Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Zal ik?
Goedemorgen allemaal. Fijn om vanmorgen bij u te zijn. En ik wil beginnen om u te bedanken voor alle gebeden die u opzendt voor onze dochter en voor ons.
U wist niet dat wij, denk ik, een dochter hadden die zendelingen is. Maar ze is al twintig jaar in Ethiopië en heeft ze met heel veel zegen altijd mogen werken.
En ineens is daar de oorlog uitgebroken. Dat is heel wonderlijk. Ze lezen, ze leren ook met de kinderen elke week een bijbeltekst.
Alle kinderen van de kleinste tot de grootste en die zeggen ze dan zondagsmorgens in de dienst op. En de laatste bijbeltekst was uit psalm 27. De Heer is mijn licht en mijn heil, voor wie zou ik vrezen?
De Heer is mijn levenskracht, voor wie zou ik angst hebben? En dat gaf de kinderen al veel rust, want die dreiging was er al heel de tijd. En ja, 3 november belden ze mij nog op vanuit Ethiopië.
En ze begon die morgen met te zingen, happy birthday to you. Dat was mijn verjaardagsgedo. En vanaf dat moment is het vijf weken lang oorverdovend stil.
U heeft wat berichtjes gekregen, maar eigenlijk weten we niet hoe het gaat. Ze heeft twee keer oorlog meegemaakt. De eerste keer, dat was op 4 november, dat de oorlog uitbrak.
En dat de opstandelingen, de kazerne die een kilometer van haar vandaan is, met veel geweld hebben overgenomen. Doodgeschoten soldaten lagen daar, et cetera, et cetera.
En een week later werd het nog erger. En toen kwam het regeringsleger en die heeft opnieuw de opstandelingen verjaagd. En hoe het nu is, weet ik niet.
Maar we horen berichten dat het nog steeds erg onrustig is daar. Dus we weten eigenlijk niet hoe het gaat. Ze heeft gelukkig contact met de nieuwe bevelhebber van het leger daar.
En die heeft gezorgd dat er bewaking op het terrein komt om haar te beschermen. En daar zijn we heel dankbaar voor. Want ze zijn eigenlijk bang dat er ook met haar iets gebeurt dat ze ontvoerd wordt of wat dan ook.
En dat ze gebruikt wordt tegenover het leger. En dat is heerlijk dat ze haar beschermen. Maar dat is nog niet alles. Want elektriciteit is er al vijf weken niet.
Moet u nagaan. Als we hier vijf weken zonder elektriciteit zouden zitten. Telefoon is er niet. Internet is er niet. De banken zijn gesloten.
Dat betekent dat je ook geen geld meer op kunt nemen. En ze had een maand voorraad voor haar dorp ingekocht voor die tijd. Omdat ze die dreiging wel voelde.
En ik zou u willen vragen, wilt u bidden dat er uitkomst komt. Dat ze ook weer voedselvoldoende krijgt. Want na een maand is ze er doorheen.
Als je met 45 mensen in een dorp zit dan heb je heel wat nodig. U kunt ook als u Google Maps heeft kunt u haar dorp zien. Als u intikt Ethiopië en dan Grace Village.
Dan kunt u zo haar dorpje zien op internet. En een kilometer vandaan is daar een grote legerbasis. Waar volgens mij niet veel van over is gebleven.
En als u berichten wilt blijven ontvangen. Als u straks na de dienst uw e-mailadres geeft. Dan wordt u op de hoogste gehouden.
En kunt u concreet mee blijven bidden. En het laatste is, ik heb ook nieuwsbrieven. Waar het hele verhaal van de afgelopen tijd in staat. Die liggen voor op de tafel.
En hoe het zal gaan weet ik niet. De noodtoestand is voor een half jaar uitgeroepen. En mijn vrouw zei vanmorgen. Wij laden ons weer vol met kerst.
Met van alles en nog wat. En daar hebben ze misschien minimale. Het minimale voedsel wat nodig is om in leven te blijven. Want alle winkels zijn dicht.
En dan kunt u zich voorstellen wat een toestand dat het is. Maar er valt niets buiten Gods hand. Ook haar leven niet. Ook het leven van de kinderen niet. En wij zijn er zo van overtuigd.
En dat geeft ons ook een diepe innerlijke rust en vrede. Want mensen vragen hoe hou je dat vol als vader en moeder. We hebben maar één dochter. We hebben verder geen kinderen. Ze is ons alles.
