Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Ik ga het in drie stukjes doen. Ik ga eerst wat vertellen over de geschiedenis, kort even over Haggai.! Dan ga ik hoofdstuk 1 lezen. Het gaat alleen over hoofdstuk 1 vanochtend.
En dan ga ik kijken wat heeft dat ons nu in deze tijd, in 2021, te zeggen. De drie stukjes. Eerst over Haggai. Haggai is een profeet.
En een profeet dat is iemand die het woord van God sprak in het Oude Testament. Een profeet die wees, het volk Israël, vaak op de verkeerde wandel die ze hadden. De verkeerde dingen die ze deden.
Dat was een van de taken van een profeet. En dat deed hij namens God. Maar profeet zei ook, hij zei dat het niet goed was, maar hij zei ook wat er moest gebeuren. En dat gaan we zo ook lezen in Haggai. Hij vertelt dat er iets niet goed is, maar hij gaat ook vertellen wat er moet gebeuren.
En dat is heel leerzaam voor ons, als we dat bedenken. En profeten, dat ze ook deden, is vaak iets over de toekomst zeggen. Er staan heel veel profetieën die uitgesproken zijn door de profeten.
Je hebt kleine profeten en je hebt grote profeten. Dat heeft niks met de lengte van die mannen te maken. Maar dat heeft te maken met de lengte van het boekje wat ze geschreven hebben. Jezaja, die heeft heel veel hoofdstukken geschreven.
Dat is een grote profeet. En Haggai, dat zijn maar twee hoofdstukjes. Dat is een kleine profeet, zo wordt hij genoemd. En zo zijn er nog een aantal kleine profeten. Jonah is er bijvoorbeeld een, Stefania, wat hiervoor staat. Dat is een ander.
Dus dat is even iets over Haggai. Zijn naam betekent trouwens feestelijk. Feestelijk, dat is de betekenis van de naam van Haggai. En het boekje van Haggai, dat beschrijft maar een heel klein stukje van de historie van Israël.
Het gaat eigenlijk maar om vier maanden. Er wordt in hoofdstuk 1 gesproken over de zesde maand. En in hoofdstuk 2, vers 11. En ook verderop nog over de negende maand, eind van de negende maand.
Het gaat maar over een periode van vier maanden in de geschiedenis van Israël. Maar wel een hele belangrijke periode, waarin heel veel veranderd is ook. Nou, dan zal ik eerst even proberen om uit te leggen wanneer dit ongeveer speelde, dit boek.
En dan begin ik even in Genesis. En dan gaan we met een paar hele grote stappen door de Bijbel heen. In Genesis wordt eerst de schepping besproken, genoemd, beschreven. Met Adam en Eva natuurlijk.
En dan krijg je Noach en de toren van Babel. En dan begint eigenlijk God met Abraham en met het volk Israël. Je krijgt Abraham, Isaac en Jacob. Jacob die had twaalf zonen.
Die twaalf zonen, dat werden de stamvaders van Israël. Stamvaders, de stamoudsten. En die twaalf zonen, één daarvan was Jozef.
En jullie kennen waarschijnlijk allemaal die geschiedenis wel van Jozef. Die werd door zijn broers verkocht naar Israël. Naar Egypte, sorry. Hij werd naar Egypte verkocht. En dan op een gegeven moment, Jozef die komt daar aan het hof van de koning.
Na een diepe lijdensweg. Komt aan het hof van de koning. Wordt de tweede man met de faro in Egypte. En dan komt er hongersnood. En Jozef die heeft allemaal goed geregeld.
Er is heel veel koren opgeslagen in Egypte. Maar Jacob en de elf zonen, die hebben het moeilijk. En die gaan dan op een gegeven moment stuurt Jacob zijn zonen naar Egypte.
Nou, ik zal het maar even kort vertellen. Uiteindelijk gaan ze daar wonen in Egypte. Allemaal. En dan gaat het volk groeien en groeien. En ze hebben een goede tijd. Totdat er faro's komen die Jozef niet gekend hebben. En dan komen ze in de verdrukking.
En op een gegeven moment wordt dan Mozes geboren. Ik ga met grote stappen er doorheen. En Mozes, die gaat het volk Israël verlossen uit Egypte. En dan brengt ze naar het land Kanaan.
Het heeft veertig jaar geduurd. Maar uiteindelijk is dat gelukt. Want de heren was met hen. Dan krijg je een periode in dat land. Waarin allerlei richters optreden. Want iedereen die deed maar een beetje wat kwaad was in zijn eigen ogen.
Of wat goed was in zijn eigen ogen. Maar dat was niet goed voor de heren. Allerlei richters. En die richten ze dan. Die spraken recht. En die stellen de zaak weer op orde. En op een gegeven moment zegt het volk.
Wij willen net als de andere volken zijn. En daarmee serveren ze eigenlijk God af. We willen niet God als onze leidsmannen willen. Een koning hebben we net als de andere volken. En God in zijn genade geeft dan een koning.
En dat is Saul. Koning Saul. Na koning Saul komt koning David. En na koning David komt koning Salomo. En die waren alle drie koningen over twaalf stammen.
Dat was het hele volk. Na Salomo gaat het weer fout. Want dan wordt het rijk gescheurd. In een tienstammenrijk en een tweestammenrijk. En de tienstammen die worden als eerste weggevoerd naar Assyrië.
