vier aansporingen voor de grote dag

Spreker

Hein Postma

Date
Oct. 11, 2020
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

En gisteren was daar ineens dat telefoontje. En toen heb ik het de Heer eerst voorgelegd.! Ik heb even onze broeder gevraagd of hij even kon wachten.

! Ik moest eerst even met de Heer erover praten. Heer, hebt u een woord voor de broeders en zusters in Bunschoot. Wilt u me dat dan laten zien?

En toen kwam ik bij het woord waar we zo dadelijk over na gaan denken. En toen heb ik opgebeld. Het is goed. Het gaat er zo om dat we met de Heer Jezus leven.

Dat we alles met de Heer Jezus doen. En vanmorgen werd ik zo bemoedigd weer. Toen ik in mijn Bijbel las met mijn vrouw samen. En we een tekst lazen.

Ik ben met u al de dagen tot aan de volleinding der wereld. Dat is toch heerlijk? Ik zie mensen om me heen die in mijn buurt wonen die bang zijn gaan worden.

Die het niet meer weten. En waar je dan gesprekken mee krijgt. En dan zegt ze, ben jij dan niet bang?

Ik zeg, ik hoef niet bang te zijn. Want er is iemand die alles in zijn hand houdt. En die precies weet wat hij doet. En zo kun je dan soms met mensen een stapje verder komen.

Omdat ze belangstelling gaan krijgen. Hoe dat er komt dat je als gelovige die rust en die zekerheid hebt. En die vreugde in de Heer Jezus. Dan moet je niet naar de omstandigheden kijken.

Maar dan moet je vooral kijken naar wat de Heer Jezus betekent. En dan ga ik met u zo dadelijk een stukje lezen uit de Hebraïebrief. Misschien wel voor u een heel bekend stuk uit Hebraïe 10.

En daar staan dus vier aansporingen in. En die aansporingen zijn omdat de grote dag naart.

En met de grote dag wordt bedoeld de dag dat de Heer Jezus terugkomt om ons te halen. Want lieve mensen, we zien allemaal dingen die gebeuren en die te maken hebben met zijn wederkomst aan het einde van die grote jaarweek.

Maar dat betekent, hij heeft beloofd dat wij én voor de uur van verzoeking én voor de uur van verdrukking bewaard blijven. Dat hij ons komt halen.

Dat hij wil dat we daar zijn waar hij is. En dat kan zo'n enorme bemoediging zijn. Want dat staat er ook zo duidelijk in de tweede Thessaloniansenbrief. En dat staat bijna nergens anders.

Daar staat troost elkaar met deze woorden. En die troost hebben we wel nodig. Te weten, de Heer Jezus houdt het in zijn hand en heeft zijn gemeente zo ontzaggelijk lief.

En hij wil ze bewaren voor die uren van verzoeking. En hij wil ze brengen in zijn heerlijk hemelsrijk. En nu ga ik met u lezen, dat gedeelte uit Hebraïë 10, daar moet u eens kijken.

Het gaat dus vooral om mensen die werkelijk opnieuw geboren zijn. Kijkt u maar waar het aan gezegd wordt. Omdat wij nu broeders vrijmoedigheid hebben om in te gaan in het heiligdom, dat is vers 19, door het bloed van Jezus.

Langs een nieuwe en levende weg die hij voor ons heeft ingewijd door het voorhangsel, dat is door zijn vlees. En omdat wij een grote priester hebben over het huis van God, laten wij tot hem naderen met een waarachtig hart en volle zekerheid van het geloof.

Nu ons hart gereindigd is van een slecht geweten en ons lichaam gewassen is met rijn water. Laten wij de beleidenis van de hoop onwrikbaar vasthouden, want hij die het beloofd heeft is getrouw.

En laten wij op elkaar letten, door elkaar aan te vuren tot liefde en goede werken. Laten we de onderlinge bijeenkomst niet nalaten, zoals het bij sommigen de gewoonte is, maar elkaar aansporen en dat zoveel te meer als u de grote dag ziet naderen.

En daar heb je nu die grote dag. En als u het nog eventjes wilt terugkijken, dan moet u eens kijken, vers 21, vers 22, vers 23 en vers 24 beginnen allemaal met dezelfde woorden.

