Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Wat maakt dat iemand geschikt is om een discipel van Jezus te worden?! Over die vraag wil ik wat nadenken vanmorgen. Wat ik ontzettend belangrijk vind, wat ik een mooi onderwerp vind en wat ik ook belangrijk vind om over te spreken.
En eigenlijk deze corona, de maatregelen die daar uit voort zijn gevloeid, die hebben mij in wezen weer, ja, hebben voor mij ook eigenlijk weer een deur geopend, zo zie ik het dan maar, om weer eens over dit onderwerp na te denken en over door te spreken.
En dat wil ik vanmorgen ook met jullie doen. En ik wil dat doen, eerst wil ik een gedeelte met jullie lezen in Lukas 5. Lukas 5 vanaf vers 27.
Ik heb hem niet op de biemen, maar... Lukas 5 vanaf vers 27. Tot en met vers 32.
Zal ik lezen. En hierna ging hij, dat is de Heer Jezus, weg. En hij zag een tollenaar van wie de naam Levi was in het tollenhuis zitten.
En hij zei tegen hem, volg mij. En hij stond op, liet alles achter en volgde hem. En Levi bereidde voor hem een grote maaltijd in zijn huis.
En er was een grote menigte van tollenaars en van anderen die met hen aanlagen. En hun schriftgeleerden en de fariseeën morden tegen zijn discipelen en zeiden, Waarom eet en drinkt u met tollenaars en zondaars?
Maar Jezus antwoordde en zei tegen hen, Wie gezond zijn, hebben geen dokter nodig, maar wie ziek zijn. Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen tot bekering te roepen, maar zondaars.
Tot zover. Ja, ik denk dat de maatregelen met corona één ding duidelijk hebben gemaakt. En dan spreek ik even in het algemeen.
Dit is niet specifiek naar de gemeente hier in Baarno, maar gewoon in het algemeen. Wat ik zie in gemeentes in Nederland, is dat wij heel goed zijn in het organiseren van dit soort samenkomsten.
Waarin we met een grote groep bij elkaar kunnen komen. Maar ik heb ook de indruk dat eigenlijk het zwaartepunt heel erg is komen te liggen op die zondagse bijeenkomst.
En dat dat in wezen het moment is, zeg maar, waar het allemaal moet gebeuren. Waarin we een goede preek moeten hebben, waarin we gevoed moeten worden.
Waarin we een paar mooie liederen met elkaar kunnen zingen. Waar het liefst ook nog een paar mooie ontmoetingen zijn na de dienst. Goeie gesprekken misschien. En het zou ook mooi zijn als we daarin ook nog mensen die helemaal niet bekend zijn met het evangelie, dat we dat daar ook nog bekend maken.
Dus het moet, even gechargeerd, maar het moet allemaal gebeuren op die zondagse bijeenkomst. Daar ligt zeg maar het zwaartepunt. En nu met al deze maatregelen dat niet meer mogelijk is, dan piept en kraakt het allemaal.
En moeten we oppassen dat we niet de verbinding met elkaar aan het verliezen zijn. En vandaar dat ik ook over dit onderwerp wil nadenken over discipleschap.
Want natuurlijk, ik hoop ook straks dat als de maatregelen voorbij zijn, dat we weer volop gelegenheid hebben om ook zondag bij elkaar te komen. En dat het hier weer helemaal vol zit.
Maar ik zou deze tijd ook juist willen gebruiken om datgene te versterken wat misschien wat onderontwikkeld is. En dan heb ik het over discipleschap.
En wat is voor mij discipleschap? Discipleschap voor mij is dat iemand, een persoon, de Heer Jezus volgt. En die op zijn beurt ook anderen helpt om de Heer Jezus te volgen.
Dat is heel eenvoudig eigenlijk. Iemand die de Heer Jezus volgt en die op zijn beurt ook anderen helpt om de Heer Jezus te volgen. En daarin investeert.
En dat kan heel eenvoudig. Het kan heel eenvoudig zijn dat jij als volgeling van de Heer Jezus investeert in één, twee, misschien drie anderen, doelbewust, om tijd met hen door te brengen, om met hen het woord te openen, bij elkaar te komen, in kleine verband, als vrienden, bij elkaar te komen, het woord te openen, met elkaar te bidden, elkaar rekenschap vragen, maar zo met elkaar optrekt.
