Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen. Wat een heerlijk voorrecht om deze ochtend bij jullie te zijn hier in de Reddingshark.! Tenminste, ook bij jullie thuis. Jullie kennen mij niet, ik ken jullie niet, maar één ding hebben we samen gemeen.
En dat is dat we samen Jezus kennen. Jezus liefde in mij, wat we net hebben gezongen. Al wat ik ben, dank ik aan Hem. Ik hoop dat het ook voor u geldt. Mijn naam is Niek Boeder.
Ik woon in Veenendaal samen met Janneke, mijn vrouw. We hebben drie prachtige kinderen. En sinds een aantal jaar mag ik hier en daar het woord delen.
En dat hoop ik ook vanmorgen bij jullie te doen. Ik wil deze morgen met jullie nadenken over een boodschap uit Johannes 12. Met als thema de glorie van het kruis.
Maar voordat we het gaan lezen is het een stukje introductie. Deze komende week mogen we naar de stembus. Straks, dan worden al die stemmen geteld.
En dan begint de formatie van een nieuw kabinet. En in dat proces wordt bepaald wie ons land zal regeren. En welk beleid er gevoerd zal gaan worden.
Maar stel je eens voor dat je lang geleden leefde. In een tijd waarin de macht niet via een democratisch proces tot stand kwam.
Maar afhankelijk was van de meest invloedrijke figuren in de samenleving. In een tijd waarin de macht lag bij vooraanstaande families.
Die elkaar de hand boven het hoofd hielden. En er niet voor terugdijnden om potentiële tegenstanders uit de weg te ruimen. En stel je eens voor dat er in die tijd iemand op het toneel verschijnt.
Niet een hele gewone kerel eigenlijk. Maar iemand die krachtig optreedt. Overal waar hij komt lopen de dorpen uit. Om te horen wat hij te zeggen heeft.
Hij deinst er ook niet voor terug om de gevestigde orde te confronteren. Om hen terecht te wijzen. Om hen aan te spreken op hun beleid. En er ontstaat onrust in de samenleving.
De verwachtingen van de mensen zijn hoog gespannen. Is dit misschien het moment dat alles anders zal gaan worden? Dat er een einde komt aan de onderdrukking?
Dat er naar de gewone man geluisterd gaat worden? En deze leider die heeft uiteraard een vast groepje mensen om zich heen. Met wie jij optrekt. Met wie jij dingen organiseert.
En stel je eens voor dat jij iemand bent die toevallig iemand kent. Uit dat groepje met ingewijden. Iemand die tot die inner circle behoort. En het lijkt je uiteraard wel mooi om deze veelbelovende man een keer te ontmoeten.
Een gesprek met hem te hebben. Dus je vraagt degene die jij kent. Hé, wij zouden hem wel eens willen ontmoeten. Kun jij dat voor ons regelen?
En je vriend die zegt. Nou, ik beloof niks. Maar ik ga eens kijken of ik iets voor je kan organiseren. Je vriend wacht tot hij een geschikt moment vindt om de vraag te stellen aan deze nieuwe veelbelovende leider.
En hij vertelt. Ik ken wat mensen die graag een ontmoeting met je willen hebben. En dan geeft hij het volgende antwoord.
Dit is het moment. Het wordt tijd voor de grote bijeenkomst. Waar alle mensen welkom zullen zijn. En je vriend vraagt.
Maar welke bijeenkomst bedoel je dan? En de leider zegt. Mijn begrafenis. Ja, je hebt het goed gehoord.
Je mag iedereen uitnodigen voor mijn begrafenis. Sterker nog. Iedereen zal zien hoe ik zal sterven. En dat is eigenlijk wat er gebeurt hier in Johannes 12.
Laten we het met elkaar lezen. Johannes 12 vanaf vers 19. En ik lees het voor jullie voor uit de herziende statenvertaling.
Johannes 12 van vers 19 tot en met 33. De fariseeën dan zeiden tegen elkaar. U ziet dat u totaal niks bereikt.
Zie de hele wereld loopt achter hem aan. Nu waren er enkele Grieken onder hen die gekomen waren om op het feest te aanbidden. Die dan gingen naar Philippus.
Die van Bethsaida in Galilea afkomstig was. En ze vroegen hem. Heer, wij willen Jezus graag zien. Philippus kwam en zei het tegen Andreas.
