Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen broeders en zusters. Fijn om hier weer mensen om ons heen te hebben. Maar ook de mensen thuis.! Fijn om hier weer te zijn. En ik heb iets meegebracht vanochtend.
Of eigenlijk moet ik zeggen, mee teruggebracht. Voor degenen die het niet kunnen zien, dit is een deeltje van de kinderbijbel over David en Goliath. En waarom zeg ik mee teruggebracht?
Als het openslaat, dan staat hier voorin een mooi briefje dat dit een kerstgeschenk is voor mij. Uitgereikt door de zondagsschool van de reddingshark in 1990. U kunt zich voorstellen, als zevenjarig jochie is dit natuurlijk een prachtig geschenk om te krijgen.
Als ook nog eens je eigen naam er voorop staat. David en Goliath. Maar het ook nog eens een verhaal is wat zo tot de verbeelding spreekt. Het is een verhaal wat we natuurlijk veel vertellen voor kinderen.
Waar veel liedjes over zijn. En dat is geweldig. We hebben net een geweldige gepassioneerde oproep hier gehoord voor het kinderwerk. Nou die kan dit voorbeeld denk ik alleen maar van harte beamen.
Dat ik dit als zevenjarig jochie in een boekje hierover heb gekregen. En u 31 jaar later over hetzelfde onderwerp hier mag spreken. Juist hier al die jaren op de zondagsschool doorgebracht. Maar aan de andere kant moeten we misschien ook herkennen dat sommige verhalen daardoor voor ons zo bekend zijn geworden.
Dat ze eigenlijk bijna spreekwoordelijk voor ons zijn geworden. Want dat is David en Goliath. Het is de kleine David tegenover de reus Goliath. Dat we soms misschien wel eens voorbij gaan aan de diepere lagen die in de geschiedenis zitten.
Dat we blijven bij de boodschap die erin zit en die zelfs voor kinderen te begrijpen is. Wat geweldig is en die moeten we vertellen. Maar als we zo doorgroeien in ons geloof mogen we daar ook een stap verder in maken.
En verder gaan kijken wat deze geschiedenis nou werkelijk te zeggen heeft. En dat wil ik met u gaan doen vanochtend. Misschien wilt u met mij opslaan 1 Samuel. 1 Samuel 17.
En ik zal daaruit een aantal stukken lezen. En in dit keer is het voordeel dat het zo'n bekende geschiedenis is. Dat u waarschijnlijk de missende gedeeltes zelf ook zo kunt invullen. Maar omwille van de tijd zal ik een aantal fragmenten lezen.
Ik begin in 1 Samuel 7 vanaf vers 4. We kennen de geschiedenis. De Filistijnen en de Israëlieten liggen tegenover elkaar gelegerd. En dan in vers 1 Samuel 17 vers 4 lezen we.
Toen kwam er een kampvechter tevoorschijn uit het leger van de Filistijnen. Zijn naam was Goliath uit Gad. Zijn lengte was 6 L en een span.
Hij had een bronzen helm op zijn hoofd, een geschubd harnas aan. Het gewicht van het harnas was 5000 sikkel brons. Hij droeg een bronzen scheenplaat boven zijn voeten.
En een bronzen werpspies op zijn schouders. De schacht van zijn speer was als een weversboom. En de punt van zijn speer was van 600 sikkel ijzer. En de schildrager ging voor hem uit.
Hij stond daar en riep de gelederen van Israël toe. Hij zei, waarom zou u uittrekken om u op te stellen voor de strijd? Ben ik niet een Filistijn en bent u geen dienaren van Sal?
Kiest u een man uit die naar mij toekomt. Als hij met mij vecht en mij kan verslaan, zullen wij u tot slaven zijn. Maar als ik hem overwin en hem versla, zult u ons tot slaven zijn en ons dienen.
Verder zei de Filistijn, heden honik de gelederen van Israël, geef mij een man om samen te vechten. Toen Sal en heel Israël deze woorden van de Filistijn hoorden, waren zij ontsteld en werden zeer bevreesd.