Beginnen steeds met de woorden laten wij. Het zijn dus vier aansporingen om te doen, zolang we nog wachten op de terugkomst van de Heer Jezus.

Dit gedeelte dat we hier lezen is dus speciaal bedoeld voor degene die gelovig zijn. De situatie was, toen deze brief geschreven werd, dat die geschreven werd eigenlijk aan een tweede generatie.

Tweede generatie christen en die stonden onder druk. De navolging van de Heer Jezus, die stond onder enorme druk en zij moesten het lam blijven volgen onder die spanning.

De brief roept tot waakzaamheid en standvastigheid, want de grote dag nadert. In vers 20 wordt de nieuwe en levende weg genoemd die de Heer Jezus ons heeft geopend en ingewijd.

De Heer Jezus heeft gezegd, ik ben de weg. Als je een hele nieuwe weg opent, dan is dat meestal een feestelijk gebeuren.

Dan is er iets heel bijzonders aan de hand. Er was een weg die ze uit het Oude Testament al kenden en dat was de weg van de wet en regels.

Maar het was in feite een wet van de dood. Want wetten en regels veranderen een mens niet echt.

Wat verandert een mens echt? In dit geval hebben we een levende weg, omdat de Heer Jezus persoonlijk ons deel wordt.

En als Hij in ons komt wonen, dan veranderen we pas. En dat is zoiets prachtigs, als het soms heel moeilijk is in een hele moeilijke situatie.

En je ervaart met mensen samen dat ze de Heer Jezus lief hebben. Ik was eens een keer in een Oost-Europees land.

En dan moest ik iemand proberen te vinden die eigenlijk menselijk niet te vinden was. Ik had wel een adres, maar dat adres was een adres dat niet bestond.

En dan wordt het wel heel lastig. Maar de Heer heeft mij gebracht in het pakhuis waar die mensen boven op een plek in dat pakhuis samen kwamen.

Op een hele wonderlijke manier, dat zal ik nu niet vertellen hoe dat allemaal precies gegaan is. Maar daar vond ik boven in dat pakhuis een man die op de knieën lag. En dat was precies de man die ik moest hebben.

Op een door de weekse dag, op een moment dat je dat eigenlijk helemaal niet verwacht. En daar ben ik naast hem neergeknild en we hebben samen gebeden.

En toen hebben we elkaar omarmd. En toen kwamen er heel langzame, druppelsgewijs mensen dat pakhuis in. En toen hebben we daar een samenkomst gehouden.

En u weet niet wat dat kan betekenen voor mensen. Daar mocht ik je woord van God delen met deze mensen. En toen het afgelopen was, kwamen ze allemaal stuk voor stuk.

Dat zou natuurlijk in onze tijd nu niet kunnen. Maar ze omhelderden me allemaal. Met stoppelbaren en tranen in hun ogen. Want ze waren zo ontzettend blij dat er iemand was die hen niet had vergeten.

Dat God hen niet had vergeten. Dat we samen dat geloof konden delen waar wij allebei zo gelukkig in waren. En dat is iets heel aparts. En daar moest ik de laatste tijd aan denken.

Toen wij als gemeente ook zo weinig mogelijkheden hadden. Dan hebben we allemaal kringen in de gemeente. En toen dacht ik, ja maar we moeten toch samen komen. En ik ben de leider van een van die kringen.

En toen heb ik gezegd, ik ga zoeken of ik een schuur kan vinden. En bij een broeder was een hele grote werkschuur. En daar komen we nu samen. Ik heb ook een geïnformeerd netjes of dat mocht.

En ja hoor, met tien of twaalf man was het geen enkel probleem. En nou komen we samen in een schuur. Daar moest ik aan denken toen ik daar ooit in dat pakhuil was. Ik denk, ach als de Heer ons inventief maakt, dan kunnen we samen komen.

Want elkaar te ontmoeten en met elkaar de Heer Jezus lief te hebben, dat is nu zo belangrijk geworden. Zo ontzettend belangrijk. En daarom ben ik zo blij dat vanmorgen hier, dat jullie hier zijn.

