Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Het is een voorrecht om hier te mogen zijn, zeker op deze zondag nu jullie na lange tijd weer hier samen komen om er dan ook bij te mogen zijn.
! Ik proef ook de vreugde om elkaar weer te zien en te ontmoeten. En laten we inderdaad hopen en bidden dat dat door kan blijven gaan en dat daar ook steeds meer ruimte voor zal komen.
We gaan na dit prachtige lied gaan we lezen uit de Filippense brief. Filippense hoofdstuk 3. Filippense hoofdstuk 3. En we lezen daar de eerste 16 versen. Filippense 3 vers 1 tot 16.
Het is eigenlijk wel heel praktisch dat iedereen zo'n tafeltje voor zich heeft om zijn Bijbel op te kunnen leggen, om mee te kunnen lezen. Filippense 3. En ik lees het uit de Herzienestatenvertaling.
Verder, mijn broeders, verblijt u in de heren. Dezelfde dingen aan u te schrijven is mij niet onaangenaam en het geeft zekerheid.
Let op de honden, let op de slechte arbeiders, let op de versnijdenis, want wij zijn de besnijdenis. Wij die God in de geest dienen en in Christus Jezus roemen en niet op het vlees vertrouwen.
Hoewel ik reden heb om ook op het vlees te vertrouwen. Als iemand anders denkt te kunnen vertrouwen op het vlees, ik nog meer. Besneden op de achtste dag, uit het geslacht van Israël, van de stam Benjamin, een Hebraeër uit de Hebraeën, wat de wet betreft een fariseer, wat ijver betreft een vervolger van de gemeente, wat de rechtvaardigheid betreft die in de wet is, onberispelijk.
Maar wat voor mij winst was, dat heb ik om Christus wil als schade beschouwd. Ja, beslist. Ik beschouw ook alles als schade vanwege de voortreffelijkheid van de kennis van Christus Jezus mijn Heer, om wie ik dat alles als schade ervaren heb.
En ik beschouw het als vuiligheid, opdat ik Christus mag winnen. En in hem gevonden wordt, niet met mijn rechtvaardigheid die uit de wet is, maar die door het geloof in Christus is.
Namelijk de rechtvaardigheid uit God door middel van het geloof. Opdat ik hem mag kennen en de kracht van zijn opstanding en de gemeenschap met zijn lijden, doordat ik aan zijn dood gelijkvormig word.
Om hoe dan ook te komen tot de opstanding van de doden. Niet dat ik het al verkregen heb of al volmaakt ben, maar ik jaag ernaar om het ook te grijpen.
Daartoe ben ik ook door Christus Jezus gegrepen. Broeders, ik zelf denk niet dat ik het gegrepen heb, maar één ding doe ik. Vergetend wat achter is, mij uitstrekkend naar wat voor is, jaag ik naar het doel.
De prijs van de roeping van God die van boven is in Christus Jezus. Laten wij dan, voor zover wij geestelijk volwassen zijn, deze gezindheid hebben. En als u iets anders gezind bent, ook dat zal God u openbaren.
Maar tot zover zijn wij gekomen, laten wij naar deze regel wandelen. Laten wij eensgezind zijn. Tot zover de lezing van dit gedeelte. Broeders en zusters, gemeente van ons Heer Jezus Christus.
Vanmorgen heb ik als thema gekozen, de eerste woorden van vers 14. Eén ding doe ik. Eén ding doe ik. En tegelijk willen we ook de rest van dit gedeelte daarin meenemen.
Misschien hebt u al eens gehoord van de atleet Eric Liddell. Hij is bekend van de film Chariots of Fire.
En hij deed mee aan de Olympische Spelen van 1924. En bij het onderdeel hardlopen. En één van de laatste races die gelopen moesten worden, was de 400 meter.
De 400 meter sprint. Het startschot klonk. En de atleten gingen er vandoor. 400 meter lang. Op weg naar winst.
Eén van hen, Eric Liddell, kwam tijdens die tocht bijna ten vel. Hij struikelde. Maar hij kon zich weer oprichten.
Hij lag achter. En dat leek alsof die struikeling hem nieuwe kracht gaf. En volle vaart liep hij verder. En hij won.
Hij won. En in die film Chariots of Fire is dat prachtig in beeld gebracht. En hier in dit gedeelte, in Filippense hoofdstuk 4, gebruikt ook Paulus dat beeld van een wetloop.
Een racewedstrijd. Als je dat leest, hij zegt, ik jaag ernaar of ik het ook grijpen mocht. Eén ding doe ik vergetende wat achter is, trek ik mij uit naar wat voor is.
