Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Fijn om weer eens bij jullie te mogen zijn hier in Bunschoten. Er was een heerlijk ritje hier naartoe. Ik vertelde net de broeders dat ik een interessante podcast had beluisterd.
Voor degene die ze echt willen doordenken over het geloof. Een van de laatste afleveren van de ongelovige podcast. Bewijs quantum fysica dat er meer is tussen hemel en aarde.
Nou, dat is voor de denkers onder ons midden. Maar ik ga het daar niet over hebben vanmorgen. Het was wel goed om eens lekker bij stil te staan en een goed ritje hier naartoe te hebben. Het thema van vanmorgen is dit thema.
Diep bewogen. En met wie ben jij echt begaan? Ik zou de vraag ook anders kunnen stellen. Over wie en om wie en voor wie ben jij innerlijk met ontferming bewogen?
Dat is een beetje een dure variant. Of ben jij diep bewogen? En dan wil ik eerst even wat aan jullie vragen. En dat is... Moet ik even aanzetten. Dat is deze vraag.
Bij deze dia. Voor degene die een beetje snel kunnen rekenen. Hoeveel mensen staan er op deze dia? 500 hoor ik daar. 300.
Ja, hoe reek je dat dan uit? Je doet even zo en zo. Precies. Ja, dat zo had ik het ook gedaan. Eerlijk gezegd heb ik niet alle poppetjes geteld. Maar het was 17 maal 17. Nou, mag u uitrekenen hoeveel het is.
Maar ergens tussen de 250 en 300. Zat wel goed eigenlijk. Zo met die inschatting. Maar je kijkt toch even extra. Als je zo'n plaatje ziet. Dan kijk je toch even van.
Oké. Hoeveel mensen staan daar nou nu op? Maar bij al deze mensen heb ik een aantal vragen. Hoeveel van deze mensen.
Als je zo naar een groep mensen kijkt. Een menigte. Hoeveel van deze mensen zijn gescheiden? Hebben geen gelukkige relatie? Geen gelukkige relatie meer?
Hoeveel van hen zijn verslaafd? Je ziet het niet. Maar achter al die gezichten zit een leven. Zijn daar mensen op deze foto?
Ik weet niet wanneer die foto genomen is. Ik heb hem ergens van internet geplukt. Nou, ik zou niet zeggen dat ze vandaag zo dicht bij elkaar moeten gaan staan. Dus het zal wel voor corona geweest zijn.
Of het is een demonstratie tegen corona. Kan natuurlijk ook. Maar hoeveel mensen zijn daar tussen die mensen verloren hebben aan corona? Want tegenwoordig als je in een menigte zit.
Heb je dus mensen die altijd wel ergens in een familie of kennissenkring. Iemand hebben liggen in het ziekenhuis of zelfs verloren hebben. Hoeveel mensen hebben last van eenzaamheid? Hebben last van depressie?
Van wanhoop? Staan er alleen voor? Hoeveel van hen zitten in de rouw? Hoeveel van hen hebben geen vriendenkring? Of zijn misschien wel ziek en durven daar toch nog te staan?
Leven met onzekerheid over de baan? Over de toekomst? Wij weten het allemaal niet. Wat wij zien is een menigte mensen. En bij die menigte mensen zou ik een tekst willen lezen uit Matthäus 9.
Matthäus 9 vers 36. Want Jezus kwam en zag de menigte. Hij zag al die mensen.
Hij zag die groepen mensen die naar hem kwamen om naar hem te luisteren. Omdat hij een bijzondere boodschap had. En je kunt je afvragen wat deed het met hem?
Nu dit wat hier staat. Toen hij de menigte zag, die hele groep mensen, was hij innerlijk met ontferming bewogen over hen.
Hen? Omdat zij wat? Omdat zij vermoeid. Andere vertalingen spreken over voortgejaagd en geplaagd. En verstrooid.
Andere vertalingen afgemat. Gebroken waren. Zoals schapen die geen herder hadden. Hij kijkt naar die groep mensen en was innerlijk met ontferming bewogen.
Want ze hadden geen herder. Ze waren schapen zonder herder. Dat deed het met de Heer Jezus. En daarom ging hij erop uit.
Daarom was hij gekomen. Hij was gekomen voor hen die hem nodig hadden. Dat staat er ook voor. In vers 35 staat er dat de Heer Jezus rondtrok in al de steden en dorpen.