En de zekerheid dat ze in de schouwplaats van de Allerhoogste is. Dat geeft een onvoorstelbare rust en vrede ook aan ons.
Want wij kunnen niets. Maar wij hebben een ontzagwekkende grote God. Bij wie alles mogelijk is. En hij zegt ook in Psalm 91.
Dat hij zijn engelen rondom het dorp zal zetten. Want het dorp is niet haar dorp. Maar het is Gods plaats. Gods plaats en Gods zorg. Toen God haar riep in zijn dienst.
Kreeg ze als tekst mee haar dooptekst. Hij die u roept is getrouw. Hij zal het doen. En dat is geweldig.
Om dat te mogen weten. De eerste weken waren voor ons heel moeilijk. Om je gedachten te vliegen dag en nacht heen en weer over van alles en nog wat.
En op een gegeven moment kom je helemaal tot rust. En dan zeg je ja wat maken we ons eigenlijk druk over. Want we kunnen niets. Je zou er zo naartoe willen vliegen. Maar dat gaat niet. Je kunt er niet eens komen.
O Karin zou niet naar huis kunnen komen. Ze had de mogelijkheid om daar weg te gaan. Maar dan moest ze veertig kinderen achterlaten. En ze zei dat kan ik niet.
God heeft ze mij toevertrouwd. Het zijn allemaal weeskinderen. Het zijn allemaal vondelingen. Ik zou u erover kunnen vertellen. Hoe de kinderen daar binnen zijn gekomen. Kinderen die van de heuvels af werden gegooid.
Kinderen die voor de hyenas werden weggelegd. En die op wonderlijke wijze gered zijn. Ik zou één ding vertellen. Dat was op een gegeven moment komt er iemand. En ze zegt ik heb een tas gevonden.
Met twee kindertjes erin. En die twee kindertjes die erin lagen. Dat was een tweeling. En die waren negen ons. Kunt u zich het voorstellen?
Negen ons. Twee kindertjes in een tas. In een riool gezet. En ze heeft ze bij zich genomen. En ze vertelde. Papa, mama.
Ik heb ze bij mij in bed liggen. En ze moeten elke keer wat eten hebben. Ik lig s'nachts in bed. En dan ligt er aan elke kant ligt er eentje. En zo heeft ze ze in leven mogen houden.
En als je ze nu ziet. Dan ben je zo dankbaar. God hield ze in het leven. En zo heeft ze zoveel kinderen in leven mogen houden.
Die eigenlijk weggeworpen waren om te sterven. En daarom kunt u zich voorstellen dat ze haar kinderen ook niet in de steek laten. En als u voor haar wilt bidden. Dan zou dat heel fijn zijn.
En mocht u nog geld over hebben. Giften zijn heel belangrijk. De bur, dat is daar de eenheid van het geld. Is helemaal in elkaar gestuiterd.
En je kunt u voorstellen. Er komt geen aanvoer meer. Hoe duur dat alles geworden is. Maar we vertrouwen op de heren. Dat hij uitkomst zal geven. Dan heb ik nog wat anders voor u.
Ik heb boekjes bij me. Boekjes die u gratis krijgt. En dat zijn eigenlijk boekjes om mee te evangeliseren. Een prachtig boekje.
En het zijn eigenlijk boekjes om mee te evangeliseren onder kerkmensen. Niets verkeerd van kerkmensen. Maar ze weten vaak niks van de opname van de gemeente.
Van het duizendjarig vrederijk. Van de toekomst die komen gaat. En alles wat God nog gaat geven. U mag dat gratis meenemen. Als u er twee mee wil nemen. Een voor je ouders.
En een voor je broer of je zus. Ik heb er genoeg bij me. Ik heb er zo'n vijftig mee gebracht. Ik heb er ook vijftig in de reddingsark achtergelaten. Juist in deze tijd.
Evangeliseren mee. Mensen hebben het zo nodig. Mensen zitten zo vol met vragen. Van hoe het nu toch allemaal verder moet. En God wil u en mij nog steeds gebruiken.
Nu gaan we naar Gods woord toe. En ik wil met u lezen. Om te beginnen uit Lukas 2. Adventtijd.
We gaan naar kerst toe. En voor ons als gemeente van Christus is het zo belangrijk om ook in deze tijd met de dingen van God bezig te zijn.