En dan maak ik een vrij grote sprong naar vers 26. David wordt er door zijn vader op uitgestuurd om zijn broers van eten te gaan voorzien. Zijn broers vechten mee in het leger van Sal.
En in vers 26 lezen we. Toen zei David tegen de mannen die bij hem stonden, wat zal men de man doen die deze Filistijn verslaat en de smaad van Israël afwendt?
Want wie is deze onbesneden Filistijn wel? Dat hij de gelederen van de levende God durft te honen? En dan spring ik weer verder naar vers 31 en dan lezen we.
Toen de woorden die David gesproken had gehoord werden en in de tegenwoordigheid van Sal werden verteld, liet deze hem halen. David zei tegen Sal, laat geen mens vanwege hem de moed laten zinken.
Uw diener zal gaan en met deze Filistijn vechten. Maar Sal zei tegen David, je bent niet in staat naar deze Filistijn te gaan om met hem te vechten. Want jij bent een jongen en hij is een strijdbare man van zijn jeugd af.
Toen zei David tegen Sal, uw diener weide de schapen van zijn vader en kwam er een leeuw of een beer die een schaap van de kudde wegnam, dan ging ik hem achterna, sloeg hem neer en redde het uit zijn bek.
En als hij mij dan aanviel, greep ik hem bij zijn baard, sloeg hem neer en doodde hem. Uw diener heeft zowel leeuw als beer verslagen. Zo zal deze onbesneden Filistijn zijn als een van hen, omdat hij de gelederen van de levende God gehoond heeft.
Verder zei David, de heren die mij uit de klauwen van de leeuw gered heeft en uit de klauwen van de beer, die zal mij redden uit de hand van deze Filistijn. Toen zei Sal tegen David, ga heen, de heren zijn met je.
Vervolgens kledde Sal David met zijn eigen kleren, zette een bronzen helm op zijn hoofd en deed hem een harnas aan. David gordde zijn zwaard aan over zijn kleren en wilde gaan, maar hij was ongeoefend.
Toen zei David tegen Sal, ik kan hierin niet lopen, want ik ben ongeoefend. En David deed ze weer uit. Hij nam zijn staf in zijn hand, koos voor zich vijf geladde stenen uit de beek en legde ze in de herderslas die hij had, te weten in de zak.
En zijn slinger was in zijn hand. Zo naderde hij tot de Filistijn. De Filistijn kwam gaandeweg dichter bij David en de man die zijn schild droeg liep voor hem uit.
Toen de Filistijn opkeek en David zag, verachtte hij hem, want hij was nog maar een jongen, rossig en knap van uiterlijk. De Filistijn zei tegen David, ben ik een hond, dat je met stokken naar mij toe komt?
En de Filistijn vervloekte David bij zijn goden. Daarna zei de Filistijn tegen David, kom naar mij toe, dan zal ik je vlees aan de vogels in de lucht geven en aan de dieren op het veld.
Maar David zei tegen de Filistijn, U komt naar mij toe met een zwaard, met een spier en met een werpspies, maar ik kom naar u toe in de naam van de heren van de legermachten, de God van de gelederen van Israël, die u gehoond hebt.
Op deze dag zal de heren u in mijn hand overleveren. Ik zal u verslaan en uw hoofd van u wegnemen. Ik zal deze dag de dode lichamen van het leger van de Filistijnen aan de vogels in de lucht geven en aan de dieren van de aarde.
En heel de aarde zal weten dat Israël een God heeft. En deze hele gemeente zal weten dat de heren niet door zwaard of door speer verlost, want de strijd is van de heren.
Hij zal u in onze hand geven. Nou, we weten heel goed wat er vervolgens gaat gebeuren. Ik ga nou juist misschien het meest spannende stukje overslaan, maar ik wil met name de nadruk leggen op de woorden van David, van Sal en van Goliath.
Maar nog één vers tot slot, sorry, twee versen, vers 57. David verslaat Goliath natuurlijk en dat gaat precies gebeuren wat David heeft aangekondigd.
En dan in vers 57, Tot zover het gedeelte.
En ik zei het al, ik wil met u gaan kijken naar de diepere laag in deze geschiedenis. Gaat het nou inderdaad over die kleine jongen tegenover de grote reus? Of zit er meer in het verhaal?
