Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Fijn om weer in jullie midden te mogen zijn en het woord van God te mogen doorgeven.! Ik wil met u beginnen met een stukje te lezen.
! Eerst uit de 2 Koningen 5, de eerste 15 versen en daarna uit Lucas 4, 2 Koningen 5.
En Lucas 4. Naaman, de bevelhebber van het leger van de koning van Syrië.
Was een aanzienlijk man in de ogen van zijn heer en van hoog aanzien. Want door hem had de heren de Syriërs verlossing gegeven. Deze man was een strijdbare held.
Maar hij was meelaats. En er waren benden uit Syrië getrokken die een klein meisje uit het land Israël als gevangene weggevoerd hadden. Zij was in dienst bij de vrouw van Naaman.
Ze zei tegen haar meesteres, Och was mijn heer maar bij de profeet die in Samaria is. Dan zou die zijn melaatsheid bij hem wegnemen. Toen ging de aaman zijn heer vertellen, Zo en zo heeft het meisje dat uit het land Israël komt gesproken.
Daarop zei de koning van Syrië, Kom, ga op weg. Ik zal een brief aan de koning van Israël sturen. En hij ging heen en nam tien talent zilver, Zesduizend zikker goud, En tien stel gewaarden met zich mee.
En hij bracht de brief bij de koning van Israël, Waarin stond, U dan wanneer deze brief bij u aangekomen is, Heb ik mijn dienaar Naaman naar u toegestuurd, Omdat u zijn melaatsheid bij hem wegneemt.
En het gebeurde toen de koning van Israël de brief had gelezen, Dat hij zijn kleren scheurt en zei, Ben ik dan God om te doden en om leven te maken, Dat deze man iemand naar mij toestuurt, Om bij een man zijn melaatsheid weg te nemen?
Want voorwaar besef toch en zie in, Dat hij een voorwensel tegen me zoekt. Maar het gebeurde toen Elisa, de man Gods, Hoorde dat de koning van Israël zijn kleren gescheurd had, Dat hij een boodschap naar de koning stuurde.
Waarom hebt u uw kleren gescheurd? Laat hem toch naar mij toekomen, Dan zal hij weten dat er een profeet in Israël is. Zo kwam de Aaman met zijn paarden en met zijn wagen, En hij bleef voor de deur van het huis van Elisa staan.
Toen stuurde Elisa een bode naar hem toe, Om te zeggen, Ga heen en was u zevenmaal in de Jordaan, Dan zal uw vlees weer gezond voor hen, Zult u rein zijn. Maar de Aaman werd erg kwaad, En ging weg.
Hij zei, Zie, ik zei bij mezelf, Hij zal vast en zeker naar buiten komen, Voor mij gaan staan, De naam van de Heer, Zul God aanroepen, Zijn hand over de plaats strijken, En de melaatsheid wegnemen.
Zijn niet de Abana en de Farpar, De rivieren van Damaskus, Beter dan alle wateren van Israël? Zal ik mij daar niet in kunnen wassen, En rein worden? Zo keerde hij zich om, En vertrok in woede.
Toen kwamen zijn dienaar, En naar voren spraken tot hem, En zeiden, Mijn vader, Als die profeet u iets moeilijks opgedragen had, Zou u dat niet gedaan hebben?
Hoeveel te meer nu hij tegen u gezegd heeft, Was u en u zult rein zijn. Daarom daalde hij af, En dombelde zich zevenmaal, Onder in de Jordaan overeenkomstig, Het woord van de man gods.
Zijn lichaam werd weer gezond, Als het vlees van de kleine jongen, En hij werd rein. Toen keerde hij terug naar de man gods, Hij en zijn hele gevolg.
Hij kwam en ging voor hem staan, En zei, Zie toch, Nu weet ik, Dat er op de hele aarde, Geen god is, Dan in Israël.
Dan gaan we naar het Lucas evangelie, Lucas 4, En dan gaat Jezus voor het eerst spreken, In zijn eigen synagoge, De synagoge waar hij is opgegroeid.
Genesis 4, vers 5, vers, Even kijken, Vers 14, En Jezus keerde door de kracht van de geest terug naar Galilea, En het gerucht over hem verspreidde zich door heel de omgeving.