Ons aan te vuren. Om ook gebruikt te worden in zijn dienst. Lukas 2. Vanaf vers 25.
En dan lezen we deze woorden. En zie er was een man in Jeruzalem van wie de naam Simeon was. En die man was rechtvaardig en Godvrezend.
Hij verwachtte de vertroosting van Israël. En de heilige geest was op hem. En er was een goddelijke openbaring gegeven door de heilige geest.
Dat hij de dood niet zou zien. Voordat hij de gezalfde van de heren zou zien. En hij kwam door de geest in de tempel. En toen de ouders het kind Jezus binnen brachten.
Om met hem te doen volgens de gewoonte van de wet. Nam hij het in zijn armen. Loofde God en zei. Nu laat u heren. U dienstknecht gaan in vrede.
Volgens uw woord. Want mijn ogen hebben uw zaligheid gezien. Die u bereid hebt voor de ogen van alle volken. Een licht om de heidenen te verlichten.
En om uw volk Israël te verheerlijken. Tot zover de eerste schriftlezing. Het tweede vindt u in Matthijs 7. Vers 13 en 14.
Heel bekende woorden van de Heer Jezus zelf. Ga binnen door de nauwe poort. Want wijd is de poort en breed is de weg die naar het verderf leidt.
En vele zijn er die daardoor naar binnen gaan. Maar de poort is nauw en de weg is smal die naar het leven leidt. En weinigen zijn er die hem vinden.
En dan de laatste vindt u helemaal achterin. De Bijbel openbaring 22. En vanmorgen gaat het over het eeuwige licht.
Wat is gekomen? Openbaring 22 vers 16 en 17. Ik, Jezus, heb mijn engel gezonden om bij u in de gemeente van deze dingen te getuigen.
Ik ben de wortel en het nageslacht van David. De blinkende morgensterren, de geest en de bruid zeggen kom. En laat hij die het hoort zeggen kom.
En laat hij die dorst heeft komen. En laat hij die wil het water des levens nemen om niet. Tot zover de woorden van God uit zijn boek.
Het eeuwige licht is gekomen. Daar wil ik samen met u over nadenken. En Johannes 1 vers 16 zegt namelijk. Dit is de boodschap die wij u verkondigen dat God licht is.
En dat in hem in het geheel geen duisternis is. En alleen Gods licht en niets anders kan de duisternis verdrijven uit deze diepgezonken wereld.
O God wist het. In zijn alwetendheid. Dat de mens in zonde zou vallen. En in duisternis zou terechtkomen. Maar het wonder is hij had in zijn grote liefde.
Zijn reddingsplan klaar. Om ons te verlossen van die diepe duisternis. En de verblindheid. Door zijn geliefde zoon onze Heer Jezus Christus.
En de zoon zijn hier ben ik. Hier ben ik o God. Om uw wil te doen. Wetende wat hij. Wat hem. Het licht der wereld.
Te wachten stond. Hij zou voor ons. In de diepste duisternis. Van de Godverlatenheid. Terechtkomen.
Want er was geen andere mogelijkheid. Om u en mij te redden. Van de eeuwige verlorenheid. De zondeval.
Met een vreselijke realiteit. Toen Adam en Eva. Geen weerstand boden tegen de verleiding van Satan. Hun hart en hun leven.
Wordt van het ene op het andere man. Vol van duisternis. En werd de relatie met God. Volkomen verbroken. En zo heeft Satan de mensen met blindheid geslagen.
Tot op vandaag. Zodat ze niets meer zien. Van dat wonderbare volmaakte licht van God. En zo worden de mensen vandaag voortgejaagd.
Door hem. Als schapen zonder herder. Naar het verderf. Naar de poel van vuur. Het meest vreselijke wat er is voor een mens. We beleven.
Door Gods genade. Dit jaar opnieuw. Advent. Uitlopend op Christus. Geboortefeest. Matthäus 7.
Spreek over de brede. En de smalle weg. We zijn namelijk op weg naar twee verschillende kerstvieringen. Het eerste is het kerstfeest van deze wereld.
Het is het feest van de brede weg. De weg van de duisternis. Want daar is niets te vinden van Christus. Het licht ter wereld.
Zijn naam wordt niet eens meer genoemd. Johannes 3 vers 19 en 20 zegt. Ze haten het licht.
En dat merk je vandaag. Wat er een haat komt tegen de Heer Jezus. Een haat tegen alles wat van God is. Waarom? Omdat hun werken slecht zijn.