Dus de Assyrië's die komen. Dat is een ander volk. Die nemen de tienstammen gevangen. En die voeren ze weg naar hun eigen land. Naar Assyrië. En ongeveer 120 jaar daarna.
Dan worden die twee stammen. Die nog over zijn. Die worden ook weggevoerd. Maar naar Babylon. Nou die zitten dan een poosje in Babylon. 70 jaar. Dat had God geprofiteerd.
Via een andere profeet. Jeremia. Dat is een grote profeet. Die heeft ook heel veel hoofdstukken geschreven. En ze zitten dan in Babel. Maar na die 70 jaar. Gebruikt God.
Gebruikt Kores. Dat is een koning. Om het volk vrij te laten. En die Kores die zegt. Ga maar terug naar je eigen land. En neem maar spullen mee van de tempel. Want die waren in de tijd toen ze naar Babylon. Waren afgevoerd.
Was heel veel spul meegenomen vanuit de tempel. En dat mochten ze nu weer mee terugnemen. En dan gaat er een groep. Van iets van. Nou een totaal kleine 50.000 mensen. Die vertrekt vanuit Babylon.
Dat is een lange reis. Dat is een paar duizend kilometer. Dus dat heeft een poosje geduurd. Vertrekken ze naar Jeruzalem weer. En als ze daar aankomen. En dat is in de tijd van Ezra.
Dat is ook onder leiding van Ezra. Want Hagi dat is een tijdgenoot van Ezra. En ook van Zacharia. Dan komen ze daar aan. En het eerste wat ze gaan doen.
En dat is op zich al heel mooi. Ze gaan het altaar herbouwen. Want ze willen contact met God. weer herstellen. En ze gaan iedere keer weer offers brengen. Dat is het eerste wat ze gaan doen. Kun je in Ezra lezen.
En het tweede wat ze gaan doen. Dat is ze gaan bouwen aan de tempel. Het fundament van de tempel. Beginnen ze mee. Maar dan komt er tegenstand. En er worden brieven gestuurd. Dat dat niet mag. En al dat soort zaken.
En dan komt het werk stil te liggen. Dus ze zijn enthousiast begonnen. En door die tegenstand. En ook omdat wat we zo gaan lezen gebeurt. In Hagi gaan lezen.
Komt er stil te liggen. En dan ligt het werk 16 jaar stil. 16 jaar. En dan zijn we in ongeveer 520 voor Christus. Speelt zich dit af. En dan komen we in wat we nu gaan lezen in Hagi.
Dus ze zijn enthousiast begonnen. De geest van God had ze opgewekt daar in Babel. Om te gaan. Iedereen van wie God de geest opwekte. Die ging. Dus die waren echt enthousiast. Waren die dat altaar gaan herbouwen.
Waren begonnen met de tempel. En toen kwam het stil terug. En 16 jaar lang. En dan gaan we dit lezen uit Hagi. Ik weet niet of je het al opgezocht hebt. Het is twee bladzijden. Dus misschien een beetje lastig zoeken.
Maar als je achterin het oude testament begint. Dan heb je Malachi. En daarvoor staat Zachariah. En daarvoor staat Hagi. En dan ga ik nu hoofdstuk 1 lezen van Hagi.
In het tweede jaar van koning Darius. In de zesde maand. Op de eerste dag van die maand. kwam het woord van de heren. door de dienst van de profeet Hagi. Tot Zerubabel. De zoon van Sealtiel. De landvoogd van Juda.
En tot Jozua. De zoon van Jozedak. De hoge priester. Aldus. Zo zegt de heren der heerscharen. Want de profeet. Die spreekt de woorden van God. Dus hij zegt. Hagi zegt. Zo zegt de heren der heerscharen.
Zo spreekt God. Dit volk zegt. De tijd is nog niet gekomen. De tijd dat het huis van de heren herbouwd worden. En het woord van de heren kwam door de dienst van de profeet Hagi al dus.
Is het voor u de tijd om in u wel door timmerde huizen te wonen. Terwijl dit huis. Dus het huis van God. De tempel. Terwijl dit huis verwoest ligt. Nu dan. Zo zegt de heren der heerscharen.
Bedenkt wat uw wedervaren is. Gij hebt veel gezaaid. Maar weinig binnengehaald. Gij hebt gegeten. Maar zonder dat u verzadigd werd. U hebt gedronken. Maar zonder dat u voldaan werd. U hebt u gekleed.
Maar zonder dat u warm werd. En wie zich voor loon verhuurde. Ontving zijn loon in een doorboorde buidel. Zo zegt de heren der heerscharen. Bedenk wat uw wedervaren is.
Beklim het gebergte. Haal hout. En herbouw dit huis. Dan zal ik er wel gevallen aan hebben. En verheerlijk worden. Zegt de heren. Gij hebt er veel gerekend. Maar zie.
Het liep er weinig uit. En toen gij het binnengehaald had. Blies ik erin. Waarom dat? Luidt het woord van de heren der heerscharen. Om mijn huis. Dat verwoest ligt. Terwijl gij draaft.
