Eenheid van hart

Spreker

B. van Twillert

Date
Aug. 2, 2020
Time
09:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedemorgen allemaal. Ik wil vanmorgen met u iets delen uit het leven van Elia.!

Ik vind het niet zo mooi.

Als je met mij naar Malachi 4 gaat en we kijken even naar vers 5. Waar zo'n beetje het Oude Testament mee eindigt. Als ook dan Israël helemaal weer terug is gevallen in zonde.

En er zo'n 300 jaar is dat God helemaal niet meer spreekt tegen Israël. Dan eindigt het Oude Testament voordat de Heer Jezus komt. Vers 5.

Nou we weten dus de opdracht van Elia en ik vind dat zo mooi. Zo geweldig mooi. Omdat het mij ook iets vertelt dat er straks een geweldige eenheid zal komen ook in de gezinnen.

En ook eenheid in de gemeente en in de kerken. En die eenheid die was natuurlijk in Israël ook helemaal zoek in de tijd van Elia. Maar we hebben altijd alle eeuwen door is er geprobeerd in kerken om kerken te vormen in een eenheid van leer.

Nou bijvoorbeeld op de doop of op andere dingen. En daar is een baptistengemeente uit ontstaan. Maar we hebben allemaal geprobeerd zo'n eenheid van leer te hebben.

En als je in gemeentes komt en is daar oneenigheid. Dan is het vaak ook helemaal heel moeilijk om op te lossen. En ik denk dat het leven van Elia ons laat zien wat de manier van God is om dingen op te lossen.

En dat is niet eens dat je veel praat over ja maar ik zie het zus en ik zie het zo. Er zijn zoveel onderwerpen vandaag binnen de christelijke kerken.

Dat weet u wel dat hoef ik u niet te zeggen. Als het over de hele gender dingen gaat in de theologie. En er wordt gepraat en er wordt gepraat.

En hier vind ik precies waar het eigenlijk om gaat. Er komt een tijd dat God het hart zal terugbrengen van de vaders naar hun kinderen.

En het hart van de kinderen naar de vaders. De enige mogelijkheid om echt met elkaar gemeente te zijn is dat de harten van mensen bij elkaar worden gebracht.

En wat we zo vaak zien is juist dat je in zulke situaties hele koude harten hebt. Hele boze harten. En dan werkt dat gewoon niet zo.

Elia is de man die door God is geroepen om harten van mensen weer bij elkaar te brengen. Van jongeren bij ouderen en van ouderen bij jongeren.

Van kinderen bij hun vaders. Dat zal een geweldige tijd zijn. Dit gaat over Israël. Als alle harten van alle Israëlieten gericht zijn op Jezus.

Dat ze allemaal tegen elkaar zeggen wat fijn. Die hele orthodoxe joden. Wat fijn dat we met elkaar de Heer Jezus kennen. Kun je je dat voorstellen?

Dat het in het hart leeft. Dat harten van mensen worden veranderd. En de tweede Elia die kwam, dat is Johannes de Doper.

Dat zegt de Heer Jezus in Matthijs 17. Is niet gelukt. Maar er zal nog een keer een Elia komen. Zegt de Heer Jezus trouwens ook. In Matthijs 17.

En hem zal het wel lukken. Om een eenheid van hart te bewerken. Zodat Israël klaar wordt om de Heer Jezus te ontvangen.

De Messias die komen zal. Maar wat hebben we dat nodig? En dan ga ik met u naar 1 Koningin 18. Daarom vond ik het ook zo mooi.

Het is altijd mooi als je een stukje voorbereidt. En dan kom je in de gemeente. En dan blijkt dat alle liederen, of veel van de liederen, gewoon gaan over wat je hebt voorbereid.

U maakt ons één. U maakt ons één. U bracht ons samen. En we zien dat samenkomen hier dus ook.

Ik begin met te lezen uit 1 Koningin 18. Vers 20. Daarop stuurde Aga Bode naar alle Israëlieten en bracht de profeten op de berg Karmel bijeen.

