De overvloedige genade van God

Date
Oct. 11, 2020
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen broeders en zusters, vrienden. Fijn om vanmorgen in jullie midden te zijn.! En ook welkom aan de broeders en zusters die thuis zitten. En ik mag zomaar vanmorgen even bij u binnenkomen.

En dat vind ik heerlijk. Geweldig om weer bij elkaar te mogen zijn. En wat was het heerlijk om te beginnen met dat lied. Juich voor de heren, heel de aarde, wees blij.

En ik schoot een beetje in de lach toen we dat begonnen te zingen. Want ik zat er straks in mijn auto. En ik had een bandje aan staan. En alles woelt hier om verandering.

Maar God blijft dezelfde. En ineens kwam de regenboog daar. En toen heb ik God zo zitten loven en prijzen dat ik de afslag miste. Dus dan moest ik een stukje rondrijden.

En dan is het zo heerlijk als je die genade van God ziet. En die trouw van God. En dan weet je, er kan ons niks gebeuren. En dat is het geweldige dat we dat mogen beleven.

En dan zo'n regenboog die kan je alleen al zo dankbaar en blij maken dat je God kent als je liefdevolle vader. Fijn dat ik zo vanmorgen ook de boodschap van onze heren aan u mag doorgeven.

En dat gaat vanmorgen over de overvloedige genade van God. En ik was er straks bij de broeders even in de bid stond. En die zeiden, maar je vertelt toch wel even wat van je dochter Karin.

En als ik dat doe vanmorgen, hij noemde eventjes de zendelingen. Dan vertegenwoordig ik eindelijk als ik iets vertel van Karin al die zendelingen die zoveel gebed van u nodig hebben.

Karin is door een heel diep dal gegaan. De laatste week, en dat was echt zorgelijk zelfs voor hun vader en hun moeder. Ze zat in haar kantoortje te werken en ineens sloeg de bliksem daarin.

En het vuur kwam gewoon door de stopcontacten heen. Ze was zo geschrokken dat ze naar huis was gerend. De dag daarna kreeg ze malaria. Nou, dat is best heftig in Ethiopië ook.

En ze lag in bed en diezelfde nacht werd ze door een grote spin gebeten met gif. Toen werd ze nog zieker. Ze werd doodziek eigenlijk en ze kon niet meer uit het bed komen.

Ze zei, ik ben gewoon helemaal gesloopt. Nou, dat is niets voor Karin. Ze heeft er al twintig jaar gewerkt en ze is nooit ziek geweest. En uiteindelijk moest ze naar de dokter toe en die heeft het bloed getest.

En toen bleek nog bovendien dat ze tyfus had. Dus ze had malaria, ze had tyfus en ze was door een giftige spin gebeten. En ik moet u zeggen, er zijn zoveel mensen geweest.

Ze schrijft ook op Facebook. Alleen al op Facebook stond er een rijtje van 45 mensen die aan het bidden waren voor haar. En dat is zo'n geweldige verhoring geweest.

Dat God ook die gebeden verhoord heeft. En ze is weer opgeknapt. Maar dan is je ook voor ouders best een zorg. Want je kunt er niet naartoe. Je zou zo in het vliegtuig willen stappen.

En dat lukt niet. Dat mag niet. Zij kan ook niet naar huis komen. En dan blijft er maar één ding over elkaar in de handen van de heren leggen. En aan de heren toevertrouwen.

En ik vertel u dat omdat al onze zendelingen dat nodig hebben. Die maken zoveel mee. En onze broeder Twillers zal het ook wel weten wat er op de zendelingen afkomt.

Ook in deze tijd. Het is op dit moment heel vervelend in Ethiopië ook. Want er zijn tussen de stammen onderling ook. Is er veel strijd aanwezig.

En hoe het loopt weten ze niet. Maar het kan zomaar ontploffen daar ook. En dan hebben ze uw gebed nodig. Maar het gaat nu weer goed met er te zijn. Pas weer twee nieuwe baby's gekomen.

Ze heeft weer jongens opgevangen van de straat. Een jongetje van twaalf jaar helemaal verslaafd al. Aan drank en drugs. En dan vangen ze elke keer zo'n klein groepje jongens op.

