Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen, fijn dat ik vanmorgen bij u mag zijn en dat we samen ons mogen buigen over het woord van God.! Een voorrecht om het woord van God in onze handen te kunnen houden en daaruit te kunnen lezen.
Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend, maar het is een wonderlijk boek en het is het boek van God. En hij wil ons aanspreken ook deze morgen.
Ik wil graag met u lezen uit, allereerst uit Matthäus hoofdstuk 17. Ik begin bij het lezen van hoofdstuk 16 vers 27.
Want de Zoon des Mensen zal komen in de heerlijkheid van zijn Vader met zijn engelen. En dan zal hij ieder vergelden naar zijn daden.
En na zes dagen nam Jezus Peters en Jacobus en Johannes zijn broer met zich mee en bracht hen op een hoge berg alleen hen. En hij werd voor hun ogen van gedaante veranderd.
Zijn gezicht straalde als de zon en zijn kleren werden wit als het licht. En zie, aan hen verschenen Mozes en Elia die met hem spraken.
Peters antwoordde en zei tegen Jezus, Heren, het is goed dat wij hier zijn. Laten wij als u wilt hier drie tenten maken voor u een, voor Mozes een en een voor Elia.
Terwijl hij nog sprak, zie een lichtende wolk overschaduwde hen. En zie een stem uit de wolk zei, Dit is mijn geliefde Zoon in wie ik mijn welbehagen heb.
Luister naar hem. En toen de discipelen dit hoorden, wierpen zij zich op het gezicht ter aarde en werden zeer bevreesd. En Jezus kwam bij hen, raakte hen aan en zei, Sta op en wees niet bevreesd.
Toen zij hun ogen opsloegen, zagen zij niemand dan Jezus alleen. En dan ga ik met u naar 1 Petrus, of 2 Petrus, sorry. De tweede brief van Petrus, hoofdstuk 1.
En ik lees u daar vanaf vers 12. En daar schrijft apostel Petrus, Daarom zal ik niet nalaten u altijd aan deze dingen te herinneren, hoewel u ze weet en in de waarheid die bij u is versterkt bent.
En ik acht het juist, zoal lang ik in deze tent ben, u op te wekken door herinneringen hieraan. Omdat ik weet dat het afbreken van mijn tent nu snel zal plaatsvinden, zoals onze Heer Jezus Christus mij ook duidelijk heeft gemaakt.
Maar ik zal mij ook voortdurend beijveren, dat u na mijn heengaan deze dingen in gedachten blijft houden. Want wij zijn geen kunstig bedachte verzinsels gevolgd, toen wij u de kracht en de komst van onze Heer Jezus Christus bekend maakten.
Maar wij zijn ooggetuigen geweest van zijn majesteit. Want hij heeft van God de Vader eer en heerlijkheid ontvangen, toen een stem als deze van de verheven heerlijkheid tot hem kwam.
Dit is mijn geliefde Zoon, in wie ik mijn welbehagen heb. En deze stem hebben wij gehoord, toen deze vanuit de hemel kwam, terwijl wij met hem op de heilige berg waren.
En wij hebben het profetische woord dat vast en zeker is, en u doet er goed aan daarop achter te slaan, als op een lamp die schijnt in een duistere plaats.
Totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw harten. Tot zover de lezing uit het woord van God.
Zalig zijn zij die het woord van God horen en dat ook bewaren in hun hart. Als het goed is, dan hebt u een wekker nodig, smorgens om wakker te worden, om op te staan.
Ik weet niet wat voor wekker u hebt. Ik heb geen wekker nodig, want ik ben altijd vroeg wakker. Ik word ook automatisch wakker, ik heb geen wekker nodig, dus heerlijk.
Maar ik kan me nog herinneren dat als ik vroeger, toen ik nog een tiener was, en dan viel het niet mee om wakker te worden smorgens, en dan had ik zo'n hele mooie wekker, zo'n hele grote wekker met een mooi prachtige felle kleur, oranje, met twee van die grote bellen erop.
Ik heb hem toen de tijd, dacht ik, in de Hema gekocht. En dat was in de jaren zeventig. En die wekker, als die smorgens afging, nou dan hoorde volgens mij in het hele huis het, het hele gezin, want dat was een hels kabaal.
En dan werd je wakker en dan dacht je, oh, help, en probeerde je zo snel mogelijk die wekker uit te doen. Nou, misschien hebt u ook nog zo'n opwindbare wekker nodig, of hebt u vandaag de dag gewoon een digitale wekker.
Een wekker is best belangrijk. Een wekker is om je te wekken, om je wakker te maken, om de nieuwe dag in te gaan, en om datgene te gaan doen wat er voor die dag op het programma staat.
