Mij niet gezien

Date
March 28, 2021
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Ik wil nog even aanvullen iets wat Herman al heeft aangegegeven.

! Rob en Andrea, wij hebben jou leren kennen, Rob, als een klein jongetje, blond haar, in de rennespark!

En ik heb afgelopen maanden me voorbereid voor deze ochtend.

Niet dus dat ik wist dat deze ochtend op me af zou komen. En het trof mij toen straks, toen we dat lied zongen, dat ik daar Henk en Koba in de gemeente, in de rennespark, zag rondlopen.

En zij hebben in stilte binnen de gemeente heel veel werk gedaan. En het thema wat ik vanochtend met u wil doorspreken, gold niet voor Henk en voor Koba.

Zij hadden dat woord of dat zinnetje nooit op hun lippen. Als er aan hen wat gevraagd werd, dan zeiden ze, dank u wel heer, dat u me geroepen hebt.

En dan stonden ze klaar om werkzaamheden binnen de gemeente te doen. Om te getuigen, om te vertellen wat ze de heer Jezus kenden. Dienstbaar waren in het stensel, u heeft misschien gehoord via de lijstteam, van de bijbelstudies.

Bij honderden het kopiëren van cassettebandjes van de gesproken woorden. Maar ook het kinderwerk wat ze gedaan hebben en andere werkzaamheden. En dan gold dat thema niet wat ik vanochtend met u wil bespreken.

Want dat thema is mij niet gezien. Dat was geen uitspraak van ze. Dat konden ze niet over hun lippen krijgen. Zij waren eigenlijk altijd bereid.

Ik wil het even aanvullen. Rob, ten aanzien van jouw ouders. En de gedachten die we daarmee hebben. Dan het volgende. Ik ben...

Jaren geleden... werden wij wel eens geconfronteerd. Het is regelmatig, gebeurt het meer. Dat als een van de sprekers onverlet verhinderd is om zondagmorgen hier te komen spreken.

Dat dan de broeder van Dienst, dat hadden we zo. Onderling met elkaar besproken. Dan in feite de dienst moet leiden. En het moest voorgaan. En we hebben dus...

Dat wel zo besproken, maar... Het woordje mij niet gezien geldt ook voor mij. Want het laatste wat ik dan wilde is om dit te doen.

En dan zei ik van mij niet gezien. Het punt is... Ik ben de afgelopen maanden bezig geweest om me voor te bereiden.

Want het gaat niet zomaar even uit de vestzak of uit de broekzak. Het moet echt binnenvallen. Het moet uitgeschreven worden. Je moet erover nadenken.

Je bent er wat weken mee bezig. En tot voor een week of vijf, zes terug... Koen mij een mailtje stuurde. Bert... Zie jij kans om 28 maart...

De dienst voor te gaan. Mijn eerste reactie... Mij niet gezien. En dan ga je...

Delen met je vrouw. Dan ga je op een gegeven moment... Ga je dus... Delen met je heer. Dan ga je ervoor bidden.

Maar ik heb de heer mogen leren kennen als mijn leidsman. Als mijn heer, als mijn meester. En ik wil hem gehoorzaam zijn. En ik wil hem volgen. Hoe moeilijk...

En hoe moeilijk het ook gaat. En hoeveel strijd het ook kost. En daarom sta ik hier deze morgen. Met het thema... Mij niet gezien.

Je mag hem van mij nu laten zien. Mij niet gezien. En dan gaan we even terug naar wat ik voorbereid. En dat is een gezegde... Die je iedere keer hoort.

Niet zo vaak meer tegenwoordig. Maar vroeger was dat veel meer het gebruik. En misschien zegt u... Hoort het niet zo vaak. Maar je... Op het moment dat zo'n mailtje binnenkomt...

Dan spreek je dat niet uit. Maar dan... Denk je dat. Mij niet gezien. En met die woorden... Kunnen we behoorlijk om ons heen slaan.

We kunnen anderen als het ware daar heel veel verdriet mee doen. U ziet... Mij niet gezien... Mij niet gezien... Is een heel gevaarlijk gezegde in principe.

Maar aan de andere kant... Heeft het een hele positieve betekenis. In de Bijbel... Staat een verhaal wat heel actueel is.

En dat hierbij... Precies past bij deze uitspraak. En dat is het verhaal van Abraham. U kent hem allemaal. De man gods...

Van wie in het begin van de Bijbel... Gesproken wordt. En in Romeinen 4 vers 20 tot 22... Lezen we... Abraham gelooft in God...

