Het gezag van de Bijbel

Spreker

Henk Geurts

Date
Aug. 23, 2020
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen, broeders en zusters. Fijn dat ik hier weer mag staan en u met iets mag delen waarvan ik hoop dat het u duidelijk mag worden.! Ik vraag ook echt tegen God, de Heilige Geest, of u u verlichten mag, dat ik het goed mag uitleggen en u goed mag begrijpen.

Ik begin even met iets waardoor de schriftlezing iets verder opkomt. Er is kort geleden een groot onderzoek verricht in Amerika, 11 augustus was dat, zeer uitgebreid naar een van de universiteiten, Arizona Christian University.

En daaruit blijkt dat, de samenvatting is eigenlijk dat de meeste Amerikaanse christenen, heb ik het over, de christenen, zeggen dat het voldoende is om een goed mens te zijn.

Het is belangrijk goed te doen en wat zij ook zeggen, 58%, er is geen absolute morele waarheid. Begrippen goed en kwaad worden door andere factoren bepaald dan door de Bijbel.

En het gezag, het woord van God zegt 69% niet gezaghebbend. Principieel goed, dat is eigenlijk een woord wat ze niet kennen.

Dat is even kort eens inleiden, nog best een aparte uitkomst, wat je misschien ook al verwacht had. En ik wilde vanmorgen eigenlijk hebben over het gezag van de Bijbel.

We leven namelijk in een heel bijzondere tijd. De afgelopen 70 jaar, waarvan ik er een aantal van heb meegemaakt, hebben we gezien. Ook toen ik 40 jaar geleden nog in, of meer dan 40 jaar geleden in de opleiding zat, kwam het begrip secularisatie aan de orde.

De kerken liepen leeg. Vandaag de dag, en dan heb ik het over een paar jaar terug, gaat 82% en misschien nu misschien wel 85% nooit meer, of komt nauwelijks niet meer in de kerk.

Kijk je op Wikipedia, dan lees je, wat je vroeger absoluut niet las, dat 51% geen gezinten meer invult. 24% noemt zich nog katholiek, dat is ook weer even geleden, 15% protestant, 5% islamitisch en 6% heet aan overig.

We zien dat in de loop der jaren, en niet alleen de mensen liepen naar de kerk gaan, maar dat het ook invloed heeft gehad op de wetgeving. Laten we eens even noemen in 1984, de hele discussie, toen de tijd nog minister-president van Acht, de wet afbreking zwangerschap.

Het bekende compromis, van ja, we moeten, want anders kunnen we niet tot een gezamenlijk besluit komen. Niet vanaf dat jaar zelf, maar op dit moment vinden per jaar 30.000 abortussen plaats, waarvan 5.000 tussen de 13 en 20 weken, moet je je voorstellen.

Een kind is volledig mens al, bij de basis is mijn gedachte, maar 13 tot 20 weken. Ik denk dat dat misschien wel een van de grootste zonden is van deze tijd.

Kinderen van 13 tot 20 weken, 5.000 worden gewoon gedood. 2000 jaar, 2001. Dat was ook een schokmoment voor veel gelovigen.

Het burgerlijk huwelijk werd opengesteld voor mensen van gelijk geslacht. Ik weet nog goed, premier Kok. Twee jaar later de euthanasiewet in 2000, of één jaar later de euthanasiewet in 2002.

En we hebben nog maar kort geleden, waar zoveel om te doen was, 2019 Nashville gehad. Iets wordt genoemd wat de kerk al 2000 jaar beleidt.

En gelijk wordt gewezen naar die ultra-orthodoxe, radicale christenen. Gelukkig zijn er niet meer zo veel in Nederland. Weet u dit zomaar even een opzomming. Maar in de maatschappij, vandaag de dag, heeft Gods woord niet meer het gezag.

We merken, ook merk je dat zelf bij je eigen omgaan met mensen, een moraliteit die zeer relativistisch is. Mensen doen wat goed is in eigen ogen.

Als ik Richteren nalees, Richteren 2, 21 vers 25, in die dagen was er geen koning in Israël. Ieder deed wat goed was in eigen ogen. Dat is de toestand in ons land zo langzamerhand geworden.

Ons land, ons christelijke Nederland. En via de democratie wordt datgene waar dan die meerderheid voor is, wordt dan gevoeld, voorvoeld, aangepraat.

En ook de Tweede Kamer gaat overstag. Ook nu ze de grondwet willen wijzigen, bijvoorbeeld die al door de Tweede Kamer is aangenomen. En dat heeft dan met genderbepaling te maken. En gelijkheid van iedereen.

Dat gaat naar de Eerste Kamer en komt dan weer terug. Dat dat niet is wat God wil hebben, wordt door velen niet meer belangrijk geacht.

