Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Wat prachtig om deze liederen van bemoediging ook te zingen.! En daar gaat het ook vanmorgen over, over de tijd waarin wij leven en wat er zo om ons heen gebeurt.
En wat dat voor invloed kan hebben ook op ons leven. En het onderwerp voor vanmorgen is leven in crisistijd. En dan gaat het niet zozeer over Karin of over het werk in Curaçao, maar dan gaat het over ons persoonlijk leven.
Hoe is het in ons persoonlijk leven? Dat is de boodschap die de Heere in mijn hart heeft gelegd voor deze morgen. En als inleiding wil ik wat lezen uit Psalm 40, het bekende psalm.
Ik lees uit de herziende statenvertaling en boven deze psalm staat vertrouwen op Gods genade. En wat is het heerlijk dat er nog genade is ook in de tijd waarin wij leven.
Een psalm van David voor de koorleider. Lang zegt David heb ik de Heere verwacht en hij boog zich naar mij toe en hoorde mijn hulpgeroep.
Hij beurde mij op uit een kuil van kolkend water, uit modderig slijp. Hij zette mijn voeten op een rots en hij maakte mijn schreden vast.
Hij legde mij een nieuw lied in de mond, een lofzang voor onze God. Velen zullen het zien en vrezen en op de Heere vertrouwen. Welzalig de man die op de Heere zijn vertrouwen stelt.
En zich niet wendt tot wie hoogmoedig zijn of afdwalen naar leugen. Heere mijn God, veel zijn uw wonderen die u hebt gedaan en uw gedachten die u over ons hebt.
Men kan ze voor u niet uiteenzetten, zou ik ze verkondigen en uitspreken. Dan zijn ze zo machtig veel dat ik ze niet kan tellen. U hebt geen vreugde gevonden in slachtoffer en graanoffer.
U hebt mijn oren doorboord. Brandoffer en zondoffer hebt u niet geëist. Toen zei ik, zie ik kom. In de boekroll is over mij geschreven. Ik vind de vreugde in mijn God om uw welbehagen te doen.
Uw wet draag ik diep in mijn binnenste. Ik breng de blijde boodschap van de gerechtigheid in de grote gemeente. Zie mijn lippen belet ik niet. O heren, uw heren weet het.
Uw gerechtigheid verberg ik niet diep in mijn hart. Uw waarheid en uw heil verkondig ik. Uw goedertierenheid en uw trouw verzwijg ik niet in de grote gemeente.
Heren, u zult mij uw barmhartigheid niet onthouden. Laat uw goedertierenheid en uw trouw mij voortdurend beschermen. Want rampen niet te tellen hebben mij omvangen.
Mijn ongerechtigheden hebben mij getroffen. En ik heb ze niet kunnen overzien. Ze zijn machtig veel meer dan de haren van mijn hoofd. En mijn hart heeft mij verlaten.
Laat het u behagen, heren, mij te redden. Heren, kom mij spoedig te hulp. Tot zover lezen uit het Oude Testament. En dan neem ik u nog even mee naar de Hebraïe brief.
hoofdstuk 10. Enkele versen daaruit. In aansluiting op Psalm 40 ook.
En ik begin bij vers 6 van hoofdstuk 10. hoofdstuk 10.
Vers 5. Daarom zegt hij, Christus dus, bij zijn komst in de wereld. Slachtoffer en graanoffer hebt u niet gewild. Maar u hebt voor mij een lichaam gereed gemaakt.
Brandoffers en offers voor de zonde hebben u niet behaagd. Vers 9.
Vers 9. Daarna sprak hij, zie ik kom, om u wil te doen, o God. Hij neemt het eerste weg om het tweede daarvoor in de plaats te zetten.
Op grond van die wil zijn wij geheiligd door het offer van het lichaam van Jezus Christus, eens en voor altijd gebracht. Vers 14.
Want met één offer heeft hij hen die geheiligd worden tot in eeuwigheid volmaakt. En dan vers 17 en 18 nog. En aan hun zonden en hun wetteloze daden zal ik beslist niet meer denken.