Net zoals Eric Liddell. En het mooie van Eric Liddell is dat hij christen was. Hoofdstuk 3 begint met de woorden in vers 1.
Die hebben we gelezen. Verblijt u in de heren. Verblijt u in de heren. En dat is een oproep die ook vanmorgen naar ons toe komt. Verblijt u in de heren.
Waarom? Omdat we als we hem hebben mogen leren kennen, lieve mensen. Dan hebben we alles aan hem te danken. Onze redding. Onze verlossing. En dan mogen we weten, hij regeert.
Ons leven is in zijn hand. Ook in deze crisis tijd. En als we niet weten hoe het allemaal verder zal gaan. Hij regeert. Hij zit op de troon. Hij leidt het grote wereldgebeuren.
Maar ook ons persoonlijke leven. Dat mag ons rust geven. Dat mag ons vrede geven. Dat mag ons vertrouwen geven. En dan gaat Paulus opzommen wat hij allemaal gedaan heeft.
We hebben dat met elkaar gelezen. Hoe hij dacht goed te leven. Hoe hij dacht God te dienen. En toen kwam het moment. Toen was hij onderweg naar Damaskus.
En de heren verscheen aan hem. En dat veranderde zijn leven. En daarom kan hij nu zeggen in vers 7.
Wat voor mij winst was. Dat heb ik om Christus wil schade. Als schade beschouwd. Hij dacht dat het winst was.
Hij dacht dat hij God diende. Door al die dingen. Vers 5. Zegt hij. Hij was besreden op de achtste dag. Hij was uit het geslacht van Israël.
Van de stam ben je met een Hebraaer uit de Hebraaer. En wat de wet betreft een fariseer. Hij wilde de wet aller regels. Wat de ijver betreft een vervolger van de gemeente.
Hij vervolgde de gemeente van de heren. En hij dacht God een dienst te bewijzen. Wat de rechtvaardigheid betreft. Die in de wet is onberispelijk. Hij dacht zichzelf te kunnen redden.
Tot op die dag dat de Heer Jezus aan hem verschijnt. En zijn ogen ervoor open gingen. Alleen hij kan mij redden. En hij is gered door de Heer Jezus Christus. Hij dacht.
Dat zoals hij leefde. Dat dat een winst zou brengen. Maar God heeft zijn ogen ervoor geopend. Dat het schade was. En het is ook wel opmerkelijk.
Al dat kun je uit deze vertaling niet opmaken. Maar dat woord winst staat in het meervoud in de grondtekst. Winststun eigenlijk. Al die dingen die hij deed.
Daar vertrouwde hij op. Daar bouwde hij op. En hij dacht. God een dienst te bewijzen. Door God gered te worden. En dat woord schade. Dat staat in het enkelvoud.
Alles. Zijn ogen gingen ervoor open. Dat brengt mij geen winst. Dat brengt mij van verlies. Dat heeft geen waarde. Dat is waardeloos. En dan lezen we verder.
In vers 7. Ja beslist. Ik beschouw ook alles als schade. Al die dingen. Waar hij zich voor ingespan had. Ik beschouw het als schade. Vanwege de voortreffelijkheid van de kennis van Jezus Christus.
Het is inmiddels zo'n 25 jaar nadat de Heer Jezus aan hem verschenen was. Op de weg naar Damascus. Deze brief is waarschijnlijk in het jaar 62 geschreven.
Paulus zat in de gevangenis. Hij ligt in Rome. En in die jaren die achter hem lagen. Had hij dat ontdekt. Heeft de Heer hem dat laten zien.
De voortreffelijkheid van de kennis van de Heer Jezus Christus. Dat was zijn verlangen. Zijn ogen waren open gegaan voor de Heer Jezus. We hebben er net over gezongen dat lied.
Hoe houdt hij van de Heer Jezus? Zijn ogen er al voor open gegaan. Hoe goed hij is. Hoe groot. Hoe eerlijk. Is er zo'n verlangen in je hart.
Een verlangen om hem te kennen. Om hem beter te leren kennen. Dit is een boek. Ik heb het in een boekkaas staan. Dat heet Achter God aan. Dat je zo'n verlangen hebt.
Heer ik ga achter u aan. Ik wil u kennen. Ik wil dichter bij u komen. Ik wil u beter leren kennen. U bent mijn alles. Dat proef je hier. Dat proef je hier in deze woorden van Paulus.
Deze woorden komen vanmorgen ook tot ons. En ik hoop dat je in het Paulus na kunt zeggen. O Heer dat is ook mijn verlangen. U kent mijn hart. Toen ik hier de afgelopen dagen mee bezig was.
