In de rivier van Gods genade vrede en zegen

Spreker

G. Blonk

Date
Nov. 22, 2020
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Er gebeurde eigenlijk iets bijzonders vanmorgen. Het is mij eigenlijk nog nooit, bijna nooit overkomen.! Ja, ooit is misschien dertig jaar geleden werd ik uitgenodigd ergens in de biesbos.

Ik had geen idee waar ik moest zijn, maar ik moest een auto volgen. Daar kende ik er één van, van gezicht.

Ik dacht, waar brengen ze mij in de biesbos? Als ik daar wel eens geweest ben, dat is een gebied in donker, dan weet je niet waar je tegenkomt.

Ik heb die auto gevolgd en die sloeg op een gegeven moment af en we reden door de grinden. Zandweggetje, ik dacht ze kunnen me wel ontvoeren, wat kan er gebeuren?

We stopten bij een kreek en er stond een huis. En ja, daar moest ik kennelijk naartoe om vragen te beantwoorden over de doop.

Nou, ik dacht, zien we wat er komt. Ik was daar binnen, het hele huis vol met mensen, kende er niet één van. Er werd een bandrecorder voor me neergezet en meneer Blonke, u kunt uw gang gaan.

Helemaal geen vragen. Ze verwachten van mij daar een soort preek, weet ik voor wat. Goed, tijdens het bidden heb ik me voorbereid.

Een paar minuten. Van heren, hier ben ik. Ik zat hier vanmorgen en ik heb me thuis voorbereid over een Bijbels hartonderzoek.

Daar was ik niet helemaal gelukkig mee. Toen heb ik de tweede preek voorbereid. En dat ging over de alhele controle van het geestelijke lichaam.

Ik dacht, het is wel wat. Ik kwam toch weer terug bij het eerste onderwerp. Van een Bijbels hartonderzoek. Die heb ik bij me. En ik zit daar en het tweede lied werd gezongen.

En dat ging over water, over de rivier van water. Toen begon mijn hart heel snel te kloppen. Ik werd ook een beetje zenuwachtig. En jullie voelen het al aan.

Ik laat dit maar liggen. En ik geef maar door wat de Heer op mijn hart legde toen. Het zal ongetwijfeld niet zo lang duren als de vorige keer dat ik hier sprak.

Maar dat weet ik niet. Want ik geef door wat de Heer me gaf. Dus ik sta hier. Ja, als een werktuig. Ja, zo moet het altijd zijn voor een spreker.

Die moet een kanaal zijn van Gods zegen. En er stond hier van zend mij, breek mij. En dat lied.

Dat moet hij ons allemaal doen. Maar vanmorgen moet hij het mij doen. En ik geef me graag over aan hem. Ik wil vanmorgen spreken. Tenminste, dat wil de Heer er dan.

Van in de rivier van Gods genade, zegen en vrede. In de rivier van Gods genade, vrede en zegen.

En ik wil beginnen met iets te vertellen over wat in de toekomst gaat gebeuren. In de nabije toekomst een beetje. Maar daar hebben wij verder niks mee te maken. Want als u een kind van God bent, zijn wij dan al in de hemel.

Maar het is toch wel goed om te weten wat er dan ook op de aarde gebeurt. Ik neem u mee naar Ezekiel 43. Op dit moment zijn alle ingrediënten van de tempel die gebouwd moet worden op de tempelberg, die zijn aanwezig.

Als u in Jeruzalem geweest bent, in het tempelinstituut, ik weet niet hoe het verder heet, daar kunt u zien dat daar alle attributen voor de nieuw te bouwen tempel aanwezig zijn.

De helft van het brandofferaltaar, want het is erg groot, en werd er gezegd, de andere helft bouwen we te plaatsen erbij. Maar de helft kan je zien. Het koperen wasvat is er, reukofferaltaar, je kan het allemaal zien, je kan beetpakken.

De zesarmige gouden kandelaar, die staat op het Hurvaplein, onder een glazen koepel, kan je ook zien. De priesterkledingen zijn klaar.