Waar er nu vergeving voor is, is er geen offer voor de zonden meer nodig. Tot zover de woorden van God.
Leven in crisistijd. Oh, het begon zo mooi. In het paradijs. Adam en Eva leefden in volmaakte vrede en harmonie met God.
Dat moet geweldig zijn geweest. Maar doordat ze in zonden vielen veranderde de vrede in een verbroken relatie. En vijandschap met God en met de aarde vervloekt.
Zo ontstond door de zonden de grote crisis in deze wereld. Want het dodelijke virus van de zonden is daardoor ook in ons allerleven terechtgekomen.
Over de gevolgen zegt de Heer Jezus in Matthäus 15 vers 19.
Namelijk wat er uit het hart van de mens komt. Dat zijn kwadaardige overwegingen. Alle moord, overspel, ontug, diefstal, leugens en lasteringen.
En dat alles zien we vandaag. En het wordt alleen maar erger en erger. Ik moest denken aan de woorden van Paulus aan Timotheus.
Waarin hij zegt, het zijn zware tijden van de laatste dagen. En ik geloof met helemaal een hart dat we leven in die laatste dagen voor de komst van de Heer Jezus. En door de zonden heeft ook de dood zijn intrede gedaan.
En daarom is het een mens beschikt dat hij eenmaal moet sterven. Maar door Christus is er uitkomst tegen de dood.
De meeste mensen willen daar niet van horen. Laat staan erkennen dat ze zondaren zijn. Maar dat zijn we. En dat ze Christus nodig hebben.
En u kent het ook wel vandaag. Men verwerpt God en zijn zoon. En het kruis. Ze zeggen, het is fijn voor jou. Maar ik hoef het niet. De mens zegt vandaag.
We moeten positief denken. Wij lossen samen de problemen op en gaan naar een betere wereld. En dan is er geen crisis meer. En we hebben alle mogelijkheden ook vandaag op medisch gebied voor handen.
En de artsen halen vandaag alles uit de kast. Om je leven te houden. En men zegt, na regen komt er altijd weer zonneschijn.
En zo houdt de mens zichzelf voor de gek. En kijk maar om je heen. Je schrikt ervan als je woorden hoort van de GGZ.
We kunnen het niet meer aan. Jongeren. En ouderen. Zijn burn-out. Zijn te neergedrukt.
Zitten in diepe crisis en depressies. En menigheid ziet het vandaag niet meer zitten. Alles is duister.
En uit zich lauwt. En je hart houdt. Als je hoort dat er elke dag vijf tot zes jonge mensen voornamelijk ook. Hun leven beëindigen.
En kiezen voor de dood. Dat is de wereld waarin wij leven. Een hele andere wereld als in Curaçao. En als in Ethiopië. Maar ook hier gebeurt dat allemaal.
En in alles zien we dat het niet goed komt met de mens die in zonde gevallen is. En die God vandaag verwerpt. Want de dood komt onherroepelijk.
Niemand ontkomt eraan. We hoorden vanmorgen nog even op de radio van een jongen die op een brug was gekomen. Om een fotootje te maken. Plattert van de brughaven is dood.
Zomaar. Van Jorka. Jongen wordt doodgeslagen. Er gebeurt allemaal rond om ons heen. De dood komt onherroepelijk.
En niemand ontkomt eraan. Maar dat is nooit het einde. Ook al denkt men dat. Er komt een dag dat je dan voor de grote witte troon van God komt te staan.
En dan volgt dat vreselijke oordeel. Maar in Psalm 40 zien we gelukkig de prachtige oplossing van Gods wegen.
Het gaat eigenlijk over de crisis in Davids leven. En je begrijpt de crisis pas. En je begrijpt de crisis pas. En hij begrijpt de crisis pas. Toen God hem door de heilige geest zijn ogen opende.
Voor zijn zonde. Voor het oordeel. En voor de gerechtigheid. Het begint altijd bij God. Over de mensen. Het was David.