En ze het kwade uitleven staat er. En ze willen niet ontmaskerd worden. Ze hebben de duisternis lief vandaag. Alles kan.
Alles mag. Leef je maar uit. De remmen zijn los. Dat is de wereld van vandaag. O ja. Men maakt het gezellig.
Met kunstlicht. Met kaarsjes. Speciale kerstkleding. Eten en drinken. En vrolijkheid. Ja, wel in beperkte mate.
Er zijn er heel wat die zich daar niet van aantrekken. Het feest van de wereld. Lijkt zo mooi. En vooral van jongeren.
Ziet het er zo onlokkelijk uit. Om dat feest mee te vieren. Het ziet er mooi uit als je de mensen moet geloven. Maar het is één grote desillusie.
Als het feest voorbij is. Is het nog steeds leeg. Is het nog steeds uitzichtloos. Is het nog steeds duister in het hart van de mens.
Het enige uitzicht wat de mens vandaag heeft in de wereld is het vaccin. Als dat er nu maar is. Dan is alles opgelost. Maar wij ze vergeten.
Elk mens. Dat die eenmaal zal sterven. De dood is onontkoombaar. Voor elk mens.
Judas zegt in zijn kleine briefje over de mensen van de wereld. Voor wie de diepste duisternis tot in eeuwigheid bewaard is. Dat is de weg. Die de wereld gaat.
Als men Christus verwerpt. En ik hoop dat dat ons nog wat doet. Als we die wereld zien vandaag. Dat we nog bewogenheid hebben.
Voor zovele. Die op weg zijn. Naar de eeuwige verlorenheid. Maar er is gelukkig.
Ook een ander kerstfeest. Het kerstfeest van de smalle weg. Het ware geboortefeest van Christus.
Het feest van het licht wat gekomen is. Het feest van je hart. Van dankbaarheid. Van vreugde.
Van aanbidding. Dat is het feest. Wat de kinderen van het licht gaan vieren. En weet je wat zo heerlijk is.
En wij ervaren het op zoek een wonderbare wijze. Juist als de problemen ook op je afkomen. Net als met onze dochter. We wandelen niet alleen met kerst. Maar elke dag.
Als het goed is. Met het licht. Met de Heer Jezus Christus. Die onze gids en onze leidsman is. En dan is elke dag een feest.
Elke dag een feest. Want de donkere dal. Het dal van de duisternis. ligt achter ons. En we zijn op weg.
En ik hoop dat u het met mij eens hebt. We zijn op weg naar het eeuwige licht. Dat is onze troost. Dat is de bemoediging. We zijn op weg naar het eeuwige licht.
En met verwondering kijken we daarom naar Advent. En kerst. We kijken terug. Maar de gemeente van Christus kijkt ook vooruit.
Terug kijken. Zien we dat eerste teken van het licht in nummer 24 vers 17. Er zal een ster uit Jacob voortkomen. Er zal een scepter uit Israël opkomen.
Dat was Gods belofte. Toen al. Een eeuwen later. Werd die belofte vervuld. Gods zoon. De ster uit Jacob.
Het licht. Legde voor u en voor mij zijn heerlijkheid af. En daalde neer in de baarmoeder van Maria. Ach we kennen het.
Dat hij in die stille heilige nacht werd geboren. Volkomen God. Volkomen mens. Heilig.
Volmaakt. En zonder enige zon. De zoon van God. En zo kon hij het licht in de duisternis van deze wereld brengen.
En Simeon. We hebben ervan gelezen. Een rechtvaardig en God vrezend man ontmoette als een van de weinigen toen. De heer Jezus in de tempel.
En hij verwachtte de vertroosting van Israël. Ook die vertroosting zal eenmaal komen als hij terugkomt. En hij zag toen al uit naar de heer Jezus.
En dan wonderbaar gebeuren als je hem ziet neemt hij hem ook in zijn armen. En dan zegt hij mijn ogen hebben uw zaligheid gezien. Die u bereid hebt.
En dan komt het voor alle volken. Een licht ook. Om de heidenen te verlichten. Daarom heb ik dat ook gelezen vanmorgen.
Hij maakte duidelijk dat het licht en de zaligheid niet alleen voor Israël. Maar ook voor ons heidenen. Voor ons is gekomen. Want we waren toen nog zonder God.
