Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Ja, dat is niet precies zoals ik me had voorgesteld deze eerste keer.! Al zie ik wat vertrouwde gezichten als ik zo om me heen kijk.! Maar ja, jammer natuurlijk dat ik niet fysiek de gemeenschap der heiligen kan ervaren hier.
Maar geestelijk is dat zeker het geval. Ik wil beginnen aan een serietje.
Zo vaak ben ik hier ook weer niet, maar ik wil een paar keer spreken over de psalmen. En ja, dat lijkt me logisch dan om te beginnen bij psalm 1.
Niet alleen omdat het nou eenmaal de eerste is, maar ook omdat die psalm wel gezien wordt als een inleiding op het eerste gedeelte van, of misschien wel een inleiding op het hele psalmenboek.
Verder is het, dacht ik, een heel eenvoudige psalm. Ik geef direct toe, dat was een grote vergissing. En kennen wij deze psalm onder andere door het opwekkingslied, waarvan de tekst nagenoeg letterlijk uit de eerste drie versen van deze psalm bestaat.
U kent het vast wel. Wel zalig de man die niet wandelt in de raad der goddelozen, die niet staat op de weg der zondaars, nog zit in de kring der spotters, maar aan de zerenwet zijn welgevallen heeft, en diens wet overpijnt bij dag en bij nacht.
Want hij is als een boom geplant aan waterstromen, die zijn vrucht geeft op tijd, welks loof niet verwelkt alles gelukt.
Wat zullen jullie buren opgekeken hebben nu jullie luid meegezongen hebben. Het is verder ook een psalm die uniek is qua inhoud.
Hij past eigenlijk beter bij de wijsheidsboeken dan bij het psalmenboek. Het gaat over levensheiliging. Het is een soort gebruiksaanwijzing voor het geloofsleven.
Als je dit doet en dat doet, en dit dan weer niet doet, en zus wel doet, dan gaat het goed.
Broeders, ik spreek even de broeders met name aan, u weet wel die boekjes die bij bijvoorbeeld de Nieuwe Kast komen, en die u nooit leest. Die. Verder hebben veel van mijn mede-theologen het idee dat psalm 1 en 2 sterk met elkaar te maken hebben.
Dat ze nauw verbonden zijn met elkaar. En onder andere daarom is psalm 2 direct hierna aan de beurt.
Als ik weer bij jullie mag voorgaan, zo de Heer wil en wij leven, dan zal het daar dan over gaan. Dus dat weet u alvast. Laten we hem eerst maar eens lezen.
U heeft tijd genoeg gehad om hem op te zoeken. Het is lastig om niet weer te gaan zingen, maar ik zal me inhouden. Welzalig de man die niet wandelt in de raad der goddelozen, die niet staat op de weg der zondaars, nog zit in de kring der spotters, maar aan des Herenwet zijn welgevallen heeft, en diens wet overpijnst bij dag en bij nacht.
Want hij is als een boom geplant aan waterstromen, die zijn vrucht geeft op zijn tijd, welks loof niet verwelkt, al wat hij onderneemt gelukt.
Niet al zo de goddelozen, die toch zijn als kaf dat de wind verstrooit. Daarom houden de goddelozen geen stand in het gericht, nog de zondaars in de vergadering der rechtvaardigen.
Want de Heren kent de weg der rechtvaardigen, maar de weg der goddelozen vergaat. En nu ik toch uw aandacht heb, wil ik hem ook even in de NBV lezen.
Het is niet gruwelijk lang, het zijn maar zes versen. En dan krijgt u toch een beetje andere sfeer ook weer mee. Daar staat gelukkig de mens die niet meegaat, met wie kwaad doen, die de weg van zondaars niet betreedt, bij spotters niet aan tafel zit, maar vreugde vindt in de wet van de Heer.
En zich verdiept in zijn wet, dag en nacht. Hij zal zijn als een boom geplant aan stromend water. Op tijd draagt hij vrucht, zijn bladeren verdorren niet.
Alles wat hij doet, komt tot bloei. Zo niet de wettelozen. Ze zijn als kaf, dat verwaait in de wind. Wettelozen houden niet stand, waar recht heerst.
