Jeremia Gods laatste Appel

Spreker

Henk Geurts

Date
Nov. 21, 2021
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters en allen die meeluisteren op afstand.! Jeremia. Dan denk je aan pittige kost.

! Hij is heel jong in zijn leven en roept hem.

En ik wil samen met jullie lezen een gedeelte uit het eerste hoofdstuk. Of eigenlijk het eerste hoofdstuk waarin hij geroepen wordt. En ik lees uit het eerste vers dus, uit Jeremia 1.

Daar staat daar bovenaan de woorden van Jeremia, de zoon van Hilkiah, uit de priesters die in Anatot waren in het land van Benjamin.

Tot hem kwam het woord van de heren in de dagen van Josiah, de zoon van Amon, de koning van Juda, in het dertiende jaar van zijn regering. Ook kwam het tot hem in de dagen van Jojakim, de zoon van Josiah, de koning van Juda, totdat het elfde jaar van Zedekia, de zoon van Josiah, de koning van Juda, voorbij was, en totdat Jeruzalem in de vijfde maand in ballingschap ging.

Hij heeft dus eigenlijk drie koningen, daar is die profeet onder geweest. Drie koningen. Dan wordt hij geroepen. Vers 4. Het woord van de heren kwam tot mij. Voordat ik u in de moederschoot vormde, heb ik u gekend.

Voordat u uit de baarmoeder naar buiten kwam, heb ik u geheiligd. Ik heb u aangesteld tot een profeet voor de volken. Toen zei ik, ach heren, heren, zie, ik kan niet spreken, want ik ben nog maar een jongen.

Maar de heren zei tegen mij, zeg niet, ik ben nog maar een jongen. Want overal waarheen ik u zenden zal, zult gij gaan.

En alles wat ik u gebieden zal, zult u spreken. Wees niet bevreesd voor hen, want ik ben met u om u te redden, spreekt de heren.

Toen stak de heren zijn hand uit en raakte mijn mond aan. En de heren zei tegen mij, zie, ik geef mijn woorden in uw mond.

Zie, ik stel u op deze dag aan over de volken en over de koninkrijken. Om weg te rukken en af te breken. Om te vernielen en om ver te halen.

Maar ook om op te bouwen en te planten. Het woord van de heren kwam tot mij. Wat ziet u, Jeremia? Ik zei, ik zie een mandeltak.

Toen zei de heren tegen mij, dat hebt u goed gezien. Want ik waak over mijn woord om dat te doen. Het woord van de heren kwam voor de tweede keer tot mij. Wat ziet u daar?

Ik zei, ik zie een kokende pot en zijn open kant verschijnt vanuit het noorden. Toen zei de heren tegen mij, vanuit het noorden zal het onheil losbreken over al de inwoners van het land.

En dan vers 17. U dan, omgord uw middel. Sta op en spreek tot hen alles wat ik u gebieden zal. Wees niet ontsteld vanwege hen.

Anders zal ik u ontsteld doen zijn voor hen. Want zie, ik stel u heden aan tot een versterkte stad, tot een ijzeren pilaar en tot bronzen muren tegen heel het land.

Tegen de koningen van Juda, tegen zijn vorsten, tegen zijn priesters en tegen de bevolking van het land. Ze zullen tegen u strijden, maar ze zullen niet tegen u op kunnen, want ik ben met u, spreek de heren, om u te redden.

Tot zover. Dit is het woord van God. En dat is veel belangrijker dan wat ik erover ga zeggen, besef dat. Zalig zij die het woord van God horen en bewaren in hun hart.

Ik zou Jeremia willen noemen de profeet van Gods laatste oproep. De profeet van Gods laatste oproep.

Hij is de laatste stem van God, voordat het volk van Israël in ballingschap gaat. En ik wou erbij met jullie drie gedachten delen.

Allereerst zijn roeping. En de tweede het woord van de heren. En de twee tekenen die ik net als laatste gelezen heb. Als je als voorganger vergeleken wordt met Jeremia, dan is dat meestal geen compliment.

Zijn naam is ook een werkwoord. Jeremieren. Steen en been klagen. Aanhoudend over iets klagen. Jammeren.

En als we wel eens negatief, iets negatief of somber zeggen, dan zeggen ze wel eens, dat is echt een Jeremia. Wat heel veel mensen niet weten en toch wel in de Bijbel staat, terwijl die mensen die Bijbel ook kennen, dat men in de tijd toen de Heer Jezus op aarde was, hem vergeleek met Jeremia.

In Matthäus 16 vers 14 lees je bijvoorbeeld, dat hij vraagt aan de mensen, wie zeggen jullie dat ik ben? Johannes de Doper zegt één.

Elia. Maar ook Jeremia. Of één van de profeten. Dit is echt een verbazingwekkend antwoord. Drie boeteprofeten, alle drie.

En de één kende ze dan, dat was Johannes de Doper in die tijd. Deze drie. Blijkbaar had dus ook het optreden van de Heer Jezus, iets van die boeteprofeten.

Want dat zijn het, de boeteprofeten van het oude verbond. Je vraagt je af, waar zouden ze aan gedacht hebben toen ze het aan hem vroegen?

Was hij onbuigzaam? Was hij een soort onoverwinnelijk? Eenzaam? Net als Elia en als Johannes? Johannes. Ik begin ermee omdat ik het gevoel heb dat ik toch eerst een barrière moet wegnemen als ik iets over Jeremia wil zeggen.