Het is ook belangrijk dat je wakker bent, want als je niet goed wakker bent, dan kun je ook je taken niet uitvoeren, of de dingen met een heldere geest op een rijtje zetten.
Nu, waarom kwam ik aan deze gedachte? Nu, omdat we hier lezen over de apostel Petrus, die een brief, althans twee brieven heeft geschreven aan de gemeente van de Heer Jezus, aan gelovige mensen.
En we weten dat die eerste brief met name tot doel had om de gemeente te waarschuwen voor de gevaren die van buitenaf op hen zouden toekomen.
De tweede briefechter heeft een andere toon, is veel meer bedoeld om het gevaar aan te wijzen, de broeders en zusters wakker te schudden, en te zeggen, het gevaar wat nu op jullie afkomt, dat komt van binnenuit.
En het is zo dat als je die tweede brief helemaal doorleest, daar word je niet vrolijk van, zeggen we dan. Het is best een, althans het eerste hoofdstuk is heel mooi, en ook dat wat wij gelezen hebben is prachtig om te lezen, en dat spreekt ons ook aan.
Maar als je de rest van de brief leest, een kleine brief, dan moet Peter schrijven over allerlei mensen die als dwaarleeraars aangemerkt worden, als mensen die geen goede bedoelingen hebben, hele slechte bedoelingen.
En er wordt gedacht aan de tijd, zoals dat was in de dagen van Lot, er wordt ook gedacht aan de tijd, zoals het was in de dagen van Noach, en dat waren ook geen geweldige tijden.
Dat waren donkere tijden, zo zou je kunnen zeggen. En in deze brief wordt dan ook gewacht gemaakt van heel veel duisternis, die niet alleen om en heen waren, ook de maatschappij daarmee vervulde in die dagen, maar duisternis die zich ook meester had gemaakt van een heel aantal lieden, die blijkbaar daar ook in die gemeente waren, of in ieder geval betrokken waren bij die gelovigen.
Ze hadden daarmee te maken, en Petrus die gaat deze brief schrijven, want hij onderkent dat gevaar. Deze dwaarleeraars, daar wordt van gezegd, in bijvoorbeeld 2 vers 1, in hoofdstuk 2 vers 1, dat zij een verderfelijke leer brengen.
Dat zij een afwijkende leer brengen. Dat het eigen verzinsels zijn. En ze doen dat, ze bedienen zich daarvan, door middel van hoogdravende woorden.
Spectaculaire woorden. Woorden die er makkelijk in gaan, en die de aandacht trekken van de hoorders. Toen ik dit zo las, toen moest ik denken aan de profeet Jeremia, die eens in zijn tijd, moest zeggen, tegen een aantal lieden die daar waren, die zich ook voordeden als profeten, terwijl Jeremia een profeet was, een middel, een werktuig in de handen van God, de mond van God.
En dan moet hij zeggen, zo zegt de heren van de legermachten, luister niet naar de woorden van die profeten, die tot u profiteren.
Zij geven u ijdele hoop, zo zegt Jeremia. Zij spreken een visioen, en dan komt het, dat lijkt ook heel spectaculair, dat lijkt iets van wat ze gekregen hebben, wat ze mogelijk van God gekregen hebben, althans zo deden ze zich voor, maar er staat, zij spreken een visioen uit hun eigen hart, en niet uit de mond van de heren.
Die dwaarleeraars waar Peter eens over spreekt, die lijken daarop. Ook bij die lieden ging het om hun eigen hart, en om datgene wat hen bezig hield, waar zij vol van waren, om dat aan anderen mee te delen, om anderen daarin mee te trekken, en dan wel de gelovigen.
Dus terecht, dat wij een wekker nodig hebben. een wekker nodig hebben, om wakker te zijn, en om wakker de dag in te gaan, en door te brengen.
Deze mensen, deze dwaarleeraars, die worden afgeschilderd als mensen, en u moet het maar voor uzelf eens doorlezen, ook hoofdstuk 2 met name, dat zijn hebzuchtige, overspelige, onophoudelijk zondigende mensen.
Dat zijn mensen, die onreine dingen doen. Dat zijn mensen, die de rechten weg zou lezen, van het evangelie verlaten hebben.
Dat zijn mensen, die de Heer verlogenen. En Petrus, die wist daar natuurlijk ook van. Want we weten allemaal, dat Petrus op een bepaald moment, ook de Heer Jezus heeft verlogen, toen hij daar was, in die hof, daar bij de hoge priester, en daar bij dat vuur stond, en tot driemaal toe, de heiland verlogen, de ontkende, dat hij hem kende, en dat hij bij hem hoorde.
Nu deze lieden, die verlogenen de Heer. Die leven alsof zij, hem niet kennen. Zij houden geen rekening, met de Heer Jezus Christus.
