Staande in Verdrukking

Spreker

Daniël Douma

Date
June 6, 2021
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

De leidende kerk, de vervolgde kerk. Ik moet u wel eerlijk bekennen, ik ben geen expert op het gebied van de vervolgde kerk.

En ook geen ervaringsdeskundige, ook niet omdat ik Open Door steun. En wij hadden zelf ook een avond van gebed bij ons in de gemeente afgelopen week.

En ja, wat ik bij mezelf bemerk, maar ook vaak bij anderen, is dat als je die verhalen hoort van groot onrecht die aangedaan wordt, waar je in wezen ook helemaal geen enkele voorstelling bij kan maken.

Dat iemand wekenlang opgesloten wordt in een zeecontainer bijvoorbeeld. Dan kan je vaak niet meer dan er stil van worden.

En te mompelen, ja, ongelooflijk. Maar soms kan dat ook weer soms omslaan in een soort half schuldgevoel of vervreemding.

Dat je denkt, ja, oké, maar hoe... Dat zijn mijn broers en zussen, maar het is ook weer zo ver van mijn bed. En ik kan me er ook helemaal niet mee aan relateren aan iets wat wij meemaken.

Dus dat maakt het soms ook weer wat lastig. Maar ik denk dat wij wel degelijk, en ik kom daar later nog wel op terug, een strijd te voeren hebben. Ook hier in Nederland.

En dat daar misschien de strijd heel openlijk is en fysiek, gebeurt het misschien hier vaak onder de oppervlakte.

Maar ik kan dat net zoveel schade aanrichten. En wat we in ieder geval kunnen doen vanmorgen is de Bijbel met elkaar openen.

En daarin te lezen en ook zo te ontdekken. De vraag die ik eigenlijk wil stellen is van, wat stelt gelovigen in staat om staande te blijven, wanneer ze vervolgd worden om hun geloof?

En ik wil daarin gaan kijken naar drie situaties bij drie keer dezelfde persoon, Petrus. En het is mij niet te doen om dan te gaan kijken van, kijk, zo reageert hij hier en dat is fout.

En zo reageert hij daar en dat is goed. Maar meer met die vraag dus, wat stelt een gelovige in staat om staande te blijven, wanneer ze vervolgd worden om hun geloof?

Het is meer onderzoekend. En ik wil al eerst meenemen naar de situatie waarin Petrus met de Heer Jezus en nog een paar discipelen in de hof is. Vlak voordat Jezus gevangen genomen wordt.

En u kent die geschiedenis, we lezen erover in Johannes 18 bijvoorbeeld. En de Heer Jezus gaat met zijn discipelen bidden in de hof van Gethsemane, wetende dat zijn uur is aangebroken.

En op een gegeven moment dan komen daar een bende, mannen met gewapend met stokken en lampen en Judas, die een beetje die vooraan die groep loopt.

En die neemt hun mee en Judas die verraadt de Heer Jezus met een kus en de Heer Jezus wordt gevangen genomen. En op dat moment lezen we in Johannes 18 dan dat Petrus een zwaard trekt en om zich heen begint te slaan eigenlijk.

En dat hij uiteindelijk een dienstknecht van de hoge priester weet te raken aan het oor. En dat oor afslaat, goed beschadigd in ieder geval.

Dus zijn reactie is dat hij erop gaat slaan als er verdrukking komt. En dan lezen we in Johannes 18 vers 10 en 11.

En dat wordt hier opgepakt alsof hij een of andere misdadiger is. Er ontstaat dus een dreigende situatie voor de discipelen, voor de Heer Jezus. En de reactie van Petrus is dat hij van zich af gaat slaan.

En misschien herkennen sommigen dat ook wel als ze in een benauwde situatie komen. Dan ontstaan er primaire reacties. De meest primaire is vechten, vluchten of verstijven.

En hier zie je dat Petrus grijpt naar het vechten. En dat hij om zich heen begint te slaan. Maar Jezus die herstelt gelukkig deze situatie.

Die herstelt gelukkig ook het oor van deze malchus. En hij geeft ook aan, en dat lezen we in andere gedeeltes van. Petrus, als ik had gewild dat dit niet zou gebeuren.

