De route van genade

Spreker

Daniël Douma

Date
Sept. 13, 2020
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Ik wil vanmorgen met u een kort gedeelte lezen in Romeinen 11, waar ik wil nadenken over de route van genade.

! Hoe genade ons heeft bereikt. En ik lees Romeinen 11 vanaf vers 29 tot en met vers 32.

Daar staat, Want de genadegaven en de roeping van God zijn onberouwelijk. Zoals ook u immers voorheen God ongehoorzaam was, maar nu ontferming verkregen hebt door hun ongehoorzaamheid, zo zijn ook zij nu ongehoorzaam geworden, opdat ook zij door de ontferming die u bewezen is, ontferming zouden verkrijgen.

Want God heeft hen allen in hun ongehoorzaamheid opgesloten om zich over allen te ontfermen. Ja, dat zijn misschien wat lastige termen.

De ongehoorzaamheid van één en de ongehoorzaamheid van de ander en we zijn allemaal in ongehoorzaamheid opgesloten. Vers 29, Romeinen 11.

Ja, wat betekent dat dan? Nou, eigenlijk komt Paulus hier een beetje aan het einde van een betoog. En dat begint in wezen al in Romeinen 9, waar hij spreekt over Gods handelen, onder andere ook met het volk Israël.

En simpel gezegd zou je eigenlijk kunnen zeggen dat er zeg maar drie stadia zijn in Gods plan. Allereerst was er de periode dat de heidenen ongehoorzaam waren, los werden gelaten door God, hun eigen weg gingen, in wezen steeds verder wegzakten in het moeras van zonde.

En terwijl dat gebeurde, dat lezen we in het Oude Testament bijvoorbeeld, tot aan de komst van de Heer Jezus Christus. Terwijl dat gebeurde, zien we dat God ook handelt met het volk Israël.

En ondertussen als het ware een lesboek aan het maken is, door het volk Israël. Een lesboek in wezen voor alle volken, voor de hele mensheid.

Waarin hij zijn genade geeft, waarin hij zijn verlossing duidelijk maakt. Waarin hij zijn onderwijs geeft. En dus dat is zeg maar de eerste fase. En het tweede stadia is dat het volk Israël, wanneer zij genade ontvangen in de persoon van de Heer Jezus Christus, hun verlossing wordt aangeboden, dat zij hun hart verharden.

Dat ze hem afwijzen. Dat ze daarmee God in wezen afwijzen. En God hen overgeeft aan de hardheid van hun hart, van hun eigen keuze. En dan zien we dat God vervolgens zijn aandacht verlegt naar de andere volken.

En dat het evangelie naar de heidenen weer gaat, die eerst ongehoorzaam waren. Daar gaat nu het evangelie naartoe. Vanwege de ongehoorzaamheid van het Joodse volk van Israël.

Dan gaat het daar naartoe. En we zullen in de toekomst zien, dat God opnieuw zich actief gaat bemoeien met het volk Israël. En dat hij daarmee verder gaat met dat plan.

En dat hij die beloften die hij gedaan heeft aan Abram en aan David, dat hij die zal vervullen. En dus dan gaat hij in de toekomst weer verder met het volk Israël.

Maar wij leven als het ware nu in dat tweede stadium. In de periode dat het volk Israël zijn hart heeft verhard. En dat het evangelie naar de heidenen is gegaan. En dat is ook de periode waarin Paulus deze brief schrijft.

Waarin dat aan het gebeuren is. En dan is natuurlijk de hele logische vraag, als je daar middenin zit. Is van, oké, maar heeft God zijn volk dan nu verstoten?

Hebben zij dan nu afgedaan voor God? Want ze hebben hem afgewezen. Is het dan nu klaar? Dan zegt Paulus, dat volstrekt niet. Dat volstrekt niet. Ik galm wat.

Misschien dat het, dank je. Oké, hij zegt dat volstrekt niet. Dus hij gaat er nog weer mee verder. En daar spreekt Paulus dan in dit hoofdstuk 11 ook verder over. En er zijn vandaag drie lessen waar ik naar wil kijken.

Naar genade, hoe dat ons heeft bereikt. En allereerst is dat er een overblijfsel is door genade. Of uit genade. Dat mensen struikelen over genade.

