Grote Verzoendag

Date
Sept. 27, 2020
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Shalom broeders en zusters hier aanwezig en ook degene die thuis met ons mee verbonden zijn.! Geweldig dat we op deze eerste dag van de week kunnen samenkomen en met elkaar de vrijheid hebben om het woord van God te openen.

Zoveel broeders en zusters die dat vandaag niet kunnen, die vervolgd worden omdat ze in de Heer Jezus geloven en de Bijbel als de leidraad van hun leven hebben.

Het is een bijzondere dag vandaag, u weet of u weet het niet, maar in ieder geval ik heb een grote verbinding met het Joodse volk en vanavond begint Jom Kippur, de grote verzoendag zoals die genoemd wordt.

En daar wil ik vanmorgen ook bij stilstaan, bij Jom Kippur, vanavond om zes uur begint dat en Joden zijn al deze dagen bezig om zich voor te bereiden.

Allerlei dingen, aller rituelen die ook door de rabbijnen door de jaren heen zijn bedacht en ingevoerd. Het bijzondere is dat eigenlijk op Jom Kippur niemand mag wat doen, alleen de hoge priester.

Hij is degene die actief is en dan nog één man die dan een bok naar de woestijn moet brengen, maar verder moet het Joodse volk stil zijn. Want de verzoening wordt bewerkt.

Toen ik van de week mijn dagelijkse bijbelportie aan het lezen was, toen las ik in Ezekiel 16 en dat is een heel lang hoofdstuk, waarin de profeet namens de heren natuurlijk aan het volk duidelijk maakt de geweldige zonde die men bedreven heeft.

Het zijn vaak hele lange hoofdstukken in de Bijbel waarin de zonde van Israël wordt beschreven, maar dan ook altijd dan weer toch weer hoop wordt gegeven door de God van Israël en dan een belofte wordt gegeven.

En dat is in Ezekiel 16 ook, in vers 62 en 63, kan je nagaan, zo'n lang hoofdstuk helemaal aan het eind. Dan moet ik u voor die tijd nog even wat zeggen voordat ik dat ga lezen, want ja, ik ben een tijd lang eigenlijk een beetje, heb ik het moeilijk gehad met de naam van de God van Israël.

In onze vertalingen staat er natuurlijk allemaal heren met hoofdletters. Jezus, dat is in feite een navolging van de Joden die Adonai lezen als ze J-H-W-H zien staan in het Hebraeus.

Maar voor mezelf dacht ik op een bepaald moment, ja, doen we eigenlijk God niet tekort door die naam te verbergen? Want die verbergen we eigenlijk achter dat heren of Adonai. En toen kwam ik tot de conclusie van, ja, je kan natuurlijk, die uitspraak van J-H-W-H, die is discutabel.

De een zegt, je moet hem zo uitspreken, de ander zegt, je moet hem zo uitspreken. Er is geen zekerheid over. En toen kwam ik in Exodus 3 terecht bij Mozes, die dan door de heren wordt geroepen.

En hij zegt, ja, maar als ik nou bij de Israëlite kom, wat moet ik dan tegen en zeggen? Hoe heet u? En dan zegt de God van Israël, zeg maar, ik ben, heeft mij gezonden. En op grond daarvan ben ik tot de conclusie gekomen voor mijzelf.

Ieder moet dat voor zichzelf weten natuurlijk. Maar ik lees voort en overal waar heren met hoofdletters staat, lees ik ik ben. Ik geloof dat we dan meer recht doen, naar mijn overtuiging, dan meer recht doen aan wie hij is.

Hij is de ik ben. En dat sluit natuurlijk ook heel mooi aan op het Johannes Evangelie. Waar de Heer Jezus natuurlijk diverse keren zegt, ik ben, ik ben de deur, ik ben de goede header, ik ben de ware wijnstok. Dus ik ben, en ook als ik dit stukje lees, lees ik ik ben.

Dus Ezekiel 16 vers 62 en 63, want ik zal met u mijn verbond maken. Dan zult u weten dat ik, ik ben ben. Opdat u eraan denkt, u schaamt en uw mond niet meer open doet vanwege uw smaad.

