Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Het thema van morgen is eigenlijk heel simpel.! Anders misschien dat u gewend bent.! Ik lees het in de Bijbel en ik geloof het.
! Dat is het thema van deze morgen. En anders dan u van mij gewend bent, ik begin niet gelijk met een Bijbelwoord. Maar als u straks mee wil lezen, dan kunt u dat vinden in Romeinen 6 en daarna in Romeinen 8.
Dus dat komt vanzelf wel langs, die woorden. Het is alweer zes jaar geleden dat ik in twee dagen tijd twee ingrijpende gesprekken had met hoogbejaarde mensen.
De 90-jarige trouwe kerkgangster had onverwachts in het ziekenhuis gelegen. Ze was niet goed geworden onderweg en iemand had haar gereanimeerd.
En er was groot alarm geslagen. Na een paar dagen was ze weer thuis. En toen was ik bij haar en ik vroeg haar, was u bang in het ziekenhuis?
Heel erg, antwoordde ze. Waarom dan? Al mijn zonden kwamen op mij af. Ik kon niet sterven en God ontmoeten.
Al die tientallen jaren als serieuze kerkgangster onder het woord verkeerd en toch geen geloofzekerheid bezitten. Wat erg!
Dat de waarheid is.
Opnieuw klonk hun bijderstellige instemming. Dan zullen we eens lezen wat daar zoal in de Bijbel staat. En ik sloeg mijn Bijbel op bij Johannes 3, vers 36a.
En ik las, wie in de Zoon gelooft, heeft eeuwig leven. Natuurlijk heb ik nog wat meer gelezen. En ik vond het prachtig dat er vanmorgen zo nadrukkelijk over de herder gezongen werd.
Want ik heb die goede herder aan de orde gesteld. Die zijn leven gegeven heeft voor de schapen. We lazen per salm 23.
En die blinde, die bijna blinde, 95-jarige, kon het zo uit haar hoofd opzeggen. De Heer is mijn herder. Mij ontbreekt niets.
Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis, van de schaduwen van de dood. Ik vrees geen kwaad, want gij zijt bij mij. Vertrouwt u deze herders?
Durft u zich met een kinderlijk geloof aan de Heer Jezus Christus toe te vertrouwen? Natuurlijk wisten die beide hoogbejaarde vrouwen van het verlossingswerk van de zaligmaker der wereld.
Jarenlang hadden ze dit gehoord. Alleen wat voor anderen geld, hadden zij nooit voor zichzelf durven toepassen. Op die donderdagmorgen en die vrijdagmiddag gingen door Gods genade hun geloofsogen open.
Zij geloofden onvoorwaardelijk alles wat hij aan Jezus gezegd en beloofd had. Inmiddels zijn ze beide alweer enige jaren in de hemel.
Misschien vindt u het wat eenvoudig, wat simpel klinken, een beetje gemakkelijk klinken. Het gaat toch zomaar niet. Toen ik in datzelfde jaar, zo zes jaar geleden, een 73-jarig familielid uit een behoorlijk behoudende traditie sprak, die was op bezoek, vertelde hij me dat hij de laatste tijd nogal eens moest nadenken over die uitnodiging aan de stokbewaarders.
In handelingen 16 vers 31. Hij was daarbij bepaald en hij had zich afgevraagd of hij zich in al die jaren het voor zichzelf niet veel te moeilijk had gemaakt.
Er staat immers zo eenvoudig. Stel uw vertrouwen op de Heer Jezus en gij zult behouden worden, gij en uw huis. Hij had ontdekt dat het om een kinderlijk geloven gaat van wat er in de Bijbel geschreven staat.
Wat een zegenrijke ontdekking. Het evengeen die vinden we samengevat in een lied van Johannes de Heer in de bundel.
Mijn vrouw en ik zijn gewend om de dag na het avondeten de bundel van Joheer door te zingen. We zijn bij één begonnen en intussen waren we aangekomen bij 783.
Nou denk nou niet dat wij al die wijzen kennen en geloof nou niet dat we alle coupletten ook zingen. Er zijn er ook bij die slaan we bewust over. En we slaan we ook over wijzen die we niet kennen.