Ieder voor zijn eigen huis. Daarom heeft de hemel over u de douw ingehouden. En de aarde haar opbrengst. Ook riep ik. En schot. Een droogte. Over het land. En de bergen. Over het koren.
De most. De olie. En wat de aardbodem voortbrengt. Over mens en dier. En alle arbeid van de handen. Toen hoorde. Zerubabel. De zoon van Sjaltiel. En Jozua. De zoon van Jozedak.
De hoge priester. En al het overblijstel van het volk. Naar de stem van de heren hun God. En naar de woorden. Waarmee de heren hun God. De profeet Hagi. Gezonden had. En het volk vreesde.
Voor het aangezicht van de heren. En Hagi. De bode van de heren. Zei. Krachtigste boodschap van de heren. Tot het volk. Ik ben met u. Luidt het woord van de heren. En de heren wekte de geest op van Zerubabel.
De zoon van Sjaltiel. De landvoogd van Juda. En de geest van Jozua. De zoon van Jozedak. De hoge priester. En de geest van al het overblijstel van het volk. Zodat ze kwamen.
En het werk begonnen aan het huis van de heren. Dergert garen hun God. Op de 24ste dag. Van de zesde maand. In het tweede jaar van koning Darius. Na al die geschiedenissen.
Dus ook deze geschiedenissen. Geschiedenissen. Die zijn ons geschreven tot een voorbeeld. Daar kunnen we wat van leren. En hier staan een aantal dingen in. Die toen letterlijk gebeurden. Ze waren letterlijk bezig met de herbouw van de tempel.
En ze werden letterlijk niet gezegend. Vanwege hun ongehoorzaamheid. En dat had Mozes in de tijd ook al gezegd. In Deuteronomium 28. Als je doet wat ik zeg. Als ik het even in mijn eigen woorden zeg.
Dan zul je gezegend worden. Maar doe je dat niet. Dan komt er oordeel. Nou ze hadden niet geluisterd naar de heren. En er kwam oordeel. Dus dat staat hier in dat boekje.
En dan mag ik het eigenlijk een beetje. Een aantal versen er even eruit pikken. En daar wat over zeggen. Om dat door te trekken naar onze tijd. Het gebeurde toen letterlijk. Maar voor ons zit er een geestelijke les in.
Hier hebben ze letterlijk over de tempel. Voor ons betekent het huis van God de gemeente. Die wordt in het Nieuwe Testament. Wordt die de kerk.
De gelovigen samen. Wordt die genoemd als een bruid. Of als een lichaam. Maar ook als een tempel. Als een huis van God. Nou. Ik zal eens even een paar dingen hier uithalen.
In vers 2. Daar staat. Dit volk zegt. De tijd is nog niet gekomen. De tijd. Dat is heren huis. Herbouwd worden. Dat was het woord van God. Wat tot hun kwam.
Dat zei. Dit volk zegt. De tijd is nog niet gekomen. Het eerste wat ik zou willen zeggen. Over dit stukje. Is dat. De verandering die hier plaats gaat vinden. Die vindt plaats. Doordat het woord van God tot hun komt.
Het woord van God komt tot hun. En Gods geest. Gaat hun hart. Opwekken. Zodat ze weer aan de gang gaan. Ze gaan die tempel herbouwen. Nou. Dat was iets wat toen gebeurde.
Maar dat is iets wat ook nu nog precies zo gebeurt. Dit woord van God. Dat is levend. Dat is krachtig. En dat kan zelfs de hardste harten veranderen. En daarom is het zo belangrijk ook.
Om dit woord van God te lezen. Tot je door te laten dringen. Bidden te lezen. Bidden te overdenken. Omdat het het woord van God is. Van de allerhoogste. Nou. Wat zegt de Heere God.
Dit volk zegt. De tijd is nog niet gekomen. De tijd. Dat is heren huis. Herbouwd worden. Dus het is niet God die dit zegt. Maar het is het volk wat dat zegt. Ze zeiden. De tijd is nog niet gekomen.
De tijd dat het heren huis. Dat het heren huis. Herbouwd worden. Als je zo gaat redeneren. Dan kun je wel. Op je vingers aftellen. Wat er gaat gebeuren. Dat werkt dan heel verlammend.
Als je het hebt over de tempelbouw. Daar waren ze mee begonnen. Maar als je zegt. De tijd is nog niet gekomen. Nou. Het eerste wat dan gaat gebeuren. Is dat men de prioriteit gaat verleggen. Dan is niet meer de prioriteit. Het huis van de heren verbouwen.
Dan is de prioriteit wat anders. En dat is heel. Ernstig is dat. En in Petrus. Er staat zo'n tekst. Ik zal hem even voorlezen. Want dat.
Dat hoor je nu ook nog wel eens. Even kijken hoor. Even kijken.
Vers 4. Waar. 2 Petrus 3 vers 4. Waar blijft de belofte van zijn komst. Als je dat gaat zeggen. Waar blijft de belofte van zijn komst.
Dan ga je zeggen. Hij komt toch niet. Er staat nog wat achterop trouwens. Waar blijft de belofte van zijn komst. Want sedert de vader. Ontslapen zijn. Blijft alles zo. Als het van het begin. De schepping af is geweest.