Een geweldig man. De koning op de troon. En ze keken allemaal naar hem op. En wij kijken ook vaak op tegen geweldige mensen. Maar voor God zat hij in de kuil.
Van kolkend water en modderig slijk. De MGBG vertaling zegt. De kuil van het verderf. Dat zijn de afschuwelijke gevolgen van de zonde.
En als dat tot David doordringt. Dan roept hij het uit in vers 13. Mijn rampen niet te tellen hebben mij omvangen. Mijn zonden hebben mij getroffen.
Ik heb ze niet kunnen overzien. Ze zijn machtig veel. Meer dan de haren op mijn hoofd. En dan zie je dat geweldige werk van de heilige geest.
Die de mens overtuigt van wie hij is. En waar hij staat. En dat hij verloren is. En daardoor begreep David.
Dat hij een redder nodig had. In Psalm 86 zegt David. U bent immers goed en mild om te vergeven.
En rijk aan goede tierenheid. Voor allen die u aanroepen. En dan zegt hij. Laat het. Laat het u behagen mij te redden heren. Kom mij spoedig te hulp.
Daar begint dit. En dat geldt ook van nature voor ons. De Bijbel zegt er is niemand die goed is. Zelfs niet één.
En net als David zijn ook wij. Het is doodschuldig. Maar als je geen uitkomst ziet. Als je nooit gezeten zegt. Al je het geen uitkomst ziet.
Wil dan nooit vergeten. God verlaat je niet. Als de zonde je benauwd en aanklaagt. En je misschien steeds dieper wegzinkt. In depressies.
In burn-out. In wat dan ook. En geen fundament onder je lever. Heb geen rots onder je leven. En wegzinkt in die kuil. Roep dan maar tot God.
Roep dan maar tot God. Kom ook mij ter hulp. En ik ben ervan overtuigd. God zal antwoorden. En dan werd de oplossing komen.
En David getuigd. Al in het oude testament. Wie die diepe crisis in zijn leven kon oplossen. God zond zijn zoon.
In deze psalm gaat het ook over Christus. Van wie in de boekrol geschreven staat. Zo ook in de Hebraïe brieflazen. Toen zei ik zie ik kom. Daar is de oplossing.
De Heer Jezus Christus is de oplossing. Van de zonde. En de crisis in ons leven. Al die oud testamentische offers.
Die konden David niet retten. En daar komt Christus. En hij zegt. Ik heb een vreugde in o God. Om uw welbehagen te doen.
Het wees vooruit. Naar dat moment dat hij het volmaakte offerlam zou zijn. Voor u en mij. En hij had er vreugde in. Voor onze land te zijn.
Waarom? Omdat hij ons zou kunnen redden. Al die oud testamentische offers. Die de zonde bedekten. Zijn door Christus.
Voor eeuwig weggenomen. Op het kruis van Golgotha. David mocht al vooruit zien. Naar Christus. Christus. Wij mogen terugkijken.
Naar de reiniging van onze zonde. Door het bloed van Christus. Wat gevloeid is op het kruis. Het is zo geweldig.
Dat de Heer Jezus niet tegen David zegt. Probeer maar uit die kuil uit te komen. Kijk maar of het je lukken zal. Dan zal ik je wel verder helpen. Hij legde zijn heerlijkheid af.
En hij daalde af tot in de diepste diepte van ons menselijk bestaan. En hij daalde af naar David en trok hem uit. De kuil van het verderf.
En het slijk van de modderpoel. Wat een genade. Dat God zo naar ons om ziet. Dat maakt me zo dankbaar. Dat maakt me zo blij. En in alles wat David meemaakte.
Zien we ook hopelijk iets van onszelf terug. Waarom deze woorden van morgen. Omdat het zo goed is om ons te herinneren.
Aan wat er ook in ons leven gebeurd is. Wat we zo makkelijk vergeten. Dat ook wij door Gods genade. En het werk van de Heilige Geest geconfronteerd werden met onze zonden.
En ik vergeet het nooit. Het begon bij hem die mij zocht. En u zocht. En toen dat gebeurde.
