De Schouders van de Heer

Spreker

R. Lammers

Date
Nov. 29, 2020
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen. Ik weet niet of het alweer een jaar geleden is, maar ik heb wel een vast ritme. Ik kom gewoon één keer per jaar bij jullie.! Vorig jaar was het de eerste keer en voor degenen die er niet bij waren, ik ben Ronald Lammers, mijn vrouw Jetty, we wonen in Oilo, vlakbij Vendraai.

En in het dagens leven sta ik voor de klas als docent Levensbeschouwing in een school op de grens van Nuenen, Eindhoven. En het is een Eindhoven. Dat is eventjes voor een paar dingen die je misschien nog niet wist van mij, dan is het altijd prettig om een spreker een klein beetje te kennen.

We gaan vandaag nadenken over dit onderwerp dat in beeld gaat komen, de schouders van de Heer. En ik neem het nu van je over door zelf naar de volgende dia's te gaan. De schouders van de Heer.

Dat is genomen vanuit het feit dat juist in de kersttijd zo'n bekende tekst elke keer wordt genoemd. Dat de Heer schappij rust op zijn schouders. En die tekst gaan we vandaag ook bekijken.

Voordat we daar naartoe gaan, even iets over onderweg hier naartoe. Jetty en ik beluisterden in de rit hier naartoe, wat altijd een gelegenheid is om wat te kunnen beluisteren.

Soms noemen we muziek. Maar wij luisterden vandaag naar een podcast over complottheorieën. Daar ga ik u niet mee vermoeien. U hoort er waarschijnlijk zelf ook al voldoende over.

Maar het was een duiding van complottheorieën van Beatrice de Graaf in een podcast dat heet De Ongelovige Podcast. En zij maakte duidelijk waar het allemaal vandaan komt.

Op de achtergronden en hoe wij ook soms als gelovigen erin kunnen worden meegenomen. En met name ook onder gelovige broeders en zusters zit er veel complottheorieën in het licht van de eindtijd.

Men weet het allemaal heel erg goed te duiden wat er op dit moment gaande is in de wereld en waar wij met z'n allen naartoe gaan. Dat konden ze trouwens 50 jaar geleden ook.

En 100 jaar geleden. En 1000 jaar geleden. Maar het lijkt wel of het in grote mate toeneemt. En waar komt dat dan vandaan?

En het korte antwoord, het lange antwoord bespaar ik u, maar het korte antwoord was wij willen gewoon wat meer zekerheid in onzekere tijden.

Wij willen meer duidelijkheid als alles niet zo duidelijk is. Wij willen orde wanneer de wereld ons verwart. Ja en dan is het advent. En dan gaan we nadenken over de komst van de Heer.

Natuurlijk, hij is er lang gekomen, maar vaak over het komen van de Heer denken we ook aan zijn wederkomst. En dan gaan we daar ook weer wat bij stilstaan.

Wat betekent dat eigenlijk, die wederkomst? Wat betekent dat voor ons dagelijks leven? En hoe staat dat in het licht van dit onderwerp, de schouders van de Heer? Nou, we gaan eens...

Ik moet even kijken waar ik dan op moet drukken. Ik probeer, waar moet ik ergens naartoe kijken? Daar. Maar je doet het niet. Nee.

Dat kan natuurlijk aan het batterijken liggen. Ik zet hem even om, of... En dan probeer ik het nog een keer. Nee. Ik kan daarop beuken, maar dat zal waarschijnlijk ook niet helpen. Maar zo sta ik ook voor de klas hoor.

Dan heb ik een hele mooie PowerPoint voorbereid en dan lukt het niet voor de klas. Moet je de kinderen horen dan. Meneer, lukt het weer niet? Moeten wij helpen? Zij weten het inderdaad soms beter.

Maar... Ja? Heb ik dat nu gedaan of jij? Dat doe jij. Ja, dat vermoed ik al, ja. Wil je me dan helpen af en toe? Dat doe ik wel zo en dan kan je me op die manier helpen.