Ja, het punt alleen is, als je je niet houdt aan het woord van God, en dat is altijd zo, als je niet gelooft in de schepping, dan kost het je handenvol geld en ontzettend veel tijd, want dan moet je naar de manen, je moet naar Mars om te ontdekken of dat daar leven is.

Goed, dat doet de wereld dan. Maar zo geldt dat ook voor de joden. Ja, die willen niet het Nieuwe Testament lezen, dat is voor hen een vervloekt boek.

Gelukkig zijn er heel veel joden, wereldwijd, die misschien op een stiekeme wijze of via internet, wel in het Nieuwe Testament lezen. En veel joden komen echt in deze tijd tot bekering.

Tot Yeshua HaMessiach, die al gekomen is, en die ze nu mogen verwachten. Maar heel veel joden lezen niet het Nieuwe Testament, en dan kost het veel geld en veel tijd. Nou, die tempel die moet komen, die moet er ook komen van God, want ja, wat moet anders de antichrist in gaan zitten?

Dus er komt straks een tempel, en dus alle attributen liggen klaar, waar straks de antichrist in gaat zitten. Die zal zich daarin, 2 Thessaloniciën 2 vers 3, zal zich daarin als een God laten aanbidden.

Dus die tempel moet komen. Maar niemand gelooft natuurlijk dat daar ook God ooit in zal gaan wonen. Nee, natuurlijk niet. De tempel wordt gewoon aan het eind van de grote verdrukking, of net daarna wordt gewoon weer vernietigd.

Weg alle priesterkleding en al dat goud wat er nu besteed is. God heeft wel een tempel nodig. En die zal komen in het duizendjarig vrederijk, het Messiaanse rijk.

Dan komt er een tempel, maar dat is de tempel van God. En het is zo prachtig, God heeft al het bouwkundige bestek aan Ezekiel, zo 2600 jaar geleden, heeft hij dat al laten neerschrijven.

Er is een architect geweest in Nederland, een zekere Rijnderts, die heeft aan de hand van dat bouwkundige bestek in Ezekiel 40 tot 42, heeft daar de tempel van gemaakt.

Een modern gebouw. En duidelijk. Dat is de tempel die de Heere wil dat er komt. Daar komen ook attributen. Er komt ook een brandofferaltaar.

Ik lees niet van een reukhoferaltaar. Ik lees ook niet van een ark. Ik denk dat de ark trouwens al meegenomen is naar de hebel, want die komen we straks in de hemel tegen. En die tempel die moet nog komen.

En daar begin ik mee. Met die tempel, die is er. Er wordt gesproken over het huis. Daar zitten muren omheen. Er zitten poorten omheen.

Het is een heel tempelcomplex. Groot. Vierkant, meen ik. En daar lees ik eerst Ezekiel 43 vers 1 en 2.

De helft ervan. Toen leidde hij mij. Dat is Ezekiel. En hij, engel waarschijnlijk. Toen leidde hij mij naar de poort.

Het was de poort die gericht was naar het oosten. En zie, de heerlijkheid van de God van Israël kwam uit oostelijke richting. Adam en Eva, die werden verdreven uit de Hof van Ede aan de oostkant.

In oostelijke richting werden Adam en Eva uit de Hof van Ede bestuurd. En het geweldige is, aan de oostkant gaat God ook weer een poort openen, waardoor wij behouden kunnen worden.

En je ziet die poort, die zie je in de tabernakel. Dat is aan de oostkant. De uitnodiging om binnen te komen. In de tempel van Salomo, van Nehemia, Ezra en koningin Rodus.

In die tempel is de ingang aan de oostkant. En nu komen we die nieuwe tempel tegen, straks, in het Messiaanse Rijk. En nogmaals, dan zijn wij boven als het goed is, want onze plaat is in het vaderhuis.

Niet op de aarde, in het vaderhuis. In de hemel is ook een poort. Dat lezen we in openbaring 4 vers 1. En ongetwijfeld zal die poort ook wel aan de oostkant zijn.