Als je dat gaat zeggen. En je gaat dat geloven. Waar blijft de belofte van zijn komst. Hij komt toch niet. Staat er eigenlijk. Dan ga je er ook niet. In je leven rekening mee houden. Dat de heren komt. Dan gaat je scope.
Je visie. Je blik. Je houding. Die gaat veranderen. Dan ga je je richten op andere dingen. En dat is wat hier ook gebeurde. Dit volk zegt. De tijd is nog niet gekomen. Dat het des heren huis herbouwd worden.
Dat was wat het volk zei. En daar handelden ze na. Maar dat was niet wat God zei. Dus het werkt gewoon verlammend. En dat zie je ook hier. Want wat gebeurt er. Is het voor u de tijd. Vers 4.
Om in uw weldortimmerde huizen te wonen. Terwijl dit huis verwoest ligt. Ze waren heel druk. Met hun eigen bedoelingen. Met hun eigen huizen.
Hun eigen tijd. Ze besteden hun tijd voor zichzelf. Ze besteden hun financiën voor zichzelf. Alle energie ging uit naar hunzelf. En er was geen energie meer over.
Om naar het huis van de heren te kijken. Om eraan te werken. In vers 9 staat. Daar waren ze heel druk mee. Want er staat. Om mijn huis. Dat verwoest ligt.
Terwijl gij draaft. Ieder voor zijn eigen huis. Dus ze waren heel druk. Met van alles en nog wat. Maar niet met het huis van de heren God. Want de tijd was nog niet gekomen. Zeiden ze. En dat is natuurlijk niet goed.
En dat gaat nog verder. Want ik heb dat niet gelezen. Maar als je in hoofdstuk 2 kijkt. Vers 18. Daar staat. Er was bij u geen gedachte aan mij. Zover gaat het uiteindelijk.
Dat er zelfs geen gedachte meer aan God is. Als je zegt. Hij komt toch nog niet. En misschien zeggen wij dat wel niet letterlijk. Maar misschien is onze houding daar wel naar. Dat we er in de praktijk van ons leven. Helemaal geen rekening mee houden.
Dat de heren morgen kan komen. Wat. Dat kan vandaag nou wel terugkomen. Maar als we zeggen. Hij komt toch niet. Dan gaat onze visie. Onze scope. Die wordt anders. En dan gaan we ons met andere dingen bezighouden.
Dan met de dingen van de heren. En dan kan het zelfs zo zijn. Dat er geen gedachte aan mij is. Zoals het hier staat. Geen gedachte aan God. En als je dan bedenkt wat er met hun gebeurd is. Het volk was in de tijd uit Egypte verlost.
De heren had hen in Kanaan gebracht. Ze waren dan door hun ongehoorzaamheid naar Babylon gegaan. Had de heren die kores weer gebruikt. Om ze daar ook weg te krijgen. Had ze beschermd op die lange reis.
Terug naar Jeruzalem. En had ze gezegen toen ze daar enthousiast begonnen. Maar op een gegeven moment was er gewoon geen gedachte meer aan hem. Ze waren te druk met hun eigen bedoeling.
En ze hadden helemaal geen zonde of iets gedaan. Dat wordt hier helemaal niet genoemd. Ze hadden geen zonde gedaan. Maar dat was wel. Ze waren in beslag genomen door de omstandigheden. En dat is denk ik een punt dat ons allemaal, elke christen, raakt in zijn leven.
Ook u die kijkt. Ook mij die hier staat. We kunnen allemaal op een punt komen dat we door wat dan ook zo in beslag worden genomen. Dat er geen aandacht meer, geen gedachte meer is voor de heren. We hebben afgelopen maanden een huis gekocht.
En daar ben je dan druk mee. Want je zit eerst te kijken. Dan ga je daar eens kijken. Je bent er enthousiast mee. Je bent er enthousiast voor. En dan moet je je eigen huis ook nog zien te verkopen. En dat kost heel veel tijd en energie.
En voordat je het weet, dan lees je amper die Bijbel meer. En daar moet je echt alert op zijn. Want je scoop gaat helemaal geen verkeerde dingen doen. Maar gaat helemaal opzij. En zo kunnen we ook op andere manieren in beslag genomen worden door allerlei gewone zaken.
Waardoor we geen gedachten meer aan hem hebben. En dat is niet goed. Dat is niet goed. Dat was ook de fout die het volk hier beging. Zoek de dingen die boven zijn waar Christus is.
Dat is iets waar we toe worden opgeroepen. Om de dingen te zoeken die boven zijn. Nou, dus Haggai die heeft gezegd. Jullie zeggen dit, maar dat is niet de bedoeling. Jullie wonen in weldortimmerde huizen.
Terwijl het huis van God in puin ligt. Bedenk nou eens wat u wedervaren is. Dat staat er vier keer in deze twee hoofdstukken. Bedenk nou eens wat er gebeurd is. Ga eens even evalueren. Kijk eens even in je leven hoe het gegaan is.
Hier gingen ze kijken. Nou, de oogsten, dat was allemaal niks. De natuur, die werkte niet mee. Het was allemaal armoed. Troef. En als ze goed hadden nagedacht, hadden ze kunnen bedenken dat dat misschien wel een tuchtiging van God was.
Misschien is het ook wel goed dat wij en ik bedenken hoe het gegaan is de afgelopen tijd in mijn leven. Is er nog leven en overvloed?