En dat werd hem tot gerechtigheid gerekend. Abraham was precies een man... Die wist waar de schuld van het leven lag.

En die ook zo voor Gods aangezicht leefde... Dat hij zijn zonden inzag. En ze voor God beleed. En Gods verzoening...

In geloof aanvaarden. Abraham... Die komt op een zekere dag... Met zijn neef Lot... In een hoogst kritieke situatie.

Abraham was nu zeer rijk aan vee... En Lot die met Abraham meeging... Had schapen en runderen. Daardoor ontstond er twist...

Tussen de herders... Van Abraham's vee... En de herders van Lot. Het dreigde een groot conflict... Tussen beide verwanten. Ik hoef u dat niet te vertellen.

We kennen het allemaal... Van A tot Z. Steeds kwamen ze bij hun meesters... En deden verslag... Van het hevige kibbel... De voorvallen...

En de twistgesprekken... Die ze onder elkaar hadden. En de situatie spitste zich toe. Wanneer... Ik nou die oom van Lot was geweest...

Dus in de schoenen van Abraham zou zijn gestaan... Dan had ik gezegd... Wat is dat nou voor een manier... Om met ons elkaar om te gaan? Maak dat je wegkomt.

Want het was maar een neef. Waarop Lot waarschijnlijk gezegd zou hebben... Nooit van mijn leven. Ik wil mijn recht... En ik vertrek jij maar.

U ziet... Er kwam een ogenblik... Waarop er wel een hele grote ruzie... Tussen Abraham en Lot... Zou ontbranden. En dan staat Abraham...

Voor Gods aangezicht. Kijkt vervolgens... Zijn neef Lot aan... En denkt... Twist... Ruzie...

Mij niet gezien. Mij niet gezien. En zo legt hij... Zijn hand op Lots arm... En zegt... Luister eens Lot... Laat er toch geen twist...

Tussen u en mij zijn... Want wij zijn mannenbruurs... En hij doet een voorstel... Hoe alles geregeld zou kunnen worden... Ook al zou het in zijn nadeel vallen.

Mag ik u eens wat vragen? U hebt toch ook wel... Allemaal zo'n ogenblik... Meegemaakt... Meegemaakt... Waarop er iemand...

Tegen u losbarste... Hebt u toen ook niet gedacht... Ruzie? Mij niet gezien? Hebt u zo gereageerd?

Vast niet. U bent er waarschijnlijk... Op ingegaan. En hebt u nog woorden... Met de buurman? Dit is... Dit is...

Een uitspraak... Een uitspraak... Die in mijn leven... Gegolder heeft... Gegolder heeft... In die zin... In die zin... Dat ik met mijn buurman... Een woordenwisseling had...

En we elkaar jaren niet hebben aangesproken. Nu hebben we elke dag... Een praatje... En we zijn goede buren geworden. U ziet maar... Hoe die weerwoorden van...

Mij niet gezien... Zouden er op zijn plaats zijn geweest... Als ik op dat moment... Met mijn buurman... Had uitgesproken. In Matthäus 5...

Vers 9... Zegt de Heer Jezus... Zalig... Zijn de vredestichters. Ons christen zijn...

Is zo van weinig waarde. Omdat wij op het beslissende moment... Niet zeggen... Ruzie...

Mij niet gezien. Een ander verhaal wat mij aanspreekt... Is het wonderlijke verhaal van Jozef... In Genesis 37. Die als een jongen...

Door zijn broers verkocht wordt... En als een slaaf in Egypte komt... En in het huis van een rijke man... Potivar. Jozef had in zijn jonge jaren... Met die levende God...

Een verbond gesloten. Ik wil u toebehoren. Heer. En nu staat hij helemaal alleen in Egypte. En hij ziet hoe andere slaven... Stelen en liegen.

En daar doet hij niet aan mee. Hij wordt erom uitgelachen. Zijn meester ziet dat... En hij krijgt vertrouwen in hem. En vertrouwt hem iets toe.

Weet u, christen... Weet u... Christenen zijn belachelijke mensen. Dat is een gek wat. Maar... Je kunt hen iets toevertrouwen.

Omdat... Ze niet liegen... En niet stelen. Zo komt het... Dat Jozef... Als hij volwassen is... Ten slotte alles voor Potivar beheert.

De Bijbel zegt het zo. Potivar trok zich nergens iets van aan... Behalve dat hij at en dronk. Nu was Jozef in de jaren... Een knappe jongeman geworden.