En zonder hoop in deze wereld. En we leefden nog. In diepe duisternis. In de macht van Satan. En de heidenen wandelden.
En wandelden nog steeds. Als je een heiden bent. Op de weg naar het verderf. Het licht deze wereld. Is 2000 jaar geleden zaligmakend verschenen.
Voor ons. Een grote verdriet is. Voor God. En ook voor ons. Dat zoveel niet in hem geloven. Nog herkennen hem nodig te hebben.
En je ziet die wereld steeds meer afscheid nemen. Van dat alles. Men wil het niet. Maar willen we. Een hoopvolle toekomst hebben.
Dan moeten we. Er is geen andere weg. In geloof tot de Heer Jezus gaan. Want daarom door hem. Is er een weg geopend. Naar de zaligheid.
En dit eeuwige licht. Dat is die geweldige toekomst op de smalle weg. Die eindigt. Als de nieuwe hemel. En de nieuwe aarde er zijn. Waar geen lamp.
En geen zonlicht meer nodig is. Dan zal de Heer God ons zelf verlichten. Dat is toch fantastisch. Als je erover nadenkt. Of niet. Dat wij die weg mogen gaan.
Naar dat licht. En dat we God zullen zien. Van aangezicht. Tot aangezicht. Dat is onze hoop. Opnieuw.
Wordt de wereld vandaag met Advent en Kerst geconfronteerd. En met de geboorte van Christus. En niemand is te veronschuldigen. En zeker nu de duisternis, de angst en de hopeloosheid alleen maar toenemen.
Nu het virus rondwaart en de dood als een sluipmoordenaar toeslaat. Je moet er niet aan denken in Amerika al 300.000 doden. En waar zullen ze de eeuwigheid doorbrengen?
Dat is de grote vraag. En wij hopen. En bidden. Dat de wereld nog gaat zien.
Ook in ons land. Ook bij onze regeerders. Ook bij ons koningshuis. Dat niemand. Dan alleen de Heer Jezus. De duisternis, de angst en de hopeloosheid kan wegnemen.
Dat niemand anders dan de Heer Jezus. Je kan verlossen uit de macht van de duisternis. Dat niemand dan de Heer Jezus je rust en vreugde en vrede kan geven.
Dat niemand anders dan de Heer Jezus alleen je een hoopvolle toekomst kan geven. En het geweldige voor de wereld is dat het nog mogelijk is door Gods genade de overstap te maken vanuit de duisternis naar het licht der wereld.
En voor dit alles. En voor dit alles. En nog veel meer. Moest er een kruis opgericht worden in deze wereld. Wanneer Johannes de Heer Jezus ziet, zegt hij niet, zie het licht.
Maar dan zegt hij, zie het lam van God. Dat de zonde der wereld wegneemt. Het licht en het lam.
Het zij is, het is Christus. En in deze woorden zien we de weg die hij moest gaan. Vanuit de kribbe naar het kruis.
Om het zonde probleem van mij en ook van u op te lossen. En wij die in de adventstijd op de smalle weg wandelen, de gemeente van Christus en terugkijken.
Weten dat Christus op het kruis onze zonde en schuld heeft weggedragen. De straf die ons de vrede aanbrengt.
Was op hem. Ach, ik vertel u geen nieuwe dingen van morgen. Maar soms moeten we er aan onze haren weer bij gesleept worden, omdat we zo makkelijk vergeten.
Vergeten we dat zijn vergoten bloed er was. Om ons te reinigen van alle zonden. En zo is de genade van God. Heilbrengend verschenen voor alle mensen.
Die op de brede weg wandelden. Want ook wij waren wandelaars op de brede weg van nature. En er zijn er nog zo vele.
Die wandelen op die brede weg. En we roepen ze toe. Geloof toch dat wonderbare evangelie van Gods eeuwige licht. En als je nog op de brede weg wandelt.
En je zit misschien hier vanmorgen. Nodig God je vanmorgen nog uit. Om de overstap te maken. Tot hem. Om te geloven in de Heer Jezus Christus.
De enige geboren zoon. En hem te aanvaarden in je hart en leven als zaligmaker. En wat is dat nodig? Dat we de mensen weer oproepen.
Mijn vrouw en ik hadden het er gisteravond toch over. En ineens kwam dat lied daarboven. Kom ook kom met al uw noden. Vrede wordt u aangeboden. Neem dan de toevlucht tot Christus.