Een geopende deur zag Johannes geopend in de hemel. En als ergens een deur is, dan heb je ook muren.

Een begrenzing. Je zet niet een muur of een poort, zomaar een deur ergens zo het open veld. Dat heeft altijd te maken, er moet een opening gemaakt worden in een omheining.

Weet je gelijk ook een beetje hoe de hemel eruit ziet. Die heeft een omheining, een ommuur. Weliswaar een hele grote muur en er zit ook een poort in. Hier, we hebben het net gelezen, in de poort die gericht was op het oosten.

En aan die kant, daar kwam de heerlijkheid van God van je weg uit oostelijke richting. Het zal er moeten gebeuren, uit oostelijke richting.

Dan ga ik verder met vers 4. En de heerlijkheid des heren ging het huis binnen. Dat is de tempel. Door de poort die naar het oosten gericht was.

Dus wat gaat er straks gebeuren? Als die tempel daar gebouwd is, met die muur daar rondom. Dan bij de oostpoort komt de heerlijkheid van God naar binnen.

En die gaat de tempel in. Ik ga verder met hoofdstuk 44, vers 1 en 2. Toen bracht hij mij terug naar de buitenste poort van het heiligdom, die op het oosten uitzag.

Deze was gesloten. En de heren zei tot mij, deze poort zal gesloten blijven. Ze zal niet geopend worden en niemand mag daardoor binnen gaan.

Want de heren, de God van Israël, is daardoor binnen gegaan. Daarom moet hij gesloten blijven. Dus straks komt er daar een tempelcomplex.

Met een paar poorten. En een daarvan is de oostpoort. En door die oostpoort komt de heerlijkheid van Javeg, de God van Israël.

Komt door die poort naar binnen en gaat dan zetelen in het heiligdom. In het heilige der heiligen. En dan wordt die poort gesloten. En die poort moet gesloten blijven.

Omdat de heerlijkheid, omdat God daar zelf doorheen is gegaan. Straks zal er ook een vorst zijn. En die mag heel dicht bij die oostpoort komen, aan de binnenkant.

Maar dan mag er niet doorheen gaan. Dan gaan we naar hoofdstuk 47. En dan komen we een klein beetje bij het onderwerp wat de heren daar zo in mijn hart in die tien minuten uitwerkte.

Dan gaan we weer terug naar de ingang van het huis. Naar die tempel die zal gaan komen. En ik lees daar de eerste zes en half vers van hoofdstuk 47.

Ezekiel. Toen bracht hij mij terug naar de ingang van het huis. Er stroomde water onder de drempel van het huis uit.

Dus uit de tempel. Oostwaarts. Want de voorzijde van het huis was op het oosten. Het water vloeide onder de rechterzijkant van het huis vandaan.

Ten zuiden van het altaar. Dat is het brandtofferaltaar. En hij leidde mij door de noordpoort. Dus Ezekiel werd door de noordpoort uitgeleid.

En hij voerde mij toen buitenom naar de buitenste poort. Naar de poort die op het oosten uitzag. Die dus gesloten was. En zie, daar borrelde water op uit de rechterzijkant.

Hij mat nog eens duizendel.

Nu was het een beek geworden die ik niet doorwaarden kon. Want het water was zo hoog dat men erin zwemmen kon. Een beek die men niet kon doorwaarden.

Toen zei hij tot mij. Heb jij het gezien, mensenkind? Heb jij het gezien, gehoord, mensenkind?

En dat vraagt hij vanmorgen. En over die beek wil ik iets doorgeven. Over die beek van Gods genade, vrede en zegen.

Wat we gelezen hebben zal straks werkelijk gaan gebeuren. En je kan je afvragen hoe het mogelijk is dat daar een water onder de oostpoort door komt.

En die komt vanuit het binnenste heiligdom. Uit de tempel. En die stroomt dan onder die oostpoort door. Onder de drempel.