Toen kwam Elia naar voren. Bij heel het volk en zei. Hoe lang hinkt u nog op twee gedachten? Als de Heer God is, volg hem.

Maar als het de baal is, volg hem. Maar het volk antwoordde hem. Niet één woord. Toen zei Elia tegen het volk.

Alleen ik ben overgebleven als profeet van de Heeren. Maar de profeten van de baal zijn met 450 man. Laat men ons dan twee jonge stieren geven.

Laten zij voor zich de ene stier kiezen die in stukken verdelen en op het hout liggen. Maar ze mogen er geen vuur bij leggen. Dan zal ik de andere stier klaarmaken en op het hout liggen.

Maar er geen vuur bij leggen. Roept u daarna de naam van uw God aan. Dan zal ik de naam van de Heeren aanroepen. En de God die door vuur antwoordt, die is God.

En het hele volk antwoordde zij. Dat is goed. Elia zei tegen de profeten van de baal. Kies voor uzelf de ene jonge stier en maak die eerst klaar. Want u bent met velen.

Roep dan de naam van uw God aan, maar u mag er geen vuur bij leggen. Ze namen de jonge stier die hij hun had gegeven en maakten die klaar. Ze riepen de naam van de baal aan van de morgen tot de middag.

O baal, antwoord ons. Maar er kwam geen stem. En er was niemand die antwoordde. Ze sprongen tegen het altaar op dat men gemaakt had.

En het gebeurde tijdens de middag dat Elia met hem begon te spotten. En zij roept met luide stem. Hij is immers een God. Hij is vast in gedachten.

Of hij heeft zich vast afgezonderd. Of hij is vast op reis met vakantie. Misschien slaapt hij wel en moet hij wakker worden. Ze riepen met luide stem.

En kerfden hun lichamen naar hun wijze van doel met zwaarden en spieren. Totdat het bloed over hen heen stroomde. En het gebeurde toen de middag voorbij was dat zij in geestvervoering, dus in trance raakten.

Tot de tijd van het brengen van het graanoffer. Er kwam geen stem. En er was niemand die antwoordde. Er kwam geen teken van leven.

Toen zei Elia tegen heel het volk, kom naar voren. Bij mij. En heel het volk kwam naar voren bij hem. Vervolgens herstelde hij het altaar van de heren dat omver gehaald was.

Elia nam twaalf stenen overeenkomstig. Het getal van de stammen van de zonen van Jacob tot wie het woord van de heren was gekomen. Israël zal uw naam zijn. Hij bouwde met die stenen het altaar in de naam van de heren.

Vervolgens maakte hij een geul rondom het altaar met een omvang van twee maten zaad. Hij schikte het hout, verdeelde de jongens stieren stukken en legde die op het hout.

Toen zei hij vul vier kruiken met water en giet het uit over het brandoffer en over het hout. En hij zei doe dat voor de tweede maal en ze deden het voor de tweede maal. Verder zei hij doe dat voor de derde maal en ze deden het voor de derde maal.

Het water liep rondom het altaar en ook vulde hij de geul met water. Het gebeurde toen men het graanoffer bracht dat de profeet Elia naar voren kwam en zei.

Heren, God van Abraham, Isaac en Israël. Laat het heden bekend worden dat u God bent in Israël. En ik u die naar en dat ik al deze dingen overeenkomstig uw woord heb gedaan.

Antwoord mij, heren. Antwoord mij. Zodat dit volk weet dat u de heren de ware God bent en dat u hun hart tot inkeer gebracht hebt. Toen viel er vuur van de heren neer, verteerde het brandoffer, het hout, de stenen en het stof.

Zelfs het water in de geul liekte het op. Toen heel het volk, dat zag, wierp zei zich met hun gezicht ter aarde en zeiden. De heren is God, de heren is God.

Elia zei tegen hen, grijp de profeten van de baal en laat niemand van hen ontkomen. Zij grepen hen en Elia voerde hen af naar de Beekison en slachtte hen daar af.

Nou ja, het laatste stukje sla ik maar even over. Dat kent u wel, er komt een regen. Maar u ziet wat er gaat gebeuren.