En bescheidenheid door genade. Dus een overblijfsel uit genade. Struikelen over genade. En bescheidenheid door genade.

Daar wil ik over nadenken. Want het is wel goed om dit te beseffen als we het hierover hebben. Dat er altijd een overblijfsel is, zoals de Bijbel dat noemt, door genade.

Dat er altijd een kleine groep is, die wel overeenkomst dat de verkiezing van genade toch behouden is. Zoals Paulus dat noemt. En dat lezen we ook in Romeinen.

En hij haalt daar in de eerste vijf versen van Romeinen 11 eigenlijk twee voorbeelden aan. Om dat te illustreren. Om dat te laten zien dat het altijd zo werkt. En hij begint allereerst over zichzelf.

En hij zegt van ja, het kan wel zo zijn dat het volk Israël de Messias heeft afgewezen. En daarmee de redding hebben afgewezen. Maar ikzelf, ik ben ook een Israëliet. Ik kom uit de stam van Benjamin.

En kijk, ik heb de Heer Jezus aangenomen. Dus het is wel degelijk mogelijk dat een Israëliet de Heer Jezus Christus aanneemt. Als we het hebben over een individu.

En hij haalt nog een geschiedenis aan in de dagen van Elia. Die ook in een zeer benauwde positie zat. Die moest vluchten voor koning Agab. En waarin hij ook in wezen zag dat het hele volk Israël in afgoderij verviel.

En hij werd er depressief van. En hij vluchtte naar het buitenland. En op een gegeven moment bezoekt God hem ook. En dan zegt God ook van ja, maar ik heb nog een kleine groep van 7000 mannen.

Onder het volk die hun knieën niet hebben gebogen voor Baal. Er is een kleine minderheid van gelovigen ook onder het volk Israël. Dus als we het over deze dingen hebben.

Dan moeten we goed een onderscheid maken tussen wanneer we het hebben over het volk Israël en de heidenen. En de heidenen dat zijn alle volkeren behalve Israël zeg maar. Als we het over die groepen hebben.

Dat dat niet per se gaat over de individu. Want iedereen heeft een persoonlijke verantwoordelijkheid. Om een keuze te maken. Maar we hebben het over het algemeen.

De meerderheid zeg maar. Daar gaat het hier over. En we zien dat ook al in het oude testament. Wanneer God handelt met het volk Israël en de heidenen in wezen los worden gelaten.

Hun eigen gang gaan. Dan zijn er ook altijd die individuen. Ook al in het oude testament die toch tot geloof komen. Ik denk bijvoorbeeld aan een Rut. Die uit het buitenland kwam.

Of een Ragab. Of de Nineviten die door de prediking van Jona tot geloof kwamen. Dus ook daarin zie je dat er altijd een minderheid is die ook tot geloof gekomen is.

Maar in het algemeen gesproken is dit de route nu. Waarin het volk Israël de Messias heeft afgewezen. En God verder gaat met de heidenen.

Dat het daar de evangelie naartoe gaat. En wij leven nu als het ware in de dagen van Elia. Zegt Paulus. Waarin er altijd nog een minderheid is. Ook onder het Joodse volk.

Die wel tot geloof komen. Maar dat is ook denk ik. Altijd een kenmerk van de gelovigen hier op aarde. Is dat hij altijd onderdeel uitmaakt van een minderheid.

Dat het altijd een overblijfsel is. Dat het nooit een meerderheid is. En dat geldt ook voor gelovigen nu. Ook binnen Nederland zijn wij een minderheid.

En ook op het wereldtoneel zijn wij een minderheid. Dus als God verder gaat met de heidenen. Dan wil dat ook niet zeggen dat alle heidenen tot geloof komen. Nee, maar hij heeft zijn focus daarop.

Hij heeft zijn aandacht daarop. Maar er is dus altijd een minderheid. En dat komt denk ik omdat mensen struikelen over genade.

Mijn tweede punt. Dus dat mensen er min of meer allergisch voor zijn. En dat zie je ook bij het Joodse volk. Want het Joodse volk verlangde echt wel erna om rechtvaardig te zijn.

Alleen dat wilden zij bereiken door vooral zeer ijverig te zijn. Door hard te werken. Door zich te houden aan allerlei wetten en regels.

En op die manier als het ware die kloof naar God toe te overbruggen. Zichzelf op die manier te rechtvaardigen. En daarin werden ze eigenlijk blind.

