Geteld gewogen en gebroken

Spreker

Henk Geurts

Date
July 25, 2021
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters. Fijn dat we hier mogen zijn in vakantietijd, maar toch niet minder belangrijk dat u er bent om het woord van God te horen. Goedemorgen. Zoals sommigen weten, of misschien zoals u weet, ben ik ook predikant in Amsterdam, waar ik nu bezig ben, begonnen ben om het hele boek van Daniel te behandelen.

Ik ben er niet zo ver, ik ben vanmorgen wilde ik juist vanmorgen ook een hoofdstuk hier behandelen, wat ik nog helemaal niet behandeld heb. Maar het is een zeer, zeer boeiend boek, heel interessant, een beetje mysterieus ook, maar volledig Gods woord, maar zo gedetailleerd dat je echt verbaasd bent dat Daniel zo vooruit mag zien van de Heere God.

En vanmorgen wil ik met u een gedeelte lezen uit hoofdstuk 5. Het is een troosthoofstuk. Er staat Gods oordeel over Belsaar. U denkt, oh, daar komt het.

Dat wordt wat, ja, zeker. Maar het is Gods waarheid, maar ook Gods genade. Ik wil met u lezen uit dat hoofdstuk. Het is een lang hoofdstuk, maar ik zal kijken of hoe ver ik kom en of ik wel gewoon een gedeelte lees. Het is gewoon belangrijk dat je het even weet.

Kijk, we zitten dus midden in hoofdstuk 5. Daniel is inmiddels al zo'n 80 jaar oud. In hoofdstuk 1 was hij een jaar of 4 oud, 14 jaar oud met nog drie vrienden. En toen moest hij al een keuze maken als jonge man, als jonge man om standvastig te zijn en om het woord te kiezen in de alle eenvoud met de spijswetten om stand te houden.

Dat was nogal wat. En de Heer gaf hen daar genade in. En daarna, omdat hij trouw is aan zijn woord en ook de Heer hem bijzondere dingen heeft gegeven, mag hij ook inzicht krijgen in dromen en gezichten. Want die waren heel belangrijk aan het hof van Babel.

En de Heer God ging daarop in. Er was enorme kennis van de sterrenwereld. Ik kom er zo even op terug. Maar eerst hoofdstuk 5. Er staat Gods oordeel over Belsazar. Dat wil zeggen, Nebuchadnezzar is al overleden.

Vervolgens is hij door een paar kleine koninkjes opgevolgd, toen zijn zoon. En dit zou je kunnen zeggen, is zijn kleinzoon Belsazar. Als ze het over vader hebben, zo zei men dat vroeger ook wel, dan was ook opa de vader. Zo werd dat genoemd.

Ik begin. Koning Belsazar richtte een groot feestmaal aan voor zijn duizend machthebbers. En in tegenwoordigheid van die duizend dronk hij wijn.

Onder invloed van de wijn beval Belsazar dat men de gouden en zilveren voorwerpen moest halen die zijn vader Nebuchadnezzar, zijn opa moet je dus denken, had weggehaald uit de tempel in Jeruzalem.

Omdat de koning, zijn machthebbers, zijn vrouwen en bijvrouwen eruit zouden drinken. Toen haalde men de gouden voorwerpen die men uit de tempel, het huis van God in Jeruzalem had weggehaald.

En de koning, zijn machthebbers, zijn vrouwen en bijvrouwen dronken ervan. Zij dronken wijn, goed lees wat er staat, en prezen hun goden van goud, zilver, koper, ijzer, hout en steen.

Op hetzelfde ogenblik kwamen er vingers van een mensenhand tevoorschijn, die op het pleisterwerk van de wand van het koninklijk beleids geschreven tegenover de kandelaar, en de koning zag het gedeelte van de hand die schreef.

Toen veranderde de gelaatskleur van de koning, zijn gedachten verschrikten hem, zijn heupgewichten verslapten en zijn knieën knikten. En de koning riep met kracht dat men de bezweerders, de galdeeën en de toekomstvoorspellers moest laten binnentreden.

De koning nam het woord en zei tegen de wijzen van Babel, Iedereen die de schrift kan lezen en mij de uitleg ervan te kennen kan geven, zal gekleed worden in purper met een gouden keten om zijn hals, en hij zal als derde in het koninkrijk heersen.

Toen tralen al de wijzen van de koning binnen, maar ze waren niet in staat het schrift te lezen of de uitleg ervan aan de koning te laten weten. Toen werd koning Belsazar zeer verschrikt en zijn gelaatskleur veranderde.

Ook zijn machthebbers raakten in verwarring. Naar aanleiding van de woorden van de koning en zijn machthebbers, trad de koningin, de koningin moeder staat er in een andere vertaling, dat lijkt mij beter, het huis binnen waar de maaltijd plaatsvond.

De koningin antwoordde zij, O koning, leef in eeuwigheid, laat uw gedachten u niet verschrikken, en laat uw gelaatskleur niet veranderen. Er is een man in uw koninkrijk in wie de geest van de heilige goden is, want in de dagen van uw vader is bij hem licht verstand en wijsheid gevonden, zoals de wijsheid van goden.

