Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Prachtige liederen die we net gehoord hebben, waar we in ons hart mee gezongen hebben, die ook zo getroffen en bemoedigd.
Een maand geweest en ik kent de mensen daar en nu is daar een verschrikkelijke oorlog aan de gang en een vreselijke genocide. En je krijgt gaast geen berichten meer door, want alles is afgesloten.
En dat hoor je dan steeds via de radio, dat het steeds slechter en slechter wordt. En ik weet van een groot militaire kamp dat er vlakbij is waar verschrikkelijk geschoten wordt. En dan bangt het je.
En toen kregen we een geweldige bemoediging uit het woord van God. Want Jeremia, die was op een gegeven moment ook zo ontzettend bang. Die zat ook in een verschrikkelijke situatie, zijn leven werd bedreigd.
En toen riep hij het uit naar God. En toen zei God tegen hem, Jeremia, als je je nou in een bos verstopt met allemaal wilde dieren, denk je dat je daar dan veiliger bent?
En zei hij, ik zorg voor jou. Jeremia had het heel moeilijk, want hij moest elke keer een boodschap brengen waar niemand naar wilde luisteren.
En allemaal mensen hadden moordplannen om hem uit de weg te ruimen. En om dan in zo'n situatie echt te blijven vertrouwen, maar God blijft trouw. God zorgt voor mij. En dat zegt God dan tegen Jeremia.
En daar werden wij allebei zo door bemoedigd dat we dachten, ja, God kan daar zijn engelenwacht stellen. Nu de soldaten die normaal haar beschermen, allemaal weggegaan zijn. En ze helemaal alleen met die jonge kinderen en baby's en alles daar zich verstopt heeft in een aantal huisjes verder op het land.
Ja, dan denk je, ja, hoe moet dat allemaal? Maar God is erbij. En dat heeft ons getroost. En die liederen, die gingen ook over de trouw van God. Dat God trouw houdt aan degene die van hem zijn.
En dat is heerlijk. En dat mogen wij ook weten. In al de moeilijkheden weten we, God is te getrouwen. Vanmorgen wil ik met u nadenken over twee kleine bijbelgedeelten.
En de titel die ik zou willen meegeven over het thema, dat is geroepen tot gemeenschap met de Allerhoogste. En dat gaan we samen lezen eerst uit de eerste Korinthebrief, twee versen.
1 Korinthe 1, vers 8 en vers 9. 1 Korinthe 1, vers 8.
Daar staat, God zal u ook bevestigen tot het einde toe, zodat u onberispelijk zult zijn op de dag van onze Heer Jezus Christus.
God is getrouw door wie u geroepen bent tot de gemeenschap van zijn Zoon Jezus Christus, onze Heer.
Dat is het eerste vers wat we lezen en dan lezen we uit de eerste Johannesbrief, weer het eerste hoofdstuk. De eerste Johannesbrief. En dan lezen we vanaf vers 1.
Tot en met het eerste vers van hoofdstuk 2. Wat er was vanaf het begin, wat wij gehoord hebben, wat wij gezien hebben met onze ogen, wat wij aanschouwd hebben en onze handen getast hebben van het woord des levens.
Want het leven is geopenbaard en wij hebben het gezien. En wij getuigen en verkondigen u het eeuwige leven dat bij de Vader was en aan ons is geopenbaard.
Wat wij gezien en gehoord hebben, verkondigen wij u, opdat ook u gemeenschap met ons hebt. En deze gemeenschap van ons is er ook met de Vader en met zijn Zoon Jezus Christus.
En deze dingen schrijven wij u opdat uw blijdschap volkomen wordt. En dit is de boodschap die wij van hem gehoord hebben en aan u verkondigen, dat God licht is en dat in hem in het geheel geen duisternis is.
Als wij zeggen dat wij gemeenschap met hem hebben en toch in de duisternis wandelen, liegen wij en doen de waarheid niet. Maar als we in het licht wandelen, zoals hij in het licht is, hebben we gemeenschap met elkaar en het bloed van Jezus Christus, zijn Zoon, reinigt ons van alle zonden.
