Vrede tussen de brullende leeuwen

Spreker

Mark Zeldenrust

Date
Nov. 7, 2021
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Een hele goede morgen hier in de zaal, maar ook als u thuis meekijkt. Ik ben blij om hier weer te zijn. Fijn om met jullie midden te zijn.

! Mooi om te zien dat de meeste van jullie hier ook nog altijd zijn. Maar prachtig om weer samen te komen. En vanmorgen heb ik een enorm bekend verhaal.

Ik denk dat weinig mensen het verhaal niet kennen. Het verhaal van Daniel in de Leeuwenkuil. En ik heb erboven gezet, hoe krijg ik vrede in mijn hart als de wereld brult en mij dreigt te verslinden?

Dus hoe krijg je vrede in je hart als de wereld brult en de wereld je dreigt te verslinden? Als we kijken naar Daniel, de betekenis van de naam Daniel is mijn rechter is God.

Dus ja, Daniel heeft een prachtige naam meegekregen. El, dat betekent natuurlijk ook God. Dus heel veel namen zie je ook dat El in zitten.

En de naam van Daniel is, ja mijn rechter is God. Nou, voordat we naar Daniel 6 gaan, misschien goed om voor jezelf eens na te denken.

Wie of wat zijn de leeuwen in mijn leven? Waar zie ik leeuwen in mijn leven? Waar brullen de leeuwen om me heen? En misschien kan dat zijn omdat er mensen zijn die je heel vervelend of nabehandelen.

En als je denkt van ja, dat beangstigt mij. Dat beheerst mijn leven. Dat zijn brullende leeuwen om je heen. En misschien is het wel de hele coronagolf die nu weer langskomt.

Dat je denkt, ja voor mij is dat echt een enorme brullende leeuw in deze wereld. Misschien is het een ziekte waar je mee te kampen hebt. Misschien is het wel je depressie waar je mee worstelt.

Maar we hebben allemaal misschien wel leeuwen in ons leven. Misschien de nare situatie op je werk die heel vervelend is. Of het feit dat je geen werk hebt. Er kunnen allerlei leeuwen zijn.

Die brullen in ons leven. Die ons inverhuisdreven, het gaat niet lukken. Ze verslinden me. Ik kan er niet tegen opboksen. Het wil niet. Dus wat zijn die leeuwen in jouw leven?

Nou als we kijken naar Daniel 6. Dan begint dat in vers 1 met Darius. En daar staat geschreven in hoofdstuk 6 vers 1.

Darius de meder ontving het koningschap toen hij ongeveer 62 jaar oud was. Als we even een heel klein stukje geschiedenis doen. Dan hadden we op een gegeven moment in de wereld de Assyriërs.

De Assyriërs die veroverden de halve wereld. En ze veroverden ook Israël. En een deel van Israël werd meegenomen in banningschappen.

Maar het Assyriërs rijk dat hield geen stand. En de Babyloniërs kwamen. De Babyloniërs die veroverden ook weer zo'n beetje de halve wereld.

En zo ook Juda. Het andere deel van Israël. En ook dat deel werd meegevoerd in banningschappen. En zo ook Daniel. En als we een hoofdstuk terug zouden gaan.

Dan lees je daar over Belsassar. En Belsassar die was de koning. Of eigenlijk was die het stiekem niet.

Maar dat is weer een ander verhaal. Maar Belsassar die was de koning. Maar het Pessische rijk was aangebroken. En we lezen in hoofdstuk 5 hoe de Pessen ook dit rijk.

De Babylonische rijk weer omver gooide. En hoe er een einde aan kwam. En hoe God daar ook een einde aan maakte. En dan zitten we ongeveer 522 jaar voor Christus.

En dan is Daniel ondertussen ongeveer een dikke 80 jaar oud. Als we dit verhaal lezen. Dus Daniel is een jaar of 80. En we zitten zo'n 500 jaar voor Christus.

En die Daniel die heeft ondertussen onder verschillende koningen gediend. En hij heeft aan verschillende koningen laten zien hoe wijs en hoe ontzettend betrouwbaar hij is.

In al die tijd is Daniel ook niet vergeten waar hij vandaan komt. Hij is trouw aan de God van Israël. En ik stel veel vragen vandaag.

En zo'n vraag kan ook weer zijn. Hoe trouw bent u? Bent jij? Hoe trouw ben ik aan God? Als ik het heb over de Heerde God is dat dan vrienden voor het leven?

Is dat dan in voor en in tegenspoed? Is het dan ook wat er ook gebeurt? Al kost het me mijn leven. Maar ja, God en ik. Dat is onlosmakelijk aan elkaar verbonden.

Wij zijn hondstrouw aan elkaar. God is trouw aan mij en ik ben hondstrouw aan hem. Of zeg je nou ja, als ik heel eerlijk naar mezelf kijk, dan is het toch ook vooral wel als ik God nodig heb.

Ja dan ben ik er ook des te meer weer voor hem. Of als God iets voor mij doet, ja dan, dan ben ik ook, ja ben ik weer enthousiast om ook trouw te zijn aan God.

Of misschien als je heel eerlijk kijkt is het zelfs van zo ja, ik ben er niet echt voor God. Maar ik geniet er wel van als God er voor mij is. Dat toch vooral.

Nou Daniel, Daniel is trouw. Ook al kost het hem zijn leven, het maakt hem niet uit. Hij is trouw aan God voor de volle 100%.

Nou, als we kijken naar dat verhaal, hoofdstuk 6 van Daniel, en dan lezen we in vers 2, het behaagde Darius over het koninkrijk 120 stadhouders aan te stellen die over heel het koninkrijk verdeeld zouden zijn.

En over hen drie rijksbestuurders van wie Daniel er één was. Aan hen moesten de stadhouders verantwoording afleggen op dat de koning niet benadeeld werd.

Nou, we zien hier iets heel moois eigenlijk. Want die Daniel, die had op een gegeven moment bij Belsassar, en dat weet je misschien nog, dan kreeg je dat schrift op de muur, dat het einde gekomen was, gewogen, te licht bevonden.

