Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal. Het is nog vroeg in het jaar. Ik mag dus u allen nog een heel gezegend, gezond, blij, gelukkig 2021.
! Ik heb begrepen dat mijn zus Tera ook meekijkt vanmorgen. Dus Tera, leuk dat je me ziet. Ik zie jou niet, maar fijn dat je meeluistert.
Ik wil vanmorgen met u nadenken over een gedeelte uit Handelingen 27. Handelingen 27. Dat gaat over de storm die Paulus in zijn leven meemaakte. En ik dacht, er zitten zulke mooie facetten in, omdat het ook niet gek is om de link te leggen naar de tijd waarin we leven.
Dat is ook een beetje een coronastorm die we met elkaar meemaken. Vers 14 van Handelingen 27. Maar niet lang daarna werd Creta getroffen door een stormwind. Die Euroclidon, Noordoostenwind, betekent dat gewoon, genoemd wordt.
En omdat het schip daardoor meegesleurd werd en de kop niet in de wind kon houden, gaven wij het op en dreven weg. En toen wij ons een eilandje doorvoeren, dat Klauden heette, konden we nauwelijks de sloepmeester worden.
Nadat ze die aan boord gehaald hadden, maakten ze gebruik van allerlei hulpmiddelen en haalden kabels onder het schip door. En omdat ze bevreesd waren dat ze op de Sirtis terecht zouden komen.
De Sirtis, dat was een gevaarlijke bocht bij de Libische kust. Vers 14 van Handelingen 27.
En toen mijn lange tijd zonder eten geweest was, ging Paulus in hun midden staan en zei, O mannen, u had naar mij moeten luisteren en niet van Creta weg moeten varen en zo deze hinder en schade moeten voorkomen.
Maar nu roep ik u er toe op, goede moed te hebben. Want er zal geen verlies van iemands leven onder u zijn, maar alleen van het schip. Want deze nacht stond er bij mij een engel van God, van wie ik ben en die ik ook dien.
Die zei, wees niet bevreesd, Paulus, u moet voor de keizer terechtstaan. En zie, God heeft u allen die met u varen geschonken. Heb daarom goede moed, mannen, want ik geloof God, dat het zo zal zijn als het mij gezegd is, Wij moeten echt op een of ander eiland terechtkomen.
Toen u de veertiende nacht aangebroken was, terwijl wij in de Adriatische zee heen en weer gedreven werden, vermoedden de zeelieden midden in de nacht dat er landdichter bij hen kwam.
En ze wierpen er dieploot en uit en peilden twintig vaden. En na iets verder gevaren te zijn, wierpen ze weer het dieploot uit en peilden vijftien vaden. En omdat ze vreesten dat ze ergens op rotsachtige plaatsen terecht zouden komen, wierpen zij vanaf het achterschip vier ankers uit en wensten dat de dag werd.
Maar toen de zeelieden probeerden van het schip te vluchten en de sloep in zee neerlieten, werd als voorwensel dat zij de ankers uit het voorschip zouden uitwerpen, zei Paulus tegen de hoofdman en de soldaten, Als zij niet in het schip blijven, kunt u niet gered worden.
Toen kapten de soldaten de touwen van de sloep en lieten hem in zee vallen. En toen de dag begon te worden, spoorde Paulus hen alle aan om voedsel tot zich te nemen.
En hij zei, het is vandaag de veertiende dag dat u blijft afwachten, zonder te eten en zonder iets tot u te nemen. Daarom spoor ik u aan voedsel tot u te nemen, want dat dient tot uw redding.
Want bij niemand van u zal een haar van het hoofd vallen. En toen hij dit gezegd had en brood genomen had, dankte hij God in een wezigheid van allen.
En na het gebroken te hebben, begon hij te eten. En ze vatten allemaal moed. En nam ook zelf voedsel tot zich. We waren nu in het schip met in totaal 276 zielen.
En toen ze alle met voedsel verzadigd waren, maakten zij het schip lichten door het koren in zee te werpen. En toen het dag werd, herkenden ze het land niet.
Maar ze merkten dat er een inham was met een strand. Het leek hun raadzaam het schip, als ze konden, daarop te laten lopen. En nadat zij de ankers losgemaakt hadden, gaven zij die prijs aan de zee.