Wanneer ik voor u verzoening doe over alles wat u gedaan hebt, spreekt Adonai, ik ben. Dat is dat ontzettend rijk en wat is dat geweldig.

Dat hier de God van Israël, nadat hij een hele lijst heeft gegeven van de ongehoorzaamheid en het overspel in geestelijke zin van Jeruzalem. Maar uiteindelijk natuurlijk ook over de rest van het volk.

Dat hij dan zegt, wanneer ik voor u verzoening doe over alles wat u gedaan hebt. Dat God toch verzoening aanbiedt. Niet omdat mensen zo veel dan eens goede dingen gedaan hebben.

Maar omdat hij een God is van liefde en van genade en van ontferming en van barmhartigheid. En natuurlijk die belofte wordt hier natuurlijk wel gedaan aan degene die geloven.

Uiteindelijk is het een geweldige belofte voor het gelovig overblijfsel van Israël straks in de toekomst. En in feite natuurlijk voor iedere jood, maar ook in de toepassing voor iedere niet-jood.

Dat er verzoening is. En die verzoening heeft natuurlijk alles te maken met het werk van onze Heer Jezus Christus de Messias van Israël. En de verzoendag, Yom Kippur, eigenlijk staat er Yom Kippurim.

Het staat in een meervoud. Want er moesten diverse dingen verzoend worden. Als je in Leviticus 16, en daar gaan we met elkaar nu even kijken. Leviticus 16. Ik ga niet dat hele hoofdstuk lezen, want de tijd ontbreekt mij.

Ik ben wat altijd gaat gebonden aan een bepaalde tijd. Ik ga me proberen ook daaraan te houden. Maar in ieder geval, in Leviticus 16, dat hele lange hoofdstuk, schitterende hoofdstuk over Yom Kippur.

Dat heel uitgebreid wordt beschreven. En waar je dat woord verzoening 16 keer tegenkomt. 16 keer lees je verzoening of verzoendeksel.

Wat er natuurlijk ook mee te maken heeft. Dag van verzoeningen. Voordat we het verder gaan lezen, in Leviticus 16 vers 6 en vers 11 lezen we dat er verzoening moest gedaan worden voor de priester en zijn gezin.

Dus dat is de hoge priester. Die moest voor zichzelf een stier als zoenoffer slachten. Dan in vers 16, er moest verzoening gedaan worden voor het heiligdom.

Dat is in feite het heilige der heiligen. Dan in vers 17, voor heel de gemeente moest er verzoening gedaan worden. En in vers 20, de tent van ontmoeting en het reukofferaltaar.

Want het staat altaar, maar dat bedoelt de Bijbel het reukofferaltaar. Wat in het heilige stond, de eerste deel van de tent. Daar moest ook verzoening over worden gedaan. Dus je ziet dat er diverse dingen verzoend moesten worden.

En daarom staat er aan mijn indruk, verzoeningen, dag van verzoeningen. Maar je kan dat ook majesteitelijk opvatten, die op meervoudsvorm, in de zin van de grote verzoendag.

Maar ik persoonlijk hou me vast aan die meervoudsvorm vanwege die verschillende aspecten van verzoening. Nou, ik kan vanmorgen helaas niet dat hele hoofdstuk gaan behandelen.

Dat is ook niet de bedoeling. Dat is natuurlijk een geweldig hoofdstuk waar eigenlijk Hebreën ook op aansluit. Hebreën, let de brief aan Hebreën, eigenlijk een schrijven aan de Hebreën.

Het is niet echt een brief. Dat gaat bijna helemaal over Jom Kippur. Als daar ook staat dat de priester moest elke dag dat offer brengen.

Dan was dat niet elke dag van de week. Maar dat was elke verzoendag. Als je de hele context van Hebreën leest, dan heeft dat met de verzoendag te maken. En daar staat natuurlijk de rol van de hoge priester centraal.