En Daniel, die werd geroepen om te vertellen wat er op de muur stond. En toen zei de koning, nou, als je nou kan vertellen wat er op de muur staat, dan maak ik jou de ene hoogste persoon in het Rijk.

Nou, dat was nogal een loze belofte, want ze waren feest aan het vieren in Babel, terwijl de persen al helemaal rondom de stad lagen, en die zouden die nacht ook binnenvallen.

Dus hij danste eigenlijk op de rand van zijn graf. En terwijl dus eigenlijk het hele Rijk ten onder zou gaan, zegt hij, ja, dan maak ik jou nog even de ene belangrijkste.

Nou, Daniel sloeg dat af. Ik zou dat ook gedaan hebben om andere redenen dan Daniel. Ik zou gezegd hebben, ja, lekker ben ik de ene hoogste, komen hun binnen, gaat gelijk mijn kop eraf. Dus haal die beloning maar.

Daniel, die deed het omdat het hem niet ging om de beloning. Maar het mooie is, dat je ziet, dat dan komen al die hervormingen.

Er is een nieuwe koning, en hij gaat allemaal, het lees we hier, hij gaat hervormingen doen in zijn land. En hij gaat alles opnieuw indelen, hij gaat nieuwe leiders aanstellen. Maar wat zien we, Daniel blijft overeind.

Sterker nog, we zien dat Daniel, na alle hervormingen, de positie krijgt die hem beloofd was, en nog meer dan dat.

Want in vers 4, daar lezen we, toen overtrof deze Daniel de rijksbestuurders en de stadhouders, omdat er een uitzonderlijke geest in hem was.

En de koning overwoog hem over heel het koninkrijk aan te stellen. Misschien zijn de mensen de dingen weer vergeten, maar God niet.

En de belofte die ook aan Daniel gedaan is, ook al is het dan door een koning, die met God nog een bot rekening hield, maar die belofte, het gaat gewoon door.

God gaat door met Daniel. En God geeft Daniel opnieuw een positie. En ja, de koning die je overweegt zelfs om hem over het hele koninkrijk aan te stellen.

En we zien ook hoe dat komt, namelijk er was een uitzonderlijke geest in Daniel. We kunnen wel bedenken welke uitzonderlijke geest er in Daniel was.

De geest van God was in Daniel. De heilige geest was in Daniel. In hoofdstuk 4, vers 8, daar lees je ook dat de geest van de heilige God was in hem.

De geest van de heilige God was in Daniel. En dat maakte dat Daniel ook zoveel indruk maakte. Dat Daniel zo betrouwbaar was, dat hij zo wijs was.

Want de geest van de heilige God was in hem. Nou, vraag weer aan ons allemaal. Is de geest van de heilige God, is de heilige geest in ons?

En dan zeg je misschien, ja, maar een keer zit hier, we zijn een christelijke gemeente. En natuurlijk is de heilige geest in ons. En toch, als je het vraagt, er zijn heel veel christen, dus als je zegt van ja, heb je de heilige geest in je?

Dan zeg je, ja, ik denk het wel. Ik weet het niet. Maar het is zo belangrijk dat we het weten, dat we de heilige geest in ons hebben. En het is eigenlijk ook zo eenvoudig.

Want als we geloven in de Heer Jezus. Als we geloven dat de Heer Jezus aan de ene kant voor onze zonde, voor al onze fouten gestorven is aan het kruis. Dat hij de straf daarvoor gedragen heeft.

En als we daar geweest zijn, als we bij de Heer Jezus komen. En als we zeggen, ja Heer Jezus, ik heb u nodig. Want ik dank u dat u voor mij gestorven bent. Dan mogen we weten.

Hij hing daar met open armen. En ook de armen van de vader zijn open. En hij sluit ons in zijn armen. En hij zegt, dan mag je mijn geliefde kind zijn. Dan wil ik met mijn geest in jou komen wonen.

Dan mag je opnieuw geboren worden. Je bent allemaal een kind van je vader en je moeder. Maar dan mag je geestelijk geboren worden. En bevestigd worden als een kind van de Allerhoogste God.

En dan mag je weten dat zijn geest in jou is. En als je er nog aan twijfelt. Er staat in het woord van God. Hoeveel te meer zal de Vader de Heilige Geest geven aan hen die daarom vragen.

Nou ik geloof, zo eenvoudig is het. We mogen vragen aan de Vader of hij zijn Heilige Geest aan ons wil geven. En dan wil hij dat doen. En dat is belangrijk.

En als je eraan twijfelt. Kom straks naar me toe. Ik wil heel graag met je bidden. Of de Vader de Heilige Geest aan je wil geven. Want we hebben hem nodig. We hebben hem heel hard nodig.

We hebben die Heilige Geest nodig in de strijd tegen de leeuwen. En die leeuwen, ik zei het al, het kan van alles zijn. Het kan natuurlijk heel allerlei menselijke zaken zijn.

Maar het kan ook heel geestelijk zijn. Ook de duivel gaat rond als een briezende neel. En de duivel gaat rond. En hij zoekt wie die kan verslinden.

En soms kunnen we het idee hebben dat wij dat zijn. Maar we mogen weten als we de Heilige Geest hebben. Dat de Allerhoogste God in ons werkt. En ons zal beschermen. En ons zal bewaren.

Ook tegen deze brullende leeuw. Terug naar het verhaal van Daniel. In vers 5. Daar lezen we. Daarop gingen de rijksbestuurders en de stadhouders zoeken naar een grond voor een aanklacht tegen Daniel.

Dus toen ze hoorden dat hij aangesteld zou worden als de hoogste in het land. Toen gingen ze op zoek. Een aanklacht tegen Daniel in zaak het koninkrijk.

Maar, en luister goed. Ze konden geen enkele grond voor een aanklacht of iets verkeerds vinden. Omdat hij betrouwbaar was. En geen nalatigheid of iets verkeerds bij hem te vinden was.

