Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal, shalom. Fijn om elkaar te ontmoeten in de naam van de Heren, die geweldige grote God.! Hoe gaan we nou eigenlijk om met de naam van de God van Israël?
In onze Bijbel staat er de Heren met hoofdletters. En daar staat in het Hebraeus J-H-W-H. Nou, er zijn verschillen over hoe moet je die J-H-W-H uitspreken.
Er is geen eensluidende verklaring voor, men is het daar niet over eens. Maar heeft God eigenlijk zijn naam bekendgemaakt aan Mozes om die te verzwijgen?
Dat was het punt waar ik al een tijd lang mee worstelde. En toen las ik uiteindelijk ook wat hier staat dan in dat Exodus 3, vers 13 en 14.
En daar staat, en Mozes zei tegen God, zie wanneer ik bij de Israëlieten kom en tegen hen zeg, de God van uw vaderen heeft mij naar u toegezonden. En zij mij zeggen, wat is zijn naam?
Wat moet ik dan tegen hen zeggen? En God zei tegen Mozes, ik ben die ik ben. Ook zei hij, dit moet u tegen de Israëlieten zeggen, ik ben, heeft mij naar u toegezonden.
En hier geeft de God van Israël een verklaring van zijn naam. Want zijn naam is J-H-W-H, hoe je dat dan ook uitspreekt. Maar hier zegt hij wat het in feite betekent.
Ik zal zijn die ik zijn zal, staat de vertaling. Nieuwere vertalingen, ik ben die ik ben. Want ja, die naam kom je meer dan vijf en half duizend keer tegen in de Tanach, in het Oude Testament.
En wij hebben er dan heren van gemaakt, de heren met hoofdletters, weliswaar, om aan te geven van, oké, daar staat dan die naam. Maar is dat Gods bedoeling geweest, dat we inderdaad die naam als het ware verbergen, dat we die ergens onderschuiven?
Nou, daar kan je verschil van inzicht over hebben, maar ik ben mezelf tot de conclusie gekomen, dat we eigenlijk hem daarin tekort doen, door zijn naam te verzwijgen.
En daarom ben ik na heel lang daarover bezig geweest te zijn en ervoor gebeden te hebben, tot de volgende conclusie gekomen, overal waar dus de heren met hoofdletters staat, lees ik voortaan, ik ben. Omdat dat in feite toch iets laat zien van die geweldige God, die er altijd geweest is en er altijd zal zijn, en ik ben sluit ook eigenlijk helemaal aan, op het Johannes Evangelie, waar de Heer Jezus natuurlijk sowieso al zeven keer zegt, ik ben, ik ben de deur, ik ben de goede herder, enzovoort.
En daarnaast zet hij het ook in de Griekse tekst diverse keren, dat bijvoorbeeld als de farisee hem aanspreken over, ja maar u bent nog geen vijftig jaar en heb u Abram gezien, dan zegt hij, eer Abram was, en er staat er letterlijk, ik, ik ben.
En de Joden begrepen dat ook heel duidelijk, want die pakten meteen stenen op, om hem te stenigen, dat hij zich dus aan God gelijk stelde. Dus dan weten jullie dat, dat als ik de Bijbel lees, dat lees ik daar, ik zeg niet dat iedereen dat moet gaan doen, dat moet je gewoon voor jezelf uitzoeken.
Van mij is het allemaal prima als je gewoon de heren blijft lezen, maar ik voor mezelf had er geen vrede meer mee, en wat dat betreft wil ik daar dan gewoon ook duidelijk in zijn.
De preek die gaat over 2 Samuel 11. We zijn de zangdienst geëindigd met die prachtige Psalm 23 in een hele mooie bewerking.
Ik denk dat er van Psalm 23 zeer veel uitvoeringen zijn, en ik vond dit ook een hele mooie melodie. En het is een Psalm van David. En daar gaat het ook vanmorgen over, over die David die liefelijk was in de psalmen, zegt hij van zichzelf dan in een van zijn laatste liederen.
Maar we komen eigenlijk in 2 Samuel 11 bij een zwarte bladzijde, een hele bekende voor degene die in de Bijbel thuis zijn. Een zwarte bladzijde in het leven van David, en dat is de geschiedenis met Bathsheba.