Dan heb ik een heel legioen aan engelen ter beschikking. Die kunnen voorkomen dat ik gevangen genomen word. Maar dit is in overeenstemming met de wil van God de Vader.

De Heer Jezus die wist dat het nu zijn tijd was. En dat dit moest gebeuren. Dus hij laat zich gevangen nemen. Dan gaan we naar een tweede situatie.

De volgende dag, dezelfde persoon. De Heer Jezus is gevangen genomen. Of misschien zelfs diezelfde avond. De Heer Jezus is gevangen genomen.

En hij is daar bij de hoge priester. En hij wordt daar ondervraagd. En geslagen. En Petrus die bevindt zich daar ook in die, ja in dat portaal van de hoge priester.

En hij is zich daar wat aan het warmen bij een vuur. En dan op een gegeven moment dan hoort hij in een keer een vrouwenstem die tegen hem zegt van, Hé, jij was toch ook bij die Heer Jezus?

Jij was daar toch ook bij? En Petrus, nee nee ik weet van niks. Dus hij denkt, nou ik ontken het maar. En hij loopt weg. Maar kort daarna weer die stem.

Nee, ik herken het ook wel aan jouw spraak. Jij was ook met die Jezus. Ik herken jou. Nee, nee ik weet helemaal van niks. En dan lezen we in Marcus 14 vers 71 en 72.

Dat hem nog een keer die vraag wordt gesteld. Dat hij nog een keer in verband wordt gebracht met de Heer Jezus. En dan staat er in Marcus 14. En hij begon zichzelf te vervloeken en te zweren.

Ik ken deze mens niet over wie u spreekt. En de haan kraaide voor de tweede keer. En Petrus herinnerde zich het woord dat Jezus tegen hem gezegd had.

Voordat de haan twee keer gekraaid zou hebben, zult u mij driemaal verlogenen. En toen dat tot hem doordrong, begon hij te huilen.

En dus we zien hier nu twee reacties. De eerste keer is vechten. En de andere is verlogenen. Eigenlijk een soort van vluchten. Wat hij hier doet.

Vechten en vluchten. Deze Petrus die de Heer Jezus zo goed kende. Die alle dagen met hem op pad was. Deze Petrus die zei van u bent de Christus, de Zoon van de levende God.

Die Zoon, ja, rotsvast vertrouwen daarin uitsprak. Daarvan herkennen we op dit moment helemaal niks meer terug. En die verlogen te Heer Jezus.

Ook weer dus een onveilige situatie. Mogelijk met grote gevolgen.

Dat hij wellicht gevangen zou genomen worden. Dus hij denkt, ik moet mijn lijf redden. En op deze manier kom ik daar van af. En dat deed me ook denken aan een verhaal wat ik las over een Vierde Mezen Christen.

Een vrouw Chu. Die tot geloof kwam. En haar man schijnbaar ook. Maar toen kwam er zoveel druk vanuit de dorpoudsten op haar.

En met name ook op haar man. Dat haar man zich op een gegeven moment zelfs tegen haar begon te keren. En tegen haar zei, jij moet je van Jezus afkeren. En haar ook begon te mishandelen.

Dat zij ook geen andere weg zag dan weg te gaan van hem en van haar kinderen. Om te vluchten omdat haar situatie niet meer veilig was. Dus ook daarin zie je eenzelfde druk en onveiligheid dus ontstaan.

Maar ze zei van, ja, als je de Heer Jezus hebt gevonden, dan is er geen weg meer terug. Dus zij kon gelukkig daarin staande blijven. Maar haar man die schijnbaar ook eerst geloof beleed in de Heer Jezus, die eronder bezweek.

Dan gaan we naar een derde situatie. Wederom Petrus. En dan zijn we een tijdje verder. We leven dan in de tijd van handelingen. Dat de Heer Jezus is opgestaan uit de doden.

Dat hij de Heer Geest heeft uitgestort over de gelovigen. En dat er mensen tot geloof komen. Dat er getuig wordt en mensen tot geloof komen in de Heer Jezus Christus.