En onderwijs gaf in de synagoge van de Joden. En hij predikte het evangelie van het koninkrijk en genas iedere ziekte en elke kwaal onder het volk.
Drie dingen. Hij ging rond in alle dorpen en steden. Hij predikte de blijde boodschap van het koninkrijk.
De goede boodschap van het koninkrijk. Want dat is een goede boodschap. En daarbij als bewijs van die boodschap. Dat het ook echt een werkelijke boodschap is uit de hemel.
Genas hij iedere ziekte en elke kwaal. Wat zou het fijn zijn als de Heer Jezus nu zou rondlopen in al onze dorpen en steden.
Dan hadden we tenminste geen last meer van corona. Iedere ziekte en alle kwaal zoals hier staat. Dit deed het met hem. Hij was innerlijk met ontferming bewogen.
Hoe is dat met ons? Als wij kijken naar de ellende in deze wereld. Naar de moeite in deze maatschappij. Als wij journaal kijken. En soms kijk ik heel bewust ook niet. Moet ik eerlijk zeggen.
Ik ben er wel even klaar mee met al de slechte nieuws. Maar wat doet het met ons nog? Wat doet het met ons dat we een wereld zien. Waar zoveel pijn en zoveel moeite is.
Dat hele lijstje wat ik zo net aan het begin noemde. Van hoeveel mensen zitten er tussen die. Met kerst word je daar af en toe een beetje mee geconfronteerd.
Want met kerst komen dit soort plaatjes in beeld. Met allerlei organisaties die dan opkomen. Voor hun organisatie. Omdat zij helpen waar ook de wereld. En vaak ook organisaties die te maken hebben met kinderen.
En hulp aan kinderen. En eerlijk gezegd. Zo rondom kerst was er elke keer een filmpje. Waar elke keer weer allerlei kinderen met heel veel pijn en moeite in beeld kwamen.
En aan het eind van het filmpje. Als er dan werd gezegd. U kunt daar wat voor geven. Dan zag je blije kinderen. Van die prachtige mooie donkere grote ogen. Van ja daar doe je het allemaal voor. En je bent geneigd om onmiddellijk naar je portemonnee te gaan.
Of je iPhone of wat dan ook. Om dan gelijk maar wat over te maken. Want voor 2 euro in de maand kun je een kind redden. En dan wordt er op je gemoed gespeeld. En nodig.
Het moet. We moeten er af en toe bij stilstaan. Dat er nood in de wereld is. Maar wat doe jij? Doe je inderdaad extra geld geven rond kerst.
Door al die spotjes die je daarop aan sturen. Nu we hebben net gezegd dat de Heer Jezus met innerlijke ontferming bewogen was. Over de hele menigte.
Ze hadden geen herder. Het waren schapen zonder herder. Nu ik werd nieuwsgierig. Toen ik die tekst een keer las. Wat dat nou eigenlijk betekent. Dat hij innerlijk bewogen was.
Waarom was hij diepe bewogen. En wat wordt er precies bedoeld. Met innerlijke ontferming bewogen. Het is een prachtige uitdrukking. En daarbij de vraag.
Zou ik dat ook kunnen zijn? Zou ik ook zo innerlijk bewogen kunnen zijn als hij? We gaan kijken naar een aantal vertalingen. Dat begrip met innerlijke ontferming bewogen wordt in allerlei vertalingen op verschillende manieren vertaald.
Maar u ziet de overeenkomst als u ze even op een rijtje heeft. Namelijk dit. Het wordt vertaald met ontferming bewogen. En we hebben al gezien met innerlijke ontferming bewogen.
Het wordt vertaald met diep bewogen. Thema van de preek. Een andere vertaling zegt dat hij zeer met hen te doen had. Of ik heb te doen met.
Met barmhartigheid bewogen. Innerlijke ontferming wordt dan vertaald met het woord barmhartigheid. Barmhartigheid. En dat betekent zoiets als teder van hart zijn. Een zacht hart hebben. Hij kreeg medelijden.
Een vrij strikte vertaling. Letterlijk zou medelijden hebben. Hij was ten diepste begaan met. En hij werd ontroerd.
