De Rots van ons Leven

Date
June 13, 2021
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Onderwerp voor vanmorgen is eigenlijk een beetje geboren uit alles wat we meemaken.! Het onderwerp is de rots van ons leven.! En als inleiding wil ik met u lezen uit psalm 18.

! Dat is een psalm van David. En het is zo mooi dat boven deze psalm staat een psalm van de dienaar van de heren.

We hadden het net over Mozes die zei ik kan niet spreken. En nou dat is ook zo wij kunnen niet zoals de heren het niet geeft. David was een dienaar van de heren van zijn God.

En dan lees ik vers 2 tot 4. Waar David zegt. Ik heb u hartelijk lief. Heren mijn sterkte.

De heren is mijn rots. En mijn burgt. En mijn bevrijder. Mijn God, mijn rots. Tot wie ik de toevlucht neem.

Mijn schild en de hoorn van mijn heil. Mijn vesting. Ik riep de heren aan die te prijzen is. En werd verlost van mijn vijanden.

Dan neem ik u mee naar Jeremiah 29. Jeremiah 29. En daar zien we iets heel anders.

Een geweldige tegenstelling. Tegen dat wat hij zegt. Wat David zegt. Jeremiah 29. Vers 8.

Want zo zegt de heren van de legermachten.

De God van Israël. Laten u profeten die in uw midden zijn. En uw waarzeggers u niet bedriegen. Luister niet naar uw dromers die u laten dromen.

Want met leugen profiteren zij tegen u. In mijn naam. Ik heb hem niet gezonden. Spreekt de heren. Want zo zegt de heren.

Voorzeker. Pas wanneer er 70 jaren in Babel voorbij zijn. Zal ik naar u omzien. En over u mijn goede woord gestand doen.

Door u terug te brengen naar deze plaats. En dan komt eindelijk die belangrijke woorden. Ik immers. Ken de gedachten die ik over u koester. Spreekt de heren.

Het zijn gedachten van vrede. En niet van kwaad. Namelijk om u toekomst en hoop te geven. Dan zult u mij aanroepen en heen gaan.

U zult tot mij bidden. En ik zal naar u luisteren. U zult mij zoeken en vinden. Wanneer u naar mij zult vragen met heel uw hart. Ik zal door u gevonden worden.

Spreekt de heren. En ik zal een omkeer brengen in uw gevangenskap. En u bijeenbrengen uit alle volken. En uit alle plaatsen waarin ik u verdreven heb.

Spreekt de heren. En ik zal u terugbrengen naar de plaats. Van waar ik u in ballingschap heb gevoerd. En dan als laatste in de Petrusbrief.

1 Petrus 2. Vanaf vers 4.

1 Petrus 2 vers 4.

Kom naar hem toe. Naar de Heer Jezus dus. Als u naar een levende steen die wel door de mensen verworpen is. Maar bij God uitverkoren en kostbaar.

Dan wordt u ook zelf als levende steen gebouwd. Tot een geestelijk huis. Tot een heilig priesterschap. Om geestelijke offers te brengen. Die God welgevallig zijn door Jezus Christus.

Daarom staat er in de schrift. Zie ik leg in Sion een hoeksteen die uitverkoren en kostbaar is. En wie in hem gelooft zal niet beschaamd worden. Voor u dan die gelooft is hij kostbaar.

Maar voor de ongehoorzame geld. De steen die de bouwers verworpen hebben. Die is als een hoeksteen geworden. En een steen des aanstoot en een struikelbrok.

Voor hen namelijk die zich aan het woord stoten. Door ongehoorzaam te zijn. Waartoe ze ook bestemd zijn. Maar. U bent een uitverkoren geslacht.

Een koninklijk priesterschap. Een heilig volk. Een volk. Dat God zich tot zijn eigendom maakte. Opdat u de deugden zou verkondigen.

Van hem die u uit de duisternis geroepen heeft. Tot zijn wonderbaar licht. Tot zover de heilige woorden van onze God.

David komt tot ons vanmorgen. Met een geweldig getuigenis. De Heere zegt hij. Is mijn rots. Mijn burg. En mijn bevrijder.

God zegt hij. Tot wie ik de toevlucht neem. Horen van mijn heil. En mijn veilige vesting. Zo is zijn relatie.