En Andreas en Philippus zeiden het op hun beurt tegen Jezus. Maar Jezus antwoordde hun. Het uur is gekomen. Dat de zoon des mensen verheerlijkd zal worden.
Voorwaar, voorwaar. Ik zeg u. Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft. Blijft hij alleen. Maar als hij sterft. Dan draagt hij veel vrucht.
Wie zijn leven lief heeft. Zal het verliezen. En wie zijn leven haat in deze wereld. Zal het behouden tot in het eeuwige leven. Als iemand mij dient. Laat hij mij volgen.
En waar ik ben. Daar zal ook mijn dienaar zijn. En als iemand mij dient. Dan zal de Vader hem eren. Nu is mijn ziel in beroering.
En wat zal ik zeggen. Vader verlos mij uit dit uur. Maar hierom ben ik in dit uur gekomen. Vader. Verheerlijk uw naam. Er kwam dan een stem uit de hemel.
En ik heb hem verheerlijkt. En ik zal hem opnieuw verheerlijken. De menigte dan die daar stond. En die dit hoorde. Zei dat er een donderslag geweest was.
Andere zijde. Een engel heeft tot hem gesproken. Maar Jezus antwoordde en zei. Niet voor mij is deze stem er geweest. Maar voor u. Nu wordt het oordeel.
Over deze wereld voltrokken. Nu zal de vorst van deze wereld. Buiten geworpen worden. En ik. Als ik van de aarde verhoogd ben. Zal allen naar mij toetrekken.
En dit zei hij. Om aan te duiden. Welke dood. Hij sterven zou. Het gras verdort. En de bloem valt af. Maar het woord van God blijft.
Tot in eeuwigheid. Kentekst waar ik over na wil denken. Is vers 24. Als de tarwekorrel niet sterft.
Dan blijft hij maar alleen. Maar. Als hij wel sterft. Dan. Draagt hij. Veel. Vrucht. Een grote oogst. Leven door het sterven heen.
We zien hier. Grieken. Grieken. Wat zijn dat? Grieken staan symbool voor. De heidenen. De niet-joden. Het waren wel bijzondere Grieken.
Ze kwamen. In. Jeruzalem. Met Pascha. Ze kwamen naar het feest. Het feest. Van de joden. En ze komen daar.
Staat er. Om te aanbidden. En ten slotte. Willen ze Jezus graag ontmoeten. Daar kunnen wij ons wel mee identificeren.
Of niet. Als. Gelovigen uit de heidenen. Wij dienen de God van Israël. En we mogen hem aanbidden. En is het ook niet de vraag in ons hart.
Mogen we Jezus ontmoeten? Maar. Jezus. Houdt deze Grieken op afstand. Waarom? Is het zo dat Jezus hen niet wil ontmoeten?
Nee. Maar de tijd is nog niet rijp. We lezen al eerder in het Johannes Evangelie. Hoofdstuk 6. Omdat Jezus wist dat zij zouden komen.
En hem met geweld zouden nemen. Om hem koning te maken. Trok hij zich opnieuw terug op de berg. Jezus wilde wel dichtbij komen. En we weten niet of hij uiteindelijk gesproken heeft met die Grieken.
Misschien wel. Maar hij wilde zich niet vertonen als de rechtmatige heerser en koning. Hij wilde dichtbij komen door het kruis.
Wie de zoon des mensen werkelijk is. Kan pas begrepen worden in het licht. Van de dood. En van de opstanding. Van Jezus. De fariseeën.
De gevestigde orde. Zij zeiden tegen elkaar. U ziet dat u totaal niks bereikt. De hele wereld loopt achter hem aan. En we zien zelfs de Grieken die vragen.
Wij willen Jezus zien. En dat stelt ons voor een vraag. Een vraag aan jou en aan mij. Welke Jezus wil je zien? Willen we een ontmoeting met de leeuw?
Of met het lam? Eigenlijk stel ik u een gemene vraag. Een verkeerde vraag. Want het is geen keus tussen leeuw of lam.
Jezus is de leeuw en het lam. Hij is de leeuw door een lam te zijn. En hij is het lam. Omdat hij ook de leeuw is.
En toch kunnen die twee niet zonder elkaar. En dat is wat deze geschiedenis ons leert. Jezus kunnen wij alleen begrijpen.