Of is het armoed troef? Denk ik nog aan de heren? Of ben ik actief met, in mijn geval, met mijn komende verhuizing en dat soort zaken? Bedenkt wat u wedervaren is.
Vier keer wordt het hier genoemd in dat boekje. In dit vers, in vers 8 en in hoofdstuk 2 staat het twee keer. In 16 en in 18 ook. Het is kennelijk heel belangrijk dat we nagaan in ons eigen leven.
Hoe is mijn geestelijke toestand? Als we elkaar zien en vragen we vaak hoe gaat het? Ja, dat gaat wel goed. Maar het is misschien wel veel belangrijker dat we vragen hoe gaat het in geestelijk opzicht met je?
Ervaar je de rust van de heren? Ervaar je de vrede van de heren? Heb je nog iets moois gelezen in het woord van God? Is het echt levend? Of is het maar dood voor je? En doet het eigenlijk niks?
En heb je eigenlijk geen aandacht meer voor de heren? Het is zo belangrijk dat we dat bedenken en onszelf onderzoeken. 2 Korinther 13. Ik zal het lezen. Even kijken hoor.
Dan staat in vers 5. Stelt u zelf, dat is niet een ander, maar stel je zelf, en dat geldt ook voor mij. Stelt u zelf op de proef of u wel in het geloof zijt. Onderzoekt u zelf.
Dat is wat Haggai ook tegen het volk zei. Bedenk nou eens wat er gebeurd is. Onderzoek jezelf eens. Kijk eens hoe het gegaan is. Dan staat hierachter. Of zijt gij niet zo zeker van uzelf dat Christus Jezus in u is?
Want anders zijt gij verwerpelijk. Van geen nut. Dat is een andere vertaling. Nutteloos. Stel u zelf eens op de proef. Iedereen die nou thuis zit te luisteren, te kijken.
En ik die hier sta. Hoe is het met mijn geestelijke gezindheid? Ben ik enthousiast voor de heren? Of is het misschien in de loop van de tijd door allerlei omstandigheden weggeëbt?
Dan denk ik eigenlijk amper meer aan. Dan ga ik misschien nog wel zondags voor de buis zitten om te kijken. Maar dat is het ongeveer. Dat is heel goed om dat te doen. Dat te beseffen. En eerlijk naar jezelf te zijn.
En te kijken. Wat de heren misschien daarmee wil zeggen tot ons. En ik schrijf straks al. Een profeet die legt de vinger op de zere plek. Die zegt tegen het volk wat niet goed is.
Ze zijn te druk met zichzelf. Maar een profeet die zegt ook waar de oplossing ligt. En dat staat hier ook in. Dat staat in vers 7 en 8.
Ik leeg dat nog even. En dat is heel mooi. Zo zegt de Heer der Heerscharen. Bedenk wat u wedervaren is. Beklim het gebergte. Dat is het eerste. Klimmen. Haal hout.
En dan de bergen beklimmen. En herbouw dit huis. Klimmen. Klimmen doe je meestal omhoog. Het eerste wat we moeten doen denk ik. Als we constateren dat we geestelijk door en droog zijn.
Is onze richting veranderen. Zij waren hier heel erg horizontaal bezig. Met hun eigen huizen. Een eigen bedoeling. Een eigen leven. Onze richting moet weer omhoog zijn. Moeten gaan klimmen.
Als het ware. In geestelijk opzicht. Het woord beklimmen. Dat wordt ook gebruikt voor offers. En offers die stegen op. Naar God. Het woord beklimmen. Dat lees je ook. Dat het volk opging.
Naar Jeruzalem. Ze gingen op. Jeruzalem nog hoger. En dan gingen ze letterlijk. Gingen ze op. En zo moet ook ons. De richting van ons leven. Denk ik. In de eerste plaats. Als we constateren. Dat we door. En droog zijn geworden.
In ons geestelijk leven. Omhoog zijn. Naar hem toe. Het tweede is. Moet het gebergte beklimmen. Bergen. Die spreken in de Bijbel. Van de gemeenschap.
Met God. Een gemeenschap. Dat is de vertrouwelijke omgang. De intieme omgang. Met God. De tijd die je met God. Doorbrengt. Zittend aan de voeten. Van God. Abram. Die offerde.
Bergen. Daar ga ik het even over hebben. Die offerde zijn zoon. Op de berg Moria. Een offer. Bracht hij daar aan God. Dat was een plaats van gemeenschap. Mozes ontving de wet.
Op de berg Sinai. Hoe heet die? Dan maak ik even zijn naam kwijt. Op de karmel. Elia geloof ik. Nee. Hoe heet die nou?
Op de karmel. Elia toch. Elia. Die bracht daar die offers. Met al die baalpriesters. Die kregen niks voor elkaar. Maar Elia had daar een geweldige tijd met de heren. De heren gebruikten hem daar.
Op een geweldige manier. In het Nieuwe Testament. Dan zie je de heer Jezus met zijn discipelen. Op de berg der verheerlijking. Dat was een tijd van geweldige gemeenschap. De heer Jezus was hele nachten in de berg.
In gemeenschap. In contact. In levend contact met zijn vader. Met zijn zender. En ik hef mijn ogen op naar de bergen. Van waar mijn hulp zal komen. Het is goed dat we.