Toen zeiden deze mannen. Wij zullen tegen deze Daniel geen enkele grond voor een aanklacht vinden. Tenzij we iets tegen hem vinden in de wet van zijn God.

Wat een voorbeeld. Wat een ongelofelijk voorbeeld is deze Daniel. Deze man was vromer dan vrouw. Deze man was echt met recht een heilig boontje.

Als er staat dat ze echt geen enkele grond konden vinden. Om ook maar, ze konden niet iets verkeerds vinden. Omdat hij zo betrouwbaar was.

Er was geen enkele nalatigheid te vinden bij Daniel. En je zou misschien zeggen, ja, maar hoe kan dat? Hoe kan dat nou? Dat kan toch niet waar wezen?

Maar deze Daniel was een enorm voorbeeld. En ik hoop ook een voorbeeld voor u en voor jou en voor mij. Een voorbeeld dat we zeggen, nou in alles zal ik de Heerde God dienen.

Nou doe je mee. Om echt in alles de Heerde God te dienen in je leven. Daniel in hoofdstuk 5, vers 23. Dan moet hij Nebuchadnezzar het een en ander vertellen.

En dan zegt hij dat God de God is wie al onze paden toebehoort. Al onze paden. Nou, weer zo'n vraag.

Laten we eens eerlijk naar ons eigen leven kijken. Behoren al onze paden toe aan de Heerde God? Of zeggen we nou, ik heb een aantal paden die bewandel ik zelf.

En daar heb ik het wel voor het zeggen. En daar is God ook ergens wel in betrokken misschien. Maar iets minder. En ik heb een aantal paden daar is God heel erg in betrokken. En dat is helemaal van hem.

Dan heb ik alles al overgegeven. Of zeggen we nee. Elke stap die ik zet. Elk pad die ik bewandel. Of ik nou op zoek ben naar een ander huis. Naar een andere baan. Of dat ik een relatie zoek.

Of dat ik waar ik ook mee bezig ben. Elk pad wat ik bewandel. Dat wandel ik met God. En het behoort toe aan hem. Hij mag erover regeren. Dat is wat Daniel zegt.

Dat we moeten doen. Als we af willen komen voor onze zonden. Zegt hij. En 100% voor God en de ander leven. En weet je, als je dat gaat doen. Dat levert je bewondering op.

En ik hoop dat het hier ook is. Dat mensen zeggen. Wauw, ja, dat kan je zo zien. Wauw man, je ziet het zo. Dat is er weer zo eentje. Die komt uit die reddingsark in Baren. Dat kan je zo zien.

Die zijn zo. Die mensen zijn zo betrouwbaar. Alleen maar goede dingen. Ja, dat is geweldig. Als mensen zo spreken. En dat kan gebeuren. Maar veel vaker levert het ons vijanden op in plaats van vrienden.

Dat kan je echt, echt waar. Dan kan je dat garanderen dat dat zo is. Veel vaker levert het vijanden op in plaats van vrienden. En ook het woord van God zegt dat. En de vraag is dan.

Ben je bereid? Ben je bereid? Ook als het je wat kost. Ook als het je heel veel kost. Alles voor God. Want God gaf alles voor u, voor jou en voor mij.

Hij gaf zijn Zoon aan het kruis. En daarom houdt niets achter. Zou ik zeggen. Ga vol voor Jezus. Want leven met Jezus.

Het is het mooiste leven wat er is. Maar ja, is dat dan een leven zonder lijden? Nou, dat dan niet. En ik moest denken aan woorden uit Jacobus.

Hij zei Jacobus 1. En in Jacobus 1 vers 2. Daar lezen we. Achter het enkel vreugde mijn broeders.

Wanneer u in allerlei verzoekingen terecht komt. Want u weet dat de beproeving van uw geloof volharding teweeg brengt. Maar laat die volharding ook volledig mogen doorwerken.

En dan opdat u volmaakt bent. En geheel oprecht. En in niets tekortschiet. Nou, Jacobus leert ons lijden. Als je die hele brief ook leest.

Lijden is deel van het leven. En ook deel van het leven van een christen. En ook Paulus leert ons dat. En ze zeggen dan dat we blij moeten zijn.

Ons moeten verblijden in het lijden. Hij zegt niet over het lijden. Dus het is niet van. Oh yes, ik ben ziek. Wat mooi. Ik heb een ziekte.

Dat is echt prachtig. Mag ik eindelijk lijden? Nee, dat zegt hij niet. Maar hij zegt wel dat we blij moeten zijn in het lijden. Dat we ons mogen verblijden.

Dat we dankbaar mogen zijn voor alles wat we wel hebben. En voor God die bij ons is. In al het lijden. En dan zegt hij. Want ja, het lijden dat is een beproeving.

En als we volhouden in die beproeving. Als we vol hadden. Ja. Dan gaat dat ervoor zorgen. Dat we volmaakt en oprecht worden. En in niets tekortschieten. Dat is Daniel.

Daniel die heeft heel veel lijden gekend. Daniel heeft heel vaak moeten vol hadden. En vol moeten houden. Daniel heeft in hele moeilijke situaties geleefd.

Maar hij heeft het beproefd. En hij heeft volgehouden. En dat heeft ertoe geleid dat er staat wat Jacobus ook. Hier zegt dat hij volmaakt en oprecht wordt.

En in niets tekortschieten. Dus ja, als er leeuwen zijn in je leven. Bedenk dan eerst eens van. Wat? Wat wil God hiermee doen?

Wat wil God doen met die leeuwen in mijn leven? En verheug je. Niet over die leeuwen. Maar wel in de situatie. Over God.

Die erbij is. En over alles waar je nog dankbaar voor mag zijn. En verheug je misschien ook wel over dat dit een beproeving is. En dat als je vol hart. Dat dat je een mooie mens gaat maken.