En hij gaf onderwijs in hun synagoge, En werd door alle geprezen. En hij kwam in Nazareth, Waar hij opgevoed was, En ging naar zijn gewoonte, Op de dag van de shabbat naar de synagoge.
En hij stond op om te lezen. En aan hem werd het boek van de profeet Jezaja gegeven. En toen hij het boek open gedaan had, Vond hij de plaats waar geschreven stond, De geest van de Heer is op mij.
Omdat hij mij heeft gezalfd, Hij heeft mij gezonden, Om een armen het evengede te verkondigen, Om te genezen die gebroken van hart zijn.
Om aan gevangenen vrijlating te prediken, En aan blinden het gezichtsvermogen. Om verslagende weg te zenden in vrijheid, Om het jaar van het welbehagen van de Heer te prediken.
En toen hij het boek dicht gedaan, En aan de dienaar teruggegeven had, Ging hij zitten. En de ogen van iedereen in de synagoge, Waren op hem gevestigd.
En hij begon tegen hen te zeggen, Heden is deze schrift in uw oren in vervulling gegaan. En ze betuigden hem alle hun instemming, En verwonderden zich over de woorden van genade, Die uit zijn mond kwamen.
En ze zeiden, Is dit niet de zoon van Jozef? Maar hij zei tegen hen, U zult mij ongetwijfeld dit spreekwoord voorhouden. Dokter, genees uzelf.
Alles waarvan wij gehoord hebben, Dat het in Tapernaum gebeurd is, Doe dat ook hier in uw vaderstad. Hij zei, Voorwaar, ik zeg u dat geen profeet wel gevallig is in zijn vaderstad.
Maar ik zeg u, Naar waarheid. Er waren veel weduwen in Israël, In de dagen van Elia, Toen de hemel drie jaar en zes maanden gesloten was, Zodat de grote hongersnood kwam over heel het land.
En naar geen van hen werd Elia gezonden, Maar wel naar Sarfat, bij Sidon, Naar een vrouw, een weduwe. Ook waren er veel melaatsen in Israël, In de tijd van de profeet Elisa.
En geen van hen werd gereinigd, Maar wel naar Amman de Syrië. En alle in de synagoge werden met woede vervuld, Toen ze dit hoorden. En ze stonden op en dreven hem de stad uit, En brachten hem op de top van de berg waarop hun stad gebouwd was, Om hem van de steilte af te werpen.
Maar hij liep middertussen door, En hij ging weg. Jezus is in zijn vaderstad, Nazareth.
De stad waar hij opgevoed was. De omgeving waar hij de eerste dingen over de Bijbel leerde. De omgeving waar hij het eerste onderwijs kreeg.
De omgeving waar hij zijn godsdienstige opvoeding kreeg. En we weten het, de Bijbel vertelt dat duidelijk, Dat zijn vader in de hemel, zijn eigenlijke vader, Bij die opvoeding betrokken was.
De heer Jezus die groeide op in de genade van God en in de wijsheid. En ongetwijfeld in het gezin van Jozef en Maria, Is hij met veel eerbied opgegroeid.
Met veel eerbied voor God, Met veel eerbied ook voor de Joodse regels die er waren. Die heeft Jezus ook allemaal meegemaakt. Dat was duidelijk aanwezig in het gezin waar hij opgroeide.
Ik zou tegen jonge mensen willen zeggen, Als jij opgegroeid bent in een gezin, Waar het geloof heel dominant aanwezig is. Waar je vader en moeder, waar je merkt, Dat je vader en moeder om God geven.
Om de Heer Jezus geven. Waar je een opvoeding hebt gehad, Waar die anders is als de mensen met wie je te maken krijgt in deze wereld. Je ouders die het belangrijk vinden, Dat je Jezus leert kennen.
Die dat misschien ook wel tot het doel van hun leven hebben gemaakt. Dat is mooi, dat is geweldig. Ook voor de dingen die je in de kerk leert.
Maar er komt een moment dat je zelf een keuze moet gaan maken. En weet je, we worden de laatste tijd geconfronteerd met jonge lui die ouder en ouder worden. En dan zeggen ze, dat geloof van mijn ouders, dat is zo saai.
Dat is zo beklemmend. Dat knelt. Je mag niet doen wat je wilt. En ik wil zo graag dit en ik wil zo graag dat.