En daarvoor wil ik met u vanochtend de vier hoofdrolspelers van dit verhaal langsgaan en kijken wie ze zijn, om zo het verhaal beter te begrijpen. De vier hoofdrolspelers zijn Goliath, Sal, David en nog een vierde hoofdrolspeler waar we het tot slot over gaan hebben.
Allereerst Goliath. Nou, wie was nou deze Goliath? Uit deze geschiedenis leren we vooral hoe Goliath de fysiek uitzag. Dat hij zo'n drie meter lang was.
Dat hij een enorme bepansering droeg. En aan die beschrijving kunnen we al zien dat het nou geen gewone man was. En verder leren we dat hij uit gat kwam.
Ook geen gewone plaats, zoals we straks zullen zien. Maar de Bijbel vertelt ons eigenlijk veel meer over wie Goliath was, zei het wat indirect. En daarvoor wil ik u een beetje mee terugnemen de geschiedenis door.
Terug de Bijbel in om te kijken wie Goliath was. Later in het boek Samuel en ook in Kronieken, dan verslaan de mannen van David nog een aantal reuzen.
En die worden daar Revaïte genoemd. En twee van die Revaïten komen ook uit gat. Ze verslaan Isbi Ben op, Saf Bet Halachmi, die de broer van Goliath wordt genoemd, en een man van grote lengte, met zes vingers per hand en zes tenen per voet, lezen we nog over.
Die vier verslaan zij nog. Nu, Goliath was dus ook een Revaït, net zoals die andere vier. En ook in Deuteronomium bijvoorbeeld, lezen we over een Revaït.
Och, de koning van Bazan, die een bed heeft van zo'n 4 bij 2 meter. Ook een reus dus. Dus die Revaïten waren blijkbaar een heel volk van reuzen.
En dat blijkt ook wel uit Deuteronomium. Ik zal het citeren. Er staat in Deuteronomium 2, vers 10 en 11, over het land Kanaan. De Emieten woonden er vroeger in.
Een groot en talrijk volk, even lang als de Enakieten. Ze werden ook tot de Revaïten gerekend, evenals de Enakieten. Maar de Moabieten noemden hen Emieten.
Dus uit deze tekst maken we op dat er nog veel meer reuzenvolken waren. De Emieten, de Enakieten. En iets verderop wordt ook nog verteld over de Zamzumieten. Nou, dat woord Enakieten, waar ook de Revaïten toe behoorden, is blijkbaar een soort verzamelnaam voor deze reuzen.
Want we komen ze ook tegen, bijvoorbeeld bij de twaalf verspieders, als die het beloofde land intrekken. Als zij terugkomen bij Mozes, dan zeggen ze, wij hebben er ook reuzen gezien in dat land, nakomelingen van Enak.
Wij waren in onze eigen ogen als sprinkhanen. Dus Goliath was een nakomeling van deze Enakieten. Een nakomeling van de oorspronkelijke inwoners van dat land, Canaan, die daar woonde voordat met het beloofde land introk.
En opvallend is dat er hier in nummerie 13, wat ik net heb geciteerd eigenlijk, dat heb ik niet genoemd, maar wat die verspieders zeggen, is dat er nog een andere naam voor die Enakieten wordt gebruikt.
Het woord dat hier voor reuzen wordt gebruikt, het woord dat verspieders voor reuzen gebruiken, is nefilim. Nou, nu kan ik me voorstellen dat de term nefilim, het Hebraïse woord nefilim, misschien niet meteen wat zegt, maar die nefilim, die komen we ook vlak voor de zondvloed tegen.
Dus we komen nog een klein stukje verder terug in de geschiedenis. In Genesis 6, daar lezen we vanaf vers 1, Genesis 6 vers 1, reuzen, daar staat opnieuw dat woordje nefilim, op de aarde, toen God's zonen bij de dochters van de mensen waren gekomen, en die kinderen voor hem baarden.