Terwijl ze meteen de touwen van de roeren losmaakten. En na het raarzeil geheesje te hebben, hielden zij voor de wind op het strand aan. Maar ze kwamen terecht op een plaats waar een weerskante zee was.
En lieten het schip daar oplopen. Het voorschip bleef onbewegelijk vastzitten. Maar het achterschip brak door het geweld van de golven. Het voornemen van de soldaten was de gevangenen te doden.
Omdat niemand door weg te zwemmen zou ontsnappen. Maar de hoofdman die Paulus wilde behouden, belette hun dat voornemen. En gaf bevel dat zij die konden zwemmen, eerst van boord moesten springen en aan land moesten gaan.
En daarna de anderen. Of op planken of op enkele stukken van het schip. En zo gebeurde het, dat zij alle behouden aan land. Kwamen.
Het gedeelte van vanmorgen, dat gaat over een stormwind. Een noordoostenstorm. Dat betekent dat woord euroclidon eigenlijk.
Het is de samenvoeging van een oosten en een noordenwind. Nou is de Bijbel een geestelijk boek. Laat ik daarmee beginnen. Dus het is vooral bedoeld voor ons geest, voor onze ziel.
Ik bedoel dit te zeggen dat het is niet zomaar een stukje geschiedenis wat we gelezen hebben. Het is niet neergeschreven omdat we zouden weten dat zoveel jaar geleden er ergens een storm geweest is.
En dat een boot getroffen is waarin Paulus zat en een aantal soldaten zaten. Nee, het heeft een andere oorzaak waarom God bepaalde geschiedenissen in zijn woord laat opschrijven.
Paulus zegt dat ook in de Korintherbrief. Dat de dingen die vroeger gebeurd zijn in het Oude Testament. Dat God die heeft geschreven als een voorbeeld voor ons.
Ze zijn voor ons neergeschreven. Deze dingen ook. Die hebben dus een hele geestelijke betekenis. En laten we maar een aantal punten gewoon uit deze geschiedenis naar voren halen.
Het eerste, daar is die koude storm waar zij in terechtkomen. En ik denk dat we gerust dat een beetje de vergelijking kunnen trekken met de tijd waarin we vandaag de dag leven.
Voor veel mensen is het een hele moeilijke tijd. Veel mensen lijden ook veel verliezen. Veel mensen zijn ook bang voor hun leven. Wat de mensen hier meemaken in deze geschiedenis is een beetje hetzelfde wat eigenlijk iedereen wel meemaakt in zijn leven.
Want het is zo dat Paulus die moet voor de keizer verschijnen. Maar dat gaat wel door een storm heen.
Want Paulus moet voor de keizer verschijnen. En ik heb even die gedachten doorgetrokken. Want uiteindelijk is het zo beste mensen dat ieder mens die ooit heeft geleefd.
Op een zeker ogenblik voor de allerhoogste zal gaan verschijnen. Dat gaat gebeuren, daar ontkom je niet aan. Ieder mens zal op zeker ogenblik voor de allerhoogste verschijnen.
En Paulus die moet voor de keizer verschijnen. En dan komt hij in die storm terecht. En dan vinden we een aantal dingen.
En dat zet ik even op een rijtje. Een aantal dingen in het leven van deze mensen. Van ons allemaal. Van iedereen die leeft. En die op een gegeven ogenblik toch zal verschijnen voor God.
Voor de allerhoogste. Ik zal er straks nog even iets over zeggen. Maar de eerste, ze worden meegesleurd. Staat er in vers 15. De tweede, ze raken de richting kwijt.
De kop, ze kunnen de kop niet meer in de wind houden. Ze hebben het leven niet meer in de hand. En dat is ook iets wat veel mensen meemaken. Ik hoorde van een vriend van me.
Tijd geleden gezien. Maar die ligt nu op een intensive care. En hij heeft het niet meer in de hand. Hij is in slaap gebracht. Er zijn zoveel mensen die...
Ze hebben hun leven niet meer in de hand. Ze raken de richting kwijt. Ten derde, je geeft het op en je drijft weg. Vers 15, ze gaven het op en dreven weg.
