Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen, broeders en zusters. Goedemorgen, broeders.
Goedemorgen, broeders en zusters.
En dan lezen wij. Het woord van Christus wonen rijkelijk in u, zodat gij in alle wijsheid elkander leert en terechtwijst, en met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen zingende, gode dank brengt in uw harten.
En al wat gij doet met woord of werk, doet het alles in de naam des Heren Jezus, God de Vader dankende door hem.
Eerst even tot zover. Misschien dat ik nog afhankelijk van de tijd, want ik moest iets korter spreken als anders heb ik begrepen. Dus misschien dat we nog aan de volgende teksten toekomen.
Maar goed, dat laten we even afhangen van de tijd.
Ik werd bepaald eigenlijk bij dat zestiende vers wat hier staat. Het woord van Christus wonen rijkelijk in u.
En ik vind het een mooie tekst. Het woord van Christus wonen rijkelijk in u. We zeggen nou, het is fijn om vanmorgen weer samen te komen.
Het is fijn om ons te mogen stellen onder het woord van de Heere God. Alleen, je stellen onder dat woord, dat is nooit een vrijblijvende zaak.
Want als je je stelt onder het woord van de Heere God, dan brengt dat ook een bepaalde verantwoordelijkheid met zich mee. Omdat het namelijk het woord van God is.
En het woord van God, dat zijn niet zomaar woorden. Nee, dat zijn inderdaad de woorden die God zelf gesproken heeft.
Anders gezegd, die God zelf heeft ingegeven in de schrijvers van de Bijbel. Dat zegt Peter ook, mensen hebben van Gods wegen gesproken.
Ik vind het sowieso uniek, en dat vind ik ook steeds weer fijn te ontdekken als je bezig bent met mijn Bijbelstudie. Dat die Bijbel niet zomaar een boek is.
Ik kom eigenlijk wekelijks tot de verbazing hoe rijk dat woord van God is. Kijk, als je bedenkt dat dat boek ontstaan is in zo'n kleine 1600 jaar.
Dat er allerlei verschillende schrijvers aan deel hebben genomen. En dat wij nu, ja, al die delen die zij hebben geschreven, geïnspireerd door Gods geest.
Ingeblazen door Gods geest. En dat wij die hier nu hebben in één boek. En dat we in die Bijbel een geweldige harmonie zien. Ja, en dat is voor mij steeds weer een bevestiging.
Dat het niet zomaar een boek is. En dat het inderdaad het woord van God is. Het is natuurlijk zo bijzonder dat alles wat voorzegd is in het Oude Testament.
Nou ja, dat daarvan al heel veel dingen zijn uitgekomen. Of er heel veel dingen gaan uitkomen. En dat al die Bijbelschrijvers die elkaar niet gekend hebben, dat je dan die harmonie ziet in de Bijbel.
Nou, wij zitten hier nu vanmorgen ook met een, nou, vijftig, zestig man of zo. En, ik weet niet of je dat mag noemen trouwens.
Nou, je moet oppassen wat je zegt tegenwoordig, hè. Ik kreeg trouwens gisteren een appje toegestuurd dat ze het nu al voor elkaar hebben in Den Haag. Dat ze het willen verbieden, de samenkomst. Nu hebben ze er een wet voor, hè.
Dat is altijd nog godsdienstvrijheid. Maar ze hebben toch iets bedacht om ons, als het moet, eronder te krijgen, zeg maar. Maar goed, dat is andere politiek. Maar dat wij vanmorgen hier zo bij elkaar zitten.
Stel u zich voor dat ik u de opdracht geef, hè. U gaat allemaal naar huis. En u gaat de komende maand allemaal een hoofdstuk van een boek schrijven. En stel dat ik aan het eind van het jaar nog een keer terugkom te spreken.
En u levert dat bij mij in. En ik ga daar een boek van maken. Wat denkt u? Wordt het een bestseller? Nou, ik denk het niet. Nee, want ik denk wat die meneer schrijft, met alle respect voor die broeder.
Dat dat kant nog wel raakt met wat die zuster naast hem schrijft. Hé? Ja, dat gaat nog net. Nou ja, goed, dan drie tafels verder dan, hè. Ja. Nee, maar weet je, er zal totaal geen harmonie in zitten, hè.
Nee. Maar het mooie van die Bijbel is, en daar kan ik heel blij van worden. Ja, dat je die harmonie ontdekt in het woord van God. Ik weet niet, dat is geen toeval.
Nee. Dat is inderdaad dat mensen van Gods wegen hebben gesproken. En dat mag voor u en mij een geweldige bevestiging zijn. Dat dit dus inderdaad het woord van God is.
Dat dit inderdaad de waarheid is, hè. Ik moet denken aan een tekst die... Nou, laat ik me even opzoeken. Ik ga het altijd weer van een beetje om schrift met schrift te vergelijken. Om de Bijbel een beetje aan het woord te laten.
In Deuteronomium 32. Deuteronomium 32. Daar staat in...
Nou, ik begin even in vers 46b. Daar staat in vers 46b. En dan staat er heel mooi.
Want dit is voor u geen ledig woord. Maar dit is uw leven. Kijk, en dat heeft natuurlijk niet alleen betrekken op de wet.