En dan kiezen ze voor een ander leven. En dan gaan ze boeken schrijven. Dat de kerk waarin ze zijn opgegroeid. Dat geloof van hun ouders, dat is toch eigenlijk allemaal niks.
Eigenlijk zeggen ze, wij weten het allemaal veel beter. En ik kan dat begrijpen. Ik kan begrijpen dat het geloof je kan beknellen.
Dat je de regels beknellend vindt en dat je het navindt. En dat je ermee kapt. En misschien wel in hele strenge gezinten is dat nog wel wat meer als bij jullie in de gemeente.
Want vaak is daar het geloof helemaal niet zo vrouwelijk. Helemaal niet blij. Je ziet vaak ook helemaal geen blije gezichten. Maar de vraag is dan, kun je daar wel over oordelen?
Jezus is opgegroeid. En nu moet hij iets gaan vertellen aan de mensen met wie hij is opgegroeid. En ze zijn allemaal nieuwsgierig. Want hij komt uit hun midden.
En hij is naar andere plaatsen gegaan. En hij heeft wonderen en tekenen gedaan. En die wonderen en tekenen willen ze ook graag dat hij hier doet. Hij is toch een van hen niet.
Hij zou toch naar hen moeten luisteren. Maar wat we hier van Jezus vinden is dat hij terugkomt uit de woestijn. Daar is hij verzocht geweest. En dan is de geest van God op hem.
En de geest van God laat hem andere dingen zeggen. Als de dingen waarin hij is opgegroeid. En laat ik gewoon dit zeggen.
Je kunt nooit een oordeel geven over geloof. Het geloof van je ouders. Of het geloof waarin je bent opgegroeid. Als je de geest van God niet op je is.
Je kunt nooit een oordeel geven over de Bijbel. Als de geest van God niet in je is. De Bijbel is een geestelijk boek.
Er staat geloof ik 3808 keer in de Bijbel. Zo spreekt de Heer of iets dergelijks. Het is het woord van God.
Het zijn de woorden van Jezus. Het zijn de dingen die hij zegt. Het zijn de dingen die God zegt. Het zijn de dingen die mensen vanuit de nabijheid van God hebben gezegd.
Dat vind je in de Bijbel. En als je dus niet in God gelooft. Dan begin je en je wilt een oordeel geven. Dan snap je het gewoon niet.
De Bijbel is een geestelijk boek. Door geestelijke mensen gesproken. Vanuit God geademd naar ons toe. Daarom is het ook zo'n geweldig boek.
Als je de geest van God hebt kun je het niet verstaan. Zegt Paulus. En als je denkt dat het wel zo is. Dan moet je Paulus maar de schuld geven. Maar ik denk dat het wel zo is. Dus al die oordeel.
Jezus komt in Nazareth. In de plaats waar hij is opgegroeid. Hij doet geen wonderen.
Maar hij zegt de geest van de Heer is op mij. En ik wil jullie harten die zo gebroken zijn. Die wil ik gaan verbinden. Hij komt heel dicht bij hen.
Je moet voorstellen dat hij die mensen kende die daar zaten in de synagoog. Hij kende hun leed. Hij kende hun pijn. Hij kende hun moeite. En hij zegt tegen hen.
Ik ben gekomen. De geest is Heer is op mij. En ik ben God heeft mij gezonden. Om jullie kapotte leven te herstellen.
Niks geen discussie. Geen uitleg van de schrift. Helemaal niet. Geen verklaring van de Bijbel.
Maar hij zegt het volle licht op zichzelf. Ik ben gekomen. Henk had het vanmorgen over het slijk of zo.
Goed. Weet je. De eerste delen. Het eerste hoofdstuk van de Bijbel. Gaat over een aarde die woest is.
En die leeg is. En die in de duisternis is. En tekent het leven van ieder mens. Het is woest.
Het is donker. Het is leeg. Het is niet gevuld. Daar moet iets inkomen in ons leven. En anders snappen we van het geloof helemaal niks.
Dan kun je allerlei discussies krijgen. En je kunt allerlei waarheden gaan verkondigen. Maar zonder Jezus begrijp je de waarheid niet. Omdat de schriften van hem getuigen.
Dus hij is daar. En hij zegt deze woorden. En God zegt. God sprak de eerste woorden.