Soms bijzonder hoe je zo'n tekst krijgt. Begin van de week. Ik dacht erover na. Waar zou ik het over hebben zondag. Heer wat wilt u. Toen kwam dit gedeelte mij telkens in gedachten.
En als Paulus hier zegt. Eén ding doe ik. Ik wil de Heer Jezus kennen. Als je dan erover nadenkt. Hoe is dat bij jezelf. Is het dan niet vaak zo. Want bij ons. Voor ons geldt.
Vele dingen zijn belangrijk. Je bent hier opgericht. Je bent daar opgericht. Maar de Heer wil het ons leren. Om helemaal op Hem gericht te zijn.
Ik beschouw ook alles als schade. Vanwege de voortreffelijkheid van de kennis. Van de Heer Jezus Christus. En kennis. O dat gaat dieper dan verstandelijke kennis.
Dat wijst ook op een relatie met de Heer Jezus. Dat je Hem mag kennen. Als je heiland. Als je verlosser. Als je redder. Jezus.
De kennis van Christus. Jezus. Mijn Heer. Ja mijn Heer. Die het voorzeggen wil hebben in mijn leven. Heer hier is mijn leven. Hier is mijn leven. Het is voor U.
O dat is niet makkelijk om dat na te zeggen. En vergeet niet. Toen Paulus dit schreef. Toen zat hij in de gevangenis. Wij zijn hier in alle vrijheid samen.
Hij zat in de gevangenis. En toch zegt hij dat. Hij wist dat het hem wat kostte. Dat het pijn deed. Dat het lijden betekende. Zeker in die tijd.
In zijn situatie. Om op te komen. Om trouw te zijn. Om een volgeling te zijn van de Heer Jezus. Mijn Heer. Om wie ik alles.
Als schade heb ervaren. Alles. Als schade heb ervaren. Maar het ging hem over het winnen van Christus. Ik beschouw het als vuiligheid. Vuiligheid.
Eigenlijk staat er een woord wat drek betekent. Uitwerpselen. Waardeloos. Het heeft geen waarde meer.
Ik was er toen zo vol van. Ik deed mijn uiterste best. Maar dat gaat nu. Dat slot van vers 8. Op dat ik Christus mogen winnen.
Dat is zijn verlangen. Het is niet zo dat je bij Paulus iets proeft. Ja ik ben nu een kind van God. En ik kan achterover gaan zitten.
En mijn armen over elkaar. En dat komt allemaal goed. Ja zeker. Hij wist dat hij gered was. Dat hij bij de Heer Jezus hoorde. Maar tegelijk was er een verlangen in. En mijn verlangen na meer.
Heer ik wil u kennen. Ik wil u beter leren kennen. Ik wil dichter bij u komen. Omdat ik Christus mag winnen. En in hem gevonden wordt.
Niet met mijn rechtvaardigheid. Die uit de wet is. Maar die door het geloof in Christus is. En hij zegt het in feite.
Hij benadrukt het in feite opnieuw. Voorheen. Voordat hij tot geloof kwam. Voordat de Heer Jezus aan hem verscheen. Dacht hij dat hij zelf zijn eigen rechtvaardigheid kon bewerken.
Door de wet te houden. En misschien denk je. Nou ja dat geldt voor ons toch niet. Nou. Misschien denken wij. Stiekem ook wel eens.
De Heer zal wel blij met mij zijn. Of ja ik ben eigenlijk best van een goede christen. Ik neem tijd om te bidden. Tijd om Bijbel te lezen. Ik zet me in voor de gemeente.
Ik vast misschien wel eens. En Paulus had gedacht. Hij heeft ontdekt. Alles. In alles. Het is genade van hem.
Genade van de Heer Jezus. En ik wil hem kennen. Ik wil hem dichter bij hem komen. Hij had het leren zien. Het gaat niet om mijn gerechtigheid.
In hem gevonden wordt niet met mijn gerechtigheid. Die uit de wet is. Maar die door het geloof van in Christus is. Je kunt dit ook lezen. En er is wel wat voor te zeggen.
Maar die door het geloof van Christus is. Dat woordje in. Dat zou je ook kunnen vertalen met van. En dan benadrukt hij nog extra.
Dat zijn rechtvaardigheid. Dat dat te danken is aan de Heer Jezus. En dat woord geloof. Dat kun je ook lezen als vertrouwen.
De weg die de Heer Jezus is gegaan. Het is vandaag de eerste lijdenszondag. En hier in dit vers zit verborgen. Het offer wat de Heer Jezus gebracht heeft.
Dat hij op aarde gekomen is. Om Paulus te redden. Dat beseft Paulus hier door het offer wat hij gebracht heeft. Op het kruis van Googuta. Maar ook voor ons is hij gekomen.