Daarom stelde koning Nebuchadnezer uw vader hem aan als hoofd van de magiers, de bezweerders, de galdeeën en de toekomstvoorspellers. Uw eigen vader, O koning.

Want er werd een uitzonderlijke geest, kennis en verstand om dromen uit te leggen, onthulling van raadsels en ontwarring van knopen in hem gevonden, namelijk in Daniel, die de koning de naam Belsazar had gegeven, de naam van een god was dat.

Laat nu Daniel geroepen worden, zodat hij de uitleggen van te kennen zal geven. Toen werd Daniel bij de koning gebracht, de koning aan het woord en zei tegen Daniel, Bent u die Daniel een van de ballen uit Juda die de koning mijn vader uit Juda hierin heeft gebracht?

Ik heb namelijk over u gehoord dat de geest van goden in u is en dat in uw licht verstand en uitzonderlijke wijsheid gevonden worden. Wel nu, de wijzen en de bezweerders zijn bij mij gebracht om dit schrift te lezen en mij de uitleggen van te laten weten, maar ze zijn niet in staat de uitleg van deze woorden te kennen te geven.

Ik echter heb over u gehoord dat u uitleggingen kunt geven en knopen kunt ontwarren. Nu, als u het schrift kunt lezen en mij de uitleg ervan laat weten, zult u gekleed worden in purper, een gouden keten om uw hals krijgen en zult u als derde heersen in het koninkrijk.

Toen antwoordde daar Daniel en zij in een tegenwoordigheid van de koning, Houd uw geschenken voor u zelf en geef uw beloning aan een ander. Toch zal ik nu het schrift voor de koning lezen en de uitleg ervan zal ik hem laten weten.

Wat u, o koning, betreft, de Allerhoogste God heeft uw vader Nebuchadnezzar het koningschap grootheid, eer en majesteit gegeven. Vanwege de grootheid die hij hem had gegeven bevenen en sidderen alle volken, natiën en talen voor hem.

Hij doodde wie hij wilde en hij liet het in leven wie hij wilde. Hij verhoogde wie hij wilde en hij vernederde wie hij wilde. Maar toen zijn hart zich verhief en zijn geest zich verhadde in hoogmoed, werd hij van zijn koninklijke troon gestoten en heeft men hem zijn eer ontnomen.

Hij werd uit de mensenwereld verstoten, zijn hart werd gelijk aan dat van de dieren. Zijn verblijf was bij de wilde ezels en men gaf hem gras te eten, zoals aan runderen.

Zijn lichaam werd bevochtigd door de douw van de hemel. Totdat hij erkende dat God de Allerhoogste Heerzer is over het koningschap van de mensen en daarover aanstelt wie hij wil.

Wat u, Belzassar, zijn zoon betreft, u hebt uw hart niet vernederd, hoewel u dit alles wist. U hebt zich verheven tegen de heren van de hemel, want de voorwerpen van zijn huis heeft men bij u gebracht.

En uw machthebbers, uw vrouwen en bijvrouwen hebben wijner uitgedronken. En u hebt uw goden en zilver en goud, koper, ijzerhout en stenen geprezen, die niet kunnen zien en niet kunnen horen en geen kennis hebben.

U hebt echter de God in wiens hand uw adem is, en wie al uw paden toebehoren, niet verheerlijkt. Daarom is door hem het gedeelte van de hand gezonden en de schrift geschreven.

Dit is het schrift dat werd geschreven. Mene, Mene, Tekel, Ufazin. Dit is de uitleg van deze woorden. Mene, God heeft van uw dagen uw koningschap geteld en heeft er een einde aan gemaakt.

Tekel, u bent gewogen in de weegschaal en u bent te licht bevonden. Peres, uw koninkrijk is verdeeld en het is aan meden en persen gegeven. Toen beval Belsazar dat zij Daniel in purper moesten bekleden met een gouden keten om zijn hals en dat zij van hen moesten uitroepen dat hij als derde in het koninkrijk zou heersen.

In diezelfde nacht werd Belsazar de koning van de Galdeën gedood. Tot zover. Ik heb het als titel meegegeven vanmorgen. Geteld, gewogen en gebroken.

Daniel is oud geworden. Een prachtig boek. Ik hoop dat je het ooit eens helemaal gelezen hebt en anders genoten hebt op school als het vanuit de Bijbel verteld werd.

In hoofdstuk 1 was hij nog een tiener en daar stond hij daar. Voor die machtige koning. Weggehaald door de koning, vooraf al. Voordat alle tempelroof, de tempelroof werd gepleegd.

Nebuchadnezzar is al lang weer overleden. Toen, een paar kleine koninkjes kwam, Namodinus regeerde.

Een intelligente astroloog is later koning geworden. En deze man Belsazar was eigenlijk de tweede in het rijk. Daarom werd Daniel ook derde. Hij regeerde over een gebied Babel en Omstreken.