Zondaars niet in de kring van de rechtvaardigen. De Heer beschermt de weg van de rechtvaardigen. De weg van de wettelozen loopt dood.
De eerste tekst begint met een woord, dat me nogal wat hoofdbrekens heeft gekost. Ik ben er een hele maandag mee bezig geweest.
Grofweg vijf vertalingen zijn ervan, en het is allemaal net niet wat het moet zijn. De NBV, we hebben het net gehoord, heeft hij toch wat slappe, en niet erg geestelijke, gelukkig.
Een enkele Engelse vertaling maakt het nog bonter, met happy, happy. Veel andere Engelse vertalingen hebben blessed, of blessed, zeg maar gezegend.
Maar ja, er is een ander woord in het Hebraeus, dat dat veel beter en letterlijker weergeeft. Baruch. Weet u al van dat lied?
Baruch Hashem Adonai, Baruch Hashem Adonai, gezegend zij de naam van de Heer, Baruch Hashem Adonai.
Baruch is dus gezegend, en het kom je ontzettend veel tegen in het Oude Testament. Maar dat woord staat hier nou net niet. Hier staat asher, asher.
Daar heb ik geen liedje van. Ik kan het proberen te vatten in, het is meer een felicitatie, dus gefeliciteerd is de man, die niet wandelt, dan een zegen.
Zoals met veel woorden uit de Bijbel, zit de goede oude Statenvertaling er nog het dichtste bij, met wel geluk zalig. Maar ja, dat is een woord, volgens mij gebruikt niemand dat meer.
Ik denk zelfs dat ze dat woord speciaal voor deze gelegenheid bedacht hebben. Het zou me niks verbazen. De MBG 1951, wat we vroeger de nieuwe vertaling noemden, heeft dit woord verkort tot welzalig.
Nou, toen ik zover was, dacht ik, ik kan nou even goed de Septuagint er wel bij pakken. Dat is de Griekse vertaling van het Oude Testament, en daar staat op deze plek, Makarios.
Op dit punt in de preek denken de meeste mensen, nou en? Maar ik was er wel blij mee, want, dat is namelijk precies hetzelfde woord, dat Jezus gebruikt, bij de zalige sprekingen.
In Matthäus 5, vers 3 tot 12. Je weet wel, zalig de armen van geest, want hunner is het koninkrijk der hemelen.
Zalig die treuren, want ze zullen vertroost worden. Zalig de zachtmoedigen, want ze zullen de aarde beërven. Enzovoort, enzovoort, dat gaat nog een hele tijd zo door.
En daar vertalen we datzelfde woord, Makarios, weer met zalig. En daar zijn we, waar ik zijn wil. Misschien dat ze, in Roosendaal, waar ik vanmorgen nog was, een beter gevoel nog hebben bij zalig.
Ja, past een beetje in de, Rooms-Katholieke traditie denk ik. Zalig is, volmaakt, gelukkig. Geen enkele zorg.
Not a care in the world. En eigenlijk is dat, hier op aarde, niet mogelijk. Echt zalig ben je pas, als je na je dood, voor altijd, bij de Heer mag zijn.
Of, anders gezegd, echt zalig ben je pas, als de Heer, doorbij is. Dan zijn er geen zorgen meer.
Dan is er geen, pijn, rauw, of verdriet. Dan is het goed. Nee, niet alleen maar goed.
Dan is het, zalig. Verheugt u zich daar ook al op? Ja, dan bedoel ik niet dat u zich moet verheugen op uw dood, want dat is nooit een goede zaak.
Maar, verheugt u zich op dat moment, dat alle gebrokenheid, alle ziekte, pijn en zorgen, voor altijd, voorbij zijn.
Ik weet niet hoe u het heeft in deze dagen, maar, er zijn nogal wat zorgen, in de gemeente waar ik voor sta, en ik, ja, ik hoor net ook hier in deze gemeente, rondom, corona, maar, ja, er zijn nog zoveel andere dingen, die, die ons leven, ja, hier op aarde moeilijker maken, en gebroken maken.
En, ja, dat maakt bij mij een steeds groter, steeds sterker verlangen, los, naar die toestand, naar die, zorgeloosheid, naar die, zaligheid.