En ik hoop en bid dat jullie dat allemaal mogen weten. Dat je mag weten. Ook voor mij. Is hij gekomen. Ook voor mij heeft hij zijn leven gegeven aan het kruis van Googuta.
En daarom mag ik delen. In zijn rechtvaardigheid. In zijn vergeving. Namelijk.
Die door het geloof in van Christus was. Namelijk de rechtvaardigheid uit God. Eerst dacht hij zijn eigen rechtvaardigheid. Maar zijn ogen gingen er voor open.
Het is de rechtvaardigheid van God. Het is een geschenk van hem. Door wat de Heer Jezus gedaan heeft. Oh. Zijn lijden lieve mensen.
We kunnen nooit genoeg beseffen wat dat hem gekost heeft. Zijn lijden. Onbeschrijfelijk. Als een lam werd hij ter slachting geleid. En het was niet zozeer de kruising.
Hoewel dat een verschrikkelijke dood was. Maar nog veel meer de straf. Die wij verdiend hadden. Door onze zonde die op hem gelegd werd.
Hebree. Jezaja 53 zegt zelfs. Het behaagde de Heer om hem te verbreizelen. Hij nam de losprijs. Op zich.
Hij kocht ons vrij. Hij betaalde de straf. En hij verdiende. De gerechtigheid. De vergeving. Namelijk de gerechtigheid uit God.
Door middel van het geloof. Ja door middel van het geloof. Krijgen wij er delen aan. Dat we mogen geloven. Dat hij. Zijn leven ook gegeven heeft voor mij.
Wat een rijkdom. Wat een genade. En dan zegt Paulus. Dan gaat hij verder. In vers 10. Vers 10 zegt hij.
Op dat ik hem mag kennen. En de kracht van zijn opstanding. Hier sprak hij over het winnen van Christus. Dat hij om Christus wil. Dat alles als schade heeft beschouwd.
En hier zegt hij. Op dat ik hem mag kennen. Dat is een diepe verlang. Op dat ik hem mag kennen. En niet dat je op een gegeven moment denkt. Van nou ken ik de Heer Jezus wel. Nu ben ik er.
Ik ben gearriveerd. Nee dat gaat door. Ons leven lang. Tot onze laatste snik lieve mensen. Of dat er een einde aan ons leven komt. Of dat we de komst. Van de Heer meemaken.
Wanneer hij ons. Komt halen. En tot zich komt nemen. Maar zolang we hier. Hier zijn. Zolang hij nog niet gekomen is. Zolang er nog geen einde aan ons leven is gekomen. Op dat ik hem mag kennen.
Dat gaat door voortdurend. Elke dag. Hoe is dat je verlangen. Je verlangt elke dag. Als je morgens wakker wordt. Heer ik wil u kennen. Ik zeg het vanmorgen ook tegen mezelf.
Ik ben vaak ook zo bezig. En zo druk met alle andere dingen. We hebben onze taak. En onze verantwoordelijkheden. Op deze adi. Jazeker. Maar toch. Dat was er doorheen. Dat we gericht zullen zijn op hem.
Heer ik wil u kennen. Ik wil dichter bij u komen. Op dat ik hem mag kennen. Dus in de ene kant vers 9.
In hem gevonden worden. Dat je weet. Ik ben in hem. Ik ben van hem. Ik ben gered. Jazeker. Op grond van wat heer Jezus gedaan heeft.
Door het geloof. En tegelijk. Als je dat weet. Op dat ik hem mag kennen. En de kracht van zijn opstanding.
En diep verlangen. En het is nodig. Dat dat verlangen. Dat dat af en toe aangewakkerd wordt. Ik merk dat zelf. Misschien dat het samen komen.
Als gemeente. Dat de heren dat wel wil gebruiken. Om dat verlangen te vernieuwen. Te verlevendigen. Want thuis is ook maar thuis. Maar samen kunnen we elkaar aansporen.
En dan komt. En de kracht van zijn opstanding. Eigenlijk staat er dynamis. Dynamit. De kracht van zijn opstanding.
Op dat ik hem mag kennen. En die kracht van zijn opstanding. Die is zichtbaar geworden. Toen de heer Jezus opstond uit de dood.
Dat staat in Romeinen 1 vers 4. Daar staat. Die met kracht. Dat gaat over de heer Jezus. Die met kracht bewezen heeft. De zoon van God te zijn.
Door zijn opstanding. Toen. Door hij opstand. Is die kracht. Zichtbaar geworden. Er wordt er veel meer plaats over gesproken.
In de Bijbel. Ook in Ephese 1 vers 19. Daar staat. En wat de alles overtreffende grootheid van zijn kracht is aan ons die geloven. overeenkomstig.