Als we zeggen dat we geen zonden hebben, misleiden we onszelf en is de waarheid niet in ons. Als we onze zonden beleiden, hij is getrouw en rechtvaardig om ons de zonden te vergeven en ons te reinigen van alle ongerechtigheid.
Als wij zeggen dat we niet gezondigd hebben, maken wij hem tot een leugenaar en is zijn woord niet in ons. Mijn lieve kinderen, ik schrijf u deze dingen opdat u niet zondigt.
En als iemand gezondigd heeft, we hebben een voorspraak bij de Vader, Jezus Christus, de rechtvaardige. En hij is een verzoening voor onze zonden.
En niet alleen voor de onze, maar voor die van de hele wereld. Heel onze verlossing heeft als fundament, als grondslag, dat we geroepen zijn tot gemeenschap met de Vader en met zijn Zoon, Jezus Christus.
Wat zou de belossing betekenen als de Vader geen gemeenschap zou hebben met zijn kinderen? Wat is eigenlijk dat woord gemeenschap?
Wat verstaan we daaronder? Nou, jullie kennen het allemaal wel een beetje. Iets wat je gemeenschappelijk hebt. Heel mooi wordt dat uitgedrukt in de term die wij vaak gebruiken bij het huwelijk.
Dan zeggen wij, die man en die vrouw trouwen in gemeenschap van goederen. Dat betekent, ze hebben alles gemeenschappelijk. Als je trouwt in gemeenschap van goederen, betekent dat huwelijk eigenlijk, je bent niet meer individueel, maar je bent samen.
Je hebt alles samen. Je huis heb je samen, je spullen heb je samen. Maar samen krijg je je kinderen, alles doe je samen. Het is afschuwelijk als dat samen van elkaar moet worden losgetrokken.
We zien dat nou weleens een keer in een scheiding, hoe verschrikkelijke pijnlijke situaties daar dan ontstaan. Nee, als je trouwt, dan ga je ervan uit. Ik ben er voor haar en zij is er voor mij.
En wij hebben samen alles gemeenschappelijk. Dat is het prachtige van het huwelijk. En dat betekent eigenlijk dat als we gemeenschap met de Heer Jezus hebben, begrijpt u wat ik bedoel?
Dan hebben we met hem alles gemeenschappelijk. En als je daar eens even over doordenkt, wat dat betekent. Want kijk, als je in een huwelijk stapt, dan heb je nog dat je die brengt wat in en die brengt wat in.
Tegenwoordig als ze allebei werken, brengen ze allebei hun inkomen in op één bankrekening samen. Maar wat brengen wij in? Bij Jezus?
Niets. Alle rijkdom komt van hem. Wij zijn op het geestelijke gebied dood. Hij moet ons leven maken. En hij laat ons gemeenschap krijgen met al de rijkdom van de hemel.
Hoe meer je daarover nadenkt, hoe blijer je wordt. Dat je denkt, het is ongelooflijk. Het is bijna niet te vatten. Maar het is zo rijk. Het werkelijk geluk in een huisgezin bijvoorbeeld, bestaat in gemeenschap hebben met elkaar.
Het in liefde met elkaar mogen omgaan. Oog en oor hebben voor elkaar. Elkaar steunen en helpen. Wat kan nou zo'n gemeenschap kapot maken?
Een onvriendelijk woord. Een gedachteloze daad. Ze doen andere pijn. Ook als je geen aandacht schenkt aan elkaar.
Maakt het ook kapot. Dan kan het worden dat je langs elkaar heen leeft. En dan is de gemeenschap verbroken. Maar hoe komt nou die gemeenschap tussen God, de Vader en de verloren mensen, mensen zoals wij van natuur zijn, tot stand?
Dat kan natuurlijk alleen maar als dat wat ons scheidt, wat ons onmogelijk maakt om die gemeenschap te hebben. Omdat het een heilige God is.
Onze zuster heeft het net vanmorgen zo duidelijk gezegd. God is een heilig God. En toen zei ze, je kan eigenlijk alleen maar met die heilige God contact hebben als je in ootmoed wilt doen wat hij zegt.