Wat hebben wij, als christenen, toch een, heerlijk, hoopvol, toekomstperspectief. Ik zag vanmorgen, tijdens mijn ontbijt, drukt ik even de tv aan, zag ik bij de EO, koos postuma, tot twee keer toe, nadrukkelijk zeggen, ja, bij de dood is het, houd het op, is het klaar.
En dan denk ik, wat een, armoede! Wat een, wat een verschrikking is dat! Wat zouden wij moeten, zonder dit uitzicht?
wat er op aarde, gedurende je leven, ook maar gebeurt, wat ze je ook afpakken, dat kunnen ze je nooit ontnemen.
De zaligheid, in Jezus Christus. Wat heerlijk! Wat zalig! Oké, dat was het eerste woord.
Troosje, de andere woorden, duren niet zo lang hoor, dat zou wat ver gaan. Tweede woord.
Eén woord in het Hebraeus, de man. Altijd leuk, de iets wat feministischer, opgevoede zusters, kijken altijd even scherp op, op dit moment.
De man betekent hier, de mens. Dat wil niet zeggen, dat een vrouw geen mens is, maar, ja, dat betekent het hier gewoon, kan er verder ook niks aan doen.
Het duidt op de mensheid, in het algemeen. Je zou ook, een ieder kunnen zeggen. Dus zalig, is een ieder, die dit en dat doet. Maar, los hiervan, het staat hier, in het enkelvoud.
Dit in contrast, met de zondaars, de spotters, en de wettelozen, die staan, in het meervoud. En volgens mij, ligt daar ook nog, een kleine les, voor ons in.
Vaak, is de rechtvaardige, want daar hebben we het hier over, in de minderheid. Soms is het heel moeilijk, als zowat iedereen in je omgeving, geen rekening houdt, met Gods wil, om rechtvaardig, te zijn.
Christen zijn, is vaak tegen de stroom, inzwemmen. Niet, de makkelijkste weg kiezen. Maar wel de weg, met de beste, eindbestemming.
En dan volgen er drie dingen, die de man vooral niet, moet doen. Ja sorry, het staat er een beetje negatief, daar kan ik ook niks aan doen. Ik moet werken, met wat ik heb.
Hij moet, niet wandelen, in de raad, van de goddelozen. Die goddelozen, dat zijn, slechten, slechte mensen, en die, kwaad doen.
Eigenlijk is de beste vertaling, nog die van de MBV hier. Dat zal je niet vaak gebeuren, dat ik de MBV, beter vind. Maar, daar staat, wettelozen, verderop.
En dat is een hele goede vertaling, want er staat in het Hebreuze, een woord dat, mensen aanduidt, die schuldig staan, ten opzichte van, Gods wet. Volgens mij zijn we dat allemaal, maar, we prijzen de Heer, dat hij ons, daarvan heeft verlost.
Maar, in principe zijn we dat natuurlijk, allemaal, wettelozen. Dus, ja, wettelozen is zo gek nog niet. de man moet vervolgens, vooral niet staan, op de weg, van de zondaars, en niet zitten, in de kring, van de spotters.
Zondaars en spotters, zijn wat jullie denken, dat het zijn, of je moet aan, vliegtuig, of treinspotters, denken. En als je goed kijkt, wordt het steeds, erger, met die mensen.
Kijk, een wettelozen, ik zei het net al, eigenlijk zijn we dat, allemaal, van natuur, die doen op zich, nog niks, actief, fout. Ja, het is meer een toestand.
Ze staan, buiten de wet van God. Maar, zondaars, dat is een stapje erger, want dan ben je actief, aan het zondigen. En, dan krijg je nog de spotters, die gewoon, zondigen, niet erg genoeg vinden, blijkbaar, maar, ook nog, spotten, met God, en zijn geboden.
Zeg maar, uitlachen. Ook de bijbehorende activiteiten, worden steeds erger. Ga maar na, eerst, wandelt hij nog? Hij kan nog een ander afslag nemen, of doorwandelen, maar daarna, staat hij al, stil.
Hij staat stil, op de weg, van de zondaars. En, als derde, is hij al helemaal ingebeurend, want hij zit, in de kring, van de spotters. Hij hoort er, al helemaal, bij.