En toch wil ik daar vanmorgen met jullie bij stilstaan, en eigenlijk is het thema van vanmorgen trouw tot de dood. Trouw tot de dood.
We gaan het lezen in hoofdstuk 11, 2 Samuel 11 vanaf vers 1. Het gebeurde bij het aanbreken van het nieuwe jaar, in de tijd dat de koningen ten strijde trekken, dat David, Joop en zijn manschappen met hem en heel Israël erop uitstuurden.
Ze richtten de ammonieten te gronden en belegerden Rabba. David bleef echter in Jeruzalem. Tegen de avond gebeurde het, dat David opstond van zijn slaapplaats en op het dak van het huis van de koning wandelde.
Vanaf dat dak zag hij een vrouw die zich aan het wassen was. Deze vrouw was nu heel knap om te zien. David stuurde een bode en liet naar deze vrouw vragen hem en zei, is dat niet Batsheba, de dochter van Eliam, de vrouw van Uriah de Hethiet?
Toen stuurde David bode en liet haar halen. Toen ze bij hem gekomen was, sliep hij met haar. Ze had zich zojuist van haar onreinheid gezuiverd. Daarna keerde ze terug naar haar huis.
De vrouw werd zwanger, daarom stuurde ze een bode en vertelde David en zei, ik ben zwanger. Toen stuurde David een bode naar Joab om te zeggen, stuur Uriah de Hethiet naar mij toe. En Joab stuurde Uriah naar David.
Toen Uriah bij David kwam, vroeg David hem naar de welstand van Joab, naar de welstand van het volk en naar het verloop van de strijd. Daarna zei David tegen Uriah, ga naar uw huis en was uw voeten.
Toen Uriah het huis van de koning uitging, werd hem een gerecht van de koning nagebracht. Maar Uriah legde zich te slapen bij de ingang van het huis van de koning, bij al de manschappen van zijn heer.
Hij ging niet naar zijn huis. Men vertelde David, Uriah is niet naar zijn huis gegaan. Toen zei David tegen Uriah, bent u niet teruggekomen van een reis? Waarom bent u niet naar huis gegaan?
Uriah zei tegen David, de ark en Israël en Juda verblijven in tenten. En mijn heer Joab en de manschappen van mijn heer hebben hier in het open veld hun kamp opgeslagen.
Zou ik dan naar mijn huis gaan om te eten en te drinken en met mijn vrouw te slapen? Zowaar u leeft en uw ziel leeft, dat zal ik niet doen. Toen zei David tegen Uriah, blijf ook vandaag hier, dan zal ik u morgen terugsturen.
Zo bleef Uriah die dag en de volgende dag in Jeruzalem. David nodigde hem uit, zodat hij bij hem at en dronk en hij maakte hem dronken. Die avond vertrok hij om zich met de dienaren van zijn heer neer te leggen op zijn slaapplaats, maar naar zijn huis ging hij niet.
Het gebeurde de volgende morgen dat David een brief aan Joab schreef. Hij stuurde die door de hand van Uriah. Hij schreef in die brief, plaats Uriah vooraan in de strijd. Waar deze het hevigst is, trek dan van achter hem terug, zodat hij getroffen wordt en sterft.
Het gebeurde toen Joab de stad verkend had dat hij Uriah opstelde op de plaats waarvan hij wist dat daar strijdbare mannen waren. Toen de mannen van de stad naar buiten kwamen en met Joab streden, vielen er van het volk, van de manschappen van David.
Ook Uriah, de hetiet, stierf. Tot zover. Het gaat natuurlijk nog even door, maar... We willen toch eigenlijk het bijzondere nadruk leggen op Uriah.
We kunnen natuurlijk niet buiten David om, want daar begint het allemaal mee. David, die is thuisgebleven van de strijd. Normaal gesproken had hij mee moeten gaan met zijn leger.
De koning ging altijd mee en in feite ging de koning voorop. Maar in dit geval blijft David thuis. En hij verveelt zich misschien een beetje.