Zij houden geen rekening, met zijn woord. Zij erkennen hem gewoon, weg niet. Zij hebben een eigen leer. Gebaseerd op eigen verzinsels.
Van deze lieden wordt gezegd, en hoe zij geschilderd worden, zijn het mensen, die vrijheid voorspiegelen. En hoe bekend klinkt dat ons, vandaag de dag in de oren.
Het lijkt wel, of elke nieuwsuitzending, of elke politieke partij, zoals we dat in de afgelopen weken, hebben gehoord, iedereen heeft het over vrijheid, vrij zijn.
Ieder mag zijn wie hij is, ieder moet doen wat hij wil. God wil. Vrijheid voorspiegelen. Maar dan wordt er ook gezegd, als een conclusie, dat deze mensen zelf slaven zijn, van het verderf, terwijl zij vrijheid, in hun mond nemen, en dat voorspiegelen.
Maar ze zijn slaven, van het verderf. Wat klopt, met het feit, dat Peter, zij verkondigen, een verderfelijke leer. Ik zei u al, het is niet echt geweldig fijn, om bijvoorbeeld, die hoofdstukken, van deze brief te lezen.
Het is niet fijn, om na te denken, over, duistere machten. Het is niet fijn, en zeker voor gelovigen niet, die toch houden van het licht, van de dag, van een wandel met de Heer, om met zulke mensen, geconfronteerd te worden.
Het was in die dagen zo, ik geloof dat het in deze dagen, net zo is. Eigenlijk kunnen we wel samenvatten, dat alles wat je leest, over deze dwaarleraren, dat wij ze kunnen scharen, onder een groep mensen, die alleen maar wandelen, naar het vlees.
En dat is een bekende uitdrukking, want dat vinden we veelvuldig, in het Nieuwe Testament. Er wordt gesproken, over een wandel, door de geest, en er wordt gesproken, door een wandelen, een leven door het vlees.
En wij als gelovigen, worden opgeroepen, in gelaten vijf bijvoorbeeld, heel bekend hoofdstuk, om te wandelen, door de geest, en niet te voldoen, niet toe te geven, aan de begeerte, van het vlees.
Nu, als we naar deze lieden kijken, en alles wat daarover gesproken wordt, wat daarover geschreven is, dan is het heel herkenbaar, en past het precies, bij dat wat we lezen, in gelaten vijf, vers 19.
Want er staat, het is bekend, wat de werken, van het vlees zijn. En dan krijg je weer, zo'n vreselijke opzomming, van allerlei nare, en duistere zaken, en dingen, die in een mensenleven, de boventoon kunnen voeren.
Het is bekend, wat de werken, van het vlees zijn, namelijk, overspel, hoererij, onreinheid, losbandigheid, afgoderij, toverij, vijandschappen, ruzie, afgunst, woede uitbasting, egoïsme, oneenigheid, afwijkingen, in de leer, jaloersheid, moord, dronkenschap, zwelgpartijen, en dergelijke, waarvan ik u voor zeg, zoals ik ook al eerder gezegd heb, dat wie zulke dingen doen, het koninkrijk van God, niet zullen beërven.
Weet u, deze mensen, deze leraars, die zo'n vleeslijk leven leiden, en proberen om de gelovigen daarin mee te sleuren, en ze daartoe te verleiden, die worden vergeleken, met honden, zoals vers 22, in hoofdstuk 2, dat zegt, en schetst, als honden, die terugkeren, naar hun eigen braaksel, en dat opeten, dat doen honden namelijk.
Eigenlijk eten ze hun eigen vuil, hun eigen afval, hun eigen verderfelijke dingen, eten ze weer op. En daar worden deze mensen mee vergeleken.
Zij worden vergeleken met varkens, die gewassen zijn, die schoongemaakt zijn, en zodra ze de vrijheid krijgen, rennen ze weer terug, en duiken ze in de modder.
Nee, deze mensen worden niet vergeleken met schapen. Een kind van God, mag zich weten, een schaap, als een schaap van de goede herder.
En als iemand een schaap is, en daarmee vergeleken wordt in de Bijbel, dan is dat onlosmakelijk verbonden aan de herder. En de herder is degene, die voorgaat, die achtergaat, die rondom die schaap is, die zorgt voor die schapen.
Deze schapen, die rennen niet naar de modder. Een schaap kruipt niet in de modder. En dat wil dus ook zeggen, dat deze lieden, die zijn aan de buitenkant, doen ze zich voor, als christenen, als christelijke mensen.
Maar van binnen is het een en al verderf. Ten diepste zijn ze nooit veranderd, zijn ze nooit opnieuw geboren. En verlogenen ze de Heer, maar ze verlogenen ook, datgene wat ze zelf beweren te zijn.
Wat ze niet zijn. En dat is ernstig. Wat is het vreselijk, dat deze mensen, zich bewegen op het christelijk erf, zou je kunnen zeggen, maar vol zijn van verderf.