Maar Nabonidus regeerde over het hele rijk. En moest heel veel vechten met zijn leger. En hij was ook daarmee bezig. En Daniel 5 verplaatst ons naar de laatste dag van een wereldrijk.

Dus Daniel heeft dit helemaal meegemaakt. Hij is er nu in de tachtig, zeer waarschijnlijk. Na wisseling van de wacht is hij niet meer het hoofd van de tovenaars. Want Nebuchadnezzar noemde hem Belsazar.

En de koningen later hebben waarschijnlijk wel van hem gehoord, maar niet willen weten. Dat hoor je Daniel hier ook duidelijk zeggen. Hij verwijt hem. Je zou kunnen zeggen, Daniel was aan de kant gezet. Noem het maar een soort pensioen.

Maar Belsazar is hem vergeten. Hij kent hem niet. Hij was een soort onderkoning deze Belsazar. Ik zei net al, zijn vader, Nebonidus, was bezig met een veldslag tegen de meden en persen.

En deze koning komt er niet zo best vanaf. Er is maar één hoofdstuk in de Bijbel aan hem gewijd. Het was een feestvierende koning. 24-7 feest met zo'n duizend topmensen.

Helemaal geen reden tot een feest. Er was kort geleden een grote strijd verloren. Dat lees je in de buitenbijbelse geschiedenis. Doe diezelfde, Nebonidus. Wel een feest voor de kroonprins.

Echt een feestcultuur in Babel. Zorgeloosheid. Seksuele uitspattingen met veel drank. Een groot buitensporig feest met buitensporige, baggesachtige sferen.

Rimea 51, vers 7, die leefde ook in die tijd, of voor die tijd, vergelijkt Babel met de gouden beker die de hele wereld dronken maakt. Van zijn wijn, zegt Rimea 51, vers 7, hebben de volken gedronken.

Daarom gedragen de volken zich als een waanzinnig. Er was een beetje een Las Vegas sfeer. Die sfeer kun je ermee vergelijken. Daniel 5 vertolkt dat feest.

En belt Sassar leeft dat uit. Van 625 voor Christus tot het jaar 538 voor Christus. Dat is het jaar waarin deze geschiedenis zich ongeveer afspeelt.

Voor Christus dus. Het Babylonische Rijk was een geweldige wereldmacht. Van dat beeld wat u misschien nog wel kent. Het allerbovenste gouden deel. Een wereldmacht van grote allure.

Met onvoorstelbare wetenschap. Men heeft ontdekking gedaan. Er was een geweldige wetenschap. Wat men wist van de sterren is onvoorstelbaar. Men ging er niet met raketten heen. Maar men wist ontzettend veel.

Met enorme gebouwen. Met een overdaad aan goud, luxe en welvaart. Een wereldmacht. Dat is nergens mee te vergelijken. Ook niet met de voormalige Sovjet-Unie ofzo.

Maar je moet het ergens mee vergelijken. Nu, hier in Daniel 5. Bevinden we ons in het paleis van de koning. De kleinzoon van Nebukadnezer. In het hart van de stad. En het zijn de laatste uren van dit grote wereldrijk.

Enkele uren na de geschiedenis valt de grote koning Darius. Een grote vriend van Daniel. De stad Babylon binnen. We weten precies hoe het gegaan is.

Ook al vinden we dat niet letterlijk. We weten hoe het gegaan is in de Bijbel. Maar ook hoe het gegaan is. Hoe konden ze daar komen? De rivier Uifrat liep om Babel heen. Maar uit de Bijbelse bronnen.

Dat heeft men ook gevonden. Men heeft de gracht rondom de muur aan de stad gelegen. Helemaal leeg gepompt. Leeg laten lopen. En men is gewoon door de bedding. Massaal is men daar gekomen.

Van alle kanten gelijk naar binnen gedrongen. En dat was op dat moment bezig. Terwijl zij daar aan het feest vieren waren. En Belsazar hier. De koning der Galdeeën. Het was het Galdees Babylonische Rijk.

Galdeeën waren een belangrijke invloedrijke. Mensen waren dat die heel veel van toverij wisten. Zeg maar rustig occult. Diezelfde Belsazar wordt die nacht gedood. Dat is de zetting van verhaal.

En de vraag waarmee wij nu in dit verhaal lezen. En waarop we ons bezinnen is natuurlijk. Wat vinden wij in de geschiedenis nu voor ons? Wat leert deze geschiedenis ons voor God in deze tijd?

Het antwoord op die vraag. Is gegeven in wat we lezen. Wat die hand schrijft. Koning Belsazar viel op een enorm feest.

Zei ik al. Wel vreemd als het verhaal lezen. Want het is het moment dat de stad in groot gevaar is. Wat een dwaas. De vijand ligt voor de poort. En je verwacht koortsachtig diplomatiek overleg.

Generaals in en uit. De inrichting van een crisiscentrum. Niets van het alles. Feest op 12 oktober. 539 voor Christus heeft men gedateerd. Alle topmensen.

Ambtenaren. Burgermeesters. Ze worden meegetroond naar de Belsaar. Waar gouden kroonluchters branden. En de matressen zich hebben neergevleid op geborduurde sofa's.