Dit zijn de geweldenaars van oude tijden af, mannen van naam. Nu, wat gebeurt hier in dit stukje, wat Genesis beschrijft, vlak voor de zondvloed? God's zonen, engelen, of beter gezegd gevallen engelen in dit geval, hebben gemeenschap met dochters van mensen.
En de kinderen die daaruit geboren worden zijn nefilim, reuzen. En dat woord nefilim betekent letterlijk dan ook gevallene. Nu, voor God was dit een van de belangrijkste aanleidingen voor de zondvloed.
Het is namelijk een poging die gebeurde, een poging van Gods tegenstander, om de scheppingsorde van God volledig over hoop te gooien. God had het zo geschapen, man en vrouw, mensen en engelen, alles apart gescheiden, geordend.
En hier wil Gods tegenstander eigenlijk die orde over hoop gooien, door dat samen te laten gaan, wat God niet zo bedoeld had. En we lezen ook dat ze er na die dagen waren.
Dus ook na de zondvloed waren er nog nefilim. Dus wie is Goliath? Goliath is een refeït, is een enakiet, is een nefilim, een nakomeling van wat ik hier zou noemen, uit basis van Genesis 6, eigenlijk een demonisch geslacht.
Het resultaat van een opstand tegen God als schepper. Dus die strijd die zich tussen David en Goliath afspeelt, is niet alleen maar de strijd tussen een jonge man en een reus, of de strijd tussen Israël en de Filistijnen.
Nee, ik geloof dat het hier ten diepste om een geestelijke strijd gaat. En met dat in het achterhoofd wil ik naar het volgende punt komen. En we zullen gaan, en we zullen zo zien dat die punten bij elkaar komen.
Ik wil met u gaan naar Sal, die tweede hoofdrolspeler. Nu, wie is Sal? Ik denk dat we daar vrij kort over kunnen zijn. We weten het antwoord op die vraag al grotendeels.
Sal is in de eerste plaats hier de koning van Israël. De koning zoals Israël die graag zag. Want hij was de koning toen Israël een koning vroeg die zij kregen. Eerder in het boek Samuel dan lezen we dat Sal de knapste onder de Israëlieten was.
En langer dan de rest van het volk. En over Sal wordt vaak heel negatief gesproken. En op heel veel punten is dat terecht. Maar wat we wel zien is hier dat Sal als de koning van Israël de strijd aangaat met de Filistijnen.
Hij beschermt Israël zoals hij hoort te doen als koning. En toch is ook hij, de langste man van Israël, die groter was dan de rest van het volk, bang als er een reus voor het volk komt te staan.
En vanuit zijn angst die heel begrijpelijk is, die we denk ik allemaal zouden ervaren, vanuit die angst komt Sal met allemaal menselijke oplossingen.
Hij gaat zijn mannen geld aanbieden. Hij gaat zelfs zijn eigen dochter aanbieden als ze met Goliath vechten. En als David dan komt om te vechten dan biedt Sal hem zijn eigen wapens aan.
Overigens verpand dat hij, als hij al vermoedt dat David de strijd gaat verliezen, dat hij dat toch aan David overlaat om te gaan doen. Sal komt er met menselijke oplossingen.
We zien helemaal nergens in deze geschiedenis dat Sal dat geestelijk aspect van deze strijd ziet. En dat is trouwens niet de eerste keer in het leven van Sal dat hij de geestelijke kant niet ziet.
Hij had ook eerder de koning van Amalek gespaard en van de buit genomen tegen Gods expliciete opdracht in. En dat kost hem dan ook uiteindelijk zijn koningschap.
Dus wat we zien, Sal is de koning van Israël die het geestelijke aspect van de strijd niet ziet. En dan komen we bij de hoofdpersoon in deze geschiedenis.
David. Sal was weliswaar koning op dit moment van deze geschiedenis, dat we dat lezen. Maar David is hier de rechtmatige koning.
Al ziet niemand dat op dit moment dat deze geschiedenis zich afspeelt, ziet niemand David nog als rechtmatige koning. Alleen zijn vader en zijn broers waren erbij toen Samuel hem gezalfd was.
Want dat was hij op dit moment al, gezalfd door Samuel. Hij was de koning die door God was uitgekozen. En niet de koning zoals het volk die graag zag. Sal was met een kruik gezalfd, breekbaar.