Dat doe ik namelijk niet vaak. Want als we bij de woorden van de Heer Jezus nooit aan Jeremia hebben gedacht, dan kan dat twee redenen hebben. We kennen Jeremia niet, omdat we hem nooit lezen.

En dat zou wel eens waar kunnen zijn. Of we hebben de Heer Jezus niet helemaal goed begrepen. Misschien heb je wel een verkeerd beeld van de Heer Jezus.

In wat hij zei. Scherp. Doortastend. En elk moeilijk gesprek doorstond hij. Liefdevol. Hij was niet bang voor het moeilijke gesprek.

Dus de mensen zagen blijkbaar wel die gelijkenis tussen Jeremia en Jezus. En ik wil graag vanmorgen dat jullie met deze profeet eens kennis maken.

We moeten wel bedenken, dat hele Bijbelboek van Jeremia bestaat uit 52 hoofdstukken. Nou, dat is niet in een jaar of in een paar avonden geschreven. Het is niet een soort lange preek.

Het is zijn hele leven. Een neerslag van een leven lang in dienst van de Heer God. En als je een rekensommetje maakt van de koningen, die hij in die tijd waarin hij profeet was, dan heeft hij zo'n 40 tot 50 jaar gestaan in de dienst van God.

Een 40, 50-jarige Amstbediening. Keer op keer nam Jeremia het woord.

Soms zweeg hij heel lang. Maar telkens als het woord van God tot hem kwam, dan sprak hij. En dat begon met zijn 15e, 14e jaar. Het meest wonderlijke als je dit boek leest.

En verschrikkelijke dingen maakt hij mee. Echt, het is onvoorstelbaar. Lees het maar eens. En ik hoop dat je misschien gepakt wordt vanmorgen.

Om het eens op te pakken. Het is begonnen met zijn roeping. De roeping van Jeremia. Het boek begint met de woorden van Jeremia.

Zo wordt er ook vaak mee omgegaan. Er was een woord van hem. Maar in vers 2 lees je gelijk. Tot hem kwam het woord van de Heer. En daarmee is de spanning van deze jongen gegeven.

En dat boek dat hij heeft nagelaten. Die mens Maria. Even menselijk als jou en mij. Wordt geroepen om te spreken wat God zegt.

Om profeet te zijn. Daar had hij natuurlijk nooit mee gerekend. Want als je nadenkt over de roepingen die je in de Bijbel ziet.

Moet je het hoofdstuk nog maar eens lezen. Dan zegt hij. Ik ben nog maar een jongen. En weet je. In de meeste gevallen.

In de meeste gevallen van mensen die echt een roeping hebben. Ligt dat niet voor de hand. Kijk eens aan David. Kijk eens aan Jonah.

Kijk eens hier bij Jeremia. Hij kwam uit een priestergeslacht. Notabene nog een verworpen priestergeslacht ook. Want in zijn voorgeslacht zien we Salomo.

Die heeft Apjetar afgewezen. Dus eigenlijk een beetje afgedankt. Maar in feite voorbestemd om priester te worden. En nou komt de Heer naar hem toe als hij nog jong is.

Nog thuis woont. Dat betekent jongen. Hij woont nog thuis. Nog niet zelfstandig. Die nog elke avond bewijs we spreken met de benen onder tafel bij moeder ligt.

Schuift. Hij had er nooit aan gedacht. Hij heeft zichzelf nooit opgedrongen aan God. Nee. God dringt zich hier op aan hem. Voor, zij zegt, voordat ik u in de moederschoot vormde, heb ik u gekend.

Voordat u uit de baarmoeder naar buiten kwam, heb ik u geheiligd. Ik heb u aangesteld tot een profeet onder de volken. Daar begint de Heere God mee.

Ik ken jou. Ik heb jou gevormd. Ik heb jou aangesteld. Alsof de Heere hem speciaal voor deze roeping geschapen heeft. Alsof hij dat hart en dat karakter van Jeremia geboetseerd heeft.

Om te staan in de dienst van het woord. Dat is het mooie aanroeping, maar ook soms het beangstigende. Als God je roept, dan kun je wel zeggen, het ligt niet voor de hand.

Maar je weet hoe God al bezig geweest is in je leven. In je levensgeschiedenis. Je karaktervorming. Je opvoeding. Hier zegt de Heere, ik ben al die tijd met je bezig geweest.

Zelfs toen je nog niet geboren was. Denk eens aan die prachtige psalm 139. Ik heb je al geheiligd. Heb ik je bestemd voor je taak. Ik heb je aangesteld tot de profeet voor de volken.

Indrukwekkend. Nee, het lag niet voor de hand. Hij zou priester misschien worden. Hij was een priesterzoon. En als je let op de tijd, dan ligt het helemaal niet voor de hand.

Jeremia wordt geroepen in de tijd. Precies als koning Joshua, koning is van Juda. Joshua, die kennen we toch wel. Acht jaar oud was hij.

Toen hij koning werd. Acht jaar oud. Ze hadden hem verstopt. Want al zijn broer Riederin was werd gedood. Hij was de koning die de Heere lief had.

En die het volk voorgaat in toewijding en geestelijke vernieuwing. Je zou zeggen, onder zo'n koning heb je geen profeet nodig. En zeker niet zo'n iemand als Jeremia, zo'n klager.