En dat kan iemand zijn die misschien nog helemaal onbekend is met het geloof, maar die daar voor open staat. Maar het kan ook iemand zijn die misschien al wel een christen is en al een tijdje meegaat, maar die het ook nodig heeft om gevoed te worden.
En andersom natuurlijk, dat jij door diegene gevoed wordt. Maar zo bewust dus investeert in, laat het er twee zijn. En op een gegeven moment hen ook weer uitdaagt, wanneer je dat een tijd gedaan hebt, om dat ook weer te doen bij anderen.
Om ook weer te investeren in twee anderen. Dus zeg bijvoorbeeld na een jaar dat je met elkaar bent opgetrokken, intensief, ook met elkaar gedeeltes hebt behandeld in de Bijbel, en dan na een jaar uit elkaar gaan en elkaar uitdagen om het weer opnieuw bij anderen twee te doen.
Dat is voor mij discipleschap. En we hebben de laatste tijd denk ik wel veel gehoord over dat R-getal, het reproductiegetal.
En dat R-getal dat wordt gebruikt om uit te drukken hoe snel een virus zich verspreidt. Ik heb hier een plaatje, die staat op de dashboard van het RIVM.
En met een virus wil je natuurlijk dat dat R-getal zo laag mogelijk ligt. Dus een R van 0, dat betekent dat één persoon geen andere personen besmet. En een R van 1 betekent dat één persoon een andere persoon besmet.
En een R2 betekent dat dus één persoon twee andere personen besmet. En zo verder. Een tijdje geleden lag dat R-getal op 1,16. Dus dat betekent dat één persoon gemiddeld 1,16 andere personen besmet.
En inmiddels is dat nu ongeveer 0,90. Dus dat daalt gelukkig. En dat kan ik me goed voorstellen bij een virus. Dat het zo laag mogelijk moet zijn.
Maar als het gaat om discipleschap, dan zie ik graag dit getal zo hoog mogelijk. En dat wij juist ontzettend besmettelijk zijn.
En stel je voor dat... Nou, we zitten hier ongeveer met een mannetje of dertig. Als het goed is. Misschien iets meer. Maar we zitten hier met ongeveer dertig mannen. Dan stel je voor dat een ieder die hier zit, twee anderen uitdaagt en met hem de Heer Jezus zoekt en volgt.
En hem daarin bemoedigt en aanspoort. Dus dat zou dus betekenen dat als elke persoon hier dat zou doen. Dus dat dertig mensen, zestig andere mensen aanmoedigen.
Aansporen. Om de Heer Jezus te volgen. En zegt dat die zestig dat ook weer zouden doen. Je mag dromen hebben, toch? Die zouden ook weer zestig anderen.
Dan krijg je dus honderdtwintig. En dan krijg je tweehonderdveertig. En vierhonderdtachtig. En dan op een gegeven moment gaat het zo rap. Dan ben je de tel kwijt.
Dat is discipleschap. En dat is ook hoe het in de geschiedenis is gegaan. Heel eenvoudig. Niet met grote samenkomsten, maar gewoon eenvoudig.
Ja, die waren er ook. Maar ook gewoon eenvoudig getuigen in je eigen leven. En met een paar anderen optrekken. Vaak in een huiskamer. Bij elkaar komen.
En zo de Heer Jezus Christus volgen. En ook in mijn eigen leven mag ik dit doen. En het is zo ontzettend waardevol. Dat je intensief met elkaar optrekt.
Dat je een vriendschap met elkaar opbouwt. Wat heel vertrouwelijk is. En daarnaast is het mooie ook, is dat ook de maatregelen rondom corona. Dat helemaal niet kunnen dwarsbomen, zou ik willen zeggen.
Ik heb het zelfs via Skype doen we het op een gegeven moment. Als het niet anders kan. Als je niet met meer mensen bij elkaar mag komen. Maar ja, hier geloof ik in. En ik denk dat dit ook is hoe de gemeente, hoe de kerk verspreid is.
