Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen. Allemaal hier. En allemaal thuis. Ik wil met jullie zoals al gezegd is vanmorgen terugkeren naar Habbekuk.
! Terugkeren naar Habbekuk, de oud-testementische profeet. Israël.
Ik lees met u het tweede hoofdstuk. Habbekuk, hoofdstuk 2. Rijm een half jaar geleden hebben we het eerste hoofdstuk gelezen en ook behandeld.
Nu gaan we door. Ik zal straks nog een paar inleidende, herhalende opmerkingen maken, zodat we het verband te pakken krijgen. Ik ging, hoofdstuk 2, op mijn wachtpost staan, of het wachttoren.
Nam mijn plaats in op de vestingswal. En keek uit om te zien wat hij tot mij spreken zou en wat ik antwoorden zou op mijn aanklacht.
Toen antwoordde de Heer mij en hij zei, schrijf het visioen op, griff het duidelijk in tafelen, zodat het in het snel voorbij lopen te lezen is.
Voorzeker het visioen wacht nog op de vastgestelde tijd. Aan het einde zal hij het werkelijkheid maken, want hij ligt niet.
Als hij uitblijft, verwacht hem, want hij komt zeker. Hij zal niet wegblijven. Zie, zijn ziel is oogmoedig, niet oprecht in hem, maar de rechtvaardige zal door zijn geloof leven.
En ook omdat hij trouweloos handelt bij de wijn en een trots man is, maar hij zal niet slagen. Hij is een keel wijd, open, spert als het graf.
En net als het dood is die niet verzadigd wordt, hij die alle heidenvolken bij zich verzameld heeft. En alle volken bij zich bijeengebracht heeft. Zullen dan die alle niet een spreuk en een spotlied vol raadsels over hem aanheffen?
Men zal zeggen, we hem die vermeert wat niet van hem is. Hoe lang nog? Die gepand goed op zich laat. Zullen niet opeens zij die u bij te opstaan ontwaken wie u doen beven, zodat u hen tot buit wordt?
Omdat u vele heidenvolken beroofd hebt, zullen alle overgebleven volken u beroven. Vanwege het vergoten bloed van de mensen en het geweld tegen het land, de stad en al zijn inwoners.
We hem, die op winstbejag uit is voor zijn huis, om zijn nest in de hoogte te bouwen. Om zich te redden uit de greep van het kwaad.
U hebt schande voor uw huis beraamd. Door vele volken uit te roeien, hebt u tegen uw leven gezondigd, want de steen schreeuwt vanuit de muur.
En de balk antwoordt erop vanuit het houtwerk. We hem die een stad met vergoten bloed bouwt, die een stad op onrecht grond vest. Zie, is het niet van de heren van de legermachten dat volken zich inspannen voor het vuur en natie zich voor niets afmatten?
Want de aarde zal vol worden met de kennis van de heerlijkheid van de heren, zoals het water de bodem van de zee bedekt.
We hem die zijn naasten te drinken geeft en die uw vergif daaraan toevoegt en hem ook dronken maakt, om hun naaktheid te aanschouwen.
U bent eerder met schande verzadigd dan met eer. Drink ook zelf en laat uw vooruit zien. De beker in de rechterhand van de heren zal op u overgaan.
Schandelijk braaksel over uw eer. Want het geweld tegen de Libanon zal u bedekken. En de verwoesting onder de dieren zal ontsteltenis de weeg brengen vanwege het vergoten bloed van de mensen.
Het geweld aan het land, de stad en al zijn inwoners. Wat is het nut? Van een gesneden beeld, wanneer zijn maker het gesneden heeft.
Van een gegoten beeld dat leugens onderwijst, wanneer de maker op zijn maaksel vertrouwt. Terwijl het stomme afschoden zijn die hij maakt. Wee hem die tegen het stuk hout zegt, wordt wakker.
En ontwaak tegen een zwijgende steen. Zouden zij iemand kunnen onderwijzen? Zie het is met goud en zilver overtrokken. Maar er zit volstrekt geen levensgeest in hem.
Maar de Heere is in zijn heilige tempel. Wees stil voor zijn aangezicht. Heel de aarde. Tot zover.
Habakkuk is de profeet die ons vertelt en bepaalt bij tijd en eeuwigheid.
De tijd met zijn gebrokenheid en de eeuwigheid met zijn volmaaktheid. En dat wij deel hebben hier aan de gebrokenheid, dat merken wij allemaal op onze eigen manier.