Maar dat gaat betrekken op het hele woord van God, hè. Alles wat in de Bijbel staat is Gods woord. Is Gods wet. Is Gods wil. En daarvan streekt Mozes hier...
Dit is voor u geen ledig woord. Nee, dit is ons leven. En dat maakt het ook zo rijk. Dat de dingen waar wij vanmorgen mee bezig zijn...
Ja, die bepalen ons bij hem... Die is de weg, de waarheid en het leven. En als je dat mag gaan zien...
Ja, dan is dat voor ons geen ledig woord. Nee, dan is dat woord ons tot blijdschap. En tot vreugde. Dat is ook wat Jeremia zegt, bijvoorbeeld. Kijkt u maar eens in Jeremia 15.
Jeremia 15. Daar staat in vers 16... Jeremia 15 vers 16...
Zo vaak uw woorden gevonden werden, at ik ze op. Uw woord was mij tot vreugde en blijdschap mijns harten.
Zo'n mooie tekst is dat, hè. Zo vaak uw woorden gevonden werden, at ik ze op. Je leest een paar keer in de Bijbel...
Ondanks Jeremia en openbaringen... Dat men een boekrol moet opeten. En dan staat erbij... Dat is zoet voor het gehemelte.
Misschien is het wel eens opgevallen. Dan moet ik oppassen dat ik niet ga afdwalen. Maar dat schiet me nu zo te binnen. Want weet u... In de Bijbel... Wordt gesproken ook in allerlei beelden.
En honing is in de Bijbel ook een beeld van het woord van God. Ik ga dat nou niet doen, maar dat is voor uzelf wel eens interessant. Als u nou thuis bent vanmiddag, hè.
Pak eens een concordantie. En dan zie je bijvoorbeeld in het boek de Psalmen en in spreuken... Dan zie je heel vaak het woordje honing. En dan blijkt dus inderdaad dat er ook een beeld is van het woord van God.
Nou. Jeremia, openbaringen, Johannes... Moesten een boekrol opeten. Zo vaak uw woorden gevonden werden, at ik ze op.
Uw woord was mij tot vreugde en blijdschap. Ja, dat woord van God, als je dat tot je neemt, daar word je blij van. En ik wel. Ja. Dat bepaalt mij namelijk bij de bron van blijdschap.
Bij de bron van vreugde. Als ik nou... Nog even terug aan die honing. Een klein stapje erbij.
Honing is een beeld van het woord van God, hè. Dat doet mij denken aan de geschiedenis. Ik ga het niet opzoeken. Mag ik voor uzelf doen. Van Jonathan. Op een gegeven moment is Jonathan...
Jeroen, nou jullie lezen in het boek Samuel, is dat in strijd gewikkeld. En dan heeft koning Saul, die verbiedt het volk om tot de avond niet te eten.
Alleen in Jonathan heeft kennelijk die boodschap niet gehoord. En dan lees je in die geschiedenis dat er een moment komt. Dan komt Jonathan, die komt bij een rots.
Bij een bije. Een bije. Hoe noemen ze het? Denk waar bijen zitten. Een bije. Goed zo, dankjewel. Bij een korf. Zoiets in ieder geval. En dan pakt hij een stok.
En dan doet hij die stok in die honing. En dat lebbert hij lekker af. En dan staat er... En zijn ogen stonden weer helder.
Is je daar weer eens opgevallen? Ja. Weet je hoe dat komt? Nou, omdat honing namelijk een beeld is van het woord van God. Want wat zegt Paulus in zijn gebed in de Efezenbrief?
Dan bidt hij voor de gelovigen, voor de gemeente, opdat wij mogen ontvangen verlichte ogen van het hart.
Ja. Ja. Nou, dat komt door die honing. Dus misschien een tip voor de komende week. Eet nou maar heel veel honing. Woord van God dus.
Want als je dat doet, nogmaals, dan krijg je verlichte ogen van het hart. Dan krijg je geestelijk inzicht. Dan krijg je onderscheidingsvermogen.
Dan schrijven we nog een tekst er binnen. Op Psalm 119 staat dat. Hoe aangenaam zijn uw woorden voor mijn gehemelte. Oh, inderdaad.
Dat woord van God is zoet in de mond. Ja. Ja. Trouwens, het is ook bitter voor het hart. Dat staat er ook. Ik hou een heel andere toespraak, merk ik.
Maar het is bitter voor het hart. Want, weet u, zoet voor de mond, dat spreekt van de hemelse dingen. Maar het is ook bitter. Waarom? Omdat het woord van God namelijk ook laat zien wat die oude mens van ons inhoudt.
Nou ja, ik vind bijbelezen heerlijk. Maar ik kom mezelf wel eens tegen. En dan niet altijd in positieve zin. Nee.
De Bijbel die laat mij ook zien wie ik van nature ben. Vanuit mijn vlees, zeg maar. Nou, dan kan het woord van God inderdaad heel bitter zijn. Ja.
Maar het is zoet voor het gehemel. Het spreekt van de hemelse dingen. Het is aangenaam voor mijn gehemelte, zegt op Psalmist.
Ja. En dat woord, dat is ook een lamp voor onze voeten en een licht op ons pad enzovoort. U kent al die teksten weer. Maar daarom is het zo belangrijk, en dan ben ik toch weer terug bij Colossensen, dat het woord van Christus rijkelijk in ons woont, bedoelders en zusters.