In de geschiedenis. Door gewoon te investeren in een paar mensen. Zoals Paulus ook zegt. Volg mij na zoals ik Christus navolg. Dat. Volg mij na zoals ik Christus navolg.
Maar hoe weet je nou wie geschikt is om een discipel te zijn van de Heer Jezus? Hoe bepaal je dat nou? En we lazen hier net over Levi.
Oké, nagaan. We lazen hier net over Levi. En over hoe hij geroepen wordt. En we weten in Matthäus 9 dat Levi dezelfde persoon is als Matthäus.
En hier wordt dat niet eens gezegd dat dat Matthäus is. Kennelijk omdat de eerste lezers, de ontvangers van dit evangelie dat gewoon wel wisten.
Dat hij op een gegeven moment Matthäus is gaan heten. Maar in de andere evangelie in Matthäus lezen we dat bijvoorbeeld. En dat is dus dezelfde persoon. Levi en Matthäus. En Matthäus is ook degene die het evangelie van Matthäus heeft geschreven.
En we lezen hier dat hij in een tollhuis zit. En dat hij een tollenaar is. Nou een tollenaar, dat weet u misschien, dat was iemand die had nou niet bepaald een aanzienlijke positie binnen de maatschappij.
En dan druk ik mij zacht uit. Dat was iemand die eigenlijk onder een hoedje speelde met de Romeinen. Er moesten belastingen geheven worden.
En de Romeinen die gaven dat gewoon aan de persoon die daar het meeste inspanning in zou bieden. En die het ook het meeste zou opleveren voor de Romeinen.
Dus daar was misschien wel wat concurrentie. Maar die tollenaar die kon dan belastingen heffen. Vanuit zo'n tollhuis. En de toegang kregen die mensen daar dan om verder te gaan. Om verder te reizen.
Maar die kon ook zijn eigen marge erop zetten. En die marge die was natuurlijk voor hem. En wat die marge was, dat moest die tollenaar zelf maar uitvogelen. Dus er waren tollenaars die dat behoorlijk lieten oplopen.
En Johannes de Doper die zegt daar ook van, vraag niet meer dan wat je zou moeten vragen. Ga niet belachelijk hoge prijzen vragen. Belachelijk hoge belastingen heffen.
Dus dat is in wezen wat een tollenaar deed. En daardoor werd hij ook verguist binnen de samenleving. Stond hij echt buiten de maatschappij. Had hij weinig vrienden.
Omdat hij natuurlijk altijd geld kwam halen. En een tollenaar is dus in wezen iemand die met de wet in de hand anderen lasten oplegt.
Belasting oplegt. Maar als je daar zo over nadenkt. Iemand die met de wet in de hand andere lasten oplegt.
Ja dan moet ik eigenlijk ook denken aan de fariseers. Want die hadden ook met de wet in de hand. Dat ze andere mensen lasten aan het opleggen waren.
En die lasten steeds meer aan het verzwaren waren. En tuurlijk zagen zij dat zelf niet zo. Maar dat kwam er wel op neer. Hou je hier aan. Hou je aan deze regels.
Aan deze geboden. Die zij ook nog vaak weer zelf eromheen verzinden. Rondom de wet. Die dat gingen verzwaren. En dan krijg je toegang tot de synagoge. Dan krijg je toegang tot.
Ja tot de maatschappij in wezen. Tot de sociale contacten. Dan word je geaccepteerd. Dus in wezen waren de fariseer de werkelijke tollenaars ook.
Maar zij zagen dat natuurlijk niet zo. En de belastingen zijn de laatste tijd. Ja wederom wat negatief in het nieuws geweest natuurlijk. Ik weet niet of u het een beetje gevolgd heeft.
Het fascineert mij toch wel. Die parlementaire enquêtecommissie. Rondom die toeslagen. Waarin je dus. Continu worden daar hoge ambtenaren.
En worden daar voor die commissie gezet. Directeuren-generaal. Secretarissen-generaal. Hoge ambtenaren. Van verschillende ministeries. Die hun verhaal moeten vertellen.