Als je met hem wilt wandelen. Nou, er moet eerst dus iets weggenomen wat tussen God en ons instaat. En dat is de zonde. Dat is het kwaad.
Dat is het egoïsme. Dat is onze zelfzucht. En daarvoor ging de Heer Jezus aan het kruis. In onze plaats. Werd hij tot zonde gemaakt.
Onze zonde op hem. Zodat hij door die zonde te dragen. De Heer als zonderloze.
De straf droeg. Die jij en ik de vrede aanbrengen. Die maken dat wij vrijuit gaan. Heel terecht is het dat de brandende toren van God kwam op hem.
Dan hoeft hij niet meer op ons te komen. We hebben het net in die tekst van de kinderen. Die ons verlost van de komende toren. En dan wil ik een paar dingen aan u voorleggen.
Jezus werd gestraft. Zodat jij vergeving kon ontvangen. Jezus werd verwond. Zodat jij genezen kon worden.
Jezus werd tot zonde gemaakt. Zodat jij zijn rechtvaardigheid kon ontvangen. Jezus stierf jouw dood.
Zodat jij zijn leven kunt delen. Jezus werd tot een vloek gemaakt. Zodat jij de zegen kan ontvangen. Jezus doorstond jouw armoede.
Zodat jij mag delen in zijn rijkdom. In zijn overvloed. Jezus droeg jouw schande. Zodat jij deel mag krijgen aan zijn heerlijkheid.
Jezus onderging afwijzing. Zodat jij aanvaard kon worden. Jezus.
Met hem. Met jouw oude natuur. Jouw ik gekruisigd. Zodat jij de nieuwe mens aan kunt doen.
Is het niet wonderbaarlijk. Is het niet heerlijk. Dat hij dat wilde doen. Om jouw eeuwig leven te schenken. Hier in de Johannesbrief.
Begint het met de woorden. Wat er was vanaf het begin. Het begin betekent niet alleen maar iets van tijd. Maar betekent ook.
Het wezenlijke. Dat waar het om gaat. Johannes noemt dat. Het leven. Ja het eeuwige leven. Het leven dat wezenlijk is.
Wat echt is. Wat stand houdt. En dan vertelt hij. Hoe zij de apostelen. Dat leven hebben leren kennen. En dan moet je eens kijken wat hij zegt.
Wat wij ervan gehoord hebben. Als het ware met hun oren. Wat wij gezien hebben. Met onze ogen. Wat wij met onze handen hebben getast.
Met heel hun wezen. Al hun zintuigen. Hebben ze dat leven leren kennen. En er deel aan gehad. En er deel aan gekregen. Zij waren oogentuigen.
Zij hebben gehoord. En gezien. En getast. Het leven dat uit de hemel gekomen was. In de vorm van de Heer Jezus. Het woord van God.
Dat tot mens geworden was. En nu zegt hij. Die verkondigen wij daarin jullie. Zodat jullie er ook deel aan hebben. En krijgen.
Door het geloof. En dan hebben we er samen deel aan. Een gemeenschappelijk deel aan hebben. En dat leven zegt hij. Is in de Vader. En in zijn Zoon Jezus Christus.
En nu hebben we door het geloof. In hem. Gemeenschap met elkaar. En bovenal met de Vader en met de Zoon. We hebben dus iets gemeenschappelijks.
Iets heerlijks. Het leven uit God. Deel gekregen aan de goddelijke natuur. En dat is de enige mogelijkheid.
Waarop we gemeenschap met God kunnen hebben. Want als wij niet volkomen gereinigd en geheiligd. Schoon gewassen waren. Hoe zouden we dan ooit met een heilig God kunnen.
Contact hebben. U weet wel toen. Dat volk Israël onderaan de berg stond. Mochten ze die berg niet eens aanraken. Want dan zouden ze sterven.
En wij. Wij zegt de Hebraïe brief. Zijn genade tot de berg Sinon. Tot het hemelse ziel. Tot een feestelijke en plechtelijke vergadering. Van eerstgeborenen.