Niet maar een klein beetje. Maar daar dienen wij dus vol van te zijn. Ja, en waar het hart vol van is, daar loopt de mond van over.
Zo werkt dat. Ja. Het woord van Christus wonen rijkelijk in u. Zo vaak uw woorden gevonden werden, at ik ze op.
Het is mij tot blijdschap, tot vreugde. 1 Timotheus. Ik ga het ook even bijleggen. 1 Timotheus 1. Dat staat in vers 15.
Ook niet onbekend, denk ik. 1 Timotheus 1 vers 15. Dit is een getrouw woord. 2 Timotheus 1 vers 15. 2 Timotheus 1 vers 15. 3 Timotheus 1 vers 15.
Dat woord is betrouwbaar. Waarom? Nou, het is afkomstig van hem die betrouwbaar is. Namelijk die, wat ik al zei, de weg, de waarheid, de waarheid en het leven is.
Dit is een getrouw woord en staat er. En alle aanneming waard. Alle aanneming waard.
Dit is dus de moeite waard om aan te nemen. Om te aanvaarden. Om het te erkennen. Het is de moeite waard om aan te nemen dat Christus Jezus in de wereld gekomen is om zondaren te behouden.
En dat klinkt een beetje gek wat ik nu zeg. Maar als ik dit lees, dan denk ik, ben ik blij dat ik een zondaar ben. Klinkt een beetje gek hoor, weet ik. Maar daarvoor kwam hij.
Hij kwam namelijk om zondaren te behouden. Nou ja, ik ben een zondaar. Hij kwam voor mij. Hij kwam voor u. En toen ik hem ging ontdekken in dat woord en die genade van God in mijn leven heb leren kennen.
Ja, toen kwam er ook inderdaad die blijdschap waar Jeremia over spreekt. Toen kwam ik tot de ontdekking. Dit is voor mij geen ledig woord. Nee, dit is mijn leven.
Ja. Dit is mijn leven. In 1 Timotheus 4. 1 Timotheus 4 vers.
Nee, het staat zelf nog een keer. Dit is een betrouwbaar woord en alle aanneming waard. Het staat in 1 Timotheus, maar ook in 1 Timotheus 4 staat het ook.
En in 1 Timotheus 3 vers. Ah, die hebben we al gehad, dacht ik. Of niet. 1 Timotheus 3. Even kijken. Wat stond ik nog een keer. Ja. We hadden we nog een keer in vers 1.
Dit is een betrouwbaar woord. Ja. Steeds weer. Dit is een betrouwbaar woord. Broeders en zusters. Nou, dat woord van God, dat hebben wij. En de apostel Paulus, die roept ons als het ware op vanmorgen.
Mensen, zorg er nou voor dat je vol wordt van dat woord. Dat dat rijkelijk in je woont. Want als dat gebeurt, dan heeft dat ook een hele mooie uitwerking in uw en in mijn leven.
Er staat onder andere bij. Zodat gij in alle wijsheid elkander leert. Ik zei net al, Paulus die bid in die feestbrief dat wij ontvangen verlichte ogen van het hart.
Geestelijk inzicht. Wijsheid van de heren. Nou, dat is wat wij nodig hebben. Broeders en zusters. Geen wijsheid van onszelf. Maar wijsheid van de heren.
Een andere tekst die me zo te binnen schiet is in de Romeinenbrieven, twaalfde hoofdstuk. Ik lees hem even voor. Daar staat. Ik vermaan u dan broeders met beroep op de barmhartigheden gods.
Dat gij uw lichamen stelt tot een levend, een heilig en gode welgevallig offer. Dit is uw redelijke eredienst. En dan staat er.
En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld. Maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken. Nou, dat komt door het woord van God.
Daarom nogmaals zo belangrijk dat het woord ook rijkelijk in ons woont. Want als dat woord van God in je gaat wonen, dan word je namelijk hervormd in je denken.
Dan leer je de dingen te zien zoals de Heere God ze ziet. Dan kom je tot geestelijk inzicht. Dan ontvang je wijsheid van boven.
Dat staat ook verder in Romeinen 12. Wordt niet gelijkvormig aan deze wereld. Maar wordt hervormd door de vernieuwing van uw denken. Op dat gij moogt erkennen.
Dus dat woord, dat gaat iets uitwerken. Ik zei net al aan het begin. We zitten hier onder het woord. En dat is niet vrijblijvend. Ja, tuurlijk. Je kunt het langs je heen laten glijden.
En je kunt dit gebouw verlaten zoals je gekomen bent. Nou, dat kan. Maar goed, dan doe je jezelf tekort. Nee, we zitten hier. We stellen ons hier onder het woord.
Met de bedoeling. Met de gezindheid. Met het verlangen. Met de bede. Ja, dat we van God mogen leren. Dit is een schoolgebouw geloof ik. Nou, we zitten nu vanmorgen in de leerschool van God.
U en ik. Hij wil ons leren. En als je hervormd wordt door de vernieuwing van je denken. Dan staat er dan. Op dat gij moogt erkennen wat de wil van God is.
Het goede. Het welgevallige. En het volkomene. Allemaal een gevolg van het woord. En dat is zo mooi. Dat dat woord wat betrouwbaar is.