De eerste keer dat God zegt. Dat God spreekt. God spreekt door zijn woord. En hij zegt. Er zij licht. En er was licht. En Paulus zal dit woest spreken van God.
Die het eerste spreken van God in de Bijbel zal hij later aangrijpen. Om te zeggen. De God die gesproken heeft. Er zij licht. Die heeft het doen schijnen in onze harten.
En heeft ons verlicht met de heerlijkheid van de kennisheid van Jezus Christus. Hij heeft het doen schijnen in onze harten. En als dat licht nog nooit in je hart is gescheen.
Daar was de heer Jezus voor gekomen. Die hele aardie was woest en leef. En hij lag onder de vloed. Was onvruchtbaar.
Kon niet tot vrucht komen. Kon niet tot leven komen. En toen zei God er zijn licht. En er was een licht. En iedereen die dat in zijn leven meegemaakt heeft.
Die zal het herkennen. Dus Jezus zegt daar in de synagoge. God heeft mij gezond om jullie te verbinden. Wat wij verbonden worden. We maken het zelf wel uit.
Zoals naar Amen. Weet ik wel. Die helemaal op weg gaat. Ik zal er straks wat meer over vertellen. Naar Isra. Toen naar de man God. Zo wordt Elise daar genoemd. Dus een prachtige verwijzing naar de heer Jezus.
Want hij is de man van God. En zegt. Ja maar wacht eens eventjes. Ik weet het veel beter. De rivieren van Damaskus.
Van Syrië. Die zijn veel beter. Al die geluiden om je heen. Dat ik ook tegen jongelui wil zeggen. Jongens en meisjes. Die zijn opgegroeid in christelijke gezinnen.
Misschien hebben je ouders heel veel fouten gemaakt. Maar gooi het belangrijkste niet weg. Het gaat niet kwaad worden.
Zoals een aanman. En zeggen. Zeg ik weet het veel beter. Het is daar buiten veel beter. Als de binnen. Dus.
Jezus gaat daar over spreken. De geest is hier is op mij. Dat hij mij gezelfd heeft. Hij heeft mij gezonden. Om aan armen het evengeen te verkondigen.
Om te genezen. De gebrokenen van hart. En als er in je leven een gebrokenheid is. Het kan best zijn dat.
Dat je man je alleen gelaten heeft. Of dat je kinderen je niet meer willen. Of dat er allerlei situaties kunnen zijn. Maar geloof je dat Jezus gekomen is.
Om een gebroken hart. Te genezen. Gebroken hart te genezen. Dat is het geweldige.
Dat hij zegt dat hij hiervoor gekomen is. Om een gevangene vrijlating te prediken. Hoeveel mensen zitten niet gevangen. In hun eigen denken.
Ze zijn niet werkelijk vrij. Dus dat. En dan gaat hij verder. Ze betuigen instemming met zijn woorden. En dan worden ze later woedend.
Ze worden kwaad. En dan gaat Jezus eigenlijk dit zeggen. Hij gaat dit zeggen. Hoe komt het nou dat. De boodschap waarmee God mij gezonden heeft.
Binnen mijn eigen. Synagoge. In mijn eigen plaats. Niet wordt aanvaard. Hoe komt het dat mensen. In mijn eigen synagoge.
Nou niet zien wat ik bedoel. Te zeggen. Dat ze. Dat ze blind zijn. Dat ik gekomen ben. Om die blindheid weg te nemen.
En dan gaat hij vertellen over. Die twee. Geschiedenissen. Uit het oude testament. Van de weduwe. Isarvat. En van Elisa. En de Aman.
Wat ik zo juist ook voorgelezen. Hij zegt. Hoe kwam het nou. Dat zij wel werden genezen. En jullie niet worden genezen. Hoe kwam het nou. Dat zij wel heling kregen.
En jullie niet. Nou. Eigenlijk was het helemaal niet zo moeilijk. Bij de. Bij de. De weduwe. Van Sarvat.
Ging met haar nood. Naar Elia toe. En de Aman. Ging met zijn nood. Naar Elisa. Elisa toe. Ze kwamen. Met hun nood.
En toen kon God wat doen. Toen kon Elisa wat doen. En toen kon. Toen kon Elia wat doen. En dan gaan we naar dat. Twee koningen vijf.
Want dan zien we die geschiedenis van de Aman. Het is eigenlijk een prachtige geschiedenis. Zo mooi om te vertellen. Niet alleen als geschiedenis. Want wat weer eerst wordt getekend.