Dat werd zo het doel om zo rechtvaardig te worden. Door hetzelfde doen dat ze doof werden voor de genade die ze konden krijgen.

En dat werd ook al voorzegd in de Bijbel. Als we lezen in Jesaja 20 bijvoorbeeld. Of in de Psalmen. Of in Jesaja 6. Waar ook staat dat het volk Israël hun hart heeft vet gemaakt.

Hun oren hebben toegestopt. En dat God ze in wezen dan ook overgeeft aan die hardheid. In die keuze. En ze daarin loslaat. En we zien dan ook dat de Heer Jezus als hij hier verschijnt.

En hij al een paar keer is afgewezen door met name het Joodse leiderschap. De vertegenwoordigers van het volk Israël. Dat hij dan ook in gelijkenissen begint te spreken.

En hij spreekt niet in gelijkenissen omdat het leuke illustraties zijn. Nee want als hij dat aan zijn discipelen uitlegt. Dan zegt hij er ook bij. Van nee ik spreek door hen in gelijkenissen.

Op dat zij horende niet horen. En ziende niet zien. Ze horen het wel maar ze begrijpen het niet. Ze zien het wel maar ze pakken het niet. Omdat zij hun hart verhaard hebben.

Dus daar zien we dat patroon al ontstaan. En ook later in de dagen van handelingen gebeurt dat. En de Heer Jezus die zegt op een gegeven moment in Matthäus 21.

Dan zegt hij in vers 43 tegen dat Joodse leiderschap. Zegt hij daarom zeg ik u dat het koninkrijk van God van u weggenomen zal worden.

En aan een volk gegeven dat de vruchten ervan voortbrengt. Omdat zij de Messias afwezen. Werd het van hem weggenomen. En ging het naar een ander. En dat patroon zien we ook in handelingen terugkomen.

Waarin Paulus ook altijd de gewoonte had om eerst naar de Joden te gaan. Naar de synagoge. En dan bracht hij het evangelie. En er waren er een paar die tot geloof kwamen. Maar er waren voornamelijk ook heidenen die tot geloof kwamen.

Vervolgens werden Joden daarop jaloers. En die zeiden van dat is niet de bedoeling. Dan ontstond er een vervolging. En dan moesten de gelovigen weer vluchten. Onder Paulus. Ginden ze naar een andere plaats.

En dan herhaalde zich dat patroon weer. Eerst naar een synagoge. Afwijzing. Heidenen die tot geloof kwamen. En weer vervolging. En zo ging dat eigenlijk door. Dus door de ongehoorzaamheid van de ene.

Kwamen anderen tot geloof. Door de ongehoorzaamheid van het Joodse volk. Israël. Kwamen heidenen tot geloof. Omdat ze als het ware.

Ja werden weggestuurd. Elke keer werden weggedreven. En hebben wij nu. Zoals Paulus dat noemt. Rijkdom en verzoening. Ontvangen. Zo gebruikt God dat dus. En het is niet.

Dat God overvallen wordt door dit. Dat hij hiermee komt. Met dit geschenk van genade. En dat dit de reactie is. En dat God denkt.

Oh wat moet ik nu. Dit was niet de bedoeling. Nee God die gebruikt dat juist. Om anderen te bereiken. Doordat de ene ongehoorzaam wordt.

Gebruikt hij dat. Om de andere ongehoorzamen. Te bereiken. En zo staat het dus ook. Ontfermt hij zich altijd over. Ongehoorzamen. En dat wil niet zeggen.

Dat iedereen. Alle ongehoorzamen. Ook gered worden. Maar het is wel zo. Dat. Degenen die. Deel hebben aan zijn redding. Die dat aanvaden.

Dat in wezen. Altijd doen. Vanuit een positie. Van ongehoorzaamheid. Dat is waar we vandaan komen. En dat is ook wat we. Zien bij het volk Israël.

Als zij. Hun hart. Verharden. Het keer op keer. Tegenspreken. En dat God hun. Op een gegeven moment. Ja. Loslaat. Het is een beetje als een kind.

Dat aan het drammen is. Dat iets wil. En je zegt als ouder. Nee doe dat nou niet. Dat is gevaarlijk. Of nee. Ga nou deze kant op. En dat kind blijft drammen. En op een gegeven moment denk ik.