Wat krachtig is. Dat het u en mijn leven kan en wil veranderen. Dan is God er nog genoeg aan mij, denk ik. En als u wilt weten wat.
Dan moet u mijn vrouw maar bellen. Maar ik weet wel bij mezelf. Als ik nog terugkijk in die veertig jaar. Dat ik dienstbaar mag zijn. En dat ik de Heere God door genade heb leren kennen. Is mijn leven wel veranderd.
Er zijn er best heel veel dingen. Die ik vroeger deed. Ja, waar ik nou niet meer naar taal. Waarom niet? Wel omdat mijn denken veranderd is. Omdat er andere informatie tot mij gekomen is.
Niet zomaar informatie. Nee, informatie vanuit de Bijbel. Van hem die de weg is. En de waarheid. En het leven. En Paulus zegt nogmaals.
Dat woord van Christus. Dat moet eigenlijk rijkelijk in ons wonen. Daar moet je vol van zijn. En dat heeft dan als uitwerking.
Dat je in alle wijsheid. Ook elkander mag leren. Dat je elkaar ook mag opbouwen. In het geloof. En dat je elkaar ook mag terecht wijzen.
Nou dat kan. Als je die wijsheid van de Heer hebt ontvangen. En dan. Dan kun je ook elkaar. En mag je elkaar ook op dingen aanspreken. Als je het maar doet vanuit de liefde van God.
Vanuit de wijsheid die God je gegeven heeft. En als je dat woord gaat leren kennen. Word je steeds wijzer. Want gaat de wijsheid van God.
Je hart vol maken. In de Heer Vesber is zegt Paulus nog. Op dat Christus door het geloof in uw hart een woning maken.
Nou ja. Christus is vlees geworden woord. Dus als je vol bent van het woord. Ben je ook vol van Christus. En. Ja opnieuw.
Misschien heel eenvoudig. Maar wat een simpele. Maar wel een heerlijke gedachte. Dat hij door het geloof. In ons hart wil wonen. Niet zomaar een klein beetje.
Maar in heel ons hart. Ik moet u denken aan. Een heel oud boekje. Dat zal. De meesten van jullie niks zeggen. Want ik ben. Een klein beetje ouder.
Dan de meesten van jullie denk ik. Alhoewel ik me nog maar veertig voelen. Maar. Maar er was een boekje vroeger. Van Annie Berends Kardijk. Jakom. Kijk. Ik zie daar een oude broeder zitten.
Met een grijze baad. Hans. He. Die herkent het boekje nog. Ja. En dan staat. Jakom binnenheer. En dan beschrijft zij. Ja ik heb zelf ook een beetje grijze baad.
Dat weet ik. Vroeger had ik een hele donkere zwarte baad. Dan weet jij misschien nog wel ons. Of niet. Ja he. Ja. Dat is heel lang geleden. En toen ging die baad eraf.
Dan werd ik weer een stuk knapper. Zeiden ze. Zeiden ze. Maar in ieder geval. Oh mijn gekkigheid. Maar in ieder geval. Dat boekje van Annie Berends Kardijk. Ja kom binnen heer. Dat beschreef op een gegeven moment.
Het begon met. Eerst was ze. Van zie ik sta aan de deur. En ik klop. En zij beschreef haar hart als een woning. En de Heere God wilde zeg maar bij haar binnenkomen.
En die klopte aan de deur. Nou ja. En dan staat dan ook dat. Die klink van de deur zit in de binnenkant. Je moet hem zelf open doen. Ja zo werkt dat. En dan zei ze. Dan laat ik de heer binnen bij mij in de gang.
Ook in de woonkamer. Maar er zijn heel veel andere kamertjes in mijn huis. En in hoeverre wil ik hem in alle kamertjes van mijn leven binnenlaten. Een heel mooi beeld is dat.
In hoeverre wil ik God in alle kamertjes van mijn hart. Mijn leven binnenlaten. In hoeverre wilt u dat.
Opdat Christus door het geloof in uw harten woning maken. Krijgt hij de kans inderdaad. Om in alle aspecten van mijn leven. De regie te hebben.
En bij u is dat net zo. Dat is natuurlijk een belangrijke vraag. En ik ontdek soms best bij mezelf wel. En ik denk. Hij vocht wel ook. Daar hou je toch het heft in eigen handen.
Ja. En er zouden misschien best wel eens kamertjes. Verborgen kamertjes kunnen zijn. Waar we de heer helemaal niet binnen willen laten.
Dat zou het nog kunnen. Dan kunnen ze heel wat dingen afspelen. Ook in levens van kinderen Gods. Ik zou u verhalen kunnen vertellen. Doe ik niet.
Maar wat er gebeurt in levens van mensen. Ook het werk wat ik door genade mag doen. Pastoraat. Wat voor noten kan zijn.
Maar ook voor verborgen dingen die er kunnen zijn. In levens. Van kinderen Gods. Als alleenstaande. Maar ook als echtpaar. Als man. Als vrouw.
Omdat Christus door het geloof in uw hart een wooning maken. Ja. Wil ik hem inderdaad de regie geven. Over alle kamertjes. Van mijn leven.