Dat gebed van Elia is dat het hart van Israël weer terug gaat naar de heren toe. En waarom is dat zo belangrijk?

Waarom is het ook zo belangrijk heel praktisch in ons eigen leven? Wel dat als ons hart niet op de Heer Jezus is gericht, niet op God is. Als er in de gemeente niet meer gekeken wordt dat de Heer God is.

En dat Hij om zo te zeggen, de Heer is van de gemeente. Degene die het voor het zeggen heeft, dan raken we elkaar kwijt. Dan komen er allerlei dingen tussen waarvan we zeggen, ja maar ik denk er zus over en ik denk er zo over.

Het is helemaal niet zo belangrijk hoe wij denken. Als ons hart gericht is op God, dan willen we ook zijn wil doen. Dan is de eerste belangrijke vraag bij ons in ons leven en ook in de gemeente.

Ja maar wat zegt God erover? Dan moet het hart van de jongeren en van de ouderen teruggevoerd worden naar de heren toe.

Dat is de geschiedenis van Elia. En dat zou de oplossing zijn denk ik van heel veel problemen in allerlei gemeentes waar maar gepraat en gepraat en gepraat wordt.

We zouden zeggen ja maar dat wil de heren. En we gaan dus vanmorgen kijken naar de manier waarop Elia dat doet. Elia was maar een gewoon mens, zegt Jacobus.

Een mens van de gelijke beweging als wij. Toch heeft hij het idee dat hij nog als enige is overgebleven. Dat heel Israël is afgedwaald van de heren.

En toch dat ene besef dat hij die enige is die overgebleven is. Dat hij een relatie heeft met God, met de heren. En dat hij met hem spreekt en dat de heren hem zendt.

En hij bad een gebed, zegt Jacobus, dat het niet zou regenen. Ik heb vroeger altijd gedacht dat het niet zou regenen dat het is van God uitgegaan. Niet? God wilde het niet laten regenen.

Maar Elia heeft ervoor gebeden. Elia heeft gebeden, heren. Zo stel ik me het een beetje voor. U zegt, heeft tegen Mozes gezegd, dat als Israël van u zou afdwaarden, dat u de regen zou onthouden.

Israël was een land dat van regen afhankelijk was. En het frappante is, laat ik dat maar even bijzeggen, dat de Baal de God van de vruchtbaarheid was.

De God van de regen. En trouwens ook de God van het vuur. Dus als er geen vuur komt van Baal, dan wordt wel heel duidelijk getoond, dat wie Baal in werkelijkheid is, helemaal niks.

Je kunt niet met hem praten, je kunt niet met hem communiceren. Hij is niet de levende God. Het hele bijzondere van het Christen zijn is, dat Jezus Christus de levende Heer is.

Hij doet dingen, hij onderwijst dingen, je kunt met hem praten, hij geeft antwoord. Ik ben dood geweest en zie, ik ben levend tot in alle eeuwigheiden.

Dus daarom is het zo belangrijk in gemeentes, dat de Heer Jezus die plaats krijgt als de levende sprekende Heer in een gemeente.

Begrijpen jullie dat? Want als hij die plaats niet meer krijgt, als we daarvan gaan afwijken, dan raken we hem kwijt uit de gemeente. En daarom hebben we ook aan het eind van de Bijbel van die brieven staan, die er elke keer op wijzen, dat de Heer Jezus onze enige Heer en Heer is in de gemeente.

En niet allerlei dingen die van buiten afkomen. Dus maar goed, Elia, die dacht dat hij de enige was. En in het vorige hoofdstuk, kun je lezen aan het begin van hoofdstuk 17, het eind van hoofdstuk 16, Jericho wordt herbouwd.

Dus de stad van de vloek. Israël gaat de baal achterna. En Elia gaat naar Agap. En hij heeft een gebed gebeden. Heerde God, wilt u alstublieft het niet laten regenen?

Want anders leren ze het, mag ik zo zeggen, anders leren ze het nooit. Anders raken ze u kwijt. En God heeft dat gebed verhoord van deze man.