Bleef er net als bij David geen spaan van me over. En ook niet van u. En zaten wij ook echt midden in de crisis. Maar halleluja.
We zijn daardoor bij de gekruisigde Christus uitgekomen. Hij trok ons met koorden van liefde naar gicht toe. Hij heeft mijn en u en onze zonden en schuld overgenomen.
En meegenomen naar het kruis. En daar is hij eenmaal gestorven om de zonden van vele weg te dragen. En dat gebeurde.
Op dat vreselijke vloekhout. Ik heb er wel behagen in. Om voor die armen van de bos. Naar het vloekhout.
Te gaan. Vult u uw eigen naam ook maar in. Daardoor was hij bereid. Maar hij hing tussen hemel en aarde.
Maar zijn vergoten bloed reinigde van de zonden. En ons witter maakte dan sneeuw. Dat is genade. Hij droeg niet alleen de zonden van mij en van u.
Maar hij droeg ook de vloek. De toren. En het oordeel. Zodat geen oordeel ons meer zou treffen. En zo heeft Christus het zonden probleem.
Voor eeuwig en altijd opgelost. Voor hen die op zijn uitnodiging ingaan. En dan is het zo. Zoals Hebraïe 10 vers zegt.
Op grond van die wil. Dat betekent dat hij de wil van God heeft gedaan. Zijn wij geheiligd. Dat is onze positie. Door het offer van Christus. Er is geen offer meer nodig.
De heren maakten een volkomen nieuw mens van David. De man naar het hart van God. En door de wedergeboorte hebben ook wij een nieuw hart.
Een nieuwe geest. En de heilige geest ontvangen. En werden we verzegeld en vervuld met Gods geest. Aan dit geweldige herinneren we elkaar vanmorgen.
Opdat we het niet zullen vergeten. Wat Christus voor u en mij deed. Op het kruis van Golgotha. Wij.
Door Gods genade. Mijn moeders en zusters. Zijn u de heilige van God. En de bruidsgemeente van Christus. Het oude is voorbij.
En het nieuwe is gekomen. Er is geen crisis meer in ons leven. Want vers 17. Wat we laatst zei. En aan hun zonden en hun wetteloze daden.
Zal ik beslist niet meer denken. God denkt er nooit meer aan terug. Ja de duivel klaagt ons nog dikwijls aan. Weet je nog van toen naar toen. Toen. Maar het is voorbij.
Het is voorbij. Ze zijn volkomen weg. Daarom komt de zondercrisis nooit meer terug in ons leven. En David zegt het zo mooi.
Toen hij uit dat slijk kwam. Hij stelde mijn voeten op de rots. En die rots is Christus. Daar mogen ook wij op staan.
Wat er ook gebeurt in ons leven. Onze zuster in Curaçao. Met het werk wat zij mag doen. Karin in Ethiopië. Het zijn de uitgezondenen van God. Die vaststaan op die eeuwige rots.
En als het goed is. Mijn broeder en zuster. Is hij nu het stralende middelpunt ook. Van u en mijn leven. En hij houdt ons vast.
En we zijn voor altijd. Voor tijd en eeuwigheid geborgen in hem. Wat er ook gebeurt. En ik hoop dat u dat net als mij. Een diepe innerlijke rust en vrede geeft.
Een leven. Wat onbezorgd is. In een wereld waarin de crisis alsmaar groter wordt. Want het einde van ons.
De zaligheid. Die wacht. En daar mogen we naar uitzien. En door dit alles is het ware leven. Van een christen. Ook een geweldig, rijk en gezegend leven.
Inderdaad. We stellen toch in alles. Zoals de tekst ook was. In alles. Ons vertrouwen. Op hem. Die ons leven leidt.
Leidt o Heer o machtig heiland. Door dit leven aan uw hand. En we zingen niet meer van je hela hola. Hou er de moed maar in. Maar een nieuw lied.
Verlost. Waardoor? Door het bloed van het land. Door het bloed van het land. Een lied van hoop. En daarom was het zo mooi met de liederen.