Met de levende God. En ik hoop zo van harte dat dat ook ons getuigenis is. Als gevraagd wordt naar ons getuigenis. En dat geeft rust.

En dat geeft vrede. In je hart. In alle omstandigheden van het leven. Helaas. De koningen.

De priesters. En profeten. Naar. Hebben God verlaten. En het volk. Misleid. Salomo. Verliet God. En de afgehouden.

Kwamen ervoor in de plaats. En de gevolgen waren er ook. Het rijkste. Scheurde in twee. En in tien stammen. Maar ze hebben niets geleerd.

Het is van kwaad tot erger gegaan. Gelukkig. Waren er nog getrouwe profeten. Zoals Jezaja en Jeremia. En zij waarschuwden het volk voor de gevolgen.

Maar men wilde niet luisteren. En ik denk dat we ook vandaag. De waarschuwingen vanuit Gods woord. Zo nodig hebben. Want ook in onze dagen.

Kom je tot de ontdekking. Dat zovele God vaarwel hebben gezegd. Het is vandaag als je om je heen kijkt. Als in noachsdagen. Als in lotsdagen.

Eten, drinken, feesten. En vreselijke zonden bedrijven. En zo worden vooral jonge mensen ook. Vandaag meegesleept naar de ondergang.

En daarom moeten we opnieuw weer duidelijk maken. Met Jezaja 44 vers 6 tot 9. Wie de levende, onzagwekkende God is.

Opdat er weer vrezen voor de Heer in ons hart en leven zal zijn. En hij zegt, ik ben de eerste. En ik ben de laatste. En buiten mij is er geen God.

Er is geen andere rots. En ik ken er geen. En die rots. Mijn broeders en zuster, vrienden. Die hebben we zo nodig. Om staande te blijven in dit leven.

En Jeremia schreef. De valse spreken wel in mijn naam. Maar het zijn misleiders. Bedriegers en leugenaars. En ik heb hem niet gezonden, zegt de Heer.

En toch. Vele volgden hen na. En daarmee hebben ze God onteerd. En dat kan je niet zomaar doen.

Je kan de Heilige God niet zomaar onteren. En de toren van God kwam over hem. En Israël, u kent die geschiedenis, ging voor 70 jaar de ballingschap in.

Israël. Het is zo'n waarschuwend voorbeeld voor ons. Voor ons mensen die leven in de eindtijd. Het toont ons in de eerste plaats dat geen enkele afgod iets te bieden heeft.

En je komt altijd beschaamd uit, want God laat niet met zich spotten. Ook in onze dagen.

Waardoor Satan alles in het werk stelt. Om de gemeente van Christus afvallig te maken. De wereld heeft die in zijn macht. Al zijn vurige pijlen zijn gericht op de gemeente van Christus.

En dat lukt hem ook in onze tijd. Door de misleiders. Door de valse profeten van de eindtijd. Die ook ons trachten te brengen naar de afgoden.

2 Timotheus 4 vers 3 en 4 zegt. Er zal een tijd komen. Dat zij de gezonde leer niet meer verdragen. Ze zullen voor zichzelf leraars verzamelen.

Over hen komstig hun eigen begeerten. En ze zullen hun gehoor, staat daar, van de waarheid afkeren.

En zich keren naar verzinsels. En afkeren van de waarheid brengt je altijd bij de leugens van Satan. En zo maakt hij de mensen tot een slaaf van de zonde.

Dat alles is ook in onze dagen gegaan. En men hoort vaak een ongezonde, onbijbelse leer. Het is het welvaartsevangelie.

Je behoeft niet arm te zijn. Je hoeft geen armoedzaaier te zijn. Het kingdom nou evangelie. Wij moeten het koninkrijk hier bouwen.

Het hele charismatische denken. Dat je niet ziek hoeft te zijn. Claim je gezondheid. Claim het maar.

Om zomaar enkele dingen te noemen. En in al die dingen gaat het daarbij om onszelf. Wat God voor mij moet doen.

Wat God mij moet geven. Zonder zich af te vragen. Wat vraagt God van mij? En in al die dingen gaat het ook niet meer om de bekering van hart en wedergeboorte.

En je leven als een levende steen in zijn handen leggen. Ook de afgoden dringen zich op vandaag.