Moeten verantwoorden. Wat daar is fout gegaan. Waardoor zoveel mensen onterecht beschuldigd zijn als fraudeurs. Duizenden Nederlanders. En die enorme beslaglegging op hun leven hebben gekregen.
Gewoon hun auto van de weg is gehaald. Beslag op hun huis is gelegd. Die compleet beroofd zijn. Die helemaal failliet zijn. Door de overheid. En. Een van die ambtenaren.
Een oud-directeur van de Belastingdienst. Die zei ook van. Ja ik begrijp. De commissie is eigenlijk een beetje op zoek naar. Ja de. Het kwade brein zeg maar. Hierachter.
De zieke geest die dit. Heeft bedacht. Waardoor dit toch allemaal is gebeurd. Hij zei. Ja ik moet u. Ja toch een beetje teleurstellen. Want. Het is niet alleen de Belastingdienst. Het is het hele systeem.
Het is. Het begint al in de kamer. Tot allerlei ministeries. Is er een systeem ontstaan. Waarin we eigenlijk de weg niet meer terug weten. Waarin we zo vast zitten.
Waarin mensen slachtoffer worden. Van een systeem. En dan kunnen ze roepen en schreeuwen. Maar ze zitten erin vast. En ze komen er niet meer uit. En we weten eigenlijk zelf ook niet.
Hoe we hier uit moeten komen. En hoe we dit moeten oplossen. Want het is niet. Eén persoon. Het is niet één afdeling. Nee. Het zit overal doorheen.
Het is een heel systeem. Wat steeds groter wordt. Wat een moloch wordt in wezen. Waarin mensen gevangen zitten. En waarin we eigenlijk niet meer weten. Hoe we die knoop moeten ontwarmen.
En ik vind dat illustratief. Voor. Wat de wet is. Wat de wet doet. Dat wordt steeds complexer. En steeds moeilijker.
En zwaarder. En dat drukt op mensen. En dat zien we dan hier. Bij de belastingen. Maar dat zien we ook in religie. Waarin in wezen wordt gezegd.
Los deze schuld in. En dan. Word je gerechtvaardigd. Het doet dit. En dan zit het goed met jou. Volg deze stappen.
En dan. Heb je toegang tot. Een god. Dat is in wezen wat religie is. Maar niet alleen religie hoor. Ik zie dat ook in de hele zelfhulp industrie.
Wat een enorme vlucht heeft genomen. In Nederland. Het schijnt in 20 jaar tijd. Het aantal zelfhulpcoaches. Is zeg maar vertienvoudigd. Gezicht.
Van 400 naar over de 4000. Zelfhulpcoaches in Nederland. Maar. Geen kritiek. Misschien zitten hier zelfhulpcoaches. Dus het is goed om mensen te willen helpen.
Maar. Wat ik daarin vaak zie. In die boekjes. Is van. Ja. Doe dit. En dan. Ja. Komt het goed met je. Dan word je verlost.
Dus dat is in wezen wat religie doet. Dat is wat de wet doet. Is waarin mensen eigenlijk. Zelf. Zich moeten. Uit het moeras moeten trekken.
En dan zegt Jezus. Die zegt van. Ja maar. Ik ben niet gekomen om. Mensen die. Daar goed in zijn. Om die te helpen. Maar ik ben gekomen om.
Zieken. Zij te genezen. De mensen die een dokter. Nodig hebben. Ik ben geroepen. Gekomen om. Niet rechtvaardigen. Tot bekering te roepen. Maar zondaars.
En in. In. In. Lukas zien we dat niet. Maar in. In Matthäus. Zien we ook. Dat Jezus. Een verwijzing maakt. Naar. Hosea 6. Waarin hij zegt van.
Tegen de fariseeërs ook van. Leer toch. Wat het betekent. Dat ik. Vreugde vind. In goede tierenheid. En niet. In offer. Dat ik vreugde vind.
In kennis van God. Meer dan. In brandoffers. Met andere woorden. Het is niet. Jij moet die dingen doen. En dan ben je rechtvaardig.
Los deze schuld in. En dan is er toegang. Nee maar. Wandel in liefde. Met je naaste. En in nederigheid.