Ledigheid is des duivels oorkus, is dat bekende spreekwoord. En dat is hier heel nadrukkelijk aan de orde. Als David dan zijn middagdutje gedaan heeft, dan wandelt hij op het dak van het paleis.
En dan kijkt hij naar beneden en dan ziet hij daar een vrouw die zich aan het wassen is. Dat is natuurlijk op zichzelf eigenlijk een beetje vreemd. Die vrouw is zich aan het wassen, terwijl iedereen dat kan zien.
Vanaf de daken kan iedereen dat zien. Waarom doet ze dat in het openbaar? Kijk, en het was een rituele reiniging. Want we lezen iets verder dat ze had zich van haar onreinheid gecijferd.
Ze was ongesteld geweest. En dan moet ze een ritueel bad nemen. En dat gebeurt in een mikvee. Maar dat is niet in de open lucht. In ieder geval dat niet iedereen het kan zien.
Maar zij was zich hier in het openbaar. En er staat, en als David dan die vrouw ziet, dan staat erbij dat deze vrouw nu was heel knap om te zien. Het was een plaatje.
En dan in die man van God, de man naar Gods hart, vlamt de begeerte op. En die begeerte die vlamt op om die vrouw te bezitten.
Om die vrouw te hebben. En we zien eigenlijk meteen hier een overtreding van een van de geboden. Exodus 20 vers 17. Gij zult niet begeren.
En er staat een hele rij van. Gij zult niet begeren. David, dat gaat niet goed. Stop. Want je overtreedt hiermee eigenlijk al het gebod van de heren.
Maar David is zo door die begeerte ingenomen. Dat hij een bode stuurt en daarna die vrouw laat vragen.
En dan krijgt hij het antwoord. Is dat niet Batsheba, de dochter van Eliam, de vrouw van Uriah, de hetiet? Batsheba, zo heet zij.
En zij is de vrouw van Eliam. Eliam is een van de helden van David. Dat kan je lezen in hoofdstuk 23. Er staan een hele rij met allemaal helden.
En Eliam staat er ook tussen. En Eliam was een zoon van Agitofel. En als we bekend zijn met de Bijbel, dan weten we die Agitofel ook een hele belangrijke rol speelt straks bij de opstand van Absalom.
Dus deze Batsheba is een kleindochter van Agitofel. En als David die informatie krijgt, het is Batsheba, de vrouw, de dochter van Eliam, de vrouw van Uriah, de hetiet, dan had David meteen moeten zeggen, oh stop, want zij is getrouwd.
Ik mag hier niet aankomen. En het opmerkelijke is dat Uriah, de hetiet, ook een van de helden van David was. Eliam, de vader van Batsheba, was een held.
En Uriah, in datzelfde hoofdstuk 23, de laatste die genoemd wordt, dat is Uriah, de hetiet. Dus Uriah was een bekende voor David, dat zal toch zeker wel.
Hij zal toch die helden, er waren er ongeveer zo'n 33, die met name genoemd worden, die zal hij toch wel gekend hebben. Maar het weerhoudt David er niet van.
Hij gaat door in zijn begeerte. In Jacobus 1, vers 12 tot 15, daar staat, zalig is de man die verzoeking verdraagt. Want als hij beproefd gebleken is, zal hij de kroon van het leven ontvangen, die de heren beloofd heeft aan hen die hem lief hebben.
Maar ieder mens wordt verzocht als hij door zijn eigen begeerte wordt meegesleurd en verlokt. Daarna, wanneer de begeerte bevrucht is, baart ze zonde.
En wanneer de zonde volgroeid is, baart ze de dood. En dat zie je eigenlijk hier in deze geschiedenis gebeuren. Want uiteindelijk eindigt het met de dood.
Ja, als Jacobus erover spreekt, dan spreekt hij in feite, naar mijn inzicht, over de geestelijke dood. Op het moment dat je je zo door die zonde laat inkapselen, dan is er geen contact meer met God.
Dan ben je geestelijk dood. Dan is het leven weggeëbt als het ware. En alleen door te beleiden, kan die relatie met de heren weer hersteld worden. Maar we zien in de geschiedenis van Uriah dat het ook letterlijk met de dood eindigt.