De een wat meer en de ander wat minder. Maar we leven natuurlijk wel in een bijzondere tijd. Nu wij ook zoveel beperkingen te maken hebben en die ons worden opgelegd.
Tijd gaat gelukkig voorbij. Tijd zal een keer over zijn. En de eeuwigheid zal een keer werkelijkheid worden.
We hebben net gezongen van de bevrijder. Zalig de mens. Die dat weet, die dat kent, die dat beleidt. Die daaruit leeft. Want die weet zich nu al deel van die eeuwigheid die straks over ons openbaard komt.
De tijd alleen laat ons altijd met een groot probleem. Want ze is niet af, ze is niet volmaakt. Je mist altijd nog wat.
Alleen met de eeuwigheid erbij komt uiteindelijk alles toch weer op een rij. Dat is ook wat Habakkuk ten diepste zegt. De tijd met de gebrokenheid en al het onrecht wat hij opnoemt hier.
Die voortkomt uit handel en wandel van de goddelozen. Die staat lijnrecht tegenover het leven van de gelovigen.
Die gerechtvaardigd wordt door het geloof. Habakkuk. Zijn naam betekent omhelzing. Hij heeft hou vast nodig.
Je kunt dat ook vertalen met slingenplant. Hij heeft zoekt hou vast om omhoog te klimmen. Om omhoog te komen. En dat is wat hij hier doet in die drie hoofdstukken die Habakkuk heeft nagelaten.
Hij klaagt en hij vraagt. En in dit hoofdstuk hij luistert en hij leert. We zullen dat straks met elkaar zien. Gods trouw staat hier op het spel.
En daar is eigenlijk de worsteling om. Wie is er betrouwbaar? Daar draait eigenlijk alles in het leven om. Wie is er echt betrouwbaar? Wat kunnen we teleurgesteld worden in mensen?
En ik denk dat er niemand is die dat nooit is overkomen. Mensen beloven van alles, maar komen heel weinig na. God is de enige getrouwe.
Die altijd doet wat hij zegt. Wel op zijn tijd en op zijn wijze. Godstrouw. 612 voor Christus ongeveer.
Dat is de laatste profeet die God stuurt tot Juda. De twee stammen die daarna ook in ballingschap worden gevoerd. Dat is ongeveer 25 jaar later.
We hebben de kleine profeten. Drieën zijn er tot Israël. Even kort herhalen. 6 tot Juda. Waarvan de laatste dus Habakkuk is.
Die we vanmorgen zien. Israël. De tien stammen worden weggevoerd in 722. Waar Syris de ballingschap. En Juda en Benjamin.
De twee stammen. In 586 naar Babylon. En Habakkuk is de laatste waarschuwing aan het volk. En helaas hebben ze niet geluisterd.
Tot de teruggekeer heb je dan nog de andere. Drie kleinere profeten. Haggis, Zachariah en Malachi. Goed.
Profeeten spreken Gods woord. Wat is dat? De verkondiging van Gods wil. Een vermaning. Een oproep van God. Is altijd in die profetieën.
Vertroosting ook. En voortelling. Niet voorspelling. Maar voortelling. God weet vanaf het begin. Al het einde. Hij overziet de geschiedenis in één keer.
Omdat hij eeuwig is. En almachtig. En alwetend. We kunnen ons dat niet voorstellen. Met ons beperkte verstand. Maar in het Nieuw Testament. Zien we eigenlijk hetzelfde terugkomen.
Als Paulus. In zijn laatste brief. Want Timotheus zegt. Al de schrift is door God ingegeven. En ook nuttig om te onderrichten. Verkondiging. Te weerleggen.
Vermaning. Te verbeteren. Vertroosting. En op te voeden in de gerechtigheid. Dat is wat God voor ons heeft in de toekomst. Zijn gerechtigheid.
Hij klaagt en vraagt. We hebben het gezien. Hij luistert en leert. Dat zien we vanmorgen. En dan nog een volgende keer. Hij beeft. En hij bidt.
In Habakkuk 3. Het is zo jammer dat van Habakkuk. Eigenlijk altijd alleen maar de laatste. Paar teksten worden gelezen. Al zal de vijgenboom niet bloeien. U weet het wel. En dat helemaal uit zijn context wordt getrokken.
En niet de diepte. De rijkdom. De breedte. En de grootte. Te zien van die beleidenis. Want als hij die beleidenis eruit ligt. Dan spreekt hij.
Ja. Kan hij oppervlakkig tot iemand hart spreken. Maar als hij alle omstandigheden kent. En de nood. Van zijn hart op dat moment. Dan is het ongelooflijk dat hij dit dan beleidt.