Ik moet die kamer in kijken. Oké. Goed. Nou, laten we even doorklikken nog. We gaan namelijk twee teksten lezen met twee vragen daarbij.

En ik ga die twee vragen in deze preken ook behandelen als het onderwerp. En de eerste tekst, dat is niet die tekst uit Jezamen, die ga ik zo meteen lezen, maar dat is deze. Welk mens onder u die honderd schapen heeft en er één van verliest, verlaat niet de 99 in de woestijn en gaat achter het verlorene aan totdat hij het vindt.

En als hij het gevonden heeft, legt hij het vol blijdschap op zijn schouders. De schouders van de Heer. En de vraag die wij vandaag ook gaan proberen te beantwoorden, die je voor jezelf mag beantwoorden is, hoe denk je dat God handelt als je je eigen weg kiest door het leven en geen rekening meer met hem houdt?

Maar daar mag u nu al een klein beetje over nadenken. Gaan we naar de volgende tekst. En dat is die kersttekst, mooi zo met de eerste advent, waar staat, want een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven en de heerschappij zal rusten op zijn schouder.

En men noemt zijn naam wonderlijk, raadsman, sterke God, eeuwige vader, vredevorst. En ook bij deze tekst kunnen we een vraag stellen, namelijk deze.

Wat betekent de toekomstige, die toekomstige heerschappij van Jezus Christus nu voor jou? Dus twee vragen.

Meer niet, maar met deze twee vragen kunnen we al een hele preek voort, denk ik. Laten we naar de volgende diagra. Wat betekent dus deze toekomstige heerschappij van Jezus Christus nu voor jou?

Ja, we kunnen er van alles over vinden. We kunnen over al die dingen kennis verzamelen. We kunnen ons uitermate verdiepen in eindtijdtheorieën.

En ik heb ze de afgelopen weken weer eens wat gehoord. Ook met name in het licht van de coronatijd. En af en toe dacht ik, waar halen ze het vandaan? Ik hoorde een preek waarvan ik dacht, geef mij tien minuten en het klopt niet meer wat u zegt.

Puur door eenvoudige schriftkennis. Maar dan kun je die kennis hebben. Maar wat betekent dat in je leven? Het feit dat hij terug zal komen, het feit dat hij koning zal worden over heel de wereld.

Het feit dat we met z'n allen ergens naartoe gaan. Wat betekent dat hier en nu? Ja, het is nog vaak een ver van mijn bedshow. Ja, het zal wel een keer gebeuren, zeggen sommigen. En anderen zeggen, ja het kan elk moment gebeuren.

Maar in hoeverre leef je vanuit die verwachting? In hoeverre is het advent in je leven? Als je nadenkt over de vraag, wat betekent die nieuwe of die heerschappij van Christus, die toekomstige heerschappij van Christus voor jou vandaag, mag je ook de vraag stellen, maar wie regeert deze wereld dan vandaag?

Wie zit er achter de schermen? Wie is er mee bezig om de wereld naar een bepaald punt te brengen? En dan mag je ook heel eenvoudig, en dan ga ik het zo scherp mogelijk stellen, wie is dat nou?

Is dat nu God? Of is dat nu de duivel? En ik ben eigenlijk benieuwd als ik hier een enquête zou houden, waar u voor zal kiezen. Ik zal niet vragen dat u uw arm hoeft op te steken, zodat ik kan turven.

Maar degene die zeggen het is de duivel, die zien gewoon wat ze om zich heen zien en denken, nou het kan God in ieder geval niet zijn. Want er is sprake van verwoesting, er is sprake van wetteloosheid, er is sprake van zoveel dingen die niet passen bij wie God is.