Zonder dat we het vaak in de gaten hebben. Dat aardse leven dat dringt zo ook in de gemeente van Christus door. De geldzucht.

Het carrière maken. Zelfs ons huis en onze vakantie kunnen het allerbelangrijkste worden. Ook de economie.

Die weer gaat draaien. Is voor velen het allerbelangrijkste in hun leven. Want het zal onze leven standaard nog hoger brengen. Maar we vergeten dat het economische systeem van de eindtijd is.

We zitten al midden in het babel van openbaring 18. Wat straks in één uur vernietigd zal worden. En nu het onheil.

Door het coronavirus voorbij lijkt te zijn. Komen de woorden tot je verlossing. Nieuw leven. Maar het heeft niks met het woord van God te maken.

Dat zouden wij zo graag horen. Verlossing. Nieuw leven. Maar het gaat erom dat men zich weer uit kan leven. In deze wereld.

En die heeft ons heel wat te bieden. Voor velen is dat alles belangrijker geworden dan het leven van God. En daardoor is de Bijbel een gesloten boek geworden.

Wie leest de Bijbel nou? Wie is er vanmorgen met de Bijbel begonnen? Wie leest nog elke dag de Bijbel? Ik zal het u niet vragen.

Maar ik weet Henk Binnendijk vroeg het in een gepaptiste gemeente in Veenendaal. Met honderden mensen in de samenkomst. Wie leest de Bijbel nog elke dag?

Vijf. Lees je Bijbel. Bid elke dag. O mensen, hoe belangrijk is dat?

En daardoor, zegt de apostel Paulus, zijn vele vijanden van het kruis geworden. Ze zijn aartsgezin. Het gaat alleen maar om het hier en nu.

Het halen, hebben en houden. En het sleept, en ik zie dat ook gewoon gebeuren, vooral veel jonge mensen mee. Zoveel jonge mensen worden meegeslepen.

Ze zijn verblind door alles wat er hun aangeboden wordt. En ze zien niet eens dat het een volkomen misleiding van de boze is. En ik kan niet anders dan jong en oud oproepen.

Zoek de Heere. Zoek dit alleen bij de Heere. En zijn betrouwbare woord. Hij wil je rots, hij wil je vesting, hij wil alles voor je zijn.

En alleen op de eeuwige rots. Ben je onantastbaar. En heb je een geweldige toekomst. Ik weet het niet.

Maar als je hem in slijt bent. En misschien zelfs die rots en die veilige vesting niet kent. Of dat je hem verlaten hebt. Een keer terug.

Anders overkomt je hetzelfde als Israël. God laat niet met zich spotten. Dan lijkt dat vandaag misschien zo.

Kijk nog maar even naar Israël. God wilde hem na 70 jaar weer een hoopvolle toekomst geven. God koesterde nog steeds. En dat is het geweldige van de levende God.

Gedachte van vrede. En niet van kwaad over ons mensen. Dat is toch super hè. Zo'n God. En daaruit blijkt steeds weer opnieuw.

Gods grote genade voor zijn volk. Maar God heeft ook ons zo van harte lief. Hij heeft de hemel voor ons leeggegeven.

Hij wil niet dat een van ons in het verderf komt. Hij wil in ieder van ons. Een hoopvolle toekomst geven. En daaruit te leven is super.

En gelukkig. Is er altijd een weg terug naar het hart van God. Denk maar aan de verloren zoon. Ik zal opstaan. En ik zal naar mijn vader gaan.

Maar er zijn wel voorwaarden aan verbonden. Israël moest God zoeken met heel hun hart. En dat geldt ook voor ons.

Dat is de echte bekering. Bekering vanuit het hart. Die begint met ik heb gezondigd. En als je tot die herkentenis komt.

Dan brengt het je ook bij de Heer Jezus. En als je uitkomt met de Heer Jezus. Leidt het tot wedergeboorte. En verzegeling en inwoning met de Heilige Geest.

Hij geeft alles. En dan kan het niet anders. Dan zeg je de zonde en de afgoden van wel. En dan doe je wat we zo vaak zingen.

Ik stel mijn vertrouwen op de Heer mijn God. U kent het wel. Want in zijn hand. Ligt heel mijn levenslot. En dat is geweldig.