En de wijnen in kristallen glazen flonkert. Wel een geweldig feest. Wat moet dat worden. Nou vergeet je toch alle ellende eventjes. Zoals na corona. Nou ja na corona. Ik noem het maar een interbellum zou ik bijna willen zeggen.

Dat mensen weer lekker kunnen feesten en hossen. En ieder heeft het gevoel er moet iets worden over schreeuwd. Want dat was toch wel onbestemd. Wie gaat er nou met al zijn mensen een feest vieren.

Want onder die feesterhoes schuilt een angst. Laten we eten en drinken want morgen sterven we. En dan gebeurt er iets verschrikkelijks.

Het gouden gerij wat Nebuchadnezzar uit de tempel had meegenomen. Wordt erbij gesleept. Nebuchadnezzar haalde dat niet in zijn hoofd om dat te doen. Het was verstopt.

Ze halen het uit de archieven. En het wordt dan gebruikt. Om even te vergelijken. Een rare vergelijking misschien. Alsof je uit een avondmaals beker je feestroes zit te drinken.

Als kinderen willen wel eens uit de beker drinken. Stiekem als het voorbij is. Als het tenminste niet wijn is. Maar druivensap. Maar weet u. Dat is dan.

Dat doe je niet. Je neemt zo'n beker niet mee. Het is maar een gewone beker. Van zilver. Verzilverd. Daar ga je niet uit drinken. Maar dit was het gerij wat in de tempel stond. Wat kunnen mensen toch dom en blind zijn.

Deze schijnwereld die op instorten staat. En ze spotten met de heilige God van Israël. En wat hebben ze gedronken. Want dat is de oorzaak. En als je drinkt.

Als je veel drinkt. Dan komt de overmoed. Dan komen de sterke verhalen. Dan worden sommigen patzerig. En dan worden de mannetjesmakers komen met hun gore moppen.

Allemaal het gevolg van de drank. Ook uit Gods bekers. Je hersenen geven dan niet meer de juiste balans. Door die drank. Hoogmoed is het zesje van de drankzucht.

Och je weet toch allemaal de gevolgen van drank. Ook s'nachts komen ze hier vaak langs. Van zaterdag op zondag. Vrijdag op zaterdag. Niet hun stem inhouden.

Maar schreeuwen zo hard als ze me kunnen. Zo ook bij Belsazar. Ovidius, een dichter, zei wel eens. De nacht, de liefde, zei wel. De wijn. Ze weten niet van maat houden.

Vandaar de gouden en zilveren voorwerp uit de tempel. Ze wisten geen maat meer te houden. Nebuk had ze meegenomen. Het gaat hier om het tempelservies. Wat Mozes in zijn handen heeft gehad.

Die zijn geheiligd. Die moeten gebruikt worden. Wat zit hierachter? Ja, er was een tekort. Jazeker. Er was een tekort. Maar zo wordt het hier in het verhaal niet getekend. Het wordt expres gebruikt om de afgoden te eren.

Want de nek daarna lees je. Ze dienen de afgoden. Hier wordt geroepen. Leve Bel. Leve Marduk. Laten we drinken op Marduk. Hier verklaart Belfazaar openlijk de oorlog aan God.

Leve de koning. Hij schoffeert God zou je kunnen zeggen. Hij wil openlijk een schandaal aanrichten. Hoe durf je? Oog in oog met God. En hij deelt die bekers ook aan de vrouwen en de bijvrouwen.

Dat zijn waarschijnlijk bokalen. Ze nemen allemaal een slok. En ze geven dat zo door aan iedereen. Een erotisch festijn met vrouwen en bijvrouwen. Spelen met seksualiteit terwijl je uit Gods beken drinkt.

Hier zijn demonische krachten aan de gang. Geloof me maar hoor. Belfazaar wil het heilige van God in de grip hebben. Hij spot met God. Wat een rotcultuur.

Ook vandaag zijn er van die parties. Er wordt wat uitgeprobeerd met van alles en nog wat. Drugs. Bepaalde muziek. Seksie en overvloed in allerlei soorten en maten.

Thuis. Op vakantie. Leven door vrijheid. Een soort cultuur van vijftig tinten grijs. Een demonische feestcultuur. De heilige dingen van God worden bespot.

Vandaag de dag het woord van God. Heiligschennis. Je hoeft niet met het woord van God te komen of te citeren. Je kunt voor de rechter gedaagd worden. Zonder uitdagend te zijn.

Gods reactie kan niet uitblijven. En iedereen voelt dit is een stap te ver. En het blijkt. Opeens gebeurt er iets. Daar midden in dat feest. En de koning is de eerste die het ziet.

Hij ziet aan de overkant op een witte muur ineens de rug van een hand. Met vingers die schrijft. Zwarte letters. Zullen we maar zeggen. En al die dronken mensen.

Die lallen en die vrolijk zijn. Zijn doodstil. Iedereen kon het zien. Iedereen. Dronken of niet. Was aan de grond genageld. En daar schrijft de hand die zwarte letters op een witte wand.