Door het kruis. Is het ook niet jouw verlangen. Dat zoals een hert verlangt. Naar de waterstromen. Zo verlangt mijn ziel naar u.
Heb je ook wel eens gezongen. Vul dit huis met uw glorie. Met uw aanwezigheid. In dit gedeelte. Komt het woord. Verheerlijking veel voor.
Vers 23. Het uur is gekomen. Dat de zoon dus mensen verheerlijk. Zal worden. En de stem uit de hemel. Die zegt. Ik heb hem verheerlijkt.
De glorie van God. Is zichtbaar geworden. Juist. Op Golgotha. In het kruis. Is dat niet bijzonder?
We lezen bijvoorbeeld in Lucas. Bij de verheerlijking op de berg. Als Gods glorie daar zichtbaar wordt. Dat Jezus zegt. Ik zeg jullie.
Er zijn sommige van hen die hier staan. Die de dood niet zullen proeven. Voordat ze het koninkrijk van God gezien hebben. Zou jij het koninkrijk van God willen zien?
Zou jij daar iets van willen proeven vandaag? En als we dan verder lezen. Dan ongeveer acht dagen later gaan Petrus en Johannes en Jacobus met Jezus de berg op.
En dan verandert zijn gezicht. Zijn kleding werd blinkend wit. De glorie van God verschijnt. En dan komen er twee mannen. Mozes en Elia. En ze spraken met Jezus.
Maar. Waar spraken ze over? Daar als de glorie van God verschijnt. Waar gaat dan het gesprek over? En ze spraken over zijn heengaan.
Dat hij zou volbrengen in Jeruzalem. Ze spraken over het kruis. Wat is het onderwerp van gesprek? Wat is het onderwerp van onze aanbidding?
Als we God willen ontmoeten in zijn glorie. Is dat het kruis? Dat stelt ons voor een diepe vraag. Als we verlangen naar een ontmoeting met Jezus.
In jouw persoonlijke leven. In jouw stille tijd. In jouw dagelijkse leven. Maar ook in het leven van ons samen als gemeente. Als het ons gebed is.
Dat mensen om ons heen. Grieken. Jezus zullen ontmoeten. En als zij iets van de glorie van God in ons land weer gaan zien. In onze tijd. In onze samenleving.
Waarin zoveel mensen zoeken naar vervulling. En naar antwoorden. Wat is het dan wat je verwacht? Hoe heeft zo'n ontmoeting.
Hoe heb jij dat ingekleurd in jouw denken? Welke aannames heb je misschien gemaakt over een ontmoeting met Jezus? Zijn we niet te gauw geneigd om het kruis over te slaan?
Maar het kruis is cruciaal. Heb je wel eens nagedacht over het woord cruciaal? Dat komt van het Latijn crucifix.
Het woord cruciaal zelf betekent kruiselijk. Zoals het christelijk geloof niet bestaat zonder het kruis. Zo cruciaal is het kruis in ons leven.
Laten we kijken naar vers 32. Wat Jezus daar zelf over zegt. Sorry niet vers 32. Vers 24.
Voorwaar, voorwaar. Amen, amen staat er dan in het Grieks. Ik zeg u. Als de tarwekorrel niet in de aarde valt.
En sterft. Dan blijft hij alleen. Maar als hij sterft. Dan draagt hij veel vrucht. Het is toch een wonderlijke daad.
Dat we elke dag weer brood hebben. Ik heb wel eens gehoord dat de wereldvoedselvoorraad. Die is maar zes weken lang. Oftewel als er nu zes weken lang geen nieuw voedsel geproduceerd wordt.
Dan is alles op. Op deze hele planeet. Maar gelukkig. Groeit er in die zes weken weer genoeg voor ons allemaal.
Wat een voorrecht. Maar als je oogst. En je eet het allemaal op. Dan heb je een probleem. Je zult altijd iets apart moeten houden.
Om opnieuw te zaaien. Dat is een daad van geloof. Dat je goed voedsel. Graan. Tarwekorrel. Apart neemt.
Van jouw oogst. En in de grond strooit. In het vertrouwen. Dat dat vrucht zal opleveren. Ja meer dan die ene korrel.
Zal er. Uit de halm komen. En dat is. Wat Jezus als beeld gebruikt. Van zijn eigen sterven. Zonder zaaien. Geen oogst.