Dat ik jullie kan zien. Dat jullie mij kunnen zien. Dat we samen dat fantastische woord van God kunnen delen. Want dat hebben we nodig. We moeten bemoedigd worden. We moeten elkaar helpen.

We moeten elkaar steunen. Elkaar aanvuren. En er wordt in de twintigste vers die nieuwe levende weg genoemd. En niemand kan normaal gesproken zomaar tot God gaan.

Een heilig God. Een wijzonnige mensen. Het was onmogelijk. Daarom was het er in het heiligdom van Israël, waren er ook dikke gordijnen voor.

Mensen konden niet bij God komen. Maar nu is de weg naar God zomaar geopend door de Heer Jezus.

En die vertegenwoordigt ons bij God. Hij is daar onze hoge priester. En dan worden wij hier eigenlijk aangesproken als priesters wat we mogen doen om God te naderen.

En dat is prachtig als je dat gaat zien wat dat betekent dat de Heer Jezus door zijn kruisdood en opstanding het mogelijk maakt dat u en ik zomaar tot God kunnen gaan.

Doe je dat ook? Ben je daar ook zo graag bij de Heer God? Hoe is je gebedsleven? Het is zo belangrijk dat wij in de stilte met de Heer zijn.

Is het u wel eens opgevallen dat de Israëlieten die moesten altijd aanbidden op één bepaalde plek? Die moesten naar de tempel gaan. Dan gingen ze om te bidden. Maar is het u dan wel eens opgevallen dat de Heer Jezus dat heel vaak niet eens deed?

Dat hij gewoon maar de berg opging en met zijn vader sprak. Waarom kon de Heer Jezus zomaar tot God gaan? En waarom heeft hij gezegd, er komt een tijd dat de mensen God aanbidden zullen in geest en waarheid.

Dat de plek er helemaal niet meer te doet. Maar dat we zomaar tot God in zijn heiligdom kunnen naderen. Dat zijn troon niet meer een oordeelstroon voor is, maar een genadetroon.

Oh, ik ben er zo ontzettend blij mee. En ik vind het zo heerlijk om elke keer weer dat aangezicht van God te zoeken in de stilte.

En met hem te zijn. Want daar word je zo enorm verkwikt. Daar word je in je geloof versterkt. Daar heb je de vreugde om hem te mogen kennen. En ieder die dat niet doet, die het niet kent, die mist zo ontzettend veel.

En daarom worden we opgeroepen met ten eerste dat we dus tot hem naderen. Laten wij tot hem naderen.

Kijk, de Heer Jezus heeft die weg wel geopend. Maar nu zegt hij, loopt die weg nou ook. Ga die weg. Want ik ben de weg. En door mij kun je met de Vader spreken.

En God wil je Vader zijn. En die houdt van je. Die heeft je lief. En die wil je alles geven wat je nodig hebt. In de omstandigheden waar je bent. Kort geleden bezocht ik een broeder.

En die broeder heeft heel vaak het woord verkondigd in zijn hele leven lang. En sommigen zullen hem misschien kennen. Heet Kees Brussel. En hij werkte in de Herikon. En nu is hij heel erg ziek.

Hij is halfzijdig verlamd. Hij zit in een revalidatiecentrum. En ik kwam daar bij hem. Met een mondkapje voor. En dan zitten onze broeder daar.

En toen geven we samen een gesprek. We hebben niet veel gepraat over zijn kwalen. Want hij had allemaal vragen. En hij zei tegen mij, Heijn.

Ik heb een vers in de Bijbel gelezen. Ik kan het nergens meer vinden. En het heeft me zo ontzettend bemoedigd. Weet jij misschien waar het staat?

Zou je het me kunnen voorlezen? En toen hebben we het samen opgeslagen. En we hebben het samen gelezen. En toen hebben we over de hemel gepraat. En het was fantastisch.

We waren samen voor het aangezicht van de Heer Jezus. We hebben samen gebeden. En toen ik wegging, dan zegt hij.

Je hebt me zo mogen bemoedigen. Ik ben zo ontzettend blij met deze avond. Kijk, en dat is nou precies. Samen met de Heer Jezus schuilen. Samen delen je vreugde.