Maar anderen zeggen, ja nee, het moet God wel zijn, maar we zien het niet helemaal, maar God heeft toch alle macht in hemel en op aarde, en hij is toch onze koning, hij regeert, en dan zingen we dat ook nog met een prachtig opwekkingslied, hij regeert, en dan liefst nog vier keer, want dan weten we het heel duidelijk ook, dat hij regeert.

Nou, die teksten staan gewoon ook in de schrift, dus kijk maar eens even mee. En Jezus zegt in de Matthäus 28 vers 18, mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde.

Dat kon hij zeggen, want hij was net uit de doden opgezwekt. Hem was alle macht, de dood kon hem niet meer verhinderen. De dood was verslagen door zijn opstanding.

Dan heb je ook alle macht in hemel en op aarde. En dan zie je daar de discipelen bij staan, en dan staat er in Matthäus 28, en sommigen twijfelden. Ze zien notenbenen de opgestaande Heer voor zich, en sommigen twijfelden en anderen niet.

Maar beide kregen de opdracht, ga dan heen en verkondig dit evangelie. Mij is gegeven alle macht. Ja, dat is duidelijk. God heeft de macht in hemel en op aarde, en die macht is in Christus.

Jezus heeft het gezegd. Maar later schrijft Paulus dit. Over de God van deze eeuw, die de ongelovigen heeft verblindst, zodat ze niet de kennis ontvangen van het evangelie van de heerlijkheid gods.

Hij heeft het over de God deze eeuw. En dan bedoelt hij niet de Heer Jezus Christus, dan bedoelt hij de tegenstander van God, de duivel, om het maar simpel te zeggen.

En de duivel heeft de macht in handen, want hij wordt genoemd de God deze eeuw. En eeuw staat dan voor de huidige tijdsperiode, in vergelijking met de toekomstige.

De heer Jezus spreekt over de huidige eeuw en de toekomstige eeuw. En wie heeft dan de macht in de huidige eeuw? De God deze eeuw. Satan. Maar dan lijkt het alsof dit enorm bots met elkaar, die twee gegevens.

De ene kant God, mij is gegeven alle macht in de hemel en op aarde, en aan de kant Paulus, die zegt, de God deze eeuw. Hoe verhoudt zich dat dan met elkaar?

En is er harmonie te vinden in deze twee ogenschijnlijk tegenstrijdige teksten? Laten we even doorgaan. Nog eentje.

Want laten we kijken naar die heerschappij. Die toekomstige heerschappij van de Heer Jezus Christus. En dan vind je deze tekst, een zoon is ons geboren, of een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven, en de heerschappij zal rusten op zijn schouder.

Dat is een profetie. Dat wil zeggen, het zal in vervulling gaan. Maar wanneer? Volgende tekst. Spreekt over openbaring 11 vers 17.

Over een zevende engel, aan de bazuin. En dan wordt er gesproken, wij danken u, Heere God de Almachtige, die is, en die was, en die komt, omdat u uw grote kracht ter hand hebt genomen, en koning geworden bent.

Maar dat is pas vanaf de zevende engel. En ik ga u niet het boek openbaring uitleggen, daar zou ik echt niet de tijd voor hebben op dit moment, maar er is sprake van een opeenvolgende serie engelen aan bazuinen, en op een gegeven moment is daar dan deze prachtige uitspraak.

Wij danken u dat u uw grote kracht ter hand hebt genomen, en koning geworden bent. Er zal een moment komen dat hij zichtbaar koning wordt over heel de schepping, over hemel, maar ook over de aarde.

Maar dat moment is toekomstig. Maar wat betekent dat dan nu? Wij zingen misschien wel eens makkelijk, dat de Heer Jezus Christus onze koning is.

Hij is de koning van mijn hart, zingen wij. Eerste lied, geloof ik, uit het boek, uit de opwerkingsbundel. Maar wat betekent dat dan? Nu, deze tekst kan ons helpen. Hebreeuwen hoofdstuk 2, vers 8.