Ten werking van de sterkte van zijn macht. Die hij gewerkt heeft in Christus. Toen hij hem uit de doden opwekte. En aan zijn rechterhand zette.
In de hemelse gewesten. En dat is Paulus verlangen. Die kracht. Die opstandingskracht. Die in ons werkt. Door de heilige geest die hij ons gegeven heeft toen we tot geloof in hem kwamen.
Dat die kracht zichtbaar zal worden in ons leven. Kracht. Die ons genade geeft om getuigen van hem te zijn. Kracht die ons genade geeft om in alles op hem te vertrouwen.
Kracht die ons wil helpen om in geloof te bidden. In vertrouwen te bidden om alles van hem te verwachten. Je redt het ook niet in je eigen kracht.
Je zegt ik zal proberen dit of dat. Nee. Het gaat om zijn kracht. Zijn kracht in ons. Zijn kracht door ons heen.
De kracht ook die in ons werkt. Zijn kracht om ons leven steeds meer te veranderen naar het beeld van de Heer Jezus. En dat zeg je niet van jezelf.
Je zegt niet van jezelf. Kijk eens. Ik hecht al een beetje op de Heer Jezus. Nee. Maar dan kan het gebeuren dat andere mensen als ze in contact met jou komen. Dat ze iets van de Heer Jezus zien.
Is dat je verlangen? Je bent zo op hem gericht. Je zegt het gebeurt wel eens als mensen heel lang met elkaar getrouwd zijn. Dat je zegt dat heb ik wel eens. Ze gaan man en vrouw gaan een beetje op elkaar lijken.
Als je zo met de Heer Jezus. Ik zie een paar mannen lachen. Die herkennen dat misschien. En vrouwen hopelijk ook. Maar als je zo met de Heer Jezus leeft.
Met hem wandelt. Alles van hem verwacht. Van hem houdt. Dan wil hij je veranderen. Dat je steeds meer op hem gaat lijken.
En dat anderen dat gaan zien. Dat is hier het verlangen van Paulus. Dat ik hem mag kennen. De kracht van zijn opstanding. De gemeenschap met zijn lijden.
Dan denk je. Dan schrik je misschien wat. Lijden. Lijden. Daar houden we het toch niet van. O Heere God. Misschien bidden we er wel eens om.
Houd het lijden ver bij mij vandaan. Maar Paulus heeft ontdekt. Dat God het lijden kan gebruiken. Om hem dichter bij hem te brengen. Dat God het lijden kan gebruiken.
Om hem meer op de Heer Jezus te laten lijken. Paulus schrijft. Dat ik zei het al. Terwijl hij in de gevangenis zit. De gemeenschap met zijn lijden.
Doordat ik aan zijn dood. Gelijkvormig word. En onze broeders en zusters. Die vervolgd worden. Die worden daar direct mee geconfronteerd. Overgeet ze niet.
Ook niet in uw gebeden. Maar ook wij. Misschien dat hier wel mensen zijn. Misschien heb je dat wel eens gemerkt. Als wij er vooruit komen. Dat we bij de Heer Jezus horen.
Dat we van hem houden. Dat hij alles voor ons betekent. Waar je misschien ook wel eens gek aan gekeken. Dat je iets ervaart van dat lijden. Maar je kunt ook denken aan.
Aan de wereldse. De zondige verlangens in ons. Wat gezegd wordt. De oude mens. De nieuwe mens. Die oude mens. Soms kom je er wel eens achter. In je leven.
Dat hij soms zo opspeelt. Soms. Misschien nog wel zo springlevend. Is die moed dood. En dat. Soms geeft dat ook pijn. Soms geeft dat ook lijden.
Als je met dingen moet breken. Waar je zo vast aan zit. Hij zegt. O Heer. Ik wil. Ik wil. Ik wil. Helemaal u volgen. U dienen. Ik wil. Bij u horen. Ik heb eens een.
Een zendeling. Uit India. Een lied horen zingen. Hij zong het. In het Engels. En het was. Dat is een bekend lied. Misschien ken je het wel. Hij zong. Tussen mij.
En deze wereld. En dan staat het kruis. Van Golgotha. En hij voegde daaraan toe. Misschien staat het ook wel in het lied. Nooit meer terug.
Ik wil nooit meer terug naar de wereld. Maar ik wil u. Ik wil u. O Heer Jezus. En dan gaat hij verder in vers 11. Om hoe dan ook.
Te komen. Tot de opstanding. Van de doden. Hoe dan ook. Op welk. Het is geen onzekerheid. Van zou het misschien wel gebeuren. Nee.