Ik noemde net Amerika. Land dat nog van oudsheid natuurlijk vrij christelijk was altijd. Maar het wonderlijke is, bijvoorbeeld van die Nashville, dat nog niet eens de maatschappij zich zo boos heeft gemaakt.

Maar ook wat zich vandaag de kerk noemt. Wat zich christelijk noemt. Een beweging zou ik willen zeggen van progressief christendom, die vindt dat we de Bijbel moeten herinterpreteren.

En je vindt het in alle kerken terug. In alle kerken. Geen enkele uitzondering. Soms kleine groepjes. Soms besluit een hele kerk. Het progressieve Bijbeldenken op te vatten.

Ik zou het niet progressievelen noemen, maar regressief. Want ze gaan terug naar de tijd waarin de boze Eva probeerde te verleiden. Maar liberale bewegingen.

Vrijzinnig christendom wat zich meebeweegt met de maatschappij en danst op het ritme van de maatschappij. De maatschappij zegt abortus is acceptabel.

Het homohuwelijk is acceptabel. En velen zeggen amen, laten we het zegenen. De kerk moet veranderen. De kerk moet mee veranderen.

En veel christenen gaan daarin mee. Laten we het gezag van het absolute woord van God loslaten. Althans het gezag van het woord. Een klein onderzoek onder christelijke studenten die dus lid zijn van een christelijke studentenvereniging wat aangaat seks voor het huwelijk.

Maar niet eens zo lang geleden. Dus studentenvereniging waar Gods woord een belangrijke rol speelt. En waarin ook staat dat seksualiteit een gave is die geheiligd is binnen het huwelijk.

Niet te buiten. 40 tot 50 procent, en het zal nu misschien weer hoger zijn, vindt dat helemaal geen probleem. En praktiseert seksualiteit voor het huwelijk.

En dit geeft ons toch wel stof tot nadenken. Maar weet u, dan wil ik niet eens dat Nashville weer voor de dag halen. Dat was nogal discutabel. Maar niet de maatschappij viel daar zozeer over, maar de kerk.

Ook twee weken geleden zondag moest Martin Visser in Gorkum spreken. En dan stonden ze daar weer met vlag. En ik begrijp en ik voel daarin mee.

Het onbegrip soms wat de afgelopen eeuwen de kerk heeft gehad voor mensen die liefde hebben voor hetzelfde geslacht. Maar daar niet toch durven de Bijbelse norm te stellen.

Wat een shock dat eigen broeders roepen, jullie deugen niet. En de boodschap lijkt te zijn, en daar gaat het mij om, niet om hier dieper op in te gaan, de Bijbel past niet meer bij deze maatschappij.

En ik ben misschien nu grof, en misschien te strak in uw ogen, maar ik mijn boodschap is, de maatschappij past niet meer bij de Bijbel.

Niet de Bijbel, maar de mens en maatschappij moeten zich aanpassen, niet andersom. Moeten we de Bijbel echt veranderen volgens seculiere bril?

Is het eng om dit allemaal te zeggen, wat ik nu zeg? Een beetje wel, maar ik kan niets anders dan de schrift verkondigen. Waarom? Omdat ik naar Jezus wil kijken.

Hoe keek de Heer Jezus aan tegen de schrift? En als Christus wordt mij opgedragen, Christus te volgen, als christen.

En hoe hij tegen de schrift aankeek. Johannes 8 vers 12 zegt, wederom dan sprak Jezus tot hen en zeide, ik ben het lichter wereld. Wie mij volgt, zal nimmer in duisternis wandelen.

Maar hij zal het lichterslevens hebben. En moeders en zusters, mijn keuze is voor de Heer Jezus. Ik wil Hem volgen. En ik weet, dat ik daarin soms dwars tegen de stroom in zal gaan.

Dat het soms pijn doet. Dus als u mij vraagt, wie moet veranderen? De Heer Jezus of ik? Dan zeg ik, wij moeten veranderen als gemeente.

En ik wil, met een paar korte schriftgedeelten, de houding van de Heer Jezus naar het woord van God. Het u doornemen. Het komt, in het Nieuwe Testament zie je wel, meer dan zestig keer zie je de Heer Jezus verwijzen naar het Oude Testament.

Ik haal maar een paar plekjes uit. Dat zijn drie gedeelten. Want, u moet weten dat, de schrift in twijfel trekken is, niet van deze eeuw alleen.

Het begon al vanaf de schepping. Satan die tegen Eva zei, de vrouw, de eerste vrouw, heeft God echt gesproken. En hij zei al twijfel. En dat is altijd doorgedaan, vanaf het begin van de schepping.

Maar om je even twee teksten te noemen, voordat ik die stukjes van de Heer Jezus noem, wil ik u duidelijk maken, dat de schrift ook zelf zegt, dat het autoriteit in zichzelf heeft. U kent misschien wel Johannes 3, vers 16.