Die zingen we ook. Liederen van hoop en toekomst. En ook daar bemoedigen we elkaar mee. Je ziet de grote verandering bij David.
De vreugde was groot. En wat ging hij doen? Het kon niet anders. Hij ging getuigen in een grote gemeente van zijn redding. Uw waarheid. Uw heil.
Verkondig ik. Hij kon er niet van zwijgen. Ik hoop dat dat ook zo bij ons is. Dat heeft de wereld nodig. Dat wij getuigen zijn van die wonderbare hoop in ons.
En als je vanmorgen hier zit. En die verlossing nog niet kent. Nog niet verlost bent van je zonde en schoon.
Je nog op weg bent naar het verderf. Vlucht tot Christus. Vlucht tot die bron van genade. En laat je behouden.
Voordat het te laat is. O, we lazen van de eerste komst van Christus. Zie, ik kom. Dat ligt al 2000 jaar achter ons.
Maar in openbare 22 verstalen. Spreekt hij over zijn wederkomst. En dan zegt hij opnieuw. Zie, ik kom. Spoe. Spoe. Spoe.
En dat gebeurt ook spoedig. Voor de gemeente van Christus. Als de bazuin klinkt. Dan zal hij voor de tweede keer.
Nu zonder zonde gezien worden. Door hen die hem tot hun heil verwachten. Verwacht u de Heer Jezus nog? Ziet u nog naar hem uit? O, wij weten dat moment niet.
Maar de Heer Jezus heeft veel aanwijzingen gegeven over zijn wederkomst. Hij sprak over rampen, aardwevingen, oorlogen, hongersnoden, valse profeten. En we zitten er middenin.
We zitten er middenin. En de crisis in de wereld wordt alleen maar groter. Als gevolg van de toenamende goddeloosheid.
En het loopt uit op een nog grotere crisis. Als de grote verdrukking nog komt. En ze lasterden God. En ze bekeerden zich niet. En die is dichterbij.
Die grote verdrukking. Dan wij misschien wel denken. Als we dat weten, dan weten we ook dat onze zaligheid zo dichtbij is gekomen.
Nou ben ik denk de oudste van degene die hier zit. Maar ik moet u eerlijk zeggen, ik zie er naar uit. Ik zie er naar uit. En ik hoop dat u met mij uitziet.
Naar die zaligheid. Die wij zullen ontvangen. Want het kan zomaar. Ineens gebeuren. Dat hij ons komt halen.
Hou er nog rekening mee. Hou er echt rekening mee. Dat dat vandaag kan gebeuren. En dat je alles achter moet laten. Dan blijft er een stukje zeep liggen hoor.
Dan blijft mijn auto hier staan. Maar weet u wat zo mooi is? Mijn vrouw in Veenendaal gaat op hetzelfde moment omhoog. En mijn dochter in Ethiopië ook. En dat hebben we tegen elkaar gezegd ook.
Misschien ontmoeten we elkaar niet meer hier. Kan ook met haar van alles gebeuren. Maar als de bezuin klinkt. Zijn we samen bij de Heere.
Leeft u daar ook nog uit? Oh dat is moeilijk als je nog jong bent. En misschien allerlei verlangens nog hebt. Maar hou er rekening mee. Dat het zomaar kan gebeuren.
Dan vertrekken we in een ogenblik van deze aarde. Om naar het vaderhuis te gaan met de vele woningen. De plaats waar eeuwig geen crisis meer zal zijn.
Geen dood, geen rouw, geen ziekte. Alleen maar eeuwige vreugde. Kan je het er nog niet voorstellen. Wij huilen soms.
Als we de verhalen van Karin horen. En dan leid je mee. Dan heb je mee verdriet. Maar wat zal het zijn om in de eeuwige vreugde bij de Heere te zijn.
Eeuwige leden profiteerde Daniel in hoofdstuk 12 vers 10 ook al over de eindtijd. Velen, zegt hij, dat zijn de verstandigen die Christus aanvaard hebben.