En Elia bad het gebed dat het niet zou regenen. En het regende niet drieënhalf jaar. En die drieënhalf jaar staat ook weer, straks zal het ook drieënhalf jaar dor en droog zijn.

In deze wereld. Er zal drieënhalf jaar van grote verdrukking komen. Drieënhalf jaar van afwezigheid van God.

Ik zal niet zeggen dat het niet zal regenen. Maar ik geloof zeker dat er dorheid zal zijn. Geestelijke dorheid. In de levens van mensen.

Ik denk niet dat het toevallig is. Dat dit allebei drieënhalf jaar is. En dat we ook in Malachi lezen. Dat als Israël niet zou luisteren. Dat God zou komen.

En dat land met de ban zou slaan. Dat slaat denk ik op de grote verdrukking. Die komen zal. Maar goed. Elia. En dan gaat Elia naar koning Agap toe.

We kennen die geschiedenis. En dan stelt hij zich voor. En dat is zo mooi hoe die man zich voorstelt. Hij zegt niet ja ik ben Elia. En dan kom je even vertellen.

Nee hij zegt ik ben Elia. En ik sta voor God. Jij staat voor Baal. Maar ik sta voor de levende God. Geen discussie.

Ik ben Elia die voor. Uit Tisbe. Ik ben Elia uit Tisbe. Die voor. God staat. Voor het aangezicht.

Des heren. Het zal drieënhalf jaar niet meer regenen. Tenzij op mijn woord. Goeiedag Agap. Weg is die. Geen enkele discussie.

Misschien worden gelachen in de zaal. Want het woord van God werd niet serieus genomen. En waar het woord van God niet serieus wordt genomen.

Dan wordt het heel stil. Het werd daar ook stil. En toen hield regen op. Nou na een paar weken.

Na een paar maanden. Is de schrik misschien toch een beetje gekomen niet. Want het regende niet meer in Israël. En Israël was. Eén punt in Israël was duidelijk.

God had gezegd. Ik breng jullie in het land. Het vloed van melk en honing. Maar ik ga er zelf wonen. Om het zo even te zeggen. Maar voor de regen ben je van mij afhankelijk. Van mijn zegen. Er zijn geen rivieren.

De regen die moet komen. Er is geen Nijl. Zoals in Egypte. En dan. En dan regent het niet.

En Agap wordt woedend. En niemand komt tot inkeer. Ook dan niet. Ik denk. Even een zijpaadje. Ik heb afgelopen weken.

Ook tegen anders. De hele coronavirus. Dat door eens zo'n klein virusje. Je kunt dat niet eens zien. Dat dan in een en alle prognoses. Die mensen gemaakt hebben over economie.

Het is in één keer helemaal weg. Maar als in Israël. God de regen onthield. Dan wist Israël. Dan hoorde Israël te weten.

Lees maar Amos 4. Dat God dat deed. Omdat Israël zich zou gaan bekeren. Ik heb jullie de regen onthouden. Staat daar. En toch hebben jullie je niet tot mij bekeerd.

Zegt de Heer. De dingen die God doet. Dat zijn dingen om zijn volk terug te brengen. Ze zijn waarschuwingen. Ook dit coronavirus.

En natuurlijk trekt de wereld zich daar niets van aan. Maar wij als christen zouden ons daar iets van moeten aantrekken. Wat God wil zijn. God laat zijn volk niet los. Al is dat volk.

Al leeft dat volk nog zo in zonde. Maar heeft zich nou eenmaal aan dat volk verbonden. Nou goed. Dan krijg je dit. Deze geschiedenis van Elie op de Karmel. En dan roept hij dat hele volk bijeen.

En over de Baals wil ik er niet veel hebben. Zou ik veel te veel tijd. Zou ik er heel veel over kunnen zeggen. Over die afgodendienst. Die maar roepen en roepen en roepen. Maar u bent christen hè.

En u bent iemand. Of u nou jong bent of oud. Waarvan u zegt.

Jezus is mijn herder. En Jezus zegt. Mijn schapen. Horen mijn. Stem. En ze volgen mij.