Hans heeft het nog even vanmorgen, of Bert heeft het nog even vanmorgen noemd. Maar in 2 Timotius 3, vers 16, lees je dit. Blijf u echter bij wat u geleerd hebt, en waarvan u verzekerd bent, omdat u weet van wie u het hebt geleerd, en van jongs af aan de heilige schriften kent, die u wijs kunnen maken tot zaligheid, door het geloof dat in Christus Jezus is.

En dan staat er, in vers 16, Hier lezen we dus dat, de apostel zegt, en daar bedoelt hij het oude testament mee, want toen had je nog niet het nieuwe testament, heel de schrift is door God ingegeven.

Zult u zeggen, hoe zit het dan met het nieuwe testament? Dat vind je in 2 Timotius, eigenlijk grappig, 2 Timotius 3, vers 16, dat vind je in 2 Petrus 3, vers 16. Daar zegt Petrus tegen de broeders en zusters, die in problemen leven, Daarom geliefden, terwijl u deze dingen verwacht, beijver u om onbevlekt, het is misschien een beetje, ja, Pet, niet de Bijbel in dagelijkse taal, maar in andere taal, herzien is staat de vertaling, beijver u om onbevlekt, en smetloof door hem bevonden te worden in vrede, en beschouw het geduld van onze Heer, onze zaligheid, zoals ook onze geliefde broeder Paulus, naar de wijsheid die hem gegeven is, u geschreven heeft.

Dan zegt hij, zoals ook in alle brieven, wanneer hij deze dingen ter sprake brengt, daaronder zijn soms zaken, die moeilijk te begrijpen zijn, die de onkundige en onstandvastige mensen verdraaien, tot hun eigen verderf, net als alle andere schriften.

Hier bevestigt dus de apostel Petrus, dat in ieder geval de brieven van de apostel Paulus, net als de andere schriften, autoriteit hebben.

Oude en Nieuwe Testament. De Heer Jezus had alleen het Oude Testament. Maar wat zegt hij daarvan? Hoe keek hij daartegen aan? Je moet wel weten, in het Nieuwe Testament staat, wij moeten allen voor de rechterstoel van Christus openbaar worden, op wat ieder vergelding ontvangt, voor wat hij door middel van zijn lichaam gedaan heeft.

Het zij goed, het zij kwaad. Weet u, er komt een dag, en als je jong bent, en misschien net getrouwd, of het leven staat nog voor je, dan denk je er niet zo aan.

Maar naarmate je ouder wordt, en ieder die dat meemaakt, meegaat, weet, ik zal niet hier op aarde het evige leven hebben. Ik zal een keer voor de rechterstoel van God verschijnen.

Misschien niet, om geoordeeld te worden of ik behouden ben, daar gaat het niet om, maar ik moet, naar die Heere God, verantwoording afleggen. Sommige mensen ontkennen het helemaal, die zeggen, ja, het staat er.

Ik geloof er heilig in dat we voor de rechterstoel van hem verschijnen. Het zij goed, het zij kwaad. En daarom vind ik het zo belangrijk, dat we het ernstig nemen.

Natuurlijk, heerlijk, blij liederen zingen, vol vreugde, spinningen en dansen, voor zijn aangezicht. Maar, daar nu zijn woorden. En dan kom ik met de eerste tekst, waarin de heer Jezus geconfronteerd wordt, met de Bijbel, het Oude Testament.

In Matthäus 5, vers 17 en 18 lees je dat. Daar zegt hij, in Matthäus 5, vers 17 en 18, ook wel een beetje een lastige tekst, denk niet dat ik gekomen ben, om de wet of de profeten af te schaffen.

Ik ben niet gekomen om die af te schaffen, maar te vervullen. Want voorwaar ik zeg u, tot het de hemel en de aarde voorbij gaan, zal er niet één jota of titel van de wet voorbij gaan, totdat alles geschiet is.

Wie dan één van deze geringste geboden afschaft, en de mensen zo onderwijst, zal de geringste genoemd worden in het koninkrijk der hemelen. Maar wie ze doet en onderwijst, die zal groot genoemd worden in het koninkrijk der hemelen.

Dat zegt de heer Jezus. Een beetje een lastige tekst. Ik heb iemand laatst eens horen zeggen, dat moet je niet voor deze bedeling opvatten. Dat was voor de wet van Moze, die geldt niet meer. Maar er staat wel een conclusie.

Geen jota of titel zal vergaan. Hij heeft dus het woord heel hoog. Blijkbaar betekenisvol, hij zegt het tot het einde der wereld.

Niet alleen in grote lijnen, maar gedetailleerd. Nou, ik heb niet zo heel veel verstand van het Hebraeus. Ik heb het wel een aantal jaren gevolgd. Maar een jota of een titel, een jota is een Hebraeus apostrof, zou je kunnen zeggen.