En die proberen ze weer in de rechte sporen te brengen. Ook verreden tot dankbaarheid. Dankbaarheid omdat ze elke keer weer ervaren dat God getrouw is.

En dat God genade geeft voor elke dag. En daar willen wij ook over nadenken. De overvloedige genade van God. En ik wil met u gaan lezen uit het boek Genesis.

Genesis 28. Over het leven van Jacob.

Nou we kennen Jacob allemaal als de bedrieger. En nou daar is heel wat gebeurd in het leven van Jacob. En daar willen we over nadenken.

Ook in het licht van de Heer Jezus Christus. En ik lees u vanaf vers 10. En Jacob nu vertrok uit Berseba en ging naar Haram.

En hij bereikte de plaats waar hij overnachtte. Want de zon was ondergegaan. En hij nam een van de stenen van die plaats.

Maakte daar zijn hoofdkussen van. En legde zich op die plaats te slapen. Toen droomde hij. En zie. Op de aarde was een ladder geplaatst.

Waarvan de top de hemel raakte. En zie. De engelen van God klommen daar langs omhoog en omlaag. En zie.

De Heere stond boven aan die ladder. En zei. Ik ben de Heere. De God van uw vader Abraham. En de God van Isaac.

Dit land. Waarop u ligt te slapen. Zal ik u en uw nageslacht geven. Uw nageslacht zal talrijk zijn.

Als het stof van de aarde. En u zult zich uitbreiden naar het westen, het oosten, het noorden en het zuiden. In u en uw nageslacht zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden.

En zie. Ik ben met u. Ik zal u beschermen. Overal waar u heen zult gaan. En ik zal u terugbrengen in dit land. Want ik zal u niet verlaten.

Totdat ik gedaan heb. Wat ik tot u gesproken heb. Toen Jacob uit zijn slaap ontwaakte. Zei hij. De Heere is werkelijk.

Op deze plaats. En ik heb het niet geweten. Daarom was ze bevreesd. En zei hij. Hoe onzagwekkend is deze plaats. Dit is niets anders dan het huis van God.

En de poort van de hemel. Daarna stond Jacob s'morgens vroeg op. Hij nam de steen. Waar hij zijn hoofdkussen van gemaakt had. Zette die overeind als een gedenkteken.

En goot er olie over. Hij gaf die plaats de naam Bethel. Hoewel de plaats van de stad eerst lus was. En Jacob legde een gelofte af.

En zei. Als God mij met mij zal zijn. En mij zal beschermen op deze weg. Waarop ik ga. En mij brood zal geven. Om te eten.

En kleren om aan te trekken. En ik in vrede in het huis van mijn vader zal terugkeren. Dan zal de Heere mij tot een God zijn.

Tot zover uit Genesis. En ik neem u nog even mee naar Psalm 139. Die hele bekende psalm.

Enkele woorden daaruit. En boven die psalm staat. De Heere weet alles. En ik lees u vers 7 tot 12.

En dan lezen we deze woorden.

Die de psalmist schrijft. Waar kan ik uw geest ontgaan? Waar uw aangezicht ontvluchten? Al steeg ik op naar de hemel.

U bent daar. Of legde ik mij neer in de hel. Zie u bent daar. Nam ik vleugels van de dageraad. Woonde ik aan het einde van de zee.

Ook daar zou uw hand mij leiden. En uw rechterhand mij vasthouden. Zei ik. Ja duisternis zal mij opslokken.

Dan is de nacht een licht om mij heen. Zelfs de duisternis maakt het voor u niet duister. Maar de nacht ligt op als de dag.

De duisternis is als het licht. Tot zover de woorden van onze God. Woorden die waarheid zijn en blijven.

Toen ik over deze dingen nadacht. Kwam ik in de eerste plaats uit. Voor mezelf bij de vraag. Wie is God?

En dat weet je dan wel. Maar ik wil het opnieuw nog eens ook tegen u zeggen. Want God proclameert in Exodus 34 vers 65 wie hij is.

Dan verschijnt hij aan Mozes en zegt. Heere, Heere. God. Barmhartig en genadig.

Geduldig en rijk aan goede tierenheid en trouw. Die goede tierenheid blijft bewijzen aan duizenden.

Die ongerechtigheid, overtreding en zonde vergeeft. Maar de schuldige niet voor onschuldig houdt.