De begeerte van David eindigt met de dood van Uriah. Een held. David, die nodigt haar uit.
Hij stuurt boden en hij laat haar halen. Waarom is Batzeba meegegaan? Ze moest niet mee. Ze had kunnen zeggen, ja sorry, maar ik ben een getrouwde vrouw.
Ik kan hier niet op ingaan. Want ik denk dat ze wel begreep dat David haar niet uitnodigde voor een kop thee. Maar zij gaat mee. Dat ze zich in het openbaar gewassen heeft, was misschien eigenlijk al een soort uitdaging.
Haar man was al een hele tijd met het leger weg. En misschien had ze behoefte aan. Ja, ze wist waarschijnlijk toch wel, denk ik, dat mensen om haar heen haar konden zien.
En het was natuurlijk ook wel een hele grote eer als je uitgenodigd wordt door de koning. En ze gaat die uitnodiging dus accepteren. En hier zien we het gebod wat ook weer overtreden wordt.
Gij zult geen overspel plegen. Want dat gaat hier natuurlijk gebeuren. Ze komt bij David en hij gaat met haar naar bed. En dan gaat ze naar haar huis terug.
Geen haar die er naar kraait. Behalve al de mensen die haar hebben zien gaan. En die er hebben zien komen. Maar de vrouw blijkt zwanger te zijn.
En dan vertelt ze via een bode dat aan David, ik ben zwanger. En dan heeft David er een probleem bij. Hij wil kosten wat het kost.
Die zonden onder het vloerkleed vegen. Hij wil die zonden bedekken. En daarom stuurt hij een bode naar Rabbah, het huidige Amman.
Om Uriah te laten komen. Want hij wil natuurlijk dat Uriah, als hij thuis komt, gewoon naar huis gaat. En met zijn vrouw naar bed gaat. En dat dan het kind wat dan verwekt is door David.
Dat dat uiteindelijk dan zogenaamd van Uriah zou zijn. Uriah komt en David begint met allerlei informatie te vragen. Hoe gaat het met die en hoe gaat het met Joop?
Hoe gaat het met de strijd? En dan zegt David, ga naar uw huis en was uw voeten. En als Uriah dan het huis van de koning uitgaat. Dan krijgt hij ook nog een geschenk nageduurd.
Een soort bonus. Maar Uriah, die gaat niet naar huis. Die gaat slapen bij de ingang van het huis van de koning.
Bij de manschappen van zijn heer. Hij ging niet naar huis. David wordt erover geïnformeerd. En dan vindt David dan natuurlijk een hele kwalijke zaak.
Zijn plan valt in duigen. En dan roept hij Uriah weer bij zich. En dan zegt hij tegen hem, waarom ben je niet naar huis gegaan? Je bent op een reis teruggekomen.
En dan zegt Uriah tegen David, de ark. En Israël en Juda verblijven in tenten. Het is opmerkelijk. Hij begint met de ark. Uriah is trouwens geen jood natuurlijk.
Het is een hetiet. Het is een overblijvende van de volken die oorspronkelijk in Kanaan woonden. Maar zijn naam is verbonden met de God van Israël.
Uriah betekent mijn licht is ja. Afkorting van de naam van God. Mijn licht is ja. Dat is toch wel heel bijzonder. Als je zo'n naam hebt als eigenlijk een heiden.
En daaruit mogen we de conclusie trekken dat hij toch waarschijnlijk in zijn opvoeding dingen meegekregen heeft. En misschien een gelovige is geworden in de God van Israël.
Maar de ark speelt is voor hem heel erg belangrijk. Hij zegt de ark en Israël en Juda verblijven in tenten. De ark was mee tijdens deze veldtocht.
De ark ging in principe vaak mee. Want het was de ark van de ik ben van de legermachten. Hij, de God van Israël, is in feite de bevelhebber van het leger.
En daarom ging die ark mee. En die ark was dus nu ook mee. En hij zegt ja goed de ark en Israël en Juda verblijven in tenten. En mijn heer Joop en de manschappen die slapen in het open veld.