Vierde, je bent angstig. Vers 17 vinden we dat. Omdat ze bevreesd werden. Ten vijverde, je wordt heen en weer geslingerd. Ook veel geloviger worden in deze tijd heen en weer geslingerd.
Niet? Waar is nou je God? Waar is je vertrouw in God? Waar is je vrede? Waar is je rust? Je wordt heen en weer geslingerd. Vers 18 staat er.
Door de storm hevig heen en weer geslingerd. De zesde, je ziet geen lichtpuntje meer. Vele dagen geen zon en geen maan. En geen sterren.
Mensen die zo angstig zijn dat ze geen lichtpuntje meer hebben in hun leven. Ten zevende, je hebt geen hoop meer.
Toen werd ons alle hoop op redding ontnomen. De situatie die hier geschilderd wordt, is dat mensen in een situatie zijn terechtgekomen waarin ze alle hoop op redding zijn kwijtgeraakt.
Waarin hun leven door iets anders in beslag is genomen. Waarin ze zichzelf niet meer kunnen redden. Waarin ze zichzelf niet meer in de hand kunnen hebben. Waarin ze alles wat ze proberen, hun niet helpt.
Waarin ze denken wij vergaan. Waarin ze denken, het loopt slecht af. Er is één groot verschil. Stel ons voor dat er ook andere schepen in diezelfde storm terecht kwamen.
En die ook geen hoop hadden op redding. Er was het grote verschil dat in dat ene schip waar wij het vanmorgen met elkaar over hebben. In dat ene schip was Paulus.
En alles in dat ene schip draaide om Paulus. Omdat Paulus voor de keizer moest verschijnen, werd de bemanning gered.
Het draaide allemaal om die ene man, Paulus. Waarom draaide dat allemaal om Paulus? Waarom ging het om hem? Omdat Paulus wist in zijn leven, mijn leven is Christus.
Jezus Christus woont in mij. Met Paulus was Jezus Christus in deze boot, in dat schip. Er was één man die wel hoop op redding had.
Er was één man die volledige vrede in zijn hart had, midden in de storm. Er was één man ook die gezegd had, jullie hadden naar mij moeten luisteren.
Maar ze luisterden niet. Al zoveel jaren wordt het evangelie verteld. En we willen zo graag dat mensen luisteren.
Niet omdat het een mooi verhaal is. Maar omdat we weten dat in de storm van het leven, als Jezus bij je is, dan heb je hoop.
En deze mensen hadden alle hoop verloren. En Paulus zal dat later ook tegen hun zeggen. Maar Jezus Christus was zijn leven.
Paulus wist dat door die storm heen, dat Jezus Christus met hem meeging. Dat hij met Paulus samen deze reis ging maken.
En dat was het hele grote verschil. Christus was erbij. Hij schrijft dat ook later aan Timotheus. Dan schrijft hij.
Bij mijn eerste verdediging heeft niemand mij bijgestaan. Maar alle hebben mij in de steek gelaten. Het worden hun niet toegerekend. Toch de Heere heeft mij tezijde gestaan en kracht gegeven.
Zodat door mij de verkondiging tot haar recht gekomen is. En al de heidenen haar hebben kunnen horen. En ik ben uit de muil van de leeuw verlost. De Heere zal mij beveiligen tegen alle boos opzet.
En behouden in zijn hemels koninkrijk brengen. Paulus kon door de storm gaan. En wist één ding zeker. De Heere zal mij behouden in zijn hemels koninkrijk brengen.
En de vraag is natuurlijk. Of u daar ook van overtuigd bent. Of jij daar ook van overtuigd bent. U kunt in een storm zitten. Maar het grote verschil is.
Is de Heer bij je? En brengt hij jou behouden in zijn hemels koninkrijk. Dwars door de storm heen. Die overtuiging.
Dat geloof had Paulus. Hij zal mij behouden in zijn hemels koninkrijk brengen. Die hele koude storm die er overheen gaat.
Die treft ook christenen. Satan gaat rond als een brullende leeuw. Dat ervaarde Paulus. Het is heel eigenaardig. Deze hele geschiedenis.