Tegenover de kandelaar. Die in de tempel stond. De kandelaar. Hoe durf je. In het licht van God. Ja dat scheen er dan wel op.

Hij zal niet gebrand hebben. Als dat onder doodse stilte gebeurd is. Verdwijnt de hand. En dan blijven de letters over. Letters op een witte wand. Een soort graffiti. Zullen we maar zeggen. Wat zullen de dames geroepen hebben.

Hoe kan dat nu? Hoe kan dat nu? Dronken er wel? Zou dat nu nog kunnen? Een teken aan de hand. Een hand aan de muur. Zomaar ineens.

En als dat zou gebeuren. Wat zou je dan doen? Erger nog. Je ligt op je bed. Klein lampje misschien aan. En dan eens een hand op een muur.

Dat is wel eng. Wat zou je dan doen? Ik denk dat ik bang zou worden. Misschien niet. Nu ik in het verhaal bezig ben. In deze geschiedenis. Wat plastisch wordt er verteld.

Hoe de koning reageert. Zijn kleur verschiet. Zijn heupgewichten worden los. En zijn knieën bibberen tegen elkaar. En iedereen die naar de koning kijkt.

Ziet waarnaar hij kijkt. Er valt een doodse stilte. Je zou kunnen zeggen. Als ze vertaald hadden. Hij deed het in zijn broek. Dan snap je gelijk. Wat hij bedoeld werd. Waar was prins Pils?

Een teken aan de wand. Ja God. Kan soms teken aan de wand geven. Om ons een les mee te geven.

Ook wij lopen nog altijd op een dwaalweg. Dwaalwegen. God geeft teken aan de wand. Om je terug te roepen. Op allerlei manieren. Misschien niet zo met die hand. Een crisis in je leven.

Een opmerking die iemand naar jou maakt. Waarvan je denkt. Waarom zegt hij dan mij dat? Misschien wilde hij dat met jou. Een ziekte in je leven. Luister naar die stem.

Net zoals die TomTom. Keer om. Keer om. Je gaat fout. Misschien wel een vriendelijke dame. Maar wel duidelijk. Het is genade dat Belsazar een teken krijgt.

Hij kan zich bekeren. Net als Nideve. Of de goddeloze koning Manasse. Of schrikken we alleen als we een teken aan de wand krijgen in ons leven.

Schrikken is nog geen bekeren. Waar hebben we deze hand van God meer gezien? Was het niet toen de Heere God, Mozes, de stenen tafelen gaf?

Met de hand geschreven door God zelf? En lezen we niet dat Jezus, Gods Zoon, in het zand schreef toen de fariseerden met een overspelige vrouw kwamen aanzetten.

En hem voor het blok zetten. En hij genade gaf. Genade gaf. Want wat schreef hij? We weten het niet. Maar hij was genadig.

De vrouw mocht heengaan. Hij vergaf haar. Zouden deze letters van dezelfde hand zijn? Woorden van God? Woorden van genade?

Net zoals bij Jezus? Het Geruzamoes begint weer te komen. En de koning begint wat bij te komen. En dan zegt hij. Als hij van de allerergst van schrik bijgekomen is.

Laat de Galdeeën komen. De geleerden, de wijzen. Ik moet weten wat dat betekent. Het gekken is. Van alles.

Het gekke is. Kunt u nog herinneren die andere droom van Nebuchadnezzar? Dat hij eiste. Jullie moeten de droom weten. En dan mag je de uitleg vertellen. Hier komen ze.

En niet één weet het schrift te plaatsen. Men is daar vermoedelijk later achtergekomen waarom. Sowieso dat God dat in zich niet gaf. Er komt een bovennatuurlijke hand van God.

Zichtbaar in de geschiedenis. Daar in die balzaal bij Belsazar. En niemand die de boodschap kan lezen. Niemand kan er iets van maken. Tenslotte komt de koningin moeder.

Die nog ergens de herinnering heeft aan Daniel. Ze noemt hem ook Hidaniël. Wel, dat naam is vergeten. Gelukkig misschien maar. Ik weet dat er één uit die ballingen is van Israël.

En die was in staat knopen tot waar het dromen uit te leggen. Vraag hem erbij. En ze nodigen Daniel erbij. En dan komt hij binnen. En als Daniel binnenkomt.

Oude man. Tachtig geweest. Zit hij onmiddellijk daar die boodschap op die wand. God geeft hem direct het inzicht. Hoe is dat mogelijk?

Als er gestaan heeft op die wand wat in de Bijbel staat. Dan moeten die geleerden toch ook iets hebben gesnapt. Ik laat u het zo zien. En bovendien.

Als ik zo'n geleerde was. Maar ik wist dat verhaal natuurlijk van toen niet meer. Dan hadden we wel met elkaar wat verzonnen. En dat dat het betekende. Maar daar kwamen ze niet uit. Wie in de wereld leeft.

Wie Gods geest niet heeft. Kent Gods hand niet. En houdt er ook geen rekening mee. Niet voor niks worden we vaak uitgelachen. Toch als je met de Bijbel of als je het evangelie predikt.