Want dat God in jou kan bewerken. Dat je weer een stukje, een stapje verder mag zijn. Naar volmaaktheid. Een prachtig iets. Naar oprecht worden.

Naar in niets tekortschieten. Naar volledig op God vertrouwen. Houd vol. Als je de brullende leeuwen om je heen hebt. Want het is de weg naar een volmaakt leven.

En ja die Daniel. Ja die kent dat. En dat wil niet zeggen dat Daniel niet bang was. Want heel vaak denken we dat. Dat Daniel. Die ging overal fluitend. En als een held er doorheen.

Zo staat hij ook vaak op de plaatjes. Maar geloof mij die Daniel is heus wel bang geweest. Ik kan me niet voorstellen dat dat niet zo was. Maar kijk wat de getuigenis die Daniel nu mag zijn.

En het is de geest van God. Die het deed in Daniel. En het is de geest van God. Die het vandaag wil doen. In u, in jou en in mij. Nou vervolgens.

Als we vers 7 tot 10 zouden lezen. Dan zien we dat die mannen. Die gaan dan naar de koning. Om een wet te regelen. En dat wordt de wet van mede en persen.

Nou die uitdrukken kennen we nog steeds. Dat iets een wet van mede en persen is. En daar wordt een regel mee bedoeld. Die niet veranderd kan worden. Die regel is onveranderd. En dat lijkt raar.

Je zou denken. Ja die koning kan toch zeggen. Ja dan veranderen we de regel. Nou dat kon niet. Als het een wet was van mede en persen. Kon je het niet veranderen. Waarom niet? Omdat ze geloofden.

Dat die koninklijke wetten. Dat dat een goddelijk besluit waren. Dat de goden hun handen daarin hadden. En als die wetten door de goden bepaald waren. En dat die hun hand erin gehad hadden.

Nou dan kan je het niet meer veranderen. Want dat zouden goden verzoeken zijn. Dus zelfs de koning kon zo'n wet niet meer terugdraaien. En als die wet er dan is.

Dan komen we bij vers 11. En dan lezen we toen Daniel te weten kwam dat dit bevelschrift ondertekend was. Ging hij zijn huis binnen.

Hij sloot de deuren en de ramen. En hij bad op zijn knieën voor zijn bed. Met gesloten gordijnen. Nou dat staat er niet. Zoals we weten. Zo zou ik het doen.

En dat komt ook. Wij hebben het nieuwe testament er nu bij. Dus ik weet dat de heer Jezus gezegd heeft. Dat we gewoon in onze binnenkamer mogen bidden. Dus dat dit niet gehoef had. Maar Daniel wist dat nog niet.

Nou zo is het natuurlijk niet. Maar Daniel. Daniel is ontzettend moedig. En we lezen. Nu had hij in zijn binnenvertrek open vensters.

In de richting van Jeruzalem. En op drie tijdstippen per dag ging hij op zijn knieën. En hij bad. En hij dankte. Voor het aangezicht van zijn God. Precies zoals hij voordien gedaan had.

Hij denkt ik ga me daar niet op aanpassen. Mijn God staat boven alles. Mijn God is belangrijker dan alles. En ik vertrouw op hem. En ik ga me niet aanpassen op de wetten van de koning.

En hij ging gewoon bidden. Hij ging gewoon bidden. Met open ramen. Hij stond als het ware op zijn balkon. En hij stond in de richting van Jeruzalem.

En dat zegt ook iets. Want Nebukadnezar. Die had lang daarvoor de tempel verwoest. En voor die tijd gingen veel joden minstens één keer per jaar naar Jeruzalem.

Naar de tempel van God. Om daar te bidden. En nu woont Daniel net als vele andere joden in een vreemd land. En ze kunnen niet naar Jeruzalem toe. Maar ze bidden wel.

Met hun gezicht in de richting van de stad. En ze vragen aan God of hij wil zorgen dat de dag mag aanbreken. Dat die stad weer opgebouwd zou worden. En ze vergeten niet de tempel.

En ze vergeten niet de God die er woonde. En dat is prachtig. En dus ook. Ik denk me ook een beetje denken aan een opdracht aan ons.

Bidden voor de vrede van Jeruzalem. Vergeten we het niet. Ik eerlijk gezegd soms wel. Maar het is een opdracht van God om te bidden voor de vrede van Jeruzalem.

Dat vraagt de Bijbel om. En Jeruzalem is de stad waaruit de Heerde Jezus gaat regeren. Met alles wat er op deze wereld gebeurt. Bid om de vrede van Jeruzalem.

En bid om de vrede op deze wereld. Iets anders wat me opviel. Daniel die gaat op zijn knieën. Nou soms merk ik dat ik wel eens een beetje te veel de Heerde God in mijn broekzak heb zitten.

Want ik ben er heel erg van door de hele dag heen. Overal in de auto, op de fiets. Halftijd is het werk. Ik heb de hele tijd zo'n lijntje met God. En dan bespreek ik snel dingen.

Soms schietgebedjes. Soms wat langer de tijd. Maar dat gaat een beetje door de dag heen. En dat is ook een beetje mijn gevoel. God wandelt met me mee. En dan bespreken we de dingen. Dat is heerlijk.

Dat is fantastisch. En daar is ook niks mis mee denk ik. En toch denk ik ook wel eens. Ja hoeveel ontzag heb ik nog voor de Heerde God. Heb ik ook nog ontzag dat hij gewoon een groot en een machtig en een heilig God is.

Dat heeft ertoe geleid dat ik toen ik een stukje las. Dat ik de laatste weken af en toe gewoon ook weer eens op mijn knieën ga. En vol ontzag bid tot de Allerhoogste God.

En natuurlijk zit het niet in de uiterlijke vertoning. Maar gaat het om ons hart. Maar het is goed om soms te beseffen. Wie is God voor jou? En hoeveel ontzag zit er nog bij jou of bij mij voor de Heerde God?

Nou die Daniel die bidt. En dan lezen we in vers 12. Hij bad en hij zweekte.