En dat zo'n soort fontein, zo'n water, dat die zo diep kan worden. En zo groot kan worden. Want we lezen nergens dat er ook zijstromen aansluiten.

Hoe is dat mogelijk? Nou, technisch, ik heb er een beetje over nagedacht. Niet vanochtend, nee die tien minuten, maar al verder. Een tempel bouw je altijd hoog.

En de tempel die straks gebouwd zal worden, zal ook hoog zijn. En het water wat onder die drempel doorgaat, gaat naar de laagte. En als je het een hoofdstuk verder leest, zal je erachter komen dat dat de Dode Zee is.

Nou, die ligt 400 meter onder de zeespiegel. En op dit moment is de tempelberg zo'n 900 meter boven de zeespiegel. Dus we gaan naar beneden. En dat water stroomt onder die dorpel straks vandaar naar beneden.

Ik denk dat de aarde er dan ook iets anders uit gaat, want na die zeven jaar van grote verdrukking is er heel veel op de aarde veranderd. Ik denk dat er veel bergen niet meer bestaan.

En andere hoogten zijn juist wel ontstaan. Er zullen straks in die grote verdrukking vijf wereldwijde aardbevingen zijn, die zijn weergaan niet kent.

Dat is niet een aardbeving die alleen maar ter plaatse gevoeld wordt. Maar elke aardbeving, zeker drie daarvan, die zullen wereldwijd gevoeld worden. Overal, ook in Nederland.

Dat gun je geen mens om in die periode te komen. Maar dat water stroomt onder die dorpel naar beneden. En het wordt steeds hoger of dieper dat water.

En hoe is dat nou mogelijk? Je zou zeggen dat water loopt zo 1300 meter naar beneden moeten gaan, boven vandaan naar beneden. Ik denk dat er ergens, want het gaat natuurlijk niet constant schuim, dus het is een stukje vlakker en dan weer dieper schuin.

Ik denk dat er ergens een dam is. Ergens een dam is. En op een gegeven moment loopt het water over die dam. Maar voor die dam, net achter die dam, is het water zo diep dat je er alleen maar zwemmende doorheen kan.

En naarmate die hoger komt, ja, het water, dat blijft we op een gegeven moment horizontaal staan. Dan is het tot je enkels, tot je knieën of tot je heupen zo diep.

Goed, dat is even technisch. Het zal straks echt gaan gebeuren. Dat dat water de Dode Zee gaf vullen. En degene die bij de Dode Zee wel eens geweest zijn, die weten het, dat in de afgelopen jaren het minstens een meter zakte dat water.

En als je tien jaar geleden bij de Dode Zee kwam en je komt nu terug, dan zou je het niet meer kunnen herkennen. Tijdens was er een strand bij Angedi, kon je zwemmen, de strand is weg.

Het is een vlakte geworden. Er staan paviljoens en die staan zo in de vlakte. Want het water is zoveel gezakt, dat je soms een paar kilometer moet lopen voordat je het water bent.

Maar dat water straks, in dat Messiaanse Rijk, wat onder die dorpel doorstroomt, zal zodanig veel water geven, dat het pijl van de Dode Zee zal worden, als je nou in Angedi komt, dan zie je de zee helemaal niet meer.

Zo ver is die. Maar dan zal het water staan tot Angedi. Dan gaan ze daar vissen, vanuit die Angedi vandaan. Dus daar komt zoveel water. Nou zwemmen er geen vissen in de Dode Zee.

Maar dan zullen de vissen zwemmen zoals in de Middellandse Zee. Het zoutgehalte wordt heel anders. Nou, daar zou je over kunnen spreken nu, maar ik wil het gaan vergeestelijken.

En dat legde de Heerde me op mijn hart. Er zijn hier misschien vier soorten christenen aanwezig. En voor elk van die christenen heeft de Heerde vanmorgen een woord.

En ik hoop dat iedereen christen is. Ik denk het bijna wel, want u heeft er bewust voor gekozen in deze coronatijd om hier aanwezig te zijn.