Maar hij heeft geluisterd. En hij heeft een heleboel geleerd. Dat gaan we ontdekken. En daar gaan we bij stilstaan vanmorgen. Ik ga staan op mijn wachtpost.
Op de wachttoren. En ik wil uitkijken wat God tot mij zal spreken. Dat is die geweldige houding van Habakkuk's hart.
Hij is zijn klacht. En zijn vragen kwijt. Geraakt bij de Heere God. Hij is leeg. En hij wil ontvangen.
Dat zou eigenlijk de houding moeten zijn. Elke morgen. Als wij opstaan. Zouden wij moeten zeggen. Heere. Spreek. Ik wil naar u luisteren.
En niet eerst het nieuws aandoen. En overladen worden door 24x7 nieuws. Met allemaal ellende. Verdriet. Waarmee je oog wordt overgoten.
En die mensen angstig maakt. Gods woord. Geeft uitzicht. Geeft uitzicht. Geeft inzicht. In hoe alles werkelijk in elkaar zit.
En geeft altijd hoop. Voor een toekomst. Met en bij hem. Dat maakt een enorm groot verschil.
Leren luisteren is nog niet zo eenvoudig. Dat is een pittige les. In de tachtige jarigen van de vorige eeuw.
Was ik een poosje pastoraal medewerker. In Bloemendaal. In Noord-Holland. En bezocht met regelmaat. Een oudere dame in Zandvoort.
In een verplegingshuis. Ze had een hele bijzondere naam. Die had ik nog nooit gehoord. Maar ze deed haar naam. Jammer genoeg geen eer aan. Het was mevrouw.
Luisteraar. Alleen ze kon zo moeilijk luisteren. Wat had ze daar baat bij gehad. Als ze opleefde.
Als ze leefde naar haar naam. Luisteren is een kunst. En die moeten we leren verstaan. Tot ons eigen nut.
Habakkuk is alles kwijt wat hem dwars zat. En er is ruimte. Dat God spreekt. Toen antwoordde de Heer mij. En hij zei. Schrijf het op.
Laat het iedereen lezen. Het is de moeite waard. Wat ik te zeggen heb. Kom. Hij. De trouw getrouwen. Ligt niet. Zegt hij daar ook nog bij.
En verwacht het. Het zal zeker niet uitblijven. En wat God zegt. Wordt. Een keer. Waarheid. Het kan soms. Daar kan soms de rek in zitten.
Dat kan soms een. Een oponthoud zijn. Maar het komt. Allemaal uit. Op. Zijn. Tijd. Leren luisteren.
Gods woord is de waarheid. En zijn woord wordt vervuld. Dat is duidelijk. We moeten leren met zijn woord om te gaan. Ik heb een bladwijzer gemaakt destijds.
Die bepaalt bij de zeven wees. We moeten leren lezen in de context van de Bijbel. In de context van het boek. In de context van het hele gedeelte wat we lezen.
En dan moeten we ons zeven wees afvragen altijd. Wie zegt wat tegen wie? Luisteren.
Wie zegt wat tegen wie? Waarom? Waartoe? En wanneer? Was het? Als je die zeven vragen beantwoordt.
Waar? Heb ik vergeten. Waar? Waarom? Waartoe? Wanneer? Die zeven wees zijn van fundamenteel belang. Om exact te weten wat God zegt.
Als je Habakkuk uit zijn verband rukt. Dan kun je Habakkuk alles laten zeggen. Elk schriftgedeelte. U weet. U kent dat gezegde.
Elke ketter heeft zo zijn letter. En dat is zo. Met de Bijbel. Wat is er met de Bijbel niet allemaal gesjoemeld? En wat hebben ze er hier allemaal van gemaakt?
Elke kring. Elke richting gaat daar mank aan. En we moeten leren echt te luisteren. Habakkuk had die luisterende ouding.
Hij heeft het altijd over redding en oordeel. T. Petrus. Laten we dat even opslaan. Erbij lezen. Zegt dat ook zo duidelijk.
2 Petrus hoofdstuk 3 vers 9. Waar hij dit zegt. De Heer vertraagt de belofte niet. Als sommige dat als traagheid beschouwen.
Maar hij heeft geduld met ons. En wil niet dat enigen verloren gaan. Maar dat allen tot bekering komen. God heeft het verlangen. Dat alle zich zullen omkeren.