Bidden en smeken. Nou ik zei het al. Het zit vol om vragen. Ook allemaal vragen die ik mezelf gesteld heb toen ik ermee bezig was. Maar bidden en zweeken kennen we het nog? Kennen we nog het echte bidden en smeken?

Als ik heel eerlijk ben. Ken ik het meestal niet zo heel erg meer. En ben ik er de laatste tijd ook regelmatig op gewezen. En dat deed me ook denken aan Filippense 4 vers 6.

Waar geschreven staat. Wees in geen ding bezorgd. Maar laten uw verlangers in alles. Door bidden en smeken. Met dankzegging bekend worden bij God.

En dan de belofte en de vrede van God. Die alle begrip te boven gaat. Zal uw hart en uw gedachten bewaren in Christus Jezus. Vrede met een leeuwenkuil voor ogen.

Nou het kan zit hierdoor bidden en smeken. Met dankzegging. En dan zal de vrede van God die ons verstand te boven gaat. En die zal ons vervullen.

En dan heb je vrede. Met een leeuwenkuil voor ogen. Nou Daniel die kent het. Daniel verslapt ook niet. Hij houdt vol. Ik deed mij ook denken aan Hebraïë.

Waar gesproken wordt over de geloofshelden. En dan staat er de geloofshelden. Die de muilen van de leeuwen hebben gesloten. Nou dat moet vast over Daniel gaan.

En dan staat er ook. Hoe dat kan. En hoe dat moet. In Hebraïë 12 vers 3. Daar staat er. Vestig uw aandacht dan op hem.

Op de Heerde Jezus. Die zulke een tegenspraak van de zondaren tegen zich heeft verdragen. En dan staat er een regel die me altijd weer raakt.

Op dat gij niet door matheid van ziel verslapt. Nou hoe zit het ermee. Als de leeuwen om ons heen brullen.

En laten we eens even die corona leeuw nemen. Die brult in deze wereld. Die tekeer gaat. En hoe zit het ermee.

Op dit moment. Hoe zat het ermee in de afgelopen periode. Hoe zie je de komende tijd weer tegemoet. Met zo'n brillende leeuw. Ik zie zoveel christenen. En die zijn gewoon door matheid van ziel verslapt.

En niet. Het is geen oordeel naar uw thuis. Ja hoor. Hou me te goede. Maar er zijn er zoveel die zeggen. Ik heb de kerk niet meer nodig. Ik heb andere christenen niet echt meer nodig.

Ik kijk lekker op de bank wat ik wil kijken. En nou dan laat ik me daders bemoedigen. En dan laat ik me daders bemoedigen. En als ik een keertje geen zin heb niet. En ja.

Ik vind het allemaal wel prima zo. En eigenlijk. Ik vond het wel even heerlijk. Die lockdown. Even lekker thuis op de bank. En ja. Het wordt een beetje matheid van ziel. Sommige zeggen ook.

Ik ben ook heel anders naar het geloof gaan kijken. En er wordt allemaal zoveel moeten. Ik vind het heerlijk dat het niet meer moet. Hoezo moet je je Bijbel lezen. Je moet bidden. Je moet dit. Je moet dat. Je moet er maar voor anderen zijn.

Het is wel even heerlijk zo. Er komt matheid van ziel. En ook als je kijkt naar de afgelopen tijd. Dan is de vraag. Heb je harder gebeden dan ooit?

In deze tijd. Of heb je zoals Daniel in hoofdstuk 4 vers 27 zegt. Dat we moeten zorgen voor de ellendigen. Nou heb je in deze coronatijd.

Heb je extra zorg gedragen voor de zieken. Voor de eenzame. Voor de jeugd. Of ga je het doen. De komende tijd. Waar lag jouw zorg.

Toen je nu ziet. Van oh weer een golf. In de corona. Lag je zorg in de eerste instantie. Bij jezelf. Van oh als ik maar niet weer moet thuis werken. Als ik maar niet weer thuis kom te zitten.

Als ik maar geen corona krijg nu. Of als ik het maar niet weer krijg. Ik weet wat het is. Maar wat is de gedachte die in je opkomt.

Of denk je van ja. Of heb je zorg. Voor mensen om je heen. Zie je de mensen om je heen. En ik wil je er echt toe oproepen. Ook in de komende tijd.

Om te zorgen voor de mensen die ziek zijn of ziek gaan worden. Om op te letten voor de mensen die eenzaam zijn. Want de eenzaamheid onder mensen is echt diep. En diep.

En diep verdrietig. Begeleidt een aantal mensen die suicidaal zijn. Een hele groep. En geloof me wat er nu weer gebeurt. En weer deze coronagolf.

Het helpt niet mee. Ze hebben het heel zwaar. Ze hebben het heel moeilijk. En zien we het. Zijn we daar nog mee bezig. Zijn we bezig met de jeugd. Met de jongeren.

En dat we allemaal kunnen denken. Het valt allemaal wel zo mee. Maar de depressies onder jongeren zijn nog nooit zo hoog geweest. Als de afgelopen anderhalf jaar. Ook in ons land. Zien we ze.

Hebben we er oog voor. Waar zijn we mee bezig. Zien we de leeuwen. Brullen en grommen. Zeggen. Oh die grote corona.

Leeuw. En hoe gaan we er dan mee om. Denken we dan vooral eerst aan onszelf. Er zit die dikke ikken stiekem toch wel op de troon. Bij mij ook regelmatig hoor.

Ik geef het gewoon wel toe. Of zit koning Jezus op de troon. We zijn vaak ook als christen. Nog zo bezig met onszelf. Nu ook. Dan gaan we boodschappen bezorgen.

Bij mensen die corona hebben. En dan zeggen christenen tegen mij van. Ja kijken jullie wel uit. Dat je niet weer corona krijgt. Ja. Ik denk ik kijk je wel uit. Dat je niet vergeet om te zien naar je naasten.