Ook je pijn en je moeite en je zorg. Want je mag alles bij Jezus brengen. En denkt dan niet, ja, ik ben niet goed genoeg.

Het slaat namelijk nergens op. We zijn van nature geen van allen goed genoeg. Maar het wonderlijke is wat hier staat. Dan moet je eens even goed kijken.

Laten we tot hem naderen. En hoe dan? En dan staat er met een waarachtig hart. Dat is het eerste. Wat betekent een waarachtig hart? Dat je eerlijk bent.

Dat je echt bent. Dat je je hart echt voor God opent. Dat je je niet mooier voordoet dan je bent. Dat je niet dubbelhartig bent. God heeft een ontzettende hekel aan dubbelhartige mensen.

Die zeggen en die doen. En daarom staat er. Ga met een oprecht hart. Want God ziet het hart aan.

Kort geleden had ik een heel verdrietig gesprek. Kwam in mijn ogen een jonge vrouw.

Maar ze is al moeder van drie kinderen. En die kwam bij me. En die vertelde me. Dat in feite ze de heer ging verlaten. Ze was ooit gedoopt.

Ze was met haar man naar de dienst gegaan. Maar ze had dan nu een andere man leren kennen. Een ongelovige man. En ik wil gelukkig worden.

En dat deed me zo verschrikkelijk zeer. En zo verschrikkelijk pijn. En toen heb ik haar heel ernstig gewaarschuwd. Ze zei dit is niet wat God wil. Nee, zegt ze dat is ook zo.

Maar het is wat ik wil. En als wij onze eigen wil sporen. En niet de wil van God. Als we bij God weggaan.

Dan wordt het verschrikkelijk. Dat kan nooit goed aflopen. En ik zeg ik hoop dat je nog een keer inziet. Hoe erg dit is. Wat je nu doet. En dat je gaat zien.

Dat je nooit en ten nimmer gelukkig kan worden. Hoe kan jij gelukkig worden om anderen ongelukkig te maken. Je man en je kinderen. Maak je ongelukkig. Ja, het is hun schuld niet.

Het is mijn schuld. Maar ik doe het toch. Het is verschrikkelijk. Als je zulke dingen hoort. En dan denk je. Wat moet ik nu nog aan iemand vertellen. En dan zie je hoe verschillend het contact zal zijn met mensen die op je weg komen.

Maar hier staat met een oprecht hart. Een eerlijk hart. Wees echt. En besef alsjeblieft hoe heilig God is. En heb hem echt en vurig lief.

Hij heeft alles gedaan wat mogelijk was om hem te bereiken. En nu kunnen we hem bereiken. Wat hebben we dan een reden om te danken en gelukkig met hem te zijn. En daarom is het zo belangrijk dat we die nadering doen.

En dan staat het tweede wat er staat. Gereinigd van een slecht geweten. Gereinigd en geheiligd. Weet je wat het fantastisch is?

Je bent gereinigd en geheiligd door het bloed van het lam. Ja. Dat is niet jouw werk. Dat is zijn werk. En zijn werk is volmaakt.

En dat maakt mij zo ontzettend blij. Heer. Dat onze zonden zijn afgewassen. En daarom kunnen we hem benaderen. Daarom kunnen we naar hem toe.

En dat is een kwestie van hem geloven. De heer Jezus zei het al tegen zich. Jullie zijn nu rein om het woord dat ik gesproken heb.

Het zijn zijn woorden en zijn daten die ons reinigen en heiligen. En als je in dat geloof gaat. Niet op jezelf kijkend, maar op hem kijkend.

Dan kun je naar hem toe gaan. Dan staat de weg helemaal open. En dan heb je daar een pleit bezorger voor jou. Zoals er geen ander is.

De heer Jezus die pleit op grond van zijn offer aan het kruis gebracht. En wat is het heerlijk dat hij dan is opgestaan. En dat wij met hem gestorven en opgestaan zijn.

Zodat we in dat nieuwe leven kunnen leven. En dat kan alleen als we met hem wandelen. Als we voortdurend met hem het contact onderhouden.