Maar je ziet allerlei bewegingen als het ware in het hart van de Heer Jezus. Als het gaat om die menigte mensen. En niet alleen om de menigte. Ook over individuen die hij tegenkwam toen hij op aarde rondwandelde.
En rondging om zijn boodschap van het koninkrijk te verkondigen. Nu dat woord met innerlijke ontferming. Eigenlijk het woord ontferming.
Is dit Griekse woord. Wat erboven staat. Kijken of ik het goed kan uitspreken. Splachisomai. En je ziet daar ook iemand een hand.
Met daar een soort bandje. Want je hebt er zelfs bandjes van. Die je dus om je pols kan doen. Net als wat je vroeger wel eens had. Wat doet Jezus doen. Wee wee. En dan heb je ook dat soort bandjes.
En dat moet je dan attenderen. Op het feit van. Ben ik met innerlijke ontferming bewogen. Zoals hij dat was. De nadense bijbel geeft bij dit woord.
Wat vertalingen die te maken hebben met een deel van het woord. Namelijk spachnai. En dat slaat op ingewanden.
En dan wordt het vertaald in de Naderse Bijbel. Niet strikt. Elke keer op dezelfde manier. Maar gezien de context. Op verschillende manieren. Dan wordt het vertaald met. Hij is en raakt diep bewogen.
Of de Heer Jezus zijn hart trok samen. Mijn hart trekt samen. Als hij dat zelf uitspreekt. Hij was diep ge of ontroerd. En van hem wordt dan gezegd.
Alles is of raakt in hem bewogen. Er was echt iets van binnenuit. Wat hem op de een of andere manier enorm trof. En raakte. Alles in hem beweegt.
Weer die beweging. En dat heeft dan te maken met je ingewanden. Nu. Of dat in alle opzichten correct is. Om dat daarmee te verbinden. Weet ik niet.
Maar ik kan me dat wel heel erg goed voorstellen. Als ik kijk naar het nieuws van de afgelopen. Weken. Ik ben een groot liefhebber geweest. Moet ik eerlijk zeggen.
Van de voice. Dan kan ik huilen. Om de berichten. Dan trekt er iets in mij samen. En dan ben ik diep en diep bewogen. Om wat er dan ineens openbaar wordt.
En dan denk ik. Hoe kan dat? Mijn achternichtje zou dit seizoen meegaan doen. En ze had het gebracht tot de halve finale.
Dus ik was echt met bijzondere aandacht aan het kijken. Komt nu niet meer in beeld. Zij heeft zelf niks meegemaakt. Gelukkig. Maar toch. Je bent diep bewogen.
Als ik naar een mooi muziekstuk luistert. Dan kan ik ineens zo gaan huilen. Als ik een mooie preek hoor. Dan kan ik ineens geraakt worden. Het doet iets met je binnenste.
Het doet iets met je hart. Met je nieren. Met je darmen. Als ik gespannen ben. Dan voel ik het altijd. Hier. Dat is het eerste waar ik last van heb. Dat is mijn buik. Mijn darmen. En dan blijkt dat darmen toch wel iets met je hoofd te maken heeft.
Nooit geweten. Maar. Het zei zo. Ingewanden. Je zou kunnen zeggen. Dat als de Heer Jezus. Met innerlijke ontferming bewogen is. Over de menigte.
Dat al zijn ingewanden opspelen. Hij raakt diep ontroerd. Maar waarom dan? Nou. We gaan gewoon eens een aantal teksten lezen.
Waarin die uitdrukking. Met innerlijke ontferming bewogen. Voorkomt. Ik heb ze hier op een rijtje gezet. Dus als u mee wil lezen. Ik heb ze niet uitgeschreven op een rijtje gezet.
Maar als u uw Bijbel voor u hebt. En u wilt gewoon meelezen. Dan gaan we gewoon die teksten even langs. Het is dit rijtje. De eerste hebben we al gelezen. En de tweede sla ik even over.
Maar we gaan naar de derde. Matthäus 15. Vers 32. En dat is bij de tweede wonderbare spijziging.
Zoals in mijn vertaling dat als opschrift heeft. Daar staat in Matthäus 15 vers 32. En Jezus riep zijn discipelen bij zich en zei. Ik ben innerlijk met ontferming bewogen over de menigte.
Over die grote groep mensen. En waarom? Omdat zij al drie dagen bij mij gebleven zijn. En ze hebben niets wat zij kunnen eten.
