Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Zo, goeiemorgen ook van mijn kant.! Goed jullie weer eens te zien.! Een andere setting dan ik normaal was te zien.
! Het is alweer ruim een jaar geleden dat ik hier was. En nog een tweede eraan toevoegen.
Het is een van de kleinere, zogenaamde kleinere profeten die tot Juda worden gestuurd. U weet, Israël was in twee gedeeld, de tien stammen en de twee stammen.
Het tien stammenrijk, genaamd Israël, werd bijna weggevoerd toen Savanja ten tonele verscheen. En ook aan Juda al het oordeel moest aanzeggen.
Israël was bestemd om een licht te zijn, maar er was heel veel duisternis. Israël was bestemd om een zegen te zijn, maar er was heel veel het tegenovergestelde van zegen.
Zij leefde in de zonde. En zij miste, wat we ook in de Romeinen 3 vers 23 zien, zij miste de eerlijkheid Gods.
En dat doet Savanja pijn. Savanja, we lezen inleidend het laatste hoofdstuk.
Het is een kleine brief van 53 versen, maar ik lees jullie alleen om destijds willen het allerlaatste hoofdstuk. Zodat we naar het oordeel over Jeruzalem zien, maar ook de belofte die God geeft voor een toekomst.
Gelukkig is God anders dan wij mensen zijn. Hij is naast rechtvaardig, ook barmhartig en genadig.
God zijn gedankt. Anders was er voor niemand hoop. Nog voor Israël, nog voor de heidenen. Savanja hoofdstuk 3.
Ik lees u vooruit de herstelde statenvertaling. Wee de rebellische, de besmette, de stad die onderdrukt. Zij luistert niet naar de roepstem.
Geen vermaning aanvaart zij. Op de heren vertrouwt zij niet. Tot haar God nadert zij niet.
Haar vorsten zijn in haar midden brullende leeuwen. Haar rechters zijn avondwolven, die tegen de morgen niets meer te knagen hebben. Haar profeten zijn lichtzinnig, mannen vol trouweloosheid.
Haar priesters ontheiligen het heilige, zij doen de wet geweld aan. De rechtvaardige heren is in haar midden.
Hij doet geen onrecht. Elke morgen brengt hij zijn recht aan het licht. Er ontbreekt niets aan.
Maar wie onrecht doet, die kent geen schaamte. Ik heb heidenvolken uitgeroeid, hun hoektorens zijn verwoest.
Ik heb hun straten leeggemaakt. Niemand trekt er nog doorheen. Hun steden liggen in puin. Er is niemand meer, geen enkele inwoner.
Ik zei, nu zult u mij zeker vrezen. U zult de vermaning aanvaarden, opdat haar woning niet uitgeroeid zou worden, hoe ik haar ook gestraft zou hebben.
Toch waren zij er vroeg bij. Zij hebben totaal verderfelijk gehandeld. Daarom verwacht mij, spreekt de Heer, op de dag dat ik opsta om buit te halen.
Want mijn oordeel is de heidenvolken te verzamelen, de koninkrijken bijeen te brengen, om over hen mijn gramschap uit te storten, heel mijn brandende toren.
Zij hebben zei, nu zult u de heer, van de heer, van de heer, van de heer, van de heer, van de heer, zullen aanroepen, om hem schouder aan schouder te dienen.
Van over de rivieren van Kusch zullen zij die vurig tot mij bidden, het volk overal door mij verspreidt, mijn offeren brengen.
Op die dag zult u niet beschaamd zijn over al uw daden waarmee u tegen mij in opstand kwam, want dan zal ik hen uit uw midden wegdoen, die uitgelaten zijn over uw hoogmoed.
Voortaan zult u zich niet meer verheffen, omwille van mijn heilige berg. Maar ik zal in uw midden doen overblijven, een ellendig en arm volk.
En zij zullen op de naam van de heren vertrouwen. Het overblijfstof van Israël zal geen onrecht doen en geen leugen spreken. En hun mond zal niet gevonden worden, een tong die bedriegt.