Daar staat, alle dingen hebt u onder zijn voeten onderworpen. Ja, mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde. En als de dood overwonning is, zijn alle dingen onder zijn voeten onderworpen.

Dat is wat Hebreeuwen schrijver hier zegt. En hij zegt er nog even duidelijk bij, want bij het onderwerpen van alle dingen aan hem, dat is Christus, heeft God niets uitgezonderd dat hem niet onderworpen is.

Dus alles is hem onderworpen. Hij houdt de touwtjes in handen, God. Hij heeft inderdaad alle macht in hemel en op aarde. Maar, en dit is een hele belangrijke, nu zien wij echter nog niet dat hem alle dingen onderworpen zijn.

We zien het nog niet. En dat is precies wat wij ook waarnemen als wij om ons heen kijken. Wij zien dat er een andere macht, op dit moment de macht, mag hebben.

En wat dat allemaal voor invloed heeft op de huidige gang van zaken in de wereld, dat is duidelijk. Er is sprake van wetteloosheid. Er is sprake van, noem maar op, van oorlog.

En geruchten van oorlogen. De hele schepping beeft onder die macht. Maar het is wel toegestane macht door God. Want er is iemand die achter de touwtjes sterker is dan deze macht, dan de God deze eeuw.

Maar die macht wordt wel uitgeoefend. En God houdt zich in die zin verborgen in zijn heerschappij. Zijn zichtbare heerschappij.

Hem is alles onderworpen. Aan Christus is ook alles onderworpen. Maar thans zien wij het nog niet. Het heeft me enorm geholpen om een beetje om te kunnen gaan met die tegenstrijdigheid, ook in die versen.

De Bijbel is niet tegenstrijdig, alleen we moeten het op de juiste manier zien en lezen. Maar het kan twee dingen betekenen.

Dat we het nog niet zien. Twee dingen. En ik noem de makkelijke en de moeilijke versie. Laten we eerst even naar de volgende dia gaan. En dat is de moeilijke versie.

Van het feit dat God niet zichtbaar regeert in deze wereld. En hij dus de heerschappij als het ware voor een bepaalde periode in de handen heeft gegeven van de tegenstander.

De God deze eeuw. Nou Christus is onzichtbaar. Dat is al een probleem misschien voor ons. We kunnen hem nergens zien. Als ik het in mijn klas zeg dat God regeert. Dan zeggen ze ja waar dan?

En als zijn regering dan inderdaad een regering van liefde is. Mochten ze ooit die vraag stellen. Maar er zijn er een aantal die heel ver doordenken. Dan is het wel een beroerd soort uiting van liefde dan.

Toch? Kinderen kunnen scherp zijn hoor. Christus is onzichtbaar. Dat kan moeilijk voor ons zijn. Hij grijpt ook helemaal niet zo zichtbaar in in het wereld gebeuren.

We kunnen niet zeggen daar en daar is God die op zo'n manier allemaal ingrijpt. Het lijkt wel of hij echt verborgen is. Dat we hem niet zien. Is hij dan ook niet betrokken?

Nou we weten vanuit het woord van God dat God enorm betrokken is bij ons dagelijks leven. Elke dag opnieuw. Maar dan zien we het nog niet. Het is ook soms een geloofsweten.

Ook soms wel eens een ervaringsweten diep in ons hart. Maar we hebben soms al die vragen. Heer waar leidt dit alles toe? Wat moeten wij met deze coronatijd?

Is het inderdaad een teken van de eindtijd? Heer waar bent u? Wat doet u eigenlijk? En er zijn mensen. Zie je wel er is helemaal geen God.

En mensen mogen God gewoon lasteren tegenwoordig. Mensen mogen hele lelijke dingen zeggen over gelovigen. In het Sinterklaasjournaal was Sinterklaas ergens gekomen in een plaatsje kruisig hem.