De hoge priester naar de ordening van Melchizedek. Dat is de Heer Jezus Christus, de opgestane heiland. Hij is degene die de verzoening tot stand heeft gebracht toen hij opgestaan was uit de doden.

En het heiligdom in de hemel was binnengegaan. In vers 3, 16 vers 3. Dat gaan we even lezen. We lezen hier en daar een tekst. Niet omdat ik mij als een verband wil halen.

Maar vanwege de tijd. Vers 3. Dus dat is voor de hoge priester.

Hij moet eerst voor zichzelf een jonge stier als zondoffer bereiden. En daarnaast een ram als brandoffer. Ram spreekt van brandoffer als overgave.

Ik geef mijzelf aan u volkomen zoals dat in dat prachtige lied van Johan de Heer staat. Dus dat is wat betreft de hoge priester. En dan in vers 5. Van de gemeenschap van de israelieten moet hij twee geitenbokken nemen als zondoffer en een ram als brandoffer.

Twee geitenbokken als zondoffer van de gemeenschap. Dus van de gemeente van het volk. Voor zichzelf dus een stier en een ram. En voor de gemeenschap twee geitenbokken en een ram.

In 16 vers 7 tot 10. Hij moet ook de beide bokken nemen en die voor het aangezicht van ik ben plaatsen. Bij de ingang van de tent van ontmoeting.

Aaron moet namelijk het lot over de twee bokken werpen. Eén lot voor ik ben en één lot voor de weggaande bok. Dan moet Aaron de bok waarop het lot voor ik ben gevallen is aanbieden.

En hem als zondoffer bereiden. Maar de bok waarop het lot is gevallen om weggaande bok te zijn. Moet levend voor het aangezicht van ik ben geplaatst worden. Om daarmee verzoening te doen.

Door hem als weggaande bok de woestijn in te sturen. Nou hier zien we dus die twee bokken genoemd. En daar wil ik vanmorgen eigenlijk wat meer de nadruk opleggen.

Op die twee bokken. Die een hele belangrijke rol spelen hier in deze rituelen van Yom Kippur. In vers 8 staat er in mijn vertaling één lot voor de weggaande bok.

De NBG vertaling heeft Azazel staan. Zo staat dat ook in het Hebraeus. Er zijn uitleggers die geloven dat dat een naam is van een demoon. Een soort woestijndemoon.

En omdat er natuurlijk één bok voor ik ben en één bok voor Azazel zou zeggen twee eigen namen. Maar ja ik voor mezelf heb daar toch niet echt vrede mee.

Dat daar een bok naar de woestijn wordt gestuurd. Om daar bij de demonen te verblijven. Met die zonde beladen. Want dat gaan we zo meteen zien. Ik geloof dat je dat hier moet vertalen. En dat er dan ook staat de weggaande bok.

Of de weggaande geit. In ieder geval degene die dan dus de woestijn in wordt gestuurd. Het is opmerkelijk dat uiteindelijk ik ben bepaald welke bok wat is.

Er moet namelijk een lot geworpen worden. Die hoge priester die stond daar. Dat nu een hele speciale kleding aan. Maar normaal gesproken had hij natuurlijk die oerim en die toemim. En daar zal hij ongetwijfeld gebruik van gemaakt hebben.

Om te bepalen welke bok moest levend worden voor het aangezicht van de heren worden gesteld. En welke bok moest er worden geslacht. De stier als zondoffer.

En de bok als zondoffer. Als je naar de wet op het zondoffer gaat kijken. Leviticus 4 gaat er eigenlijk helemaal over. Dan zie je dat altijd bij dat zondoffer.

Degene die die zonde begaan had. Zijn handen moest leggen op de kop van dat dier. Van een stier of van een bok. En zo als het ware zich vereenzelvigde met dat dier.

Dat dier dat ging in zijn plaats sterven. Maar toen ik deze geschiedenis las. En ik heb er hem al vaak gelezen. En ook heel vaak over gesproken. Toen viel me eigenlijk op dat dit helemaal niet gebeurt op Jom Kippur.