En deze enige waarachtige levende en onzagwekkend grote God. Gaat Jacob in zijn genade aan het moeten.

Jacob en we kennen dat wel die geschiedenissen. Jacob die is gevlucht voor Ezou. Want Ezou wilde hem doden. Want Jacob had zijn eerste geboorterecht afgepikt.

Voor een schotel linzenmoes. En later. Als Isaac Ezou de eerste zegen. De belangrijkste zegen van de heren wil geven.

Bedriegen Rebecca en Jacob samen Isaac. Zodat niet Ezou. Maar Jacob die zegen krijgt.

Vrijselijke toestand. Rebecca, Jacob en ook Ezou. Openbaarde zo. En dat wat ze deden.

De verdorven kenmerken van de natuurlijke mens. Want de Heer Jezus zegt later in Matthäus 15 vers 18. Dat uit het hart van de mens.

Kwadaardige overwegingen. Alle moord. Overspel. Ontucht. Diefstal. Valse getuigenissen.

En lasteringen. Voortkomen. En dat zien we vandaag. In zijn volheid gebeuren. En het wordt alleen maar met de dag erger. Jacob.

Jacob. Als de zon ondergaat. Legt hij zijn hoofd neer om te gaan slapen. En daar ligt hij. In de duisternis.

Van de nacht. Gescheiden van God. Want hij leeft ook nog steeds in een geestelijke duisternis. Maar zijn gevlucht.

Is voor God niet verborgen. Hij zag Jacob daar liggen. En hij wist ook precies wat er gebeurd was. Waar kan ik uw geest ontgaan?

Waar ik uw aangezicht ontvluchte? Onmogelijk. Zegt Psalm 139. Ja duisternis zal mij opslokken.

Maar dan is de nacht. Een licht om mij heen. Zelfs de duisternis maakt het voor u niet duister. Maar de nacht ligt op als de dag. Want God is licht.

En in hem is in het geheel geen duisternis. En bedenk daarom net als Jacob. Ons leven. Staat elke dag.

In het licht. Van God. En voor hem is ook over ons leven. Niets. Verborgen.

Ons leven is voor God. Niet een gesloten. Maar een open boek. Jacob's droom. Is eigenlijk een unieke openbaring van de genadige God.

Die het initiatief neemt. De hemel opent. En afdaalt naar Jacob. Dit in tegenstelling.

Met de mensen in Babel. Zij namen zelf het initiatief. En wilden een toren bouwen. En opklimmen. Tot in de hemel. Ja dat wil de mens graag.

De mens wil zo graag. Of die nu gelooft of niet. Hij wil zo graag naar de hemel. Ook mensen die helemaal niet geloven. En als ze gaan sterven. Zeggen ze dat ze naar de hemel gaan. In Babel kwamen ze niet ver.

Want God verwarde hun spraak. En nog steeds. Nog steeds proberen mensen zelf de hemel te bereiken. Ook godsdienstige mensen. Vaak door een vroom en wettisch leven.

Of door goede werken. Maar het zal geen mens lukken om zelf op te klimmen naar de hemel. Dat is onmogelijk. En het geweldige is.

En dat zien we in deze geschiedenis. God zelf. God zelf. Zoekt de mens op in zijn liefde. Want er is niemand die goed doet.

En God zoekt. Zelfs niet één. Want alle zegt Paulus in de Romeinenbrief. Hebben gezondigd en derven de heerlijkheid van God.

Jacob. Jacob. Krijg bijzondere dingen te zien. En te horen. Het zal je maar gebeuren. Dat God zich zo openbaart aan je.

Hij ziet een ladder. tussen de hemel en de aarde. Hij ziet engelen. En hij ziet boven alles God.

God die staat daar boven aan de ladder. Later zegt hij. Het was het huis van God. De poort naar de hemel. Ik zie een poort wijd openstaan.

Zongen we. Die poort. Die deur naar de hemel. En zo was vanuit God zelf. De verbinding tot stand gekomen.

tussen hemel en aarde. En als God Jacob ontmoet. Dan zou je verwachten.

dat hij misschien wel zou straffen. De schuldige Jacob niet voor onschuldig zou houden.

Want als God in het recht zou treden met Jacob en ons. Dan waren we nergens. Want we zijn, zegt de Bijbel, vanwege onze zonden des doods schuldig.