Dat heb ik ervaren. Bij onze dochter in Ethiopië. Wat dat betekent. Als heel je levenslot in zijn handen ligt. Dan geeft het te midden van de meest vreselijke beschietingen.

Waarvan je denkt we redden het niet. Geeft dat rust en vrede. Hoop en toekomst. Maar helaas.

Het was in de tijd maar een klein groepje Joden. Wat zich werkelijk bekeerde. En terugkwam in Canaan. De meesten bleven in Babel. Ze hadden het zo goed. Ze hadden hun zaakjes weer opgebouwd.

Ze hadden God niet nodig. Helaas was het ook voor degenen die terugkwam. In een korte opleving. Ze waren weer snel drukker met hun eigen aardse leven.

En het bouwen van hun huizen. Dan een huis te bouwen voor de heren. We zijn vaak zo aardsgericht. Dat wij zelf het belangrijkste zijn. Van dat halen hebben houden. En later toen de Heer Jezus zich openbaard.

Als het lam van God. Was er zelfs in hun hart. En leven geen plaats voor de Heer Jezus. En werd hij verworpen. Maar gelukkig.

De steenlaarzen die de bouwers verworpen hadden. Die is een hoeksteen geworden. Door hun verwerping. Is het heil tot ons gekomen.

En werd ons vanaf dat moment. Het eeuwige leven aangeboden. O hoe belangrijk is de Heer Jezus.

Laat je ogen alstublieft. Niet op niets anders dan op Jezus gericht zijn. En kijk wat hij je te bieden heeft. Daarom is het zo belangrijk. Om die Bijbel te lezen.

Want daarin leer je de Heer Jezus kennen. Dat bepaalt je ook altijd. Bij het kruis. Van God God waard.

En wat hij deed. Voor mij. Voor ons. Genageld aan dat kruis. Hangende tussen hemel en aarde. Heeft in mijn. En onze zonde.

En schuld op zich genomen. Zijn bloed vergoten. Om ons te reinigen van onze zonde. En is hij voor ons de dood ingegaan. Dat moeten we nooit vergeten.

Dat moet op ons netvlies staan. Glorie voor God. Hij heeft de dood overwonnen. Is opgestaan. Ik weet dat. En opgevallen naar de hemel. Dat alles om ons de eeuwige zaligheid te schenken.

En voor ons een plaats te bereiden. In het vaderhuis. Dat alles biedt God ons. Die het goede met ons voort in zijn genade aan.

Ach ik zeg niets nieuws. Gelukkig kennen velen van ons die bekering vanuit het hart. En zijn tot wedergeboorte gekomen. En daardoor is hij je rots.

Je hoekste en je alles geworden. En dat is geweldig. En staat ons levenshuis op Christus de eeuwige rots. En dan kan het toch niet anders.

Dat we hem ook van harte lief hebben of niet. Ziende op wat hij deed voor ons. En daardoor zijn we bevrijd van de macht van de Satan.

En dat is zo'n kostbare vrijheid. De vrijheid in Christus laat je die nooit ontnemen. We staan in die ware vrijheid.

Waarmee Christus ons heeft vrijgemaakt. En hebben alles ontvangen. Om elke dag staande te blijven. En meer dan overwinnaars te zijn.

Meer dan overwinnaars te zijn. En te leven vanuit de schouwplaats van de Allerhoogste God. En te overnachten in de schaduw van de Almachtige.

Dat is toch heerlijk als je s'avonds gaat slapen. Dat je mag overnachten in de schaduw van de Almachtige. Dat hij ook in de nacht bij je is. Want dat is de meest veilige plaats die er voor ons is.

En dat maakt ons onantastbaar. Wat er ook gebeurt. Wij die Christus aanvaard hebben. Vanuit een oprecht hart. Leven u door de Heilige Geest in een heerlijke relatie met hem.

Hij is de levende hoeksteen. De rots van ons leven. Maar er is nog iets. Wij zijn nu levende stenen geworden.

Levende stenen zijn wij geworden. En hij doet een beroep op ons.

Hij doet een beroep op ons. We zijn geen slaven van hem. Hij doet een beroep op ons. Kom tot mij. De levende steen.

En dan. En laat je als levende stenen gebruiken. Voor de bouw van een geestelijk huis. Dat is een leven los van de wereld.