Paulus was op weg naar de keizer. En de keizer was Nero. Dat was nou niet de aardigste man voor christenen. Paulus moest er voor Nero verschijnen.
En Nero heeft het evangelie gehoord. Deze man. Ik heb wel eens gedacht. Misschien is het wel zo. Dat Nero daarom zo boos is.
Zo hard tegen Christus is opgetreden. Dat hij ze voor de leeuwen gooide. De muil. Waar Paulus uit werd verlost. Dat hij ze daarvoor.
Omdat elke keer weer zijn geweten. Hem raakte. Toen hij die christenen aanpakte. Hij had het evangelie gehoord. Het evangelie dat Paulus predikte.
Dat weet we. Dat staat vele malen in de Bijbel. Bijvoorbeeld op de Areopagus. Dan zegt hij. Jullie moeten weten dat er een dag is. Waarop God deze wereld rechtvaardig zal oordelen.
En dat hij dat oordeel gelegd heeft. In de handen van één man. En dat hij bewijs daarvan heeft geleverd. Door hem uit de doden op te wekken.
Er zal een moment dat komen. Dat God deze wereld gaat oordelen. Rechtvaardig zal oordelen. Gods kinderen zullen allemaal behouden aankomen.
Omdat ze zich vastgeklemd hebben. Waaraan? Wat was uiteindelijk de redding. Voor deze mensen. Het laatste gedeelte hebben we gelezen. Die redding was dat er zich vastklemdte aan het hout.
Heeft u meegelezen. Dat was de redding. Midden in de storm. Het schip brak in tweeën. De planken raakten los. En het dreef hout.
En als ze zich vastklemdte aan dat hout. Dan kwamen ze behouden aan land. En dat deden ze. Nou dat geldt voor ons ook zo. En dat hout. Dat is het kruis van de Heer Jezus Christus.
Iedereen die bij hem komt. Die zich vastklemd aan het kruis. Die dat niet loslaat. Die zich in deze storm. Zijn geloof daarop richt.
Niet op wat je ogen ziet. Niet op wat je in tv ziet. Niet op wat je in de kranten leest. Niet alle verschrikkelijke dingen. Nogmaals ook niet. Of je het nou wel of niet neemt.
Ook niet afhankelijk van het virus. Maar je geloof niet richt op dat virus. Maar je geloof richt op het hout. Je daar aan vastklamd.
Daardoor kwamen ze behouden aan. Aan het kruis. Want daar op het kruis is het gebeurd. Daar zijn de zonden weggenomen. Ik heb nog niet zo lang geleden.
Er is een artikel gelezen. Bij mij in de streekkrant. En dat is niet een christelijke krant. Zo'n streekkrant. Die heb je voor het streeknieuws. En daar was een hele bijlage over de dood.
En daar stond een heel artikel in. Over wat er naar de dood gebeurde. En dat vond ik nogal interessant. Want het bleek dat de wetenschappers er nu van overtuigd zijn.
Dat het bewustzijn van jou niet sterft naar de dood. Het bewustzijn blijft leven. Alleen je lichaam sterft. Wisten wij al lang.
Omdat de Bijbel ons dat meedeelde. Maar nou stond het ook in een gewone krant. Die ging over manieren van begraven. Hele bijlagen. Met allerlei toeters en bellen.
En één artikel ging erover dat. In een wetenschappelijk blad. Dat wetenschappelijk internationaal erkend is. Je bewustzijn sterft niet. Waar gaat dat dan naartoe?
Wat gebeurt er dan met je bewustzijn? Nou wij wisten dat eerste deel uit de Bijbel. We weten het tweede deel ook uit de Bijbel. Voor een gelovige.
Die geloofd heeft in de Heer Jezus Christus. Is het oordeel voorbij. Dat komt omdat Christus dat oordeel gedragen heeft. Wie in mij gelooft.
Heeft eeuwig leven. En die komt er niet in het oordeel. Dus dat is het eerste punt. Wat we even vast moeten stellen. Als je je vastgehouden hebt aan het hout.
Dan is je behoud. Verzekerd. Maar het andere dan. Diegene die zich dat niet gedaan hebben. Die niet hebben geloofd in datgene.