En wat is het geweldig om in deze tijd de Jezus te kennen. In zoveel onzekerheid. Het is een voorrecht dat ik nou niet hoef te praten met zijn mondkapje op.

Dat had ook gekund. Nog niet. Het is een geweldige zegen. Maar we leven in een onzekere tijd. Maar één ding is vast. Nee, één persoon is vast.

Onveranderlijk. En dat is de Heer Jezus. En daarom staat er in Hebraïe 12 vers 3. Vestig uw aandacht dan op hem. Altijd. Maar zeker mogen we dat nu gaan oefenen.

Met onzekerheid. Zeker als je alleen bent. Dan wordt het alleen nog maar erger. Als ik de Heer Jezus nu niet zou kennen. Als ik de Heer Jezus niet zou kennen, zou ik in paniek raken.

Dan zou ik helemaal van slag af zijn. Van waar eindigt het? Nou, dit eindigt niet. Je gaat gewoon door. Maar we hebben de Heer Jezus wel.

En wat is het geweldig. Om alleen maar te richten op de Heer Jezus. Hoeveel worden meegesleurd ook door, ook bij christenen over met complottheorieën.

Zal best wel kernen van waarheid in zitten. Nou en? Er worden meegevoerd christenen door de omstandigheden. Hoeveel worden we niet beheerst door de omstandigheden die anders zijn.

En er kan verzet komen dan. Maar vergeet niet. De wijsheid van de wereld is dwaarsheid bij God. Bid maar veel voor de overheid.

Dat ze de wijsheid van God gaan begeren. Want dat is echte wijsheid. Maar ze doen wel hun best. Bid voor de overheid. Het is een opdracht trouwens.

Twee Timotheus. Drie vers zover geloof ik. Of vier. Dat wij moeten bidden voor de hoogheid. En alle die in hoogheid gezeten zijn. Ik ken diverse christenen.

Die weigeren te bidden voor deze overheid. Zeg je als christenen het niet meer doen. Wie moet er het dan doen? Dan moet je niet verwachten dat er iets goeds uitkomt.

Maar het belangrijkste is. En dankt onder alles hebben we net gehoord in de tekst. Want dat is de wil van God in Christus Jezus voor ons.

Dat we de Heer Jezus kennen. Hij is de enige die onveranderlijk is. In hem hebben we vaste grond. Bij hem alleen zijn we veilig.

Ik had vorige week een soort avondsluiting. En toen hebben we het gehad over psalm 91 vers 4.

Ik zal het even opslaan. Ja, ik zei al. Ik weet niet wat er komt vanmorgen. Dus dan moet u maar niet vreemd opkijken. Dat er van alles en nog wat zou kunnen komen.

Want de Heer bepaalt het. Die ken jullie hard. Daar staat in psalm 91 vers 4. Met zijn vlerken beschermt hij u. En onder zijn vleugels vindt hij een toevlucht.

En toen heb ik naar voren gebracht dat de Heer Jezus een Jood is. Ook nu. Hij is als een Jood geboren. En hij ging ten hemel in een verheerlijk lichaam.

Maar wel als een Jood. En we hebben die hemelse Jood. Zijn knalleerbied. Die hoge priester is. Die voor ons bidt. En hoe doet hij dat?

Met zijn gebedsmantel om. En ik heb die weleens gezegd. De vier hoeken van die gebedsmantel. Worden vleugels genoemd.

De vier hoeken van die gebedsmantel. Vleugels genoemd. En wanneer die bidt. Dan doet hij zijn gebedsmantel om. En wat doet hij dan?

Dan trekt hij u. Jou. Onder die gebedsmantel. Drukt hij je stijf tegen je aan. En die vleugels van zijn gebedsmantel.

Zijn om ons heen. Hij wil ons helemaal voor zichzelf hebben. En zult u dat niet vergeten in deze tijd. De heer Jezus de hemelse hoge priester.