Met je God. En heb liefde voor elkaar. En wandel met de Heere God. En ken hem. Betrek hem. En er was.
Het verschil natuurlijk. Tussen een fariseer en een tollenaar. Is natuurlijk die maatschappelijke positie. Want waar een fariseer. Of een tollenaar. Helemaal verguist werd. En aan de buitenkant stond.
Van de samenleving. Daar. Was een fariseer. Of ja. Die werd hoog aangezien. Daar werd tegen opgekeken. Dat was iemand van aanzien.
Maar dat was een nog belangrijk verschil. Tussen een fariseer en een tollenaar. En dat is dat een tollenaar. In ieder geval hier Levi. Maar ik heb de indruk. Nog veel meer tollenaars.
Zich ook beseften. Dat zij vast zaten. Dat zij in een systeem zaten. Waarin zij anderen belasten. Waar ze zelf in een tolhuis opgesloten zaten.
Waar ze niet uit konden komen. Dat besef hadden zij. En de fariseers die dachten dat ze ontzettend goed bezig waren. Die vonden zichzelf het voorbeeld.
De norm. Terwijl een fariseer of een tollenaar. Zoals Levi hier. Besefte van ja. Nee. Ik zit vast. Mij komt er niet uit. Maar ik weet dat ik vast zit. En ik weet dat het niet goed is.
En we zien in de evangelie van Lucas zien we dat Jezus drie keer aangesproken wordt op dit punt. Door fariseer. Van wat doet u toch met tollenaars en zondaars.
Het is ook opvallend hè. Dat woord tollenaar en zondaar is eigenlijk een soort staande uitdrukking in de Bijbel. Moet je maar eens opletten. Ik denk dat tientallen keren dat je tollenaar en zondaar in één zin vindt.
Het is tollenaars en zondaars. Zondaars en tollenaars. Die worden in één adem continu met elkaar genoemd. En drie keer lezen we dan in Lucas dat de Heer Jezus daarop aan wordt gesproken.
Van wat doet u toch met die zondaars en die tollenaars. En dat lezen we net, wat we net gelazen hebben in Lucas 5 bij Levi. We lezen dat later in Lucas 7 bij Simon de fariseer.
En misschien kent u dat verhaal. Dan is Simon een fariseer en de Heer Jezus wordt bij hem uitgenodigd voor een maaltijd. En dan komt er een vrouw binnen. En die vrouw die begint de voeten van de Heer Jezus nat te maken met haar tranen.
Die begint ze af te drogen met haar haren en haar voeten te zalven. Of zijn voeten te zalven van de Heer Jezus. En dan wordt er ook gezegd van, maar zij is een zondares.
Staat er ook letterlijk, zij is een zondares. De Heer moest eens weten wat die vrouw allemaal wel niet gedaan heeft. Zij is een zondares. Waarom laat u dat toe? Waarom stuurt u die vrouw niet weg?
En later, als de Heer Jezus onderwijs geeft, dan doet u dat ook naar tollenaars en zondaars. En dan zeggen de fariseer ook weer van, waarom geeft u die mensen onderwijs?
Waarom laat u hen zo dicht bij u komen? Dat ze met u kunnen optrekken. En elke keer gebruikt Jezus een beeld. Een gelijkenis.
We lazen het net over de dokter. De dokter die zieken geneest. En bij Simon de fariseer, dan spreekt hij over, Simon, wie houdt er meer van?
De Heer, zeg maar. Als er een schuldijzer is die iemand vijftig kwijtscheldt, of een schuldijzer scheldt iemand honderd kwijt. Wie zal dan meer dankbaar zijn? Dus dan gebruikt de Heer Jezus het beeld van de schuldijzer.
En als die tollenaars luisteren, en er weer wordt gezegd van, wat doet u toch met die tollenaars en die zondaars? Dan gebruikt hij het beeld van de herder. Die zoekt wat verloren is.
Of de vrouw. Die haar hele huis doorgaat. Op zoek naar die verloren penning. Om dat terug te brengen. En in wezen geeft hij daar een diagnose van de mens.