En leren luisteren naar God. Vers 14 en 15. Van hetzelfde hoofdstuk. Daarom geliefde. Terwijl u deze dingen verwacht. Beijver u. Om onbevlekt en smekkeloos.
Door hem bevonden te worden. In vrede. En beschouw. Het geduld van onze Heer. Als zaligheid. Zoals ook onze geliefde bloeder Paulus. Naar de wijsheid die hem gegeven is. U geschreven is.
U geschreven heeft. Uitzien naar hem. Vertrouwen dat het waar is. En werkelijkheid wordt. Wat hij gezegd heeft. En dat geeft diep.
In je wezen. In je hart. Die rust. Die nodig is. En als er één ding nodig is. In een gebroken wereld. In een onzekere wereld. In wetenschappers. Die het zelfs niet met elkaar eens kunnen zijn.
Omdat hun weten beperkt is. Omdat dat kennen ook beperkt is. Dan is er rust. In Gods spreken. En in Gods handelen.
En in Gods woord. Hij luistert en leert. Paulus bepaalt ons. Ik bedoel. Habakkuk bepaalt ons bij twee manieren van leven. Paulus later ook. Over de goddelozen.
Vers 4a. En vers 5. En over de rechtvaardigen. In vers 4b. 4a.
Zijn ziel is ootmoedig. Niet oprecht in hem. En vers 5. Ook omdat hij trouweloos handel bij wijnen. Een trotsman is. Maar hij zal niet slagen.
De rechtvaardige zal door zijn geloof leven. Dus twee manieren van leven. De goddeloze. Hij is opgeblazen.
Niet recht. Als je los van God bent. Dan wil je toch iemand zijn. Als je God niet beleidt.
En afhankelijk wilt zijn van hem. Dan moet je jezelf opwerken tot iets. De heren ziet dat als lucht.
Als je in een goddeloze wijze van spreken zou prikken. Dan loopt hij helemaal leeg. Daar blijft helemaal niets over. Het is allemaal lucht.
Het is allemaal opgeblazenheid. Zegt Habakkuk. En dat is nou echt de werkelijkheid. Hoeveel mensen doen zich niet voor.
En willen zich belangrijk maken. En blazen zichzelf op. En lijken heel wat. Maar ten diepste zijn ze niets.
Het Hebrauwse woord wat hier gebruikt wordt. Betekent zwellen. Aanmatigen. Jezelf dingen toekennen. Die je niet hebt. Die je niet bezit.
Niet recht. Bedriegelijk. Trots. Snoeven. Grootspreken. Al die woorden gebruikt. Habakkuk. En staan ook verder in de Bijbel genoemd.
Trouweloos. Etcetera. Etcetera. Moorden. Geweld. Het wordt allemaal uitgevoerd in diverse daarna. Zelfs het huis schreeuwt. Vanwege het bloed dat vergoten is.
Allerlei onrecht komt in het spoor mee. Vanwege die trots van de ongelovigen. Dan komen de vijf wees. Zes tot twintig.
Die over hem worden uitgesproken. Wee hem. Die vermeerdert wat niet van hem is. Wee hem die op winstbejag uit is. Wee hem die een stad met vergroten bloed bouwt.
Vij. Ach vijftien. Wee hem die zijn naasten te drinken geeft. Allemaal wees. Dat doet ons herinneren.
Dat doet ons denken aan de wees. Wie heeft uitgesproken over wie? De Heer Jezus over de fariseeën. De fariseeën waren godsdienstig.
Niet godvruchtig. Dat is een groot verschil. Godsdienstig is degene die altijd de spotlight op zichzelf richt.
Hij doet. Zij doet. Van alles. Voor God. God mag wel dankbaar zijn. Dat zij of hij er is. Dat is die trots.
Van de goddeloze. Ook al zegt hij dat hij vroom is. De fariseeën. De gelovige. Hij is het tegenovergestelde van trots.
Hij is klein. Afhankelijk. En nederig. Want hij weet dat hij in zichzelf helemaal niets voorspelt.
Maar in en dankzij God en door Jezus Christus, Nieuw Testament is gesproken, hebben wij een verheven positie gecreëerd. Kind van God. Door genade.
Heerlijk is dat. Maar het is ook goed om te weten waar je vandaan kwam. En hoe je door genade bent geworden. De vijf wees.
Die moeten wij ook niet vergeten. De rechtvaardigen. Hij gaat leven door zijn geloof. Geloof is puur vertrouwen.
Aannemen wat die ander zegt dat dat waar is. Betrouwbaar. Gods woord is het enige woord, als we het goed uitleggen met de zeven wees, wat van de andere kant komt.