Als we waar we ook zijn met hem daarover praten. En in de gewoonste dingen van je dagelijks leven kun je de heer Jezus met je hebben. Vergeet het niet.

Bedenk hem. Ik ben van hem. En ik wil met hem wandelen. En ik wil in hem mijn vreugde en mijn blijdschap vinden. En daar staat er nog iets. En met een lichaam dat gewassen is met de rijn water.

Kijk hier wordt eigenlijk het beeld gezien van het oude testament. Dan moest die priester, die moest eerst langs het brandofferaltaar. En dan werd hij besprengd met bloed.

En dan moest hij zich wassen met water. Voordat hij het heiligdom binnen mocht. En dat beeld wordt hier als het ware gebruikt. En dat beeld van je lichaam gewassen met rijn water.

Je lichaam dat is eigenlijk waar je mee werkt en handelt. Wat te zien is van je. Daarom is het zo belangrijk dat mensen aan ons kunnen zien dat we Jezus toe behoren. Dat we in alle dingen Jezus toe behoren.

En dan komen er vragen. Dan komen er mensen op je af. Waarom doe je dit niet en waarom doe je dat wel? En dan kan het zomaar zijn dat je een gesprek krijgt waar het nu werkelijk om gaat in het leven.

Maar het heerlijke is dat wij dus op die manier met een volkomen geëindiging tot hem mogen naderen. Dan is de vraag wie ben je werkelijk?

Weet je wie ons beter kent dan we ons zelf kennen? Dat is de heer Jezus zelf. Die kent ons door en door. Voor hem hoef je echt niks van schijn op te houden.

En dat wonderlijke is dat veel mensen in dit leven zich altijd weer mooier voor willen doen dan het werkelijk is. En dan krijg je een dubbel leven.

Leef geen dubbel leven. Leef met de heer Jezus. Ben je bereid namelijk hem te gehoorzamen? Wil je dat hij met jou tot zijn doel komt?

Kijk als je tot God gaat moet je in het eerste plaats natuurlijk geloven dat hij bestaat. Maar vooral ook dat je bereid bent om te luisteren naar wat hij je aanraadt.

Wat hij je laat zien. En om dat te doen. En weet je wel, als je dat doet hè, dan rust het de zegen op. Ik kan alleen maar hier naartoe gaan en het woord brengen als God zegent erop rust.

En daarom moet je als je een besluit neemt altijd eerst even met God praten. Dan moet je weten, heer wat wilt u dat ik doe? Mag ik daar komen?

Is het uw bedoeling? Hebt u een woord dat ik door mag geven? En dan kun je ook volkomen op hem vertrouwen. Dan weet je, hij zal het wel goed maken.

Hij maakt het echt zo dat we ons verwonderen mogen. En dat is dat eerste laten. Laten we toetreden met een waarachtig hart. En dan staat er nog een derde ding bij.

In de zekerheid van het geloof. Je verlaat je volkomen op hem. Je verwacht het van hem. En je beseft dat je zonder hem absoluut niet kunt.

Vanmorgen hebben mevrouw en ik gezegd, heer Jezus, we zijn helemaal afhankelijk van u. Wilt u me veilig de weg laten rijden? Wilt u me de genade geven om uw woorden door te geven?

Wilt u geven dat de mensen die daar komen, uw woord zullen aannemen en luisteren en ermee doen wat u zegt? Want je gaat in het volste vertrouwen dat hij het doet.

Je verblijt je in het volmaakte van de Heer Jezus. Wat hij je voor je kan en wil doen. En je steunt op zijn belofte. Wat hij beloofd heeft, dat doet hij ook.

Als er één betrouwbaar is, dan hij is het. Hij is de getrouwe getuige, zoals het in de openbaring staat. De getrouwe en waarachtige getuige. Hij is de waarheid zelf.

En dan staat er in vers 23, laten we de beleidenis van de hoop, je kunt ook zeggen van de verwachting, onwrikbaar vasthouden. Wat is eigenlijk het geloof?

Dat is de vaste grond van de dingen die je verwacht, die je hoopt. En we kijken uit naar de komst van de Heer Jezus. Verwacht je?