Dat is dat na Aman. Nou laat ik me even mijn eigen woorden zeggen. Na Aman. De bevelhebber van het leger. Van de koning van Syrië. Hij was een man van aanzien.
Hij was een generaal. Hij was een man met een grote villa. En met twee garages. En met twee auto's. En met twee badkamers. Om het zo te zeggen. Ja. Met een kadelik.
En een prachtig. Iedereen benijde hem. Hij stond in de story. Of wat voor bladio's mag hebben. Dat was een beetje een Aman. Dat snappen we allemaal. Ja.
Een geweldig man. Hij had overwieding behaald. En nou zie je dat deze man. Deze Aman. Dat al bij het begin van zijn leven.
Zonder dat hij het in de gaten had. God een oog op zijn leven heeft. Kun je dat begrijpen? God ziet deze man. Want er staat. Dat hij door de heren.
Verlossing had gegeven. Hij had er helemaal in de gaten. Hij had gedacht dat hij had overwonnen. Maar werkelijk in de achtergrond. In de onzichtbare wereld.
Was God aanwezig geweest. En God had aan. Naar aan die overwiedingen geschonken. De heren was erbij. En dan wordt er op een rooftocht.
Wordt er een klein meisje meegenomen uit Israël. Bij de ouders vandaan. En zouden denken van dat meisje. Dat moet er helemaal kapot door zijn.
Dat moet er helemaal onderdoor zijn. Dat kan eigenlijk niks meer. Dat is een en al verdriet. Maar wat Naarman niet heeft. En dat meisje wel. Dat is dat zij de God van Israël kent.
Zij kent de God van Israël. En eigenlijk is zij rijker dan Naarman. Die twee beelden worden hier tegenover elkaar gezet. Een arm kind.
Een slavinnetje. Die de vrouw van Naarman moet helpen. Die Naarman ook haar heer noemt. Die dat op de een of andere manier allemaal in haar leven heeft geaccepteerd.
Maar wat de Heer Jezus had. Dat heeft dit meisje ook. De geest van God is bij haar. Die stuurt haar. En ze weet dat haar hele leven in de hand van God is.
Wat een bevrijding is het als ze in deze tijd leeft. Er waren zoveel dingen gebeuren. Wat gebeurt er wel niet allemaal met ons? En wat krijg je niet allemaal te zien?
En te horen? En mee te maken? En waar je meningen over moet hebben? En wat kun je opgewond raken erover? Of in de put raken? Door alles.
Alles wat van ons verwacht wordt. En die hele corona. En dat je moet registreren. En dat je niet meer gezellig kunt eten.
Of je moet zijn ingeënt. Enzovoorts. Al die dingen. Al die dingen die van ons verwacht en geëist worden. Je zou er bang van kunnen worden.
We leven nog niet in de tijd van de antichristen. Laat ik daar duidelijk in zijn. Maar we zien wel dat die tijd komen gaat. Dus. We hebben een voorbeeld aan dit meisje.
Zij doet haar werk. Ze is. Gewoon elke dag. Blij. Gelukkig. Ondanks. Het is een klein meisje maar.
Wat kan ze zeggen? En ze is ze als gevangene weggevoerd. En in dienst bij de vrouw. En dan zegt ze die woorden tegen haar meesteres. Ze zegt mevrouw.
Was. Was mijn meester. Was uw man. Maar bij de profeet. Maar mag ik het zo zeggen?
Hoeveel van ons. Zij zo als dit meisje. Dat ze als mensen met nood bij je komen. Dat je zegt.
Och. Was ze maar bij Jezus. Och. Als ze Jezus zou kennen. Dan zou alles anders zijn. Zoals veel mensen zeggen.
Nou. Zou ik dan gezond worden? Zou ik dan beter worden? Nee. Je zou het leven aan kunnen. Je zou echt verder kunnen.
Hoeveel mensen zijn zo. Als de Heer Jezus. De geest van God. De geest was op hem. God had hem gezalfd. Hij was gevuld. En hij had een boodschap.
Een boodschap aan armen. Een boodschap aan blinden. Een boodschap aan gebrokenen van hart. En deze armen.