Oké goed. Ga maar even. Ga maar even het zelf ontdekken. En dan. Ja hoop je dat zo'n kind ook zelf. Tot de ontdekking komt. Van hé. Ja dit werkt inderdaad niet.

Dit is inderdaad niet goed voor mij. Dan zo is het in wezen. Ook met het volk Israël. Maar ook voorheen met de heidenen. Dat ze losgelaten worden. In de hoop ook.

En in de verwachting. Dat ze zelf met hun hoofd tegen de lamp lopen. En denken van ja. Oké. Het werkt niet. Ik heb hulp nodig van buitenaf. Want mensen willen wel. Rechtvaardig zijn.

Zich rechtvaardigen. Dat verlangt iedereen wel na. Maar op een of andere manier zijn we van nature allergisch. Voor genade. Dat we. Rechtvaardigheid niet iets is wat je moet.

Presteren. Dat je zelf moet bewerken. Maar dat rechtvaardigheid iets is wat je ontvangt. Wat je krijgt. Want als je kijkt naar.

Naar alle religies. En ik. Ik geloof dat een christen geen religieus mens is. Ik althans niet. Maar als je kijkt naar religies. Komt het er in wezen altijd op neer. Dat de mens zichzelf.

Ja. Rechtvaardig moet maken. Hoe we dat dan ook noemen. Bijvoorbeeld door. Door verlichting te bereiken. Door meditatie. Of door je te houden aan de vijf zuilen van Mohammed.

In wezen door je te houden aan een set regels. Dan. Bereik je. Rechtvaardiging. Maar ook mensen die niet religieus zijn.

Zijn daar in wezen mee bezig. Mensen die niet zeggen. Misschien in een god te geloven. Maar. Ik hoor continu om mij heen. Ook in de wereld. Waar mensen continu mee bezig zijn.

Is van. Ja. Welk gedrag. Is acceptabel. En wat is niet acceptabel. Welke opvattingen. Zijn sociaal geaccepteerd. En wat is niet geaccepteerd. En zo wordt in wezen.

Continu. Gedicteerd. Wat. Wat recht is. En wat krom is. Dus ook. Mensen die niet. Per se. In een god geloven. Kunnen toch heel erg bezig zijn.

Om. Rechtvaardig te willen worden. Om geaccepteerd te worden. En zelfs in de kerk. Zelfs in de gemeente. Kunnen we. Allergisch worden.

Voor genade. Terwijl we het misschien elke week. Horen. Ja. Als we. Zo de nadruk leggen. Op. Op schuld. Of op.

Goedkeuring krijgen. Dat we denken van. Ja. Maar door genade. Kan ik dat niet bereiken. Ik moet het vooral. Zelf. Doen. Dat we. Misschien zo. Druk bezig zijn. Met. Dingen voor de kerk.

Te doen. Dat God. Als het ware. Niet anders kan. Dan. Jou die genade verlenen. En dat het. Haast een soort. Een soort. Recht wordt. Dat God.

Dat jou. Verschuldigd is. Want. Jij loopt zo hard. Voor de Heer. Je bent zo goed bezig. En dan. Dan zit je eigenlijk. In een soort geestelijke judo.

He. Dat je aan de ene kant. Dat verlangen naar rechtvaardigheid. Dat is heel goed. He. Dat ligt in ons. Daar is niks mis mee. Maar. He. Dat is in wezen. Die voorwaartse beweging.

En met judo is het zo. Dat. Die voorwaartse beweging. Die gebruik je van je tegenstander. Om hem uiteindelijk. Op de grond te leggen. En zo is het ook. Dat we. Wel verlangen.

Naar die rechtvaardigheid. Die voorwaartse beweging. Maar dan komen we. In de knoop. Want dan willen we. Het zelf doen. Terwijl God zegt. Nee. Maar ik wil het je geven.

En je moet het ontvangen. En dan zitten we. Als het ware. In een soort houtgreep. En dan zou ik zeggen. Ja. Gewoon afslaan. Gewoon. Je overgeven.

Tot overgave komen. Zeggen. Heer. Ik sta met lege handen. Ik probeer het. Maar. Ik kom daar niet. Het lukt me niet.