En tot tienduizendtallen van engelen. Wij mogen zomaar tot de troon van God naden. En dan is het geen oordeelstroon. Maar een troon van genade. En daar kunnen we gemeenschap hebben.
Gemeenschap is niet verstandelijk. Maar het is geestelijk. Wanneer de gemeenschap met de Heer Jezus wordt verbroken.
Wordt voor een mens de Bijbel een gesloten boek. Dan leest hij hem niet meer. Want dan is die Bijbel als het ware een veroordeling voor hem. Maar daarom gaat Johannes direct verder met te zeggen wat heel belangrijk is.
Hij zegt God is licht. En in hem is helemaal geen duisternis. God is zuiver. Waarachtig.
Eerlijk. Goed. En duisternis is alles wat daar niet mee overheen komt. En dat heeft de Heer Jezus ons zelf laten weten. En het is heel belangrijk dat jullie het ook te horen krijgen.
Zegt Johannes. Jullie moeten het goed weten. Uit alles wat Jezus was en zei en deed. was het duidelijk dat hij en zijn vader volkomen licht en zuiver waren.
En daarom kunnen we hem volkomen vertrouwen. Zijn zijn beloften absoluut te vertrouwen. En daarop volgt dan dat het onmogelijk is in de duisternis te wandelen.
Het verkeerde te doen. En gemeenschap met hem te hebben. Dat betekent niet dat van zijn kant de gemeenschap wordt verbroken. Maar van onze kant.
Want zonde maakt altijd scheiding. Nooit van zijn kant. Alleen van onze kant. En daarom moeten we als we gezonderd hebben die zonde beleiden. Om de gemeenschap te herstellen.
In 1 Johannes 1 vers 9. Als we onze zonde beleiden. Hij is getrouw en rechtvaardig. Om ons de zonde te vergeven. En ons te reinigen van alle ongerechtigheid. Waarop grond waarvan vergeeft hij ons.
Als we tot hem komen. En onze zonde beleiden. Dat is op grond van het werk van de Heer Jezus Christus. Altijd is het het bloed van de Heer Jezus Christus dat ons reinigt.
Zijn kruisdood is voor ons de ingang tot het eeuwige. En het staat ook in 1 Johannes 2 vers 1.
Mijn lieve kinderen. Ik schrijf u deze dingen opdat u niet zondigt. En als iemand gezondigd heeft. We hebben een voorspraak bij de Vader. We hebben een pleitbezorgde. Jezus Christus de rechtvaardige.
We zongen vroeger wel een lied. En dat lied zei. Als de Satan maar wijst op mijn schuld. Zeg ik ja. Maar het is allemaal genageld aan het kruis. Het is zijn werk dat ons vrij pleit.
En daarom mogen we altijd weer pleiten op dat werk van de Heer Jezus. Het is zo begrijpelijk. Als je iets verkeerds gedaan hebt tegenover iemand anders.
Dan kan het toch alleen maar goedkomen als je tegenover die andere erkent dat je het verkeerd gedaan hebt. En dat je het goed maakt. Blijven in Jezus is volkomen onverenigbaar met zonden doen.
En blijven in Jezus dat geeft echte gemeenschap met hem. Blijf in mij zegt Jezus. En als we zeggen dat we in hem zijn en zondigen dan liegen we. Als we in hem zijn zondigen we hem eens niet.
Dus die twee dingen die passen niet bij elkaar. Dat kan onmogelijk. En juist dat blijven in hem in die echte gemeenschap. Zit eigenlijk het wezenlijke van ons christen zijn.
Blijf in mij zegt Jezus. Want zonder mij kun je niets doen. En dat is wat ons blijdschap en vreugde geeft. En vrede geeft. Als we met hem wandelen. Dat is wat ons gelukkig maakt.
Nu kan er iets vreselijks gebeuren. Johannes ziet dat gevaar. En hij zegt dat als je in de duisternis wandelt. En zegt dat je toch gemeenschap met hem hebt. Dan lig je.
Dat is heel erg. Mensen doen het soms alsof. En alsof is niet echt. Een zonde waar we bijvoorbeeld moeten denken is.