Hij was goed en elegant gekleed. En dan wordt hij ontdekt... Door de jonge vrouw van Potivar. Ze is een heidense vrouw. En ze heeft niets te doen.

Ja... Mevrouw Potivar had niets te doen. Ze had overal slaven voor. En... Ledigheid is des duivels oorkussen. En dat is echt zo.

En op een dag valt haar oog op Jozef... En dan begint ze met hem te flirten. Jozef doet alsof hij niks van merkt. En dan komt hij aan die akelige scène...

Dat mevrouw alleen thuis is met Jozef. En opeens... Staat ze voor hem. In al haar bandeloze hartstocht. Ze grijpt hem bij zijn kleed...

En zegt... Jozef... Ga met me mee naar bed. Het is bijzonder... Hoe de Bijbel dan vertelt... Dat Jozef even nadenkt. En zegt...

Mij niet gezien. Mij niet gezien. Echt breuk. Mij niet gezien. Ach... Zo zouden wij het gezegd hebben. De mensen in de Bijbel hebben het anders gezegd.

Want Jozef zei het zo. Hoe zou ik dit grote kwaad doen... En zondigen tegen mijn God. Genesis 39 vers 9. Het betekent eigenlijk hetzelfde als...

Mij niet gezien. En er is vast niemand van u... En dan moet ik ook naar mezelf kijken... Die niet op zo'n beslissend moment heeft doorgemaakt... Waarin de verleiding tot zonde...

Die tegenwoordig... Helemaal geen zonde meer wordt genoemd... Mag worden... De verleiding van Immereel Handelen... U gepresenteerd werd. Hebt u toen...

Ook gezegd. God ziet mij... Mij niet gezien. Het wordt ons te moeder... gezien op Jozef. Ach, ik geloof dat wij niet eens...

Op het idee gekomen waren... Om te zeggen... Mij niet gezien. Omdat er een gebod van God is... Dat we heilig en ingetogen...

Zullen leven in woord en werk. Het mij niet gezien... Is ons zo zelden te binnen geschoten... Maar ik zeg u... God denkt er wel aan.

Onze schulden... Schieten God wel te binnen... Op de dag van het oordeel. Het is vreselijk... Dan zondst op het beslissende ogenblik...

De woorden... Mij niet gezien... Niet te binnen schieten. En dat er wel... Het zulke goede woorden zouden zijn... Want iedere keer... Wanneer de verleiding op ons afkomt...

Om Gods geboden... Met voeten te treden... Kunnen we zeggen... Mij niet gezien. Want we hebben een Heer... Een heiland. Het kenmerk...

Van deze tijd... En van de tijd al van terug... Is dat Gods geboden... Niet meer serieus worden genomen. In een ander... Aangrijpend verhaal...

Is het volgende. De Zoon van God... De Heer Jezus... Staat op een berg... En de duivel... Daar kunt u van op aan...

Staat naast de Zoon van God. En toont hem... Alle koninkrijken van de wereld. En hun heerlijkheid. En hij zegt... Dat alles geef ik u.

Indien ge maar een ogenblikje... Uw knie... Voor me buigt... Een ogenblik maar. Doch... Dan geeft de Zoon van God... Ten antwoord...

Mij niet gezien. Al zal de hele wereld... Voor jou op de knieën vallen... Mij niet gezien. Nee... Dit is fout... Wat ik nu zeg. Want er staat in de Bijbel...

Veel mooier... Wat de Heer gezegd heeft. Want de Heer zegt het... Heere God... De Heere uw God... Zult gij aanbidden... En hem alleen dienen.

Matthijs 4 vers 10. Als ons die woorden... Mij niet gezien... Toch eens op het juiste ogenblik... De binnenschieten... Het is zo dwaars. We zeggen het niet.

Wanneer zouden we het dan moeten zeggen? Ach... Broers en zusters... De meesten... En ik ook... Mij niet gezien... Zeggen het op de verkeerde momenten. Enige tijd terug...

Had ik een gesprek met een paar jongens. Er stond een grote vent bij. Zoals we dat zeggen. En ik zeg tegen hem... Man... Wat zou er toch allemaal van je kunnen gebeuren...

Met je kunnen worden? Wanneer je zou besluiten... Om je leven aan de levende God te geven. U raalt het al wat zijn antwoord was.

Dank u. Mij niet gezien. Ik wil u een voorbeeld geven. We gebruiken God als... Een puntje, puntje.

Het voorbeeld is als volgt. Ik doe veel op de fiets. Boodschappen en andere dingen... Door het dorp heen. En zo fietste ik onlangs...