Daarom is het zo heerlijk wat Esther vanmorgen vertelde. Aan die kinderen die nog zo ontvankelijk zijn. Die nog zo voor die sfeergevoelig zijn. En die woorden kunt inprenten. Maar mensen die zo versteend zijn.

Zo cynisch zijn. Misschien soms uit de kerk komen. En een negatieve vervaring hebben. Kom even met die boodschap. Ze geloven er zelf niet in. Maar daar maak je er maar wat van.

Zoals die geleerden zouden kunnen doen. Maar Daniel krijgt ineens van God het beeld. Het was een soort cryptogram.

Ik hoop dat u het hier vandaag kunt zien. Ik heb het eventjes. En waardoor ook die geleerden in verwarring kwamen. Dit was er te zien. Want het was in het Aramees.

In het Aramees. De M en H. Er waren geen klinkers bij te zien. TKL en PRS. Je leest eerst Ufarsin.

En later zie je Peres. Maar Peres is het enkelfout. En Ufarsin is het meervout. Ga ik nu maar niet uitleggen hoe dat precies zit. Dat kun je wel bij me komen vragen. Dit zagen zij. Dit zagen zij.

In het Aramees. Mene. Dit stond er twee keer. Bovenste. Mene. Mene. TKL. En dan Peres. Dus.

Wat Ufarsin. Ga ik maar nu niet uitgebreid uitleggen. Maar het is het meervout. En Ufarsin. Die F. Dat is de PH. Dat heeft met een beetje een toespeling naar de Perse. In het Aramees.

Maar je weet. Als je het Hebreeuws leest. Of Aramees. Dat lijkt een beetje op elkaar. Dan moet je enkel de medeklinkers zien. En dan moet je uit het verband er maar zien uit te halen.

Wat er staat. Nou. Als je de Israëlische kranten ziet. Zie je ook zoiets. Ga maar lezen wat er staat. Dat is lastig. Ik zal u een voorbeeld geven. Waardoor je dus makkelijk in verwarring daarmee kan raken.

Ik hoop dat ik het kan vinden. Ja. Als u dit ziet. Bijvoorbeeld. Het is gewoon in Nederlands. Die gaatjes. Dat zijn gewoon perforate gaatjes.

H. K. S. T. H. R. Nou. Denk maar eens even naar wat hier zou kunnen staan. De H zou u kunnen voorstellen. Hij.

Een K. S. T. Nou. Wat zou dat zijn? Hij kist haar. Ja. Dat is waar. Maar dat doe je. Als je dat ziet.

Ja. Ik heb het. Ik heb het antwoord. Maar het antwoord weet je alleen als je het verband weet. Als je iemand aan anderen ziet kussen. Maar als je in de tijd van de verkiezingen leeft. En.

We hebben pas in maart gehad. Alweer lang geleden. Dan zou je zeggen. Hij kiest haar. En dan kom je dus een beetje in de waarheid. Hij kiest haar. Wat moet je dan kiezen?

En dat maakt het even heel belangrijk. Dus dit. Ik heb het allebei even neergezet. Hij kust haar. Hij kiest haar. Dat moet je weten. Nou.

Nou is het even iets heel wezenlijks. Kijk. Men heeft een aantal jaren geleden ontdekt. Dat. Bij opgravingen. Men heeft daar drie soorten munten gevonden. De mine.

De tykel. En de perres. Weegstukken. Men heeft dus die munten gebruikt. Dus. Zeer waarschijnlijk hebben die geleerden. Die sowieso gods geest niet hadden.

Daar die munstukken in gezien. Die dachten in geld. In goud. En in zilver. Eventjes symbolisch vertaald. Ze dachten in puur economie. Maar Daniel wist.

En zag. Dit is niet het geval. Ze dachten in categorieën van geld en materialisme. Maar Daniel wist. En er staat niet tykel.

Er staat tekel. En dan ineens weet hij. En er staat niet mené. Maar het staat op een andere manier. Er staat geteld.

Gewogen. En te licht bevonden. Ze zaten helemaal op het verkeerde spoor. En het woord pers. Pers zit er ook al in. Het verwijst naar pers. En dan legt hij het hele verhaal uit.

En dan ziet hij hoe het uit voortvloedt. Zij waren dus verblind. En ineens ziet Daniel het. God geeft hem. Het zijn voltooide deelwoorden. Geteld. Gewogen. En te licht bevonden.

God heeft u dagen geteld. Zei hij. Hij heeft ze gewogen. Al uw daden. En de weegschaal is doorgeslagen. En te licht. En hij heeft gebroken.

Hij heeft uw rijk in stukken gebroken. De mede en de persen zouden komen. En als al die geleerden dat horen. Zeggen ze. Ja natuurlijk dat is het. Dat hadden we. Kunnen weten.

Want ze lazen ook het Aramees. Want Aramees was de taal van het land. En Daniel sprak dat ook. Want het boek Daniel is in verschillende talen. Kun je dat vinden. Stukjes Aramees. Stukjes Hebreeuws.