Zullen gereinigd en gezuiverd en zuiver wit gemaakt en gelouterd worden. Dat geldt voor de gemeente van Christus. Dat is het beeld.
Dat moet het beeld zijn. Van de bruidsgemeente die Christus werkelijk verwacht. Een gereinigd lezen.
Een zuiver wit en gelouterd lezen. Ook christen zijn is niet eenvoudig. We zijn op een hoog plan geplaatst.
We zijn de bruid van de Heer Jezus Christus. Niet alleen gered, maar ook zijn bruid. We staan op dat hoge niveau. En daar is een grote verwachting van de Heer Jezus.
Hoe wij eruit zullen zien als we bij hem komen. Zullen we dan echt rein en wit bij hem komen? Want we zien vandaag.
Zien we dat gereinigde leven nog? Kent u dat gereinigde leven nog? Zien we dat nog in de gemeente van Christus?
Een reine bruid voor hem. Oh, ik loop al heel wat jaren mee. En wat zie ik gebeuren de laatste jaren? Ik ben helemaal opgevoed bij de oude broeder Kitsen en anderen.
In het verwachtingsvolle leven. Helaas. Is bij velen die verwachting verdween.
Ik kom in vijftien gemeentes. En ze zeggen soms. We horen niets meer over de verwachting.
Het zakt helemaal weg. En als dat wegvalt. Dat die verwachting. Dan kan ik u garanderen. Dan valt het reine en heilige leven ook weg.
Dan zakt dat ook weg. Dan luisteren we misschien nog wel naar de boodschap. Misschien schouder ophalen. Ze zeggen straks.
We drinken nog een lekker kopje koffie. Maar het raakt velen niet meer. En wat zien we nu in deze coronatijd? En ik hoor dat in de gemeentes die weer gaan opstarten.
Dat de mensen bijna niet meer terugkomen. We vinden het wel goed om thuis te luisteren bij een kopje koffie. Maar de heilige gemeenschap der heiligen.
Die elkaar nodig hebben. Met elkaar verbonden zijn. Het valt weg. Het valt weg. Wat een triestheid. Dat we niet meer verlangen.
Om als gemeente bij elkaar te zijn. Maar als het ons hart niet werkelijk meer raakt. Als Gods woord en de heilige geest.
Dat gereinigde leven in mij. En u niet meer kunnen uitwerken. Dan gaat het niet goed met ons geestelijk leven.
Dan zakt dat geestelijk leven weg. En dat hoor je. En dan zegt dat het doet het toch ook niet zo goed. We zijn toch behouden. Dan vergeten we dat we die bruid zijn.
Die hij zo graag rein en heilig voor zich wil stellen. Het is de allerhoogste tijd.
Ik geloof met heel mijn hart. Veertig jaar, vijftig jaar bezig zijn met toekomstverwachtingen. En alles zien. Ik geloof dat het de hoogste tijd is.
Omdat de Heer er spoedig komt. Onwerkelijk. Voor de Heer die spoedig komt er leven. Niet alleen op zondagmorgen. Maar alle dagen van ons leven.
Ons opnieuw over te geven aan de Heer. Zodat hij ons kan lauteren. Als zilver in het vuur. Zijn we dat nu nog bereid? Mijn broeders en zusters.
Dan wordt ons leven weer een leven van reinheid en heiligheid. En dan zijn we brandend vol van liefde voor hem. Zijn we dat nog? Gaat u straks met een brandend hart de week weer in.
Voor hem. En ik hoop zo van harte dat we zo nog willen leven. Weet u wat dat geheim dan is? Dan is de vreugde in de Heer in je toevlucht.
Gegarandeerd. Dan ben je een gelukkig mens. Maar dan heb je ook een vreugdevolle uitstraling. Kunnen de mensen dat nog aan ons zien?
In deze tijd van crisis. Als ze u ontmoeten. Wat is dan onze uitstraling? Wat is dan ons getuigenis? Ten midden van het coronavirus en alles wat er rond waart.
Dan ben je niet neergedrukt. Dan heb je rust. En vrede. En vrede. En jaard. Dan zijn we bewogen.