Maar God straft hem niet. God gaat aan alles voorbij wat er in het leven al van Jacob gebeurd is.

God begint bij Jacob. Maar ook bij ons. Altijd. Met het aanbod van genade.

Hoeveel zonden de mens ook heeft gedaan. Denk maar aan de vrouw bij de put. In Samaria. Waar de Heer Jezus haar ontmoette. En die was al met haar zesde man bezig.

Nou, erger kan het bijna niet. Denk maar aan Sageus de tollenaar. Die daar in zijn boom zat. En de Heer Jezus zegt. Sageus. Hé, daar moet ik in jouw huis zijn.

Dat was het aanbod van genade. En daarom begint God met verzoening. Zinde op Christus.

Het eerste wat God doet, is zich bekend maken aan Jacob. Want Jacob had geen relatie. Hij kende God nog niet. Ik ben de God van Abraham en Isaac.

En ruim twintig jaar later wordt het bij Bethel, twintig jaar later, de God van Abraham, Isaac en Jacob.

Als hij met God worstelt. En Gods genade en zegen zijn deel wordt. En hij zijn nieuwe naam krijgt. Dan verandert alles. Maar zo was het toen nog niet.

En die eerste ontmoeting. God start met een geweldige toezegging eigenlijk aan Jacob. Jacob, dit land waarop je licht is voor jou en voor je nageslacht.

Het zal talrijk zijn en in je nageslacht zullen alle mensen gezegend worden. Maar God had ook een toezegging voor het persoonlijke leven van Jacob.

Ik ben met je, Jacob. Ik zal je beschermen overal waar je naartoe gaat. Ik zal je niet verlaten en je terugbrengen naar dit land.

En weet u wat zo heerlijk is? God is altijd een waarmaker van zijn woord.

Daar kan je blind opvaren. Geen veroordeling voor Jacob. Maar de volheid van Gods genade biedt hij Jacob aan.

Bescherming. Een leven onder een geopende hemel. En dat is een rijk gezegend leven. Het was een onzagwekkend gebeuren.

En Jacob was bevreesd door de ontmoeting met de Heilige God. Die hem zo vol genade en liefde tegemoet kwam. Die open poort in de hemel.

En de opgerichte ladder. Was voor hem op dat moment de mogelijkheid. Om tot God te naderen en met hem in het rijden te komen. Maar Jacobs voor haar de hart werd daar niet gebroken.

Vandaar dat hij ook niet zegt. O God wees mij zonder genadig. Ik heb het zo verkeerd gedaan. In de behandeling van mijn broer. Van mijn vader en mijn moeder. Hij zegt.

Als u met mij zal zijn. Met andere woorden. Als het uitkomt. Wat u allemaal zegt.

Zodat ik weer in vrede in het huis van mijn vader zou komen. Ja dan. Als u dat allemaal doet. Eerst zien. En dan geloven.

Dan zal de Heer mij tot een God zijn. Jacob wilde nog niet van genade leven. En laat het genade aanbod eigenlijk aan zich voorbij gaan.

En dan dooft het licht weer. De ladder verdwijnt. De deur wordt gesloten.

En God is weer ver. Bij hem. Vandaan. En Jacob blijft achter. Als een onveranderd mens.

In de duisternis. Het had zo levensveranderend kunnen zijn. Want wat is er voor een mens. En ik denk dat u het ook misschien wel kent.

Wat is er mooier. Dan onder een open hemel. In Gods nabijheid. En zijn genade. En zegen te ervaren.

Dat is het mooiste wat een mens kan meemaken. En dat is het rijkste wat je mee kan maken. Als je zo'n relatie met God hebt. Pas na Pniel.

Ruim twintig jaar later. Waar Jacob worstelde met God. Manker worden is. Komt hij met God in het reinen. En het is wonderbaar.

Dan gaat Jacob. Voor het eerst spreken ook zelf over genade. Voor die tijd hoor je hem nooit over genade spreken. Dan gaat hij spreken over genade.

Dan herkent hij. Dat God zijn beloftes. Allemaal. Heeft waar gemaakt. En dat doet God ook.

God ligt niet. God is de God van waarheid. God is betrouwbaar. En trouw. U en ik. We zijn van natuur hetzelfde als Jacob.