Maar ik heb een vrouw die heeft de gave om bijna bij elk lied de ontbrekende wijs zelf te bedenken. En zo was dat ook met lied 783.
En dat citeer ik. Ik zing het niet voor want dat wordt niks. Maar ik wil het wel zeggen wat er staat. Het past wel in het thema. Het thema ik lees het in de Bijbel en ik geloof het.
Ik weet niet hoe dat Adam schuldtans u en mij bezwaart. Maar ik lees het in Gods woord en ik geloof het.
Ik weet niet hoe het mogelijk was dat Gods zoon uit een maagd voor ons als kind geboren werd. Hij die de wereld draagt. Maar ik lees het in Gods woord en ik geloof het.
Ik weet niet hoe God al mijn schuld kon leggen op zijn zoon. Maar ik lees het in het Gods woord en ik geloof het. Ik weet niet hoe de heiland eens verrees uit dood en graf.
Maar ik lees het in Gods woord en ik geloof het. Ik weet niet hoe dat Jezus bloed mij wast als sneeuw zo rijn. Maar ik lees het in het Gods woord en ik geloof het.
Ik weet niet hoe hij in de lucht vergadert, groot en klein. Nog hoe ik in een pundestijd aan hem gelijk zal zijn. Maar ik lees het in Gods woord en ik geloof het.
Johannes de Heer 783, de complete 1 tot en met 6. Jezus onze Heer is overgeleverd om onze overtredingen en opgewekt om onze rechtvaardiging.
God bewijs zijn liefde jegens ons doordat Christus toen wij nog zondags waren voor ons gestorven is. Ik lees het in Romeinen 4 vers 25 en 5 vers 8.
En ik geloof het. Dit weten wij dat onze oude mens... Ja, dit mag u meelezen. Dat is Romeinen 6 vanaf vers 3.
Ik heb het zelf overgeschreven, dat werkt altijd goed. Dat gaat bijna nog beter dan dat je het zelf leest, dat je het overschrijft. Dan moet je op elk woord letten. Dit weten wij immers, dat onze oude mens mede gekruisigd is, opdat aan het lichaam der zonden zijn kracht zou ontnomen worden.
En wij niet langer der zonden zouden zijn. Want wie gestorven is, is volgens mij recht, is vrij van de zonden. Indien wij dan met Christus gestorven zijn, geloven wij dat wij ook met hem zullen leven.
Daar wij weten, dat Christus, nu hij uit de dood is opgewekt, niet meer sterft. De dood voert geen heerschappij meer over hem. Want wat zijn dood betreft, is hij voor de zonden vereens en altijd gestorven.
Wat zijn leven betreft, leeft hij voor God. Zo moet het dan voor ons vaststaan, dat wij wel dood zijn voor de zonden, maar levend voor God in Christus Jezus.
Als u dit stukje begrijpt uit de Bijbel, dan bent u een kind van God. En niet alleen maar een kind van God door adoptie, maar door geboorte, door wedergeboorte.
En als u dit stukje nog niet begrijpt, lees het dan net zo vaak tot u het wel begrijpt. En vraag aan de Heer Jezus, of dat uw hart ontsluit om dit te verstaan.
Als er staat dat wij met hem mee gekruisig zijn. Toen hij de zoon van God zich aan het kruis liet spijkeren, plaatsvervangend voor de verloren zondags.
Toen maakte hij zich één met ons. En wij mogen weten, dit weten wij immers, dat wij met hem mee gekruisigd zijn. En toen hij opstond uit de doden, dan mogen wij weten, dat hij niet meer sterft.
En dat wij met hem mee mochten opstaan in nieuwheid des levens. Zo moet het voor ons vaststaan. Dat we voor de zonden wel dood zijn, voor onze natuur, voor onze zondige natuur.
Maar dat wij levend zijn voor God in Christus Jezus. En nogmaals, en het is heel belangrijk om dit te weten. Als u het niet begrijpt, lees het dan nog eens.
En nog eens, totdat u het wel begrijpt. En ga niet verder met het lezen van de Bijbel, totdat u dit begrepen hebt. Want dan gaat u de rest ook begrijpen.