Zou ik dan naar huis gaan om te eten en te drinken en met mijn vrouw te slapen? Wat een geweldige trouw zien we hier van Uriah.
Hij is trouw aan zijn heer. Hij is trouw in feite aan de koning. Want hij staat eigenlijk in dienst van de koning als soldaat. Een held. Met een bijzondere verdienst.
En ook medailles zal hij gehad hebben bij wijze van spreken. Maar hij is trouw aan zijn generaal, aan Joop. Hij is trouw aan zijn makkers in het veld.
Hij wil het niet beter doen, beter hebben dan zij. Hij wil gewoon één zijn met hen. Hij zegt zo waar u leeft en u zie leeft, dat zal ik niet doen. Nou zegt David, blijft er nog maar een dag hier.
En David nodigt hem uit. En die eet met hem en die maakt hem dronken. Je ziet eigenlijk dat het in het leven van David steeds donkerder wordt. Hij probeert van alles om die zonde te bedekken.
En gaat zelfs zo ver dat hij probeert Uriah in zijn dronkenschap dan toch zo ver te krijgen dat hij dan toch naar huis zal gaan. Want als je dronken bent, ja dan weet je natuurlijk niet precies meer wat je doet.
Maar zelfs als hij dronken geworden is, dronken gevoerd is door David, dan gaat Uriah niet naar zijn huis. Maar gaat weer slapen bij de maatschappen van zijn heer, van de koning.
Ja dan weet David wat dat betreft geen andere oplossing dan een vreselijke oplossing.
En hij schrijft een brief aan Joab, dat Uriah zo opgesteld moet worden in de strijd, dat hij zal sterven. En Uriah krijgt zelf de boodschap mee in een gesloten brief, waarschijnlijk een verzegelde brief.
Hij draagt zijn eigen doodvonnis bij zich als hij op weg gaat van Jeruzalem naar Amman. En dan komt hij bij Joab en Joab voert die instructies zonder blikken of blozen uit.
Joab zal ongetwijfeld de achtergrond niet precies weten, maar hij begrijpt wel dat Uriah een staande weg is voor David. Dus dat gebeurt en Joab heeft wat dat betreft niet zoveel moeite met mensen die naar zijn idee een staande weg zijn.
Zoals Abner en later Amasa die hij zomaar in vredestijd om het leven brengt. Uriah wordt zo opgesteld op een plek met een aantal anderen.
En dan staat er, toen de mannen van de stad naar buiten kwamen en met Joab streden, vielen er van het volk en van de manschappen van David ook Uriah de Hethiet stierf. Niet alleen Uriah sterft, maar er zijn ook andere soldaten die eigenlijk het slachtoffer zijn.
Want die zijn ook op die linker plaats daar opgesteld. Dat was zomaar gesproken natuurlijk nooit gebeurd. Hij kon natuurlijk, Joab kon niet alleen Uriah daar neerzetten. Hij moest ook anderen daarbij zetten.
En ook van de manschappen van David vallen er. Dus eigenlijk niet alleen Uriah is het slachtoffer, maar ook nog andere soldaten zijn het slachtoffer van de zonde, van de begeerte van David.
Uiteindelijk wordt Uriah dus gedood. De trouw van Uriah wordt uiteindelijk zijn dood. Trouw tot de dood.
David is door toe te geven aan de begeerte in een geestelijke duisternis terechtgekomen. In de greep van de zonde, in de greep van Satan. Wanneer de begeerte bevrucht is, baart ze zonde.
Wanneer de zonde volgroeid is, baart ze de dood. In feite wordt Uriah door de koning gedood.
Later als Nathan de profeet bij David komt en men aanspreekt en het oordeel aanzegt, dan zegt hij, u hebt Uriah de hetiet met het zwaard gedood. Heb jij gedaan, zegt hij.
Het is wel via via, maar jij hebt het gedaan. Welke les kunnen we hier leren? Geef de begeerte geen ruimte.
Maar breng hem onmiddellijk bij de Heer Jezus aan de voet van het kruis. Wij zijn in een wereld, wij leven in een wereld die vol is van begeerten. Op allerlei manieren worden we, als we niet uitkijken, verleid om iets te begeren.