In 2 Peter 2 vers 18 staat, want door zeer hoogdravende woorden, vol onzin te spreken, verlokken zij met de begeerte van het vlees, en met de losbandigde mensen, die daadwerkelijk ontvlucht waren aan hen, die in dwaling verkeren.
Zij beloven hun vrijheid, terwijl zij zelf slaven van de verdorvenheid zijn, van het bederf. Kortom, het zijn mensen, die proberen de gelovigen te verleiden, tot opstandige en een immorele levenswijze.
Het zijn lieden, die spotten, met de aangekondigde komst, van Jezus Christus, die terugkomt, en een mogelijk oordeel, zoals dat was in de dagen van Noach, ook daar spotten zij mee, dat zeggen ze van, er is niks van waar.
Dat zijn leugens. Ja, zij hebben het evangelie wel leren kennen, zij hebben het geproefd, deze lieden, ze weten waar het over gaat, maar ze hebben het nooit doorgeslikt.
Ze zijn nooit één geworden, met Jezus Christus. zij hebben nooit dat brood des levens, doorgeslikt.
Ze zijn niet één, met Jezus Christus. In 2 Peter 2, vers 22, maar hun is overkomen, wat een waarspreekwoord zegt, de hond is teruggekeerd, naar zijn eigen uitbraaksel, en een gewassen zeug, naar het rondwentelen, in de modder.
Broeders en zusters, wat mogen we God dankbaar zijn, dat wij een wekker hebben gekregen.
Dat wij een, nee, geen echte wekker in die zin van, wat ik u in het begin schetse, nee, apostelen, mensen die bij Christus hoorden, boodschappers, die de plaats van een wekker in wilden nemen, die waakzaam waren.
En door middel van datgene, wat zij hebben leren kennen, en wat zij weten van wat het evangelie, het zuivere evangelie is, om dat door te geven, en daar de gelovigen, steeds mee op te bouwen.
Broeders en zusters, wij hebben een bijbel vol, wat een geweldig voorrecht. Wat zijn wij als kinderen van God, ontzettend rijk, en wat zijn we blij, dat wij een wekker hebben.
Een wekker die ons elke morgen wekt. Weet u, er is één persoon in de Bijbel, waarvan ik zeker weet, die nooit een wekker nodig had.
Die nooit iemand nodig had, die super waakzaam was, en die je er voldurend op moest wijzen. Ik weet het zeker, dat er één persoon is, die dat niet nodig had.
En dat staat, geschreven van de Heer Jezus Christus. In het Oude Testament, in Isaiah 50, vers 4, en 5 en 6, daar staat namelijk, dat is een profetie, aangaande het lijden, wat er over de Heer Jezus zou komen, terwijl hij nog niet op aarde was gekomen, maar dat was een profetie, een vooruitzegging, daar staat, dat hij als het ware spreekt met God.
Hij, en dat is de Heere, die wekt mij elke morgen het oor. Wat geweldig.
De Heere was degene die hem wekte, elke morgen. Hij wekt mij elke morgen het oor, zodat ik hoor, als hij die onderwijs ontvangen.
Zodat ik hoor, als zij die onderwijs ontvangen. De Heere, Heere, heeft mij het oor geopend, en zelf ben ik niet ongehoorzaam, ik wijk niet terug.
Ja, ik geef mijn rug aan hen, die mij slaan, en mijn wangen aan hen, die mij de baat uittrekken. Mijn gezicht verborg ik niet, voor smaad en speeksel.
Want, de Heere, Heere, die helpt mij. Degene die hem wekt, die helpt hem ook. En, als we dan zien, hoe de Heere Jezus bewijzen spreken, hij wordt gewekt, en hij hoort naar de woorden, en hij heeft gehoord naar de woorden van God.
Hij is de volkomen dienstbare dienstknecht geweest. Hij is degene die het evangelie vervuld heeft. De blijde boodschap. Hij was het evangelie.
Hij is het evangelie. En hij is gekomen. En hij heeft zijn rug gegeven. Hij heeft zijn gezicht gegeven, voor smadelijk speeksel. Ze hebben hem de baat uitgetrokken.
Ze hebben hem... En God had hem daartoe geroepen. God de Vader, die deze dienstknecht, met een hoofdletter, zijn dienstknecht, zijn geliefde zoon, gewekt heeft.
En hem de dag als het ware ingestuurd heeft. Met een geweldige opdracht, om dit alles te vervullen. Zoals wij in de bid stond, lazen, Thies en ik, dat de Heer Jezus, de beker van de Vader heeft aangenomen, en die beker tot de laatste druppel heeft geledigd.