Wij weten, dat wij overgegaan zijn uit de dood in het leven, omdat wij de broeders lief hebben. Wie niet lief heeft, blijft in de dood.
Wij weten, dat wij uit God zijn en de gehele wereld in het boze ligt. Wij weten, dat er nieder die uit God geboren is, niet zondigt.
Dit heb ik u geschreven, die gelooft in de naam van de Zoon van God, opdat gij weet dat gij eeuwig leven hebt. Ik lees het in de eerste Johannesbrief.
En ik geloof het. Want wij weten, dat indien de aardse tent waarin wij wonen, wordt afgebroken, wij een gebouw van God hebben in de hemelen.
Niet met handen gemaakt, een eeuwig huis. Ik lees het in 2 Korinther 5 vers 1. En ik geloof het. Veel wat een christengelovige absoluut zeker weet, kan niet bewezen worden.
In de Bijbel wordt het als volg verwoord. Het geloof nu is de zekerheid der dingen die men hoopt. En het bewijs der dingen die men niet ziet.
Door het geloof verstaan wij, dat de wereld door het woord van God, dat is Jezus Christus, tot stand gebracht is, zodat het zichtbare niet ontstaan is uit het onzichtbare.
Ik lees het in Hebreeën 11 vers 1 en 3. En ik geloof het. Omdat het in het woord van God staat. De onchristelijke wetenschappen zal ter stond afhaken, bij het horen van zo'n uitspraak, van het geloof nu is de zekerheid, van dingen die men hoopt, en van dat wij niet kunnen zien.
Discusseren met zo'n geleerde, of met een evolutionist, is spreken in twee verschillende werelden. Een stoffelijke en in het geestelijke.
Wij geloven immers in het betrouwbare en woord van God. In een kindergeloof mogen we handelen, zoals de heer Jezus het zelf deed.
Hij zei, er staat geschreven. Ik ga nu naar Romeinen 8. Zo met een paar versen eruit. Als christen, mogen we apostel Paulus nazeggen.
Romeinen 8 vers 18. Want ik ben er zeker van, dat het lijden van de tegenwoordige tijd, niet opweegt tegen de heerlijkheid, die over ons geopenbaard zal worden.
Wij mogen weten, welke hoop Gods roeping wekt. En hoe rijk de heerlijkheid is van Gods erfenis, bij de heiligen.
Dat staat in Ephesians 1 vers 18. Het gaat hier over die heerlijkheid, over de dag van Christus. De eeuwigdurende periode, die in de hemel begint, met de openbaring van onze opgestane, verheerlijkte heren.
Deze openbaring heeft alles te maken, met Christus' verschijning, en bij zijn komst, voor de gemeente in de lucht. Wanneer Christus verschijnt, die ons leven is, zult ook gij met hem verschijnen in heerlijkheid.
Staat er in Colossense 3 vers 4. Johannes deelt ons mee, dat als hij geopenbaard zal zijn, wij hem gelijk zullen wezen. Dan zullen wij hem zien, zoals hij is.
Dat staat in 1 Johannes 3 vers 2. In glorie en heerlijkheid, zullen wij hem zien. Wij mogen ons, evenals de heren, uitstrekken naar de vreugde, die voor ons ligt.
Ik lees het in Gods woord, en ik geloof het. Wij weten, en dan kom ik bij Romeinen 8 vers 22 en 23. Wij weten, dat tot nu toe, de ganse schepping, in al haar delen zucht, en in barensnood is ze.
Niet alleen zij, maar ook wij zelf. Als christen zien wij uit, naar de verlossing, van ons lichaam. Wij zijn burgers van een rijk, in de hemelen staat er in Filippense 3 vers 20 en 21.
Burgers van een rijk in de hemelen, waaruit ook wij, de heer Jezus, als verlosser verwachten. Die ons vernederd lichaam, veranderen zal, zodat het aan zijn verheerlijk lichaam, gelijkvormig wordt.
Naar de kracht, waarmee hij ook alle dingen, aan zichzelf kan, onderwerpen. Ik lees het in de Bijbel, en ik geloof het.