Ja, ze zullen wijden en neerliggen. En niemand zal hun schrik aanjagen. Zing vrolijk, dochter van Sion, juich, Israël.
Wees blij en spring op van vreugde met heel uw hart, dochter van Jeruzalem. De Heer heeft uw oordelen weggenomen, heeft uw vijand weggevaagd. De Koning van Israël, de Heer is in uw midden, u zult geen kwaad meer zien.
Op die dag zal tegen Jeruzalem gezegd worden, wees niet bevreesd, Sion, verlies de moed niet. De Heere God, de Heere uw God is in uw midden, een held die verlossen zal.
Hij zal zich over u verheugen met blijdschap en hij zal zwijgen in zijn liefde. Hij zal zich over u verblijden met gejuich. Wie bedroefd zijn, vanwege de samenkomst zal ik verzamelen, zij zijn uit u.
Sma drukt als een last op hen. Zie, in die tijd ga ik optreden tegen al uw verdrukkers. Ik zal verlossen wie mank gaat, bijeenbrengen wie verdreven is.
Ik zal u maken tot lof en tot een naam in heel het land waar zij beschaamd waren. In die tijd zal ik u hierheen brengen, namelijk in de tijd dat ik u zal bijeenbrengen.
Voorzeker. Ik zal u maken tot een naam en tot lof onder alle volken van de aarde, wanneer ik voor uw ogen een omkeer in uw gevangenschap breng.
Zo zegt de Heere. Sivanja. Sivanja.
Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja.
Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. Sivanja. De merkwaardige dingen die gebeuren rondom ons heen, waarin de mens zelf beslist en zichzelf als God verheft om de dingen te doen die hij denkt dat goed zijn.
Dat was toen ook aan de hand in Israël, alleen natuurlijk op een andere manier. De onverdraagzaamheid ten opzichte van de waarheid was toen en is nu heel groot.
De leugen regeert en de vader van de leugen, de Satan, die destijds in de Hof van Ede Eva verleidde, verleidt er honderdduizenden vandaag aan de dag en doet hen geloven dat leugen de waarheid is en de mens verheft tot God.
Dat is de situatie. Toen en ook 2600 jaar geleden, toen de profeet Sivanja leefde.
Zijn naam betekent verborgen door de Heere. Sivanja, verborgen door de Heere. En dat heeft een profeet echt wel nodig.
Om verborgen te zijn. Dicht bij God, geborgen in God, veilig bij God. Want de wereld spuugt hem als het ware uit.
Want de waarheid wordt niet getolleerd. Zo heeft Sivanja dat denk ik ook ervaren. En zijn naam zegt het voluit.
Ik ben verborgen bij de Heere. Wat God wil, en dat is het thema van Sivanja, zijn profetie van 53 versen.
God wil verlossing. God wil niet liever dan de mensen verlossen. Waarvan? Van hun eigen weg, van hun zonde, van hun zichzelf verheffen tot God, zoals de duivel had beloofd.
Jij zult als God zijn. Kennende goed en kwaad. Hij zei in hierbij dat ze het goede wel zouden willen, maar niet zouden kunnen.
En niet los konden komen van het kwade. Hij ligt altijd. Ook al zegt hij maar voor een klein deel ware dingen.
Het is ongeveer 625 voor de geboorte van de Heer Jezus Christus. 635, 625 dat Sivanja optreedt en tegen Juda en Benjamin, de twee stammen, moet spreken en hen het oordeel van de Heer God moet aanzeggen.
Door oordeel uiteindelijk naar zegen. Dat is de weg die Sivanja wijst.
Het gaat niet zonder moeite. Het gaat niet zonder moeite. Het gaat niet zonder strijd. En er zal een rest van Israël behouden worden. Maar er zullen er ook vele vallen.
Zijn persoon, zijn achtergrond, ik ga dat straks even doen. En de boodschap die we vanmorgen gaan zien.
Zijn profetie die betreft de afgodendienst. Dat hebben we de vorige keer gezien. Ik haal het even heel kort. Hij is van koninklijke bloed. Dus in mijn hoofdstuk 1 vers 1. Hij is een achterklein, achterachterklein zo moet ik zeggen, van koning Iskia.