Dat is het. En ze staan verstomd om die boodschap. En zeggen. Ja absoluut. Die man heeft dat licht gekregen. En zagen hem een gouden keten op. Maar vlug.

Maar weet u. Ondertussen vergeten ze iets. En daarom moet je zijn hoofdstuk ook goed lezen. Daniel roept op. Belzizaar.

Keer terug tot God. Uw vader Nebuchadnezzar. Toen hij zo werd getroffen. En als een dier moest leven. Toen heeft hij zich bekeerd. Lees je zijn bekeringverhaal maar eens.

Maar u. U prijst alleen de goden van goud, zilver. En van die munten die u daar leest. Maar de God in wiens hand zelfs uw adem is. Hebt ge niet vereerd.

En daarom deze boodschap. En dit is het laatste appel wat Belzizaar krijgt. Ik vind het zo genadig. Zo liefdevol. Wat hij zich nu nog kan bekeren.

Hij kan terug gaan. En hij kan net zoals Nebuchadnezzar. Die zeven perioden lang als een dier geleefd heeft. En dat was waarschijnlijk een psychose geweest. Hij heeft iets gezien.

En toen dacht hij dat hij het zelf was. God heeft naartoe geleid. Dat hij als een dier ging leven. Het bestaat nog steeds. Het komt niet vaak voor. Maar deze ziekte bestaat. Verschrikkelijk dat je denkt dat je een koe bent.

En je gaat gras eten. Periode heeft hij het gedaan. Hij is buitengeleefd. Zijn nagels groeiden. Hij kreeg enorme veren. Zo gezegd. Maar de koning, deze koning buigt niet.

Zoals zijn opa Nebuchadnezzar. Die wijs was uiteindelijk. Hoe is dat met ons? Worden wij anders als we een teken aan de wand krijgen in ons leven?

Als ons kind iets overkomt. Als wij iets meemaken. Het hoeft niet iets groots te zijn. Het kan puur een struikeling zijn in je leven. Het kan niet zijn waar God je op wijst. En waar je me niet wil naar horen.

Of schrikken we alleen maar. Ach, ach. Dat maak ik nou weer mee. Ach. Waar zou de Heer me heen willen brengen? Zijn we anders geworden door het tekenen van God in ons leven?

En ik wil u aanbevelen om tekenen te zoeken. Maar het beste tekenen is Gods woord zelf. Gods woord zelf. Dat is het beste teken. Of misschien een persoonlijke opmerking van iemand.

Waar wil God je heen hebben? Zoals Esther. Ik vond het zo mooi. Ik verstond uit wat ze las. Ja. Ik moet die kant uit. Ik moet dus blijkbaar niet mijn eigen smaak. Of zoals ik het dacht.

En als je je niet overgeeft. Zijn de Bijbel maar woorden en letters. En dan geef je je eigen interpretatie meer. En dan doet het je ook niets meer. Je kunt de Bijbel lezen. En het niets meer doen.

Heel veel theologen lezen de Bijbel als een prachtig literair boek. Vinden ze het schitterend. Maar ze begrijpen niet van de inhoud. Zoals die grote geleerden. En dat waren geen kleine jongens hoor. Dat waren geen domme jongens.

Ook al waren ze dronk. Maar in plaats ervan eren ze de brenger van de boodschap. Gauw. Want dat was beloofd. In een purper mantel. Nou kun je nagaan.

En dat is de geschiedenis van Daniel 5. Maar wat leert God ons nu? Dat wil ik u nu voorleggen. Kort.

Ter afsluiting. Zo is ook God. Weet u dat. In je leven. God telt ook. God weegt ook. En God breekt ook.

Dat is het eerste wat er uit het hoofdstuk naar voren springt. Hem ontgaat niets uit jouw leven. Heerlijk om te weten. Maar ook wel een beetje bangstigend. Geen dag.

Geen blik. Geen woord. Geen daad. Is God dan een muggenzifter? Nee. Hij ziet door zijn bloed Jezus.

Hij ziet het reinen. Onreinheid kan dat niet. Kan dat niet accepteren. Maar hij toetst wel je daden. En hij weegt ze. Iedere dag. En hij toetst. En hij zegt. Wat stond er deze week in jouw leven.

In het centrum van je leven. Wat stond er in je leven. Wat stond er in het centrum van je leven. Waar draait het om? Als je naar huis gaat zometeen. Waar draait het om? Hij kijkt waar door je heen.

En als hij ziet hoe verwordend dat is. Ja dan kan hij met zijn gericht komen. En hij zal komen. Hij telt. Hij weegt. En hij breekt. En wij kunnen voor zijn heilig gezicht niet bestaan.

Als God onze danen weegt. En we worden gewogen. We worden dooggelicht. Dan worden we allemaal te licht bevonden. We zijn er ons van bewust. Dat we schromelijk tekort zijn geschoten. In het echt uitvoeren van Gods liefdesbevel.

Echt in het centrum van zijn wil staan. O heren. Alsjeblieft. Alsjeblieft. En eigenlijk zijn we allemaal hier. Hier staan we allemaal onder dat gericht. Als we daar niet beginnen.