In Bunschoten langs een bepaald weggetje... In de buurt van het zwembad. En daar staat langs het pad... Gedeeltelijk in het plantsoen... Een oude sofa. Die hadden de mensen niet meer kunnen gebruiken.

En in het nachtelijk donker... Daar eenvoudig maar neergezet. De gemeente moet dan maar zien... Hoe die daar vandaan komt. Is de reactie. En ik kan me de geschiedenis...

Van die sofa heel goed voorstellen. Ze hadden hem misschien... Van oma geërfd. Die juist overleden was. De jongelui hadden echter een modern huis...

Met moderne meubels. Ja. Ik hoor ze zeggen. Wat moeten we nou met zo'n oude bank doen? En waar moeten we mee beginnen? Die past toch helemaal niet...

In onze moderne inrichting... En levensstijl. En bovendien... Wie weet wat er allemaal voor ongedierte inhuis... We gooien hem er gewoon uit.

En dan zetten we hem in het plantsoen... Net zo... Behandelt... Behandelt... De moderne mens...

In onze tijd... Met de levende God. God past niet... In ons levensstijl. Hij past niet... In onze moderne... Maatschappij. Hij past niet...

In ons denken. Wat moeten wij nu met God beginnen? Laten we die oude sofa... Maar in de kerk zetten. Die is toch de hele week dicht. Zo wordt hij door de mensen gedacht.

Beste vrienden... De levende God... Is geen sofa. Ik hoop dat dat duidelijk is. De levende God... Is geen oud meubelstuk.

Dat we naar believen... Omdat het ouderwets is... Uit ons leven smijten. Hebt u enig idee... Wie de levende God is? Er zou een koude rilling...

Over onze rug moeten lopen... Wanneer we de naam van God... Maar uitspreken. O, die onverschillige houding... Tegenover hem. Dan zeg ik...

Mij niet gezien. Er is er een... Die alle reden zou hebben... Om te zeggen... Mij niet gezien. En die zegt dat niet. Die ene is de Heer Jezus zelf.

Hij had werkelijk alle reden... Om te zeggen... Mij niet gezien. En hij zegt het niet. Ik wil u een verhaal vertellen.

Een Italiaans dorpje. Gelegen op een berg. Slechts één weg... Is er uitgehouden... In de rotsen. En die leidt naar boven. Naar dat dorpje.

In dat stadje... Was in het middeleeuwen... De pest uitgebroken. Verschrikkelijk. Dag en nacht... Luidde de doodslok. En de mensen bidden tot God.

Ze schreeuwen om hulp. Maar het haalt niets uit. De pest moet in allerlei... Maar heviger. En dat kan hen ook helemaal...

Niets meer schelen. Op een gegeven moment zeggen ze zelfs... God is dood. En ze rollen de vaten drank... Uit de cafés... En ze beginnen een groot...

Verstijn. Stom dronken... Omhelzen ze elkaar. En ze beginnen een waar baganaal. Een wanhoopsorgie. Een wanhoopsorgie. Dagenlang.

Het is allemaal maar om het even. Midden in de dans... Valt er eentje om. Zwart in het gezicht. En ze laten hem liggen. De brachtspartij gaat gewoon verder.

En ze schreeuwen... Laten we eten en drinken... Want morgen zijn we dood. Op een dag... Staan ze verschrikt stil. Ze horen een gezang.

Een koraal. En ze haasten zich... Naar de stadspoort toe... En zien en horen een stoet... Mensen... Die boete doen... De rots weg opkomen...

En die zingen... Heer er barm u. Voorop... Loopt een jonge monnik... Die een zwaar... Ruwhouten kruis... Draagt. En de stoet komt de stadspoort binnen...

En de mensen van het dorpje... Staan daar en lachen. Stelletje, idioten. Hier is God dood. Houd toch op met jullie... Dwazen smeekbeden.

God is dood. Kom... Laten we eten en drinken... Want morgen zijn we dood. En voorop loopt de monnik... Met zijn grote houten kruis. De deuren van de kerk staan open.

En er gaat toch niemand naar binnen. Zo kan de stoet... Naar binnen gaan. De monnik zet het kruis tegen een pilaar... En er dringt de meute bandeloze... Ten dode opgeschreven binnen.

Brullend en lachend. Een woeste slagersleerling... Met zijn bebloede schort... Loopt naar het altaar. Zwaait met een gouden avondmond... Kerk...

En brult... Zuipen maar. Bij ons is God dood. En daar staat die jonge monnik... Op de kansel. En hij maakt met zijn hand een gebaar.