Bij die stier. Voor die priester. En bij die bok. Voor het volk. Daar wordt dus inderdaad geen handoplegging gedaan. Dus met andere woorden.

Die bok. Die krijgt niet als het ware. En die stier krijgt niet die zonden van die hoge priester of van het volk. Op zijn kop gelegd. Nee. Die worden schuldloos geslacht.

Schuldloos gedood. En dat is eigenlijk wel heel apart. Zijn bloed. Het bloed van die stier. En het bloed van die bok. Dat wordt in Gods tegenwoordigheid gebracht.

Op en voor het verzoendeksel. Eerst moesten we het priester naar binnen. Sowieso met een reukvat. Met wierrook. Moest hij daar neerzetten. Een soort verlengstuk van het wierrookaltaar.

Dat moest binnen het heiligdom worden gezet. Dat was altijd een gigantisch spannend moment lijkt mij. Voor die hoge priester. Om in Gods tegenwoordigheid te komen. Waar God aanwezig was. Eén keer per jaar was dat maar.

En dan sprenkelde hij van dat bloed van die stier. Zeven keer. Op het verzoendeksel. En voor het verzoendeksel. Aan de oostkant dus. Ja de kant. Waar hij binnenkwam. En dat moest hij later weer naar binnen.

Met het bloed van die bok. En dan moest hij weer precies hetzelfde doen. En zo werd daar dus verzoening gedaan. Dus bij die bok die voor ik ben gereserveerd was.

Is er ook geen beleidenis van zonden. Ook hij sterft onschuldig. Het bloed van twee onschuldige dieren. Brengt in Gods tegenwoordigheid verzoening tot stand.

Het waren onschuldige dieren. En ik denk dat wat dat betreft. Dat een geweldig beeld is van de Heer Jezus. Want één aspect. Van het werk van de Heer Jezus.

Het lam van God. De Heer Jezus was zonder zonde. Tot het moment dat die tweede periode. We hebben er eigenlijk al over gehoord. En nu hebben we over het lam van God gezongen.

Of hoorden zingen. In ieder geval. Dat hij in die tweede periode. Toen het donker werd. Ja toen werd hij tot zonde gemaakt. Toen trok de vader zich als het ware terug.

En toen hij tot zonde werd gemaakt. Daar wijst die tweede bok naartoe. Die tweede bok waar we zo meteen wat even verder naar gaan kijken. In de 4e keer 16 vers 20 tot 22 lezen we over die tweede bok.

Wanneer hij, dat is de hoge priester. De verzoening over het heiligdom. De tent van ontmoeting en het altaar voltooid heeft. Dan moet hij de levende bok naderbij laten komen. Aaron moet zijn beide handen op de kop van de levende bok leggen.

En al de ongerechtigheden van de israelieten beleiden. Al hun overtredingen. Overeenkomstig al hun zonden. Hij moet die op de kop van de bok leggen. En hem door de hand van een man die daarvoor gereed staat.

De woestijn insturen. Zo draagt de bok al hun ongerechtigheden. Op zich weg. Naar een onbewoond gebied. Hij moet dan de bok de woestijn insturen.

En hier zien we het tweede aspect. De Heer Jezus is schuldloos gestorven. Misschien zeg ik nou iets wat je zegt, dat heb ik nog nooit zo gezien.

Voor mij viel het op in dit ritueel. Kijk dan toen de Heer Jezus, ik heb het al gezegd, de eerste zes uur hing in het licht. En was hij de ram als brandoffer, zeg maar in de typologie.

Tweede periode, toen het donker werd. Toen werd hij de zondebok. Toen werd hij tot zonde gemaakt. Maar dat duurde tot een bepaald moment. Want toen brak het licht weer door.

En toen sprak hij zijn vader aan. Met vader. In uw handen bevel ik mijn geest. Toen was de relatie hersteld. Hij had de straf gedragen. Hij heeft uw, mijn, jouw zonden gedragen op het hout.

Waar apostel Petrus ook over spreekt. Die zelf onze zonden in zijn lichaam gedragen heeft op het hout. Op dat wij voor de zonde dood, voor de gerechtigheid zouden leven.