Hij is de gehoorzame zoon. Hij werd gewekt door de Vader. Wakker gemaakt door de Vader. En elke dag was dat zo. En hij is geen dag afgeweken.
Hij is de weg gegaan. En de Heer was zijn helper. En toen dacht ik, oh, Heere God, toen dacht ik, broeders en zusters, wat is dit geweldig, dat er iemand is geweest, zoals een Petrus, die dat geweldige moment heeft meegemaakt daar, toen hij met de andere discipelen bij elkaar was, en met de Heer Jezus daar was, en de Heer Jezus gesproken had, over het brood des levens, en dat, dat de Heer Jezus, en dan gaan al die mensen weg, want niemand blijft over.
De mensen zeggen, deze reden is hard, wie kan er aan horen, dit is niks voor mij. Terwijl de Heer Jezus, de oren van die mensen wilde wekken, vroeg hij ten slotte aan Petrus, en aan de anderen, wie zeggen, de mensen dat ik ben.
En dan vraagt hij uiteindelijk aan Petrus, Petrus, wie zeg jij, of wie zeggen jullie dat ik ben. En dan zegt Petrus, u bent de Zoon van de levende God, u bent de Christus, u bent de Messias, u bent het door God gezonderen, u bent degene, wiens oor gewekt is, en wie gehoorzaam is gegaan, op de weg, die God wilde dat u zou gaan, om te voldoen, aan de heiligheid en gerechtigheid van God, en tot een verzoenend offer te worden, voor elke zondaar.
Wat geweldig. En dan zegt Petrus, nou dan waren we even later, ja dan heeft de Heer Jezus gezegd, van ja, de Zoon des Mensen, dat leest u in het hoofdstuk 16 van Matthäus, de Zoon des Mensen, de eerste keer vertelt hij dan, die zal overgeleverd worden, in de handen van zondaren, en hij zal gekruisigd, hij zal gedood worden, en hij zal ten derde dagen opgewekt worden.
De Heer Jezus had de weg, die hij moest gaan, duidelijk voor ogen. En dan, en dan, dan zijn de discipelen er ook bij, maar het dringt niet tot ze door, en dan zijn ze daar op die berg, waar Petrus dan hier over schrijft, waarvan hij zegt, in deze Petrus bied, ik heb het met mijn eigen ogen gezien, ik heb het met mijn eigen oren gehoord, mijn ogen werden geopend, en mijn oren werden gewekt.
Door niemand minder dan God zelf, want wij hebben zijn stem gehoord, uit de wolk. God was daar op dat moment, en daarom wordt het ook de heilige berg, wij waren daar op de heilige berg, dat wil zeggen, dat die berg niet anders was, of mooier, of schoner, of rijder, dan zijn andere bergen, nee, die berg werd een heilige plaats, omdat daar de Heer Jezus, verscheen, in zijn heerlijkheid.
Zoals dat straks zichtbaar gaat worden, als hij komt, als hij verschijnt in zijn heerlijkheid, en komt als de koning der koningen, en hij zal regeren, zo zal hij verschijnen, zoals Johannes hem op Padmas zag, onbeschrijfelijk.
En de discipelen, die merken dat ook, de apostelen, dit is onbeschrijfelijk, dit is zo groot, dit is een heilige plaats, omdat God hier is. En dan zien ze die wolk, die wolk die hen deed, terugdenken, aan het moment, dat het volk Israël, uit Egypte geleid was.
En hij terugdenken, aan het moment, dat Israëliet, het bloed op de deurpost smeerde, en de doodsengel, aan hem voorbij ging, en een lam in huis hadden genomen, en dat lam hebben geslacht, en daardoor gevrijwaard werden, van de dood, van het oordeel, door dat te doen, wat God, hun oor toe opgewekt had.
En toen was daar een wolk, een wolkkolom, en ze trokken naar de Rode Zee, en ze komen, maar er is een wolkkolom, die is voor hen, en die is achter hen.
En, en, en, en s'nachts werd die wolkkolom, een vuurkolom, en in die kolom was de Heere, en dan staat er dat die kolom, die, als ze de tabernakel gebouwd hadden, dan, dan rustte die kolom, die wolkkolom, die rustte op de, op de tabernakel.
En iedereen wist, de Heere God is daar. En later gebeurde dat in de tempel ook, de tempel die Salomo mocht bouwen, ook daar, werd de tempel vervuld, met deze wolk.
Met de heerlijkheid van de Heere, dat zo wordt het genoemd. En uiteindelijk, vinden we dat terug, in het Johannes evangelie, dat het niet over een gebouw gaat, maar dan gaat het over, de Heere Jezus, de tempel van God, die afgebroken zou worden, en na drie dagen weer, herbouwd zou worden.
En dan spreekt hij over zijn lichaam, en van de Heere Jezus, staat geschreven in de eerste, in Johannes. Johannes 1, zo moet ik het zeggen. Het woord, is vlees geworden.