Wil ons geheel voor zichzelf hebben. Onder zijn vleugels vinden wij een toevlucht. Een bescherming. En wat kan ons dan gebeuren? Ja, je kan coronavirus krijgen.

Je kan in het ziekenhuis terechtkomen. Wat kan zomaar gebeuren? Wat kan ons dan gebeuren? Onder zijn vleugels vinden wij een toevlucht. Hij is de onveranderlijke.

Hij wil ons voor zichzelf hebben. Daarom in deze tijd. Wat kunnen wij het verschil laten zien in de wereld.

Want gij geheel anders. Gij hebt Christus leren kennen. De gekruisigde. De opgestane. Verheerlijk de Heer. Dat kunnen we laten zien. Heel nadrukkelijk.

Dat de mensen kunnen zien. In wie wij ons vertrouwen stellen. En dan willen we alleen maar op hem gaan lijken. En dan kunnen we zoveel danken.

Voor zoveel zegen die hij gegeven heeft. Goed, we gaan naar de rivier. De rivier van Gods genade, zegen en vrede. En we worden vanmorgen bij de hand genomen.

En net zoals in Zegiel. Wij gaan zo'n 1111, zo'n 470 meter. Gaan wij mee langs dat stroompje wat uit Gods heiligdom komt.

En dan staat er. Het water rijdt tot aan de enkels. Tot aan de enkels. En vanmorgen zegt de Heer tegen de wankelmoedigen.

De twijfelaars. Die het allemaal niet zo zeker weten. Stap eens in die rivier van Gods zegen, genade en vrede.

Durf het eens. Misschien hebt u watervrees. Bent u niet zo gewend om in de rivier van Gods genade te stappen. Het lijkt zo onzeker.

Stap er nou eens in. Tot je enkels. Tot de wankelmoedigen. En dan komt er ineens zomaar een Bijbelvers naar voren. Op de Salom 18. Salom 18. Die heb ik zo even opgezocht.

Want dan denk je van. Hij heeft toch stiekem zijn papieren bij zich. Maar dat is niet waar hoor. Daar staat. Salom 18 vers 37.

Voor degene de twijfelaars. De wankelmoedigen. Die het soms niet zo zien zitten. En daar staat er. Gij hebt mij ruimte gegeven voor mijn schreden.

En mijn enkels wankelden niet. En dan ga ik papessen terug in vers 30. Met u immers loop ik op een legerbende in.

En met mijn God spring ik over een muur. Tot de wankelmoedigen. In de rivier van Gods genade. Stap er maar in.

Hij zal zorgen dat je enkels niet zullen wankelen. Maar hij gaat verder. Hij neemt ons vanmorgen verder mee.

Weer duizend elk. Weer zo 470 meter. En dan komt het water tot aan de knieën. Dat is verder.

Dat zijn ook mensen die bang zijn. De Bijbel heeft het over knikkende knieën. En slappe handen. Mensen die het soms ook niet zien zitten.

Die ook niet weten hoe het verder moet. En inderdaad met knikkende knieën door het leven gaan. Angstig. Voor diegene geldt ook een Bijbelwoord.

Jezaaier 35. Dat heb ik ook zo even opgezocht. Dat het allemaal niet mee aan eerst dat zo in je hart krijgt. Jezaaier 35.

Vers 3. Voor diegene die dus bang zijn. Die het soms ook niet zien zitten. Ach, ze zijn misschien sterker dan die wankelmoedigen. De twijfelaars.

Maar toch ook een beetje bang. Dat staat dan voor diegene. Jezaaier 35. Vers 3. Sterkt de slappe handen. En verstevigt de knikkende knieën.

Zeg tot de verzaagden van hart. Tot de angstigen. Wees sterk. Vrees niet. Wees sterk. Vrees niet. Dat kunt u vast onthouden.

Wees sterk. Een opdracht. Vrees niet. En wij hoeven niet te vrezen. Om de eenvoudige reden. We hebben een Heer. Een verlosser.

En een Heer. Die voor ons bidt. En die heeft zijn geest gegeven in ons hart. Om ons tot de volle waarheid te leiden. In de Heer Jezus hebben we alles ontvangen.