1 Petrus 2 vers 24. En Johannes de Doper had het al gezegd. In Johannes 1 vers 29. Zie het lam van God dat de zonde van de wereld wegneemt.

Je zou ook mogen vertalen, wegdraagt door het op zich te nemen. Dus hij heeft de straf voor onze zonde gedragen in de drie uur Godverlatenheid.

Dat is de bok die met zonde beladen de woestijn in werd gestuurd. Naar een onbewoond land. Waar geen mens was. De zonde droeg die bok weg.

En na die drie uur werd de relatie hersteld. En toen de Heer Jezus stierf was hij dus zonder zonde. Op grond van zijn zondeloos bloed.

Heeft hij de verzoening tot stand gebracht. En op grond van dat bloed is hij eenmaal het heiligdom in de hemel binnen gegaan. Hebreeën. Hij is eenmaal.

De hoge priester moest twee keer het heiligdom binnen. Eerst voor zichzelf. En toen voor het volk. Eerst met het bloed van de stier. Toen met het bloed van de bok. Maar de Heer Jezus is eenmaal ingegaan.

Hij hoefde niet voor zichzelf een offer te brengen. Zegt Hebraïë heel duidelijk. Maar hij bracht alleen het offer voor het volk. Voor u. Voor mijn zonde. Dat bloed dat spreekt van zijn dood.

En als opgestane heiland is hij de hoge priester in het hemelse heiligdom. Naar de ordening van Melchizedek. Waar Hebraïë zo prachtig over spreekt.

Op grond van de door hem tot stand gebrachte verzoening. Kan ik ben verzoening aankondigen. Voor Israël. En voor iedere individu.

Uit de andere volken. En ieder die de Heer Jezus als zijn redder en verlosser aanneemt. In het geloof. Wordt verzoend.

Op grond van dat offer dat de Heer Jezus gebracht heeft. Hebreeë 10 vers 19 tot 22. Willen we nog samen lezen. Hebreeë 10. Hebreeë 10 vers 19 tot 22.

Omdat we nu broeders vrijmoedigheid hebben om in te gaan in het heiligdom door het bloed van Jezus. Langs een nieuwe en levende weg. Die hij voor ons heeft ingewijd door het voorhang zoals het is door zijn vlees.

En omdat we een grote priester hebben over het huis van God. Laten wij tot hem naderen met een waarachtig hart. In volle zekerheid van het geloof. Nu ons hart gereinigd is van een slecht geweten ons lichaam gewas is.

Met rijn water. Laten we de beleidenis van de hoop onwrikbaar vasthouden. Want hij die het beloofd heeft is getrouw. En laten we op elkaar letten door elkaar aan te vuren tot liefde en goede werken.

En laten we de onderlinge bijeenkomst niet nalaten zoals het bij sommigen de gewoonte is. Maar elkaar aansporen en dat zoveel te meer als u de grote dag ziet naderen. Hier spreekt de apostel nadat hij heel veel over dat Yom Kippur heeft gesproken.

Nogmaals over dat heiligdom waar wij in de hemel kunnen naderen op grond van het bloed van Jezus. Van Yeshua. Ik ben red. Betekent zijn naam.

En we hebben vrij moedigheid om in te gaan in dat heiligdom. We kunnen naderen tot God. Toen de Heer Jezus stierf. Toen scheurde het voorhangsel van boven naar beneden in de tempel.

En daarmee liet God zien de weg is vrij. Je kunt komen. Je kunt niet komen inderdaad met al je zonde en schuld. Maar je kunt komen op grond van het volbrachte werk van de Heer Jezus.

Hij heeft het voor jou volbracht. Hij heeft jouw zonde gedragen. Weggedragen zoals die bok. Naar een onbewoond land. En hij is als de schuldeloze uiteindelijk in de hemel gekomen.

De straf was gedragen. Het is een nieuwe en levende weg die hij voor ons heeft ingewijd door het voorhangsel. Dat is door zijn vlees. Zijn lichaam is ook een beeld van het voorhangsel.