Deze Sivanja. Hij heeft dus koninklijk bloed door zijn aderen vloeien. Blauw bloed, zo gezegd. En hij is nu een profeet geworden.
Van koninklijke huizen. Een tijdgenoot van Jeremia en van Josia. Jeremia 1 vers 2, kun je dat vinden. Nou ja, dat is ter kennisgeving.
De afgodendienst die weg was voor een groot deel. Onder Josia, onder Iskia's regering. Maar onder Manasse weer helemaal terugkwam.
En we weten ook dat Israël door in de tocht, door de woestijn vanuit Egypte. Een afgoden meedroeg in hun hart.
Ze kwamen er nooit echt helemaal los van. En als een verkeerde koning is, dan speelt het weer helemaal op. En dat gebeurt.
De kenmerken waren Baal, Moloch en de hemellichamen. Dat waren de afgoden die in die periode voorop liepen. Baal en de Moloch.
En de zon, maan en sterren werden aanbeden. Zo ook vandaag weer. Goed. Voor uw oordeel naar zegen.
We gaan naar binnen kijken en rondom ons kijken en vooruit kijken. Dat zijn de drie stukjes in Sivanja. Kijk naar binnen. Kijk rondom. En kijk naar voren.
Goed, we beginnen binnen. Huda, hoofdstuk 1 vers 1 tot 2 vers 3. Wat is altijd de oorzaak van het oordeel wat komen moet van God?
Dat is de zonde. U weet wat zonde is. De letterlijke vertaling ervan is dat je je doel mist. God is de schepper van alles wat leeft.
God is dus ook de eigenaar van alles wat leeft. Met Israël had God een speciaal doel.
Dat zou het middel worden waardoor God in de wereld zijn werk zou doen. Zij konden dat niet in eigen kracht. Dat is dan gebleken door de tijd heen en nog.
Maar God gebruikt hen ondanks henzelf. Uit hen worden Messias geboren door wie God spreekt tot deze wereld. God werkt.
En hij heeft een bepaalde bedoeling met zijn mensen, met zijn schepselen. En door de Satan en de misleiding in de Hof van Ede is dat doel misgelopen.
Daarom missen wij ook, Romeinen 3 vers 23, de heerlijkheid van God. Die zijn we kwijtgeraakt. Van nature wordt een mens dus geboren als een zondaar.
Je hoeft kinderen niet te leren om stout te zijn. Om te zondigen.
Je moet ze wel leren om goede dingen te doen. Het ene zit erin, het andere moet je erin brengen.
Zo werkt dat gewoon. Dat is de praktijk van het dagelijkse leven. Zonde is altijd het probleem. Dat is ook wat ons van God scheidt.
Van nature. God wil die scheiding overbruggen in Christus. En heeft het ook gedaan. Maar we moeten wel daar zelf geloof aan hechten.
Anders hebben wij daar geen deel aan. 1, 7, 13 zien we drie groepen mensen. We komen daar straks nog even op terug. En de dag des heren wordt aangekondigd.
Dat is altijd de dag van het oordeel voor Israël. Dat is geen blijde dag. Dat is een dag van God storen. Kijk, God is in zijn wezen alles tegelijk.
God is rechtsvaardig en barmhartig. God is in zijn barmhartigheid rechtvaardig en in zijn rechtvaardigheid barmhartig.
Hij is alles tegelijk. Hij is alles altijd 100%. Als wij lief zijn, slaan we door en worden we zacht, te lief.
Als wij boos zijn, zijn wij alleen maar boos. En berg je dan maar. Dan is daar geen barmhartigheid of genade in onze boosheid.
Wij kunnen dat niet combineren. God wel. Want hij is volmaakt. Hij is de almachtige. Hij is alles altijd tegelijk.
En als wij God zien als een evenbeeld van ons, dan hebben we een totaal verkeerd beeld van wie God is. Wij moeten leren worden, en dat kan, gelukkig dankzij de komst van de Heer Jezus Christus en door zijn inwoning in onze harten en levens.