Maar hoe precies. Dat weet. Dat weet Paulus ook niet. Maar dat is zijn verlangen. Zijn diepe verlangen. Om deel te hebben.
Aan de opstanding. Van de Heer Jezus. Om hoe dan ook. Te komen. Tot de opstanding. Van de doden. En eigenlijk. Zou je dit. Iets. Anders moeten zeggen.
Om het nog beter te begrijpen. Om hoe dan ook. Te komen. Tot de opstanding. Van tussen de doden. Uit. Er komt een dag.
Als de Heer Jezus. Zou komen. Om ons tot zich te nemen. 1 Thessalonians 4. Spreekt daarover. Dan zullen de doden. Die in Christus gestorven zijn.
Hier als er. Als geliefden van je. Overleden zijn. Die de Heer Jezus. Mochten kennen. Dan zullen ze opstaan.
Als de bezuin klinkt. Als de Heer Jezus komt. Dan zullen ze opstaan. Van tussen de andere doden. Uit. Dat alleen. De gelovigen gestorvenen.
Op zullen staan. En dat zegt Paulus. Om hoe dan ook. Te komen. Tot de opstanding. Van de doden.
Om dan. Voor altijd. Bij hem. Met Christus. Te zijn. Niet. Zegt hij dan. Vers 12. Niet dat ik het al. Verkregen heb.
Of al. Volmaakt ben. En begrijp me goed hoor. Vers 11. Om dan voor altijd. Met Christus te zijn. Als iemand. Nu sterft.
Die in hem. Gelooft. Ja. Dan zal. Je al. Bij hem zijn. Maar dat is. Nog maar. Ten dele. Dan. Als hij komt. Heer Jezus. Dan zullen we opstaan.
Met een nieuw opstandingslichaam. En dat is ook zijn uitzicht. Zijn verlangen. Niet dat ik het al. Verkregen heb. Niet dat ik op mijn lauren. Ga rusten. Niet dat ik het af.
Ga zitten wachten. Maar ik kom ze soms wel eens tegen. En misschien zie je dat ook wel eens. Bij jezelf. Mensen die. Die denken. Nou alles is toch. Klaar. Ik ben een kind van God.
Ik ga het. Nee. Of al volmaakt ben. Die dwaarleeraars. Daar waarschuwt Paulus ook tegen. We hebben dat gelezen in vers 2.
Let op de honden. Let op de slechte arbeiders. Let op de wersnijdenis. Die dwaarleeraars. Die er ook in Filippi waren. Filippi. Dat is trouwens de eerste stad.
Waar Paulus een gemeente stichtte. In Europa. Lydia. De purpenverkoopster. God had daar krachtig gewerkt. Hij zegt. Niet dat ik het al verkregen heb.
Of volmaakt ben. En die dwaarleeraars zei. Als hij alle wetten houdt. Dan kun je volmaakt worden. Dan heb je het in feite in handen.
Dan ben je klaar. Dan ben je klaar. Voor God. Dan ben je volmaakt. Nee. Zegt Paulus. Zo is het niet. Niet dat ik het al verkregen heb. Terwijl hij weet. Ik ben een kind van God.
Of al volmaakt ben. Maar ik jaag ernaar. Dat is weer dat beeld van die Olympische wedstrijd. Die wetloop. Ik jaag ernaar.
Ik span me in tot het uiterste. Ik jaag ernaar om het ook te grijpen. Dat is dat verlangen wat hij uitsprak. Opdat ik hem mag kennen.
Opdat ik Christus mag kennen. Opdat ik dichter bij hem mag komen. Heb je het wel eens als je. Hoe ging je vanmorgen naar de samenkomst toe hier.
Was er een verlangen in je. Een gebed. Om vanmorgen de Heer Jezus te ontmoeten. Om in zijn tegenwoordigheid te zijn. Om zijn stem te horen.
Om dichter bij hem te komen. Om dichter bij hem te leren. Dat is hier het verlangen wat Paulus uitspreekt. Ik jaag ernaar om het ook te grijpen. Hij strekt zich uit naar de Heer Jezus.
Het gaat hier. En dan zegt hij. Dan kun je nog denken. Dat ik zou zeggen. Ik leg de zweep erover. Mensen zit je in.
Span je in tot het uiterste. Doe je uiterste best. Nee. Tap niet in die valkuil. Paulus zegt erachter. Daartoe ben ik ook door Christus Jezus gegrepen.
Hij zegt het verlangen in mij. Dat ik me uitstrek. Om dichter bij de Heer Jezus te komen. Om hem te kennen. Om hem te volgen. Dat komt niet door mijn inspanning. Maar dat is omdat Christus mij gegrepen heeft.