Ik ben van nature. Ja. Ongehoorzaam. Ik loop van u weg. Wilt u het mij geven. Door geloof. Want het is goed om ook te beseffen. Waar wij vandaan komen.

Dat we. Beseffen dat we komen van een positie van ongehoorzaamheid. Dat we daardoor ook bescheiden worden.

Mijn derde punt. Bescheidenheid doorgenade. Paulus spreekt hierover in. In dit hoofdstuk over. De olijfboom. En hij zegt.

Hij vergelijkt de olijfboom. Met. Met. De zegeningen. Die gedaan zijn aan Abraham. En aan de aadsvaders. En Abraham kreeg de zegening van.

Veel nageslacht. Van. Eigenlijk kreeg Abraham de zegening van. Leven uit de doos. Van opstandingsleven. Dat is in wezen de wortel van die olijfboom.

En zijn natuurlijke nageslacht. Kreeg daar als het ware deel aan. Maar wel door geloof. Maar omdat zij. In het ongeloof bleven. Hun hart verharden.

Zegt Paulus. Werden die. Die takken. Dat nageslacht. Die olijftakken. Die werden als het ware afgerukt. En nu bent u. Heidenen.

Als wilde olijftakken. Daarop geënt. Daarop gezet. Dat is de illustratie die hij gebruikt. Dat wij dus nu. Op die stam zijn gezet.

Maar zegt Paulus. Besef je wel. Dat. De wortel draagt u. Jij draagt niet de wortel. Het komt niet. Bij jullie vandaan. Want besef wel. Jullie waren ook eerst ongehoorzaam.

En toch heeft God zich. Over jullie ook ontfermd. En zoals. We net ook lazen. Is dat. De genade gaven. En de roeping van God. Zijn onberouwelijk.

Hij komt daar niet op terug. Het is onherroepbaar. Hij blijft het aanbieden. En. Dat wij dus nu. Daarop zijn gezet. Op die olijfboom.

Dat zou ons. Bescheiden moeten maken. Dat we weten waar we vandaan komen. Dat we ook komen vanuit een positie van ongehoorzaamheid. En is dat ook niet de kern van.

Van geloof. Die afhankelijkheid. Dat we. Weten dat we het krijgen. Van hem. Dat we afhankelijk zijn van hem. Dus.

Ja. Ja. We zijn afhankelijk van hem. En. Dat zou dus nooit ruimte moeten geven aan.

Van zelfsprekendheid. Of. Of zelfingenomenheid. Of verwaandheid. En dat kan op een gegeven moment ontstaan. Ook binnen de gemeente. Een soort van zelfsprekendheid.

Dat we weten hoe het zit. En. Begrijp me goed hoor. Ik geloof absoluut niet. Dat als je een kind bent van God. Dat je je redding kan verliezen. Als je een kind bent van God. Dan.

Dan is dat zo. Dan blijft dat zo. Maar. Geloof wordt ook juist gekenmerkt door continuïteit. Dat we. Volharden in die afhankelijkheid.

En als groep. Als. Grote groep van. Van. De kerk zeg maar. Gelovigen hier op aarde. Kan er wel een. Cultuur ontstaan.

Van. Van. Zelfsprekendheid. En van. Gemakzucht. En dat het. Ja. Kijk. Als je maar gewoon. Het programma doorloopt.

Dan zit het wel goed. En dan ontvangen wij die genade. Ik kom zelf. Uit de gegeven moment. Vrijgemaakte kerk. Als achtergrond.

En helemaal geen. Geen kritiek. Naar die groep mensen. Maar even mijn. Mijn observatie. Die ik daar. Van deed. Toen. Toen ik tiener was. Er waren zeg maar tieners. Die waren dan iets ouder dan ik.

En die kende ik wel een beetje. En die gingen dan beleidenis doen. Maar ik dacht altijd van. He. Maar. Ik zie helemaal geen. Leefend geloof. Niet dat ik dat op dat moment had.

Maar. Ik zag het ook niet bij hun terug. Het was een soort gewoonte. Ze gingen. Door het. Programma. Van categorisatie. En dan. Op een gegeven moment.

Ja. Dan was je grondje zeventiende. De achttiende. En dan werd er een beetje van je verwacht. Dat je beleidingscategorisatie ging doen. En dat deed je dan. En dan zei je ja. En dan mocht je aan het avondmaal. Maar ik zag geen verandering.