Onze richting weer omhoog is. Onze hoofd omhoog. En dat we de berg als het ware opklimmen. Om bij de heren te zijn. En die gemeenschap met hem zoeken. En ervaren. En smaken.
Om weer leven en overvloed in ons geestelijk leven te krijgen. En het derde wat ze moeten doen. Dat is hout halen. Een hout. Dat spreekt in de Bijbel. Als je dat met de concordantie opzoekt.
Het hout. Dat spreekt van het kruis. Vervloekt is een ieder die aan het hout hangt. Dat is wat in de gelaten brief staat. De heer Jezus heeft aan het hout. Aan het kruis. Gehangen.
Hij heeft onze zonden. Aan het hout gebracht. Dat schrijft Petrus. In zijn brief. In zijn eerste brief. Spreekt het ook weer van het kruis. Maar ook als je kijkt in het oude testament. De ark van Noah.
Die was van hout. Van goof voor hout. Was die gemaakt. Spreekt ook van het kruis. En daar in dat stukje. Dat spreekt het van de ark. Die het.
De mensen die erin waren. Beschermden tegen het oordeel. Het kruis. Beschermt ons. Tegen het oordeel. Een stukje verderop in de Bijbel. Daar lees je over. Is het volk.
Door Mozes verlost. En zijn ze in de woestijn. En dan komen ze ergens. Waar water is. Maar dat is bitter. Bij Mara komen ze. Dat betekent bitter. Dus dat is een probleem.
Als je in de woestijn bent. Met zoveel mensen. Je hebt geen water. Of alleen water wat bitter is. Wat je niet kunt drinken. Daar heb je niks aan. En dan. Wat doet Mozes. Die werpt een stuk hout. Dat spreekt van het kruis. In het water.
En het wordt zoet. Ze kunnen het drinken. Het kruis. Dat kan het bitter in ons leven. In ons hart. Zoet maken. En de heer Jezus kan met zijn heilige geest.
De olie. Als waarde van zijn geest. In ons hart schieten. En waardoor bitterheid gaat verdwijnen. Dat spreekt daar van. Het kruis ook. In het Nieuwe Testament.
Daar heeft Bert van Twillert een tijdje terug over gesproken. Had hij het over de schipbreuk van Paulus. En Paulus die leed met de mannen daar schipbreuk.
En daar in de buurt van Malta. En toen grepen ze zich vast aan het hout. En zo werden ze gered. Het hout dat spreekt van de redding die er is door het kruis.
Ook Elisa. Die geschiedenis. Die kent u misschien nog wel. Elisa die was daar met een stel profeten.
En die profeten zeiden. Het gebouw wat we nu hebben is te klein. We gaan wat anders bouwen. Wat groters. En toen gingen ze op pad. Bijl mee. En toen gingen ze bomen hakken. En wat gebeurde? De ijzer van die bijl.
Dat vloog in het water. En dat was weg. En dat ding was nog wel geleend. Dat staat erbij. Dus dat was een probleem. Dus Elia erbij gehaald. Elisa erbij gehaald. En die pakte een stuk hout. Het hout wijst naar het kruis.
En die werpt dat erin. En het ijzer kon bovendrijven. En ze konden het pakken. En ze konden weer verder. Het kruis geeft ook terug. Wat we verloren hebben. Het geeft zelfs veel meer terug.
Dan we verloren hebben. Door het kruis is het contact met God verloren. Door onze zonde is het contact met God verloren. Maar door het kruis. Mogen we weer.
Door genade. Contact hebben. Met de heren. En dat is zo geweldig. Dus we moeten hout halen. En waarom is dat kruis nou zo van belang? Ik heb al een paar dingen genoemd. Maar het is zo goed om.
Na te denken. Over het kruis. En dan bedoel ik de weg van de heer Jezus ernaartoe. Zijn lijden aan het kruis. Maar ook het moment dat hij opstaat. En dat ze beseffen dat het kruis leeg is. En dat hij leeft.
Het laat zien. Hoe de ernst van de zonde is. Want de heer Jezus moest sterven. Voor het mijn. Voor onze zonde. Hij moest sterven. Het is goed om daarmee bezig te zijn.
En dat te beseffen. Dat hij moest sterven. Meer kon hij niet doen. Hij gaf alles wat hij had. Zelfs zijn eigen leven. Om ons te redden. En als je daarover nadenkt. Dan word je zelf klein.
Maar het laat ook de liefde zien. Die God voor ons heeft. Onvoorstelbare liefde. Dat hij die in de heerlijkheid met de vader was. En die was bereid. Om dat achter te laten. Los te laten.
Naar deze aarde te komen. En vanaf moment 1. werd hij eigenlijk niet geaccepteerd. Er was geen plek voor hen. En dat is zijn hele leven.
Hier op aarde. En dat is de liefde. En dat is de liefde. En dat is de liefde. Maar dat had hij ervoor over. Zoveel liefde had hij. En ook de kruis dood natuurlijk. Om ons te verlossen. Om mij te verlossen. Terwijl we dat totaal niet verdiend hadden.
Het kruis laat ook zien. Het kruis is nu leeg. Dat de Heer er met ons wil zijn. Elke dag. Elke dag voor ons wil zorgen. Daarom is het denk ik zo goed. Dat we hout halen. Telkens weer. Dat we gaan klimmen.