Wanneer je je bloed of zuster niet lief hebt. De Bijbel zegt bijvoorbeeld haat. In hoofdstuk 4,20 zegt Johannes. Als iemand zou zeggen. Ik heb God lief.
En er zou zijn broeder haten. Dan is hij een leugenaar. Daar heb je nou een voorbeeld. Van wat Johannes bedoelt. Maak het goed met je broeder.
Hij zegt. We doen dan de waarheid niet. De waarheid moet je niet alleen maar weten. Maar de waarheid moet je ook doen. Er in leven. En leven in de waarheid is onophoudelijk doen van de waarheid.
En dan vers 7. Maar als je in het licht wandelt. Zoals hij, onze Heer Jezus, in het licht is. Dan hebben we niet alleen gemeenschap met hem. Maar ook met elkaar. Dat is zo belangrijk.
Mensen die gemeenschap hebben met elkaar. Hebben iets gemeenschappelijks. Je gaat naar een samenkomst. Omdat je gemeenschappelijk de Heer Jezus lief hebt.
Een gemeenschap van mensen bestaat uit mensen die iets samen hebben. Als broeders en zusters hebben wij het leven uit God ontvangen. En dat hebben we gemeenschappelijk.
En dat functioneert zodra we samen in het licht wandelen. In het licht van God. En elkaar lief hebben. Wij mensen van onze menselijke natuur.
Hebben soms de een lief en de ander niet. Maar dat is niet bedoeld. Dat is de liefde van God niet. De liefde van God maakt geen onderscheid.
Hoe kun je iemand niet lief hebben die God wel lief heeft. En dan is het oog hebben voor elkaar. Voor elkaar zorgen. En dat is zeker in deze tijd heel urgent.
Voor gemeenschap moet je contact hebben met elkaar. En dat geldt net zo goed voor ons contact met God. Je deelt dingen met elkaar. Er is gesprek nodig.
Als je als man en mevrouw langs elkaar heen gaat leven. En er geen gesprek meer is. Dan is er eigenlijk geen echte gemeenschap. Je hebt dat contact nodig.
Daarom is ook het contact met God. Het bidden zo belangrijk. Spreken met de Vader. Hem de dingen voorleggen. Wat je bezighoudt. Maar ook wachten op wat hij te zeggen heeft.
Je vreugde met hem delen. Maar ook je verdriet. En dat contact is ook nodig tussen broeders en zusters onderling. Nu in deze tijd wordt dat contact enorm bemoeilijkt.
Zelfs tussen familieleden is het moeilijk geworden. Het vraagt de inventiviteit om contact te onderhouden. Maar gelukkig werkt onze telefoon nog.
En ook de post bezorgt nog. Het kan ook anders worden. Als we net gehoord hebben bij Karin. Waar alles stil ligt. Alles afgesloten is.
Samen bidden. Samen bijbelezen. Het kan nog in kleine groepen. Maar doe het alsjeblieft waar mogelijk is. Kijk naar elkaar om. Bid voor elkaar.
En bid met elkaar. In 1 Korinther 1 vers 8 en 9 lezen we over de trouw van God. En die trouw van God. Die blijft in elke omstandigheid.
Die trouw van God waardoor we geroepen zijn tot gemeenschap van zijn Zoon Jezus Christus onze Heer. God zal je bevestigen.
Dat betekent God zal je vasthouden. God laat je nooit los. Hij zal dat doen tot het einde toe. Zodat je onberispelijk zult zijn op de dag van de Heer Jezus Christus.
De dag van de Heer Jezus Christus. Daar kijken we wat gewoon naar uit. Die dag dat Hij ons komt halen. Zijn dag. En wat moet het zijn om Hem te ontmoeten.
In alle vreugde en blijdschap. En dan onberispelijk te zijn op de dag van Jezus Christus. Alleen zijn werk. Zijn genade. Hij heeft ons geheiligd en geheiligd.
Dat is dus de dag waarop Hij komt om ons te halen. En waar we zo verlangend naar uitzien. Als God zo trouw is. Hoe kun jij en ik dan net zo trouw zijn als Hij?