Met een kruisbeeld op de achtergrond. Men kan gewoon God lasteren. Maar er komt geen bliksemschicht uit de hemel. Zoals in het begin van het boek Handelingen. Dat twee mensen dood vielen toen ze werden betrapt op een leugen.

Dat gebeurt nu niet. Er is sprake van vervolging van christenen. Ernstige vervolging van christenen.

Waardoor ze ernstig moeten lijden. Dat is soms zo moeilijk te verteren. Heer, wij hebben het hier best makkelijk. Maar hoe vaak is ons gebed niet? Heer, wees hen nabij.

En ik hoorde net al een aantal dingen. Moeilijk. En er is ziekte. En er is lijden. En er zijn ongelukken. En die overkomen christenen net zo goed als niet christenen.

Dat is de moeilijke kant van het feit dat wij het thans allemaal nog niet zien dat hem alle dingen onderworpen zijn. Je zou ook een makkelijke kant kunnen kiezen.

Dat is deze. We kunnen als gelovigen gewoon ons eigen gang gaan. Het lukt. God grijpt niet zichtbaar in in je leven.

Zouden we kunnen denken. Ik vraag me wel eens af in hoeverre dat het echt zo is hoor. Maar we zouden wel zo kunnen denken. Als je hem bedroeft komt er niet onmiddellijk een soort bliksemschicht uit de hemel.

God straft niet als je hem bedroeft. Waardoor er inderdaad ook inderdaad in ons leven momenten zijn dat we hem gewoon bedroeven. Gebeurt nog helemaal niks op dat moment.

Dat kan dus allemaal. Je kunt ook gewoon een zondagschristen zijn. Ik had een keer een jongen op het kamp die zei. Ik vind het geweldig om altijd naar de samenkomsten te gaan. Op zondag. En ik zeg wat betekent dat voor jou dan op maandag?

Dan zegt hij eigenlijk niet veel. Maandag tot en met zaterdag leef ik gewoon mijn leven. Maar op zondag richt ik me op de heer. Hij zei het zo letterlijk. Dat kan dus.

Je kunt een zondagschristen zijn. En toen ik jaren geleden op de Bijbelschool zat. En ik een keer op een avondsluiting meldde dat ik niet die ochtend mijn stille tijd had gehouden.

Kreeg ik de volgende dag van een medestudent. Ik zat toen in Doorn op de Evangelische Bijbelschool. Dat weet hij misschien een beetje. Ook een stukje van mijn verleden weer. Toen zei hij van. Nou hoeveel dingen waren er die dag misgegaan met jou?

Zeg nou eigenlijk niks. Maar je hebt gisteren geen stille tijd gedaan. Ik zei nou dat was een prima dag eigenlijk gisteren. De zon scheen. Ik heb een heerlijke dag gehad. Ik heb alleen geen stille tijd gehouden. Ja maar dat kan toch niet?

Ja dat kan dus wel. Maar hoe vaak hebben wij niet ideeën dat als wij niet de Bijbel lezen een keer op een dag. Of niet bidden.

Of eventjes niet zo met God bezig zijn. En de dingen gaan dan niet goed op die dag. Dat we denken ja daar komt dat door. Ik heb vanmorgen geen stille tijd gehouden. Ik heb nog niet gebeden en dergelijke. Dat is eigenlijk de makkelijke kant.

Er is niet zoveel werkzaamheid van God in deze dingen. Lijkt wel. Een moeilijke en een makkelijke kant aan het niet zien dat hem alle dingen onderworpen zijn.

Gaan we nog even verder. Want je kunt dus in deze tijd als christen doen waar je zin in hebt. We hadden het over de hoorders en daders van het woord. Nou je kunt gewoon geen dader zijn.

Je kunt bijvoorbeeld liegen of stelen of vreemd gaan of roddelen of alle vier tegelijk.

Lijkt me niet handig hoor. Want het gevolg in het leven namelijk is dit. Je geweten gaat spreken.