Hij trekt me als het ware naar zich toe. Hij geeft mij de kracht. De kracht van zijn opstanding. Om die weg te gaan naar hem toe. Daarom toe ben ik ook door Christus Jezus gegrepen.
En dan zegt hij erachteraan. Broeders. Ik denk niet dat ik het al gegrepen heb. Ik ben er nog niet. De wetloop is nog niet ten einde.
Maar daar aan het einde. Op de finish zou je kunnen zeggen. Daar staat de Heer Jezus. En wij worden opgeroepen. Om. Het beeld wordt ook in Hebreeën gebruikt.
Hebreeën 11. Daar kwam die tekst. Ook vandaan. Om op hem gericht te zijn. Op de Heer Jezus en ons.
Hoe staat dat daar precies? Ik moet het er even. Bijpakken. Hebreeën. Het geloof is een vaste grond van de dingen die men hoopt.
En een bewijs van de zaken die men niet ziet. Die tekst hebben we gelezen. Ik bedoel hoofdstuk. Hier heb ik het. Ik bedoel hoofdstuk 12 vers 1. Wel nu dan. Laten ook wij.
Nu wij door zo'n menigte van getuigen omringd worden afleggen. Alle last en de zonde die ons zo gemakkelijk verstrikt. En laten we met volharding de wetloop lopen.
Dan heb je diezelfde gedachte. Terwijl wij. Jazeker. Daar proef je datzelfde. Terwijl wij het oog gericht houden op Jezus.
De leidsman en volleinder van het geloof. Hou je oog gericht op hem. Als je loopt in de wetloop. Als je bijvoorbeeld die 400 meter loopt.
Eric Liddell. Als je naar de tribunes gaat kijken of de mensen wel je aanmoedigen. Of je kijkt opzij. Dat gaat niet goed.
Dan zul je nooit winnen. Maar je moet je oog gericht houden op de finish. En zo worden wij aangespoord ons oog gericht te houden op de finish. Op de Heer Jezus.
Niet dat ik het al volmaakt ben. Maar ik jagen naar. Of ik het ook grijpen mocht. Daartoe ben ik ook door Christus Jezus gegrepen. Broeders. Ik denk niet dat ik het al gegrepen heb.
Maar één ding doe ik. Dat neemt Paulus zich voor. Eén ding doe ik. Dat is misschien goed. Om dat vanmorgen ook tegen jezelf te zeggen.
Om dat tegen elkaar te zeggen. Eén ding doe ik. Eén ding doen we. En wat mooi zou dat zijn. Als je als gemeente dat ook tegen elkaar zou kunnen zeggen. Eén ding doen we.
Daar zijn we op gericht. Eén ding doe ik. Ik vergeet wat achter mij is. Wat Paulus oversprak. Dat hij dacht zelf de gerechtigheid te kunnen verdienen.
Eén ding doe ik. Vergetende wat achter mij is. Uitstrekkende naar wat voor mij is. Je oog gericht houden op de Heer Jezus. Jaag ik naar het doel.
Je leest van Mozes. Mozes was een leider. Een man gods. En van Mozes lees je. Mozes leidde het volk de Heer tegemoet.
Mozes was een godsman. Een goede leider. En wat deed Aaron? Aaron verzamelde het volk om zich heen.
En maakte een gouden kalf. En ik hoop en ik bid. Dat het verlangen van ons als gemeente zal zijn. Dat we elkaar. Dat de gemeente ons zal mogen leiden.
Naar God toe. Dat we zeggen. Eén ding doen we. Vergetende wat achter is. Mij uitstrekkend naar wat voor is. Jaag ik naar het doel.
De prijs van de roeping van God. Die van boven is. In Christus Jezus. Ik jaag naar het doel. En er is veel over gesproken. Wat houdt dat doel nou in? Daar kun je verschillende dingen over zeggen.
Ten diepste is dat doel. De Heer Jezus zelf. En de genade die Hij schenkt. De heerlijkheid die ons deel zal zijn.
Nu al en straks voorkomen als Hij komt. Het eeuwige leven. Alles eigenlijk valt samen in de Heer Jezus zelf.
Zoals in Hebreeu 12 staat. Het oog gericht houdende op Hem. En de Satan zal proberen ons af te leiden.
En ons allerlei doelen in gedachten te laten komen. En ons voor ogen te houden. En we kunnen ons zo druk maken. Nu met de coronacrisis.
Over dit en over dat. En over het virus. Over het vaccin. Over allerlei theorieën die de ronde doen. En het leidt ons allemaal af van de Heer Jezus.