En op een dag dan lopen Petrus en Johannes, die lopen zijn onderweg naar de tempel. En ze zien daar een kreupeler die daar bij de poort staat, die naar de tempel gaat.

Die aan het bedelen is. En die man die is al vanaf zijn geboorte, is hij verland. Kan niet lopen. Is al veertig jaar geweest.

En moet natuurlijk wel wat in zijn onderhoud voorzien. Dus hij wordt daar bij die poort elke dag neergezet door zijn vrienden om wat te bedelen. En iedereen die voorbij komt, die schiet hij aan.

En die vraagt hij van, kunt u wat missen? Misschien ook wel een strategische plek in de hoop van, ja, bij de tempel zullen de mensen misschien wat vrijgeviger zijn. En laat ik het daar maar proberen.

En Petrus en Johannes, die lopen daar ook voorbij. In al die mensen die daar de hele dag langs voorbij lopen. En die man die kijkt hun aan en die roept wat.

En die zegt van, heeft u wat voor mij? Misschien dwaalt zijn blik alweer af naar de volgende. Maar Petrus die kijkt hem op dat moment doordringend aan. En dat zegt hij ook, kijk ons aan, zegt hij.

En dan zegt hij, zilver en goud heb ik niet. Maar wat ik heb, dat geef ik u. In de naam van Jezus Christus de Nazarene. Sta op en ga lopen. En hij pakt die man vast.

In handelingen 4 lezen we dat. Hij pakt die man vast en hij trekt hem omhoog. En op dat moment komt er kracht in die enkels van die man. En kan hij in één keer weer staan. Dus het wonder is niet alleen dat hij weer kracht in zijn benen heeft.

Maar ook dat hij nooit heeft leren lopen. En in één keer het vermogen heeft om balans te hebben en te kunnen lopen. Ja, een gigantisch wonder natuurlijk.

En dat trekt de aandacht. En er komt een hele menigte. Die hoort daarvan. Die hebben die man waarschijnlijk ook dag in dag uit daar zien zitten.

En die zien in één keer dat hij daar rondloopt. En die menigte die gaat ook naar Petrus en Johannes. En die bevragen hun. En Petrus die getuigt daar van de Heer Jezus Christus. En hij roept de menigte op om zich te bekeren.

En op een gegeven moment komen de leiders daar ook achter. Dat daar een toeloop is. En die worden wat ongerust. En die worden wat geïrriteerd en geërgerd. Want deze mannen hier staan daar zomaar te onderwijzen.

Dat onderwijs waar zij zeg maar het patent op hadden. Dat mochten deze eenvoudige mensen niet zomaar even doen. En bovendien gingen ze ook nog onderwijzen over de opstanding.

Over opstanding uit de doden nog wel. Nou en de Sadduceën die hier dan naar voren worden gebracht. Dat waren religieuze mensen. Maar die geloofden niet in een opstanding.

Het was een rijke groep. Die politiek vooral ook invloed wilde hebben. En daarin wezen religie als een middel gebruikten. Om zo ook invloed te krijgen in de samenleving.

Het waren ook de Sadduceën die een van de aanjagers waren geweest. In het doden van de Heer Jezus. En die horen deze mannen nu in een keer vrijmoedig getuigen.

Onderwijzen en dan ook nog wel over de opstanding. De Sadduceën die bestaan vandaag niet meer. Die groep als zodanig. Maar hun overtuiging is nog wel degelijk aanwezig.

En de manier waarop ze werken is ook vandaag de dag ook nog degelijk wel aanwezig. Waar er niet echt geloofd of niet geloofd wordt in de opstanding uit de dood. En zij nemen Petrus en Johannes gevangen.

En ze worden een nacht vastgezet. In een cel. En de volgende dag worden zij in het midden van die raad geplaatst.

Als een soort rechtbank. En dan wordt er aan hun gevraagd in handelingen 4 vers 7. Door welke kracht of door welke naam hebt u dit gedaan? Dus een vraag naar hun bevoegdheid.

Van wat geeft jullie dat recht? Of waarom denken jullie dat dat zomaar kan? Door welke kracht hebben jullie dat gedaan? Want zij begrepen ook wel van ja dit is niet normaal. Dat deze man zomaar weer kan lopen.