En in het Grieks is het de kleinste letter van het Griekse alfabet. Dus geen letter. En een titel, dat is een soort streepje. Een streepje. Als je het woord een opschrijft met twee letters e.

Vroeger las je dan als kind, begon je met één te lezen. Tegenwoordig moet je er twee streepjes op zetten, wil je één zeggen. Anders zeg je een. Want dat is de uitspraak. Een tekentje. Maar het kan heel belangrijk zijn. Een tekentje.

Kunnen wij dit nog weten? Vraag je weer eens af. De heer Jezus laat er geen twijfel over bestaan. Hij is vast en zeker van de inhoud. Hij heeft het hoog. Het wordt niet afgeschaft. Het wordt wel vervuld. Maar er zit wel wat lastigst tussen.

En dan begin ik eigenlijk met de lastigste. Wat is lastig? Het volk moest zich laten besnijden bijvoorbeeld. Dan werd van Mozes ook de vreemdeling die bij Israël hoorde. Besnijden? Moet het dan nog?

Nu ook? In gelaten staat. U bent van Christus losgeraakt als je dat doet. Maar het oude testament zegt van wel. Misschien dat u wel mensen die van de boerderij komen.

En koe nemen. En gaan slachten. En offeren. Een welgevallen greukoffer. De wet van Mozes. Hoe zit dat? Doe het maar eens vanavond. Zou de heren dat bevallen?

Of ben je dan van Christus losgeraakt? Doe er zijn zusters. De wet. Er staat over vervulling. Er is een ander offer voor daar in de plaats gekomen.

Duidelijk beschreven in het nieuwere ste mens. Lees Hebraeën maar. Christus het volmaakte offer. Hebraeën 10 vers 10. Krachtens die wil zijn wij eens voor altijd geheiligd.

Door het offer van het lichaam van Jezus Christus. Maar hoe zit dat dan? Er is wel onderscheid. En dat moeten we wel even weten. En ik hoop dat dat overkomt.

Is die wet nu wel of niet op ons van toepassing? In vele kerken wordt het nog gelezen. Terwijl er in Hebraeën 10 vers 14 staat. Want met één offer heeft hij hen die geheiligd worden tot in eeuwigheid volmaakt.

Het offer van Christus. Dat gaat voor al die duizenden miljoenen dierenoffers. En in Hebraeën 10 vers 18. Waar er nu vergeving voor is. Is geen offer voor de zon die meer nodig.

Dat vraagt om een klein beetje uitleg. Dat vind ik een beetje lastig. Maar ik denk dat dit een goede uitleg is. En de reformatie kwam er ook mee.

Weet u het oude testament met de profeten. Maar vooral ook de wet van Mozes. Je zou kunnen zeggen. Zou je kunnen verdelen in drie delen. Heel belangrijk.

Dat is de morele wet. Als er staat in de Bijbel. Heb de Heer God lief als je. Boven alles en de naaste als jezelf. De 10 geboden.

Dan lees je. Wat is Gods moraal? Hoe kijkt hij tegen goed en kwaad dan? Dat is de moraal. En er hangt vast aan de ceremonie.

Hoe aanbid je God in de tempel? Hoe vier je feest? Hoe vier je dagen? Hoe moeten de priesters en levieten handelen? Wat voor offers? Wat voor eten en drinken mag je? De feesten.

Hoe zijn we op pad gezet als volk? Dat is de ceremoniele kant van de zaak. Er is nog een derde onderdeel. Dat is de civiele wet. Hoe Israël op aarde moest weten hoe te handelen.

Ze hadden een wetboek. Wat voor straf kreeg je als je bijvoorbeeld twee keer een vogelnesje uithaalde? Je mocht vogelnesjes uithaalden maar één keer. De tweede keer niet. Want anders konden de vogels zich niet in stand houden.

Dat had een maatschappelijke uitwerking. En nou is de vraag. Gelden al die wetten voor ons? Het zal uw duidelijk zijn.

Alle drie zijn vervuld. De hele wet. De morele wet. De ceremoniële wet. En de civiele wet. God heeft in zijn volmaaktheid het vervuld.

Maar. En als het gaat om. De morele wet is het enige waarvan je kunt zeggen. Dat is herbevestigd in het Nieuwe Testament.

Paulus zegt ergens in Colossense. Laat dus niemand u veroordelen in zaken eten of drinken. Of op het punt van een feestdag. Of nieuwe maan of sabbat. Deze zaken zijn een schaduw van de toekomstige dingen.

Maar het lichaam is van Christus. Die schaduwen zijn dus ook vervuld. Een schaduw is niet belangrijker dan het lichaam. Met de dood van Christus.

En met de vernietiging van de tempel. Gelden voor ons de civiele wetten niet. Wij vieren niet. De feesten die ze in Israël altijd vieren.

De joden. Er zijn mensen die dat graag vieren. En dat mag je natuurlijk wel doen. Maar dat is niet meer een verplichte of een opdracht voor ons. Of hoe we als mensen moeten handelen.