Verwacht je die grote dag? Het is zo geweldig om erover na te denken, wat het betekent dat de Heer Jezus ons straks daar bij zich wil hebben, lijfelijk, waar we nu in de geest kunnen zijn.

We zijn hemelbruggers. We zijn bestemd voor een toekomst die zo fantastisch heerlijk is, dat we het ons nauwelijks kunnen voorstellen. Wat geen oog heeft gezien en geen oor gehoord, dat heeft hij bereid voor degenen die hem lief hebben.

En dan zie je zo'n oude broeder zitten, en dan zie je dat hoe hij verlangt om naar de Heer Jezus toe te gaan. En dat is niet gespeeld, dat is echt. En daar word je blij van.

En dan zie je, hij laat zich niet door de omstandigheden ter neerdrukken, hoe moeilijk het ook allemaal is. Er is een oude vrouw elke keer met haar auto naar haar toe gebracht worden, om hem te kunnen bezoeken, al die moeilijke dingen, maar daar hebben we niet naar gekeken, we hebben gekeken naar die toekomst, waar je vol verwachting naar uitziet.

En nog zijn we hier, maar hoe lang nog? En dan zegt hij, naarmate je de dag ziet naderen, doe dan deze dingen.

Die beleidenis van de hoop moet je vasthouden, want die hoop is een hele vaste grond. Hij heeft het gezegd. En God doet altijd wat hij beloofd heeft.

Er hebben zoveel voorbeelden van in de Bijbel, en ik ben er bijna zeker van, ieder die werkelijk met hem wandelt, die heeft beloften van hem in zijn leven in vervulling zien gaan.

Ik heb ze gezien. En ik ben er zo dankbaar voor. Zo ontzettend dankbaar voor. En als je dan je zegeningen telt, wat dat voor een vreugde geeft, en een vrede in ons geloof.

Die hoop hebben we als een anker, dat veilig en vast is, en dat rijdt tot binnen het voorhangsel. Dus binnen het heiligdom. Zo zeker is dat gebeuren gaat wat God beloofd heeft.

En weet je, als we die hoop hebben, dan mogen we het ook uitspreken. De wereld om ons heets mag het best weten. Een overbuurman van mij, die zei, ja, wat vind je nou hier van, en wat vind je daar van, en wat vind je zus van, en wat vind je zo van, en hoe ga je er dan mee om?

En toen heb ik hem verteld van, de zekerheid die ik door genade mag hebben, in de Heer Jezus Christus. En dan kijkt hij me aan, want hij begrijpt het niet.

Hij zegt, ik hoop er maar het beste van. Hij zegt, maar het gaat fout. Dat zit hier. En als je dan alleen maar kunt zeggen, ik hoop er maar het beste van, terwijl wij de zekerheid hebben, dat het beste komt.

Ik vind het zo fantastisch, dat we die hoop hebben, en dat we die mogen vasthouden in geloof, en elkaar aansporen, om de Heer Jezus vuurig lief te hebben, en in die hoop, en in die verwachting met elkaar te lezen.

Laten de mensen maar aan ons mogen zien, dat we de rust en de vrede in de Heer hebben. Er staat vasthouden. De boze wil ons altijd al die dingen afpakken. Maar laten we waakzaam zijn, en ons niet het laten roven.

En Paulus zegt in hoofdstuk 3 vers 6, dat we de roem van de hoop onwrikbaar moeten vastbouwen. Onwrikbaar, hè. Er valt niet aan te tornen.

De hoop maakt niet beschaamd, want ze steunt op de belofte van God. En die zijn door en door betrouwen haar. Hij die beloofd heeft, zal het absoluut doen.

Nou, vers 24. Tot hierdoor ging het steeds over de persoonlijke relatie die we hebben met de Heer. Als onze grote hoge priester.

En nu worden we opgeroepen om in liefde op elkaar te letten. De Heer geeft ons niet alleen zijn liefde voor Hem, maar Hij geeft ons ook liefde voor elkaar.

Hoe kunnen we in deze tijd op elkaar letten? Hoe zou je nou niet kunnen lief hebben die God wel lief heeft?