Omdat ze mijn stem. Kennen. Dus het kennen van de stem. Van de heilige geest in je leven.

Is een voorwaarde om Jezus te kunnen volgen. Zie hoe alles in elkaar past. De leer is niet de voorwaarde.

De voorwaarde is vreselijk belangrijk. Zo bedoel ik het niet. Maar het contact. Met Jezus Christus in je leven. Is belangrijker. Om juiste dingen te doen.

In jouw leven. Mijn schapen. Horen mijn stem. En ze volgen. Jullie. Jullie volgen mij niet. Zegt Jezus. Tegen een aantal joden.

Omdat jullie mijn stem niet kennen. Dus daar zitten heel veel belangrijke lessen zitten daarin. Dat we naar hem toe gaan.

En dat we zijn stem kennen. Nou Issel was dat helemaal kwijt geraakt. En dan houden die baals. Die snijden zich. Die raken in trance. Het is heel eigenaardig.

Dat we een aantal jaren geleden. Dat zelfs in christelijke gemeenten zagen. Dat mensen in trance raakten. Maar zelfs toen de heilige geest werd uitgestort.

Op de pinkste dag. Raakten de discipelen niet in trance. Ze waren nuchter. Ze hadden geen wijn gedronken.

En ze openden de Bijbel. En ze verkondigen het woord van God. Maar deze occulte mensen. Die raakten helemaal in trance. En ze snijden zich.

Hun eigen bloed kwam tevoorschijn. En het hielp allemaal niks. Het helpt ook niet. Of je jezelf pijnigt. Of je de trappen van het vaticaan beklimt. Om dichter bij God te komen.

Of om je geestelijke dorheid in je leven. Om die te verbeteren. En dan komt dat moment. Dan zegt Elia tegen de mensen. De joden.

Als hij uitgespot is met hen allemaal. Jullie God slaapt misschien. Of misschien is hij op reis. Die God van het vuur. En die God van de vruchtbaarheid.

Van de regen. Dan zegt Elia. In de MBG staat. Nader tot mij. En dat is het eerste wat Elia doet. Hij zegt. Kom naar voren.

Kom nou eens naar mij. Verlaat nou eens even. Dat terrein van die God van Baal. En ik vind dat zo geweldig mooi. Dat is wat ze moeten doen.

Ze hebben nog geen idee. Van wat er allemaal gaat gebeuren. Maar wat ze moeten doen. Ze moeten zich gaan omkeren. Dat is precies bekering. Ze moeten zich keren naar Elia toe. Ze moeten zich keren naar de profeet.

Naar degene die voor het aangezicht van God staat. Ze moeten met hun rug. Gaan toestaan. Gaan staan. Naar al die toestanden. Van die Baal. Vrouwpriesters. En dat is zo mooi.

Maar tegelijkertijd zo belangrijk. Dat als er dingen in je leven zijn. Waarvan je zegt. Het kan je hele leven. Soms kunnen dingen. Een gemeente helemaal in beslag nemen.

Zoals die onderwerpen. Die ik noemde. Nou. Wat de Bijbel me dan leert. Is. Ga er eerst eens met je rug naartoe staan. En keer je eens naar de Heer toe.

Dat is bekering. Dat heb ik hier wel eens vaker gezegd. Bekering is hetzelfde als je eigen omkeren. Je omdraaien. Dus met je rug.

Naar al de nadigheid en vuiligheid. En moeite en zorgen. Te gaan staan. En je aandacht richten op. De Heer.

Laat ons oog alleen gericht zijn op Jezus. Dat betekent niet. Dat betekent heel duidelijk. Zo'n tekst dat wil zeggen.

Je moet niet naar twee dingen tegelijk kijken. Dus om dat volk tot God te leiden. De harten van dat volk te leiden tot God.

Gaat die eerste zeggen. Kom naar mij toe. Maar als dat volk dan bij hem is. Dat gaat Elida doen. Dan gaat hij het altaar van God herstellen.