En los van het aardse. Dat is een leven voor hem. Maar de vraag is. Of wij op die oproep willen ingaan.

Nu. Nu. Ik loop al zo'n. Vijftig jaar mee. En ik kom tot ontdekking. Dat vele weldige rots onder hun leven willen.

Vele willen dat eeuwige leven. Maar niet komen tot hem als een levende steen. En als je dat niet doet. Dan heb je maar een armzalig geestelijk leven.

Waarin je weinig of niets van God ervaart in je leven. Maar ik durf het te zeggen vanmorgen. Als je echter op zijn oproep ingaat.

Dan ontstaat er een prachtig. Een heerlijk. Een rijk geestelijk leven. Verbonden met hem. In de troon. Door de heilige geest.

Dan behoor je bij het heilige volk van God. Het heilige volk van God. En dan gaat hij je gebruiken. Voor de bouw van een geestelijk huis.

Een tempel van en voor God. Waarvan Christus de rots en de hoekst in is. En God door de heilige geest in je woon. Dat is de diepe betekenis van. Je leven volkomen in zijn handen leggen.

En daarin is Christus zelf ons grote voorbeeld. Paulus zegt in Ephesus 2. Die zichzelf voor ons overgegeven heeft. Als offergave en slachtoffer.

Tot een aangename geur van God. Mooi hè? De Heer Jezus was een aangename geur voor zijn vader.

En als wij ons leven. Als een offergave. Aan hem geven. Dan wordt ons leven steeds mooier.

Reiner. En meer geheiligd. En dan heb je ook een diepe rust en vrede in je hart. Ten midden van alle onrust.

Onvrede, rebellie en hardheid van deze wereld. Want je bent standvastig. Je bent onwankelbaar. Maar ook overvloedig in het werk van de Heer. Maar ook overvloedig in het werk van de Heer.

En weet je. Hij zorgt dan voor je. Hij beschermt je. Hij bewaart je. Ook in de diepe wegen die er soms gaat.

En weet je wat er dan gebeurt. Dan zijn ook wij een aangename geur van Christus voor God. En is God blij met ons.

Maar ook onder hen die zalig worden. En onder hen die verloren gaan. Daarom worden we geroepen.

En deze lieflijke geur van Christus. Heeft deze harde hopeloze wereld vol van verloren zondaars zo nodig. Dat heeft de wereld nodig.

En niemand anders dan wij. Niemand anders dan wij. Kunnen dat brengen. Niemand anders dan wij.

Die geur van Christus verspreiden. Vanuit ons overgegeven leven. Zo blij met de woorden van onze broeder de strak.

Salomo zei ik kan niet spreken. Nou misschien zeggen wij dat ook wel. Ik kan niet spreken. Maar dat staat er ook niet.

Dat we moeten spreken. We moeten die geur zijn. En een geur spreekt niet. Als u vanmorgen uw aftershave of uw loodjon op hebt gedaan.

Dan ruikt iedereen dat. Hoef u niks te zeggen. Hoef u niks te zeggen. En een zal zeggen. Nou. Ik hou wel van andere geurtjes.

Maar ze ruiken het wel. Ze ruiken het wel. Een geur van Christus verspreiden.

Vanuit ons overgegeven leven. Het is de liefde geur. Mijn broeders en zusters. Van liefde. Van hoop.

Van toekomst. Door het offer van Christus. Voor sommigen. En dat willen we graag zien. Zal het een levensscheur te leven zijn.

Oh dat hopen we allemaal toch. Of er mensen ontmoeden die zeggen. Wat heb jij. Wat ruik ik aan je. Dat je ze bij Christus mag brengen. Want dan willen ze zich door het offer van Christus met God verzoenen.

En vanuit de duisternis tot zijn wonderbaar licht komen. En die duisternis die stinkt vandaag. Stinkt van de zon. En daar tegenover.

Staat de gemeente van Christus. Met de liefde geur van Christus. Oh ik weet het. Die geur wekt ook vaak veel weerstand op.

Ik weet nog van jaren terug dat ik in bedrijfsleven zat. En ik mocht niet meer meedoen op de damavond. Van de vereniging van het bedrijf waar ik werkte.