Hij heeft het zonder probleem opgelost. Doet hij niet nog een keer. Dat heeft hij gedaan. Kleinde 2000 jaar geleden. En vanmorgen klinkt dan. Wees sterk.

Wees sterk. Vrees niet. We worden weer bij de hand genomen. En net zoals in Zegiel. Gaan we weer duizend el verder.

Langs die rivier van Gods genade, zegen en vrede. En daar staat in. Even kijken. Vers 4.

Tweede deel. Hij mat weer duizend el. En deed mij erdoor gaan. Het water rijkte tot aan de heupen. Tot een middel.

Nou zijn de heupen een beeld van kracht. Je zou kunnen zeggen. Dat zou ook onmacht kunnen zijn.

Nou misschien zijn hier christenen die denken in zichzelf toch wel sterk te zijn. Krachtig. Tot diegene zegt de Heer ervan. Om God je met de waarheid.

Ephesus 6. Om God je met de waarheid. En de waarheid is de Heer Jezus. Hij is degene die zegt. Ik ben de weg. De waarheid.

En het leven. Maar het wijst ook op onmacht. Je heupen. En wat kan je soms onmachtig voelen. Paulus ook. Die werd met vuisten geslagen door een engel.

Ja dat was een duistere engel. Had misschien te maken met migraine. Ik weet het niet. Maar hij werd in ieder geval geteisterd. Aangevallen. En hij bad God daarom.

Van drie maal. Ja wij zijn van die zeurpieten vaak. Wij bidden soms al veertig keer om hetzelfde onderwerp. Paulus deed het maar drie keer. Want toen wist hij het. Als de Heer het nou twee keer nog niet verhoord heeft.

En de derde keer ook niet. Dan wordt het vast niet verhoord. Nou als je zo bidt voor je kleinkinderen of voor je kinderen. Houd het maar vol hoor. Niet bij drie keer stoppen. Ga dan maar door.

Want er zijn gebedsverhoorlingen na veertig jaar. Veertig jaar bidden voor de één persoon. En die kwam tot de kering. Ik lees voor voor diegene.

Die daar staan met het water tot de heupen. De onmachtige. Degene die ja al zo lang gebeden hadden. En toch niet verhoord. Die een beetje ontmoedigd werden.

Dan staat er in 2 Korinther 12. Een prachtig gedeelte. Over diegene. Bij wie het water tot de heupen staat. En de Heer zegt. Ga door die rivier heen.

In je onmacht. En dan staat er. 2 Korinther 12 vers 9. En hij heeft tot mij gezegd. Mijn genade is u genoeg.

Want de kracht openbaar zich eerst ten volle in zwakheid. Zeer gaanen zal ik dus in zwakheden nog meer roemen. Opdat de kracht van Christus over mij komen.

Daarom heb ik een welbehagen in zwakheden. Smaatheden. Noodheden. Noden. Vervolgingen. Benauwenissen terwille van Christus.

Want als ik zwak ben. Dan ben ik machtig. En dan staan we dan voor jullie vier. Het water tot de heupen. En de Heer zegt vanmorgen tegen je.

Van ga daar nou doorheen. In de rivier van Gods genade. In je zwakheid komt Gods kracht openbaar. Als hij je toevertrouwt aan die genade van onze Heer.

Als je hem vertrouwt voor 100%. Dat je weet het loopt hem nooit uit de hand. En als hij dingen niet verhoort in ons gebed. Dan mag je weten.

Hij heeft een hoger plan. Zijn weg met ons leven is volmaakt. En wat is het heerlijk om toe te geven. Eerst met je enkels om door die godsrivier te lopen.

En dan met je knieën door die godsrivier te gaan. En dan met je heupen erin door die godsrivier te gaan. Hem te vertrouwen en te lopen. En dan worden we weer verder meegenomen.

Nog weer duizend elk. 470 meter. En we zien het al. Daar kunnen we niet meer doorheen.