En wat voor offers we moeten brengen. Dat ceremoniële. Hoe je de heren dient. Het was specifiek voor Israël. En dat geldt ook voor de civiele wet. De uitwerking van hoe er gehandeld werd.

In bepaalde opzichten. Maar. De morele wet. Wordt in het Nieuw Testament. In alle opzichten duidelijk herbevestigd.

Er staat bijvoorbeeld in de Vezes 6 vers 1. Kinderen wees je ouders gehoorzaam. Twintje terug in de tien geboden. Romeinen 13 vers 9. Ik noem het maar. Want de geboden.

Ge zult niet echt breken. Ge zult niet doodslaan. Ge zult niet stelen. Ge zult niet begeren. En welk ander gebod ook. Wordt samengevat in dit woord. Ge zult uw naaste lief hebben als uzelf.

Alleen die geboden. Maar ook in de vervulling. Want ook wij kunnen die niet vervullen. Die komen terug. Gelaten 5. Zegt Paulus.

Gij zijt groeben broeders. Om vrij te zijn. Maar gebruikt die vrijheid niet als aanleiding voor het vlees. Maar dient elkaar door de liefde. Want de hele wet is in één woord vervuld. En zo gaat het verder.

Heb u naaste lief als uzelf. Nog een vers. 1 Thessalonische vers 3. Want dit wil God. Uw heiliging. Dat ge u onthoudt voor hoererij. Jazeker.

De morele wetten van Mozes. Gelden ook voor het Nieuwe Testament. Die zijn niet veranderd. Hoererij. En lees maar eens 1 Romein 1 en 2. Wat Paulus zegt over mannen die voor mannen vallen. Of 1 Johannes 5 vers 21.

Kinderkens. Wacht u voor de afgoden. Dien geen andere goden. Deze dingen hebben allemaal geen invloed. Al die andere dingen.

Die ceremoniële wetten op ons. Maar de wet van Christus. Zijn moraal. Zijn liefde wet. Want dat waren de tien geboden. Dat waren wetten van liefde. Je ouders eren. Niet begeren wat je naaste ook heeft.

Niet begeren je naaste vrouw. Daarin is het woord van God onveranderlijk. En zelfs ook. En daar kun je misschien van mening van verschillen. Wordt de Sabbat niet herbevestigd.

Dan zouden we het ook zaterdag moeten doen. Hebrevier spreekt wel over de Sabbats rust. In het oude zin was dat een dag. Voor Israël die rust geeft. Maar wij gaan de rustdag tegemoet.

Die er komen gaat. En bovendien denk ik. Dan maak ik me niet gemakkelijk vanaf. Denk ik echt dat. We rust hebben in Christus. Die daarin ook de vervulling is geweest.

En al het andere. Dat is heel boeiend om te lezen. De wetten. De feesten. Maar Gods moraal. Geldt zeker. Nog voor nu. En dat wil mensen.

Zo langzamerhand ook afschaffen. Denk maar aan het meer ouderschappen. Weet je. Dat soort wetten. Die allemaal ingevoerd gaan worden. Gods woord. Is dus onveranderlijk.

Dat is de eerste. Maar de tweede. Het is ook wel heel spannend wat daar gebeurt. Er komen een stel dat je. Fariseeën en Sadduzeeën naar de Heer Jezus. Dat vind je in Matthäus 22 vers 23 onder andere.

Op een dag komen er Sadduzeeën naar hem toe. En u weet Sadduzeeën zijn mensen die geloven niet in de opstanding. Die geloven niet in wonderen. Ze geloven ook niet in engelen. En ze vroegen hem meester. Om hem vast te zetten.

Mozes heeft gezegd. Als er iemand sterft die geen kinderen heeft. Dan moet zijn broer die is vrouw trouwen. En voor zijn broer nageslag verwekken. Nu waren er bij ons zeven broers.

En de eerste trouwde en stierf. En omdat hij geen nageslag had. Liet hij zijn vrouw na aan zijn broer. Zo ook de tweede, derde tot de zevende toe. Ten slotte stierf naar allen ook de vrouw. Nou als er opstanding is.

In de opstanding dan. Van wie van die zeven zal de vrouw zijn. Want ze hebben haar allen als vrouw gehad. Jezus antwoordde en zei tegen hen. U dwaalt omdat u de schriften niet kent.

En ook niet de kracht van God. Dat is nogal wat. Als je tegen schriftgeleerden zegt. U kent de schriften niet. En u kent ook niet de kracht van God. Want in de opstanding nemen ze niet een huwelijk. En worden ze niet een huwelijk gegeven.

Maar zijn ze als engelen van God in de hemel. Dan geloven ze ook al niet in. En wat de opstanding van de doden betreft. Hebt u niet gelezen wat door God uit u gesproken is. Toen hij zei. Ik ben de God van Abram.