Kijk je wel uit. Dat je God niet verliest. In alles. En nu wil ik echt niet zeggen. Ja dat die corona niks betekent hoor. Nee hoor. Je kan er gewoon aan dood gaan. En dat kan ook als je gewoon kerk gezond bent.

En dat kan ook als je jong bent. Maar als ik dood ga. Dan ga ik lekker naar de hemel. En dan ga ik juichen voor de troon van God. Halleluja. Woe. En dan hoef ik nu niet onzorgvuldig te zijn hoor.

Dan mogen we natuurlijk ons mondkapje op zetten. En natuurlijk moeten we rekening houden met elkaar. En natuurlijk mogen we gehoorzaam zijn aan de overheid. Het moet zelf zegt het woord van God. He. Niet als we ons geloof moeten verlogenen.

Maar anders. We mogen we gewoon gehoorzaam zijn aan de overheid. En natuurlijk is corona een serieuze zaak. Maar hoe gaan we om met deze brullende leeuw. En kunnen we bij God nog vrede.

Van God nog vrede ontvangen in ons hart in deze tijd. Nou. Er is ook als die leeuwen op je afkomen. Er staat hier ook. Ja.

Bidden. Smeken. Nou. Dat kunnen we ook doen. Voor de mensen om ons heen. Maar ook voor vrede in ons hart. De vrede van God najagen.

Nou. Je kan je ook zelf inspannen. We gaan even weer terug naar het verhaal. Nou. Het lijkt een beetje af. Maar je kan je ook zelf inspannen. Die mannen die rennen naar de koning. En die zeggen.

Ja koning. Die Daniel. Haha. Die heeft iets gevraagd aan iemand anders dan aan u. Dus. Ja. Nu moeten we doen wat er is afgesproken. En de koning die vindt het verschrikkelijk.

Want Daniel is zijn beste vriend. En hij zit er heel erg mee. En we lezen dan ook in vers 15. Toen de koning dit hoorde. Nam hij het zichzelf zeer kwalijk.

En hij zette zijn hart erop. Om Daniel te verlossen. Tot zons ondergang spande hij zich in om hem te redden. Nou. Hij ging zich enorm inspannen. Misschien doen we dat zelf soms ook.

De leeuwen die brullen. En je gaat je heel erg inspannen. Ik doe dat meestal wel. Ik heb in de afgelopen weken twee keer de conclusies van deze spreek weer even moeten lezen. Omdat ik het zelf weer vergeten was.

En mij heel hard aan het inspannen was. Tegen die brullende leeuwen. En ik onvrede had in mijn hart. En heel onrustig was. Over brullende leeuwen. Maar als we ons inspannen.

Ik kan stiekem wel iets verklappen. Maar als je jezelf in gaat spannen. Het gaat meestal niet lukken. Dat je het weet. Als je helemaal zelf in gaat spannen.

Meestal lukt het niet. Soms kom je in een ernst. Maar wij mensen. Wij falen. En we falen.

En daarom. Doe als Daniel. Richt je op God. Zoek zijn vrede. Verslap niet. En laat je hart niet slap worden. En laat je ziel niet mat worden.

Nou. Die gluip het. Uit het verhaal. Die zijn dan bij de koning. En die koning die gaat heel erg zijn best doen. En. Hij ziet als eerste zijn fout in.

Die koning. Nou dat is altijd goed. He. Het is altijd goed om je fouten in te zien. Dat is goed bedoeld. Maar. Als we onze fouten in zien. Moeten we ook beseffen.

We hebben God nodig. En als de koning er niet uit komt. Dan is dat ook. Wat hij zegt. He. Wat hij dan. Dan zegt. Tegen Daniel. He.

Dan staat er in vers 17. De koning nam het woord. En zei tegen Daniel. U God. Die u voortdurend vereert. Hij zal u verlossen. Nou. Oké. Dus.

Dus als de koning er niet uit komt. Dan denkt hij ook. Nou ja. Dan misschien wel de God van Daniel. Zo doen wij het ook vaak. He. Dan is God. Is er soort 1. 1. 2. Voor spoed en nood gevallen.

Als we er niet uit komen. Ja. Ik zou eigenlijk zeggen. Moet je niet doen. Alhoewel het is beter dan. Helemaal. Helemaal God vergeten natuurlijk. Dus als je God al vergeten was.

Je kan hem beter niet vergeten. Maar als je hem vergeten was. Oké. Dan maar die 1. 1. 2. En dan. Roep het uit naar hem. Is altijd beter. Maar nog beter is.

Om er al eerder aan te denken. Die koning zegt tegen Daniel. Ah God zal je helpen en verlossen. Nou ik. Als ik Daniel was. Had ik gezegd. Nou bedankt man. Ik ga straks in de Leeuwenkuil.

Dankzij jou. Maar toch bedankt. Hartstikke mooi joh. Ik bedoel. Wat is dat voor opmerking. Wat koopt Daniel ervoor. En misschien herken je het soms.

Mensen om je heen maken er een puinhoop van. Jij zit met de gebakken peren. En zij zeggen nou succes hè. En misschien zeggen ze nog wel bij haar. God zal je helpen.

Het komt allemaal goed. Vertrouw maar op God. Of je zit in een hele moeilijke situatie. En het is zo lastig. En je vertelt je verhaal aan iemand.

En die zegt nou. Komt allemaal goed hoor. God is erbij. Komt allemaal goed. Hé succes hè met je Leeuwen. Jij zag eigenlijk vroeg om hulp. Maar wat ik krijg is.

Hij komt allemaal goed. God is erbij. Succes met je Leeuwen. Hij zou. Het waren van deze koning toch niet zomaar woorden. Als hij dat zegt. Had als Daniel in die kuil ligt.

Met een dikke verzegelde steen erop. Dan lezen we in vers 19. Dat de koning de nacht vastend doorbrengt. Nou ik moest zelf nog weer even denken.

Van ooit zo'n spijt gehad van iets. Of iets zo graag gewild. Of zo in nood gezeten. Dat je de hele nacht ging bidden en vasten.