Wij moeten weer worden zoals Hij is. En meer op Hem gaan lijken. Johan de Heer 187 zegt dat zo mooi.
Maak mij weer een beeld van u. Zo vol van ootmoed, liefde en trouw. Maak mij een beeld van u.
God leren kennen betekent heel anders gaan leren denken. Romeinen 12 vers 2 zegt en ook word niet gelijkvormig aan deze wereld.
Denk nou niet zoals alle andere mensen denken, maar word hervormd door de vernieuwing van uw denken op dat ge weet dat de wil van God is volkomen, volmaakt en altijd goed.
Ons denken moet door het woord van God compleet worden veranderd, vernieuwd. Anders denken we altijd te klein van God en te groot van onszelf.
Wat van nature zo is. Sorry. Oproep tot inkeer, hoofdstuk 2 vers 1.
Als mens moet je af en toe, zoals het staat, even naar binnen kijken. Hoe staat het erbij?
Hoe eerlijk ben ik? Hoe oprecht ben ik? Niet te veel introspectie natuurlijk, maar ook niet zonder. Oordeel over de volken.
Kijk rondom. Dan zie je dat alle volken rondom Israël het oordeel van God ontvangen. En dan gaat hij van oost, van het westen naar oosten en het zuiden naar het noorden.
Bijvoorbeeld, de Filistijnen krijgen een flinke likkade pan. Ammon. Allemaal mensen die rondom Israël wonen en die Israël verkeerd hebben behandeld.
Die vaak wel door God werden gebruikt om Israël te tuchtigen, maar ook weer doorsloegen en veel te veel pijn deden meer dan God eigenlijk had bedoeld.
Wij mensen slaan gemakkelijk door. Dat hoort ook bij onze natuur. Helaas.
Dan gaan we terug naar Jeruzalem, want ook Jeruzalem krijgt een flink valans. We kunnen het allemaal niet lezen in dit verband. En dan wordt er een wee over Jeruzalem uitgesproken. En dan wil ik in hoofdstuk 3, vers 2, even langer stilstaan bij wat, daar staan vier dingen.
Let goed op. En pas er al toe op jezelf. En kijk om je heen in deze wereld. Er zijn hier vier dingen in vers 2, die eigenlijk, ik zal het hier doen, vier tekorten.
Vier tekorten van ons mensen. Wat is het eerste? Zij luistert niet naar de stem. De roepstem.
Dat is ons eerste grote manco. Niet luisteren. Dat is het eerste en grootste probleem. Kinderen hebben er ook een handje van.
Niet te luisteren. Want daar begint alles mee. Als je niet luistert, leer je nooit geloven.
En als je niet leert vertrouwen, zal er nooit vernieuwing in je leven komen. Niet luisteren. Niet luisteren naar de stem, de roepstem van God.
Die mensen oproept om zich tot hem te keren. Een open oren en een open hart te hebben en naar hem te luisteren.
Niet luisteren. Luisteren. Tweede. Tweede. Geen vermaning aanvaardt zij. Zo kenmerkend voor de zonde.
Ze vertikt het om zich te laten corrigeren. Want ze denkt van zichzelf. Ik ben goed genoeg.
Maar ieder mens die op een goede manier naar binnen kijkt, weet dat dat niet zo is. Geen vermaning, geen correctie aanvaarden.
Een van de dingen die hemelse wijsheid met zich meebrengt, dat wordt beschreven in Jacobus hoofdstuk 3 vers 17.
Er staat de hemelse wijsheid is in de eerste plaats rein. Dan komen er een paar dingen. En op een gegeven moment staat er het woord, ik meen vierde of vijfde kenmerk is gezeggelijk.
Gezeggelijk. Een oud woord. Maar er staat letterlijk dan in het Grieks makkelijk te corrigeren. Dat is vreemd.
De hemelse wijsheid, die in feite volmaakt is, is makkelijk te corrigeren. Wij, die eigenwijs zijn, en soms helemaal niet wijs, zijn niet makkelijk te corrigeren.