Wat God voorstelde. De Bijbel zegt die. Komen op zeker ogenblik voor de grote witte troon. En op die troon zit Jezus.
En dan gaat het volgende gebeuren. Dan zal er een oordeel plaatsvinden. En veel mensen denken. Nou ja. In dat oordeel. Daar red ik het wel.
Want mijn leven is niet zo slecht geweest. Als het leven van een ander. Ik heb toch wel goed voor mijn gezin gezocht. Ik heb toch wel.
Ja. Ik ben toch wel een redelijk goed mens geweest. Nou. Dat mag je denken. En we zullen zien. Dat wat we hier in deze storm vinden.
Dat is precies hetzelfde wat deze mensen doen. Ze proberen zichzelf te redden. Heeft u meegelezen. Ze gooien alles overboord.
Ze maken de ankers los. Maar met die hele zelfredzaamheid. Die brengt hun geen redding.
Alle hoop op redding is verloren. En ik moet eerlijk zijn. Die redding krijg je ook niet voor de grote witte troon. Want in de openbaanen staat dat voor die grote witte troon.
Dan worden al die mensen beoordeeld op hun werk. Ze worden beoordeeld naar hun werk. Dus je krijgt je gezin.
Als je zou willen dat God jouw leven gaat beoordelen naar jouw werk. Dat gaat hij echt doen. Maar redt het je. Redt zo beoordelen jou.
Ze werden zich op een baring beoordeeld. Naar hun werk. Want het is niet jouw beoordeling van jouw werk. Die wat aan telt.
Het is Gods beoordeling van jouw leven wat aan telt. Die is jouw beoordeling. En daarom kan ik zo goed christenen begrijpen.
Die de vreugde en vrede in hun hart kennen. De wetenschap dat zij in dat oordeel niet komen. En dat het niet in dat oordeel om hun werk gaat.
Maar om het werk van een ander. Dat zij weten dat voor hun leven niet hun leven telt. Maar het leven van Jezus Christus.
Weet je, dat maakt mij zo gelukkig. Dat als ik straks in de hemel ben.
En ik kom voor de rechterstoel van Christus. Ik kom in een oordeel. Maar niet in dat oordeel dat veroordeling brengt.
Maar ik vind het zo geweldig dat dan niet mijn werk telt. Maar dat het werk van de Heer Jezus telt. Ook voor de rechterstoel van Christus.
Zal uiteindelijk gekeken worden naar wat ieder gedaan heeft. Het zijn goed of kwaad. Maar het enige goede wat je hebt gedaan. Is uiteindelijk het werk wat Jezus hier verricht heeft. Het is dus, Paulus wist dat.
Paulus had daar, Christus had hij bij zich. Maar goed, ze gaan dus door die storm heen. En ze proberen van alles. En de hoop op redding wordt vernomen.
En ze zijn lange tijd zonder eten. Ik viel dat nog wel even tegen christenen zeggen. Vergeet vooral niet te eten in deze tijd. Dat bedoel ik ook weer geestelijk te eten.
Voor de christen is het voedsel, is manna. Manna heeft het hele typerende. Dat weten we allemaal. Dat het voedsel is dat uit de hemel komt.
Het is voedsel wat in de hemel wordt gegeten. Het is engelenbrood, zegt de Bijbel. Dat komt bij God vandaan. En als je altijd maar het voedsel neemt wat in deze wereld is.
Het komt geestelijk voedsel wat maar bij jou binnenkomt. Dan word je teleurgesteld. Je wordt moedeloos. En je hebt geen hoop meer. Je krijgt al deze dingen.
En je denkt, er is geen redding meer. Je moet niet vergeten het voedsel te nemen. En mensen zijn zolder.
Het is helemaal een situatie geworden dat het donker begon te worden in je leven. Geen lichtpunten.
En er komt ombekeer. Gelukkig thuis hoop. En nogmaals, ik wil u eerlijk zeggen. Hoe was die storm gekomen in je leven? Waarom was het zo donker voor ze?
Paulus laat te zeggen. Jullie hadden naar mij moeten luisteren. Het evangelie wat christenen brengen van hoop en redding en van licht.