Ik wil hen niet nuchter wegsturen. Opdat zij onderweg niet bezwijken. Hier was een menigte zonder voedsel. Ze wilden de Heer Jezus volgen.
Maar ze hadden ook gewoon voedsel nodig. En hij was daar innerlijk met ontferming bewogen. En ik denk niet alleen om het feit dat ze hem volgden en geen eten hadden. Maar omdat hij verder zag namelijk wat hun diepste nood was.
Welk voedsel ze echt nodig hadden. Naar de volgende tekst gaan. Dan gaan we naar Matthäus hoofdstuk 20 vers 30 tot 34. Een paar blaszijden verder.
En dan hebben we het over de blinden van Jericho. Dan staat er in vers 29. En dan lees ik vanaf 30.
De menigte bestrafte hen.
En dan komt die prachtige uitdrukking vers 34.
En Jezus die met innerlijke ontferming bewogen was. Raakte hun ogen aan. En meteen werden hun ogen ziende. En ze volgden hem.
Want ze konden hem zien die ze nu konden volgen. En weer gaat het om meer dan het openen van de ogen.
Hij zag dat ze zonder licht waren. En als we iets in onze eigen tijd nodig hebben. Is dat wel licht. Om te kunnen onderscheiden waarop het aankomt. Om te kunnen weten wie we volgen.
We gaan naar de volgende tekst. En dat is Marcus hoofdstuk 1 vers 41. Marcus hoofdstuk 1 vers 41.
En ik lees vanaf vers 40 voor het verband. En er kwam een melaatse naar hem toe. Die hem smeekte en voor hem op de knieën viel. En tegen hem zei. Als u wilt kunt u mij reinigen.
En Jezus innerlijk met ontferming bewogen. Stak zijn hand uit. Raakte hem aan. En zei tegen hem. Ik wil het.
Word gereinigd. Toen hij dit gezegd had. Week de melaatse het meteen van hem. En hij werd gereinigd. Hier was een man.
Denk het. In isolatie. Een mens die niet meer werd aangeraakt. Omdat aanraking betekent besmetting.
En dan moest hij verre van blijven. Als er iemand in de dagen van de Heer Jezus letterlijk huidhonger had. Dan waren dat de melaatse. En wat staat er zo mooi.
Dat voordat de Heer Jezus zegt. Ik wil het. Word gereinigd. Voordat de genezing plaatsvindt. Doet de Heer Jezus eerst dit. Hij steekt zijn hand uit.
En raakt hem aan. Is dat niet prachtig? Eerst de aanraking. Dan de genezing. Of misschien wel door de aanraking.
De genezing. Dat vind ik zo prachtig. Deze volgorde. Hij zag wat deze man nodig had. Verbinding. Weer opgenomen te worden.
In de kring van mensen. Weer een sociaal leven hebben. En hij voorzag erin. Gaan we naar een volgende tekst.
Markers hoofdstuk 9. En zo wandelen we als het ware door die teksten heen. Markers 9 vers 22. En er wordt voor hem gebracht.
Iemand met een gebondenheid. Staat in vers 20. En ze brachten hem bij hem. En toen hij hem zag. Deed de geest hem meteen stuiptrekken. En hij viel op de grond.
En wentelde zich met schuim op de mond. En hij vroeg aan zijn vader. Hoe lang is het al dat dit hem overkomt? En hij zei van jongs af aan.
En vaak heeft hij hem ook in het vuur en in het water geworpen. Om hem om te brengen. Maar als u kunt. Wees dan met innerlijke ontferming bewogen over ons.
En help ons. En Jezus zei tegen hem. Als u kunt geloven. Alle dingen zijn mogelijk voor wie gelooft. Want die innerlijke ontferming was er bij de Heer Jezus.
En hij zet de persoon in de vrijheid. Hij zag de gebondenheid. En hij bracht hem in de vrijheid. Dat is wat de Heer Jezus doet vanuit zijn innerlijke ontferming.
En we lezen nog één tekst. En dat is Lukas hoofdstuk 7. Vers 12 tot 15. We hebben gelijk een studie over innerlijke ontferming zo.
Kun je die voor jezelf ook op een rijtje houden. Lukas hoofdstuk 7 vers 12 tot 15. Ik lees vanaf vers 11. En het gebeurde op de volgende dag dat hij naar een stad ging die na in heette.