Wij weten, vers 28, wij weten, dat God alle dingen doet medewerken, ten goede voor hen, die God lief hebben, die volgens zijn voornemen, geroepenen zijn.
In het licht van Romeinen 8, gaat het hier in de eerste plaats, om lijden, smarten, om Christus wil in de eindtijd. Gods macht is zo groot, dat hij zelfs de daden, van zijn tegenstanders, ondergeschikt maakt, aan zijn plan.
We mogen, dit Bijbelvers, zonder twijfel ook toepassen, op ons persoonlijke leven. Wat een zegenrijke, en bemoedigende gedachte, dat onze hemelse Vader, alle dingen doet medewerken, ten goede, voor degenen die hem lief hebben.
Zelfs ons falen, buigt hij om, tot verheerlijking van zichzelf. En liefdevol, geeft hij ons zo vaak herkansingen. Datgene wat we hebben laten liggen, als we dat goed willen maken, op de een of andere manier, en hem dat voorleggen, dan geeft hij ook zoveel kansen, om het weer goed te maken.
Het einde van Romeinen 8 is prachtig. Het gaat allemaal over de zekerheid van het geloof. Wij weten het zeker, wat in de Bijbel staat.
Om de eenvoudige reden, we geloven het, dat het het woord van de levende God is. Wij geloven wat de Heer Jezus gezegd heeft. Hij is de waarheid.
En wij twijfelen niet aan hem. Dat is iets wat wij onszelf niet hebben gegeven, dat is genade. Dat hebben we van ons Heer gekregen. Maar in die zekerheid, in dat toevertrouwen, dat toewijden aan ons Heer Jezus Christus, kunnen we zeggen van, Ik ben verzekerd, dat nog dood, nog leven, nog engelen, nog machten, nog heden, nog toekomst, nog krachten, nog hoogte, nog diepte, nog enig ander schepsel, ons zal kunnen scheiden, van de liefde van God, welke is in Christus, Jezus, onze Heer.
Ik ben er zeker van, dat niks en niemand, ons zal kunnen scheiden, van de liefde van God. In een plechterverklaring, spreekt Paulus hiermee, zijn geloof en overtuiging uit.
Hij heeft zijn woorden, zorgvuldig en allesomvattend geformuleerd. Hij somt alle elementen op, die het leven van de natuurlijke mens, bepalen en beheersen.
Als hij het heeft over, dood en leven, dan gaat het over het dagelijkse leven, met zijn verleidingen, moeite en zorgen. Geen enkele geestelijke macht, zal ons kunnen stukken, loskoppelen van de liefde, van God.
Geen engelen, heerschappijen en krachten, machten die de wereld beheersen, en de mens in slavernij, onder de zonde willen houden. Ze zijn door God zelf, door Christus ontroond.
Als hij het heeft over tijd, dan gaat het over de tegenwoordigende, de toekomstige tijd. Alles wat zich aan verderf, catastrofisch en strijd, zal afspelen voor Christus' wederkomst, niets zal kunnen rukken, uit de handen van onze levende God.
Zal scheiding kunnen brengen, tussen ons en die liefde, van de hemelse Vader, in Christus Jezus. Als hij het heeft over ruimte en afstand, van nog hoogte en nog diepte.
Ik moest denken aan versalm 139, vers 8 en 10. Steeg ik ten hemel, gij zij daar. Of maak ik het dodenrijk tot mijn sponden, gij zijt er.
Namelijk vleugelen van bedagenraad, ging ik wonen aan het uiterste der zee, ook daar zal uw hand mij geleiden. Uw rechterhand mij vastgrijpen.
Nee, niet één schepsel, waar dan ook, niets in de hele schepping, enig wezen in het universum, het heelal zal ons kunnen scheiden, van de liefde van God, welk is in Christus Jezus, onze Heere.
Dat mag een kind van God, met zekerheid weten. Dan mag hij zich in verheugen. Hij zegt koester in die liefde van God. Op 3 februari, bezocht ik mijn 96-jarige geestelijke zuster, voor het laatst.
Ze lag op de corona-afdeling, van het Zorghotel in Rotterdam. Zat moeite mij te herkennen, in de maanuitrusting, waarmee ik haar kamer binnenstapte.