Dan begrijpen we ook niet wat Goede Vrijdag en Pasen heeft betekend. En ook niet wat de maaltijd betekent. Het is niet alleen een gezellige maaltijd met Jezus aan tafel. Denk even terug.

Toen Jezus in die week. Als je terugdenkt in die week. Dan moet ik je over opvallen. Dat Jezus in de laatste week. Heel veel gelijkenissen vertelt. Die te maken hebben met het opleveren van vruchten.

De gelijkenis van de wijngaard. Toen stond de eigenaar ten einde raad zijn zoon. Om de vruchten. Die moesten opleveren. Op te halen. De geschiedenis van de tempelreiniging. Wat heeft de tempel opgeleverd?

Het is een koophuis. De vijgenboom. Hij vervloekt er zelfs eentje. En voortdurend heeft hij beseft. Het is te licht bevonden. Daarom zijn bijna onredelijke woede ter de vijgenboom.

Weet u nog? Vervloekt die vijgenboom. Hij had nog één kans geloof ik. Want ze bracht geen vrucht voort. Ik heb ook twee vijgenbomen in mijn tuin.

Prachtige bomen. Ik heb ze vorig jaar te ver ingekort. Hans. Geen grapjes maken. Maar dit jaar geen vruchten. Veel te kort. Volgend jaar hoop ik. Jezus zegt geteld, gewogen en gebroken.

En zegt hij tegen God geteld. En al die daden van die mensen zijn te licht bevonden. En dan breekt hij het brood met zijn discipel. En hij zegt. Het is mijn lichaam.

Voor u verbroken. En dan zegt hij tegen God. Zegt zijn vader. Neem mij maar. Breek mij maar. Hier ben ik o God. Om uw wil te doen. Ja meer dan Daniel is hier.

Daniel kan eigenlijk alleen maar oproepen tot bekering. Hij wijst naar Jezus. En in veel opzichten is hij een voorbeeld van hem. Ik vind het een geweldig wonder deze man. Maar bij Heer Jezus.

Nee. In zo'n decadente cultuur stand houden. Ik vind het werkelijk ongekend. En broeders en Russen. Ik roep u op. In deze cultuur waarin wij vandaag leven. Met alles wat opkomt.

En ik bedoel niet al die discussies die we de laatste tijd misschien hebben. Maar blijf bij hem aankloppen. En vast bij hem zitten. Het grote wonder en een diepe heenwijzing. De heilige God.

Die geen welgeval heeft aan de dood. Ook niet aan die dood van Belsazar. Want we zien dat Nebuchadnezer tot het licht komt. In zekere zin. Daniel blijft oproepend tot bekering.

Maar die Jezus zegt. Vader. Ik ben gereed. Deze mensen zijn allemaal te licht. Gewogen. Te licht bevonden. Maar ik ben gebroken.

Ik ben gebroken. Belsazar heeft zich niet klein gemaakt. Voor God. Terwijl zijn adem in zijn hand is. Zei Daniel. Hij kende geen nederigheid.

Dat is nodig voor God. Dit is een oorlog. Je moet je wel overgeven. Je moet wel bereid zijn. De dingen. Die in teken van jou zijn aan de wand. Dat is heel persoonlijk. Om je overgeven.

Dan krijg je volledig. Datgene wat. Waardoor hij gebroken is. Die genade. En dan ga je de schrift begrijpen. En dan krijg je volledig.

Wat hem toekomt. Bij Belsazar. Belsazar. Wet het handschrift niet uitgewist. Weet u. Bij ons wel.

Colossens 2 vers 14. Hij heeft het handschrift tegen ons uitgewist. Dit handschrift was. Ik lees het letterlijk. Met de bepalingen tegen ons gericht.

En hij heeft dat uit het midden weggenomen. Door het aan het kruis te nagelen. Hier kan ik tegen zeggen. Heren. Halleluja. Ik heb niets aan mezelf te danken.

U hebt dat handschrift. Wat geschreven is tegen mij. In uw woord. Hebt u uitgewist. Colossens 2 vers 14. Zoek het maar op. Verschillende vertalingen. Zo is hij in de hof gebonden.

Om ons te ontbinden. Zo heeft hij ontelbare smaadheden gedragen. Omdat wij nimmer te schande zouden worden. Zo is hij als onschuldige.

Ter dood veroordeeld. Hij heeft niet gezegd. Toen hij aan het kruis ging. Het is voorbij. Het is klaar. Nee. Het is volbracht. En dat is. Waar Kees zo nog iets van gaat zeggen.

Dat is wat we vieren bij het avondmaal. We deugen allemaal voor geen hout. En we mogen geknield in nederigheid. In overgaven bij hem komen. En op die gronden.

Mogen we aan die tafel bij hem. Geteld. Gewogen. Gebroken is hij voor ons. En wij. Het handschrift.

Is niet meer tegen ons. We zijn bevrijd. Hij nodigt jou uit. Vergeeft zelfs alles. Wat je gedaan gedacht. Geef je over hem.

Tot eer. Van zijn naam. Amen. Keninaar. ***