David was met een hoorn gezalfd, een teken van kracht. En bij zijn salving zegt de Heere tegen Samuel, dat kunt u laten opzoeken, in Samuel 16, vers 7. De mens ziet aan wat voor ogen is, maar de Heere ziet het hart aan.
God had Davids hart gezien, een hart dat naar hem uitging. En daarom ook andersom, ondanks zijn fouten die David had in zijn leven, zijn hart ging naar God uit.
En daarom was David een man naar Gods hart. God keek niet in de eerste plaats naar zijn fouten, maar of zijn hart naar hem uitging. Dus wat gebeurt hier?
Israël is verwikkeld in een strijd met een geestelijke achtergrond. En de koning van Israël ziet dat niet. Maar dan komt de rechtmatige koning van Israël op het toneel.
En hij ziet duidelijk dat geestelijke aspect wel. En dat is waarom ik juist die woorden van David heb gelezen. Hij heeft het niet over de Filistijn die met Israël spot, want dat was wat er fysiek gebeurde.
Hij heeft het over de Filistijn die de gelederen van de levende God hoont. Hij spreekt heel anders over deze strijd. En de levende God staat in de Bijbel altijd tegenover de afgoden, die levenloos zijn.
En tegen Sal zegt David dat de Heere hem zal redden. Maar de climax van Davids geestelijke taal is wel als hij tegenover Goliath zelf staat. Dan zegt hij tegen Goliath dat hij komt in de naam van de Heere.
Dat hij hem zal verslaan. En dat heel de aarde zal weten dat Israël een God heeft. Weet u wat ik mij afvroeg toen ik deze woorden van David tot Goliath las?
Waar David de autoriteit haal vandaan houdt om met zulke woorden tot Goliath te spreken. Want we lezen nergens in deze geschiedenis dat God David heeft gezonden om Goliath te gaan verslaan.
Dat hij hem een opdracht had gegeven. Nee, waar David voor kwam was om zijn broers te eten te brengen. Dat was de opdracht van zijn vader. Hij kwam niet om een reus te verslaan. En toch is er bij David geen enkele twijfel te bespeuren.
Hoe kan David dit met zoveel zekerheid tegen de reus zeggen? Ik denk dat het antwoord daarop tweeledig is. Ten eerste lezen we bij David Zalving dat de geest van de Heere vanaf die dag vaardig was over David.
David werd dus door de geest geleid. En niet voor niets noemt Petrus David later ook een profeet. Dat slaat met name ook op zijn psalmen die profetisch zijn.
Maar ik denk ook hier spreekt hij profetische woorden tot Goliath. Maar het tweede is dat David handelde volgens de opdracht die oorspronkelijk aan het volk Israël gegeven was.
Als rechtmatige koning vervulde hij een van de taken die aan het volk gegeven waren. En wat bedoel ik daarmee? Daarvoor moeten we opnieuw een klein stukje terug in de geschiedenis.
De naam Israël betekent dan ook strijder gods.
En dat slaat natuurlijk in eerste instantie op Jacob's strijd bij en worsteling met God. Maar ik denk dat we het ook hierin mogen zien dat Israël het instrument was om gods strijd te voeren.
Onder leiding van Jozua gebeurt dat uitroeien van het volk ook grotendeels. Maar als Jozua's werk wordt opgezomd in Jozua 11 dan staat er een klein zinnetje tussen.
Daar staat in Jozua 11 vers 22. Er bleef niemand van de enakieten over in het land van de Israëlieten. Alleen in Gaza, Gad en Asdot zijn er overgebleven.
Nou waar kwam Goliath vandaan? Goliath kwam uit Gad. Een van de plekken die ze hadden overgelaten waar de volken, de reuzen niet, waren uitgeroeid. Dus die opdracht die aan Israël was gegeven door God, die was niet ten volle uitgevoerd in het land.
En dan ziet u dat David hier eigenlijk als vertegenwoordiger, als rechtmatige koning van Israël, eigenlijk die taak die aan Israël was gegeven gaat afmaken.