Omdat ze haar gehoorapparaat niet in had, was de communicatie wat moeizaam. Het afscheid van haar, was indrukwekkend.
Nadat we gebeden hadden, en ik haar bedankt had, voor de vele fijne geestelijke gesprekken, drukte ze zich in bed, wat omhoog, en citeerde met luide stem, bijna zingend, het tweede couplet, van gezang 300a.
Heer, ik wil uw liefde loven, al begrijpt mijn ziel u niet. Zaligheid u durft geloven, ook wanneer het oog niet ziet.
Schijnen mij uw wegen duister, zie ik vraag u niet waarom. Eenmaal zie ik al uw luister, als ik in de hemel kom.
8 februari, jongsleden, is hij overleden, tot heerlijkheid bevorderd. Elf dagen geleden, op 17 februari, is haar stoffelijk omhulsel in de aarde gezaaid.
Het viel mij op, dat de periode tussen haar sterfdag, en haar begrafenis, wel erg lang was. 9 dagen. En als vanzelf werd in mijn gedachte, die 9, achter haar leeftijd gezet.
En toen kreeg ik, ze was 96, kreeg ik 969, voor ogen. En ik moest denken, aan de leeftijd van Methuselem.
Hij was 969 jaar, toen de zondvloed kwam. En ik moet denken, het ging ons zwaar, een beetje als een schok door me heen. Zal het dan dit jaar zijn, dat de Heer komt, om ons op te halen in de lucht?
In dit jaar, dat een grote verdrukking zou kunnen aanbreken? We staan op scherp. Wat een glorie zal het voor hem zijn, voor onze Heer, als wij in een kinderlijke geloof zekerheid, uitzien, zoals Willem, in het gedicht, waarmee ik eindig.
In de geloof zekerheid, een kinderlijk godsvertrouwen in de Heer Jezus, met een verlangend hart naar zijn komst, en lettend op de tekenen van de tijd, hoeven we daar niet moeilijk over te doen.
We horen gisteren de wetenschappers zeggen, het coronavirus gaat nooit meer over. We moeten er altijd rekening mee blijven houden, dat het blijft. En om de zoveel tijd, zal het weer extra aan de kop opsteken.
Nou en? Wij hebben een Heer, en wij mogen in geloof zekerheid uitzien, naar zijn spoedige komst. Zoals ik zei, ik wil eindigen met die geloof zekerheid, van Willem.
Ik ben geen dichter, ik citeer bijna nooit een gedicht, maar ja, ik heb er, nu al twee heb ik er naar voren gebracht, liederen, dus dat moet met de derde ook wel kunnen.
Het is een samenvatting van wat de Heer er vanmorgen bedoelt, te zeggen, tot ons allen. Hij had nooit bijster veel verstand bezeten. Hij was zo simpel als een kind van vier.
Hij wist alleen maar dat hij Willem heden, en zelfs die wetenschap deed hem plezier. Zijn lichaam werd wel oud, maar niet zijn denken, dat kinderlijk en onvolwassen bleef.
Hij had de maatschappij niet veel te schenken, maar in de kerk was Willem goed opdreef. Hij had zijn plaats vlak bij de ouderlingen. Daar zat hij mooi dicht bij de dominee.
Het fijnste van dienst vond hij het zingen. Dat deed hij op zijn wijze graag aan mee. Hij had van God een simpele gedachte.
God was zijn vader, groot en sterk en stoer, die in de hemel op hem zat te wachten. En Jezus was vanzelf zijn grote broer.
Hij had nooit een letter kunnen lezen. En van een dogma had hij nooit gehoord. Maar twijfels waren bij hem nooit gerezen, want hij geloofde vader op zijn woord.
Toen hij ziek werd op die woensdagmorgen, wist hij meteen dat hij nu komen mocht. Hij had dan ook geen angsten en geen zorgen, want Jezus zou wel meegaan op die tocht.
Al heeft hij geen begrip gehad van zonde. Al was hij zo eenvoudig als een kind. God heeft bij hem zo'n groot geloof gevonden, als hij bij anderen zelden vindt.
Amen. Glory. Halleluja.