Ik zag geen. Leefend geloof. Of een ommekeer. In de levens van die mensen. En. En achteraf. Beschouwden. Denk van ja. Ook. Ook. In wezen helemaal niet zo vreemd. Dat dat. Gebeurde.

En want je groeit toch op. In een. Sociale omgeving. Waarin je. Van jongs af aan. In wezen te horen krijgt van. Ja. Dit is wat wij. Goed vinden. Dit is.

Wenselijk gedrag. Dat is geen wenselijk gedrag. Dus als je dat je hele leven hoort. Dan is dat ook heel. Logisch. Dat. Mensen daarin meegaan.

Maar. Daardoor niet meer het besef hebben. Van ja. Ik heb. Echt die genade nodig. Ik kom van een positie van. Ongehoorzaamheid. Ik ben van hem weggelopen. Dat kan dan gaan ontbreken.

Omdat het. Vanzelfsprekend wordt. En ik loop nu. Al wat jaren mee. Binnen de evangelische gemeentes. En ik denk dat datzelfde gevaar.

Ook. Bij ons binnenkomt. Omdat we nu alweer wat verder zijn. Inmiddels kinderen aan het opgroeien zijn. Dat in wezen. Zo'n zelfde. Systeem aan het ontstaan is.

En dat het een soort van zelfsprekendheid wordt. Dat we. Lauw worden. Maar dat het woord ons in wezen niet meer. Echt in beweging zet. Dat we niet meer echt.

Verlangen. Naar de verlossing van onze ziel. En beseffen. Waar we vandaan komen. We hebben allemaal.

Prachtige zegeningen. Privileges. Als christenen. Je groeit misschien op in een christelijk gezin. Hartstikke mooi. Dat is een zegen. Je groeit op in een gemeenschap.

Waar er liefde en aandacht is voor elkaar. Waar. Waarna je wordt omgezien. Je krijgt onderwijs vanuit de Bijbel. Je wordt geconfronteerd. Elke keer weer met de waarheid.

Dat is echt allemaal fantastisch. Daar moeten we niks aan afdoen. Maar al die dingen. Die redden jou niet. Dat redt jou niet.

Uiteindelijk gaat het erom. Of jij de Heer Jezus Christus kent. En of jij door hem gekend bent. Daar draait het om. En al die zegeningen die je ontvangt.

Die moeten uiteindelijk daartoe leiden. Maar wel. In het besef van ja. Ik heb die genade nodig. Dat je in wezen. Zegt van.

Heer ik ben het niet waard. Om uw zoon genoemd te worden. En maak mij als een van uw dagloners. Zoals de verloren zoon dat zei. Dat je tot dat in zich komt.

En zo zie je dus. Dat God. De ongehoorzaamheid van. Het ene volk gebruikt. Om. De anderen die ook ongehoorzaam waren.

Te bereiken. De heidenen. En zo gebruikt hij dus. Twee negatieve dingen. De ongehoorzaamheid van de mensen. Om. Mensen uiteindelijk te redden. Om zijn genade aan te bieden.

En om hun te verlossen. Om iets goeds. Iets moois. Tot stand te brengen. En dat houdt ook nog een belofte in. Want dan komen we weer bij stadia 3. Bij fase 3 van het plan.

Dat God zich weer. Zal ontfermen over. Het volk Israël. Dat hij zich daar weer actief mee zou gaan bemoeien. En dan lees ik even vers 15.

Van hoofdstuk 11. Daar staat. Want als hun. Israël. Verwerping. Verzoening voor de wereld betekent. Wat betekent dan. Hun aanneming.

Anders. Dan leven uit de doden. En Paulus die. Die zegt dat niet alleen als. Als een mooie gedachte. Als een. Als een. Een troostende gedachte.

Nee. Ook als een. Toekomst. Die werkelijkheid zou worden. Wanneer de vervallen hut van David. Zoals handelingen dat noemt. Weer opgericht zou worden.

Dat God zijn. Aandacht ook weer zou. Brengen. En leggen. Op het volk Israël. En hij dus. Die. Olijftakken. Die natuurlijk. Olijftakken.

Weer. Terug zou brengen. Op. Die olijf. Stronk. Op die boom. En zegt hij. En zo. Zal. Heel Israël. Zalig worden.