En hij is degene door wie. Echt lekker via hem. Door hem kunnen wij ook tot in het heiligdom komen.

Ik ben de weg. Ik ben de deur. Via hem kunnen we daar naderen. Met een waarachtig hart. En in volle verzekerdheid van het geloof.

De Heer Jezus. Hij is op grond van zijn bloed. De hemel ingegaan. Andere vertaling zegt dat hij met zijn bloed is ingegaan.

Hebreeën 9. Niet door het bloed. Niet met het bloed. Vers 12. 9 vers 12. Sorry. Hij is niet door bloed van bokken en van kalveren.

Maar door zijn eigen bloed. De NBG heeft daar met staan. Met zijn eigen bloed. Maar dat is op grond van de Griekse tekst.

Is door beter vertaald trouwens. Maar dat is de typologie te ver doorvoeren natuurlijk. Want die hoge priester ging natuurlijk met het bloed van die stier. En met het bloed van die bok naar binnen. Maar de Heer Jezus is niet met zijn bloed het heiligdom in de hemel binnen gegaan.

Dat bloed is op aarde gestort. Daar was gezondigd. Daar moest de verzoening plaatsvinden. Maar hij is op grond van dat bloed. Op grond van zijn dood. Is hij in de hemel gekomen.

En heeft daar zich gepresenteerd. Als degene die het heeft volbracht. Als de opgestane heiland. Als de hoge priester. Voor het nieuwe verbond. Wat geweldig.

Dat we zijn met God verzoend. Door het werk van de Heer Jezus. Wij kunnen ons niet met God verzoenen. Ik was heel lang geleden sprak ik wel eens in Helmond. En daar zag ik een een of andere soort.

Rooms-Katholiek gedenkteken staan. Zeg maar. Verzoen u met God. Nee dat kunnen wij niet. Wij kunnen ons niet met God verzoenen. Laat u met God verzoenen.

Zegt Paulus. In 2 Korinthe hoofdstuk 5. In Christus naam vragen we u. Laat u met God verzoenen. Want hij heeft het tot stand gebracht. En dat is wat we ook het Joodse volk.

En dat we individuele Joden ook vandaag toebidden. Dat ze zich met God laten verzoenen. Niet door een haan boven hun hoofd te draaien. Niet door naar de rivier te gaan.

En hun zakken te legen. Van al datgene. Wat misschien nogal verborgen zonde er is. Maar dat ze komen tot de Messias. Dat ze de Heer Jezus gaan leren kennen. Als hun redder. Als hun verlosser.

En wat geweldig is het. Dat de Heer zelf ook. De ik ben. Ook in Deuteronomium. Ook weer een heel lang hoofdstuk. Waarover alle misstappen die Israël zal gaan doen.

Door Mozes profetisch wordt neergezet. Dan zegt hij aan het eind daarvan. Juichheidenen met zijn volk. Want hij zal het bloed van zijn dienaar wreken. Hij zal de wraak laten terugkomen op zijn tegenstanders.

En zijn land en zijn volk verzoenen. God zal zijn land en zijn volk verzoenen. Ook het land moet verzoend worden. Het land van Israël.

Het land Canaan moet verzoend worden. Wat is daar niet aan bloed gevloeid. Wat wordt er vandaag ook aan bloed gevloeid. Daar in abortus. En allerlei andere toestanden daar. Ook in Israël. Ook dat land moet verzoend worden.

Er moeten meer dingen verzoend worden. Door dat offer van de Heer Jezus. Zoals dat op die verzoendag ook was. Meer dingen moesten er verzoend worden. En dat is met betrekking tot de toekomst voor Israël ook. Wat een geweldige hoop.

Wat een geweldige toekomst. Dat God ondanks al die zonden. Al die ongerechtigheid. Van Israël. Maar ook van onszelf. Dat God een God is die wil verzoenen. Hij wil het in orde maken.

En dat kan alleen op grond van het volbrachte werk van de Messias. Yeshua. Ben David. De Heer Jezus Christus. Geprezen. Zij zijn heerlijke naam. Amen.