Het gaat, ongemerkt, van kwaad, tot erger. Nou, hier ligt voor ons, zeker, een diepe les. Kijk toch uit, met wie je je inlaat.
Voordat je het weet, neem je eigenschappen over, die je geestelijk leven, schaden. Ik geef een klein voorbeeld, uit mijn eigen leven. Ik ben er niet trots op, maar het is wel zo eerlijk.
Ik ging, toen ik tiener was, een periode, veel om met iemand, die dezelfde muzieksmaak, als ik had, een geweldige, cd-collectie bezat, en, waarmee ik allemaal, gezellige dingen deed, in een groepje.
Hartstikke leuk. Op verschillende manieren, bleek hij een goede, trouwe, vriend, te zijn. Toch zat mij iets, niet helemaal, lekker.
Ik merkte op een bepaald moment, dat hij, wat racistische, trekjes, vertoonde. Soms, opmerkingen maakten die, echt niet konden.
En zoiets sluipt, haast, ongemerkt, naar binnen. Eerst wat, flauwe grappen, en dan later, echt foute, opmerkingen.
Nou was ik een, onbeschreven blad, in die tijd. Ik had daar persoonlijk, nog nooit over nagedacht. Dat stond, zo ver van mij af, eigenlijk geen idee, wat dat was.
Ik kende, of herkende dat, in het begin, dus ook niet. Ik vond het vervelend, ik had, wel zo'n gevoel, van, dit deugt niet.
maar ik had nog niet, de innerlijke kracht, om er iets van te zeggen, of nog beter, iets aan te doen. Dus ik negeerde het maar.
Dat is de basisfout, die je dan maakt. Negeren. Dat was heel fout van mij, even voor de duidelijkheid. Ik ergerde me eraan, en ik had daar, in een veel eerder stadium, wat van moeten zeggen.
Wat aan moeten doen. Het was me, blijkbaar, die vriendschap, niet waard. Want er zaten hele goede kanten, aan die jongen.
Maar ja. Tot ik, op een bepaald moment, in een heel andere situatie, op school, en daar was die persoon niet bij, ineens, uit het niets, een ontzettend, domme, racistische opmerking maakte, naar een meisje.
Ik schrok er zelf van. Het was alsof hij die opmerking maakte, en ik die als een soort, echo, uitsprak.
Ik schrok daar zelf zo van, dat ik huilend, naar huis ben gegaan, en dat zegt nogal wat, want dat was 14 kilometer fietsen. En later, nog steeds huilend, dat mij ze heb opgebeld, uitgebreid, me verontschuldigingen, heb gedaan, uitgelegd, hoe dat zo gekomen was, een schuld beleden, en om vergeving gevraagd.
Het paste ook echt, totaal niet, bij mijn karakter, of mijn wereldbeeld. Om zoiets stoms te zeggen. Toch is er iets goeds uit voortgekomen.
Ik heb direct het contact met die vriend verbroken. Dat was erg moeilijk. Dat kostte me veel. Maar het moest.
Zo zie je maar, waar je mee omgaat, daar word je vaak ongemerkt, in de loop van de tijd, mee besmet. Nu wil ik even heel persoonlijk worden, en ik loop het risico dat jullie denken, van wat bemoei je mee?
Maar ik denk dat het toch, belangrijk is. Zijn er mensen, in jouw omgeving, waar je eigenlijk niet mee om zou moeten gaan?
Die dingen doen, die God verdriet doen. God vraagt u, om ze te blijven liefhebben, voor ze te blijven bidden, maar niet met ze mee te gaan, in hun zondere gedrag.
Soms vraagt God ook van je, om hierin, een offer te brengen, zoals ik net beschreef. Je kan dit ook, breder trekken.
Denk eens aan, waar kijk ik allemaal naar? Wat voor series, kijk ik bijvoorbeeld? Ik ben in een serie, op Netflix gerold, en, er net zo vlot weer uitgerold, want er wordt, ongelooflijk in gevloekt.
En, ja, ik ben zo'n papegaai, dat weet je nu al, dat gaat gruwelijk fout, al klinkt dat maar door in mijn hoofd, dan is dat al niet goed. Dus, gewoon kapper ermee.