Wat is het voor ons mensen. Moeilijk om van genade te leven. En ook vandaag werpen velen. Dat ver van zich af.

De heer Jezus zegt ook waarom. Als je van genade gaat leven. Dan verandert je leven. Want een ieder die kwaad doet. Haat het licht.

En komt niet tot het licht. Omdat zijn werken niet ontmaskerd worden. Vele mensen willen niet veranderen. Willen de touwtjes in eigen handen houden. Bij Jacob.

Was er licht. Een poort. Het huis van God. En engelen. Voor ons. Is Christus.

De verbinding. Tussen hemel en aarde. Alles. De hele Bijbel door. Wijst alles heen. Naar de heer Jezus.

En die ladder. Is een type. Is een beeld. Van de heer Jezus. En hij heeft gezegd. Ik ben het licht.

Maar Jacob verscheen er licht als eerste. Ik ben de weg. Hij zag de ladder. En ik ben de deur. Hij zag die poort. Christus is alles.

Alles wat ook wij nodig hebben. En daarom gaat het altijd om de heer Jezus broeder. Wat u vanmorgen zei. Alleen door hem. Kunnen wij in verbinding komen met God.

Nu de deur van de hemel open is. Want hij. De Heer Jezus. Daalde vanuit de hemel. Vol genade. En waarheid. Tot ons af.

En Johannes 1 vers 16 zegt. En uit zijn volheid. Volheid. Hebben wij alle ontvangen. En wel genade. Op genade.

Dat is voor ons weggelegd. En in 1. Johannes 1 vers 52. En vanuit de heer Jezus. Zegt Christus dan. Voor waar. Voor waar.

Ik zeg u. Alle. Hij spreekt tot ons. Van nu af. Zult u de hemel geopend zien. En de engelen van God opklimmen.

En neerdalen. Op de zoon des mensen. En de hemel is open gegaan. Want de discipelen zagen dat de hemel geopend werd. Nadat de Heer Jezus gedoopt was.

De hemel ging open. En na de verzoeking. In de woestijn. Kwamen engelen. En diende hem. En ook was er een sterke engel.

Voor de Heer Jezus. In de hof. Van Gethsemane. Want daar. Daar begon het grote lijden. De zaligmakende genade.

Is in zijn volheid. Heilbrengend verschenen. Aan alle mensen. Maar voordat die genade ons deel kon worden. Moest Christus.

Voor u en mij. Eerst die diepe weg gaan. Naar het kruis. Van Golgotha. Ik had het al gezegd. Maar in. Exodus 34 proclameerde God.

Dat hij de ongerechtigheid. En de zonde. Vergeeft. Maar de schuldige. Zeker niet. Voor ons schuldig houdt.

U en ik. Wij staan van nature schuldig. Voor God. En God ziet geen enkele.

Zonde. Door de vingers. Maar. Omdat God. De onschuldige Christus. Die vanuit de hemel kwam.

schuldig maakte. Schuldig maakte. In onze plaats. En strafte.

In zijn lijden. En sterven. Voor ons. Die schuldig staan. Voor God. Hij nam de schuld. Op zich.

Terwijl hij niets gedaan. Had. En zo. Kan God. En iedereen. Genadig zijn. En vergeving. Schenken. Want Christus.

Heeft zijn bloed. Vergoten. Om ons te reinigen. Van alle zonden. Hij. Is voor ons. De dood. In gegaan. Voor ons. Die des. Dood. Schuldig. Waren.

Maar. Halleluja. De dood. Kon hem niet. Vasthouden. En Christus is als eerste opgestaan uit de dood. En de engelen zeiden naar Christus hemelvaart tegen de discipelen.

Dat hij op gelijke wijze zou terugkomen. Wat een wonderbare belofte. En daar zien we als gemeente van Christus ook naar uit. En door zijn opstanding.

Met de zaligmakende genade realiteit. En ik hoop niet dat iemand van ons die genade nog steeds aan zich voorbij laat gaan. Net als Jacob toen.

Want God houdt de schuldige niet voor ons schuldig. Wie weigert op Gods genade aanbod in te gaan. En Christus verwerpt is voor eeuwig verloren.

Ik zie een poort wijd open staan waardoor het licht komt stromen. En er zijn zoveel mensen die die poort open zien. En nooit er doorheen gaan om bij dat kruis uit te komen.