Nou ik moet eerlijk zeggen. Dat is voor mij lang geleden. Houden we hele tijd terug. Maar de koning. Hij deed het. En ja je moet je voorstellen. Dat die Daniel. Die zit dan in die kuil.

Hoe dat geweest is. Heel vaak zien we in de verhalen. Alsof er een soort held in die kuil stapt. En nou dan staat hij daar fluitend tussen de leeuwen. Maar ik denk dat die Daniel.

Dat hij doodsbang is geweest. Dat kan bijna niet. Hij was ook een mens. En dat hij in die kuil gegooid werd. En het eerste. Ik had me voorstellen dat hij helemaal in de hoek knap.

En wow de leeuwen. En dat hij misschien na 10 minuten een kwartier dacht. Van oh ze blijven zitten. Oh de leeuwen blijven zitten.

En dat hij nog dacht van oh ja. Ik riep ook net nog eerder help. Ik was bijna vergeten. Maar ik moest bidden. En smeken. En ook nog aan. Oh dank u wel. Heerde God.

Ze zitten al 10 minuten in de hoek daar die leeuwen. En dat hij een beetje begon te bedaren. En dat hij begon rond te kijken. Dat is mijn inbeelding. Dat staat natuurlijk niet in de Bijbel.

Maar dat hij begon rond te kijken. Dat hij dacht van oh. Oh kijk. Er is nog iemand. Oh. Hallo. Dag meneer. Ja. Oh u bent een engel van God.

Oh ja natuurlijk. Want God beschikert mij. Hij doet het echt. Ha. Ja die koning zei. En dat hij doet het echt. En dat hij nog een paar uur. Poeh. Even zitten.

Bij hij. Ja. Ze blijven echt zitten die leeuwen. Ja. En die engel blijft er ook. Ja. Het komt misschien allemaal wel goed. Ja. Ik ben heel altijd. Ik beeld me dat dan in.

Hoe dat er allemaal zou gaan. En ik. Ja misschien heeft hij na een paar uur gezegd. Meneer de engel. Mag ik zo misschien in zeeleven. De leeuwen aaien. Maar. Ja ik weet het niet.

Maar. Ik kan me zo voorstellen. Maar ik geloof nooit dat Daniel daar in die keil zat. Van. Ah God gaat me wel beschermen. Komt allemaal goed joh. Hé.

De leeuwen. Geen probleem. De allerhoogste God. Die is met mij. Wat zou ik nog vrezen. Nou hij heeft heus wel gevreesd. Ik kan me niet voorstellen dat het niet zo is.

Maar hij heeft dus ook gezien. Hoe de allerhoogste God. Hem beschermd heeft. En de volgende morgen. Daar komt die koning bij de kuil. En ik stel me dat dan ook altijd. Voor er gaat die kuil lopen.

En die koning. Je weet natuurlijk zeker. Die Daniel is opgevreten. Maar. Hij denkt. Ja je weet het maar nooit. Met die God van Daniel. En dan roept hij toch zo naar beneden. In die kuil. Daniel.

Daniel. Dan wordt hij in één keer. Zegt Daniel. Ja. Ik koning. En dan. Oh. Hij leeft. Daniel. Je leeft. Het is echt. Het moet gigantisch geweest zijn.

En dan. Nou ja. Dan gaat dat verhaal er heel eentje verder. En dan gaan we naar het einde. Want anders komt er nooit een eind aan die preek. Maar vers 26. Daar lezen we dan.

Wat die koning Darius gaat doen. En dan schrijft hij zulke mooie woorden. In vers 26. Dan zegt hij. Toen schreef koning Darius. Aan alle volken.

Natieën. En talen. Die op heel de aarde woonden. Dus die boodschap ging over de hele wereld. En wat is die boodschap? Mogen uw vrede toenemen.

Prachtig. Mogen uw vrede toenemen. De vrede. Die alle verstand te boven gaat. De vrede. Die we kunnen verkrijgen. Door bidden.

En smeken. Met dankzegging. Mogen die vrede toenemen. Ondanks alle brullende leeuwen om ons heen. Maar mogen die vrede toenemen. En in vers 27 en 28.

Dan zegt hij. Er wordt door mij. Koning Darius. Bevel gegeven. Dat men in heel het machtsgebied van mijn koninkrijk. Zou beven. En sidderen.

Voor het aangezicht van de God van Daniel. Beven en sidderen. Nou ik zei het net. Toch hij nog wel eens. Door de knieën. Voor God. Heb je nog wel eens. Dat je beeft en sidderen.

Omdat je denkt. Wauw. God is zo groot. Zo machtig. Ik beven en sidderen. Voor die grote God. Nou. Nou ik beven en sidderen. Vaker voor de brullende leeuwen omheen.

Eerlijk zeggen. Dan dat ik beven en sidderen. Voor de allerhoogste God. Want toch. God is. God is. En dan gaat de koning het vertellen.

Dan zegt hij. Want. Hij is. De levende God. Halleluja. En wij weten nu hoe dat zit. Met de levende God. Want wij dienen een levende Heer.

De Heer Jezus is niet alleen gestorven. Maar hij is de opgestaande Heer. Halleluja. We zijn hier vandaag bij elkaar. In de wonderbare naam van de Heer Jezus.

De levende God. En zo is hij. En dan staat er. En houdt. Voor eeuwig stand. Voor eeuwig. Hij komt nooit een einde aan.

Die leeuwen. Nou misschien verslinden ze je wel. Maar de God is. God is eeuwig. En als we in hem geloven. Dan zijn ook wij eeuwig. Eeuwig. Bij hem straks. De eeuwige God.

Houdt altijd stand. Hij komt nooit een einde aan. En dat staat er ook. Want zijn koninkrijk. Gaat niet te gronden. En zijn heerschappij.

Duurt tot het einde. Hoe hard die leeuwen ook brullen. Hoe groot ze ook zijn. Al is het de duivel zelf. Die staat te grommen voor je deur. We mogen weten. Zijn heerschappij.