Zo'n godvrezende koning. Ja, hadden wij maar een godvrezende koning. Van de week kwam geloofd het boekje over Amalia uit de toekomstige koningin.

Ja, en er wordt voor het eerst over geloof gesproken. Waar wat je bij Willem en Alexander en bij koningin Beatrix niet zo hoorde. Maar ja, de Bijbel is toch, dat is toch poëzie.

Dat is verder, wat doe je ermee? En God is iets. Ja, er is iets. Er is iets. Joshua diende de Heere. Hij had weer een wetboek gevonden.

En toen schrok hij, toen huilde hij. Die wetboek, dat wetboek, de Torah werd nooit meer gebruikt. Maar ja, en Joshua, toen hij koning werd, al van jongs af aan, is hij ontzettend aan de slag gegaan om het woord van God weer te brengen onder het volk Israël.

Als hij dat leest, dan zeg je, ongekend. En hij diende de Heere. Maar bekering gaat nooit zonder slag of stoot. Want Joshua heeft dan de vorm wel in ere hersteld.

Hij heeft er alles aan gedaan. Maar het raakte, blijkt daar niet, het hart van het volk. De leer klopte en de vorm ook. De beelden werden verwijderd.

Alles gebeurde, zodat het volk weer de Heere kon dienen. Maar het hechte blijkbaar niet aan het hart van het volk. Ze aanbaden misschien wel de Heere in de vorm.

En ze kwamen wel naar de tempel. En alles werd misschien wel gedaan. Maar hun hart was niet bij de Heere. En de klacht die de profeten ook meestal bij het volk hebben.

Hun hart ligt niet bij de Heere. Ze geven wel, ze zijn vroom. En ze verwachten alles dat de Heere voor ze zal doen. Omdat ze het zelf ook doen. En daarom de eerste vraag die ik gelijk aan jou stel en uw stel.

Heeft de Heere jouw hart? Heeft God jouw hart, ons hart? En dan moeten we ook eerlijk zijn. Als wij ons hart niet geven, hoeft de Heere de rest ook niet.

Je kunt natuurlijk met je verstand heel veel van de Bijbel weten. En ik zit er ook dagelijks in. Maar dat zegt in feite niets. Want als je verder in Jeremia leeft.

Dan kom je erachter dat de Heere ervan gruwt. Jullie doen allemaal dingen die ik nooit gevraagd heb. En wat ik u vraag, doet u niet. En ondertussen beroemd dat volk zich op de tempel en op het verbond.

Maar in het alledaagse leven in de gezinnen. Hielden ze zich vast aan de zonde van de voorganger van Josjea. En weet u wie dat was? Manasse.

De zoon van Hiskia die die later kreeg. Manasse. Een verschrikkelijke koning. Een uitzonderlijk groot zonde. Dat lees je ook in de Bijbel.

Uitzonderlijk groot zonde. Maar uiteindelijk komt hij tot bekering. Ver in zijn leven. Een wonder van Gods genade. Maar als je eerlijk bent.

Misschien klinkt dat hard. Hij komt tot bekering. Maar zijn bekering komt eigenlijk te laat. Dat kun je toch eigenlijk niet zeggen. Als je tot geloof komt.

Denken ze aan de moorder aan het kruis. Ja. Beter te laat dan helemaal niet meer. Maar kan het dan toch te laat zijn? Nee, niet voor jezelf.

Maar moet eens kijken wat voor een ongelofelijke schade hij het volk aangericht heeft. En aan zijn gezin. Dat Joshua de enige overlevende was. En dat verder al zijn zonen gedood zijn.

Niet voor jezelf dus. Maar voor de mensen die je zijn toevertrouwd. Dat moet toch pijnlijk geweest zijn voor die koning. Dat zijn volk hem niet wilde... De heren niet meer wilden volgen. Want ja, een koning was toch wel iemand die grote invloed had.

Dat als hij de heren weer vindt. Als hij zich bekeert. Het volk doorgaat op de eigen weg. Je hoort het wel eens. In de gemeente.

Ik heb wel eens van een moeder gehoord. Die zei... Eigenlijk kwam mijn bekering te laat. Nee, niet voor mezelf, zegt ze.

Maar we hadden hem al wat aangerommeld. Toen ik tot geloof kwam, waren mijn kinderen al groot. En dat is de pijn in de gemeente. Daar mogen wij ook al in onze gebeden wel aan denken.

En ook de oproep. Grijp de heren alsjeblieft aan als je jong bent. Bid daarvoor dat onze jonge mensen de heren jong dienen.

Ook de oproep. Of als je een jong gezin hebt. Van laat maar een beetje. Laat maar. Komt wel later. Grijp het aan van jongs af aan. En als je weet dat de heren het van je vraagt.

Ga dan ook die weg. Zoek en leef met God. En dat moet de pijn van Manasseh geweest zijn. Die zo'n verschrikkelijk leven leidde. Nog erger staat er in de Bijbel dan de heidenvolken deden.

Dan weet je hoe laat het is. Ze namen Manasseh met haken gevangen op een gegeven moment. Bonden hem met twee bronzen ketenen. En brachten hem naar Babel.

En hij liet Israël vreselijker dwalen. Dan staat er in de Bijbel dan de heidenvolken. Die de heren van voor de ogen van de Israëlieten weggevaagd had. Twee konieken 33 vers 11.

Kun je dat lezen. En zo gaat dus Jeremia voor in die tijd. En roept de heren Jeremia. Om het volk te leiden. Wat is roepen dan eigenlijk?