Voordat je sterven moet. Want het leven is zo brood. Dat kan zomaar gebeuren. Maar als je hem toelat. Dan gaan er wonderbare dingen in je leven gebeuren. Want wat is het geweldig.
Als je weet dat je zonden vergeven zijn. Dat je gereinigd bent door zijn vergoten bloed. Dat je opnieuw geboren bent. En je oude leven voorbij is.
Je bent een nieuwe schepping. En wordt verzegeld met de Heilige Geest. Allemaal wonderbare dingen. En je behoort dan bij die wonderbare bruidsgemeente van Christus.
En je zult straks zalig stralen in het Koninkrijk van je Hemelse Vader. Dat is Gods aanbod van genade. En ik weet het.
Ik denk misschien wel allemaal zoals u hier zit vanmorgen. Hebben we de Heer Jezus Christus aanvaard. En dat betekent ook. Dat we kinderen van het licht zijn.
O ja. Het is waar. De lat ligt hoog. Als je kiest voor de smalle weg. Laten we dat nooit vergeten. En je ziet het om je heen.
Velen willen we gered worden. Maar de smalle weg niet gaan. Want die prijs is te hoog. En daarom blijven ook zo velen. Die misschien nog wel in God geloven op de brede weg.
Omdat ze die prijs niet willen betalen. Want gaan op de smalle weg. Mijn broeders en zusters. Betekent ook. Voor u en voor mij.
Dat we met alles. Wat met duisternis te maken heeft. Moeten weg doen uit ons leven. Moeten breken. Dan moeten we ook bereid zijn.
Om grote schoonmaak te willen houden. Dan moeten we ons ook vandaag. Ver van de brede weg vandaan houden. Maar ook voor waken.
Niet verleid te worden door Satan. Die is zo bezig. Zeker onder jonge mensen. Om hen terug te brengen. Naar de brede weg. Wat is er een geweldige zuigkracht.
Vanuit de wereld. En de machten der duisternis. Hebben al duizenden verslagen. De ene kerk naar de andere. Moet verkocht worden.
Omdat er geen belangstelling meer is. En wat betekent het ook in deze tijd. Nu de gemeente onder moeilijke omstandigheden. Bij elkaar kan komen. Ik hoor het uit andere gemeenten al.
Van dat mensen afhaken. En afhaken betekent. Ten diepste terug gaan naar de brede weg. Weg. Maar wacht je ook voor de valse profeten vandaag.
Die komen als engelen van het licht. Met verderfelijke afwijkingen. Van Gods onfeilbaar woord. En ook daardoor worden heel veel kinderen van God.
Verleid. Om een ander weg te gaan. En hun geestelijke leven sterft dan af. En daarom moeten we elkaar oproepen.
In deze tijd. Leef toch standvastig. Leef toch onwankelbaar en onbevreesd. Met en in en door Christus. Op de smalle weg.
En ik hoop dat u een wandelaar bent. Op de smalle weg. En vier het feest. Van de komst van de kind in de kribbe.
In ware lofprijzing. En aanbidding. Daar gaat het om. En waarom heb ik deze dingen gezegd vanmorgen.
Wel. Omdat wij. U en ik. Als kinderen van het licht. Zo'n geweldige opdracht hebben. Laten we dat niet vergeten.
Paulus zegt in Filipense 2 vers 15. Opdat u. Gemeente van Christus. Onberustelijk.
En oprecht zult zijn. Kinderen van God. Smetteloos. Temidden. Van een verkeerd.
En ontaard. Geslacht. Dat is onze roeping. Maar dat eindigt niet. Waaronder gij schijnt.
Als. Lichten. In de wereld. Dat is onze opdracht. Want de heer Jezus heeft gezegd. Gij.
Zijt. Het licht. Der wereld. U en ik. Als we kinderen van God zijn. Dan zijn we het licht. Der wereld.
En hij zegt. Laat dan zo uw licht schijnen voor de mensen. Dat zij uw goede werken zien. En uw vader die in de hemelen is.
Verheerlijken. En ik hoop zo van hart dat ons licht. Zo schijnt. Mijn licht in Veenendaal. En jullie licht.
Hier in Bunschoten. En omgeving. Dat is onze hoge roeping. Dat is onze opdracht. We moeten laten zien.
Dat we van Christus zijn. Daar moeten we voor willen uitkomen. We moeten het in onze handel. In onze wandel. In onze daden tonen.