De richting omhoog. Onze geestelijke richting. Dat we de bergen opzoeken. En dat kun je gewoon thuis doen. U hoeft niet naar buiten. Van thuis op je kamertje. En de Bijbel open. En zeggen. Heer. Wilt u door uw woord. En door uw geest.
Dat woord van u. Wilt u het levend maken. Naar mijn hart. En dat we dat hout halen. Ons verdiepen. In wat het hem betekent heeft. Om voor ons te lijden. En te sterven aan het kruis. Want daar word je zelf klein van.
We mogen ons verzadigen. Met zijn beeld. Dat is goed om dat iedere keer weer te doen. Elke dag opnieuw te doen. Dat is de oplossing. Als we erg met onszelf bezig zijn. Dat we dit gaan doen. En als we dat dan gedaan hebben.
Dan kunnen ze aan de gang met het huis. En als wij dat doen. Dan zijn we ook bruikbaar. En nuttig voor de heren. Om te bouwen. Aan het huis van God. Aan de gemeente van God. Als je niks hebt.
Omdat je niks haalt. Omdat je geen gedachten aan de heren hebt. Dan heb je ook niks te geven. Maar als je wel bij de heren bent. Dan kun je ook. Een andere wat meegeven. En dan kun je bouwen. Op die manier. Aan het huis van God.
En dan staat er achter in vers 8. Dan zal ik er welgeval aan hebben. En verheerlijk te hebben. Als ze dit zouden doen. Dan zou hij er welgevallen aan hebben. De heren. En verheerlijk te worden.
Nou dat zag je ook bij de heren Jezus. Deze is mijn geliefde zoon. In wie ik al mijn welbehagen. Welgevallen heb. Waarom? Omdat de heren Jezus gehoorzaamde. Aan het woord van God.
Hij deed. Wat God van hem vroeg. Altijd. En daar had God welgevallen aan. En daardoor werd God verheerlijk. Groot gemaakt. En als wij dat doen.
Als wij gehoorzamen aan het woord van God. En dat is helemaal niet zo moeilijk. Dan zal hij ook in ons welgevallen hebben. En groot gemaakt worden. Door ons leven. Want dan komt er iets in ons leven.
Openbaar van het leven van de Heer Jezus Christus. Als we zo klimmen. De berg op klimmen. En het hout halen. En dan staat er in vers 12.
Toen hoorde ze hier uw Babel. De zoon van Zealtiel. En Joshua. De zoon van Jozedak. De hoge priester. En al het overblijfsel van het volk. Naar de stem van de Heer hun God. En naar de woorden waarmee de Heer hun God.
De profeet Hagi gezonden had. Ik heb dit nu staan vertellen. Dat het armoedroef was in hun leven. En dat ze maar eens moesten bedenken.
Wat er gebeurd was. En wat de oplossing was. En dat had het volk gehoord. En dat heeft u nu ook gehoord. Ook als het geestelijk door is. Maar wat doe je dan? Dat is de vraag.
Het woord horen. Dat is shama in het Hebraeus. Dat betekent horen en doen. Horen en gehoorzamen. U die nou thuis op de bank of op de stoel zit. Of hier staat.
Of om mezelf. Wat doe ik ermee? Daar gaat het om. We kunnen dit hier in laten gaan. En naar die kant er weer uit. Of we kunnen het echt door laten dringen in ons hart. Nog eens over nadenken.
En voorbidden. En ja. De Heer voorleggen. Maar het volk hier dat hoorde. En dat luisterde naar dat woord. Ze gehoorzaamde. Want wat gebeurt er?
In vers 12 van het eind. Het volk vreesde voor het aangezicht van de Heer. Nou vrezen wil niet zeggen dat ze bang waren. Maar ze waren eerbiedig. Respectvol. En ze gaven de Heer weer de plek die hij verdiende in haar leven.
Dat wil ik denk ik zeggen. Het volk vreesde voor het aangezicht van de Heer. Hij kreeg weer de plek die hij verdiend had. En ze gingen aan de gang. Want dat staat ook in vers.
En die begonnen ze. Ze kwamen en het werk begonnen. Aan het huis van de Heer. De Heerscharen. Op de 24e dag van de 6e maand. Eind van hoofdstuk 1. Begin van hoofdstuk 2.
Dus ze hoorden. Wat de profeet gezegd had. Maar ze deden er ook wat mee. En daar gaat het uiteindelijk om. Je kunt heel veel preken horen.
Je kan elke zondag in de dienst zitten. Als je niks doet. Dan heeft het geen enkele zin. Maar het gaat erom dat we dat woord van God. Dieper ons hart laten doordringen. Zodat hij onze gedachten kan veranderen.
En zodat het niet met onze gedachten zijn. Maar dat we hervormd worden in ons denken. Zodat we de gedachten gaan denken. Die hij wil dat we denken. Dat we zijn wil gaan doen. En wat is de reactie dan?
Dat is ook mooi. Wat daar meteen gebeurt. In vers 13. Daar staat. En Haggai de bode van de Heer. Zij krachtigste boodschap van de Heer. Tot het volk. Ik ben met u. Ik ben met u.