Precies. En dan denk ik ook aan jonge mensen. Als ik denk aan roepen denk ik vaak aan mijn kinderjaren. Als je moeder je roept kun je nog denken ik doe twee vingers in mijn oren. Dan hoor ik ze niet.

Ik heb toch niks gehoord. Dan kun je zeggen ik heb niks gehoord. Maar zo kan dat bij Jeremia niet. Als de heren hem roept. Dat is een afkondiging.

Dan eist hij hem op. De heren zegt niet wil je wel. Nee de heren zegt zo gaan we het doen. Een afkondiging.

En Jeremia stond daar helemaal niet direct klaar voor. Sommige mensen denken wel eens als je dan geroepen wordt. Dan doe je verder niks anders meer. En zo is dat natuurlijk niet.

Hij had ook heel andere plannen. En verder op in Jeremia als je het leest. Dan had hij ook ontzettende bezwaren aangetekend. U hebt mij overreed zegt hij op een gegeven moment.

U bent mij te sterk geworden. Jeremia 20 vers 7. U hebt mij overreed heren. Ik heb mij laten verhalen. U bent mij te sterk geworden. U hebt mij overwonnen.

Maar ik ben de hele dag belachelijk geworden. Ieder van hen bespot mij. Nou echt waar. Jeremia heeft weinig bekering gezien. Ik geloof 2. Ze bespotten hem.

Ze lachten hem uit. Ze spraken hem tegen. Ze hebben hem in een put geduwd. Hij mocht van de Heer ook geen vrouw hebben. Toch specifiek. Pas op dat je mij daar niet verkeerd mee uitlegt. Want zo dik als als ik spreek.

Schreeuw ik het uit. Roep ik. Geweld en verwoesting. Want het woord van de Heer is mij tot smaat en tot schimp. De hele dag. Echt waar. Ik kan me voorstellen dat Jeremia een klager was.

Maar hij moest dingen zeggen van de Heer. Jeremia heeft er zelfs tegen gevochten. Met allemaal bezwaren. Ik ben te jong. Ik ben bang voor mensen. Schuw voor tegenspraak.

Schuw voor de vijandschap. Ik schaam me. De laster. Onherroepelijk hangt er het woord van God. De Heer zegt.

Ik stel je aan Jeremia. Jeremia zegt. Ik zal niet gaan. De Heer zegt. Het enige wat je te doen hebt. Is doen wat ik zeg.

Mooi he. Doen wat ik zeg. Overal waarin ik u henden zal. Zult u gaan. En alles wat ik u gebieden zal. Zult u spreken.

Wees niet bevreesd. Ik ga mee. Ik zal je verlossen. Ik zal je redden. Dat belooft weinig goeds. Als je zo'n roeping krijgt.

Ik zal je verlossen. Ik zal je redden. Dan maak je dus nogal wat mee. Angstige avonturen. Elk woord dat God spreekt.

Zal deze jonge profeet. Bitter hard nodig hebben. Ik ga mee. Wees niet bevreesd. Zo heeft God hem geroepen. In het Nieuw Testament lezen we over de geroepen gemeente.

Ik denk. Wat is nou christen zijn in waarheid? Een christen is iemand die overwonnen is door het woord.

Dat is toch een christen? Je bent overwonnen door het woord. Het woord maakt zo'n diepe indruk op je. Waar of niet? Dat het woord van God te sterk wordt in je. Dat je je eigen plannen hebt ingeleverd.

En al je gedachten overgeleverd hebt aan het woord van de Heerde God. Hij is het woord. Is dat bij jou zo? Heeft het woord God jou overwonnen?

Heeft het woord God jou zo gebracht? Dat je bij wijze van spreken alleen maar kunt zeggen. Heren. Ik aanbid u. Ik buig mijn knieën voor u. Wilt u alstublieft in mijn leven komen?

En dan krijgt hij de boodschap. Wat moet Jeremia nou zeggen? Dat is punt 2. Ik denk dat Jeremia op zijn klomp heeft aangevoeld.

Wat God tegen het volk had. Hij wist heel goed dat dit geen boodschap van vrede en geen gevaar was. Jeremia staat in vers 9.

Jij mag mijn woorden door gaan geven. En de Heer raakt de mond van Jeremia aan. Net als bij Jezaja. Die profeet die we wel zo graag lezen. Met die prachtige profetieën.

Van de geboorte van de Heer Jezus. En over de eindtijd. Maar die mond van jou. Dat betekent ook letterlijk profeet. Naui. Mond. Die mond van jou is nu van mij.

Je mag je mond alleen maar gebruiken in mijn dienst. Om mijn woorden te spreken. Ik heb je gevormd. Ik heb je aangesteld. Hierbij dacht ik toen ik dat las even van de week.

Aan het afscheid van Andries Knevel van de EO. Ik herinner me nog dat wij als jonge vent waren wij al heel jong lid van de EO. Een profetische omroep met een waar getuigenis.

En ineens vond ik het briefje terug. Waarin Andries die dus van de week vertrokken is. En tot heel lang gebleven is nog na zijn pensioen. Dat hij dus in 2009.

In de 200 jaar na Darwin. Ja als waar een herroeping van zijn opvatting brengt. Vroeger geloofde ik dat de schepping zes keer 24 uur had plaatsgevonden.