Om iemand te begeren. Op seksueel gebied is dat ook gigantisch. Maar ook op ander gebied. Dat uiteindelijk die begeerte je zo in beslag neemt, dat het hele kwalijke gevolgen kan hebben.
Ga niet op die verleidingen in. En de vraag, als ik naar Uriah kijk, hoe zit het met mijn trouw, met mijn toewijding aan de Heren?
Aan degene in wiens dienst ik mag staan. In wiens dienst jij, u mag staan. Nathan zegt tegen David, wat jij stiekem gedaan hebt, dat zal een ander in het openbaar doen.
Als Absalom in opstand komt, dan komt hij uiteindelijk in Jeruzalem en dan vraagt hij raad aan Agitofel. En dan zegt hij, wat zal ik doen?
Als Agitofel zegt, laat op het dak van het paleis een tent spannen en ga daar gemeenschap hebben, seks hebben met de bijvrouwen van je vader.
Agitofel geeft die raad. Misschien, ik voor mezelf geloof dat dat misschien wel voor 90% zo zal zijn. Is dit een soort wraak van Agitofel ten opzichte van David.
David heeft zijn kleindochter, Bathseba, op deze manier haar man ontnomen en op deze manier eigenlijk misbruikt. En Agitofel, die ziet misschien een mogelijkheid om wraak te nemen op David.
Trouw tot de dood. David kan ook niet zonder de genade van God. We hebben dat ook met elkaar in dat lied natuurlijk gezongen. Genade brengt mij thuis.
Ook voor David God dat. Er zijn natuurlijk wel meer momenten in het leven van David dat we zeggen, nou David, kan dat nou zomaar? Maar dit is dan de grote zonde die David aangerekend wordt, maar ook vergeven wordt.
David zegt, ik heb gezondigd. En dan zegt de heer Nathan, ja maar de ik ben heeft het je ook vergeven. Maar de gevolgen van die zonde, die blijven wel zichtbaar.
In het gezin van David gaan er een heleboel dingen verkeerd. Als je doorleest in 2 Samuel, een van de volgende geschiedenissen is, Amnon, een zoon van David, verkracht zijn zus Tamar.
Absalom doodt die Amnon. Absalom komt in opstand tegen zijn vader. Allemaal dingen die uiteindelijk het gevolg zijn, consequenties zijn van de zonde van David.
Want Nathan heeft dat ook heel nadrukkelijk tegen hem gezegd. Maar het geweldige is dat ik ben vergeeft als wij onze zonden beleiden.
Wat is dat geweldig? Dat we een God hebben die genadig is en barmhartig is. Die uiteindelijk een vergevend God is. Er is nog iemand met Uriah.
In totaal zijn er vijven mannen in de Bijbel die de naam Uriah dragen. Maar in Jeremia hoofdstuk 26 staat een heel klein stukje over een Uriah. Daar wil ik dan mee afsluiten.
In Jeremia 26. Want wat die man overkomt lijkt heel veel op wat Uriah de Hethiet overkwam. Dus Jeremia 26 vers 20.
Er was nog een man die in de naam van Ik Ben profiteerde. Uriah de zoon van Samaya uit Kiryatje Arim. Hij profiteerde tegen deze stad en tegen dit land overeenkomstig al de woorden van Jeremia.
Toen koning Jojakim met al zijn dappere helden en al de vorsten zijn woorden hoorde, wilde de koning hem ter dood brengen. Toen Uriah dat hoorde, werd hij bevreesd. Hij vluchtte en kwam in Egypte.
Maar koning Jojakim stuurde mannen naar Egypte. Elnathan, de zoon van Achbor, en andere mannen met hem naar Egypte. Die haalden Uriah uit Egypte en brachten hem naar koning Jojakim.
Toen sloeg hij hem met het zwaard en wierp zijn dode lichaam op de begraafplaats van het gewone volk. Maar de hand van Ahikam, de zoon van Savan, was met Jeremia, zodat men hem niet overgaf in de hand van het volk om hem ter dood te brengen.