En bij de gekruisigde Christus. En daar gaat het om dat wij daar uitkomen. Maar voor velen en ik denk ook hier in de gemeente in Baren. Is die zaligmakende genade gelukkig realiteit geworden.

Omdat we ons bekeerd hebben van de duisternis tot het licht. En van de macht van Satan tot God. Toen we door de poort gingen en uitkwamen bij de gekruisigde Christus.

Christus verbond door zijn opstanding in hemelvaart. Definitief de aarde met de hemel. Zoals het beeld van de ladder en de deur ons toont.

En voor alle die Christus aanvaard hebben. Luister goed. Zegt openbaringen 3 vers 8. Zie ik heb voor uw ogen een geopende deur gegeven.

En niemand. Niemand kan die sluiten. Een heerlijke zekerheid van ons eeuwige behoud. Een heerlijke zekerheid.

Dat we in het geloof de hemel kunnen binnen gaan. Bij Jacob deden de engelen niets. Maar nu hebben de engelen een geweldige taak.

Hebreeën 1 vers 13 zegt dat de engelen dienen in de geesten zijn. Die zijn uitgezonden ten dienste van ons.

Die de zaligheid zullen beërven. Oh je ziet ze niet. Maar ze zijn er wel. Ik heb het meegemaakt. Ik heb het meegemaakt.

Op een wonderlijke manier. We gingen met 10 mensen naar Ethiopië toe. We hadden 500 kilo bagage bij ons. En we moesten door de douane. Elke koffer werd door de X-ree gecontroleerd.

En we hadden van alles bij ons dat we misschien niet mee mochten nemen. En wij stappen uit het vliegtuig en we hebben onze koffers. En er komt iemand naar ons toe lopen.

En die zei kom maar mee. We hadden die man nog nooit gezien. En die leidde ons om de douane heen. Die opende een poortje voor ons. En we stonden in de aankomsthal.

En hij was verdwenen. En hij was verdwenen. En wij zeiden tegen elkaar. Daar is niemand anders geweest dan een engel van God. Een engel van God.

Dat is de enige keer dat ik het zo mee heb gemaakt. Maar je vergeet het nooit meer. Maar engelen van God zijn er om ons te beschermen. Maar het is ook al zo heerlijk dat wij nu mogen leven met die geopende deur voor onze ogen.

Hebreeën 2 vers 9 zegt. Wij zien Jezus. Met heerlijkheid gekroond.

Wij mogen elke keer, elke dag door die deur in het geloof tot hem gaan. Met alles wat ons bezighoudt. Met onze dankbaarheid. Wat ons neerdrukt.

Onze zorgen. Noemt alles maar op. En dan zegt 2 Korinthe 8 vers 9. En ik vind daar zo'n troost in zitten. En God is bij machte.

Elke vorm van genade overvloedig te maken in u. Zodat u in alles altijd het nodige bezit en overvloedig kunt zijn in elk goed werk.

Dus je kunt gerustig om gaan zien naar die anderen. En hem benaderen. En iets voor hen betekenen. Maar daardoor kunnen we het leven ook aan in deze coronatijd.

Met zijn beperkingen. Met zijn hoogte. Met zijn diepte. Met zijn eenzaamheid voor zoveel ouderen. Met zijn zorgen misschien. En moeite en pijn. Want God geeft.

Elke dag. Altijd. Overvloedige genade. Om onwankelbaar en standvastig te zijn. Ook in deze tijd. En dankzij die genade.

Hebben wij ook als christen. Ten midden van dat alles. Diepe innerlijke rust en vrede. In deze vreselijke goddeloze wereld. Die in barensnood is.

En ik hoop dat u die rust en vrede ook ervaart. Elke dag. Want we hebben een geweldige toekomst. Die spoedig werkelijkheid wordt.

Als je alle tekenen ziet. En het kan niet meer misgaan. Mijn broeder en zuster. Want we hebben een anker voor onze ziel. In het binnenste heiligdom. En in het binnenste heiligdom.

Daar is onze voorloper. De opgestane Christus. Als eerste vanaf de aarde. Voor ons binnen gegaan. En daarom werd tegen Johannes op padmos gezegd.