Maar apart is dat. Tweede kenmerk. Geen vermaning aanvaardt zij.
Dat is altijd tot je eigen nadeel. Op de heren vertrouwt zij niet. Derde. Op de heren vertrouwt zij niet.
Wie niet luistert. Wie niet luistert. Wie geen correctie aanvaardt. zal niet op de heren leren vertrouwen. want dat is eerst nodig.
Die twee stappen om daar te komen. Want de waarheid die bij God is en woont en in God is, die moet door ons worden aanvaard.
Door luisteren en door gecorrigeerd te worden. De heren vertrouwt zij niet. Dus vierde tot haar God maar dat zij ook niet.
Je komt nooit dichter bij God. Geen stap. Die afstand. Die kloof blijft er. Je komt er nooit. En ten nimmer.
Door eigen inspanning. Door eigen werken. Door wat je ook doet en probeert. En je uitslooft. Je komt er nooit. Want de weg is alleen maar via luisteren.
En corrigeren. Vernieuwd worden in je denken. Nu zijn er ook vier dingen die teveel zijn. Dat zie je in het volgende vers.
Vers 3 en 4. Haar vorsten zijn in haar midden brullende leeuwen. Dat is het eerste. Haar vorsten zijn in haar midden als brullende leeuwen. Dus de vorsten die eigenlijk juda moeten leiden en voorgaan.
Die doen niet anders dan brullen. Oftewel lawaai schoppen. En wie lawaai zoekt en wie lawaai maakt. En wie lawaai produceert.
Die kan niet luisteren. Die hoort niks meer. Ik ben opgegroeid in de zestige jaren. De woelige zestige jaren.
Kan ik wel zeggen. Toen de hele maatschappij veranderde. En de hele popcultuur opstond. Ik ben één keer meegegaan naar mijn vrienden naar een soort discotheek.
Eén keer. En nooit weer. Je zat daar. Een kabaal. Een lawaai aan muziek.
Je kon niet eens elkaar verstaan. Dat was dus niks voor mij. Als er heel veel lawaai is en gebrul.
Dan kun je niks verstaan. Want dat is veel te veel. Hier die vorsten waren brullende leeuwen in hun midden. Ze gingen tekeer als kwaad weer.
Je kunt niet luisteren. Rechters zijn avondwolven. Die tegen de morgen niets meer te knagen hebben. Dus de rechters. Wat zij leefden dus in de duisternis.
Avondwolven. De rechters spraken en spreken nog jammer genoeg een heel veel gevallen krom. Ze hebben niet de wet als norm.
Maar ze interpreteren de wet naar hun eigen inzichten. En passen het aan aan het volk wat zij willen dienen. En de positie en het aanzien wat zij willen hebben.
Ze willen niet in het licht zijn. Ze willen in de duisternis zijn. En in de duisternis ben je ook niet eerlijk.
Daar is ook geen correctie. Daar wordt geen vermaning aanvaard. Ze hebben alles met elkaar te maken. Derde haar profeten zijn lichtzinnig. Mannen vol trouweloosheid.
Dus niet betrouwbaar. Maar onbetrouwbaar. Niet te vertrouwen. Je moet ze eigenlijk wantrouwen. Je kan niet op ze aan.
Ze zouden het woord van God moeten vertellen en uitleggen. Maar dat doen ze niet. Ze vertellen verhaaltjes. En een heleboel onzin waar je niks mee kunt.
En de waarheid komt niet aan bod. Zij ontzien de ander en zichzelf. En tot slot. De priesters.
Ontheilig uit heilige. Zij doen de wet geweld aan. En wie de wet geweld aandoet.
Die kan ook nooit dichter bij God komen. Toch? Wie na luisteren niet wil horen en verstaan.
En doen wat God zegt. Zal Gods nabijheid nooit ervaren. In zijn leven. De heer Jezus heeft het allemaal voor ons bewerkt.