Zonder kruis. Geen opstanding. Zonder de dood van ons. Vlees. Geen geestelijk nieuw leven. Geen wedergeboorte. We weten dat.
Sinds Genesis 3. De wereld aan de. Aan de. Vruchteloosheid is onderworpen. Vruchteloosheid. Geen vrucht meer. En Jezus vergelijkt zijn. Sterven met. Vrucht voortbrengen.
En in Romeinen 3. Lezen we dat we. Alle hebben gezondigd. En we allemaal. De heerlijkheid. De glorie van God. Missen. We zijn Gods glorie kwijt. En die kunnen we niet missen.
En ten diepste zijn we daarnaar op zoek. Maar onze zonde staat een ontmoeting met Gods glorie in de weg. We kunnen Jezus niet ontmoeten. In zijn glorie.
Dan alleen. In het kruis. Daar waar Jezus laat zien. Wat zonde betekent. Door zelf de. Straf op de zonde te dragen.
Ik ben bang dat zoveel mensen. Zoeken naar een verlosser. Die de gevolgen van de zonde terug draait. Een geneesheer. Die mijn pijn en het lijden kan wegnemen.
Of een leraar. Die de leugens in deze wereld ontmaskert. En de waarheid vertelt. Een leider. Die onrecht overwint. En uitband.
Een verlosser. Die het leven zoals we dat kennen. In deze wereld. Herstelt. Maar Jezus draait de gevolgen niet terug. Hij ondergaat de gevolgen.
Hij neemt ze op zichzelf. En baant zo de weg. Naar een nieuw leven. De dood. Is het gevolg van de zonde.
En Jezus draait het gevolg niet terug. Maar. Laat een nieuwe. Een nieuw gevolg volgen. Door de zonde de dood. Maar door de dood.
Het leven. In gelaten 1 vers 4 lezen we dat Jezus zichzelf heeft gegeven voor onze zonde. Opdat hij ons zou ontrukken.
Aan deze tegenwoordige slechte wereld. Toen Jezus zich liet kruisigen. Heeft hij zijn leven afgelegd. Zijn dood.
Was geen omkomen. Jezus is niet verongelukt. Hij was niet het slachtoffer. Van een stelletje religieuze leiders. Die zich bedreigd voelde door hem. Jezus is niet ten prooi gevallen aan de grillen van een Romeinse overheerser.
Die iedere vorm van opstand de kop in wilde drukken. Nee. Jezus gaf. Vrijwillig. Zijn leven.
We lezen in Johannes 10. Daarom heeft de vader mij lief. Omdat ik mijn leven geef. Om het opnieuw te nemen. Niemand neemt het van mij af. Maar ik geef het uit mezelf.
Ik heb macht om het te geven. En heb macht het opnieuw te nemen. Dit gebod heb ik van mijn vader ontvangen. Jezus heeft niet alleen de prijs betaald.
De straf. Op de zonde. De dood gedragen. Maar hij heeft ook de weg naar het leven gebaand. Vaak vergelijken we de kruisdood van Jezus met het betalen van een schuld.
En dat is een goede vergelijking. Maar mag ik er ook nog een tweede beeld bij geven. Hij. En dan denk ik aan zoiets als een beenmerg transplantatie.
Als jij zo ziek bent dat je een nieuw beenmerg nodig hebt. Dan zul je sterven als je die transplantatie niet krijgt. Soms moet er maanden of jaren gezocht worden naar de juiste donor.
Jezus. Stirft niet alleen in onze plek. Maar hij gaf ook zijn leven aan jou en mij. Om een nieuw leven te leven.
Hij heeft ons niet alleen gered van een onbetaalbare schuld. En gered van het vonnis dat we straf verdiend hebben. Maar hij heeft ook de ziekte genezen. Hij heeft ons nieuw leven gegeven. Hoe kijk jij naar het kruis?
Besef je dat het kruis een absolute noodzaak is? Verheug je je in het kruis? Zie je de glorie van het kruis? Jezus werd verhoogd aan het kruis.
Als ik van de aarde verhoogd ben. Zal allen naar mij toetrekken. Daar hing hij. Stervend.
Leidend. Eenmaal aan dat kruis genageld. Daar kwam je nooit meer vanaf. En juist daar heeft hij getriomfeerd. Overwonnen.