En dus wat zit daar achter? Wat zit daar achter? En dan zien we een totaal andere Petrus. Namelijk een Petrus die vrijmoedig getuigt.

Die niet vecht, die niet vlucht, maar die vrijmoedig getuigt. En dat lezen we dan vanaf vers 8 in handelingen 4. Toen zei Petrus, vervuld met de Heilige Geest tegen hen, leiders van het volk en oudsten van Israël.

Wanneer wij vandaag onder vraag worden over de weldaad aan een zieke man bewezen. Waardoor hij gezond geworden is. Laat het dan bij u allen en bij heel het volk Israël bekend zijn.

Dat door de naam van Jezus Christus, de Nazarener. Die u gekruisigd hebt. Maar die God uit de doden opgewekt heeft. Dat door hem deze man hier gezond voor u staat.

Deze Jezus is de steen die door u, de bouwers, veracht werd. Maar die de hoeksteen geworden is. En de zaligheid is in geen ander.

Want er is onder de hemel geen andere naam onder de mensen gegeven. Waardoor wij zalig moeten worden. Toen zij nu de vrijmoedigheid van Petrus en Johannes zagen en merkten dat zij ongeleerde en eenvoudige mensen waren.

Verwonderden zij zich en herkenden zij hen als mensen die met Jezus samen geweest waren. Dus zij verwonderden zich. En de eerste keer hadden de Sadduceën en de Fariseën en het volk zich uitgesproken tegen Jezus.

En gezegd, kruisig hem. Maar de boodschap van Petrus en de vraag in wezen die hij hier naar voren brengt is van. Maar keren jullie je nu ook tegen de verhoogde?

Namelijk degene die is opgewekt uit de doden. Die van tussen de doden uit is opgewekt. Opgevaren is naar Gods rechterhand en daar nu zit. Keren jullie je ook tegen hem?

En hij zegt ook, en de zaligheid is in geen ander. Met andere woorden, er is geen alternatief. Dit is de enige weg.

Dit is de enige weg die wij kunnen bewandelen en waarover wij kunnen getuigen. Nu we daar zo vol van zijn, nu we dat zo hebben aanschouwd. En die leiders, de Sadduceus, die zijn verbaasd over de vrijmoedigheid van deze discipelen, van Petrus, van Johannes.

Waar zij mee getuigen. Ook omdat het eenvoudige mensen waren. Niet goed geschold. Zoals dat vaak ook gaat bij vandaag de dag.

Bij christenen die vervolgd worden. Vaak ook hele eenvoudige mensen. En zij verwonderen zich over deze vrijmoedige tuigen. En dan lezen we in vers 18, in datzelfde hoofdstuk.

Want zij weten ook niet van, ja wat moeten we hier dan mee aan? Wat moeten we met deze situatie? Hoe kunnen we hier nou op reageren? En dan zeggen ze, en na hen geroepen te hebben, gaven zij hun het bevel.

Helemaal niet meer te spreken of te onderwijzen in de naam van Jezus. Maar Petrus en Johannes antwoordden en zeiden tegen hen. Oordeel zelf of het juist is in Gods ogen meer naar u te luisteren dan naar God.

Want wij kunnen niet nalaten te spreken over wat wij gezien en gehoord hebben. Ze konden niet anders. Maar zij dreigden hen nog meer.

En omdat zij niets konden vinden om hen te straffen, lieten zij hen gaan terwille van het volk. Want ze verheerlijkten allen God over wat er gebeurd was. Dus het is wederom een onveilige situatie.

De druk is het allerhoogst op dit moment bij Petrus. Dat hij zelfs al gevangen is genomen. Maar op dit moment getuigt hij vrijmoedig. Zoals hij zelf zegt, wij kunnen niet anders.

En we leven vandaag in de dag, zoals we ook in Handelingen 4 verderop lezen, dat er samen gespannen wordt tegen de Heren en tegen zijn gezalfden.

Zoals Psalm 2 dat ook benoemt. In die dagen leven wij. En dat kan vanuit de overheid zijn, die dat, die wetgeving maakt, waarin bekering strafbaar wordt gesteld bijvoorbeeld.