Ja, om over websites, en allerlei, gezoeken op het internet, nog maar te zwijgen. Plaatsen, waar je, eigenlijk beter niet, naartoe kunt.
Het is heel moeilijk, als je daarop aangesproken wordt. Het is beter om dat zelf te doen. Om zelf eens, aan levensheiliging te doen, ook in dit soort zaken.
En, Harm, dit is nou wel, heel, ja, negatief geformuleerd. Ja, dit moet je niet doen, en dat moet je niet doen. Ja, sorry, zo staat het in deze psalm, dus zo vertel ik het ook.
Maar je kan het ook positief, benaderen, natuurlijk. En misschien is dat wel goed, om er even bij stil te staan. Wees vrienden, met mensen, die ook de Heer lief hebben.
Zoek actief, in je omgeving, naar mensen, die Jezus lief hebben. En van Jezus getuigen. Ga naar plaatsen, waar mensen zijn, die Jezus lief hebben.
Kom, zo gauw als het weer kan, hier naar de kerk. Laat je plekje dan, niet leeg. zet een positieve stap, naar God toe, door met wie je omgaat.
en als er mensen in je omgeving zijn, waar je nou eenmaal niet omheen kan, bijvoorbeeld familie, die dit soort dingen doet, spreek ze er dan op aan.
Vertel, wat jouw dwars zit. En niet op een beschuldigende manier, maar meer zo van, het doet mij pijn, als jij dat zegt, bijvoorbeeld.
Zo werken we samen, langzaam, steeds verder toe, naar die innige relatie, die zaligheid, die er is, bij God.
Maar dit doet onze held, in deze psalm, dus allemaal niet. Tenminste, wat ik hiervoor zei. Wat doet hij dan? Wel. Nou, vers 2, hij heeft zijn welgevallen, hij vindt zijn vreugde, in de wet van de Heer.
De wet moet je hier breed zien, denk maar aan alle instructies, die God in zijn woord heeft gegeven, alles uit de Bijbel, waaruit Gods wil, voor jouw leven blijkt.
En hij verdiept zich in die wet. Hij overpijnt ze. Hij mediteert erop. Letterlijk staat er, mompelt. Murmelen.
Ook weer zo'n ouderwets woord. Murmelen, zoals de beek in het volgende vers, dat is geen toeval. En dat klinkt ons, als westerse mensen, misschien een beetje raar in de oren.
Maar als je wel eens een chassidische, een traditionele jood hebt zien, studeren, dan heb je er direct een beeld, of beter gezegd, een geluid bij. Vaak nog jonge jongens, met lange pijpenkrullen, lezen hardop, op en neer deinend, uit de tenag.
En dat klinkt, vooral als ze dat met meerdere doen, als mompelen, murmelen, als een riviertje. Nou, de man van Psalm 1 doet dat 24-7, dag en nacht.
Hij gunt zich geen rust. Ja, de toepassing ligt ook hier voor de hand. Hoeveel tijd besteed jij, besteed u, aan Gods woord, aan bidden en bijbelezen.
Nou, ik weet, in deze gemeente wordt ontzettend, ja, dicht bij de Heer geleefd, door velen. Dus, ja, velen van u, hoef ik daar niks in te vertellen.
En daar kan ik nog, echt wel, wat van leren. Maar ja, er zijn ook mensen, want die zitten in elke gemeente, die dat, ja, toch wat minder hebben.
Hoeveel tijd, besteed je aan bidden en bijbelezen, en hoe van harte, gaat dat? Voor sommige mensen, en er zijn ook fasen in mijn leven, dat ik dat zo heb ervaren, is het een soort van sleur geworden.
En, ik heb ook wel eens vraagtekens bij, hoe intensief is jouw bijbelstudie? We zien hier, de welgelukzalige man, ja, daar is, bidden en bijbelezen, het woorden in het woord van God, als ademhalen.
dat gaat gewoon 24-7 door. Het is, het is schatgraven. Het is, ja, ik heb bijna geen woorden meer, alle krenten uit de pap willen halen.