In de ogen van de wereld is sterven aan een kruis. Het meest beschamende wat kan gebeuren. Maar juist hier. Is Gods glorie zichtbaar. In zijn opofferende.
En leidende liefde. Voor de wereld. Zoals de zon op zijn mooiste is. Als hij ondergaat. En we op het midden van de dag.
Op een zomerdag. Niet in de zon kunnen kijken. Omdat die glorie oogverblindend is. Maar de zon wel zichtbaar is. Als hij ondergaat. Zo laat. God zijn glorie zien.
Door sterveling te worden. En onder te gaan. Aan het kruis. Ik hoop dat je gedoopt bent.
Om je geloof te beleiden. Als je gedoopt bent. Weet je dan niet. Dat je in zijn dood. Gedoopt bent. En iedere keer als je avondmaal viert.
Dan heb je de opdracht. Verkondig de dood. Van de Heer. Totdat hij komt. Ook vandaag de dag. Zoeken velen naar Jezus.
Ook al is Nederland een seculier land. Gelukkig zijn er nog steeds mensen geïnteresseerd in Jezus. Maar is dat ook de Jezus. Die van jou. En van mij vraagt.
Hem na te volgen. Door verwerping en zelfverlogening heen. Dat is een lastige vraag. Ook voor ons als christenen.
Zelfs Petrus. De leider van de discipelen. Struikelt daarover. Als Jezus hem zegt. Dat hij veel moest leiden. Verworpen worden. Door de. Schriftgeleerden.
Hij moest gaan sterven in Jeruzalem. Dan kon Petrus dat tegenspreken. Maar Jezus zegt. Ga weg achter mij Satan. Je bedenkt niet de dingen die van God zijn. Maar van mensen. Het gaat tegen ons in.
Tegen ons vlees. Dat we moeten sterven. Wat betekent dat nou. Voor jou en mij vandaag. Ik heb twee punten. Het verliezen.
Van dit tijdelijke leven. Wat we. Mogen hebben. Dat staat in geen enkele verhouding. Tot het verliezen van het eeuwige leven. Dat is het eerste punt. Waar ik over na wil denken.
En het tweede is. Dat. Alle ziekte en lijden. Alle gebrokenheid. Die we ondervinden. Die zijn niet de oorzaak. Maar het gevolg van onze problemen.
We zitten midden in een crisis. Corona crisis. En waarom nemen wij al deze drastische maatregelen? Uiteindelijk om de dood van mensen te voorkomen.
Je kunt helemaal niet voorkomen dat mensen sterven. Iedereen moet sterven. Tenzij de Heer terugkomt. Maar we willen de vroege dood van mensen voorkomen. Economen hebben berekend.
Las ik afgelopen week. Dat we inmiddels voor ieder gewonnen. Gezond levensjaar. Tot nu toe al. In Nederland. 1 miljoen euro hebben betaald.
Voor elk jaar. Mag dat het kosten? Moeilijke vraag. Heb ik geen antwoord op. Maar dat zijn wel de ethische vragen.
waarmee we geconfronteerd worden. Mag je als het ziekenhuis vol ligt. Kiezen voor de behandeling van een jonge persoon. Ten koste van een oudere persoon. Wat mag dit aan maatregelen kosten?
Het is een dilemma. Waar we als samenleving voor gesteld staan. Maar het brengt iets naar boven. Het maakt iets zichtbaar.
Over hoe onze maatschappij vast wil klampen aan dit tijdelijke leven. Het boek Job. Dat kennen jullie vast. En dat begint met dat gesprek tussen God en Satan.
En dan zegt God tegen Satan. Heb je mijn knecht Job wel eens gezien? Het is alsof God trots is op Job. En dan weet je wat Satan dan zegt? Huid voor huid.
Alles wat iemand heeft zal hij geven voor zijn leven. Is dat niet wat we zien gebeuren in onze maatschappij? Alles wat we hebben hebben we over om maar aan dat leven vast te houden.
Dat is de test van Satan. Satan durft tegen God te zeggen. Wacht maar. Als ik alles afpak. Als het leven van Job op het spel gaat staan.
Dan gooit hij alles overboord. Want uiteindelijk heeft hij er alles voor over. Om te blijven leven. En dat is de vraag die in onze maatschappij speelt. Wat mogen we over hebben voor het leven?