En de God van Isaac. En de God van Jacob. God is niet een God van doden. Maar van levenden. En toen de menig dit hoorde. Stonden ze versteld. Van zijn onderricht. Dat is nogal wat.

Kom een sterretje geleerden naar de Heer Jezus toe. Met zo'n vraag. Het leviraatshuwelijk. Misschien zeg je dat al wat. Dat is het zwagerhuwelijk. Dat was daar eigenlijk een opdracht. In Israël.

Als je zeg maar. Als man gestorven was. En je vrouw had geen kinderen nagelaat. Dat was de bedoeling. Dat de opvolgende zoon. Gevraagd werd. Om met haar te trouwen. Het zwagerhuwelijk.

Want dan bleef namelijk. Dat had ook met landbezit te maken. Dan bleef dat namelijk ook binnen de familie. En ook het nageslag. Maar in feite. Als je een zoon kreeg. Was dat dan. Wel voor die vrouw. Het bekende zwagerhuwelijk.

In Deuteronomium lees je erover. Als je het niet deed. Was je schande voor Israël. Het gebeurde wel. Maar dan werd je gewoon scheef aangekeken. Je familieheer had je hoog. In hun tijd.

Logisch. We kennen het nu niet meer. Land zat verbonden aan de familie. Als je niet met je familie trouwde. Bleef je zonder bezittingen achter. Maar goed. De fariseeën en de saduseeën.

Met zo'n vraag. Gelooft u dat het klopte wat ze zeiden. Dat er inderdaad zeven mannen waren. Of was het een academische vraag. Toch waanzinnig. Dat is toch bijna. Nou goed.

Ieder geval. Ze stelden zo'n vraag. Maar goed. Saduseeën. Die geloven helemaal niet in de hemel. Ze geloven niet in de engelen. Ze geloven alleen maar in de eerste vijf boeken van Mozes. Nou. Als je die al niet goed leest.

Maar wel eens goed leest. Dan weet je wat God voor wonderen gedaan heeft. Toen Israël door de woestijn ging. En al die plagen. Zouden ze dat ook niet geloofd hebben. Moet kijken wat de Heer Jezus verantwoord geeft.

Dat is echt belangrijk. Vandaag de dag. Hij zegt. U kent de schriften niet. En de kracht van God. De progressieve. Het waren progressieve vrijzinnige mensen.

Beweging dwaalt. Omdat ze de schriften niet kennen. En de kracht van God. Dat zou ik durven zeggen in deze tijd. Jezus gaat op die twee aspecten in. De kracht van God.

Ze leggen namelijk in hun gedachten. Beperkingen op. Aan de schrift. Hoe kan God dit nu oplossen? Dat kan God niet. Hoe kan God nou de hemel en aarde maken.

En in zes dagen. Hoe kan de Heer God nu. Vijfduizend mensen spijzen van een paar broodjes. Dat kan niet. Dat moet op een andere manier gegaan zijn. Daar heb je ook allerlei uitleggingen over.

Ze geloven niet in de kracht van God. Vreemd. Want ze wisten de rommelsgoed. Wat God met Israël door Egypte had gedaan. De rode zee. De plagen enzovoort. En door zijn kracht maakte hij zijn woord waar.

In de woestijn. Water. Voedsel. Rots die scheurde. In alles wordt voorzien. Wat een wonderen. En dat wisten de fariseeën niet. Zou je zeggen. En de sadiseeën. Maar ze moesten het weten.

Of God het wel kan wat hij zegt. Maar we moeten het dan ook geloven. Ze kennen de kracht niet. Maar ook de schrift niet. Zegt de Heer Jezus. Ze kennen de schrift niet.

Wat tegen deze mensen. Dat is een belediging. Wat tot u gesproken is. Zegt de Heer Jezus. In vers 31. Dat heb ik een beetje vlot gelezen. Dan staat er. Ik ben. Hebt u het gelezen.

Wat door God tot u gesproken is. Ja wij mogen dat op onszelf toepassen. Toen hij zei. Ik ben de God van Abraham. En de God van Isaac. En de God van Jacob.

Ze geloofden daar toch in. Die lui. Er staat niet. Ik was de God van Jacob. Ik ben. En dat ene woordje verschilt. Met dat ene woordje geeft hier Jezus.

Zijn diepste overtuiging weer. Zijn leven. Ik ben de God van Abraham. Ik ben de God van Isaac. Ik ben de God van Jacob.

Dat ene woordje maakt dat helemaal. De betekenis anders. De hele opstandingstheologie van de Heer Jezus. Op basis van. Eén woord. Terwijl.

De moderne theologie. Complete bladzijden uit de schrift schrijft. Hebt u niet gelezen. Het is tot u gesproken. Ik spreek dit vanmorgen tot jou.