Met eigen kracht en met inspanningen. Dat wordt zwemmen. Ja zegt u misschien. Ik kan helemaal niet zwemmen. Nou ik heb in de polder ooit wel zwemmen geleerd. Maar als ik zou moeten zwemmen.

Moet je niet naar me kijken hoe ik vooruit kom. Want dat wordt niks. En nou staan we voor jullie vier. Van godsgenade. En durven we het vanmorgen aan.

Alles los te laten van onszelf. En ons over te geven in de rivier van godsgenade. En de Heer zegt vanmorgen tegen ons. Zwemmen. Geef je over.

Aan die genade van God. Aan die vrede. Aan die rust. Die ik zal geven. Dat mag ik vanmorgen doorgeven. Die gods rivier van genade.

En als je dat durft. Als je je daarover geeft. Heren neem mij. Breek mij. Zend mij. Als dat gebed in je hart is. Dan wordt dat verhoord.

En dan geef je over. In die rivier van genade. En dan wordt het genade op genade. De ene genade volgt op de andere. En je gaat ontdekken hoe groot dat Heer Jezus is.

En dan spreekt Hij tot je hart. En dan kan je je verheugen. Ik eindig met een paar versen. Waar ik eigenlijk over had willen spreken vanmorgen.

Over het hart. En dat zijn zomer dreindig ik mee. Met toch nog eventjes wat voorbereid was. Een aantal versen. Het zijn een stuk of negen geloof ik.

Over het hart. Ze staan vlak bij elkaar. In spreuken. Spreuken 4 begin ik. Spreuken 4. Vanaf vers 20.

Die genade rivier heeft ook alles met ons hart te maken. De hartstijlheid. En dan staat er spreuken 4. vanaf vers 20. Mijn zoon.

Mijn dochter. Sla acht op mijn woorden. Neig uw oren tot mijn uitspraken. Laat ze niet wijken uit uw ogen. Bewaar ze diep in uw hart.

Want ze zijn leven voor wie ze vinden. genezing voor hun ganse lichaam. Behoed uw hart. Boven al wat u bewaren is. Want daaruit zijn de oorsprongen.

De uitgangen van het leven. Ik ga verder met spreuken 12 vers 25. Spreuken 12 vers 25. Kom er in het hart van de mens buigt het neder.

Maar een goed woord verblijt het. Ik ga verder met hoofdstuk 13 vers 12. Een langgerekt hopen maakt het hart ziek.

Maar een vervulde begeerte is een boom des levens. Ik ga verder met hoofdstuk 14 vers 13. Ook onder het lachen kan het hart pijn leiden.

En het einde der vreugde kan kommer zijn. Vers 30. Een zachtmoedig hart is leven voor het lichaam. Maar jaloersheid is vertering voor het gebeente.

Goed verder met hoofdstuk 15 vers 13. Een blij hart maakt het aangezicht vrolijk. Maar door hart en leed wordt de geest verslagen.

Het hart van de verstandige zoekt kennis. Maar de mond der zotte houdt zich met dwaasheid bezig. Uit hoofdstuk 17 vers 22.

Een vrolijk hart bevordert de genezing. Maar een verslagen hart doet het gebeente verdorren.

En dan hoofdstuk 18 vers 15. Het hart van de verstandige verwerft kennis. Het oor der wijzen zoekt kennis. En dan het slotvers vinden we in het Nieuwe Testament.

1 Thessalonicense 5. 1 Thessalonicense 5 vers 23. En hij, de God van de vrede, heilige u geheel en al.

En geheel uw geest, ziel en lichaam, mogen bij de komst van onze Heer Jezus Christus blijken in alle delen onberispelijk bewaard te zijn.

En nu worden we onberispelijk bewaard door te springen in die rivier van Gods genade, zegen en vrede.

En dan gaan we zwemmend verder, ons toevertrouwend aan die geweldige Heer Jezus Christus. Alle lof, eren en aanbidding zijn voor Hem.

Amen.