Ik geloof dat hij daar ook zijn autoriteit van aanhaalt. En dat dat ook de reden is waarom Davids mannen laten nog die andere vier reuzen verslaan, die ik al eerder noemde. Nu, ik weet, men heeft er nog wel eens moeite mee met dit stukje van de Bijbel.
Niet David en Goliath, maar met dat stukje dat Israël die andere volken moest uitroeien. Nou ten eerste zou ik daarop willen zeggen, zoals we hebben gezien, gaat het niet om gewone volken, maar om reuzen.
Wanneer de kleine David de grote Goliath verslaat, vinden we dat een geweldig verhaal. Maar wanneer het kleine Israël volken van reuzen verslaat, dan hebben we daar wat meer moeite mee.
Nou, als we moeite hebben met Gods strijd tegen deze volk, moeten we goed beseffen waarom God die strijd met hen heeft. Het eerste punt is wie ze waren, dat hebben we gezien. Ze waren het resultaat van een opstand tegen Gods scheppingorde.
Het tweede punt is dat wat ze deden. En daarvoor citeer ik Deuteronomium 18 vers 9. Daar wordt het volk Israël gewaarschuwd. En zo gaat het nog even verder met een opzomming met allerlei occulte bezigheden.
Die occulte bezigheden kwamen bij deze volken vandaan. Ze worden gekenmerkt door waarzeggerij en tovenarij. De kinderoffers komen bij deze volken vandaan.
Kunt u zich dan voorstellen dat God daar een afschuw van heeft? Dat de kostbare levens van zijn schepselen, van de kinderen die geboren worden, dat die geofferd worden aan de afgoden door deze volken.
En alsof dat nog niet genoeg was, was er ook nog het gevaar dat de rest van de wereld de gewoontes van deze volken zou overnemen. Israëls slechtste koning in de geschiedenis, koning Agab, daar staat ervan in 1 Koning 21 dat hij zijn inspiratie bij deze volken vandaan haalde voor wat hij deed.
Dus kunt u zich voorstellen dat God dit gruwelijke wat hier gebeurt een halt toe wil roepen en zijn volk wil beschermen, maar ook de rest van de wereld hiertegen wil beschermen.
En het derde punt is waar ze woonden. Het is heel opvallend dat wanneer Abraham het beloofde land inkomt, heel expliciet wordt gezegd dat de Kanaanieten toen in dat land woonden.
Zou het toevallig zijn dat dan juist deze demonische volken woonden op de plek waar God zijn plannen wilde uitvoeren, waar hij de Messias geboren zou laten worden, de plek waar hij vanuit zal regeren, want als de Heer Jezus terugkomt dan zal hij regeren vanuit Jeruzalem, de plek vanuit waar hij de wereld vrede en gerechtigheid wil brengen, zou het toevallig zijn dat juist op deze plek deze demonische volken woonden, waar God zijn reddingsplan voor de wereld wilde gaan uitvoeren.
Dus zo zijn er minstens drie redenen waarom God moest gaan ingrijpen. En zelfs ondanks al hun gruwelijkheden heeft God ook aan hen nog genade betoond voordat hij ingreep.
God had het al aan Abraham beloofd dat hij het zou doen, maar hij zegt erbij tegen Abraham dat hij pas na de vierde generatie het volk Israël er zou wonen. Waarom moest Abraham's nageslacht 400 jaar wachten, omdat de maat van de ongerechtigheid van de Amoriten nog niet vol is.
God wilde wachten tot het zover een potom punt kwam dat hij echt moest ingrijpen. En zelfs die 400 jaar lang laat hij zijn eigen volk in slavernij gaan in Egypte, omdat de maat van die ongerechtigheid niet vol was.
Dat er als het ware nog genade ook voor hen was. En dan, terwijl die reuze 400 jaar lang kinderen offerden, tovenarij beplegen, zit Gods volk in slavernij.
En als God dan in gaat grijpen na die 400 jaar, dan is het zelfs geen zondvloed zoals hij eerder had gedaan, maar een hele gerichte veldtocht specifiek tegen deze volken.