Ik kan me zo voorstellen. Deze man. Je kent wel. Die uniformen van die generaals. Allemaal van die rijen medailles erop. Zo. Dan sta je.
Heer pontificaal. In je uniform. Keurig. Maar s'nachts of s'avonds. Dan doet hij. Het uniform uit. Dan staat hij in zijn hempie.
En dan gaat zijn hempie uit. En dan ziet hij al die vlekken. Dan ziet hij. Zelf wie hij is. En niet wat de buitenwereld van hem denkt.
Dan ziet hij dat zijn leven helemaal niet is. Om jaloers op te zijn. Wat milaatsheid is het duidelijkste beeld. In de Bijbel van zonde. Wat milaatsheid bracht scheiding.
Tussen de ene groep mensen. Tussen de andere groep. Tussen gezonden. En tussen hen. Ze moesten dat voor zich uitroepen. Melaats. Melaats. Daarom is het een beeld van de zonde.
Er is wel een oplossing voor. Maar het is wel een beeld. Van de aaman. Zo stond zijn leven ervoor. En dus. Zegt dat meisje.
Dat arme meisje. Wat niks te vertellen heeft. Is levensreddend voor deze wereld. Levensreddend voor deze naaman. Weet u dat. Er zijn miljoenen mensen in de wereld.
Die geen weten van hebben. De dingen die er gaan gebeuren in deze wereld. En wij zijn degene die hun leven kunnen redden. Wij kunnen het vertellen tegen ze.
Wij kunnen hen allemaal wijzen op de man van God. En dat meisje heeft natuurlijk niet veel te vertellen. Ze heeft geen brutale mond.
Maar ik denk wel dat naam als vrouw dit meisje heeft gezien. En haar karakter heeft gezien. En gedachten heeft in stilte. Van. Wat een bijzonder kind is dit toch.
Wat een bijzonder kind. Waar haalt ze die moed toch allemaal vandaan. Dus. Het is. Is het niet vreemd.
Dat zo'n slavinnetje. Dat naaman naar de koning toe gaat. Omdat hij gelooft in de woorden van zo'n slavinnetje. Dat doet God. Dat doet God.
Dus. Hij gaat naar zijn. Zijn koning toe. Hij zegt.
Ja ik heb dat meisje bij mij. Ja dat kind toch. Dat zegt was je maar bij Jezus. Wat is dat dan? Mag ik het zo vertalen?
Ja toch? Nou zegt die koning. Dan zal ik je een brief meegeven voor Jezus. Hij zal wel naar mij luisteren. En ja.
Dan gaat hij. Dan krijgt hij een brief mee. En dan komt hij. Met zijn wagens. En zijn prachtige slee. Beladen met goud. En met zilver.
En met kleren. Wat hij zal. En weet je. Ik zou ook tegen die jonge lui zeggen. Dat is wat jullie. Ja wat je.
In het begin van je leven. Zo graag wil. Dat je rijk wil worden. En gezien wil worden. In deze wereld. En het wil maken. In deze wereld. En voor de tv wil komen.
Misschien wel. In deze wereld. Maar ja. Die man. Dan moet wel. Naar. Nee. Naar. Misschien. George. Ham. Wat? Joe. Michael. prèsjewel. Israel. knowing.
Jewel. Say. planned. zweetheer.erman. Van die schoon. Vietnamese.还ien. kun je tot yet. verm hem. Child.agne. En die zegt, ben ik God dat ik mensen beter kan maken? Ik kan dat niet. En niemand in deze wereld kan het.
Niemand in deze wereld, de machtigste man in deze wereld, kan niet doen wat Jezus Christus doet. Je verlossen van je melaatsheid, je verlossen van je schuld, je verlossen van je zonde.
En die zonde, dat is de narigheid juist. Dat lezen we al in het begin van de Bijbel, dat God tegen Adam en Eva zegt, terwijl het allemaal nog goed was, denken om als je zondigt, dan zul je sterven als je van die boom eet, dan ga je dood.
Nou, dat is wat Naaman nou precies weet. Hij weet wel dat hij dood is, maar hij weet niet precies wat hij daarmee doen moet. Hij gaat zijn dood tegemoet, omdat hij ook een zonder is.
Al is hij nog zo machtig en nog zo rijk. Nou, Elisa hoort ervan en die ziet het tafereeltje zo voor mij en hij stuurt iemand naar hem toe, waarschijnlijk Gehazi.