Verder staat hier. We mogen elkaar leren. Elkaar terecht wijzen. En met psalmen lofzangen. En geestelijke liederen zingen. De gode dank brengt in uw hart. Was dat mooi he.
Ja. We hadden ook niet uitbundig gezongen. Ik was vorige keer ook een paar diensten. S'morgens toen mocht dat zeg maar niks. En s'middags toen mocht alles. Volle bos zingen. Nou dat is heerlijk he. Maar ja.
Het hoort er toch bij he mensen. Ja. Ik heb ook moeite als ik daar sta. En. Nou. Ik zeg een mooie stem he. Maar om mijn keel toch niet los te trekken he.
Was het toch heerlijk. Als je samen mag komen. En dat je dan God mag groot maken in je liederen he. Dat dingen die je voelt van binnen. Dat je die mag verwoorden in liederen.
Ja. Ik hoop dat het gauw weer terugkomt. He. Ja. We gaan het zien. Bij psalmen. Nou ja. Daar staan de Bijbel 150 van he.
Nou. Lofzangen. Gezangen. En lofgezangen. Nou ja. Ik vind ook wat lofliederen in de Bijbel. Geestelijke liederen staat hier he.
Ja. In ieder geval wel zo. Dat bij al die liederen. Of het nou psalmen zijn. Of lofzangen. Of geestelijke liederen. Is het wel belangrijk vast te houden. Want het feit. Dat daarin Christus centraal staat.
Het is heerlijk om het te doen. En natuurlijk. Je gevoel kun je niet uitschakelen. Maar het kan moeder niet zo zijn. Dat het alleen maar gevoel is he. Gewoon kikken. Zeg maar.
Nou dat kan ook. Gebruikken mensen. Wat daar best hoog brengen. In het zingen van liederen. Herhalen. Handen klappen. Stampen. Voet omhoog he. Kan allemaal.
Nou. Prima. Maar het belangrijkste is. Dat we vast hebben. Het feit dat Christus centraal staat. In onze psalmen. In onze gezangen. In onze liederen.
En dat het dan daarnaast een lekker gevoel geeft. En dat je blij wordt. Prijs de heer. Want gevoel mag niet wat dat betreft overheersen. Het moet altijd weer om hem gaan.
En er staat dan in. Al wat gij doet. Met woord of werk. Al wat gij doet. Nou Paulus was een man van alles of niks. Als je Paulus zijn oude leven bekijkt in de Bijbel.
Nou. Hij ging ervoor om die christenen te vervolgen. Kosten of moeite werden gespaard. Was een man van alles of niks. Maar toen hij na zijn bekering.
De Heere God ging dienen. ging die ook voor de volle honderd procent. Ja. En dat mogen ook wij doen. Alles wat wij doen. Dat mogen wij doen in afhankelijkheid van de Heere.
Ja. Alles wat wij doen. Ja. Ook als je als huisvrouw in het gezin gesteld bent. Een belangrijke plaats. Een belangrijke positie. Om als moeder voor je kinderen te zorgen.
Om kinderen op te voeden. Om ze te vertellen van de Heere. Of als vader. Of waar je ook geplaatst bent. Of op school. Of op het werk. Alles wat je doet.
Mag je doen. Uit liefde voor de Heere. Ja. Er is een lied. Die is ik wel eens vaker gezegd ook hier. Je kan dat lied vast wel. Een beetje oud lied vanuit de bundel.
Maar wel waardevol. Dat staat. Neem mijn leven. Laat het Heer toegewijd zijn aan uw eer. Weet u. Dat is iets wat ik heel vaak smorgens in mijn gebed noem.
Als ik de dag met de Heere God begin. Neem mijn leven. Laat het Heer toegewijd zijn aan uw eer. Ja. En weet u.
Als dat onze intentie is. Als dat ons verlangen is. Nou ja. Dan stel je als het ware beschikbaar voor de Heere God.
Dan stel je je beschikbaar. En als je je beschikbaar stelt voor de Heere God. Dan kan Hij die in u een goed werk is begonnen. Dat ook volvoeren.
Tot op de dag van Christus Jezus onze Heere. De vraag is helemaal niet of je geschikt bent. Voor het werk van de Heere. Dat denken we vaak.
Je komt ook weleens in gemeenten tegen. Dan hebben ze voor bepaalde functies mensen nodig. Of kinderwerk. Of oudsten. Of nou ja. Er is genoeg dingen te doen. En er was oproep gedaan.
Ja. Daar ben ik niet geschikt voor. Dat hoor je dan nog wel eens. Maar weet u. De vraag is helemaal niet of je geschikt bent. De vraag is of je beschikbaar wilt zijn.
Daar gaat het om. Als ze mij voor 40, 45 jaar terug gevraagd hadden. Je zou ooit bijbelstudies gaan geven. En op de kansel staan.
En noem maar op. Nou vergeet dat maar. Dat zul je niet meemaken. Daar ben ik niet geschikt voor. Dat kan ik niet. Nee.
Ik wil niet zeggen dat ik het nu kan. Maar ik doe het nu wel. Ja. Waarom? Nou. Omdat er ooit een moment is geweest. Dat ik mijn knieën gebogen heb. Mijn leven in de hand van de Heer heb gelezen.
Heer neem mijn leven. Laat het Heer toegewijd zijn aan uw Heer. En toen ik mij beschikbaar ging stellen. Kon God mij gebruiken.