Hier hebben we nog iemand met de naam Uriah. Geen soldaat met een heleboel verdiensten, maar een profeet.
Een profeet, een collega van Jeremia. En een collega die ook op dezelfde lijn zat. En die door de heren gebruikt werd om ook het volk Israël te waarschuwen.
Hij profiteerde dezelfde woorden als Jeremia over het oordeel dat over Jeruzalem, over het land komen zou vanwege de zonde, de afgoderij van het volk van God.
En als koning Jojakim met al zijn dappere helden en de vorsten die woorden horen, dan wil de koning hem ter dood brengen.
Want Jeremia krijgt ook diverse keren dat naar zijn hoofd geslingerd. Waarom ontmoedigt u het volk? Door te zeggen dat de stad in de handen van Nebuchadnezar gegeven zal worden.
En Jeremia wordt ook diverse malen met de dood bedreigd, maar hij wordt door de ik ben op een bijzondere manier bewaard. Deze Uriah, zelfde naam natuurlijk, zelfde betekenis, mijn licht is ja.
Hij profiteert en hij is trouw aan de boodschap. Er zijn een heleboel andere profeten die een boodschap brengen vanuit, komt allemaal wel zometeen weer op zijn pootjes terecht.
Maar ook deze profeet, Uriah, houdt vast aan de boodschap die de ik ben hem heeft toevertrouwd. En dat kost uiteindelijk zijn leven.
Als hij hoort dat de koning hem wil doden, dan wordt hij bevreesd. Het is dus geen held, maar hij wordt bang en hij vlucht naar Egypte en hij denkt dat hij daar veilig is.
Maar koning Jojakim, die stuurt een aantal mannen achter hem aan en die halen hem daarop. En die brengen hem bij de koning. En de koning, die sloeg hem met het zwaard en wierp zijn dode lichaam op de begraafplaats van het gewone volk.
De koning doodt de profeet van God. Koning David doodde een soldaat. Vanwege zijn begeerte.
Maar deze koning, een nakomeling van David, doodt een profeet van God. Omdat de boodschap die hij brengt hem niet aanstaat. En dan staat er en hij werpt zijn dode lichaam op de begraafplaats van het gewone volk.
Je krijgt hieruit het idee dat hij nog ineens begraven is geworden. Dat hij als een soort schandvlek daar op de begraafplaats is neergegooid.
Deze Uriah was ook trouw tot de dood. Hij bracht de boodschap die God hem had toevertrouwd. Deze beide Uriah's lijken natuurlijk heel veel op de Heer Jezus.
God is, of mijn licht is ik ben. Mijn licht is ja. De Heer Jezus was ook trouw.
Trouw tot in de dood. Hebreeën 3 vers 2 zegt dat Mozes was trouw, maar degene over wie het eigenlijk gaat, de grote hoge priester, die was nog veel trouwer.
In de Filipense 2 vers 8, en daar wil ik mee afsluiten. In Filipense 2. En in de gedaante, als een mens bevonden, heeft hij zichzelf vernederd en is gehoorzaam geworden tot de dood, ja, tot de kruisdood.
Daarom heeft God hem ook uitermate verhoogd en hem de naam, een naam gegeven boven alle naam. Opdat in de naam van Jezus zich zou buigen elke knie van hen die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn.
En elke tong zou beleiden dat Jezus Christus de Heer is tot heerlijkheid van God de Vader. En als je de oud-testamentische verwijzing hierbij leest, dan zou je eigenlijk moeten lezen dat Jezus Christus de ik ben is.
De Heer en Jezus is trouw geweest tot de dood. Hij is de dood ingegaan, trouw aan zijn Vader in de hemel, trouw aan de opdracht die hij gekregen had.
Om zijn leven te geven voor een verloren wereld. Om de dood in te gaan, opdat door de dood het leven openbaar zou worden voor een ieder die gelooft.
Wat is dat geweldig, dat we ook een voorbeeld hebben in de Heer Jezus om trouw te zijn. Trouw aan wat de Heer ons toevertrouwt, wat dat dan ook is. Want trouw zijn is ontzettend belangrijk en tot eer van de Heer.
Amen.