Je had naar mij moeten luisteren. Want midden in de storm is de Heer Jezus Christus het licht van de wereld. Wie in mij gelooft zal leven. En die zal niet sterven.
Dus stel nou eens voor dat ze wel in dat licht hadden geloofd. Dan hadden ze de zekerheid gehad dat ze niet zouden sterven. Maar ze geloofden Paulus niet.
En nou komen we in vers 33. En dan krijg je de redding. Dan krijg je de geweldige omslag.
En toen het dag begon te worden. Het begon dag te worden. Het licht brak eindelijk een beetje door op het schip. Dag begon te worden. En alle spoorde Paulus hen aan om hen allen van voedsel te voorzien.
En moet je kijken wat Paulus gaat doen. Midden tussen deze zeelieden. Ik vind het ook altijd mooi dat dat soldaten zijn in zeelieden. Het waren nou niet bepaald de keurigste mensen van de samenleving waar Paulus tussen stond.
Ze werden door de anderen toch wel een beetje minachtend aangekeken. Paulus stond ertussen en die gaat staan. En dan is die daar.
En dan begint dag te worden. Het begin is er. En dan gaat hij staan. En ik zie hem daar midden. Hij staat hier ook. Hij ging midden tussen hen instaan.
Paulus in het midden. Nou, er is nog niet veel veranderd. De storm is er nog. Maar Paulus begint te danken. Kijk.
Want Paulus had gezegd in vers 23. Want deze nacht stond er bij mij een engel van God.
Van wie ik ben. En die ik ook dien. Daar moet je een dikke streep onder zetten. Als je een christen bent, dan ben je niet meer van jezelf.
Maar dan ben je van God. Van wie ik ben, zegt Paulus. Hij heeft mijn leven in zijn hand. Van hem moet ik voor de keizer verschijnen.
Hij bepaalt wat er in mijn leven gebeurt. Al zit ik hier midden in de storm. Al zit ik midden in een coronacrisis. Al verlies ik geliefde om mij heen. Ik ben van God.
En dat bepaalt alles. En met klem wil ik die vraag tegen iedereen die kijkt zeggen. Van wie ben je? Van wie is jouw leven?
Ben je van Christus? Ben je van God? Of ben je van jezelf?
Moet je voor jezelf zorgen? Moet je jezelf zien te redden? Of mag Jezus jou redden? Dan ga je voor je zorgen.
De God van wie ik ben. En die ik ook dien. En eigenlijk zijn die woorden van Paulus een hele omkeer in dit stukje.
Want hoewel we als het gedeelte hier voorlezen. Ik heb dat niet gelezen. Dan zie je dat zij van Kreten weggaan. Omdat ze niet naar Paulus willen luisteren.
De hoofdman die hechtte meer waarde aan de woorden van anderen als die van Paulus. Dat staat er gewoon letterlijk. Hij hechtte geen geloof in de woorden van Paulus.
Maar nu gaat Paulus er staan. En hij betrekt God helemaal in de situatie. Dat doe je als je gaat bidden. Ook als je gaat bidden met ongelovigen. Dus moet je maar eens gewoon doen.
En je moet vragen of ze stil willen zijn. Hun handen willen vouwen. Ze hoeft hun ogen niet dicht te doen. Als ze maar stil zijn. En dan ga jij praten met God zoals jij gewend bent te praten met je vader.
In vast vertrouwen. In zekerheid dat hij je redt. Dat hij jouw leven in je hand hebt. Dat je niet bang bent. Dat je zijn vrede hebt. Dat hij zijn beloften nakomt.
De God die ik dien. En van wie ik ben. Dat maakt indruk. Paulus staat er in het midden. En net zo goed als de Heer Jezus midden op dat kruis hangt.
Midden tussen de zondaren staat. Tussen de kruiselingen. En zegt vader vergeef het hun. Ze weten niet wat ze doen. Denk je dat de ongelovige zoon gebed verwacht?
De hoofdman die komt onder de indruk. En hier komt de hoofdman ook onder de indruk. En iedereen wordt stil. En Paulus spoort in vers 4 te gaan.