Hij, de eeuwige getrouwe, luisterde naar de Vader. Wat deed hij op aarde? Aan daden en woorden. En wat sprak hij? Niets anders dan hij de Vader had zien voordoen.
Sprak alleen zijn woord. Deed alleen wat hij beval. Niets anders. Heer Jezus liet zich door de Vader helpen en corrigeren.
In Gethsemane bad hij. Met een bebloed gezicht van zweet. Niet mijn wil, maar uw wil geschieden.
Ik schik mij aan u. Ik doe uw wil, heren. Dan ben je corrigeerbaar. Dan laat je je door correcties leiden.
Hij vertrouwde op God tot op het laatste. En hij naderde tot hem in het uur van de nood. En hij is niet teleurgesteld. In alles is Christus onze verlossen, maar ook ons voorbeeld.
Zalig de mens die hem navolgt. Tot slot, kijk vooruit. Na oordeel geeft God altijd heling.
Na tuchtiging. Na tuchtiging. Na tuchtiging. Geeft hij groei. Na de snoei. Komt de bloei.
Toch? Snoeien doet pijn. Maar bloeien is maar oh zo fijn. Heerlijk. Om te zien.
Wat dat uiteindelijk oplevert. Daar geniet je zelf van. En anderen mogen er van mee genieten. Toch? Dan leer je ineens het grote gebod.
En zie je in je eigen leven. Dat je je daar niet voor inspat. Maar dat door de vrucht van de geest. Door het leven van de Heer Jezus. Dat je God gaat lief hebben boven alles.
En je naaste net zoveel liefde geeft. Als je aan jezelf geeft. Dat is het gelukzalige leven. Wat Christus in ons bewerkt.
De heling tot slot. Wat Israël betreft. Je ziet. We hebben dat gelezen. God grijpt zelf in. Hij brengt herstel. Het Messiaanse koninkrijk gaat komen.
En dan is het merkwaardig. Dat dat eerst onder de volken gebeurt. Hoofdstuk 3 vers 9. Je hebt het zien staan. Voorzeker dan zal ik bij de volken de lippen veranderen. In de reine lippen.
Zodat ze al de naam van de Heer zullen aanroepen. Om hem schouder aan schouder te dienen. De heidenvolken. Merkwaardig. God werkt.
En gaat werken. In de toekomst. Onder de volken die Israël omringen. En maakt hen klaar voor een nieuwe tijd. Het Messiaanse koninkrijk.
Jezus is in feite nu nog geen koning. Toch? Niet echt. Hij wordt straks koning in Sion.
In Jeruzalem. Duizend jaren lang. Het Messiaanse koninkrijk. En hij laat zien hoe het hoort.
Als vorst. Als regeerder. Als profeet. Als priester. Alles. Hij zal dat tonen aan de hele wereld. Dan ook onder Juda en Israël.
Die terugkeren. Naar het land. En een overblijfsel. En een ellendig volk. Blijft erover. Een overblijfsel. Zullen er vele omkomen.
Vele ook de antichrist volgen. Maar er zal een overblijfsel zijn. Een rest. Die behouden wordt. Zegt de Bijbel. De Heere is in hun midden.
Het vrederijk is een feit. We verlangen daarnaar. We zien ernaar uit. Wij als gemeente hebben een andere bestemming natuurlijk.
Niet op aarde. Wij hebben een hemelse toekomst. Israël een aardse toekomst. Maar we weten vanuit de profetieën.
Dat ook God met Israël de draad weer totaal oppakt. Want hij is getrouw. En hij maakt zijn belofte altijd waar. Ook al zien wij dat nu.
Voor een groot deel nog niet. Door oordeel naar zegen. Door moeite en strijd naar overwinning.
Dat zien wij in onze eigen levens ook. Een zaligde mens die daar oog voor krijgt. Die leert luisteren.
Die zich laat corrigeren. Die op de Heere alleen vertrouwt. En tot God nadert. Want die mens is in deze wereld een ware zegen.
De Heere zegenen zijn woord aan jullie en aan mijn hart. Halleluja. Amen. Die men die dan niet voorosteren.