En was ik creationist. Gord geleden geloofde ik nog in intelligent design. Wat hij daarna is gaan geloven op dat gebund. Weet ik niet zo precies. Hij heeft er wel spijt van betuigd.

Maar hij heeft het nooit herroepen. En zo is de EO ook begonnen met een hele profetische manier van brengen. Maar wat er nu van over is weet ik niet. Je moet het maar Teun vragen.

Die heeft er ook gewerkt. Maar hoe ingrijpend. Als je de woorden van God moet spreken. Zie ik stel u op deze dag aan over de volken.

Het was dus geen kleine jongen. Ik stel u aan over de volken. Over de koninkrijken. Om weg te rukken en af te breken. Om te vernielen. Om ver te halen. Maar ook om op te bouwen en te planten.

Jeremia moet je opletten dus. Aangesteld over de volken. En over de koninkrijken. Hij zegt niet. Jij wordt profeet van mijn volk. Dat ook. Maar niet van mijn volk is er al alleen.

Nee ik stel je aan. Over de volken en de koninkrijken. Dus zijn profetie is wereldwijd. En daarom denk je moet je die profeten lezen jongelui.

Ik hoor bij ons nog wel eens iemand zeggen. Wat doe ik daarmee. Ik kom niet voor die profetie. Waarom moet ik die lezen. Nou dan laat ik het zo zeggen. Er staan dingen in die je in het Nieuwe Testament niet leest.

Iemand noemde eens. Het is het tegoed van het Oude Testament. Er is heel veel overlap. Maar als je het Oude Testament weglaat. Dat hebben zendelingen vaak gedaan.

En zijn tot de conclusie gekomen. Dat kon niets. Onze zuster Annie van der Brand bijvoorbeeld. De rabbinien. Met Annie ter stegen. Ze handelde en ze spraken alleen maar uit het Nieuwe Testament.

Tot ze erachter kwamen. Waarom? Wat missen we? Toen zijn ze begonnen ook met de schepping en met Genesis verder te gaan. Is zo wezenlijk.

Oud en Nieuwe Testament. Het hele woord van God. Het perspectief dat God. Een God is van de hele wereld. Vind je terug in oud en nieuw. Dat leren de profeten ons.

Dat God deze wereld regeert door zijn woord. We mogen de Bijbel helemaal niet versmallen. Tot alleen maar een boodschap voor onze ziel. Ja natuurlijk zit het er ook in.

Maar ik hou van het woord van God. Omdat het zijn getuigenis is. Zijn plan. Waarmee hij bezig is in deze wereld. In onze tijd. Doordat hij komt. Zijn koninkrijk.

Zijn gemeente. Lees openbaring. Hier al terug te vinden. In de hemel en op de aarde. En dat is precies. De sfeer waarin we leven.

Je mag je Bijbel wel lezen. Als je maar achter je voordeur houdt. Denk eens aan die bitter irritaties van vorige week. Over de week van het leven. Wat een irritatie van dingen waar ik echt.

Wat ik niet begrijp. Ze deden het weer veel te kinderachtig. Veel fout. Veel te indrukwekkend. Veel te veel vanuit de Bijbel. Hou de Bijbel maar in de kerk.

In je gemeente. Maar weet je wat nu zo mooi is? Het gaat in de Bijbel niet alleen over achter uw voordeur. Uw gezin of je kerk.

In de Bijbel staat wat God aan het doen is in de wereld. Ik geloof dat ik de vorige keer over Daniel gesproken heb. In het machtige wereldrijk. En hoe de invloed van Gods woord al bij Nebuchadnezzar kwam.

En ook later. Bij die teken aan de wand. Waar ik vanmorgen eigenlijk over had willen spreken. Maar toch daar voor af zag. Dat Gods invloed overal is. Ook in die conferentie daar.

In Glasgow. God is daar ook. Je zou zeggen van niet. Het kan toch niet. Ja, je zou het niet geloven bijna. Maar reken maar dat hij alles hoort. En alles ziet.

En alles weet. En zijn overzicht houdt. Hij voert zijn raad uit. En doet dat door het woord van de Heer Jezus Christus. De profeten leren ons de teugels van de geschiedenis.

En ook van onze geschiedenis aan de hand van God. God houdt zijn geschiedenis in de hand. Wat voor nieuws je ook hoort. Wat een bemoediging als je de dag rondkrijgt.

Dan lijkt het alsof we een speelbal zijn van menselijke beslissingen. En ik erger me soms echt waar. En daar ga ik soms in ten onder. Ik erger me soms echt kapot.

Wat voor ons in de ruit gekraamd wordt. Ongekend. En van de plannen. En wat zijn er niet van plannen. Maar iemand zei eens. God is op elke conferentie van wereldleiders aanwezig.

Onzichtbaar. Vertrouw dan maar op. God. Het loopt God niet uit de hand. Dat is om je dat goed te bedenken. Dus Jeremia. Jouw woorden gaan over volken.

En over koninkrijken. Dat zien we ook. Later bij Daniel. Ja maar u zegt. Dan komt dat andere. Dan komt dat andere.

Want dat zal niemand ontgaan zijn dat Jeremia een opdracht krijgt. Wat moet hij doen? Hij moet afbreken. Hij moet vernielen. Hij moet in Gods naam en op Gods gezag.

Wegrukken. Afbreken. Vernielen. En omver halen. Nou dat is leuk. Wegrukken zoals met onkruid. Afbreken zoals met een oude schuur die geen nut meer heeft.