En veel van zijn discipelen en een grote menigte gingen met hem mee. Toen hij nu de poort van de stad naderde. Zie daar er werd een dode uitgedragen. Hij was de enige zoon van zijn moeder.
En zij was weduwe. En de grote menigte uit de stad was bij haar. En toen de Heere haar zag. Was hij innerlijk met ontferming bewogen over haar.
En hij zei tegen haar. Huil niet. En hij ging naar de baar toe. Raakte die aan. De dragers nu stonden stil. En hij zei.
Jonge man. Ik zeg u. Sta op. En de doden ging overeind zitten. En begon te streken. En hij gaf hem aan zijn moeder. Hij zag dat er geen leven meer was.
En dat deze moeder van deze jongen. Heel veel verdriet had. En hij bood troost aan. Hij zei. Huil niet. Meer. Ik zou zeggen. Je mag best huilen op.
Bij dat soort situaties. Maar hij wist wat te komen ging. En daarom zei hij. Huil niet. Weet je. Al deze teksten verzameld. Betekent dat hij een aantal dingen zag.
En daarom met innerlijke ontferming bewogen. Hij zag een menigte zonder herder. Hij zag een menigte zonder voedsel. Hij zag mensen zonder licht.
Hij zag mensen in isolatie. Zonder sociale contacten. Hij zag mensen zonder vrijheid. En hij zag een mens zonder troost. En wat doet de Heer Jezus vanuit zijn innerlijke ontferming bewogen.
Hij voorziet in behoefte. Hij voorziet in leiderschap. Ze waren schapen zonder herder.
En hij zei. En ik ben er. En ik wil jullie leiden als een herder de schapen. Hij voorziet in voedsel. Omdat ze onderweg niet zouden bezwijken in het volgen van hem.
Hij voorziet in licht. Hij raakt hun ogen aan. Hij voorziet in aanraking. De melatsel wordt aangeraakt. De huidhonger wordt gestild.
Hij voorziet in licht. Hij raakt hun ogen aan. Hij voorziet in bevrijding. Ga uit en weg. En de jonge man. Of de man die wordt bevrijd.
Waar hij vanaf zijn jeugd aan gebonden was. En hij troost. Daarvoor ziet hij in. Huil niet meer. Dit is de Heer Jezus.
Zo mogen we hem leren kennen. Als je dus een studie maakt van wie is hij eigenlijk. Dan valt zo op dat hij rondging. Met innerlijke ontferming bewogen. En de vraag is dan.
Hoe is dat met ons? En dan kom je ook wel een beetje bij een spannende vraag. En een gedachte die dit allemaal bij elkaar kan oproepen. Namelijk. Wij zijn toch de Heer Jezus niet?
Zo kunnen wij toch niet rondgaan nu? We kunnen toch niet alle dorpen en steden rondgaan. Of rondgaan. En dan het evangelie van het koninkrijk prediken. En dan iedereen genezen en alle kwaal.
Dat kunnen wij toch helemaal niet? En dat is ook zo. Dat kunnen we ook inderdaad niet. Wij zijn ook de Heer Jezus niet. En het accent is ook verschoven.
Van het evangelie van het koninkrijk. Naar het evangelie van de genade gods. Na het kruis. Ik geloof vanuit een bijbels gezichtspunt.
Dat we thans leven in de periode. Waarin de koning nog voor ons verborgen is. En ook de tekenen van het koninkrijk verborgen zijn. Af en toe worden ze openbaar hoor.
En daar maak je bijzondere dingen mee. Maar er gaan meer mensen dood. Dan dat er gaan leven. Er blijven meer mensen ziek. Dan dat ze beter worden. Dat is ook eens een keer realiteit.
En ik kan niet de straat op gaan. En een zieke benaderen. En de handen opleggen. En zeggen. Wees genezen. En ik kan ook niet de hele last van de hele wereld op mijn schouders nemen.
Maar ik kan wel met innerlijke ontferming bewogen zijn. En hoe werkt dat dan? Wat is dan het geheim? Zoals God vandaag door ons heen wil werken.
En ik kan nog duizend dingen zeggen. Over wel of niet genezen in deze tijd. Maar dat vraagt op een hele andere studie. En dat laat ik gerust aan jullie bijbelleraren over. Die hier de bijbelstudies verzorgen. Hoe dat dan allemaal zit.