Wie de mens is. Waar hij in gevangen kan zitten. Dat hij aan de ene kant, dat hij dus ziek is. En een dokter nodig heeft. Dat hij een onoverkomelijke schuld heeft openstaan.
Die hij zelf niet kan inlossen. En dat hij verloren is. Dat hij de weg kwijt is. En dat hij gevonden moet worden. Dat is in wezen de diagnose van de mens.
Het is een weinig verheffende gedachte, denk ik. Zoals de mens graag naar zichzelf kijkt. Dat je een zonder bent. Dat je vast zit in de schulden. En dat je de weg kwijt bent.
Maar het evangelie is goed nieuws. En we mogen misschien... De mens is misschien een grotere zonder dan hij denkt.
Maar God houdt ook meer van ons dan we misschien durven te dromen. Want hij is die herder. Hij is die dokter. Hij is die schuldeiser die ons de schuld kwijtschelt.
En die naar ons omziet. En vaak als ik dan met ongelovigen praat. Dan is dit meestal het punt waar het schuurt.
En waar het op stuk loopt. Is dat mensen dan zeggen van... Ja, maar ik geloof dat ik het zelf moet doen. Dat ik het zelf kan.
En dat het goede in mij zit. En dat ik zelf in staat ben om mij te verlossen. Om, ja, rechtvaardiging te bereiken.
En ze gebruiken niet dat soort woorden natuurlijk. Maar daar is waar het op neerkomt. Om, ja, zaligheid te ontvangen. Maar ik moet dat zelf doen.
In wezen zeggen ze van... Ja, ik kom zelf wel uit dat tolhuis. Dat lukt mij wel. Ik kom daar wel uit dat systeem. Maar daarin is het evangelie echt uniek.
Dat ze zeggen van... Nee, jij kan het niet zelf doen. Maar je hoeft het ook niet zelf te doen. En voor mij is dat ongelooflijk bevrijdend. Dat wij het niet zelf kunnen, maar ook niet zelf hoeven te doen.
En dat de Heer Jezus die dokter is. En dat hij die herder is die ons zoekt. En ons thuis wil halen. En Levi besefte dat ook.
En die gaat de Heer Jezus achterna. En dan staat er zo mooi in vers 28. Nadat de Heer Jezus tegen hem heeft gezegd... Volg mij. Dan staat er...
En hij stond op. Liet alles achter. En volgde hem. Hij stond op. Liet alles achter. En volgde hem.
Dat is wedergeboorte. Hij stond op. In een nieuw leven. Hij liet het oude achter zich. En hij volgde de Heer Jezus. En dat is ook wat discipleschap is.
De Heer Jezus volgen. Opstaan. Het oude achterlaten. En hem volgen. En de vraag... Wat maakt iemand geschikt om een disciple te zijn?
Is... Het antwoord is denk ik... Ben je bereid? Dat is waar het om gaat. Ben je bereid om hem te volgen?
Ben je bereid om het oude achter te laten? Ben je bereid om je te laten vinden? Om je de schuld kwijt te laten schelden? Om genezen te worden door de Heer Jezus Christus.
Het hangt niet af van onze sociale positie. Onze intelligentie. Of we competent zijn. Nee. De vraag is allereerst. Ben je bereid? Ben je bereid om hem te volgen?
Dus wat maakt iemand geschikt om een disciple te zijn? Of hij bereid is. En zo ging Levi, Matthäus...
Dus van dat tolhuis naar Gods huis. Hij ging van het huis van belasting... Van schuld...
Naar een huis van vergeving. Ja, en dat was waarschijnlijk zijn eigen huis waar hij naartoe ging. Maar de Heer Jezus was daar. Die stond in het midden.
En dat maakt het voor mij het huis van God. Dat is niet een gebouw van... De gemeente is een gebouw. Nee. De gemeente is daar waar de Heer Jezus Christus centraal staat.
En waar twee of drie vergaderd zijn. Daar is hij in ons midden. En zo ging Levi dus van het tolhuis naar een godshuis. Waar hij geen lasten meer oplegde.