O laat je oog gericht zijn op Hem. En ik hoop en ik bid dat de Heer een diep verlangen in je hart legt. Om Hem te kennen.
De kracht van zijn opstanding. Om helemaal op Hem gericht te zijn. Zo strekt Paulus zich uit naar wat voor hem ligt.
En ik wil eigenlijk afsluiten met een tekst. Ook weer van Eric Liddel. Eric Liddel. Die ontdekt heeft in zijn leven dat het volgen van de Heer Jezus pijn kan doen.
Eric Liddel was christen. Overtuigd christen. Op een bepaalde afstand had hij zeker goud gewonnen bij de Olympische Spelen. Maar die afstand werd gelopen op zondag.
En Eric Liddel zei. De zondag is gereserveerd voor mijn Heer en Heiland. Voor de Heer Jezus. En op zondag ga ik niet lopen. Hij had goud over.
Dat achtte die als schade. Als vuilnis. Omdat het zijn diepe verlangen was om de Heer Jezus te dienen. Om Hem te volgen in alles. En een van zijn favoriete Bijbelteksten was Isaiah 40 vers 31.
Isaiah 40 vers 31. Daar staat. Wie de Heer verwachten. Zullen hun kracht vernieuwen. Die opstandingskracht.
Ze zullen hun vleugels uitslaan als arenden. Ze zullen snel lopen. Naar de Heer Jezus toe.
Ze zullen snel lopen. En niet afgemat worden. Ze zullen lopen. En niet moe worden. Omdat Hij zijn kracht in hen schenkt. Gericht op Hem.
En eenmaal. Zal die dag aanbreken. Dat we Hem zullen zien. De Heer Jezus. Nu mogen we Hem zien. Met onze geloofsogen. Maar dan zullen we Hem mogen zien.
Van aangezicht tot aangezicht. Hem. Die we zo lief hebben. Wat een dag. Zal dat zijn. Geprezen zijn zijn heilige naam. Tot in eeuwigheid.
Halleluja. Amen. Zo de Heer danken. Trouwe God. Vader in de hemel. O, wat een wonderrijke woorden. Hebben we met elkaar gelezen.
In dit gedeelte. O Heer en de apostels. Spoor ons aan. Om op één ding gericht te zijn.
Een diep verlangen. Om U te kennen. O Heer Jezus. En U kent ons. U kent ons hard. Heer en misschien moeten we wel zeggen.
O, ik ben. Als ik heel eerlijk ben. Gericht op zoveel dingen. Ook zoveel andere dingen. Heer en zeker. We hebben onze verantwoordelijkheden. Maar werk.
Met uw opstandingskracht. Door uw heilige geest. En door uw woord. In onze leven. Heer en dat er een verlangen zal ontstaan. En steeds sterker zal worden.
Om U te kennen. Dat ons leven steeds meer veranderd zal worden. Naar uw beeld. Dat we. Elke dag een beetje meer op U zullen mogen gaan lijken.
O Heer het doet. Werk het uit in ons leven. Heer houd ons vast. En dank U wel. Dat Paulus ook hier zegt.
Ik strek me uit. Ik grijp er naar. Maar ik ben gegrepen door U. Heer als u mogen kennen. En is ons leven in Uw hand. O vul ons.
Met Uw liefde. Met Uw genade. Heer en. Zo mogen we onze ogen gericht houden. Op U. De Heer Jezus. De overste leidsman.
En volleinder van het geloof. We willen Uw grote naam. Loven en prijzen. Tot in de eeuwigheid. Sterk Uw zegen en de beschermende hand.
Boven deze gemeente uit Heer. U kent de gemeente. Ook nu we weer samen mogen komen. Wat een wonder van genade. Heer wilt U ook hier uw gemeente bouwen.
En krachtig werken. En een diep verlangen geven. Om samen. Op weg te zijn. Als pelgrims. In deze wereld. Naar die dag.
Dat U komt. Wat een dag. Zal dat zijn. Om voor altijd. Met U te zijn. Heer. En dat er dan niemand gemist zal worden. Als er iemand is. Die zegt. Als ik eerlijk ben.
Ik ken hem nog niet. O Heer. Wilt U dan werken. Krachtig in onze mitten. Door uw woord. En door uw geest. En ons alle. Reddige. Prijzen.
Zou uw naam. Tot in de eeuwigheid. Alleluia. Amen. 223. Wind enividet. 223. 223. 223. 223. 223. 223. 223. 223. 223. 223. 223. 224. 224. 224. 224. 224. 224. 224. 224. 224. 225.
225. 225. 225. 225. 225. 225. 225. 225. 225. 225. 225. 225. 225. 225. 225. 225. 225. 225. 225. 225. 225.