En het heeft onder ons gewoond, en wij hebben zijn heerlijkheid aanschouwd. Als de heerlijkheid van een enig gebouw, geborene van de Vader, vol van genade en waarheid.
En dan, daar op die berg, hebben zij dat gezien. Ze hebben die wolk gezien. En uit die wolk klonk een stem, dit is mijn geliefde zoon, in wie ik mijn welbage.
Luister naar hem. Laat je oor wekken, door de woorden, van de Heere Jezus Christus. En Petrus, die heeft dat beleefd, en Petrus, met zijn, met zijn herderlijke hart, die, die heeft, ja, deze brief bijvoorbeeld, en het blijkt dat het daarover gaat, daar moet er vol van geweest zijn, want als je het laatste vers, van deze brief leest, dan staat er, U dan geliefden, omdat u dit van tevoren weet, wees op uw hoede, zodat u niet door de dwaling, van normeloze mensen, wordt meegesleept, en afvalt, van uw eigen vastheid.
Dat was het doel. En de Heere Jezus, waar Petrus vol van is geworden, als een herder, vol is geworden van het lam, die zegt tegen deze gelovigen, broeders en zusters, in vers 12, daarom zal ik niet nalaten, u altijd aan deze dingen te herinneren.
Dat gaat natuurlijk over het voorgaande. En dan gaat het over, mensen die geestelijk groeien, of althans, waarvan verwacht wordt, dat als iemand een kind van God is, dat hij geestelijk blijft groeien.
Daarom zal ik niet nalaten, u altijd aan deze dingen te herinneren, hoewel u ze weet, en in de waarheid die bij u is, versterkt bent. Jullie kennen het, maar ik zie het als een opdracht, om jullie daar voortdurend op te wijzen, om daar steeds opnieuw aandacht voor te vragen, voor het evangelie, het gewone, tussen aanhalingstekens, levende, overwinnende, evangelie van Jezus Christus, of vult u de Heer Jezus Christus maar gewoon in.
Van zijn lijden, van zijn sterven, en van zijn opstanding, en van zijn wederkomst, en van zijn totale overwinning.
Wat hij totaal heeft vervuld, in zijn totaliteit heeft vervuld, op het kruishoud van Gogeta. Dat offer, dat was niet alleen voor het verleden, was niet alleen voor het heden, maar het geldt ook voor de toekomst, en alles wat eruit voorkomt, dat is alles gegrond, in het werk van de Heer Jezus.
En dan zegt hij, ik zal jullie daar steeds, toe opwekken. In vers 13, ik acht het juist, zolang ik in deze tent ben, zegt hij, zolang ik, ja, hier nog op aarde ben, zal ik me inspannen, om u op te wekken, om u wakker te houden, door de herinnering hieraan.
Dus hij is een wekker, wat een mooi wekker. Kunt u zeggen, ja, ik heb een wekker. Ja, ik heb geen digitale wekker. Nee, ik heb, ik heb, ja, ik heb meerdere wekkers.
Ik heb ook, de apostel Petrus, die een wekker is geworden, een iemand die anderen wakker roept, de gelovigen wakker roept, omdat ik weet, dat het afbreken van mijn tent, nu snel zal plaatsvinden, zoals ons Heer Jezus Christus mij ook duidelijk heeft gemaakt, maar ik zal mij ook voortdurend beijveren.
Moet je nagaan. Hij wist, dat zijn verscheiden heel dichtbij was. Petrus is, omgebracht, doordat hij vervolgd is, als kind, als volgeling van de Heer Jezus.
Petrus is gekruisigd, en volgens de overleveringen, ondersteboven gekruisigd, omdat hij het, niet kon, verkrijgen over zijn hart, om net als de Heer Jezus, gekruisigd te worden.
Weet u, en dan zegt hij, ik weet dat dat spoedig plaats gaat vinden, zoals onder Heer Jezus Christus mij dat duidelijk heeft gemaakt.
Maar, zolang als ik adem heb, zal ik mij ook voortdurend beijveren, dat u naar mijn heen gaat, zelfs als ik er niet meer ben, dat jullie deze dingen in gedachten blijven houden.
Hoe belangrijk was het voor Petrus, dat die gelovigen, niet met die verderfelijke leer, ingepakt werden, of zich lieten verleiden, maar dat ze zich hielden, bij datgene wat we lezen in vers 2, van hoofdstuk 1, mogen genade en vrede voor u, vermeerderd worden, niet afnemen, maar vermeerderd worden, door de kennis van God en van ons Heer Jezus Christus.
Vers 3, in zijn goddelijke kracht, heeft ons alles geschonken, wat tot leven en godsvrucht behoort. Waardoor, door de kennis van hem, die ons geroepen heeft.