Vraag maar aan hen. Ik geloof wel dat het goed zit. Maar waar gaat het om? Wat kunnen wij namelijk wel? In hoeverre kan de innerlijke ontferming van de Heer Jezus.
Die in ons woont. Dus hij kan dezelfde gevoelens in ons ook losmaken. Voor de ellende van de wereld. Voor al die nood die er is. Hoe werkt het dan? Hoe worden wij als het ware gebruikt?
Hoe kunnen wij worden gebruikt? Om in de behoefte van dat hele rijtje mensen. Waar ik net een aantal voorbeelden van gaf. Te voorzien. Het geheim ligt in het feit.
Dat we met elkaar lichaam van Christus zijn. Dat hij ons hoofd is de Heer Jezus Christus. Je zou kunnen zeggen. Hij is meer ons hoofd.
Dan onze koning. Hoewel ook hij regeert. Het verborgen in ons hart. Maar hij is ons hoofd. Dat het lichaam aanstuurt. Wij zijn lichaam van Christus.
En hoe werkt dat dan binnen het lichaam van Christus? Als één lid leidt. Leiden alle leden mee. En hoe werkt dat dan als geheim door. In de omgang met anderen. Dat vinden we in 2 Korinther hoofdstuk 1.
Vers 3 tot 5. Dus hoe werkt het nou? Nou 2 Korinther 1. Vers 3 tot 5. Laten we daar naartoe gaan. De vader van onze Heer Jezus Christus.
Wordt geprezen als de vader van ontvermingen. Van barmhartigheden. En de God van alle vertroosting. 1 Korinther.
Of 2 Korinther 1. Vanaf vers 3. Geprezen zij de God en Vader van ons Heer Jezus Christus. De Vader van de barmhartigheden. En de God van alle vertroosting.
Die ons troost in al onze verdrukking. Zodat wij hen kunnen troosten die in allerlei verdrukking zijn. Met de vertroosting waarmee wij zelf door God getroost worden.
Want zoals het lijden van Christus overvloedig over ons komt. Zo is door Christus ook onze vertroosting overvloedig. En hoe werkt dat dan in de praktijk.
Nou weet je. Je kunt niet voor alle mensen zorgen. Je kunt niet het leed van de hele wereld op jouw schouders nemen. Net zo goed als als Paulus ergens zegt.
Van bid voor alle mensen. Nou die paar miljard mensen die krijg ik allemaal per dag niet door mijn gebedslijstje heen. Maar wat hij daarmee wil zeggen. Werk als lichaam.
Als u iets heeft meegemaakt. Als jij iets hebt meegemaakt. Op het terrein van lijden en moeite en pijn. Dan zou het heel goed kunnen. Als je dicht bij het hart van God leeft.
Dat jij wordt gebruikt. Juist met die pijn en die moeite die jij hebt gehad. Om anderen te kunnen helpen. Dat de troost waarmee je in je omgang met God door God getroost wordt.
Als de vader van de barmaterheid. Dat die troost wordt gebruikt. Om weer anderen te troosten. Zoals hier precies staat. Die ons troost in al onze verdrukking. Zodat we hen kunnen troosten.
Die in allerlei verdrukking zijn. Zo werkt dat. God gebruikt het lichaam. Het mechanisme als het ware van het lichaam. Om iedereen tot steun te kunnen zijn.
Om die overvloedigheid van zijn aanwezigheid. En vertroosting door te geven. Dat is het geheim.
Het geheim van het lichaam van Christus. Hoe werkt dat in ons leven? Toen enkele weken geleden. Ik hoorde dat onze. Op school.
Onze vertrouwenspersoon. Met pensioen gaat. Volgend jaar. Dan heeft hij er 40 jaar op zitten. Op dezelfde school. Geen wonder dat hij op een gegeven moment.
Vertrouwenspersoon werd. Want hij kende natuurlijk alles. Alle in en outs op de school. Maar toen ik hoorde dat hij ermee ging stoppen. Toen voelde ik in mijn hart. Hier kan ik wat om vragen. Dus ik ben gewoon naar die directie gestapt.
En ik heb gezegd. Komt deze functie vrij op school? Want er is een hele hoop mis in deze wereld. En het kan ook op school komen. En is het een plek waar je kunt praten.