Lieve mensen, het is zo kostbaar, dat dagelijkse contact met God. Het is, het is onmisbaar, om die banden, hecht en sterk te houden.
Zoek dagelijks zijn aangezicht. Leef met God. Betrek hem bij alles wat je doet. 24-7, 365 dagen per jaar, en in een schrikkeljaar, nog een dagje extra.
De psalmist geeft ons in het derde vers een beeld, om die welgelukzalige man mee te vergelijken.
Hij is als een boom, geplant aan waterstromen. Nooit ergens overheen lezen, in Gods woord, er staat geplant. Dat is dus bewust.
Bewust op een zo gunstig mogelijke plek neergezet. Hij draagt op tijd vrucht, zijn bladeren verdorren niet, al wat hij onderneemt gelukt.
Tot aan die laatste zin, begreep ik het nog. Die boom is de man, de welgelukzalige man, bewust geplaatst, geplant, naast een waterstroom, zodat zijn wortels nooit droog komen te staan.
Het water is Gods wet, Gods wil, die hij zo vrijelijk altijd tot zich kan nemen. Zijn bediening is vruchtbaar, hij verricht goede daden, je kan hem zien, zijn bladeren vallen niet af, dat het hem goed gaat.
Nee, dan de goddelozen, de wettelozen, die zijn als kaf dat de wind verstrooit. als de israelieten een graan hadden geoogst, dan moest dat eerst gedorst worden, dat gebeurde op een dorstvloer, kwam erop neer dat de aren werden vertrapt, vaak, en dat daardoor de buitenkant van de korrel van het graan eraf ging.
En dan gooiden de boeren dat hele mengsel in de lucht, meestal de vrouwen heb ik begrepen, en alle troep, zoals die buitenkanten van de korrels en de blaadjes en alles, dat waait dan weg, omdat het lichter is, en de zwaardere graankorrels, die vallen dan weer in het mandje van de mensen.
Die vallen recht naar beneden, en dan worden ze verzameld, om dan daar weer meel van te maken, om oliebollen te bakken. Klein grapje om te kijken of jullie nog wakker zijn.
Maar het is nogal drastisch, waarmee die godd- of wettelozen worden vergeleken. Nutteloos, door, droog, leeg.
Er zit niks bruikbaars in. Het is afval. Niemand heeft er nog wat aan. Het waait weg in de wind.
En als dit je niet raakt, dan wil ik daarbij zeggen, het gaat wel over mensen. Het is echt heel hard.
en best moeilijk om te accepteren wat hier staat. Je leest er zomaar overheen. Maar ook dat contrast met die bloeiende, die levende, die vruchtdragende boom.
het is bijna onmenselijk wat hier van je wordt verlangd. Toch snap ik dat allemaal tot op zekere hoogte nog wel.
Maar dat eind van vers 3, al wat hij onderneemt gelukt, alles gelukt, dat snap ik echt niet. Dat is nog niet reëel.
In een mensenleven lukt toch nooit alles. Is dit nog niet zwaar overdreven? Sterker nog, als je van harte Jezus volgt, gaat het vaak zelfs moeilijker en zwaarder in je leven.
Zolang je geen rekening houdt met God of gebod, loopt het vaak gesmeerd. En als je wel wil gaan leven naar Gods wil, ervaar je aanvechtingen en strijd.
Daar zat ik een tijdje op vast in de overdenking van deze psalm. Ik ben er wel uitgekomen, maar dat zeg ik zo tot slot. Nu eerst de laatste twee versen.
Ik kan daar heel veel over vertellen, over de prachtige dichtvormen die hier gebruikt worden bijvoorbeeld. Maar dat laat ik even achterwegen. Laat ik voor eerst volstaan met de opmerking dat vers 5 en 6 eigenlijk alles wat hiervoor is gezegd nog eens samenvatten.
Vooral vers 6 Jezus is hierin naadloos. Er zijn twee wegen, een goede en een slechte weg. De Heer is bij je op de goede weg, maar de weg van de wetteloze loopt dood.
Mooie woordspeling in de NBV. Deze twee wegen herkennen we natuurlijk van de woorden van Jezus in Matthäus 7, vers 13 en 14.