Wat volmaakt is. Niets op deze aarde is volmaakt naast het woord van God. Dat is onze enige, ons enige houvast.
Daarom moeten we luisteren. Nou, wat God zegt op een goede manier. Vertrouwen in hebben betekent ook dat je je toevertrouwt aan.
Je weet je veilig bij God. Je weet je geborgen in God. Als Paulus later zegt in Colossens hoofdstuk 3. Dan zegt hij ons exact hetzelfde eigenlijk wat Habakkuk's houding is hier als hij leert door te luisteren.
Dan zegt hij, zoekt, bedenk de dingen die boven zijn. Zoek de dingen die boven zijn. Waarom? Want, want geeft altijd een reden aan. Want, gij zijt gestorven.
En uw leven is verborgen. Met Christus in God. Wat wil je nou nog meer?
Zo'n veilige plek. En één keer zegt hij dan in vers 4 zullen we met Christus verschijnen in heerlijkheid. Tjoe.
En allemaal onverdiend. Uit genade. Genade is het ontvangen van het tegenovergestelde wat je had verdiend.
We verdienen de eeuwige dood als zondaren. We ontvangen als kinderen Gods het eeuwige leven. Gewoon door te vertrouwen.
Eenvoudig. En niet meer. Hij luistert en hij leert. Het sleutelvers, de gelovige zal door, de rechtvaardige zal door geloof leven zien we meerdere keren terugkomen.
Ook in het Nieuwe Testament, Romeinen 1, gelaten 3. Ook het stukje wat we net gelezen hebben, het Hebreeu hoofdstuk 10, is daarvan terug te leiden. De rechtvaardige.
Nog even. Als wij dan terugkeren naar Paulus. En uit Colossense terugkeren naar gelaten.
Dan zegt hij daar zo prachtig. Dat is een beleidenis van zijn hart. Met Christus ben ik gekruisigd. Gelaten 2 vers 20. Ik, ik, en daar staat er voor het woordje ik, staat ego.
Want ons probleem is ons ego. Egocentrisch. Egoïstisch. Ego dit en ego dat. En dat, die hangt ook naar de goddeloosheid.
Want hij wil zijn eigen God zijn. Geïnfecteerd door de boze. Door de duivel. Die als God wilde zijn. Met Christus ben ik, de ego gekruisigd.
En toch leef. En dan staat er niet meer ik in het Grieks. Dan staat er ik verborgen in dat leef. Dan staat geen, dan staat geen, hoe noemen we dat, nou ja het woordje ik staat er niet meer.
In het Grieks. Nederlands dan nog wel, anders kun je het niet lezen. Ik leef, kom maar ik zou wel maar denken. De i weg. Ik leef nog wel, maar ik leef, hoe?
Door het geloof. En niet het geloof in de Zoon van God, maar het geloof van de Zoon van God. Dat staat er letterlijk. Jezus' vertrouwen op God was hoeveel procent?
Honderd. Hij deed altijd wat zijn vader zei. Hij sprak hem zelfs na. Hij deed altijd de wil, al kostte hem dat de druppels bloed in getrimene.
Hij deed Gods wil. Vertrouwde hem honderd procent, want hij kende hem van hart tot hart. Ons geloof haalt nooit de honderd procent.
Nooit, vergeet het maar. Want dat krijgt altijd weer een opdoffer. Midden in de gebrokenheid staand, redden we dat niet.
Maar ik mag leven vanuit zijn geloof. Dat wordt mij toegerekend en door de Heilige Geest en door Gods woord aangereikt. En dan leef ik uit zijn geloof.
Dat is rustgeven. Ik hoef mijn geloof niet sterk te maken, op te hoesten. Ik voed het natuurlijk wel door het woord van God, maar ik hoef me niet op te kloppen tot een krachtpatser.
Dat ben ik niet. En dat zal ik ook nooit worden. En als ik het word, dan is het op de verkeerde manier. Goddeloos.
Leven door het geloof van de Zoon van God. Daarom zegt Habakkuk op het eind van zijn hoofdstuk, wees stil voor zijn aangezicht, heel de aarde.
Handel toch eens je mond. En leer te luisteren. En neem de lessen aan die God aanreikt. Het wordt hoog tijd.
De heren zegenen zijn woord aan jullie en aan mijn hart. En leren ons, net als Habakkuk, ons te slingeren om God zelf en om zijn gesproken woord.
En zijn waarheid te beleiden met woord en daad. Halleluja. Amen.