In alle veiligheid. En die plek komt inderdaad vrij. En ze wilden daar niet een soort van. Sollicitatie voor. Procedure voor opzetten. En van de week is dit MT besproken.
En vanaf volgend jaar mag ik vertrouwenspersoon zijn. Op deze school samen met een vrouwelijke collega. Zodat we er als duo kunnen gaan werken. Weet je. Ik had het nodig in mijn leven op bepaalde momenten.
En ik heb het gevonden in God. Wie ik al mijn geheimen kwijt kan. Maar ik mag het ook weer doorgeven aan anderen. We hebben een heel mooi huisje. Jettie en ik samen. In Oilo.
En we hebben twee kamers boven. En daar komen onze jongens af en toe logeren. Twee jongens. Maar de rest van de maand. Is het leeg. En we hebben elkaar in de kerstvakantie aangekeken.
Van wat kunnen wij doen. En we worden geraakt door berichten als. Soms hebben ouders. Of een alleenstaande oude wel eens een weekendje voor zichzelf nodig.
En dan zou het fijn zijn dat ze ergens een soort opa en oma. Hoewel Jettie nog niet over oma wil spreken. Ach ja. Ze is nog heel erg jong en mooi. Net als ik. Maar.
Ik vind het niet erg om een beetje opa te zijn hoor. Maar we hebben tegen elkaar gezegd. Zou het fijn zijn om af en toe eens iemand in huis te hebben. Eén keer in de maand. Een weekendje gewoon. Om een ander gezin te kunnen ontlasten.
We hebben de plek. We hebben een hele lieve hond. Nou. Welke kinderen zouden hier een onderdak kunnen vinden. Zo voor een bepaalde periode. Als het nodig is. Je geeft wat je zelf hebt ontvangen.
En zo denken we. En zo werkt het in het lichaam van Christus. Wat kunnen we doen? We kunnen meer dan we denken hoor. Maar ga vooral op het terrein waar je zelf troost in ontvangen hebt.
Nadenken. Wat kan ik voor anderen op dat terrein misschien betekenen? En het is ook niet zo dat alle ervaringen die wij mee hebben gemaakt. Als per definitie goede ervaringsdeskundigen laten worden.
Je hebt soms ook gewoon een stukje opleiding en training nodig. Om daarin echt te helpen. Maar troost bieden op de wijze waarop jij zelf troost hebt ontvangen. Kan wel. En zo werkt God.
Het lijden van Christus komt overvloedig over de gelovigen. Maar dan ook de overvloedige vertroosting. Dat is mijn vraag aan het begin van dit nieuwe jaar aan jullie.
Als gemeente is. Maar die ik mezelf dus ook al gevraagd heb. Heer, wat kan ik doen? En ik weet dat op grond van een liedje van Elie Rickert, geloof ik, Robert en Priscilla in China zijn terechtgekomen.
En dat liedje wil ik dan ook even laten horen als slot van de preek. Gewoon met de vraag. Heer, wat kan ik doen voor anderen in nood? Ik had die tekst even mee, je moet laten lezen.
Maar goed. Jullie hebben me helemaal gehoord. Meerdere keren zelfs. Laten we luisteren. Heer, wat kan ik doen?
Het mag ook mee zingen als jullie dat willen. Het is een mooie melodie. Ik zie een zeer van tranen. Van kinderen zonder namen.
Door niemand meer genoemd. Spreek een troostend woord. De wereld wordt steeds kouder.
Wees een stelke schouder. Een veilig toeverhendsmoord. Heer, waar moet ik gaan?
Ik zie de mensen dwalen. En weer zijn gevallen. Zijn bang om op te staan.
Steek de handen aan. En zet de deuren open. Voor wie niet meer durft hopen.
Na het kraalje van de land. Zijn bang om op te staan. Heer, wat kan ik zijn?
ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK
ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK En wie ons de vraag neerlegt, wat kunnen wij doen?
Niet uit wettischisme, omdat we iets moeten, maar vanuit diezelfde innerlijke ontferming gedreven. Help ons te kijken om ons heen, kijken waar we zelf in getroost zijn, in hoeverre we anderen kunnen troosten.
Wijs ons de weg, Vader, opdat wij als lichaam van Christus daadwerkelijk zichtbaar maken wie u bent. Amen. ***