U hebt dit woord ontvangen. Zij zijn verantwoordelijk. Het woord is niet veranderlijk. Het is onfeilbaar. En ik denk dat ze afdropen toen de Heer Jezus zei.

Er is geen sprake van ten huwelijk nemen en huwen. We zullen zijn als engelen. Ze zullen het misschien niet. Ze zullen het wel niet geloofd hebben. Ik weet het niet. Ik hoop dat zijn woorden zoveel kracht hadden.

Dat ze het geloven willen. Ze zien Gods woord is onveranderlijk. Dat was bij de eerste. En het woord Gods is onfeilbaar. Dan komen we de laatste.

Dat wil ik even kort lezen. In Lukas 16. Heel bijzonder verhaal. Er staat nu als er een zeker rijk mens. Die gekleed ging in purper en zeer fijn linnen. En die elke dag vrolijk en overdadig leefde.

En er was een zekere bedelaar van wie de naam Lazarus was. Die voor zijn poort neergelegd was. Die onder zweren zat. En hij verlangde na verzadigd te worden met de kruimeltjes. Die van de tafel van de rijke man vielen.

Maar ook de honden kwamen en likten zijn zweren. Lukas 16 vers 22. En het gebeurde nu dat de bedelaar stierf. En door de engelen in de schoot van Abraham gedragen werd. En daar komt hij weer. Abraham. En ook de rijke man stierf en werd begraven.

En toen hij in de hel zijn ogen opsloeg. Dat staat hier althans. Waar hij in pijn verkeerde. Zag hij Abraham van ver en Lazarus in zijn schoot. En hij riep. Vader Abraham ontferm je over mij.

En stuur Lazarus naar mij toe. En laat hem de top van zijn vinger in het water dopen. En mijn tong verkoelen. Want ik leid vreselijk pijn in deze vlam. Abraham echter zei. Kind. Herinner u dat u het goede deel ontvangen hebt in uw leven.

En Lazarus even zo het kwade. Nu wordt u heventroost. En u leidt pijn. En bovendien is er dus ons een grote kloof aangebracht. Zodat zij van hier naar u zouden willen gaan.

Dat niet kunnen. En ook zij niet. Die vandaar naar ons zouden willen gaan. En hij zei. Ik vraag u dan vader. Dat u hem naar het huis van mijn vader stuurt. Want ik heb vijf broers.

Laat er tegenover hen getuigenis afleggen. Op wat ook zij niet komen in deze plaats van pijniging. Abraham zei tegen hem. Ze hebben Mozes en de profeten. Laat ze naar hen luisteren.

Hij echter zei. Nee vader Abraham. Maar als iemand van de doden naar hen toe zou komen. Zouden ze zich bekeren. Maar Abraham zei tegen hem. Als zij niet naar Mozes en de profeten luisteren.

Zullen ze zich ook niet laten overtuigen. Als iemand uit de doden opstaat. Nog een geschiedenis. Sommigen hebben het wel eens gezien als een verhaaltje. Wat die Jezus vertelde.

Voor het hel staat hier zo vertaald. Sjaol. Doderijk. Maar goed. Even deze geschiedenis. Die man zat aan de verkeerde kant van de kloof.

En hij zegt tegen Abraham. Hij herkent hem blijkbaar. Er is herkenning. Laten mijn broers gewaarschuwd worden. Dat snap ik. En waarom zou Abraham dat niet kunnen? Stuurt er iemand er naartoe.

Kijk eens. Een dode. En die wordt weer levend. Maar wat krijgt hij als antwoord? En dat vind ik het meest ernstig. Maar ook het belangrijkst. Ze hebben al de waarschuwing in het woord van God.

En dat is niet zonder consequenties. En wat zeggen progressieve christenen? Ik noem ze maar algemeen. Nee vader Abraham. Het is niet genoeg. Er moet een wonder gebeuren.

Abraham zegt het is genoeg. Het geschreven woord is genoeg. Geen wonderen en tekenen van Benny Hinn nodig. De vraag aan jou.

Wat doe je met het woord van God? Er is niets meer nodig. Het woord God hebben we gezien. Is onveranderlijk.

Het blijft onveranderlijk. Het is onfeilbaar. We hebben gezien bij die onveranderlijkheid. Dat Jezus de vervuller was van de wet. En dat de moraal. Opnieuw is benoemd.

Tweede onfeilbaar. Ten derde. Het woord van God is voldoende. Voor kennis. Heiliging. Verlossing. En getuigenis. Al die andere dingen.

Hoe fijn het ook is. Hoe fijn het ook allemaal is. Wat erbij hoort. Maar. Dit is voldoende. Dat is de visie. Notabene.

In drie situaties. Vrienden. In de heer Jezus. Geconfronteerd wordt. Met het woord van God. Om te volgen. En wat moeten wij doen. Als de maatschappij dit toelaat. En loslaat. En zeggen.