Ik pak het er ook even bij. Misschien dat u het ook kunt doen, thuis. Matthäus 7, vers 13 en 14. Matthäus 7, vers 13 en 14.
gaat in door de enge poort, want wijd is de poort en breed de weg die tot het verderf leidt. En velen zijn er die daardoor ingaan.
Want eng is de poort een smalde weg die ten leven leidt. En weinigen zijn er die hem vinden. Die door de Heer beschermde weg van Psalm 1 is volgens dit gedeelte blijkbaar smaller en moeilijker begaanbaar dan de weg van de goddelozen.
De weg van de goddelozen is fijn breed, mooi geasfalteerd, maar hij leidt slechts tot vergankelijkheid, tot het verderf, tot de dood.
Ik heb een mevrouw mogen begraven. Ik vond dat een eer en een voorrecht om daarbij te mogen preken.
En die wilde graag dat ik over deze teksten sprak tegen haar kinderen die de Heer niet aangenomen hadden.
Ik heb dat vurig gedaan. Ik hield mijn adem niet in. Als u begrijpt wat ik bedoel. Want ja, men is tegenwoordig titelig van gehoor geworden.
Zoals ze dat in de Bijbel zo mooi kunnen zeggen. Mensen willen daar niet meer naar luisteren. Vooral dat eeuwig wel of eeuwig wee en ja, ik heb toen in die dienst aan de hand van deze tekst aangegeven ja, er zijn maar twee keuzes.
Er is geen tussenweg. En het is goed om daarbij stil te staan. Het is goed om erbij stil te staan dat het vandaag je laatste levensdag kan zijn.
Ik snap dat je daar niet vrolijk van wordt. Dat begrijp ik. Maar het ligt toch op mijn hart om dat te doen, om dat te zeggen. Is er voor jou een doorgang naar een eeuwig leven in heerlijkheid?
Of heb je teveel gewandeld op die makkelijke brede weg? Ik mag het als voorganger tegenwoordig haast niet meer zeggen. Naast eeuwig wel is er ook eeuwig wee.
Neem dat toch mee van deze psalm. Kijk toch uit met wie je omgaat en welke weg je bewandelt. Het kan zomaar te laat zijn.
Oké, ik heb jullie nog beloofd dat ik zou vertellen hoe ik eruit gekomen ben met deze psalm. En dan vooral met die woorden aan het einde van vers 3.
Al wat hij onderneemt gelukt. Het zat me echt niet lekker. En ik snapte tegelijk niet waarom er door zoveel collega-theologen geroepen wordt dat psalm 1 en 2 nauw met elkaar verbonden zijn.
Soms zelfs als één geheel worden gezien. Als ik hier de volgende keer mag komen ga ik veel meer vertellen over psalm 2 want dat is ook een prachtige psalm. Maar ik kan alvast wel verklappen kleine spoiler alert dat dat een zeer messiaanse psalm is.
Het gaat over de messia's over de gezalfde de verlosser van het volk Israël en door dat volk van de hele wereld. Maar ja wat heeft dat dan te maken met de eerste psalm?
We hebben nu uitgebreid gezien dat dat een instructie is over hoe je zalig welgeluk zalig kunt worden en een profetische psalm over de messia's die zal komen ja dat heeft daar toch niks mee te maken.
Het lijkt niet eens op elkaar. En toen viel ik weet nog precies wanneer op woensdagavond het kwartje. volgens mij en ik ben de enige die dat denkt dus nee dat is niet waar maar een van de weinigen die dat denkt gaan allebei deze psalmen over Jezus.
Wie is er wel gelukzaliger dan onze vergevende Heer in Heiland? Wie ging er wel met zondaren om maar zondigde zelf nooit?
niet? Wie moest er altijd bezig zijn met de dingen van zijn vader? Voor wie stond de wil van de vader altijd centraal?
Hij stond als de boom continu in contact met zijn hemelse vader. Zijn leven en leer waren en zijn ongelooflijk vruchtbaar.
Hij zal nooit vergaan. Hij leeft tot in eeuwigheid. En alles wat hij doet gelukt.
Geprezen zij de wonderbare naam van Jezus van eeuwigheid tot eeuwigheid. Amen.