Er is wel iets dat God gegeven heeft diep in ons wat ons doet ervaren dat dingen niet goed zijn. En hoe ervaren we dat dan in ons leven? We voelen ons leeg bij de dingen die we doen.

Beschaamd. Verward. En eenzaam. Ja God grijpt niet in maar in ons geweten voelen en ervaren wij deze dingen wel.

Als wij een andere weg gaan dan die God voor ons voor ogen heeft. Als wij dat schaapje zijn dat van de kudde wegdwaalt. Dan zijn deze dingen wel gevoelens die boven kunnen komen.

En als ik kijk naar mijn eigen leven herken ik al deze vier gevoelens. En weet ik dat God daarin toch aan het werk is. Volgende tekst.

Want die tweede vraag wil ik ook behandelen. Hoe denk je dat God handelt als je dan je eigen weg kiest. Door het leven en geen rekening meer met het houdt.

Als je inderdaad die makkelijke weg kiest van nou God is toch verborgen. Hij is niet zichtbaar. Werkt ook niet zo duidelijk en dergelijk. Dat ik het allemaal kan duiden precies. Nou laat ik maar gewoon mijn eigen weg gaan.

Wat zal Gods reactie daarop zijn? Hoe handelt God? Hoe is hij in zijn wezen als wij afdwalen? Is hij die God die gaat staan met dat vingertje van en nou kom je terug.

Bekeert u. Ga van deze weg af. Het is fout. En als je dat niet doet dan ga ik je straffen met allerlei kwalen. Want dan ga je inzien dat.

Laten we nog eens de gelijkenis lezen. Lukas 15 vers 1 tot 5. Al de tollenaars en de zondaars nu kwamen bij hem om hem te horen.

En de fariseeën en de schifgeleerden moorden onder elkaar en zeiden. Deze man ontvangt zondaars en eet met hen. En hij sprak deze gelijkenis tot hen en zei.

Welk mens onder u die honderd schapen heeft en er een van verliest. Verlaat niet de 99 in de woestijn. En gaat achter het verlorene aan. Totdat hij het vindt.

En als hij het gevonden heeft. Legt hij het vol blijdschap op zijn schouders. Hoe lezen we deze gelijkenis? Wat verstaan we in deze woorden?

In hoeverre kunnen we door deze gelijkenis het karakter van God leren kennen? Het hart van God leren kennen? Nou laten we eerst eens even kijken naar een stukje exegese.

Ik weet zeker dat er onder u, want ik heb de website ook gelezen en dergelijke van de gemeente. Er zijn bijbelvorses onder u. Die graag alles precies willen weten hoe het er staat en hoe het moet worden uitgelegd.

Nou, ik zal u een klein stukje daarin dienen. Want wat betekent nu deze gelijkenis? Dan zal je eerst moeten gaan naar de exegese. Voor wie was deze gelijkenis?

En de exegese betreft Israël. In beginsel. Want de kudde is Gods volk. Keer op keer blijkt, en je mag de volgende klik ook al doen.

Keer op keer blijkt vanuit het woord van God, wanneer het Oude Testament gaat bestuderen als het gaat om de kudde van God, dat die kudde Israël is. Jeremia 50 vers 6.

Mijn volk het waren verloren schapen. Hun herders hadden hen misleid. En in psalm 100 vers 3 staat, het is zijn volk de schapen die hij wijt.

En dat volk had een herder nodig. En heeft herders gehad in de vorm van leiders. Maar de herder die het volk nodig heeft, en ook zal hebben in de toekomst, is de goede herder.

Daarom sprak Jezus ook tot zijn volk. Ik ben de goede herder. Want er waren namelijk ook foute herders. Ook in de dagen van Jezus. En Ezekiel 34 vers 2 noemt die herders de herders die zichzelf wijden.

En niet het volk richting het hart van God. Er zijn dus slechte herders. Maar Ezekiel 34 is een prachtige belofte voor het volk Israël.