Duurt tot het einde. Het koninkrijk van God gaat nooit ten einde. Want wat staat er in vers 28. Hij verlost en redt. Hij doet tekenen en wonderen in de hemel en op de aarde.

Hij die Daniel heeft verlost. Uit de klauwen van de leeuwen. Wil ook jou en mij verlossen. Uit de klauwen van de leeuwen. Nou misschien zeg je.

Ja maar leeuwen zijn niet zo mak. Als je denkt. En zeker niet zo mak als die bij Daniel. Nou. Misschien. Moeten we eens bedenken.

Wat er gebeurd zou zijn. Als Daniel was opgevreten door de leeuwen. Stel je voor. Daniel was in de leeuwenkaal gegooid. En die leeuwen hadden hem gewoon helemaal opgevreten.

Was dit verhaal dan nog in de Bijbel terecht gekomen. Nou ik denk het wel. Was het getuigenis van Daniel dan ineens niet zo groot meer geweest. Nou ik denk het nog wel.

Ik denk dat het verhaal er zeker in gestaan had. En ik denk ook. Dat het getuigenis van Daniel groots was geweest. Want hij had zoveel vertrouwen op God. En hij wist gewoon.

Ja. Liever sterven voor de Heer. Ja. Dan de Heer verlogene. Dat was Daniel. En misschien heeft hij ook al een perspectief gehad.

Van ja het leven is hier. Maar er is een eeuwig leven bij God. En we zien het ook aan andere verhalen. In het Nieuwe Testament. En Stefanus. Die gewoon doodgegooid wordt.

Met stenen. En velen vandaag de dag laten. Omwille van hun geloof. Het leven. Maar het is God. Die verlost. En redt.

Het is God. Die leeft. Tot een eeuwigheid. Want er is leven na de dood. Dus ja. Zelfs als je misschien denkt. Mijn leeuwen. Zijn niet zo makkelijk. Wordt opgevreten.

Ook dan. Kan je een enorm getuigenis hebben. Zeker. Als je vrede in je hart krijgt. Want dat is ook een getuigenis. Het is een getuigenis.

Er is een wonderen. Er is een wonderen. Er is een tekenen gebeuren. En ik maak het regelmatig mee. Er is pas weer iemand wonderbaarlijk geneest. Bij ons. Maar. Maar. Het gebeurt ook heel vaak niet. En het gaat ook heel vaak anders.

En er zijn ook mensen die het leven laten. En mensen die we jong moeten begraven. Maar we mogen weten. Ook al. Zitten we soms. Midden tussen die brullende leeuwen.

Als we daar vrede in ons hart hebben. Is ook een waanzinnig getuigenis. Misschien nog wel groter. Dan dat. Dat God de omstandigheden verandert. Want. Soms verandert God de omstandigheden.

Maar veel vaker verandert hij. U, jou of mij. Want hou je hem. Soms verandert God de omstandigheden. Maar veel vaker verandert hij ons. Hij geeft hij vrede.

Die alle verstand te boven gaat. En als de mensen dat zien. Dan zullen ze zeggen. Oké. Hij is rustig blijven. Terwijl je dit meemaakt. Dat kan toch niet. Dat kan toch niet waar zijn. Dat is een geweldig getuigenis.

Nou. Ik ga afronden. Hoe krijg je vrede. Als de leeuwen op de stoep staan. Vijf punten. De eerste. Haalt het oog gericht op de Heerde Jezus.

Blijf trouw aan God. En wees gevuld met Gods geest. Want zonder hem. Ga je het niet redden. Ten tweede. Laat je aanmoedigen door getuigen.

Zoals Daniel. Of door die van andere christenen. Ontmoet andere christenen. Want samen met de anderen. Zegt het woord van God. Kun je pas de hoogte. De lengte.

De breedte. En de liefde. De diepte. Van Gods liefde. Een beetje gaan ervaren. En ontdekken. Samen met de anderen. Want als jij zegt. Die leeuwen brullen zo hard.

Ik ben zo bang. Ik kan niet meer bidden. Dan heb je een broer of een zus. Die zegt. Ik kan voor jou bidden. Of als jij zegt. Ik kan God niet danken. Ik kan God niet prijzen. Ik krijg mijn hand niet meer omhoog. Dan heb je een broer of een zus.

Die kan jouw hand omhoog houden. Net als bij Mozes. Je hebt elkaar nodig. We hoeven er niet alleen voor te staan. Dus laat je aanmoedigen door andere getuigen.

De derde. Blijf in alles God dienen. Bewijs genade aan mensen in ellende. En leef voor God en de ander. Dus raak niet alleen gericht op jouw eigen leeuwen.

Maar zorg dat je er ook nog kunt zijn. Voor de ander. De vierde. Blijf voortdurend God zoeken. Lees zijn woord. En bid. Bid om vrede.

En bid om uitkomst. En de laatste is. Jaag die vrede na. Dat zegt Petrus. En dat kan door gebed. Dat kan door een open hart.

Want dan kun je de vrede die alle verstand erboven gaat ontvangen. En daarom. Soms verandert God de omstandigheden. En dan snoert hij de mijl van de leeuwen.

Zoals bij Daniel. Maar vaker verandert hij jou. Verandert hij mij. En geeft hij vrede in de omstandigheden. Waar geen mens vrede kan hebben. En dan wordt het met of zonder zichtbaar wonder.

Dan wordt het een getuigenis voor de mensen om ons heen. Zodat ook zij deze God mogen leren kennen. Want lieve mensen. Wat is er een nood in de wereld. En wat hebben de mensen. De Heer Jezus hart nodig.

En wat hebben de mensen. Wat snakken ze. Naar de vrede. Die alle verstand erboven gaat. Want de leeuwen. Die brullen wel. De grote leeuw.

Die brult ook. Maar hij is verslagen. Bij ons Heer Jezus. In zijn dood. En in zijn opstanding. Halleluja. Amen.