Maar als we de tekst kennen die de kinderen hebben geleerd deze week. Dat Jezus zegt. Ik ben de weg. En de waarheid. En het leven. Hij is het leven.
Als we dan hem hebben. Dan hebben we niks te verliezen. De wereld heeft alles over voor het leven in deze wereld. Jezus vraagt jou om alles over te hebben voor het leven in de nieuwe wereld.
Dan kun je ook al de chaos die er gaande is. Alle vragen. Alle theorieën. Alle complotten. Alle moeilijke vragen. Wel of niet inenten. Die kun je dan relativeren.
En dan kun je ook zien dat het dwaas is wat er gebeurt in deze maatschappij. Dat we ons zoveel moeite getroosten om maar in het leven te blijven.
Juist het evangelie van Jezus stelt een grens aan de hoeveelheid verdriet en rouw die we over mogen hebben voor het verlies in dit leven.
Natuurlijk kost verlies pijn. Maar juist door het evangelie weten we ook dat we ons zelf een grens moeten stellen aan hoeveel pijn we toelaten.
Omdat we het mogen zien in het licht van de heerlijke eeuwigheid waarin we in de glorie bij Jezus mogen zijn. En dan is verlies hier niet te vergelijken met de eeuwige winst.
Als tweede de gebrokenheid is niet een gevolg. Is niet het gevolg.
Maar de gebrokenheid in deze wereld die we meemaken ook in deze tijd is het gevolg. Niet de oorzaak. De hele wereld vecht tegen corona. Maar corona is niet het probleem.
Corona is een gevolg van het probleem. Het is niet zo moeilijk om te vertellen dat de wereld een chaos is. En dat er allerlei dingen radicaal moeten veranderen. Maar wij zijn zelf onderdeel van het probleem.
De mensheid, omdat de mensheid gevallen is, is het probleem. We hebben allemaal genade nodig. Genade om onze eigen tekortkomingen en onze eigen zondigheid onder ogen te komen.
Om te sterven aan onszelf. Wie zijn leven in deze wereld haat, zal het behouden tot in het eeuwige leven. Straks al gezegd.
Het haten van je leven in deze wereld is afstand nemen. Van ons vlees. Het kruis, dat moet niet alleen een realiteit zijn op het moment dat je tot geloof komt.
Maar juist in je leven van iedere dag. Als christen. Jezus vraagt dat we hem volgen op zijn weg naar het kruis.
Als iemand mij dient, laat hij mij volgen. En waar ik ben, daar zal ook mijn diener zijn. En als iemand mij dient, zal de Vader hem eren.
Hem dienen. Dat is wat hij vraagt. En daarvoor, daar doorheen, mogen we weten, de belofte die hier staat. Veel vruchten dragen.
Ons leven te behouden tot in het eeuwige leven. Dan zullen we Jezus volgen tot in zijn glorie. En de Vader zal ons eren. Wij moeten de wereld niet verlossen van die klik in Den Haag.
Van de corrupte leiders. Die geen oog hebben voor de belangen van de hardwerkende man. We hoeven niet verlost te worden van de multinationals. De industriële vervuilers. De dierenbeulen.
De megastallen. En wat jij ook maar als vijand buiten jou hebt aangemerkt.
De wereld moet verlost worden van jou. En van mij. Van jou en mijn vlees. Van ons oude ik. Van ons verdorven corrupte bestaan. En er begint een nieuwe wereld.
Als jij en ik, als we sterven aan onszelf en leven voor God. Als Gods kracht in onze zwakheid, in onze gebrokenheid zichtbaar wordt. Als de glorie van God en het leven van Jezus zichtbaar worden in vruchten van gerechtigheid.
In liefde. In eenheid. In genade. Aan het kruis is Jezus gezaaid. En hij is opgestaan op de derde dag.
Halleluja. Als je in hem gelooft. Ben je met hem opgestaan. In een nieuw leven. En dan is de kracht. Die hem deed opstaan uit de dood.
Ook. Werkzaam. In jou. Door de heilige geest. Zoals Mozes. De slang. In de woestijn verhoogd heeft.
Zo moest ook. De zooners mensen. Verhoogd worden aan het kruis. Op dat een ieder. Die in hem gelooft. Niet verloren gaat.
Maar eeuwig leven heeft. Amen.