Dus wat dat betreft. Denk nooit gering over uzelf. Ja dat kan ik niet of zo. Of minder waardig of zo. Nee. Iedereen is kostbaar in het oog.
Van God. Met het kleinste wat je hebt. Er was eens een keer een klein manneke. In de Bijbel. U kent hem. Zijn naam wordt niet eens gegeven.
Dus zo belangrijk is dat kennelijk. Die had alleen maar een paar broodjes en een paar visjes. Meer had hij niet. Meer had hij niet. Alleen hij stelde het wel beschikbaar aan de Heer Jezus Christus.
En toen hij dat deed. Kon de Heer het vermenigvuldigen. Ja. Zo werkt het namelijk in de Bijbel. Zo werkt het in de Bijbel.
Dus zelfs het kleine wat je hebt. Dan denk je wel eens gering over jezelf. Moet je niet doen. Zelfs het kleine wat je hebt. Je legt het in de hand van de Heer.
Je stelt je beschikbaar. Hij kan je gebruiken. En hij gaat het vermenigvuldigen. En zo mogen wij dus alles wat wij doen.
Met woord of werk. Dus de woorden die we spreken. Het is ook belangrijk dus. Welke woorden je spreekt. Welke dingen die je doet.
Die mag je doen. In de naam van de Heer. In afhankelijkheid van de Heer.
Ja. De apostel Paulus zegt in Colossens 2. Vers 6. Vind ik ook zo'n prachtige tekst. Nu gij Christus Jezus de Heere aanvaard hebt.
Daar begint het mee. De Heer Jezus aanvaard. En ze wandelt in hem. Niet de holle of zo. Wandelt in hem. Als je Christus aanvaard.
Mag je gewoon wandelen met hem. Hier Heer is mijn leven. Ja inderdaad. Nog een oud lied. O hoe groot is het genot. Als men wandelt.
Met God. Weet u. Het leven als gelovig. Ook in deze. Minder leuke tijd. Want zo leuk is het lang niet altijd nu. Maar kan toch wel een genot zijn.
Omdat je het mag doen. Met je hemelse vader. Omdat je het mag doen. In afhankelijkheid van de Heere. De apostel Paulus die zegt.
Al wat gij doet met woord of werk. Doet het alles in de naam. Des Heren. Jezus. Ja. Ja. Ja. Ja.
Ja. Ja. Ja. Ja. Toen moest ik denken. Aan Romeinen 15. Romeinen 15. Zeg ik dat goed.
Ja. Romeinen 15. Dat staat in. Vers 1. Begin ik even. Wij die sterk zijn moeten de gevoeligheden der zwakken verdragen en niet ons zelf behagen.
Ieder onze trachten zijn naasten te behagen, ten goede tot opbouwing, want ook Christus heeft zichzelf niet behaagd.
Hij deed het dus niet om zijn eigen eer, maar hij deed het om willen van de ander. En wat is eigenlijk mooi, dat ook wij de komende weken, als we zo weer onze weg gaan met de heren, dat je de ander op het oog mag hebben.
Dat je, nou ja, laat ik me met bijbelse taal zeggen, de ander uitnemender mag achten dan jezelf. Dat je Christus in de ander mag zien.
En dat het dus niet gaat om mijn eer, dat ik niet mijzelf moet behagen, maar dat ik mijn naasten behaag.
Ten goede tot opbouwing. Want ook Christus heeft zichzelf niet behaagd. Weet je, vanuit onszelf kunnen we dat niet, ik kan dat niet vanuit mezelf. Mijn vlees, weet ik heel goed, brengt geen goed voort.
Van mijn vlees, weet ik, als Paulus zegt, ik ellendig mens. En inderdaad, als ik kijk in de spiegel van de badkamer, zie ik nog altijd die oude mens.
Alleen ik moet niet kijken in de spiegel van de badkamer, maar in het woord van God. Dat is de spiegel voor mij. En als ik dat doe, dan weet ik dat God mij in Christus aanziet.
God zij dank. En als ik u zie, nou ken ik er maar een paar hier, maar als ik weet dat u een kind van de heren bent, mag ik u ook met andere ogen gaan zien.
En als je Christus in elkaar ziet, weet u dan vallen onhebbelijkheden weg. Dan kun je inderdaad de ander uitnemen erachter dan jezelf.
De Heer heeft niet zijn eigen eer gezocht, maar de eer van God. Hij had de mens om zich heen, naast hem op het oog.
Daarvoor kwam. Hij gaf zichzelf aan Golgotha. Hij gaf zich omwille van de ander, van u en mij. Nou, dat mogen ook wij doen, broeders en zusters.
Dat mag ook onze gezindheid zijn. En die gezindheid mogen wij dat ook doen. Paulus zegt ook in Philips, in 2e, die gezindheid behoort ook ons gevoelen te zijn.
En dan nog één. Hoe laat moet ik stoppen? Wat is de tijd hier? Drie uur. Nou, ik moet om zeven uur in Hattem zijn, dus dat red ik dan wel. In de Petrusbrief ga ik ook nog even naartoe.
In 1 Petrus. Nou ja, dat is onder de briefje dat ik een beetje rekening moest houden met de tijd, hè. Niet dat ik me geremd voel, maar ik wil ook niet tot ergernis zijn natuurlijk.