Klim hierheen op. Hij gebruikte het woord van die ladder. Klim hierheen op. En ja. En Johannes klom op naar de hemel. En door de open deur mocht hij de hemel op binnen gaan.

En zag hij de wonderlijke heerlijkheid. En de glorie van God. Die wij straks gaan zien. Maar hij zag ook daar onze voorlover.

Christus. Het lam van God. Staande. Als de overwinnaar. Staande als geslacht. En wij.

Wij de bruidsgemeente van Christus. Wij zullen onze voorloper volgen. Als de bezang klinkt. En als Johannes opklimmen.

En door de open deur binnen gaan. Met een wonderbaar verheerlijk opstandingslichaam. Gelijk vormig aan het verheerlijkte lichaam van Christus. Wat een toekomst.

Wat een toekomst. Ik hoop dat het u blij maakt. Dat u zo'n toekomst heeft. En wij zullen zijn heerlijkheid aanschouwen. Ja zelfs delen in zijn heerlijkheid.

En we zullen samen. Met de engelen. En de oudsten. Het lam, de dankzegging, de eer, de glorie en de aanbidding brengen.

Voor de overvloedige genade. Aan ons beton. Omdat hij de verzoening heeft uitgewerkt. En volbracht op het kruis.

De belofte dat alle geslachten van de aarde. In Jacob gezegend worden. Is nu ook ons deel. Wij.

Kinderen van God. Wij zijn de heilige en gezegende van de heren. En gezegend. Met alle geestelijke zegeningen in de hemelse gewesten.

En ook de aardse zegeningen. Ach daaronder breekt het toch niet aan. We hebben alles. We hebben alles wat ons hartje begeert. We kunnen alles kopen. Nou misschien niet alles.

Maar wat we nodig hebben. Het ontbreekt ons aan niets. En daarom. Zijn we zo rijk. In hem en met hem.

En door hem. En tot hem. Al Gods belofte. Die persoonlijk en Jacob toegezegd waren. Weet u dat die ook ons deel zijn.

Ik ben met je. Alle dagen. Ik zal je beschermen. Overal. Waar je naartoe gaat.

Ik zal je niet begeven. En niet verlaten. Hij is altijd bij ons. Als ik vanmorgen in mijn autootje stapte. Dan was hij bij me.

En met jullie. En hij is hier. Hij is alomtegenwoordig. En hij zorgt op een geweldige wijze. Dat moet ons losmaken van angst en vrees. Hij is erbij.

Altijd. Niet begeven en verlaten. Laat je niet opslokken. Laat je niet neerdrukken. Door het coronavirus wat om je heen is.

Kunnen we dan niet ziek worden ook? Ja. Ook wij kunnen eraan sterven. Maar dan belaten we ons lichaam. Om bij de heren onze intrek te nemen. Dat is onze toekomst.

Daar moet je aan denken. Denk aan je heerlijke toekomst. Die het zo wachten staat. Gods belofte aan Jacob. Van een aardsland werden vervuld. Met Joshua trokken ze het beloofde land Kana aan binnen.

En de belofte. Van ons hemelse land. Dat gaat spoedig werkelijkheid worden. Wij zijn immers burgers. Van het rijk.

In de hemel. Als dat bezuin klinkt. En ik verlang er naar. En ik zie er naar uit. En ik zie wat er allemaal gebeurt. En dan denk ik. Het kan niet lang meer duren.

Weet u. De wereld gaat steeds meer roepen om de sterke man. Want we weten het niet meer. En als die sterke man gaat komen zijn wij weg. Dan heeft de opname plaatsgevonden.

Dan klimmen we op met Christus. Naar het vaderhuis. Om daar onze intrek te nemen. Dankzij. Dankzij. Niet ons.

Dankzij die overvloedige genade. En die trouw van God. Hebben we zo'n geweldige hoop. En zo'n heerlijke, rijke, zekere toekomst.

Ik hoop dat het u blij maakt. Ik hoop dat u er opnieuw uit gaat leven. Ook deze week in. Dat u ervan gaat getuigen. Tenmidden van alle angst en vrees die er is.

Dat we zo'n geweldige toekomst hebben. Door dat wonderbare offer van de Heer Jezus op het kruis van Golgotha. Hem zij de lof. De glorie en de aanbidding.

Nu en tot in eeuwigheid. Maranatha. Amen.