Dat kan alleen als die gemeenschap met zijn zoon. Waartoe we geroepen zijn. Blijven onderhouden. Dat betekent een biddend leven. Een contact met Hem in elke situatie.
Ik had laatst iemand. Die heeft een enorm heftig iets meegemaakt. En die vertelde mij toen daar in die heftigheid.
Mijn man tot geloof kwam. En wij samen de tijd hebben doorgebracht met elkaar. Is onze liefde tot elkaar zo anders geworden.
Want we lazen met elkaar. We baden met elkaar. We waren vol van de Heer. En nu is Hij naar huis gegaan. En dan moet ik alleen verder.
En ik moet weer in het werk. En ik vind het zo moeilijk te combineren. Het was als het ware de hemel op aarde. Dat kunt u zich misschien nauwelijks voorstellen. Hoe iemand in een situatie van een stervende man zoiets kan beleven.
Maar ze zegt. Nu verlang ik er nou zo na. Dat ik ook dat contact met God onderhoud. In de situatie van elke dag. En ze moet werken in een ziekenhuis.
En dat is heel hectisch. En in die situatie. En contact houden met de Heer Jezus. Dat willen ze leren. Wilt u dat ook?
Onderhoudt u ook dat contact met Jezus in elke situatie? Zo belangrijk. Dat is altijd. Biddend. De leiding. En dan zijn bewaring ervaren.
En zijn leiding opvolgen. In volkomen afhankelijkheid. Dat is de praktische gemeenschap hebben. Met de allerhoogste. En dan heb je vrede en blijdschap in je hart.
En als je alleen maar kijkt naar de omstandigheden. Dan word je treurig. Als je alleen maar kijkt naar jezelf. Verlies je de moed. Maar als je kijkt naar Hem.
En bedenkt de dingen die boven zijn. Waar Hij is. Waar je vrede in je hart. En je verblijt je in Hem. En je ziet het licht. Omdat je zelf in het licht bent van zijn genade.
Dat houdt ons op de been. Daar wil Hij ons bevestigen tot het einde toe. Het is de bron van het echte leven. Je weet. Mijn naam staat opgetekend in de hemel.
En zolang ik hier ben. Zorgt Hij voor mij. Voor mijn gezin. Voor de gemeente. Hoe anders is het dan. Te leven. Bij de mensen. Die om je heen zijn.
En die geen hoop hebben. En geen verwachting. Ik heb een overbuurman die zegt tegen mij. Ik hoop er maar het beste van. Dat is heel weinig.
Er valt niet veel te hopen. Het wordt niet beter. Het kan uiteindelijk alleen maar slechter worden in deze wereld. Dat zegt het woord van God.
Gemeenschap. Contact hebben met de levende Heer. Maar ook deel hebben aan alles wat Hij heeft. Ik heb u dat in het begin gezegd.
Wat een rijkdom komt er dan voor ons beschikbaar. Wat een toekomst. Wat een geweldig iets. Wat een uitzicht. Want dan wordt hij maar straks opgenomen in de hemel.
Nu is onze naam er al op getekend. Nu zijn we als het ware in de hemelse gewesten gezet. We zijn hier vreemdelingen. En daarom zul je ook soms ervaren dat de mensen je een vreemdeling vinden.
Iemand die je eigenlijk niet bijhoort. Die zo anders is dan de anderen. Maar alles wat Hij bezit, behoort ook ons. Heel zijn rijkdom deelt Hij met ons.
We zijn één van geest met Hem. En straks mogen we met Hem die fantastische bruiloft vieren. De bruiloft van het lam. En dan zijn we voor altijd bij Hem.
Hij is immers voor ons gekruisigd. Gestorven en begraven. En wij zijn met Hem gekruisigd. Gestorven en begraven. En met Hem opgewekt.
En met Hem in het hemelse gezet. Even deze twee versjes. En daarom doen we nu alles met Hem. En door Hem. In volkomen afhankelijkheid.
Alles hebben we alleen in Hem. En dat maakt ons diep, ootmoedig, demoedig. Maar ook heel dankbaar en blij. En verbindt ons vast aan elkaar.
In die gemeenschap. Amen.