Dus heeft God buitensporen geweld gebruikt? Nee. Eerder een hele gerichte militaire missie, waarbij Israël zijn strijder is, en David als rechtmatige koning van Israël, voltooit deze missie van Israël.
Nu, we gaan naar ons persoonlijke aspect kijken, naar het persoonlijke aspect van deze geschiedenis. Als we David en Sal vergelijken hoe zij in deze strijd staan, is het naar ons heel belangrijk om bij onszelf te raden te gaan, hoe wij zelf naar de werkelijkheid om ons heen kijken.
David zag heel duidelijk wat er zich geestelijk gezien om hem afspeelde, achter de fysieke wereld. Zien we net als David wat er geestelijk gezien om ons heen afspeelt, of zien we die niet?
Zoals Sal, zijn we alleen maar met de menselijke oplossing bezig. Zijn we ons bewust dat wij spelers zijn in een geestelijke strijd? En daar bedoel ik niet dat wij een geestelijke strijd moeten gaan voeren, of een aanval, of plannen moeten gaan maken om steden te gaan claimen.
Nee, de Bijbel spreekt in Evesie heel duidelijk dat we een wapenrusting hebben gekregen om stand te houden, om ons eigen geloof te beschermen, onze eigenlijke geestelijke situatie.
Niet om een strijd aan te gaan, die is aan de Heer. Kijken we met Gods ogen naar de wereld om ons heen?
Dat kan bijvoorbeeld te maken hebben met nood die we om ons heen zien. Geestelijke nood. Zien we de nood van de mensen om ons heen? Van onze vrienden, van onze collega's, van de mensen in de straat, onze buren, onze familieleden.
Kijken we met Gods ogen naar hen en zien we wat zij nodig hebben. In de eerste plaats natuurlijk het evangelie, wat voor een ieder geldt die God niet kent. Zien we dat en gaan we daarna handelen?
Het kan te maken hebben met hoe we tegen de maatschappij aan kijken om ons heen. Want ook vandaag de dag zien we nog dat mensen ingaan tegen Gods scheppingsorde op allerlei manieren.
Ook vandaag zien we dat jonge kinderlevens op het spel worden gezet en worden beëindigd. Hoe kijken we ernaar, naar die dingen die gebeuren?
En zien we Gods pijn en verdriet erin? Het kan te maken hebben met dat God bespot wordt om ons heen. En staan we dan nog op en komen we uit voor ons geloof, voor wie we zijn?
En staan we daarvoor? Het is een persoonlijke les voor ons om mee te nemen. Hoe kijken we naar de wereld om ons heen? En zijn we bezig met de dingen die God ziet? Alka had het vanochtend over Hannah, die haar leven op God gericht had en op hem focuste.
David deed dat duidelijk ook. En ik denk dat dat ook een les voor ons vandaag is en een vraag voor ons vandaag. Focus ons leven op de Heer. Vragen we wat Hij wil. Kijken we met zijn ogen naar de wereld om ons heen.
En tot slot willen komen bij die vierde hoofdrolspeler. Daar ga ik mee afsluiten. Want die vierde hoofdrolspeler in deze geschiedenis is natuurlijk niemand minder dan God zelf.
Hij is de grote hoofdrolspeler en David is eigenlijk alleen zijn instrument. En deze geschiedenis wijst niet alleen naar die geestelijke strijd. Deze geschiedenis wijst ook naar Gods handelen in de toekomst.
Want David is allereerst in deze geschiedenis een beeld van de Heer Jezus. Zoals David Goliath uiteindelijk dood met zijn eigen zwaard. Zo heeft de Heer Jezus Satan overwonnen met zijn eigen wapen.
Namelijk de dood. Hebreeu 2 vers 14 zegt dat Hij door de dood, Hem die macht had over de dood, dat is de duivel, teniet heeft gedaan. Satan is met zijn eigen wapen verslagen.
Net als Goliath. En dit onderstreept trouwens ook nog eens Goliaths demonische achtergrond. Hier zie je het beeld van de Satan. Maar de geschiedenis kijkt verder dan de kruising en opstanding waar de Heer Jezus deze overwinning heeft behaald.