Echte liefde heeft een open oog voor de medebroeder en zuster. En dat is zo heerlijk, dat we voor elkaar er zijn.

Kort geleden belde een broeder me op en die zei, er is nooit iemand die mij belt. Ik voel me alleen. En toen heb ik gezegd, ja, dat is misschien wel heel jammer, maar ik zeg, je kunt zelf ook de telefoon pakken.

Ga naar anderen bellen. En toen ging hij dat doen en toen kreeg ik een appje terug met de duim omhoog. Want zijn eenzaamheid was ineens weg. Hij zag ineens, ik kan zelf ook liefde betonen aan mensen.

En toen hij dat ging doen, toen had hij daar vreugde in. En toen kreeg hij contact met de mensen. Je kunt wel stilletjes op je stoel blijven zitten en afwachten. En waarom doet die gemeente of waarom doen die broeders niks?

Begin er zelf mee. Het is zo heerlijk om mensen te mogen bemoedigen, om mensen te vragen hoe het met ze gaat. En dan bel je soms iemand op en zeg je, ja, waarom bel je me?

Ja, ik wil gewoon weten hoe het met je gaat. Hoe je voelt. Hij zegt, ik vind het fantastisch dat je dat doet, het gaat wel goed met me, maar dit vind ik wel heel bijzonder.

En het is eigenlijk wat het gewoonste moest zijn wat er is. We zijn het een beetje vergeten. We zijn in een soort individualistische maatschappij teruggekomen.

Maar zo heeft God het niet bedoeld hoor. We horen bij elkaar. We houden van elkaar. We willen elkaar dienen. En daarom staat dat er zo prachtig, wat er bedoeld is.

Moet u eens kijken. En laten we op elkaar letten, door elkaar aan te vuren tot liefde en goede werken. Je kan soms heel eenvoudig iets zeggen, waardoor die ander geholpen wordt.

Ik heb dan maar gewoon gezegd tegen hem, pak jezelf de telefoon. En dan doet hij dat.

En dan wordt hij als het ware aangevuurd om andere liefde te hebben. En dat kan zo helpen als je mensen datgene geeft, wat de Heer jou geeft om hen aan te vuren tot liefde en goede werken.

En dan gaat hij anderen opzoeken. En hij kan de auto rijden. Dus hij kan mensen ook brengen naar plekken waar ze moeten zijn. En dan ziet hij ineens, het kan wel.

Ik kan wel contact hebben. En dat is nou het prachtige. En dan krijgen we hier dat volgende vers. Dat is het laatste vers. En dat is vers 25.

Laten we de onderlinge bijeenkomst niet nalaten. Niet verzuimen. De onderlinge bijeenkomst is zo ongelooflijk belangrijk in Gods oog.

En lieve mensen, het is best een beetje lastig. En onze broer heeft daar ook wel het een en ander over gezegd. Maar jullie zijn hier. En dat is goed.

Dat doe je heel goed aan. Dat je de onderlinge vereenskomst werkelijk niet verzuimt. Dat je samenkomt. Dat je elkaar steunt.

Dat je elkaar bemoedigt. En wat is het heerlijk om elkaar te zien. Ja, we hebben het ook een tijdje moeten doen met zo'n beeldscherm. Maar een beeldscherm tussen jou en je broeder, dat is toch een beetje moeilijk, vind je niet?

En als je dan elkaar zo ziet, zoals we het nu kunnen, dan is dat een geweldig feest. En dan denk ik soms, ja, in heel veel landen waar de vervolging enorm is, kunnen ze heel weinig op dat punt.

Er zijn hele eenzame gelovigen daar, die het in hun eentje met de heer moeten volhouden. Maar als het even kan, proberen ze samen te komen.

In bossen, in kelders of op zo'n zoldertje van een pakhuis. Maar ze doen het. En dan zie je dat het zo bijzonder kan zijn.

Eén keer kwam ik in een dorpje en daar was nog een heel oud kerkje van een hele oude tijd. En toen ging er een oude man, die kwam, wat komt u doen?