En ook daarin. Bedoelt hij niet. Dat. Elke. Individuele. Israëliet. Op dat moment. Zalig wordt. Nee. Ook weer als volk. Want dat is continu. Hier. De context. Zo zal heel Israël.

Zalig worden. Hetzelfde. Als dat ik. Bijvoorbeeld. Zeg. Van nou. Heel. Heel. Heel Nederland. Zat gisteren. Naar. Wie is de mol. Te kijken. En dan begrijpt u ook wel.

Dat. Dat ik daarmee niet bedoel. Dat elke individuele Nederlander. Naar wie is de mol. Zit te kijken. Dat er vast ook Nederlanders. Naar wat anders aan het kijken waren. Zo is dat met dit ook. Als heel Israël zalig wordt.

Dan betekent dat dus. Dat. Ja. In de meerderheid gesproken. Israëlieten. Tot geloof komen. En ik denk ook met name. De regering. De vertegenwoordigers van dat volk.

Tot geloof zullen komen. Zo zal heel Israël zalig worden. En dat is. Onaanvolgbaar. Vind ik dat. Dat God. De ongehoorzaamheid van de ene.

Gebruikt. Om de anderen. Die ook ongehoorzaam waren. Te redden. Hoe God. Die twee dingen. Samenbrengt. De vrije wil van de mens.

En toch. Tot zijn doel komt. Maar dat is toch ook. De kern van. Het kruis. Het verhaal van het kruis. Dat. De mens.

God afwijst. Hem kruisigt. Hem nagelt. En daarmee. De rug. Inwezen. Toekeert. Maar dat is juist nodig.

Om diezelfde mens. Te verlossen. Het was ook nodig. En toch. Beging. De mens daarin. Een daad. Tegen God. Van afwijzing.

En God gebruikt dat juist. Om diezelfde mens. Te redden. Ja. Dat. Ik bedoel. Ik kan het zeggen. Maar pak je het ook. En als Paulus.

over deze dingen. Nadenkt. En daarover schrijft. En. En. Het hem steeds. Meer duidelijker wordt. Dan. Ja. Eindigt hij ook. In een. Lofzang.

In die laatste verse. Als hij dat laat doordringen. Van. Hoe God dat bedacht heeft. Dat hij. Juist. Die ongehoorzaamheid van de mens. Dat negatieve. Gebruikt.

Voor iets goeds. En dan zegt hij ook van. Ja. Ja. Hoe. Ondorgrondelijk zijn zijn wegen. En wie heeft hem ooit advies kunnen geven. God staat daar ver boven.

Dat hij. Toch tot zijn doel komt. Waarbij hij. De vrije wil van de mens. Volledig intact laat. En respecteert. Zullen we daar de heer voor danken.

Ja trouwe vader in de hemel. Ik wil u danken heer voor. Ja voor uw genade. En dat u naar ons heeft omgezien. Dat u zich over ons heeft ontfermd.

Terwijl wij ongehoorzaam waren. Terwijl wij onze eigen gang. Aan het gaan waren. Heer dat u. Toch naar ons heeft omgezien. En dat u ons heeft aangenomen. Door genade.

En dat wij. Die rechtvaardigheid. Mogen ontvangen als een gift. Heer we prijzen u ervoor. Heer en help ons. Om dat nooit vanzelfsprekend te vinden.

Maar ook dat. Daar echt vanuit te leven. Dat het ons in beweging mag zetten. Dat het ons mag raken. Dat we verlangen heer. Naar meer van u. Ja heer wilt u ook dat zo hier.

In Bunschoten doen. Waar er. Waar er veel mensen naar de kerk gaan. Waar er. Misschien sprake is van een christelijke omgeving. Heer maar waar het uiteindelijk draait om.

U kennen. En door u gekend zijn. Door geloof. Heer laat dat woord ook duidelijk klinken. In onze eigen levens. Dat we daarvan getuigen.

In Jezus naam vraag ik dat. Amen. Willen. �je zwaar.Okay. NY place. troopsje zwaar. Om je kan website moensraan. Ik ga hiernaang de keung toren. Untuk je het terrengeen. Mas je kan hiernaang de keung toren. Ik ga hiernaang de keung toren. Ik ga hiernaang de keung toren.

Ik ga hiernaang de keung toren. Ik ga hiernaang de keung toren.