Heel veel elementen uit deze geschiedenis verwijzen ook naar wat de Heer Jezus zal doen bij zijn wedekomst. David heeft het erover dat de smaad van Israël wordt afgewonden als deze Filistijn wordt verslagen.
Hebben we gelezen. Nu de Heer Jezus staat in Jezaai 25 vers 8. Zal de dood voor altijd verslinden en de smaad van zijn volk wegnemen van heel de aarde.
Als de Heer Jezus terugkomt dan zal Hij net als David de smaad van Israël afwentelen. Van David lezen we dat hij stopt bij de beek om daar vijf gelade stenen te pakken.
Psalm 110, wat ook profetisch is. Psalm 110 vers 7 spreekt over de Messias bij zijn wedekomst die onderweg drinkt uit de beek.
Wat dat betekent gaan we nu niet op in, maar we zien de vergelijking met David. David, het bekendste stukje natuurlijk van de geschiedenis, die slingert die steen weg.
Zacharia 9 vers 14 zegt, De Heer zal boven hen verschijnen als een bliksem zal zijn pijl uitschieten. Dat spreekt over de Heer die zelf zal strijden voor zijn volk.
En dan zien we dat als David de reus verslagen heeft, dat de rest van de mannen van Israël en Juden opstaan en de rest van de Filistijnen achtervolgen. In Zacharia 12 vers 8 lezen we ook over de wedekomst.
Op die dag zal de Heer de inwoners van Jeruzalem beschermen. Wie onder hen wankelt, zal op die dag als David zijn. Dus als de Heer bij zijn wedekomst voor zijn volk strijdt, dan mag opnieuw zijn volk daar een aandeel in hebben.
Achter hem aangaan. Net zoals dat bij David het geval was. En ik heb bewust dat vers afgesluit dat Sal vraagt van wie ben jij een zoon, jongeman?
En daarbij moest ik denken aan Psalm 24. Wie is deze koning der ere? De Heer sterk en geweldig. De Heer geweldig in de strijd. En zo zien we dat deze geschiedenis ook wijst op de toekomst.
Dat wanneer de Heer Jezus komt als koning van Israël, de glorie van die koning zal afstralen op zijn volk die de smaad van hen zal wegnemen. En zo mogen ze alsnog weer hun taak vervullen in de toekomst door in Gods naam zijn vijanden te bestrijden.
Nu zijn de leiders van Israël nog als Sal. Ze vechten wel voor een volk, maar nog met aardse wapens. Maar straks komt de rechtmatige koning van Israël zijn broeders opzoeken.
Hij zal zelf ingrijpen en zelf strijden. En daar komt hij niet als een kleine jongeman zoals David. Als hij komt in al zijn grootheid, dan moeten zelfs de poorten verhoogd worden, zegt deze Psalm 24 die ik net citeerde.
En net zoals David en Goliath eindigt met de vraag naar David, wil ik ook eindigen. Van wie is hij een zoon, de Heer Jezus? Wie is deze koning, de ere die wij kennen?
En dat is de vraag aan ons. Hoe kent u, hoe ken jij de Heer Jezus? In de eerste plaats is die vraag, kent u, ken jij de Heer Jezus als persoonlijke verlosser die ook voor ons de dood heeft overwonnen en waar wij hem mogen delen?
Maar dan ook de vraag, kent u, ken jij zijn grootheid? Zijn rechtvaardigheid? Zijn rechtvaardigheid? Dat zelfs geen demonisch volk van hem kan bestaan.
Dat we hem niet alleen dienen als onze verlosser die naar ons toe is gekomen. Maar dat we hem ook dienen als de koning, de ere die hoog en verheven is. En die alle aanbidding en onderwerping waard is.
Ik sluit af met de woorden van Psalm 24, vers 8. Wie is deze koning, de ere, de Heer sterk en geweldig? De Heer geweldig in de strijd.
Hef uw hoofden op, o poorten. Ja, verhef ze eeuwige deuren, opdat de koning, de ere, binnen gaat. Wie is hij, deze koning, de ere? De Heer van de lege machten.
Hij is de koning, de ere. Amen.