En het wordt stil. En in die stilte zegt hij... Ik zal jullie wat vertellen. Toen de zoon van God... Aan het kruis hing...

En men de spijkers in zijn handen had geslagen... Toen begon het volk ook te spotten. En te honen. En te lachen. En te spugen. En te schreeuwen.

Toen heeft de zoon van God... En dat vertelt de monnik, hè. Toen heeft de zoon van God gedacht... Moet ik voor die beroeren mensen mijn leven laten... Die door niets meer te winnen zijn?

Toen heeft de zoon van God gedacht... Mij niet gezien. Mij niet gezien. En? Hij rukte de kracht met kracht de spijkers uit het hout...

Sprong van het kruis af... Rukte zijn mantel van de soldaten weg... Zodat de dobbelstenen de berg Golgotho afrolden... Met uitroeptekende bij...

Mij niet gezien. En het kruis bleef leeg. En nu is er geen verlossing... En geen heil en geen redding meer. Nu is er alleen nog maar dood en hel. Zo spreekt die monnik.

Het is doodstil geworden. De slagersleerling is ondertussen van het altaar afgesprongen. Hij staat aan de voet van de kansel...

De kelk is uit zijn handen gerold. Er is geen verlossing... En geen heil. Dan doet die slagersleerling een aantal stappen naar voren.

Steekt zijn hand uit naar de monnik... En hij roept met een schuldige stem... Hé, monnik! Hang die heiland weer aan het kruis! Vrienden, broers en zusters...

Die monnik heeft het helemaal niet goed verteld. Want het is heel anders. Het is diep, diep ontroerend en aangrijpend... Dat de Zoon van God niet gezegd heeft...

Mij niet gezien. Mag ik het zo zeggen? De Zoon van God heeft het volbracht... En de dood overwonnen.

Dat hij is opgestaan... En nu is bij de Vader... Om voor ons te bidden... En te pleiten. Hoewel de mensen zeggen... Ons werk, onze pleziertjes...

En alle aardse dingen... Vinden wij veel belangrijker... Dan ons heil. Maar Jezus... De Zoon van God... De heiland... Die zegt niet...

Mij niet gezien. Maar hij gaat achter u aan. Hoe lang moet u nog volgen? Moet hij u nog volgen? Wanneer wilt u eens zien... Dat Jezus u op het oog heeft?

Wanneer zullen uw ogen open gaan... Zodat hij zegt... Dat u kunt zeggen... Mijn verlosser... Mijn verzoener... Weet u...

Wij zeggen... Mij niet gezien... Met een uitroepteken. U heeft het op het... Pord kunnen zien. Dat wil zeggen...

Laat mij erbuiten. Zonder mij. Jezus heeft eens gezegd... Zonder mij. Zonder uitroepteken.

Hij gaat verder. Hij zegt in... Johannes 15 vers 5... Zonder mij... Kunt gij niets doen. Je kunt er van op aan...

Dat het waar is. En dat hetgeen je zonder hem doet... In het licht van de eeuwigheid... Waardeloos is geweest. Laatst liep ik over straat. Toen zag ik een paar jongens...

Elkaar... Ruzie aan het maken. Ze waren elkaar aan het aftuigen. En ik kreeg... Plotseling kreeg de kleinste... Waarschijnlijk per ongeluk... Een tik mee.

Ik dacht... Zal ik er iets van zeggen? Nee. Die kleine vent... Die maakt dat hij wegkomt. En toen hij zo'n pas of vijf... Verwijderd was... Draait hij zich om.

En hij schreeuwt. Wacht maar. Dat zal ik aan mijn grote broer vertellen. En toen merkte ik... Dat alles goed was. Dat ze stopten. En toen dacht ik...

Jonge... Wat is het toch fijn... Dat je een grote broer hebt. Op hetzelfde moment... Toen ik dat dacht... Stroomde er bij mij...

Een intense vreugde door mij heen. Want... Ik heb... In de heer Jezus Christus... Een hele grote broer.

Die mij terzijde staat... In mijn dagelijks leven. In mijn doel en laad. En wat is dat toch geweldig. Dat je een intense vreugde ervaart. Dat die grote broer...

Zo machtig... Aan de zijde van de zijne gaat staan. Dat hij zelf zegt... Zonder mij... Kunt gij... Niets doen. Ik zou willen...

Dat u ook tegen uw heiland zou zeggen... Die zoveel voor ons heeft gedaan. Heer Jezus... Zonder u... Wil ik niets meer...

Doen. Amen. ***