Maar het kan ook heel vaak gaan vanuit de gemeenschap. Waar er een dreiging met geweld is, waar er misschien chantage is of pesterij.

Maar op allerlei manieren kan daar tot gelovigen komen. Bijvoorbeeld een Timoteo uit Colombia. Een tiener die opgroeit in een dorpje.

En dan komen daar guerilla strijders, bendenleden. En die proberen die jongeren te ronselen. Al op jonge leeftijd. Om bij hun in die bende te komen.

Met het vooruitzicht van geld. En macht. En wapens. Om met hun mee te gaan in die strijd. En gelukkig werd hij dan door zijn vader naar een soort opvangkamp gestuurd.

Van open door zijn opvanghuis. Waar hij veilig was. En daar kon hij dan relatief ongerust verder opgroeien.

En zijn keuzes maken. En zo kwam hij ook tot geloof in de Heer Jezus Christus. Maar zo zijn er dus ook op die manier dat er vanuit de maatschappij.

Vanuit bendes of op andere manieren vanuit de gemeenschap. Druk wordt uitgeoefend op gelovigen. Waar gelovigen worden ondermijnd.

En zoals ik al zei. Wij worden niet vervolgd. We staan ook niet op de lijst van open doors. Dat wij vervolgd worden als gemeente. Hier in Nederland. Wij kunnen vrijmoedig getuigen.

Ik kan hier vrijmoedig staan vanmorgen. En daarover getuigen. Zelfs wordt het uitgezonden. Is het potentieel voor de hele wereld te zien. Dat ik hier sta. Dus dat mag.

Maar er is ook in Nederland en in Europa een andere stroom ook gaande. Een onderstroom. Waar we over christenen dan praten als gekkies.

Fanatici. Die intolerant zijn. Die achterhaalde ideeën hebben met een achterhaald boek. Dus door daar zo over te praten.

Door dat zo weg te zetten. Ja. Is het voor jongeren misschien steeds lastig om te denken van. Hé. Dat wil ik volgen. Misschien ook voor volwassenen.

Als je de hele omgeving om je heen ziet. Die je in wezen een soort van gek voor gek verklaart. Ja. Waarom zou jij dan nog wel hier aan vasthouden. Ja.

En zo wordt er druk uitgeoefend door andere normen en waarden. Gedachten bijvoorbeeld over homoseksualiteit. En blijkt dat ook best wel effectief.

Omdat er sommige kerken zijn die dan denken van. Hé. Nou gaan wij ook een regenboogvlag uitsteken. Of moeten we ons kennelijk druk maken. Of we goed scoren op de regenboogindex.

Bestaat echt. He. Dus op die manier. Wordt er ook. Hebben wij ook een strijd te voeren. En kunnen mensen misschien. Ja.

Geïntimideerd worden. En bang zijn. Dat we. Ja. Liefdeloos worden genoemd. He. En. Intolerant.

En. Als gevaar daarvoor. Om dat stigma te krijgen. Om die stempel te krijgen. Ja. Bewegen we maar mee. In plaats van. Het gezonde woord. Voor te blijven houden.

En zie je bijvoorbeeld. Dat het afkeuren van een homoseksuele relatie. Bestempeld wordt dan. Als geweld. Als geweld tegen homo's.

Doordat je. Je enkel uitspreekt. Over een homoseksuele relatie. Bijvoorbeeld een Finse politica. Pai Vira Zanen. Wordt op dit moment.

Aangeklaard. In Finland. Omdat zij zo hebben aangezet. Tot haat tegen homo's. En ze heeft drie aanklachten. Zeg maar. Vanwege drie feiten.

Heeft ze dat. Tegen zich te horen gekregen. Omdat zij in 2004. Een brochure heeft uitgebracht. 2004. Een brochure. Waarbij. En ze heeft een boel. En ze heeft een boel. En ze heeft een boel.

Dat homoseksualiteit. Tegen het mensbeeld is. Zoals de Bijbel dat presenteert. Daarnaast had ze een bericht op social media geplaatst. Waarbij ze vraagtekens zette.