Ik spoor u aan om voedsel te nemen. Want dat dient tot uw redding. Nou dat is duidelijk he. Het is een geestelijk stukje. En voedsel dient tot onze redding. En ik geloof dat heel veel mensen christenen heen en weer worden geslingerd.
Door allerlei wind van leer zegt de Hebraïe brief. Heen en weer, heen en weer. Net zoals hier. We worden heen en weer geslingerd. Omdat ze niet meer gewend zijn om voedsel te nemen.
Niet meer gewend zijn om gewoon te luisteren wat God zegt. En te horen wat er in de Bijbel staat te lezen. Ze hadden in vers 35.
En toen hij dit had gezegd en brood genomen had. Dankte hij God in aanwezigheid van allen. Hij dankte God in aanwezigheid van allen.
En ze bevatten alle moed. Dus door dat gebed van Paulus. En ze nemen zelf ook voedsel tot zich. Ze beginnen voor het eerst te eten. Na al die tijd nemen ze voedsel.
En dat maakt hen anders. En dan vers 39. Dan zien we dat het dag wordt. En dat ze merken dat er een inham met een strand is.
En dan gaan ze alles prijsgeven aan de zee. Paulus had gezegd als ze proberen te vluchten nog. We hebben de geschiedenis gelezen. En ze proberen de soldaten willen nog mensen doden.
Maar uiteindelijk geven ze alles prijs. Uiteindelijk wordt er hier volledig naar Paulus geluisterd. En geven ze alles prijs. Alles wat u zou kunnen redden.
Geef ze prijs. En dan springen ze in zee. En dan klemmen ze zich vast aan het hout. En dan komen ze behouden aan.
En de grote vraag is. Is dit. Wat wil je? En deze heeft misschien wel angstige tijd voor veel mensen. Waarvoor Paulus zegt.
Ik weet dat het sterven voor mij winst is. Want het leven dat is voor mij Christus. Het is maar één mogelijkheid.
Dat is inderdaad naar het kruis toe te gaan. En te zien dat de zoon van God. Voor jou in de storm is terecht gekomen. Hij heeft wat gezegd.
Hij heeft profetes in Psalm 42. Al uw golven en uw baren. Dat is ook zoiets. Dat we in de Bijbel lezen. Dat de storm heel vaak.
De methode is die God gebruikt. Om mensen bij hem te brengen. Omdat je dan ziet. Dat jij zelf. Geen redding meer kunt bewerken.
Omdat je dan je hoop op redding verliest. Net zo goed als de discipelen. Die in de storm waren. En ook de hoop op redding helemaal hadden verloren.
Het is een bewustwording. Dat je iemand nodig hebt. Om je te redden. Omdat je jezelf niet kunt redden. En dan komt God. En die zegt één ding.
Jezaja. Wend u tot mij. Alle einden van de aarde. Dus kijk nou eens naar mij. Wend je. Draai je om.
Dat is hetzelfde als bekeer. Bekeer is je. Niet meer kijken naar de dingen om je heen. Maar omdraaien. En naar God kijken. Wend je tot mij.
En laat je verlossen. Alle einden van de aarde. Want ik ben God.
Ik ben de enige die jou kan verlossen. God wil het. God heeft een kruis gegeven. God heeft zijn zoon gegeven.
Wie in hem gelooft. Wordt gered. Die komt niet in het oordeel. Gegarandeerd niet.
En die krijgt eeuwig leven. Dat is het evangelie. Er is geen redding mogelijk van jezelf. Door jezelf. Er is alleen redding mogelijk van jezelf.
Doordat je naar het kruis gaat. Wend u tot mij. Alle einden. De aarde. En laat je verlossen. Laat God dat met jou mogen doen.
Laat je met God verzoenen. Laat hij dat mogen doen. En zo kwam iedereen. Behouden. Aan land. En zo kunnen wij door.
Corona heen gaan. Mag de Heer dit zegenen. En mogen onze harten. Vol dank gericht zijn op hem.
Omdat we weten dat we van hem zijn. En dat we hem dienen. Amen. Glijk. crimineers. Omdat we hem van zijn. Hem van hem verkozen. Omdat we hem biologisch upon we hem strakspuren.
Omdat we hem een medicink tellen. Omdat we hem een baalde op zeers zegen.