Er is nooit herstel naar God toe mogelijk in ons leven. Of in de gemeente als we niet samen uitkomen bij het kruis. Als we niet bereid zijn.

Ook als gemeente. Maar ook als individuen. Met elkaar. Ook als onenigheid is. En je kunt die andere kant nog zo verschillend denken als jij. Maar om te zeggen.

Laten we eerst het aangezicht van de Heer zoeken. Laten we eerst naar het kruis gaan. Laten we eerst naar de Heer beleiden dat we verdeeld geweest zijn. Dat verandert zoveel.

We hebben regelmatig gesprekken gehad met broeders. Die waren helemaal niet eens. En we zeiden. Nou. Laten we naar de Heer gaan. En laten we een gebed uitspreken. En er spraken ze gebed uit.

En eigenlijk was de verzoening daar al. Laat als ons hart naar God gebracht moet worden.

Dan moeten we een altaar gebouwd worden. Twaalf stenen. Naar de getal van de stammen van Israël. En u weet wel waarom dat is.

Die twaalf stenen. En die staat dat heel Israël rondom dat altaar samen kwam. Maar ja. Dat zal een vertegenwoordiging van Israël geweest zijn.

Want heel Israël kon daar natuurlijk niet samenkomen. In ieder geval was Isebel er niet bij. Maar ze kwamen daar. En ze moeten. Imprest worden door het altaar.

En ze moeten de indruk krijgen. Dat het altaar voor heel Israël is. We hebben geen ander iets voor verzoening met elkaar en met God.

Lieve mensen dan een altaar. Dan bij dat altaar te komen met elkaar. En het offer te zien dat Jezus bracht.

Voor ons allemaal. Het offer dat genoeg is. Voor een broeder of zuster. Al is die nog zo lastig. Al denkt hij nog zo anders.

Hij bouwt het altaar. En hij doet dat in de naam des Heren. Dat wil zeggen. Namens God zelf. Namens de Heren bouw ik dit altaar. Ik bouw het altaar niet.

Maar God bouwt een altaar. Dat is het kruis. Het kruis is het altaar dat God zelf heeft opgericht. Zijn altaar voor verzoening van de hele wereld.

Het is het altaar waar hij zijn eigen zoon op legde. Zoals Elia hier het hout schikt op dat altaar.

En het jonge stier neemt. En dat schikt op het hout. Zo heeft God een hout uitgezocht.

Een vloekhout. Vervloekt is iedereen die aan een hout hangt. Daarom moest Jezus aan een kruis komen. Want de vloek die ons de vrede aanbrengt.

Die was op hem. En daar moet je dan naar kijken. Naar de Heer Jezus. Naar hem. En dat doet Elia.

Hij richt het altaar weer op. Israël was bekend met het altaar. Maar het altaar was weg. En als het altaar weg is dan gaat het verkeerd. En dan wordt de baal aan beden.

En nou dat altaar is er weer. En dan slacht hij. De jongens stier. En die legt hij in stukken. Je moet maar eens in de Exodus lezen. Hoe dat allemaal gebeurde.

Hoe de priesters dat moesten doen. De ingewanden van zo'n dier. Die waren voor God. De ingewanden. Waarom dan?

Wat betekent het? Daar kan ik ook niet te veel op ingaan. Maar geloof even dit. Wat de Heer Jezus. Innerlijk heeft bewogen. Wat niemand heeft gezien. Zijn liefde voor de Vader.

Zijn liefde voor mensen. Zijn liefde voor het verlorene. Zijn liefde voor de wet van God. Zijn liefde voor het woord van God. Dat heeft de Vader getest.

Dat was voor de Vader het kostbaarste geweest. De Heer Jezus is het offer. Het volmaakte offer dat gebracht is. Dat zo mooi was.

Omdat het innerlijk van de Heer Jezus zo mooi was geweest. Hij had gestaald. Toen nog heerlijkheid leed de Bijbel dat wij hem zouden hebben begeerd. Het ging niet over het uiterlijk.

De Heer Jezus is het offer voor God geweest. Omdat hij de binnenkant van de Heer Jezus zag. En die was zo kostbaar voor God.