En nergens meer toe dient. En vernielen. Dat wat verkeerd gebruikt kan worden. Verniel dat. Omver halen. Dat gaat natuurlijk over afgoden. Doet God dat door het woord?

Ben je er ook zo'n Jeremia? Hoor ik iemand denken. Vernielen en afbreken? Ja. Doet hij dat bij zijn eigen volk?

Ja. Daar begint hij. We zeggen tegen de mensen buiten de kerk graag dat dit woord ons zo lief is. Maar tegen elkaar moeten we maar eens zeggen.

Kijk maar uit in de buurt van het woord. Want er vallen rake klappen. Toch? Je wordt op je nummer gezet. Het diepst van je hart wordt getoond.

Pas maar op in de buurt van het woord. Het woord kan ook een hamer zijn. Het is een bron van troost. Maar ook een hamer. Het breekt af.

Het rukt uit wat God niet bevalt. Jeremia mag een nieuw begin maken met het volk. Maar voordat God dit doet moet Jeremia eerst afbreken.

Voordat het nieuw begint moet eerst het oude weg. Voordat er nieuwe mens opstaat moet de oude mens gebroken worden. Voordat God ons hartelijke ja wil horen wil hij ook wel eens nee horen.

Nee tegen de zonde en tegen de begeerte van ons hart. En voordat Jeremia gaat opbouwen moet Jeremia eerst breken. Net als de eerste preek na Pinksteren.

Waar zoveel mensen hun mond vol van hebben. Kijk eens die wonderen die tekenen en die tongentaal. Weet u wat werkelijk een wonder was? Dat Petrus eindelijk de moed had om vanuit de geest te spreken.

En het volk aansprak op wat er was gebeurd met de Heer Jezus. En dat hij een boodschap brengt die maakt zo'n diepe undruk. Dat de mensen roepen wat moeten wij doen? Wat moeten wij doen? Mannenbroeders wat moeten wij doen?

Zo waren zij in diep ontzag van God vervuld. En dat Peter zegt kom tot geloof en laat je doop. Dat is het werk van de Heilige Geest. Hij breekt af.

Hij overtuigt je van zonde. En brengt je naar hem. Of denk maar eens aan Nicodemus. Nicodemus, zo kom je niet bij mij in de hemel. Eerst moet je wederom geboren worden.

Of die rijke jongeling. Hoe kom ik in de hemel? Ik voldoen alles. Ik doe alles goed. Leef je rijkdom in. Breek alles af. De Heer Jezus bouwt nooit om onze bouwsels heen.

Hij schuift ze eerst plat. Voor Israël moest dat in de ballingschap. Want al heel gauw na de woorden van Jeremia. Het volk wilde niet luisteren. Gingen ze in ballingschap. Wat niet van hem is, breekt hij af.

En ik proef daar in de gemeente. In zijn algemeen. Maar ook bij mezelf weerstand. Want ik zeg dit niet graag. Dat is voorwaardelijk zeggen we toch. Misschien vinden we het ook wel.

Maar in de Bijbel hebben we daar soms moeite mee. Maar in het dagelijks leven nooit. Ja. Nou. Van de week hadden ze het ook over tribunalen.

Maar die zullen er zijn. Als wij de Heer niet kennen. Die willen dienen. Ik woon in een oude wijk in Bunschoten. Nou, er wordt best wat verbouwd. Zeker de laatste tijd. Niet bij elk huis.

Maar bij heel veel huizen. En er komen de nieuwe mensen wonen. Het eerste wat bezorgd is. Wordt is een container. En dan loop je langs.

En dan gaat eerst de badkamer erin. En dan de keuken. Of andersom. En dan de vloer. En als je vraagt. Was dat nou zo slecht? Nee, nee, nee.

Dat niet. Maar we willen het nieuw hebben. Ja. Als je iets nieuws wil hebben. Dan moet het oude eruit. Ja toch? Nou, zo doet de Heer dat ook.

Hij breekt het oude weg. Niks het oude. Bewaren. En zo moet Jeremia het woord van God verkondigen. Het oude weg. Het nieuwe komt er in de plaats.

Uitnodigend en appelerend. Zeker. De deur van genade openzetten. Zeker. Maar eerst het andere. Ontmaskeren. Eerlijk de zonde aanwijzen.

En wat heeft Jeremia daar aan geleden? Echt. Het is. Hij heeft geen fijn leven gehad. Zijn roeping was niet van. Nou wordt het leuk. Afbraak en heil.

En al die valse profeten die er waren. Die hem tegenspraken. Die hem uitscholden. Die hem gevangen nam. Die hem martelden. Ja. Mensen die zeggen. Dat zijn nog fijne domenissen.

Dat zijn domenissen die zeggen. Niks aan de hand. Vrede. Vrede. En geen gevaar. Predikanten die slaapdrankjes uitdelen. Doe maar rustig. Maak je niet druk.

Ga lekker slapen. Niks aan de hand. En je valt ook nog in slaap ook. Zalvende teksten. Geen gevaar. Komt allemaal goed. Je hebt godsvergeving nodig.

Je hebt het ontvangen. Je hoeft verder niks te doen. En je oude vleeslijke leven afleggen. O wacht. Dat was er ook nog bij. Dat is het lijden van Jeremia geweest.

Hij kwam met die woorden van God. Waar niemand op zat te wachten. Niemand. En aan de andere kant. Zonder die valse profeten. Die hem daar stonden uit te lachen.

