals we hopen dat. Ja we vanmiddag lekker even misschien naar buiten kunnen. In het zonnetje. En dat het zonnetje blijft schijnen. En dat het niet gaat regenen. Vandaag of morgen. Dat hopen we. Maar de hoop.

Op de eeuwigheid. Is een hoop die zeker is. Want als we geloven in de Heer Jezus. Dan zijn we kinderen van God. Dan is zijn geest in ons. Dan zijn wij in hem.

En dan delen we straks in al zijn heerlijkheid. Honderd procent. Als het niet zo was. Zou God tekort doen aan zijn eigen zoon. Die gekomen is.

Omdat een ieder die in hem gelooft. Niet verloren gaat. Maar eeuwig leven. Stel je voor. Dat de vader zou zeggen. Als we boven komen. Ja een ieder. Maar jij niet. Dat kan niet.

Hij zou tekort doen aan zijn zoon. Die voor een ieder gestorven is. Er zit ook een waarschuwing in vers 17. En die waarschuwing.

Het mag soms bijna niet meer gezegd worden. Maar waar ga je heen. Als je de Heer Jezus nog niet kent. Als we geloven. In de Heer Jezus.

Hebben we eeuwig leven. Maar als we niet geloven. Hebben we het leven niet. En de Bijbel is er duidelijk over. En daarom. Wacht niet te lang.

Als je Jezus nog niet kent. Neem hem aan. Want je krijgt een prachtig leven. En het ligt voor jou klaar. Je kan het zo aanneemt. Je hoeft alleen je hart maar te openen. En te zeggen.

Hier ben ik. Heer Jezus. Je mag zeker zijn. Van een eeuwig leven. Vers 18. En als de rechtvaardige nauwelijks zalig wordt.

Waar zal de goddeloze en de zonde aan verschijnen. Nou daar staat het. En bij die rechtvaardige. Die nauwelijks. Nauwelijks zalig wordt.

Daarin zit eigenlijk in. Ja weet je. Het is. Voor ons. Op z'n allen strijd. Het is voor ons. Op z'n allen strijd. Maar we mogen er wel zeker van zijn.

Dat wie overwint. Wie mag straks delen. In alle. Heerlijkheid. Voor God. En we mogen ook weten. Ja als we het zelf zouden moeten.

Bewerken. Dan is het niet eens nauwelijks. Maar dan is het helemaal niet. Maar we mogen het ontvangen. En mogen in al ons falen. Mogen we wel struikelend. Achter Jezus aangaan. Met vallen en opstaan.

Op weg naar die eeuwigheid. En dat lezen we ook. In het laatste vers. Daarom laten ook zij die lijden. Naar de wil van God. Hun zielen aan hem.

Als de getrouwe schepper. Toevertrouwen. In het doen. Van het goede. Dit is het prachtige. Als we lijden. Laten we dan onze ziel aan hem toevertrouwen.

En zeggen. Jezus. Uw leven behoort. Mijn leven behoort u toe. Mijn leven is helemaal van u. Ik vertrouw het aan u toe. En ik geloof dat u me er hier doorheen gaat helpen.

En als het. Hier ophaalt. Dan geloof ik dat ik tot in alle eeuwigheid. Bij u mag zijn. Maar ik vertrouw mijn ziel. Aan u toe. Want ik heb een hoop.

Ik heb een hoop. Die zeker is. Zelfs al ben ik een grote twijfelaar. Sommige mensen zeggen. Ja die hoop is wel zeker. Maar ik voel het niet. Ik twijfel nog zo erg. Ach joh. Die discipelen die stonden bij de hemelvaart.

Stonden ze daar. En dan staat er zij aanbaden hem. En sommigen twijfelden. Die hadden alles gezien. Alle wonderen. Alle tekenen. Hadden al het onderwijs gehad. Jarenlang. Die hadden Jezus aan het kruis zien sterven.

Die zien hem levend voor zich staan. Als de opgestane heer. En dan staat ze twijfelden. En dan zegt de heer Jezus ook niet. Ach och. Sukkels. Stel het je twijfelaars.

Wat moet ik met jullie? Nee de heer Jezus. Die zegt dan. Kijk naar mij. Ik heb alle macht. En ik ben met je. Tot het einde van de wereld. Dus als je twijfel hebt.

Vrees niets. Hij heeft alle macht. Hij is met je. En er waren nog discipelen die twijfelden. Bij de hemelvaart. Dus kun je nagaan. Dat mag ons troosten.

En dan mogen we zeggen. Heer ik leg mijn leven. Mijn ziel in uw handen. U. Als de getrouwe schepper. Prachtig. Hij is de getrouwe schepper. En zo begon ik.

Oké. We zijn godsgeliefde kinderen. Maar hij is ook. Hij is onze schepper. We zijn door hem gemaakt. Hij heeft ons gewild. En daardoor heeft hij ons gemaakt.

En daardoor zijn we door hem geliefd. 3G. Misschien weet je het nog uit de vorige preek. Maar we kunnen ook gered worden. De 4G. En we kunnen zijn geest ontvangen.

De 5G. Zodat we krachtig zijn. Ook in het lijden. En zodat we kunnen volhouden. Die laatste woorden. In het doen van het goede. En dat hoeveel we ook lijden in dit leven.

Dat we het goede blijven doen. En waarom? Omdat het een getuigenis mag zijn. Voor de mensen om ons heen. Omdat nog velen. In deze wereld. De Heer Jezus.

Mogen aannemen. Want hij komt spoedig. En ik hoop het echt. Dat we het mee mogen maken. Dat nog velen Jezus zullen aannemen. En vanwege ons getuigenis. En dat is mijn gebed.

Voor ons allemaal. Voor mijzelf. En voor ons. Dat als we lijden. En als we lijden. Omwille van de naam van Jezus. Ja misschien. Het zou misschien wel zelfs geweldig zijn.

Als dat lijden zal komen. Want dan maken we misschien ook nog een opwekking mee. Wie weet. En ik bid niet. Heer Jezus laat het lijden mogen komen. Ik bid wel om die opwekking.

Maar misschien gaat het wel gepaard met lijden. Maar ik bid. Dat we een getuige mogen zijn. Het goede mogen blijven doen. Elke dag. Vandaag. Morgen. En als er lijden komt. Zodat velen.

De Heer Jezus mogen leren kennen. Want Hij. Komt. Spoedig. En daar zien we naar uit. En dat is de hoop. Die mij. Mogen verwachten. Halleluja.

Amen.