Omdat hij nooit God verwijten heeft gemaakt. Nooit boos is geweest. Omdat hij altijd de wil van de Vader heeft gedaan. Zie hier ben ik om uw wil te doen aan God. Uw wet is in mijn binnenste.

Het was allemaal het innerlijk van de Heer Jezus. Dus die priester als hij offerde. Daar moest hij een apart offer brengen van het innerlijk. Van de lever en van de nieren. En van de organen van het dier.

Om die aan God te laten zien te wijden. En kunnen we nou een beetje begrijpen ook. Dat als God kijkt. Naar het innerlijk van het offerdiener. Het innerlijk van het lam.

Het innerlijk van de Heer Jezus. Dat hij ons kan vergeven. Dat hij zegt niet. Het is het volmaakte offer. En kunnen we begrijpen dat wij daar ook naar moeten kijken.

En dat je dan stil wordt. Heel het volk antwoordde hem met geen één woord. Het was doods, muis, stil bij het altaar.

Toen het offer werd gebracht. Het was stilte op Golgotha. En duisternis toen het offer werd gebracht. Alleen de vader zag het. En maakte hij een geul van.

Wat was het? Drie handbreed ofzo. Het staat er. Hij verdeelde de jonge stier.

Toen zei hij vul vier kruiken met water. Een geul doet om het altaar met de omvang van twee maten staat. Dat is ongeveer veertig centimeter in de diepte.

En dat heeft hij helemaal gevuld met water. Om de mensen te laten zien dat er niet een goocheltruc aan te passen kwam misschien. Of misschien de mensen in de indruk te geven precies.

Dat wat God doet dat dat werkelijkheid is. Dat hij de levende Heer is. Hij heeft het met water gevuld. En ik denk, kijk water, dat weet jullie van de redelijkse ark wel.

Water heeft in de Bijbel een drievoudige betekenis. Ik heb dat misschien wel eens vaker gezegd. Water is het beeld van de Heilige Geest. Stromen van levend water zullen uit mijn binnenste vloeien.

Dat is, sprak Jezus over de Heilige Geest. Maar water heeft ook het beeld van iets wassen. De wassingen van het water met het woord.

Dus het heeft te maken met het woord bij het altaar nemen. En het woord openen. En nou stil zijn. En dan met elkaar naar dat woord gaan kijken en gaan luisteren.

Zie je hoe belangrijk het is? Eerst het altaar. Maar het water moet er ook komen. Want die geul, die maakt namelijk een scheiding tussen dat gebied wat van God is.

Dat is dat altaar. Als de tabernakel wordt opgericht, is het eerste wat gebouwd wordt, is niet het huis. Maar de tabernakel. Dat is het eerste waar God over gaat spreken.

Want het allerbelangrijkste eerste dat is, er komt een stukje, een apart stukje in Israël. Waar Elia staat.

En misschien is het maar vier bij vier meter geweest. Maar dat is wel van de Heere. Dat is wel zijn terrein. Dat wordt wel afgescheiden van de wereld.

Er komt wel een geul tussen. En dat stukje, dat kleine gebied waar het offer wordt gebracht. Waarvan je kunt zeggen, dat is eigenlijk het begin van Gods huis.

Daar hoort de Heere thuis. En dat is wel afgescheiden van de Israëlieten. Er zit een omheiding omheen. Ook om de tabernakel. Het is altijd nog een heiligdom.

Het is een heilig huis. En de Heere is heilig. En zijn huis, de gemeente, is een heilig huis. Een afgezonderd huis. Daarom moeten wij ons niet zo laten beïnvloeden door de dingen die via de wereld allemaal binnenkomen.

En die wij allemaal zouden moeten doen. We hebben er niet zoveel mee te maken. Want we hebben een geul van 40 centimeter gevuld met water. Met het woord van God. Begrijpt u?

Dat moeten we niet loslaten. Dat deed Elie ook niet. Hij vulde dat met water. En dat water ging over het offerdier heen. Het was allemaal water, water, water.