Waarom? Omdat ik de geur van Christus verspleidde. En zij wilde de geur van de drank rijk en overvloedig laten vloeien. Maar dat heb je ook bedoeld.

Dat verschil. Tussen de wereld en ons. Laat het zien. En daarom die geur verspleidde wek weerstand op.

Voor hen die verloren gaan. Is het een doodsgeur. En leidt tot een eeuwige verlorenheid. En Christus is voor hen een steendesaanstoot en een struikelblok.

Het belemmert de wereld in hun goddeloze doen en laten. Kijk maar naar de Tweede Kamer en de nieuwe regering. Ze willen de ChristenUnie er niet bij hebben.

Want die leek blokkades op voor D66. Dat is er aan de hand. Omdat men de goddeloosheid veel verder wil uitdrijven.

En daarom wordt de vijandschap tegen ons die goddienen steeds groter. Maar die vijandschap. En ook de grote afval moet ons niet verbazen.

Echt en onecht moeten openbaar worden in de eindtijd. En Satan weet maar dat zijn tijd kort is. Maar Christus, mijn broeder en zuster, is je rots.

En je helper groot van kracht. En vergeet niet, in die burg ben je altijd onaantastbaar. En veilig tegen de aanvallen van de verleiders en de valse profeten in de wereld.

En het is zo mooi dat David daarvan getuigt. Kom even op David terug. Hij zegt, het is de Heere, niet mijn eigen kracht. Het is de Heere die mij met kracht omgort.

Uw rechterhand heeft mij ondersteund. Die heeft me erboven uitgetild. En zegt hij, ik werd verlost van mijn vijanden. Ik werd verlost van mijn vijanden.

De Heere Jezus zei, en in die wereld leven wij. Laat het graan en het onkruid, dat zijn de kinderen van de boze.

Maar samen opgroeien tot de oost. We kunnen er niks aan veranderen. U kunt er niets aan veranderen aan de mensen die niet voor Christus willen kiezen. En de Heere Jezus zegt, laat ze maar opgroeien.

Het onkruid en het graan. En we zien het onkruid vandaag. Met een enorme snelheid vermeerder. De Heere Jezus heeft gezegd, zal ik het geloof nog vinden?

Maar zorg ervoor. Zorg ervoor dat je leven er niet door overwoekerd wordt. Dat je niet meegesleept wordt zoals zoveel. Want dan wordt je leven vruchteloos.

En hou goede moed. Het oogsten komt steeds dichterbij. De oogst komt dichterbij.

En wat een genade. Dat wij behoren bij de oogst. Wij behoren bij de oogst. En zullen het koninkrijk de hemelen binnen gaan voordat de grote verdrukking komt.

Als dat bezuin klinkt, wordt de ontslapende levende die Christus toebehoren, zijn bruidsgemeente in een ogenblik opgenomen in het vaderhuis.

Daar zie ik nou uit. U toch ook? En we zullen ingaan in de eeuwige rust en vrede van de Heere. En dan is het zo mooi wat de Heere Jezus zegt.

De rechtvaardigen, wij dan gerechtvaardigd uit het geloof. De rechtvaardigen zullen stralen als de zon in het koninkrijk van hun vader.

En ik moet u eerlijk zeggen, daar verlang ik naar. Daar verlang ik naar. Dat mijn leven zo is geweest voor de Heere. Dat ik zal stralen bij hem.

En ik hoop dat u daar ook naar verlangt. Dat u zegt, dat is maar alles waar. Ziend op wat hij voor ons heeft gedaan. En dat wordt werkelijkheid.

In uw en mijn leven. Als wij elke dag bruikbaar zijn voor hem. En de dag beginnen. Elke morgen beginnen. Zeg ik. Heer, hier ben ik weer.

Ik leg mijn leven als een levende steen in uw handen. Gaat uw gang maar. Met mij. Want ik wil die liefde geur van Christus.

Wil ik elke dag verspreiden. En vergeet het niet. Mozes kon niet spreken. Wij hoeven soms niet te spreken. Maar als we moeten spreken.

Zal God de woorden in ons hart leggen. Die we kunnen spreken. En zo mogen wij bruikbaar zijn voor hem. Totdat de bezuin klinkt.

En dan gaan we genieten. In het huis van de Vader. Amen.