Want dat mag ook niet, hè. Nee. In 1 Petrus 2. 1 Petrus 2. Vers 21.
1 Petrus 2. Vers 21. Daar staat. Want hiertoe zijt gij geroepen, daar ook Christus voor u geleden heeft, en u een voorbeeld heeft nagelaten, opdat gij in zijn voetstappen zoudt treden.
Wij mogen hem dus ook navolgen. Hij is een voorbeeld voor ons. En dan staat er, die geen zonde gedaan heeft.
Nou ja, dat zullen wij niet meer redden. Dat is al te laat voor, hè. Want ja, zo zijn we nou eenmaal geboren als zondaar. Dus daar kunt u ook niks aan doen, hè. Toch?
Nee. Daar kunt u niks aan doen dat u een zondaar bent. Dat is dan ook de aard van... Zegt u? Van het beestje? U gelooft toch niet dat u van de aard van afstemporen?
Dat is een instinct, hè. Nee, dat is de aard van ons mensen. Ja. Ja. Want ja, want mijn vader was namelijk ook een zondaar. Dus ja, toen ik voortkwam, werd ik automatisch ook een zondaar.
En ik zie het nu ook bij mijn kleinkinderen. Zijn schatjes. Maar het kwaad zit er gewoon in. En naarmate ze wat groter worden, komt er ook meer naar buiten toe. Zo werkt dat nou eenmaal. Dus, geen zonde gedaan heeft, dat zullen wij niet redden.
Maar het staat, en in wiens mond geen bedrog is gevonden. Nou, dat is natuurlijk wel iets belangrijks ook, hè. In wiens mond geen bedrog is gevonden. Hoe betrouwbaar zijn de woorden die wij spreken.
Ja. En soms, kan het zomaar gebeuren dat je, ja, misschien een geintje maakt, en je bedoelt het niet eens zo fout, maar het komt wel verkeerd over, hè. Dat trap ik mezelf ook wel eens op.
Ik hou een beetje van humor. Dat is belangrijk, hè. Dat er geen bedrog is in je mond. Maar dat je woorden ook waar zijn. Die als hij gescholden werd, niet terugschold.
Maar dat zullen wij misschien niet zo gauw doen, hè. Hard op. Maar misschien wel hier van binnen. Ja. Kom ik ook wel eens tegen. Als ik in de spiegelijk heen.
Vriend. Er gebeurt wat. En dan denk je toch in je gedachten. Nou, dat is heel menselijk. Maar ja, niet wenselijk natuurlijk, hè.
Maar het kan zomaar gebeuren. Maar het is wel een voorbeeld. En daarom, wij bevinden ons in de leerschool van God. God wil ons leren. Hij wil ons onderwijzen. En daarom is het zo belangrijk om heel veel honing te eten.
Woord van God. Dat geeft wijsheid. Dat geeft geestelijk inzicht. Die als hij gescholden werd, niet terugschold. En als hij leed, niet dreigde.
Maar het overgaf aan hem. Wat mooi dat wij zo mogen leven. In dat geloof. En ook in die afhankelijkheid.
Dat hij dat voorbeeld voor ons is. En dat wij elkaar daar elke keer weer bij mogen bepalen. Dat God mij daarbij bepaalt.
Want ik zeg het niet tegen u vanmorgen alleen. Ik zeg het ook tegen mezelf. En toen ik deze dingen overdacht gisteren, kwam ik ook mezelf tegen.
Ons kent ons wat dat betreft. Maar daarom, God wil ons leren. En dan is het zo belangrijk om dat steeds weer tot je te nemen, dat woord. Om je geestelijk leven te versterken.
Om opgebouwd te worden in de dingen van de Heere God. Nou, en dan toch nog eventjes het volgende vers. Ik heb toch de drie uur. Vrouwen, wees uw man onderdanig.
Mag je haast niet meer hardop zeggen in deze tijd. Hé? Nee. Dan krijg je soms de halve wereld over je heen. Het is ook wel een beetje frappant eigenlijk, dat dit zo makkelijk gezegd wordt.
Terwijl daaronder staat, man en heb uw vrouw lief, hè? Ja. Weet u, ik ben getrouwd. Dit jaar veertig jaar. En het is in die veertig jaar, met vallen en op, dan hebben ze een fantastisch huwelijk.
Drie leuke kinderen, vier lieve kleinkinderen. Ze wandelen allemaal met de Heer. Dat is genade van God. Dat is hun eigen verdiensten. Maar in die veertig jaar heb ik me altijd...
Ik heb vroeger, toen wij pasverkering hadden, hè. Toen gaf iemand mij... Hebben we eens van de navigators gehoord?
Navigators. Een studentenclub, hè? Ja, mijn dochter zat er vroeger ook bij. Die gaf mij, mijn vrouw, toen een boekje. En dat droeg als titel.
Twee woorden één. Ik weet niet of het nog bestaat. Maar mocht er nou iemand zit die verkeering heeft... Dat zou ik voor als je getrouwd bent... Kan ik het je van harte aanraden.
Ga eens googlen of je het kunt vinden. Heel eenvoudig, heel simpel. Maar heel praktisch. Over allerlei aspecten die je tegenkomt in je verkeeringstijd. Verloven doen ze tegenwoordig niet meer.