Gaat dit niet om ons meer? Gaat om hem. En om die verloren zielen. Dan zijn we bewogen. Liefdevol en zagmoedig.
Voor de nog in diep in zonde levende wereld. Want het is toch om te huilen of niet? Als je dit alles ziet. Dan is ons gebed elke dag.
Heer redt er toch nog. Redt onze familie nog. En u zit met hetzelfde in uw familie. Daar ben ik van overtuigd. Ik ben de enige in mijn familie.
De enige. Mijn zussen zijn al 91, 89 en 87. En ik kan geen woord kwijt. Alleen maar bidden.
Wat een nood hè. Zomaar in een klein groepje. En u kent ze ook. Allemaal rondom u heen. En wij hebben het getuigenis.
Het beste komt nog. Mijn broeder en zuster. Het komt elke dag. 24 uur dichterbij. Dat de bruidegom. De verheerlijkte Christus. Ons komt halen.
Daarom moeten we ons hoofd omhoog richten. Misschien komt hij deze week. Misschien ook niet.
Dat is niet het allerbelangrijkste. Het allerbelangrijkste is dat we hem zullen blijven verwachten. En leven vanuit die verwachting.
Overeenkomstig wat hij bedoelt. Colossense 3 vers 12 zegt het zo prachtig. Kleed u zich dan. Kleed u zich dan.
Denk nog maar wat Daniel zei. Dat reine heilige leven. Kleed u zich dan. Als uitverkorenen van God. We zijn de uitverkorenen. Heilige.
En geliefde. Dat bent u. En dat ben ik. Als u de Heer kent. Bent u een heilige.
En geliefde van God. Denk daar vandaag eens over na. Wat dat betekent. Bekleed u zich dan. Als uitverkorenen van God.
Heilige en geliefde. Met innige gevoelens. Van ontferming. Van vriendelijkheid. Zacht moedigheid.
Zacht moedigheid. En geduld. En bovenal met de liefde. De band van de volmaaktheid. Dat is onze opdracht.
Dat is de opdracht die ik u van Gods wegen meegeef deze week. Zo wordt in ons leven. In onze handel en wandel openbaar. Dat we van Christus zijn.
Van Christus zijn. Ach. En mochten we voordat het de zuin klinkt nog ontslapen. Want dat is. Dat is mogelijk.
We weten niet hoeveel dagen of jaren of uren God ons nog geeft. Want ons leven is maar broos. Ook het mijne. En onze aardse tent.
Wordt of we het willen of niet. Toch afgebroken. En hij vindt het altijd zo bemoedigend. En vertroostig. Dan verlaten we ons lichaam. Wat er ook gebeurt.
Om bij de heren onze intrek te nemen. Ik zag pas een stukje. TV. Van een man die zijn vrouw vermoord had.
En hij had ze in een ton met zoutzuur gedaan. Er was niets van overgebleven.
En dat raakte ons. En toen hoorden we het getuigenis van haar moeder. En die zei. Het is vreselijk.
Wat er gebeurd is. Maar onze dochter kende de heren. En ze is nu bij hem. En krijgt een nieuw lichaam.
Dat is het geheim. Dat is het geheim. We hebben een gebouw. Een huis niet met handen gemaakt.
En dat is eeuwig. Bij de heren. Dat is mijn troost. Ik hoop ook uw troost. En dan troost het me extra te weten.
Wat Hebreeë 10 zegt. Want met één offer. Heeft hij hen die geheiligd worden. Tot in eeuwigheid volmaakt.
Wat zal het zijn. Volmaakt en rijn. Zegt een oud lied. Voor eeuwig. Met de heren te zijn. Hier vallen we soms nog.
En struikelen we. Ook al willen we het niet. In zonde. Maar we mogen het beleiden. Dan is de zondercrisis. Voor eeuwig.
Volkomen voorbij. Verblijf je daarom. Maar veel in wat komen gaat. En zie maar omhoog. Want hier beneden is het dit.
Maranatha. Amen. ***