Moet je kijken wat een zwart gal. Wat een negatieve link. Hij verzuurt. Niks aan de hand. Vrede. Maar die blijkbaar heeft.

Die prediking van Jeremia. Is ook het beeld van de Heer Jezus zelf. Leeft u maar eens openbaringen 2 en 3. Prachtig aan de gemeente. En die gemeente staan ook voor de wereldwijde gemeente.

Hij laat zien. Dat de Heer Jezus de gemeente scherp in de gaten houdt. Ook vandaag. Misschien wel veel scherper dan ons lief is. Hij wijst de zonde aan. Ik weet waar u woont. Zegt hij.

Ik weet waar u woont. Ik weet uw werken. Ik weet uw liefde. Efezen. Maar ook. Maar ook. Ik heb tegen u. Waren maar 2 van de 7 gemeentes waar niks op aan te merken viel.

Maar sommige mensen kunnen zich dat bijna niet voorstellen. Dat kun je toch niet zeggen. Zijn we dan zo afgedwaald. Zijn we zo betoverd. Dat God iets tegen ons.

Tegen mij heeft. Het Nieuwe Testament laat wel degelijk zien. Dat dat zo is. Als de eerste liefde verdwijnt. En dat is in eerste instantie de liefde voor het woord.

We denken vaak dat we zacht melken. Dat dat die liefde is. Maar de eerste liefde van God. Doordat we tot geloof zijn gekomen. Als de bruidsgemeente vergeet dat ze bruid is. De bruid van Christus.

En niet de bruid van de wereld. Het gaat om vrucht voor hem. En niet voor die ander. En als de heer Jezus dat gebrek ziet. Dan spreekt hij zijn oordeel uit.

Als u zich niet bekeert. Niet radicaal bekeert. Dan neem ik de kandela gewoon weg. En achter die prediking die zo ontmaskert. Zit zo de liefde van God.

Jeremia is de profeet van de liefde van God. Dat moet ik er dan wel bij zeggen. Als je Jezus lief hebt.

Krijg je ook Jeremia lief. Ik kan me heel goed voorstellen. Dat als u geopereerd moet worden. Dat u niet denkt van heerlijk zeg. Die chirurg.

Wat een fijne vent. Maar wat. Ja. Heerlijk zegt u nee hè. Maar u weet dat het goed voor u is. Dat moet eruit. Er moet iets uit in je lichaam. Daarachter zit de liefde en de zorg.

Van die chirurg uiteindelijk. Die het als vak beoefent. En uit liefde voor de mensen. En zo zit ook de liefde achter God. Als hij gaat opereren. Geloof het maar.

Valse profeten roepen. Dit. Dat. Val rustig in slaap. Onroepelijk. Maar Jeremia is het laatste appel. Voordat de nacht valt over Juda. En dat doet me ook denken aan onze tijd natuurlijk.

Je hoort het wel. Dat velen het aanvoelen. Die antichristelijke nacht die komen gaat. Over deze wereld. En in sommige opzichten zitten er dan middenin.

En ik zal niet allerlei gedachten hier brengen op dat gebied. En dan kom je wel eens in gedachten. Heere God. Heere God.

Hoe moet dat? Hoe moet dat nu? Kan ik me echt vasthouden aan uw woord? Het gaat zo ver. Het gaat zo diep. Het was er zo lang voorbereid. Alles wat nu over ons komt.

Het was er zo lang voorbereid. Waar ligt mij nou vast nu? Bij de Heere God of bij de angst wat mij gaat overkomen. Bij de angst wat mij gaat overkomen.

Want vele mensen zijn in angst. En dat is ook de actualiteit van Jeremia. Dat is zo bijzonder wat de Heere God zegt tegen ons. En daar wil ik u echt ten slotte bij het derde punt mee bemoedigen.

Want als bevestiging krijgt hij twee tekenen. Twee prachtige tekenen. De Heere God zegt wat zie je? Want hij krijgt gelijk wat te zien. Nou, het belangrijkste is.

Hij ziet die bloeiende amandeltak. En de tweede plaats een kokende pot. Een bruisende, ziedende pot. Staat er in de Statenvertaling. Die op het punt staat om te vallen. En te stromen in de richting van Juda.

En daarmee is de prediking van Jeremia benoemd. Maar ik wil vooral maar even richten op dat ene. Die andere. Die amandeltak. Wat zie je? Wat heb je gezien Jeremia? Een amandeltak.

Dat heb je goed gezien. Want? Want, zegt hij. En er staat er ook bij. Als u een herziende Statenvertaling hebt. Dan staat erbij. Het Hebraeuse woord voor een amandeltak.

Klinkt als het Hebraeuse woord voor waken. Hij zegt. Ik zal wakker zijn over mijn woord. Ik waak over mijn woord.

Vergeet het nooit als je dit gezien hebt. De amandelboom wordt in het oude oosten. De zogenaamde lentewachter genoemd. Het was de eerste boom die uitsproot in de lente.

Bij ons zijn dat denk ik. De wilgen of zo. Of de populieren. Ik weet niet. De eerste boom die uitloopt na de winter. Terwijl alles nog in winterslaap is. Dan is de amandelboom wakker. Komt tot bloei.

En komt tot vrucht. Zo zegt de Heere God. Wat Jeremia allemaal nog gaat meemaken. Ik zal wakker zijn. Over mijn woord. Wat ik je zeg Jeremia.