En ook in 2 vers 5. Van het eind. Want ik ben met u. 2 keer. Ik ben met u. En dat is zo. Zo mooi. Als je de Heer wil volgen.
En de Heer gehoorzaamt. Dan wil hij met je zijn. Ik ben vorig jaar bestraald. 30 keer. Moest 30 keer naar Utrecht. 30 keer op die bank. Daar klimmen zo'n beetje.
En toen heb ik 30 keer ook. een vergelijkbare tekst. in gedachten haald. Ik zal hem even voorlezen. Ik had dat toen kort daarvoor gelezen.
Dat was. Dat is in de geschiedenis van Mozes. Ik had dat toen gelezen. En dat sprak me heel erg aan. Mozes die had. Die was opgegroeid aan het hof.
Moet ik eens voorbij vertellen. Aan het hof van Egypte. Er was de vondeling gelegd in het water. De dochter van de faro had hem gevonden. En opgegroeid aan het hof. En op een gegeven moment. Wilde Mozes zijn volk gaan verlossen.
En hij sloeg een Egyptenaar dood. En toen vluchte hij. En toen kwam hij in de woestijn. 40 jaar in de woestijn geweest. En toen kwam de Heer God hem tegemoet. En die zei.
Mozes ik wil dat jij het volk gaat verlossen. Nou dat is even een dingetje volgens mij. Ik moet er niet aan denken. Dat hij die aan het hof was geweest. Gevlucht was. In zijn eentje.
En die moest dan even. In zijn eentje. De machtigste natie van dat moment. Zeg maar. Moest hij het volk Israël gaan verlossen. Maar dan staat er.
Want Mozes die ziet het niet zo zitten. In vers 11. Maar Mozes zei tot God. Wie ben ik? Ja. Denk ook wel eens. Wie ben ik? Dat kan ik toch helemaal niet. Dat ik naar de faro zou gaan.
En de Israëlieten uit Egypte zou leiden. En toen zei hij. Zei God. Ik ben immers met u. Ik ben immers met u. Het is eigenlijk alsof de staat. Mozes maakt je toch niet zo druk man. Ik ben bij je.
Ik de almachtige. De allerhoogste. En ik weet wel dat er een heel groot volk is. En dat het een machtig volk is. Maar ik ben veel machtiger. En als we dat beseffen. Ik ben immers met u. Dat is zo heerlijk.
Dat geeft ook zoveel rust in het hart. Zoveel vrede in het hart. En ik klop na dertig keer die bank op in dat ziekenhuis. En iedere keer weer dacht ik. Heer. Ik mag weten. U bent immers met mij.
En dat is geweldig. En de heren was ook nabij. En ook. Dat geldt niet alleen voor mij. Dat geldt voor iedereen. Als we op de heren vertrouwen. Dan geldt deze belofte. Ik ben met u. Tot aan de volleinding der wereld zelfs.
Hij zal ons nooit verlaten. We kunnen ons soms misschien verlaten voelen. Hij is er altijd bij. We kunnen door moeilijke omstandigheden gaan. Hij is erbij. En hij wil ons er doorheen dragen.
En dat is ook voor Betty en Richard. Die gaan door moeilijke omstandigheden. Anneke en Fred. En Gree. Die gaan door hele moeilijke omstandigheden. En die zijn moeilijk. Daar wil ik absoluut niks van afdoen.
Maar als je op de heren vertrouwt. En hij is met je. Dan is het toch totaal anders. Ondanks dat het zo moeilijk is. Want hij is erbij. En hij wil je dragen. Dag aan dag draagt hij ons.
Dat in Psalm 68. Dag aan dag. Hij is met ons. En als hij je draagt. Stel ik me zo voor. Dan ben je vlak bij hem. Dan voel je zijn warmte als het ware. Dan kun je met hem communiceren.
En dan ben je veilig. En hij is erbij. Wat er ook gebeurt. We zijn met hem meer dan overwinnaars. En dat is één belofte. Hij zegt. Ik ben met u.
Hij zegt verderop. En dan ga ik bijna afsluiten. In 2 vers 6. De laatste twee woorden. Vrees niet. Met hem hoeven we niet te vrezen. Want hij is erbij. En in vers 20.
Staat van deze dag aan zal ik zegenen. God wil ons zegenen. Hij wil dat wij dat leven. En die overvloed ervaren. Dat hoeft geen materieel overvloed te zijn.
Maar hij wil ons wel geestelijke overvloed schenken. Elke dag opnieuw. En dat is overvloed. Die staat los van omstandigheden. Ik zeg het nog maar een keer. Los van omstandigheden. Maar die is afhankelijk van de aanwezigheid van God.
Die vrede en die rust. En ik hoop dat we. Als u dit gehoord hebt. Dat u er eens goed over na wil denken. Dat u wil laten doordringen. Het is het woord van God wat dit zegt.
En zijn woord is de waarheid. En laten we doen wat hier staat. Als we geestelijk droog staan. Laten we gaan klimmen. De berg op.
En dat hout halen. Hem gehoorzaam zijn. Zodat we mogen weten ook als we dat doen. Dat hij met ons zal zijn. Dat we niet bang hoeven te zijn. En dat hij ons zal zegenen.
En dat is geweldig. Amen. Amen.