Bij de deelname van een Lutherse kerk. Aan een LHBTI beweging. Evenement. Dat ze vraagtekens bijgezet. Waarbij ze Romeinen 1 had neergeciteerd.

En vervolgens had ze een televisie interview gegeven. Waarin ze had aangegeven. Dat zij alleen ruimte ziet. Voor een huwelijk tussen man en vrouw.

Dus door dat te hebben gezegd. Wordt zij nu aangeklaagd. En denken heel veel mensen. Nou dat. Ze wordt toch niet veroordeeld. Maar je ziet.

Een verschuiving daarin gaande. Die uitspraak moet ook nog komen. Maar je ziet een verschuiving. En ik denk dat wij als gemeente. Een liefdevol.

En helder. En goed onderbouwd antwoord. Moeten geven. En dat we niet. Maar moeten gaan. Ja.

Zeg je dat. Bukken. In de hoop. Dat de storm wel voorbij waait. En. Niet te veel zeggen. Nee maar. Een liefdevol.

Helder. Goed onderbouwd. Antwoord geven. Dat. Alle zondaren. Welkom zijn. Homoseksueel. Of. Een belastingontduiker.

Of. Iemand die zwart rijdt. Of. Iemand die. Sjoemelt met zijn. Eh. Studentengeld. Wat. Of. Of. Wat. Voor. Zonden wij ook gedaan hebben.

Alle zondaren zijn welkom. In de kerk. Maar God heeft een. Hoger. Beeld. Een hoger. Doel. Plan. Met een ieder van ons.

Die wij met ons beperkte verstand. En met onze beperkte kijk op. Op de wereld. En het hele universum. Niet kunnen bedenken. Maar daarin.

Moeten we dat wel helder blijven presenteren. En daarvoor blijven staan. Maar terug even naar de vraag. Waardoor. Is een gelovige in staat.

Om vrijmoedig te getuigen. En staande te blijven in verdrukking. Zoals ik dat hier observeer bij Petrus. Zijn dat drie dingen. Het eerste is de opstanding van de Heer Jezus Christus.

Dat weten. Dat hij is opgestaan. En dat hij leeft. Daarnaast weten dat de Heilige Geest in elke gelovige woont.

Dat hij niet ver weg is. Maar in ons woont. En het derde. Ook weten dat vervolging past in Gods plan. Hoe onbegrijpelijk.

Hoe bizar misschien soms ook. Maar dat dat past in zijn plan. En dat God niet meer in control is ofzo. Dat het hem uit de handen glipt.

En dat wij dus een betere hoop voor ogen hebben. Dat moeten wij. En dat mag de vervolgde kerk in andere landen helder voor ogen stellen. Dat moeten we aanwakkeren.

Dat we een levende hoop hebben. Dat we een levende Heer dienen. Die is opgestaan uit de doden. En nu zit aan Gods rechterhand. En dat mensen wellicht het lichaam kunnen doden.

Maar niet de ziel. En dan staat er ook in handelingen 5. Zover kan het zelfs gaan. Dat de discipelen op een gegeven moment ook.

Nadat ze weer eens ter verantwoording zijn geroepen. En dan staat er in handelingen 5 vers 41. Zij dan gingen weg uit de tegenwoordigheid van de raad. En waren verblijd.

Dat zij waardig geacht waren. Omwille van zijn naam. Schandelijk behandeld te worden. Ze waren verblijd dat zij waardig geacht werden.

Dat kan alleen als jij zo'n zicht hebt op de opgestaande Heer. Als je daarmee verbonden bent. Als jij Gods geest in je hebt wonen. Dat je zelfs door deze omstandigheden niet uit het lood wordt geslagen.

En want als jij het waarom weet. Dan kan je elk hoe dragen. En dat is niet makkelijk.

Daar gaan we niet zomaar even aan voorbij. Van oh en dan wordt het makkelijk. Nee. Tuurlijk is dat worstelen en schaven en schuren. En bidden op de knieën. Maar om dat beeld.

Om die waarheid. Elke keer weer helder voor ogen te stellen. Dat de Heer Jezus Christus leeft. En Hij nu in ons leeft. En daarom is dus kennis en zicht op dat evangelie noodzakelijk.