Maar waar vergeving was. Waar hij een maaltijd kon houden. Met zijn vrienden. Waar hij kon aanliggen. Waar er dus gemeenschap is. Waar het leven met elkaar gevierd wordt.
En waar men mag aanliggen. Dus waar men in de rust kan komen. Omdat Levi nu iemand volgde. Die ook geen lasten oplegde. Maar die mensen vergaf.
En zijn naam Matthäus. Dat betekent. Jehovah heeft gegeven.
Of gegeven door Jehovah. Gegeven door de Heer. Dat is toch mooi. Iemand die voorheen eiste. En dingen afpakte van mensen.
Is nu een gift van de Heer. Is nu een gever. En het eerste wat hij doet. Is mensen verzamelen. Rondom de Heer Jezus. Mensen uitnodigen. Voor een maaltijd.
Waar de Heer Jezus is. Ja. Dat is gemeente. Dat is in wezen wat hier wordt uitgebeeld. De gemeente. Een huis waar zondaars en tollenaars zijn.
Waar we beseffen. Dat we. Van onszelf vast zitten in een systeem. Waar. Misschien dingen van ons worden geëist. Of waarin wij dingen van mensen hebben geëist.
Of van onszelf hebben geëist. Maar waar we mogen weten. Dat we rust vinden bij de Heer Jezus. En hij ons bevrijdt. En hij ons vindt en geneest. En ik heb dat hier voor mij ook al eens een keer eerder.
Citaat van voor mij Tim Keller is het. Die zegt van. De gemeente is niet een museum voor heiligen. Maar een ziekenhuis voor zondaar. Waar we genezing mogen ontvangen.
En mijn gebed is ook echt dat de gemeente hier in Baren. Waar mensen welkom zijn. Waar mensen welkom zijn. Gasvrij worden ontvangen. En waar ze geaccepteerd worden.
En laat ik afsluiten met een vraag. Allereerst. Ja in welk huis bevind jij je? Bevind je je in het tolhuis?
Waar je van jezelf misschien een heleboel dingen eist. Waar andere mensen van jou eisen. Waar je een schuld als het ware moet inlossen. Om gerechtvaardig te worden. Om geaccepteerd te worden.
De Heer Jezus die roept je eruit. En die zegt volg mij. Hij wil je roepen aan zijn tafel. Waar gemeenschap is. Waar je in de rust kan komen.
Waar vergeving is. Hij nodigt je daartoe uit. En als je in dat huis bent. In dat huis van de Heer Jezus.
En met hem aan mag liggen. En deel hebt aan zijn tafel. Wie zou jij dan willen uitnodigen? Wie zou jij willen uitnodigen in jouw leven? Twee mensen misschien.
In wie jij mag investeren. Die jij bij de Heer Jezus mag brengen. Zullen we daarvoor bidden? Ja trouwe Vader.
Heer Jezus. We danken u dat u ons verlost heeft uit dat tolhuis. Dat u ons in de vrijheid heeft gezet. Dat we uit genade mogen leven. Heer dat we niet moeten voldoen aan voorschriften of regels.
Om door u geaccepteerd te worden. Heer maar dat u onze wonder verbindt. Dat u ons geneest. En dat u ons terugbrengt. Heer dank u voor die genade.
Heer en als er vanmorgen misschien mensen zijn. Die hier zijn of die kijken. Heer die. Voor zichzelf beseffen dat ze nog vast zitten in dat tolhuis heer.
Dan is mijn gebed heer dat ze eruit komen. Dat ze u achterna gaan. Dat ze u zullen volgen. Heer en. Wilt u als wij al met u aan tafel mogen liggen.
Een deel hebben aan dat nieuwe verbond. Wilt u ons dan. Helpen heer. Een inzicht geven. Wie wij mogen uitnodigen. Met wie wij.
Dat evangelie mogen delen. Misschien aan de hand van dat kruisje waar. André vanmorgen over vertelde. Ja heer. Wilt u ons die namen zo op het hart geven. En geef heer dat wij een.
Een ja. Een open plek zijn. Waar vergeving is. Waar genade is. Waar liefde is. Heer zo bid ik dat.
Uitgenade door u zo. Amen.