En ik zeg, nou, ik wil graag de mensen ontmoeten die hier God lief hebben. Oh, zegt hij, dan gaan we naar de kerk. En het was gewoon op een doordeweekse dag en er begon de klokken trouw te trekken.

En er begon de klokken. En er kwamen allemaal mensen van het land af. En die stroomden allemaal die kerk in, zo in een werkklofje. En daar heb ik ze van de heer Jezus verteld. En de tranen biggelden over hun wangen, want eindelijk hadden ze weer iemand die haar van de heer Jezus vertelde.

En een andere keer was ik op reis met een broeder. En die broeder, die was al heel oud. En die had jaren in de gevangenis gezeten. En die reisde met me mee.

En dan preekte ik bij de mensen. En hij bediende het avondmaal. En daar heb je zulke fantastische momenten. Dat mensen durven te komen en met je samen de heer groot maken.

Daarom is het zo kostbaar. Laten we alsjeblieft de mogelijkheden die we nog hebben ook werkelijk benutten. Er zijn mensen die nu in deze tijd denken van, och ik blijf maar thuis.

Ik kan net zo goed voor een schermpje gaan kijken. Maar dat is niet waar hoor. Dat is echt niet waar. We hebben elkaar nodig. Het is heel jammer dat we straks gewoon direct naar huis moeten lopen.

Maar je kan altijd nog weer de telefoon pakken. Je kan altijd nog weer contact zoeken met mensen. En doe dat dan. En denk vooral aan de mensen waarvan je denkt, zou die niet vergeten worden?

Kan ik die nog aandacht geven? En dan al deze dingen te doen. Dan moet je eens kijken waar hoe het eindigt. Dat prachtige stuk. En daar eindigen we dan mee.

Want daar staat. Maar elkaar aansporen. En dat zoveel meer. Als u de grote dag ziet naden. En ieder die zijn ogen open heeft.

Dat maakt mij ook zo blij. Die weet. Die dag komt heel spoedig. Dat kan niet lang meer duren. En dat merk ik dan. Als ik hier kom of daar kom.

Dat mensen zoveel verwachting zijn uit te kijken naar die dag. En dat maak je blij. Want de Heer maakt ons als het ware klaar voor die geweldige ontmoeting. En daarom.

Tot hem naden. Hem lief hebben. Elkaar aanvuren tot liefde. En goede werken. En met elkaar optrekken. In de liefde van hem. Dat geeft ons vreugde.

En kracht. Dan kunnen we het volhouden. Totdat hij komt. En dan in één moment. Zijn we bij hem. En gaan we met hem mee. Die heerlijkheid in. Waar je nu al in de geest.

Vaak bij hem bent. Zul je dan. Lijfelijk met hem. In de heerlijkheid zijn. Wat zal dat wezen. Bent u ook zo verlangend om hem echt te zien.

Want nu. Ja. Moeten wij nog steeds in geloof zien. Maar dan gaan we echt zien. En dat lijkt me fantastisch.

En ik hoop dat u dat ook fantastisch lijkt. En dat u daarom bereid bent. Om die vier dingen te doen. In de tijd. Zolang we nog wachten. En dan weten we. En dan weten we.

Heer. U komt spoedig. U komt spoedig. En wij horen bij u. We zijn van de vader aan u gegeven. We zijn het geschenk van de vader aan u.

Omdat u dat geweldige werk hebt volbracht. En hij heeft gezegd. Alle die mij gegeven zijn. Ik wil dat zij zijn. Waar ik ben.

Wat moet dat wezen. En dan gaan we naar de hemel. En dan komen we voor de rechterstoel. En dan wordt duidelijk wat we door genade in ons lichaam voor hem mochten doen. En dan wordt de bruiloft van het lam gevierd.

En daarna komt hij in glorie met al de zijnen weer terug. Dat is die wederkomst. Waar ook Israël als overblijfsel totaal tot geloof zal komen.

Wat een toekomst hè. En dan begint dat duizend jaren vrederijk. En aan het eind van het vrederijk. Komt dan de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. Wat een geweldig beeld.

Laten we het alsjeblieft vasthouden. Lees Gods woord. Lees de profetieën. En je wordt dan alleen maar blij en bemoedigd door. Amen.