Ezekiel 34, en dat tekstgedeelte ga ik in het geheel even lezen. Althans de verse 11 tot en met 15. En dan mag je gelijk dit tekstgedeelte naast die gelijkenis van de Heer Jezus plaatsen.

En dan zie je hoe sterk dat verband houdt met elkaar. Dat staat in Ezekiel 34 vanaf vers 11. Want zo zegt de Heere, Heere, zie ik zal zelf naar mijn schapen vragen en naar hen op zoek gaan.

Zoals een herder op zoek gaat naar zijn kudde op de dag dat hij te midden van zijn verspreide schapen is. Zo zal ik op zoek gaan naar mijn schapen. Hij verlaat al anderen en hij gaat naar die een op zoek.

Ik zal ze redden uit alle plaatsen waarin ze verspreid zijn op de dag van donkere wolken. Ik zal ze uitleiden uit de volken. Ze bijeenbrengen uit de landen en ze brengen naar hun land.

Ik zal ze weiden op de berg van Israël bij de waterstroom en in alle bewoonbare plaatsen van het land. In goede weiden zal ik ze weiden. En op de hoge bergen van Israël zal een weideplaats zijn.

Ze zullen daar neerliggen in een goede weideplaats en ze zullen grazen in de voortreffelijkste weide op de bergen van Israël. Ik zelf zal mijn schapen weiden.

En ik zal ze zelf doen neerliggen, spreek de Heere, Heere. Een prachtige profetie over de toekomst van Israël. Hoe hij dat volk bij elkaar zal brengen en hun herder weer zal zijn.

De daadwerkelijke goede herder. En het staat voortdurend en ik zal. Het staat niet jullie moeten, maar ik zal.

Het is Gods activiteit. De exegese betreft dus Israël. Maar hoe veilig voelen wij ons bij het beeld van dat wij een schaapje van de kudde zijn.

Daar zijn we mee grootgebracht. En dat mag ook. Want naast dat er een exegese is, en als je die dan verstaat, kun je ook een goede toepassing maken.

En die toepassing, als die naar ons leven gaat, is als volgt. Hoewel Israël de schapen van zijn kudde wordt genoemd, zijn wij nog meer met het hart van God verbonden.

Wij zijn namelijk niet alleen een kudde, of misschien mag ik het zo zeggen, wij zijn niet een kudde, maar wij zijn leden van zijn lichaam met hem als het hoofd. Wij zijn onlosmakelijk met het hoofd verbonden.

Dichter bij het hart van God kun je niet komen. De zoon van God is ons hoofd, door wie wij ons laten leiden.

En inderdaad, wij hebben ook te maken met slechte invloeden in ons leven. Die moeten we leren verstaan, moeten we herkennen, en moeten wij inderdaad van ons leven wegdoen.

Maar als wij dat niet doen, zal God ons niet loslaten. Hij is een machtig God, en zijn hart gaat steeds naar ons uit.

Omdat wij zo met hem verbonden zijn, zal hij werken in ons leven. Hij laat ons niet los. Christus leeft in ons. Niet alleen verblijft in ons, hij leeft in ons.

Hij vindt in ons adem, hij vindt in ons leven. Waardoor hij kan leven. Hij is ons hoofd, en hij is ons hart. Daar waar Israël tussen hoofd en hart wordt gestopt, en het veilig mag weten in de toekomst die God voor hen zal openbaren, en aan hen zal geven, zijn wij ook veilig in het hart van God.

Niets ten kwade zal ons ten diepste kunnen raken, en niets zal ons scheiden van de liefste van Christus. Ik heb er vorig jaar over gesproken, bij het overlijden van mijn broer, een jaar geleden.

Het was zijn tekst dat hij op zijn begrafenis wilde uitgesproken hebben, op zijn dankdienst voor het leven wilde uitgesproken hebben. Dat niets hem kan scheiden van Gods liefde.