Trouwen ook haast niet meer. Maar in dat boekje vind je allerlei handvaten over relaties. En wij hebben daar samen zoveel aan gehad.
Dat hebben we ook gedaan in onze verkeerde. Dat Bijbelstudieboekje. Ik had er twee. En ik maakte dan hoofdstuk één. Thuis, privé. En dan als ik het weekend naar mijn meisje ging.
Dan had zij ook een hoofdstuk gedaan. En daar gingen we dan samen een half uurtje voor uittrekken. En dat heeft ons steeds dichter bij elkaar gebracht. En het maakt ook dat je ook samen leert om over de dingen van de Heere God te spreken.
En dat is belangrijk. Ik kom... U weet dat ik directeur ben, misschien weet u het niet. Van Vierhoutenboschristelijk vakantieconferentiecentrum in Vierhouten. Beetje sluikreclama. We hebben allerlei conferenties.
Er komen gastenweken enzovoort. Maar er komt nog heel veel echtpaarden ook. Maar er komt ook vaak echtpaarden. Die nooit geleerd hebben om met elkaar over hun geestelijk leven te spreken. Of om samen te bidden.
Samen hardop te bidden. Dat hebben ze niet geleerd. Is hun niet kwalijk te nemen. Soms andere generatie. Maar was het belangrijk om als man en vrouw die dingen te delen met elkaar.
Om samen te spreken over de dingen van de Heere God. Maar nog ook samen te bidden. Houd op. Dat je ook weet wat er leeft in het hart van die ander.
Nou, mede door dat boekje hebben wij dat ook geleerd. Twee worden één. Navigators, niet vergeten. Allerlei praktische dingen kom je daarin tegen.
En wat ik ook daarin geleerd heb. En wat mij bijgebleven is. Hoe belangrijk het is voor mij als vent. Om te zorgen dat mijn vrouw gelukkig is.
Dat mijn vrouw zich aangenaam voelt. Weet je. Ik heb makkelijk zo'n tekst uit de Bijbel trekken. Vrouwen, wees uw man onderdanig. Staat het trouwens niet zo in de grondtekst hoor.
Er staat hier ondergeordend. Dat is heel wat anders. Ondergeordend. Het heeft te maken met scheppingsorde. Het heeft te maken met Gods plan.
Zoals Christus het hoofd is van het lichaam. Het heeft te maken met ordonantie. Scheppingsorde. De vrouw is ondergeordend.
Niet onderdanig ofzo. Nee. Het is wel heel simpel. God bepaalde zaken in een bepaalde orde heeft gesteld. En als je nou rekening houdt met die ordening van God.
Ja dan. Kom je als het ware in de meeste vrijheid. Die je maar kunt bedenken. Ja. En ik sta in die zin helemaal niet boven mijn vrouw.
Alsof zij mij onderdanig is. Nee helemaal niet. Wij zijn één in de Heer. We hebben samen gemeenschapsleven met de Heer. We bidden samen.
We overdenken het woord samen. En dat maakt. Als je eigenlijk op hetzelfde niveau staat. En het is mijn intense verlangen. Om te zorgen dat mijn vrouw zich happy voelt.
Waarin het al zij. Dat zij gelukkig is. Dat zij het naar de zin heeft. En als dat niet zo is. Ben ik daar verantwoordelijk voor. Ik wil niet zeggen dat het mijn fout is.
Maar ik ben er wel verantwoordelijk voor. En dan moet ik alles uit de kast halen. Als het er aankomt. Ik wil zorgen dat zij zich weer happy voelt. Dat zij gelukkig is.
Mannen hebt uw vrouw lief. En wees niet ruw tegen elkaar. Nou ja. Het zijn hele belangrijke dingen waar de Bijbel over spreekt. En als je dat ziet in het licht van zoals God het bedoeld heeft.
Want de een is niet meer dan de ander bedoelders en zusters. Want met waarde heeft het niks te maken. Een leerkracht staat boven zijn leerlingen.
Maar hij is uiteraard niet meer dan hen. Dan zijn leerlingen. Hoofdschap dat duidt gewoon op organisch leiding geven.
Zoals mijn hoofd leiding geeft aan mijn lichaam. Ja. Zo werkt dat. Mijn hoofd is niet de baas. Mijn hoofd is niet de dictator over mijn lichaam ofzo.
Nee. Mijn hoofd stuurt het lichaam aan. Roeders en zusters. Zo heeft God dat bestemd. En bedoeld. En als je daaraan houdt.
Dan is er harmonie. Dan is er vrede. En dan ervaar je die eenheid. In je relatie met elkaar. Nou ja.
Zomaar wat enkele gedachten. Er mag veel meer van te zeggen zijn. Maar we houden het netjes. We bevinden ons in de leerschap van God. En ik hoop zo van harte lieve mensen.
Dat wij het verlangen hebben inderdaad. Dat het woord van Christus rijkelijk in ons woont. En als dat gebeurt. Dan verandert je leven.
Dan zal je leven meer en meer kunnen zijn. Tot eer van de Heerde God. Welge prezen zij die Heer. Amen. Tot bijna...
Ja. Zo is het hier. Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet...
Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet... Dat je niet...