Dat gaat gebeuren. Zien we dat? Wat God gezegd heeft. Gaat gebeuren. Dat moet je zo vasthouden.

In je hoofd. Maar ook in je hart. Dat kun je zomaar kwijt zijn. Ik merk dat. Ik volg verschrikkelijk veel. Meer alternatief nieuws.

Dan is het gewone nieuws. Maar. Je kunt het zomaar vergeten. Je kunt in de chaos. Die dreigt op je af te komen. En de angst die je ervoor krijgt. Kun je het zomaar vergeten.

Hier in Nederland. De World Health Organization. De VN. Alles wat daar gebeurt. Daar gebeurt zo ontzettend veel. Hebt u daar nooit dat je denkt.

Zou God slapen? Zou God slapen? Kijk eens naar de kerk in Nederland. De gemeente. De ontwikkelingen die gaande zijn. Zou God toch slapen? Bange gedachte hè.

Zou het allemaal wel waar zijn? Zou hij het soms hiervoor laten. Voor wat het is. Ze zoeken het maar uit. Ze doen het toch zonder mij.

Dan laat ik ze maar zitten ook. Zou hij ons echt vergeten? Ik zeg het wel eens tegen de Heer God. Heren bent u ons vergeten? Bent u mij vergeten?

Maar dit mag je toch niet denken? Nou. Maar je moet het wel bij de Heren brengen. Je moet het niet zeggen. Je moet het niet zeggen. Bijna heb ik gesproken. Staat er in Psalm 73. Bijna had hij gesproken.

Toen hij zo jaloers was op de goddelozen. Je moet het nooit uitspreken naar de mensen. Maar je kunt naar de Heren wel eens denken. Och Heren. Heren. Zou het echt zo zijn? Maar de Heer zegt.

En leest op Psalm maar. In het visioen ziet Jeremia die prachtige mandeltak. Dat moet je voor jezelf zien. Voor je gemeente zien. Voor je gezin zien. Voor je nageslacht zien. Wat zie je daar?

Kijk maar. Naar de chaos. Naar de afbraak. Naar de verloedering. Of let op dat eenvoudige visioen van Jeremia. Die mandeltak. Ik zal wakker zijn. Over mijn woord om dat te doen.

Nou we hebben allemaal wel een mandel in huis denk ik. Denk eens aan die prachtige gevulde koek. Met die mandel erop. Houd je daar maar aan vast.

Denk er maar eens aan. Als je die mandel ziet. Die koek mag je vergeten. Want dan krijg je dat gewicht van die man op die fiets daar denk ik. Dat moet je niet hebben. Maar elke christen zegt dat.

Je mag overal aankomen. Maar aan Gods woord moet ze afblijven. En Gods woord zal vervuld worden. Zo is hier ooit in de verre verleden de gemeente gekomen.

Toen nog geen gemeente. Het profetische woord. En niet alleen het profetische woord. Maar Gods woord is waarachtig. En zo neemt de heren Jeremia een dienst als de profeet van de laatste afroep en oproep.

Een leven vol strijd. Nee je moet met het woord van God niet meer komen. Je mag het zelfs niet meer openlijk uitspreken bijna. Want je wordt gepakt. En die opdracht van God heeft iets als een lijdensbeker.

Zij zullen tegen u strijden. Maar ze zullen niet tegen u op kunnen. Want ik ben met u om u te redden zegt de heren. Dus mensen die evangeliseren. Mensen als je. Waar je ook staat op school.

Durf een getuigenis te geven. In bescheidenheid. Gods roeping is een roeping tot de strijd. Tot onbuigzaamheid op grond van het woord van God.

Als echte overheid tegen het woord van God ingaat. Dan mag je en dan moet je met Petrus. Met Daniel onbuigzaam zijn. Ja ook tegen onze eigen overheid.

Misschien is dat wel waar het voor ons op aankomt. Misschien wordt dat wel heel erg eenzaam. Eenzaam. Dat woord van God te laten staan. Met alle lasten die erbij hoort.

Te dragen. En ik kan me zo voorstellen. Jeremia voelde op zijn klompen aan. Dit gaat niet leuk worden. Althans niet voor mij, voor mijn vlees. De paleizen in.

De stegen in. De tempelplein op. In stegen. Op dorpspleinen. En toch. Hij was trouw. Hij vertrouwt op Gods. En daarmee vertoonde hij een bepaalde onbewegelijkheid naar God toe.

Vind het mij niet erg hoor als ze zeggen. Jij komt altijd met dat woord. Stop nou eens met dat woord. Ik hoorde het er zo vaak om mij heen. Ook tegen mezelf. Jij komt altijd met die Bijbel.

Dat kenmerkte ook de Heer Jezus. Dat onbewegelijke. Dat trouwen van hem. Ewig trouw van hem zijn. Dat is hoe het is. Hij is ons rots. Staat als een huis.

Dit is wat God zegt. In alle liefde. In alle liefde. Maar ook in alle onbewegelijkheid. In trouw. O ik bid dat het jouw kenmerk mag zijn. Hoe jong.

Hoe oud je ook mag zijn. Heerlijk als de Heer je roept met je veertiende. Heerlijk als de Heer je roept met je achtste. Maar de Heer roept je al van voor je geboorte. Dat het kenmerk mag zijn van u als gemeente.

Ook vandaag. Hem zij de eer. En de heerlijkheid. En de kracht. Tot in alle eeuwigheid. Amen.