Weet je, en water dat heeft ook een derde betekenis. Die heb ik nog niet genoemd. Dat betekent, zoals bijvoorbeeld in Psalm 42 lezen.

Al uw golven en uw baren, die gaan over mij heen. Water moet corrigerend werken. Het moet over je heen gaan.

Het moet de golven en de baren zijn. Het water wat je niet alleen reinigt, maar wat ook heel jouw gedachten gaat veranderen. Al uw golven.

En dat heeft te maken met dat God gaat oordelen. Over je leven. En dat we hem daartoe staan.

Hij zegt, heren, u weet wat mijn leven is, maar ik wil zo graag uw oordeel over mijn leven. Dan kun je bij elkaar komen. Jij kent mij, zegt David.

Jij weet wat mij beweegt. U bent voor mij, u bent achter mij, u bent om me heen. Doorgrond mij, u kent mij. En dat zijn dingen die zoveel ontbreken bij alle discussies die je kunt hebben.

Dus. En dan gaat Elia naar voren. Op de tijd van het graanoffer is hier vertaald.

MBG heeft tijd van het avondoffer. Dat is de derde uur smiddags. Als moment dat de heer Jezus aan het kruis hing.

Aan het kruis werd geslagen. Het zesde tot het negende uur kwam er duisternis. Want weet je wat het wonder is van dit hele verhaal? Of deze hele geschiedenis?

Dat is als de vuur komt uit de hemel. Dat dat vuur niet op Israël komt. Dat is het wonder. Antwoord mij, heren.

Antwoord u met vuur. En God antwoord met vuur. En laat zien dat ik uw dienstkig ben.

Dat ik al deze dingen namens u doe. Omdat u de enige levende heer bent. Wat een man, de Elia.

Maar hij staat niet zo ver van ons af. Hij is een gewoon mens zoals wij. En zo zou ons leven ook moeten zijn. Niet? En dan komt dat vuur van de hemel.

Want onze God is een vertierend vuur. Dat is een nieuw testamentische tekst. Staat in de Hebraïe brief. Zou de God naderen met eerbied in ons zag.

Want onze God is een vertierend vuur. Dat betekent dat hij niet alleen een vuur is. Maar een vuur is dat verteert. En dat verteerde vuur.

Wonderbaar verwonderd. Al die zondaren. Al die baal aanbidders. Het had toch haast niet erger kunnen worden. Maar ze worden niet verteerd.

Omdat het vuur terecht kwam op Jezus Christus. De Zoon van God. En omdat het hem heeft verteerd. Werkelijk waar.

Werkelijk verteerd heeft. Alles opgebrand. Maar toen was het ook voorbij. Toen bleek dat de Heer een God is.

Toen was het voor iedereen ook duidelijk. Toen scheurde het gordijn in de tempel. Toen werden doden opgewekt.

Toen bleek wie de levende Heer was. En ik ben zo blij met hem. Het zal allemaal. Heb ik u al gezegd.

Het zal zich allemaal gaan herhalen. Israël zal uiteindelijk zien. Ook al die vrome orthodoxe joden. Dat het vuur op Jezus Christus is neergekomen.

Als hij terugkomt. Als hij zijn zij te zien. In zijn handen zien. Dan zal zich toch is hij het offerlam. En ze zullen huilen.

Zoals er nog nooit gehuild is in Israël. En het hart van de kinderen zal uitgaan naar hun vaders. En van de vaders naar de kinderen. En de naam van Jezus zal op ieders lippen zijn.

Er zal geen discussie meer zijn. De enige vraag bij in Veedracht zou zijn. Hoe denkt Jezus erover? Wat zal zijn woord erover zeggen?

Daarom is Elia zo belangrijk. En heeft dat de geschiedenis van Elia zulke belangrijke lessen ook voor ons leven. Mag de Heer en mag de Heilige Geest dat ook echt in ons hart leggen.

En mogen altijd weer terug gaan naar Hem. Die onze Heiland. Onze Redder en onze Heer is. Jezus Christus. Hij alleen.

Amen.