En die, nou, daar komt hij en hij gaat met zijn wagens naar Aman voor de deur staan van Elisas huisje. En dan denkt hij van, nou, Elisa zal wel naar buiten komen.
Er zijn mensen, echt waar ook nog in onze tijd, die denken als ik behouden wil worden, dan zal God wel een teken moeten geven uit de hemel. En dan gaat hij ook.
En dan gaat hij erop. In de Romeinenbrief staat er mensen zijn die denken dat Jezus uit de hemel zal neerdalen. Opnieuw. Nee. Hij stuurt gewoon zijn knechten.
Elisa stuurt gewoon Gehazi, een knecht. En hij doet niets meer als alleen maar wat vertellen. Hij doet niets meer als te zeggen, zo zegt Elisa, de man van God.
En de grote vraag is, of je dat wat de man van God heeft gezegd gelooft. Het ligt niet aan die man van God.
Het ligt aan of je zijn woorden accepteert. Dus Gehazi komt naar buiten. Elisa zegt, hij zat stil voor de deur van de man van God.
Met zijn hele gedoe. En Elisa schijnt geen enkele aandacht aan zijn mooie spullen die hij allemaal meegenomen heeft. Helemaal niet.
Interesseert Elisa ook helemaal niet. Gehazi heeft het gezien, dat wordt ze vallet. Maar Elisa niet. De man van God zegt, ga naar de Udaan toe.
En was zevenmaal in de Udaan en je zult gezond worden. Nou, en dan krijg je een breekpunt. Want dan zegt Naaman, dat doe ik niet.
Moesten we kijken wat... En dat is ook wat wij in die boeken lezen moesten. Even kijken wat die mensen daar in die kerken allemaal doen. Dat is toch geen... Maar...
Gelukkig is... Naaman, zijn naam betekent zoiets als beminderlijk. Het is een aardige man. Er zijn knechten om hem heen die zeggen, noem hem vader.
Zo in de zin. Nou ja, ze hebben een natje en een droogje en een opvoeding. Ze horen helemaal bij dat huis van Naaman. Hij is hun vader. En ze zeggen, vader.
Als God, als de man van God nou eens iets moeilijks had gevraagd. En ik zou tegen jullie ook weer willen zeggen, jongelui. Je kunt een kind van God worden.
Je kunt in de hemel komen. Je kunt een geweldige eeuwige toekomst tegemoet gaan. En God vraagt helemaal niet iets moeilijks. Want hij heeft iemand gestuurd en gezegd van...
Hem heb ik gezalfd. Hij is het. Hij is degene die alles in orde maakt voor jou. Hij is degene die bij je wil komen. Die in je wil wonen. De geest is, heren, heren, is op mij.
Daarom dat hij mij gezalfd heeft. Je hoeft alleen maar naar hem toe te gaan. Maar je kijkt niet naar hem. Je kijkt naar allemaal mensen om je heen. Je kijkt naar de hele wereld.
Behalve naar die ene die God gestuurd heeft. door God gezalfd is.
Die je leven kan veranderen. Gelukkig overtuigzaam, hè? God heeft van ons ook niets moeilijks gevraagd.
Er staat tientallen malen in de Bijbel. Geloof in de Heer Jezus. En je zult behouden worden. Nou, wat is dat dan? Geloof in de Heer Jezus. Wat moet ik dan in de Heer Jezus geloven?
Geloof dat hij jouw schuld en zonde van jou heeft overgenomen. Je hebt ze niet meer. Dat zal ik zo uitleggen.
Ze zijn er ook niet meer. Ik bedoel, dit te zeggen. Het geloof in de Heer Jezus betekent niet alleen maar ik word gered of iets dergelijks.
Dat is veel te mager. Want een aaman gaat naar de Jordaan toe. Wat een afgang. Want Jordaan is de rivier van de dood.
Dus iedereen die met de dood in zijn schoenen loopt, die moet uiteindelijk daar toch ergens terechtkomen. Bij de Jordaan. Jarden.
Het is een begrafenisonderneming. Hier in Nederland. En jarden is het Hebraïense woord voor Jordaan. Dus hij gaat er naartoe en hij doopt.
En hij zal ongetwijfeld de eerste keer toen hij boven kwam gekeken hebben. Maar het moest echt zeven keer. En zeven is het getaal van de goddelijke volheid.