Bent u een geroepene? Bent u geroepen door de Heer Jezus? Dan gelden deze dingen ook voor u. Dan is het nodig, dat ook u voortdurend wakker gehouden wordt.
Wakker, om bij de Heer te blijven, en in zijn weg te wandelen. Die ons geroepen heeft, door zijn heerlijkheid, en zijn deugd. En vers 8, want als deze dingen bij u aanwezig zijn, en toenemen, nee, we moeten niet min, stilstand is achteruitgang.
Als je gaat liggen slapen, dan hoor je de dingen niet meer. Dan word je geestelijk slap, en futloos. Nee, ze moeten toenemen, zoals u niet doelloos, en onvruchtbaar laten, wat de kennis van ons Heer Jezus Christus betreft.
Als we ons daarmee, als we dat door Petrus, in dit geval, of door, door, door, door, door anderen, of door een dienst als dit, of door elke dag, je oor te laten wekken, door het woord van God, broeders en zusters, dan, dan zullen wij toenemen.
Dan zullen wij groeien, en dan zal er vrucht zijn in ons leven, waardoor, niet door eigen inspan, maar door, de kennis van de Heer Jezus, door meer, hem te leren kennen, beter te leren kennen.
Ik sluit af, met een voorbeeld. Een aantal weken terug, pakte ik onze bedrijfsauto, en dat is een klein boodschappenwagens, die was al, geruime tijd, niet gebruikt, omdat we, weinig boodschappen, hoeven te doen, in verband met, dat we geen gasten hebben.
En die kunnen we niet toelaten. Maar, ik pakte dat autootje, en ik denk, wat een lucht zit er in die auto, zeg. Enfin, een week daarna, ik pak hem nog weer eens, ik denk, joh, zit dat nou in die auto, of, als ik in de garage kwam, ook, dan dacht ik, wat stinkt dat hier, toch vreselijk.
Het ligt, lijkt wel of er iets bederfelijks ligt hier. Maar ja, fijn, ik ging weer door, en toen moest ik met iemand naar het gemeentehuis, een Syrische man, en die zat bij mij in de auto, en het was koud, en ik had de kachel aan gedaan, naarmate het warmer werd, nam de stank ook toe.
Dus, die man, ik kon niet met hem praten, want, want, ik ken zijn taal niet, en hij mijn taal niet. Maar in ieder geval, ik denk, joh, wat zal die man niet gedacht hebben, wat een stank in die auto.
Ik denk, nu ben ik het zat. Ik, ik stop, en ik zet hem op het plein, en ik ga in die auto, op de vloer, ik haal de matten eruit, en ruik aan die matten, en aan mijn stoelen, en zo, maar, ik leek wel een hond.
Maar, er was niks te vinden. Toen dacht ik, joh, ik zal de motorkap, er zal toch niet een of ander beest, tussen de, de toestand, tussen die veesnaar of zo, terecht gekomen zijn.
Want, ja, wij hebben ook matten, en er lopen allerlei gespuist daar rond, hè. Dus, alfijn, ik doe de motorkap open, en ik sta zo te kijken, en de stank zich.
Maar, ik zag eigenlijk niks aan die motor, en ik, ik sta zo, en ik kijk zo naar de andere kant tegen, de binnenkant van het spatbord, op de accu, en u weet niet, u raadt niet wat daar lag.
Wat denkt u? Nee, nee, nee, het had allemaal gekund. Nee, daar lag een vis. Je wil het niet geloven.
Ik, ik, ik stond echt, een vis. En, hij was nog helemaal heel. Het was zo'n vis. Nee, het is niet over, ik heb hem niet gevangen. Dus, kijk, want anders, iemand die een mooi vis, die zei altijd, ik heb zo'n vis gevangen.
Maar, het was werkelijk zo'n vis. En, die lag keuren netjes zo, achter de accu, tegen het spatbord. En, die lag daar te rotten. Nou, die is stellig door een marter, of zo, ergens vandaan gehaald.
En, die heeft hem waarschijnlijk, daar neergelegd. Want, dat doen die beesten, die kruipen onder de motorkant. Maar, ik weet, anders zou ik het niet weten. Maar, ik heb dat, toen, toen die stank eruit.
Wat denk je, hoe ga je dat aanpakken? Eerst heb ik die vis eruit gehaald. Handschoenen aangedaan. En, nou, hij was helemaal hard, aan de bovenkant.
En, de staart brak al af. Het leek wel karton. En, dat beest, dat heb ik eruit gehaald. En, ik heb hem weg. Maar ja, oké, die stank was niet weg. Toen heb ik er ontvetter op gespoten. Maar, de stank was niet weg.
Ik denk, toen dacht ik, en dat is een beetje apart, hè. Toen dacht ik van, want, want soms dan, dan, dan bepaalt God je, met zulke soort dingen, bij bepaalde zaken.