Dat wij wandelaars zijn op de smalle weg. De weg met hoop en toekomst. De eeuwige zaligheid wacht ons immers.
Wij zijn op weg. Naar ons hemelse vaderland. We zijn hier nog wel. Maar we horen hier niet meer. Dat moet ons getuigenis zijn.
Juist in deze donkere tijd. Voor de mensen om ons heen. Dat moet je doen. Thuis. Op je werk.
Op school. Want overal waar je komt. Overal waar je komt. Draag je het licht met je mee.
Maar dan moet je je licht niet. Zoals de Bijbel zegt. Onder de korenmaat zetten. Maar hoog op de kandelaar. Zodat iedereen het kan zien. kan uw omgeving.
Kan uw familie. Zien aan u. En aan mij. Dat wij werkelijk kinderen van het licht zijn. En willen we.
En durven we daar vooruit te komen. Neem het boekje mee. U kunt erover spreken. Wat u zelf ten deel is gevallen.
En wat u aan anderen kan doorgeven. En wat u aan anderen kan doorgeven. De duisternis. De duisternis. In deze wereld. En ik loop al heel wat laartjes mee.
En ik ben 82. Die wordt steeds groter. Mijn vrouw en ik staan elke keer weer verbaasd te kijken wat er allemaal gebeurt. Waar we vandaan zijn gekomen.
Net na de Tweede Wereldoorlog tot nu toe. In die 75 jaar. Wat de wereld veranderd is. Hoe groot de duisternis is. Hoe groot de rebellie. De ongehoorzaamheid is.
Hoe groot de korte lontjes zijn. Toen ik jong was. Als er een politieagent in de buurt komt. Dan ging je al op lopen. Nu zeiden ze. Kom jongens. We gaan met hem vechten.
Dat is de wereld van vandaag. Onvoorstelbaar. En de toekomst van de wereld. Is hopeloos. Ik zie het in mijn eigen familie. Het doet je pijn.
Het doet je verdriet. Dat ze niets hebben om op terug te vallen. Maar hoe donkerder het. In de wereld wordt.
Mogen wij weten. Dat de komst van de Heer Jezus. Zo nabij is. De komst op de wolken. En ik verlang er naar.
En ik zie er naar uit. Vol vreugde. Naar die grote morgen. U ook. Zie er al naar uit. Naar de komst van de Heer Jezus. Want dan breekt het volle licht door.
En dat maakt me blij. En doet me uitzien. Naar dat teken van de bezuin. Want dat gaat gebeuren. Mijn lieve broeders en zusters.
Dat gaat gebeuren voor onze bruidsgemeente. Dat de bezuin gaat klinken. Zoals Paulus zegt in 1 Thessalonians 4. Een wonderbare gebeuren.
Als vandaag dat zou gebeuren. En dat kan zomaar gebeuren. Dat de bezuin klinkt. En dat al die graven open gaan.
Maar dan die ontslapen zijn. Ze ontwaken. En zullen ze opstaan. En ze gaan samen met de levenden.
En wij hopen allemaal dat wij daarbij horen. Of niet? Ik hoop dat ik het mee mag maken. Dat in mijn leven nog die bezuin gaat klinken. We hadden met onze dochter erover.
Ze dacht. Papa, mama. Maak je geen zorgen over mij. Mijn koffertje staat klaar. En als de bezuin klinkt. Dan zijn we met z'n drieën boven. Heeft u die toekomst verwachting ook?
Ziet u daarna uit met vreugde? Dat dat staat te gebeuren. Wat maak je dan nog druk om? Over de dingen van deze wereld. Met de vrede.
Met dat wat God je geeft. Want we zijn in een ogenblik. En je kan niks meenemen. Je kan niks meenemen. Alles blijft achter. Een dag zal dat zijn.
Als de ontslapende en de dan levende. In een oog wenkt tijd. De Heer Jezus tegemoet gaan in de lucht. Wat een feest. Wat een feest.
Dan worden we opgenomen in de wolken. En zullen we Christus onze hemelse bruidegom. Om in heerlijkheid te ontmoeten. Wat een dag zal dat zijn. Dan zal ons vernederd lichaam.
Als je ouder wordt. Dan takelt het af hoor. En dan takelt het af. Ik merk het aan alle kanten. Dan zal ons vernederd lichaam veranderen. Zodat het gelijkvormig wordt.