Ja. Kom maar. Dit komt erbij. Want het woord is niet voldoende. We moeten het aanpassen. Nee. Zegt Abraham. Het is genoeg. En we lezen ook. Dat we allemaal op een dag.

Een keer moeten uitleggen. Wat we hebben gedaan. Met zijn woord. Daarom moeders en zusters. Mijn zorgen zijn groot. Over de kerk. In Nederland. Maar laat ik maar dichtbij blijven.

Over de kerk in Wenschoot. Maar ik wil het niet toespitsen erop. De kerk. Moet zich aanpassen aan de tijd. Klaarmaken. Voor de 21ste eeuw. We moeten mee.

We kunnen niet achterlopen. Ik wil u aanraden. Ga het woord van God lezen. Laat dat je levenslijn zijn. Laat je lijden. Ik vind het zo mooi.

Als de heer Jezus. Aan het eind van het evangelie van Lucas. Als hij daar met die twee emma's gangers loopt. Weet u wel. Die waren helemaal down. En pessimistisch. Onze heer Jezus is weg. En wat doet hij?

Ik vind het zo prachtig. Want hij kent natuurlijk het oude testament. Als geen ander. En daar legt hij uit. Aan de hand van de wet van Mozes. En alles wat er staat.

Legt hij uit. Alles wat op hem betrekking heeft. Alles wat op hem betrekking heeft. Notabene uit het oude testament. Sommige mensen verklaren alleen het nieuwe testament als de Bijbel. Of het aantal brieven van Paulus.

Want Paulus had nieuwere inzichten. Ik zeg u echt. Ik vind dat grote zwartse en kletskoek. De hele schrift is door God ingegeven. Je moet het natuurlijk op de juiste wijze lezen.

Wat u net noemde. De ceremoniële wetten. En de wijze waarop het toen ging. Maar het is wel het woord van God. Maar hier opent hij hun hart en hun verstand waardoor ze het begrijpen.

Dan zegt hij. Moest de Messias al wat lijden niet ondergaan om zijn glorie binnen te gaan. En daarna verklaarde hij wat er stond. Vanaf Mozes en de profeten. Je leest het letterlijk.

Ik verzin niet iets erbij om het een beetje sterker te laten worden. En daarom wil ik u bidden. Laten we het woord van God erkennen. Als het ultieme gezag van God. Niet als letterknechterij.

Of elkaar beslaan met het woord. Wat nogal eens gebeurd is. In verleden en heden. Maar we zijn anders dan de fariseeën en sadduceeën. In het begin was het woord.

Het woord was God. Het woord was bij God. Alle dingen zijn door het woord geworden. En zonder dit is geen ding geworden. Het woord was leven. En het leven was het licht in mensen.

Het woord is vlees geworden. Het heeft onder ons gewoond. En we hebben zijn heerlijkheid en schoud. Een heerlijkheid als van de ene geborende vaders. Vol van genade en waarheid.

Jezus is het woord. Toen hij dan opgewerkt was uit de doden. Herinnerde zijn discipelen zich dat hij dit gezegd had. En zijn gelovende schrift en het woord. Dat Jezus gesproken had.

Voorwaar zegt hij in openbaringen 20. Voorwaar ik zeg hij. Indien iemand mijn woord bewaart. Hij zal de dood in eeuwigheid niet aanschouwen. Heilig en in uw waarheid.

Uw woord is de waarheid. En weet u wie dat woord bewaart? De heilige geest die in je woont. Die brengt je in herinnering als je getuigen moet. Je krijgt de heilige geest. Je ontvangt hem als je Jezus aanneemt.

En tenslotte eindigt Johannes. En daar eindig ik ook. En ik zag tronen. En ze zetten zich erop. En het oordeel werd hun gegeven. De zielen van hen die onthoofd waren om het getuigenis van Jezus.

En om het woord van God. Die nog het beet, nog zijn beeld aan beden hadden. En die het merkteken niet op hun voorhoofd of op hun hand ontvangen hadden. En zij werden weer levend en heersten als koningen met Christus.

Duizend jaar lang. Gaat het over duizend jaren gelijk. Ik hoop dat u liefde voor het woord van God krijgt. Dat het mag staan boven dat wat je in de maatschappij of via al of geen fake nieuws.

Of alles wat je van geleerde of regeringsleiders hoort. Het woord is onveranderd. Je mag erop bouwen, op steunen. Als een boom die diep gewordeld is. En ik geef je dat mee.

Niet om vandaag eens streng te zijn. Maar om je te wijzen op het levende woord. Onveranderlijk. Onfeilbaar. Jezus is het woord. Het levende woord. Lees het.

Leef het. En haal het ernaar. En bemoedig elkaar erin. Tot eer en glorie van zijn naam. Want hij komt spoedig. Amen. Ja.ை