Dus, ik zeg, Heere God, ik zeg, kan ik hier iets van leren? Of misschien als een voorbeeld gebruiken? He, om, om, om in een boodschap te verweven.
En, nou, fijn, ik heb het verder schoongemaakt. Ik heb er op een duur bleekwater op gegooid. Het was nodig dat ik er heel veel bleekwater, en ik heb uiteindelijk met de hoge drukspuit, heb ik het helemaal schoongespoten.
En ja hoor, eindelijk was het weg. Doordat ik de juiste reinigingsmiddelen gebruikte, om die stank eruit te krijgen. En, u gelooft het niet, maar de andere morgen deed ik me een stille tijd, en toen las ik dit bijbelgedeelte.
En ik dacht, dit is die vis. Wat is die vis? Dat zijn die dwaalleraar, die die verderfelijke leer, proberen op te dringen aan gelovige kinderen gods.
Die proberen met hun bederfelijke dingen, de gelovigen te verleiden. Dat is wat. Toen dacht ik, oh Heere God, wat was hier het reinigingsmiddel?
Het reinigingsmiddel was, dat de apostel Petrus zei, ik hou jullie wakker. Ik wek jullie op. En dat zal ik blijven doen, om jullie te blijven wijzen op Jezus Christus.
Zoals ze uiteindelijk daar op die berg waren. En de stem stopte te spreken. En de Heere Jezus weer veranderde.
En zij gezegd hadden, laten wij hier maar blijven, want dit is echt zo magnifiek, dit is geweldig. En toen hoorden ze een stem, en toen zagen ze niemand dan Jezus alleen.
Ik dacht, ja dat is het. Dat is wat Petrus, daar was hij vol van. Hij kon daar niet van zwijgen. Hij schreeuwde het als het ware uit.
En hij wekte de gelovigen op. Groei door. Zorg dat je geestelijke groei in orde is. Dat is de enige manier om dwaarleer, wat vandaag de dag veelvuldig voorkomt, op allerlei manieren, in allerlei vormen komt het tot ons, om dat te weerleggen, of te herkennen, en af te wijzen, en bij de Heere Jezus te blijven.
En verder te gaan, de dag, de Bijbel zegt, de dag is vergevorderd, de dag is nabij, de nacht is vergevorderd, de dag is nabij. Hij komt.
De morgenster verschijnt, binnenkort. Hij komt ons thuishalen. En blijf wakker, tot dat moment. Val niet in slaap. Broeders en zusters, zoals Petrus en een paar andere apostelen, in slaap vielen, toen ze in de hof met de Heere Jezus waren, toen de Heere Jezus leed, en die drinkbeker aannam en dronk.
En gevraagd dat, willen jullie met mij waken? Bid. En ze vielen in slaap. En even later vielen ze weer in slaap. Petrus weet waar hij het over heeft hoor.
Hij denkt, dat gaat mij nooit meer overkomen. Hij heeft de Heere Jezus leren kennen. En hij denkt, ik zal mij beijveren, zolang als ik leef, om mijn broeders en zusters te helpen, om wakker te blijven.
Mag deze morgen daaraan bijdragen. Alle luisteraars, die met ons mee geluisterd hebben, en gekeken hebben, u hier in de zaal, dat God ons zo mag zegenen, en dat we niemand anders zien dan Jezus alleen.
Halleluja. Amen. We zullen danken. Heere, dank u wel voor uw wonderbare lessen.
Dank u wel voor uw grote liefde. Dat u de grote opperherder bent, de hoeder en herder van onze zielen. en dat u ons voor gaat. En dat u ons voor gaat.
En dat wij nu reeds iets mogen smaken van de heerlijkheid, zoals u bent, Heer Jezus. Dat onze ogen daarvoor geopend zijn geworden, als een voorproef, Heere, voor dat wat straks gaat komen.
En help ons, Heer, om onderweg, niet in slaap te vallen. Help ons, Heer, om uw woord te lezen, en daarbij te blijven, en dat tot ons te nemen, en, ja, u beter te leren kennen.
Dank u wel, Heer, voor de apostelen. Dank u voor uw woord. Dank u voor, deze geweldige wekker, die wij van u hebben gekregen, en die elke morgen, zoals uw oor gewekt werd, ook ons het oor wil wekken.
Zodat we elke dag, ook de komende week, in kunnen. En weten, waar we moeten wandelen. En verderf, en bederfelijke dingen, vleeslijke dingen, kunnen onderscheiden.
en radicaler mee af kunnen rekenen, door te kiezen, voor een wandel, met u en uw woord. Zegen ons allen.
Dank u voor dit samen zijn. Halleluja. Amen. Landene. Het band vanillege Dat