Hoewel de exegese dus Israël betreft, mogen we vanuit die uitleg naar ons eigen hart gaan. Mag je daaruit verstaan hoe God zelf is.

God is namelijk altijd op zoek. Hoe? Nou, dit is het karakter van God. God zoekt, voor Israël als de goede herde, maar neem dat beeld gerustig mee hoor, zo is hij namelijk.

God zoekt als de goede herde. Niet als een boze, vijandige God, die toornig is op onze afdwalingen. Hij verlaat gewoon de kundige, gaat naar dat ene schaapje op zoek, die daar ergens verdwaald ligt, die zijn eigen weg is gegaan.

Hij zoekt het op, hè. En hij geeft het af en toe op als een schaapje er helemaal geen zin meer in heeft. Staat er niet. Het schaapje zegt ook niet, als hij vraagt aan het schaapje van, hoe is het nou met jou, zegt het schaapje echt niet best of zo.

Dat zegt hij niet. Het schaapje zal de reddende hand van Christus zien en zich uitstrekken. En Christus pakt dat schaapje op en legt het op zijn schouder.

Dat is echt goed. Zo is hij. God is niet die toornige, vijandige God boos om onze zonden. God is de God die zich uitstrekt, omdat hij besloten heeft in de huidige tijd alleen genade te laten gelden.

Sommigen noemen het nog wel eens de bedeling van de genade. Dat is een woord wat je bijna niet meer hoort en ook niet meer uit kan spreken. Sommigen vinden dat al verdacht als je het alleen maar hoort. Maar laat ik zo zeggen, de tijdperk van genade is daadwerkelijk nog van kracht.

Zo handelt God nu. En hij strekt zich er naar uit. God zoekt ook totdat hij vindt. Hij houdt er ook niet mee op, hè.

Dat vind ik een hele geruststelling als het gaat om mijn kinderen, die op dit moment in hun leven God geen plek geven. En grote twijfels hebben aan zijn bestaan.

Denk ik, God zoekt wel. Ik kan het in Gods handen leggen, met gevouwen handen, open handen. Het ligt bij hem. En we hebben heerlijke gesprekken, soms ook spannende gesprekken.

Maar God zoekt totdat hij vindt. Het initiatief gaat ook steeds van hem uit. En God is ook blij met wat hij vindt. Het is niet zo dat hij tegen het schaapje zegt, nou jongen, dat was niet weg met jou.

Ja, dit is het gevolg, hè. Nou lig je tussen de struiken, helemaal verward en dergelijke. Ja, ik laat je nog heel even zitten, dat je het goed gaat voelen en dergelijke. Hij pakt het gewoon uit de struiken, legt het op zijn schouders en is buitengewoon blij met wat hij gevonden heeft.

Zo is God. Zo mogen we hem kennen. En tenslotte, het schaapje wordt tussen hoofd en hart gelegd op zijn schouder. Als je spreekt over de schouders van de Heer, dan heb je het over het mensvormig spreken van God.

Maar elke keer als ik nu die tekst lees over de Heerschappij en rust op zijn schouder, denk ik ook aan, en hij legt het vol blijdschap op zijn schouders. En Rickert Zuiderveld heeft daar een keer een liedje over geschreven, hoe veilig dat ten liefste is.

En ik ga het niet laten horen, maar even de tekst. En dat is deze tekst. Rustig en stil is het water. Grazig en groen is de wei.

Heilzaam en warm is mijn balsum. Stilte als mild medicijn. Rust maar, rust maar bij mij. Duister en diep zijn de dalen.

Eenzaam en kil de vallei. Wees maar niet bang voor het kwade. Mijn stok en staf staan je bij.

Rust maar, rust maar bij mij. Vrolijk en vol is mijn tafel. Geurig en zoet is de wijn. Om tot in lengte van dagen hier in mijn vrede te zijn.

Rust maar. Rust maar bij mij. Amen.