Dan zijn verheerlijk lichaam. Dan zal het vergankelijke zich met onvergankelijkheid bekleden. En het sterfelijke met onsterfelheid. De eeuwigheid staat open voor ons.
En hij brengt ons naar het vaderhuis. Is je plaats al klaar? Is je plaats al klaar? Maar hij plaatsbereidt voor een ieder.
Die tot hem als een verloren zonder is gekomen. En dat zullen we delen in zijn heerlijkheid. Dat is de dag.
Dat het licht in zijn volheid doorbrengt. Moet je je voorstellen. Er zal geen duisternis meer zijn. Dan zal die wonderbare bruiloft. Plaatsvinden.
Van de bruidsgemeente. Waardoor wij behoren met onze bruidegom. Dat zijn de dingen die wij verwachten. Naar dat grote feest kijken we uit.
Wat een dag zal dat zijn. Dat alles voorbij is. Dat alles nieuw is. Maar er is nog meer. Dan onze bruiloft met Christus.
Dan hij op aarde was. Hij heeft inderdaad gezegd. Ik ben het licht ter wereld. Hij sprak er nog niet over. Wat er daarna zou komen. Hoe hij zich verder zou openbaren.
Maar we hebben gelezen. Dat er een moment komt. Dat hij de blinkende morgenster is. De ster van Jacob. De ster uit de stal van Bethlehem. Is nu de blinkende morgenstem geworden.
In al zijn heerlijkheid. In al zijn glorie. En toen Johannes de Heer Jezus op pad moest ontmoeten. zei hij. Zei hij. Zijn gezicht. Was gelijk de zon die schijnt in haar kracht.
Het lichter wereld. De blinkende morgenstem. Prachtige beelden. Die getuigen van zijn eeuwige goddelijke licht. Van zijn glorie. En van zijn heerlijkheid.
En dan realiseer ik me ineens. Hoe ontluisterend. En diep het voor hem ging.
Toen hij hing aan het kruis voor mij. Gestalte. Of glorie had hij niet meer. Hij was.
Voor u en mij. Veracht. En een man van smarte. Om mij. Om jullie.
Naar de smalle weg. Naar de weg van hoop en toekomst. Te kunnen brengen. En als je dat bedenkt.
En die toekomst je deel is. Is het een leven van dankbaarheid. Heer dit deed gij voor mij.
Wat kan ik doen. Voor u. En dan zegt hij zo eenvoudig. Je licht laten schijnen. Dat is helemaal niet zo moeilijk.
Je hoeft niks te zeggen. Je bent licht. En het schijnt. Zet het niet onder de koren maar. O ik weet het.
In navolging van de Heer Jezus. Gaat de smalle weg ook voor ons soms. En we ervaren dat. Door diepe dalen. Van lijden.
Van moeite. Van zorg. Van ziekte en aftakeling. Het wordt ons niet bespaard. Maar het gaat nooit zo diep als hij ging voor ons.
En ook al gaan we. Die weg. Het brengt ons elke dag. Het brengt ons elke dag. Dichter.
Bij het volmaakte licht. Van de eeuwige heerlijkheid. Dat verwult mijn hart. En ik hoop ook uw hart. En leven met rust.
En vrede. Ten midden van de chaos. Van deze wereld. Omdat ik steeds denk.
Aan die toekomst. Die zo belangrijk is. En daarom roep ik je op. Ook in deze kersttijd. Je te richten naar boven.
Hier beneden is het niet. Ga niet naar huis ook. Zonder het licht deze wereld. De Heer Jezus Christus.
Voor het eerst. Op bij vernieuwing. Mee te dragen. In je hart. Met misschien vanmorgen. En dat hoop ik. Een heilig voornemen.
Ziende op wat hij deed voor ons. Om in zijn kracht. te blijven wandelen. Op de smalle weg. De consequenties.
Te aanvaarden. Die weg te gaan. Tot de dag. Dat ons geloof. U en mijn geloof. Wordt omgezet.
In aanschouwen. En voor wie zo leeft. Die wandelt. Aan zijn hand. Over bergen.
En door diepe dalen. Naar die blijde zalen. Van Gods huis. In het vaderland. Als we zo leven.
Hebben we met kerst. Een rijk. Gezegend. Geboortefeest. Van Christus. Ziende. Op zijn spoedige komst.
Die we verlangen. En daarom zeggen we. Maranatha. Kom haastig. Heer Jezus. Amen.