Maar kan het soms ook heel praktisch zijn. Waar gelovigen ook. In Iran bijvoorbeeld. Heel praktisch geholpen worden. Om vervolging te doorstaan.

Zo zie je in Iran bijvoorbeeld. Dat huisgemeentes ervaringen uitwisselen met elkaar. En ik zou haast zeggen best practices delen.

Van hoe je moet reageren. Op het moment dat de geheime politie binnen komt vallen. En je samenkomst komt te verstoren. En dan lezen we bijvoorbeeld over Sagar.

Die ook met haar gemeente in een huis samen kwamen. En waar binnen werd gevallen door de politie. En zij had door die ervaringen die ook eerder waren uitgewisseld.

De helderheid van geest om te vragen of ze even naar de WC mocht. En dat mocht. En waar ze toen stiekem een berichtje kon sturen naar de rest van de buitenwereld. Om te laten weten. De politie is op dit moment binnengevallen.

Willen jullie voor ons bidden? En daarnaast wist ze ook dat de geheime politie vaak bluft. En dreigt. Om ook daarmee de verdeeldheid te zaaien onder gelovigen.

Om op die manier ook meer namen los te krijgen van andere gelovigen. En zij wist dat er op die manier werd gehandeld. En toen vroeg zij op een gegeven moment van hebben jullie ook een arrestatiebevel?

En die hadden ze niet. Dus ze konden haar op dat moment niet arresteren. En dat gaf haar de gelegenheid om... Dat ze niet direct met meegenomen waardoor zij het land kon uitvluchten.

Gewoon door hele praktische kennis te hebben. Door ervaringen uit te wisselen. En natuurlijk zijn er ook situaties van gelovigen waar het slecht afloopt.

Die wel worden gevangen gezet. Die wel worden gematteld. Die wel de littekens in zich dragen. Fysiek, emotioneel. Waarin ze misschien wel voor hun idee gefaald hebben.

Omdat ze niet de moed hadden om vrijmoedig te getuigen. En daarom is het zo mooi en belangrijk dat wij als broers en zussen hier ook voor hen bidden.

De komende week. Hen opdragen in gebed om ook zo voor hun te strijden. Mag ik zo ook met jullie afsluiten. Ja trouwe Vader in de hemel.

Heer we willen u danken dat u de opgewekte bent. Dat u opgestaan bent uit de doden. Dat u ons een betere hoop heeft gegeven. Doordat u de dood heeft verslagen. Heer en u mogen wij aanbidden.

Nu al hier op aarde. Mogen wij van u lezen. Van u horen. Van u getuigen. U loven en prijzen in alle vrijheid. Heer en we danken u daarvoor.

Heer en we willen u elke keer weer helder voor ogen stellen. Dat u de overwinning heeft behaald. Heer want alleen dat stelt ons in staat om door dit leven te gaan.

Heer en zo bidden we ook voor broers en zussen in Iran. Of in Noord-Korea. Of in Colombia. Heer op zoveel plaatsen.

Waar zij elke dag de gevolgen ondervinden van geloof in u. Heer en willen we u bidden of u hen dat ook helder voor ogen wilt geven.

Heer dat u bent opgestaan. En dat wellicht het lichaam gedood kan worden door mensen. Maar niet de ziel. Heer omdat u daar overheerst. En dat we daar veel meer voor moeten vrezen in wezen.

Heer en zo dragen we hen aan u op. En wilt u hen zo bekrachtigen. En wilt u ook ons zo bekrachtigen. Wilt u ons ook blijven vullen hier met uw geest. Zodat we dat ook mogen aanwakkeren.

Heer en ook liefdevol en helder een antwoord mogen geven in deze maatschappij. Heer waar we wellicht niet openlijk vervolgd worden.

Maar waarin we wel merken dat er aan het fundament gevreten wordt. Heer dat we standvaster blijven. Dat we een generatie zijn die trouw blijft aan uw woord.

En zo bid ik ook voor de gemeente hier in Baar. En voor een ieder die hier zit. In Jezus naam. Amen.