En weet u waarom dat nou zo belangrijk is ook voor ons? Omdat als we met Christus willen leven, moeten we elke dag zeven keer in de dood aan.
Elke dag moet ons uitgangspunt zijn. Ik ben met gestorven met Christus. Ik ben begraven. Ik ben met hem opgestaan in een nieuw leven.
En in dat nieuwe leven mag ik nu wandelen. Ik moet niet elke keer gaan denken. Mijn geloof richt over ja, ik doe nog zondige dingen. Het is wel belangrijk dat die zondige dingen die we doen, dat we die bij de Vader brengen.
Maar we moeten die dingen wel bij de Vader brengen, wel bij God brengen. Wel het bloed van de Heer Jezus over laten gaan. Maar wel vanuit de wetenschap dat we kinderen van God zijn.
Geliefde kinderen van God. Als de aanman daarin dat de Jordaan naar beneden gaat. En hij komt boven de zevende keer, dan heeft hij een nieuw leven.
Hij heeft het lichaam als van een baby. Hij is opnieuw geboren om het zo te zeggen. Het is allemaal nieuw geworden. En dat is het nieuwe leven.
Wat dacht je dat je had, dat dat... Hij zal nog vaak genoeg teruggedacht hebben aan... Weet je nog dat ik meelaats was? En toen ben ik naar de man van God gegaan. Weet u het nog?
Maar het is niet meer zijn uitgangspunt van zijn leven. Hij loopt niet meer als zijn meelaatsen rond. Of om het met Romein de Zes te zeggen.
Het staat nu voor hem vast dat hij dood is voor de zonde. Maar levend is voor God. Hij heeft nu een totaal nieuw leven. Een ander leven. En in zijn denken moet dat...
In zijn denken, in zijn handelen... En in zijn handelen moet dat allemaal... En in zijn handelen moet dat allemaal... Naar boven komen. Elke keer weer als die man zijn uniform heeft afgelegd... Zag hij dat hij rein was.
Dat was het grote verschil. Hoe vaak zien wij dat? Elke keer hoe vaak mogen we dat zien? Dat we levend zijn voor God.
Dat we dood zijn voor de zonde. Hoe vaak zeggen we dat? Ik las een spruik van Chesterton. En die zegt als volgt.
Er staat in de Bijbel... Bids. Dank zonder ophouden. Dank God voor alles. Hij zegt dus als ik gestaan opgestaan... Dan zeg ik... Ik dank u heer dat ik uit bed mag staan.
Ik dank u dat ik mag opstaan. Ik dank u dat ik mag ademen. Ik dank u dat ik er ben. Ik dank u dat ik brood heb. Ik dank u dat ik naar mijn werk mag gaan. Ik dank u voor mijn collega's.
Ik dank u voor mijn ouders. Ik dank u voor mijn leven. Ik ben van u. Ja? Moet je eens gaan doen. Wat moet je eens doen?
Moet je eens kijken hoe je dat verandert. Dankbare mensen. Omdat ze verlost zijn van hun schulden. Verlost van hun zonden.
Omdat dat ons leven is. Niet meer dat meelaatse leven. Daarom worden we in de Bijbel aangesproken als heiligen van God.
Als geliefde kinderen van de Vader. Daarom. dus ik ga stoppen dus een arme man die gaat terug naar Elisa in de verwachting dat hij hij zal Elisa miljonair maken ja Elisa heeft er geen oog voor hij zegt je kunt niet met geld de verzoening kopen maar het is wel opmerkelijk wat u zegt nu weet ik dat er geen God is dan alleen de God van Israël nu weet ik het nu kan hij oordelen over de God van Israël nu kan hij oordelen over Elisa nu kan hij gaan oordelen over de woorden die hij zegt maar reken er maar op dat is dat dat een goed oordeel is reken daar maar op dus we staan voor enorme uitdagingen voor enorme keuzes maar God is erbij want hij heeft want hij heeft Jezus gezonden om gebroken van haar te verbinden om mijn laatste levens te reinigen om in ons leven aanwezig te zijn wat zijn we geweldige boffers hè vind je niet wat kunnen we toch elke dag dankbare mensen zijn omdat hij erbij is de Heer zegen is zijn woord
Amen bellen wowông