Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen allemaal, fijn dat we elkaar hier mogen ontmoeten in die wonderbare naam van onze Heer Jezus Christus.! Ik heb vanmorgen twee schriftlezingen die ik met u graag wil delen en we beginnen te lezen uit Daniel hoofdstuk 3.
Ik lees met u uit Daniel hoofdstuk 3, versen 1 tot 18.
We willen vanmorgen bij dit gedeelte stilstaan ook in de overdenking over die drie mannen die in die brandende oven gingen.
Een overbekend verhaal, maar wat kunnen we hier uit leren met elkaar? Bijzonder. Ik lees u dus voor uit Daniel hoofdstuk 3, vanaf het eerste vers tot en met vers 18.
En koning Nebuchadnezzar maakte een gouden beeld waarvan de hoogte 60 en de breedte 6L bedroeg.
Hij stelde het op in de vlakte van Dura, in het gewest Babel. En koning Nebuchadnezzar liet de stadhouders en de oversten, de landvoogden, de staatsraden en de schatbewaarders, de rechters en de bewindsvoerders, ja alle bestuurders van de gewesten bijeengroepen.
Om de inwijding bij te wonen van het beeld dat koning Nebuchadnezzar had opgericht. Toen kwamen de stadhouders en de oversten, de landvoogden, de staatsraden, de schatbewaarders, de rechters en de bewindsvoerders, ja alle bestuurders van het gewest bijeen voor de inwijding van het beeld dat koning Nebuchadnezzar had opgericht.
En ze stelden zich voor het beeld dat Nebuchadnezzar had opgericht. En een heroud riep met luide stem, aldus wordt u bevolen, gij volkeren, natieën en talen, zodra u hoort het geluid van de horen, de fluit, de ziter, de luid, de harp, de doedelzak en allerlei soort van muziekinstrumenten, Zult u zich ter aarde werpen en het gouden beeld aanbidden dat koning Nebuchadnezzar heeft opgericht.
En ieder die zich niet ter aarde werpt en aanbidt, zal ogenblikkelijk in de brandende vuuroven geworpen worden. Derhalve wierpen alle volkeren, naties en talen en tongen zich ter aarde, zodra zij het geluid van de horen, het geluid van de fluit, de ziter, de luid, de harp en allerlei soort van muziekinstrumenten hoorden.
En aanbaden het gouden beeld dat koning Nebuchadnezzar had opgericht. Tezelfde tijd traden Galdese mannen met een beschuldiging die dan gaande tegen de Judeërs naar voren.
Zij namen het woord en zeiden tot koning Nebuchadnezzar, o koning, leef in eeuwigheid. U, o koning, hebt bevel gegeven dat ieder die het hoort, het geluid van de horen, de fluit, de ziter, de harp, de doedelzak en allerlei soort van instrumenten zich ter aarde moest werpen en het gouden beeld aanbidden.
En dat in ieder die zich niet ter aarde nederwerpt en aanbidt in de brandende voer over geworpen zal worden. Er zijn Judeze mannen aan wie gij het bestuur van het gewest Babel hebt opgedragen.
Sadrach, Mezach en Abednego. Deze mannen hebben zich aan u, o koning, niet gestoord. Uw goden vereren zij niet.
En het gouden beeld dat u hebt opgericht aanbidden zij niet. Daarop gebood Nebuchadnezzar in toern en grimmigheid Sadrach, Mezach en Abednego te halen.
Toen de mannen voor de koning gebracht waren, nam Nebuchadnezzar het woord en zeiden en zeiden tot hen Is het met opzet, Sadrach, Mezach en Abednego, dat u mijn goden niet vereert en het gouden beeld dat ik heb opgericht niet wilt aanbidden?
Nu dan, in u nu bereid bent, zodra het geluid van de horende fluitensieter en de luid, de harp, de doedelzak en allerlei soorten muziekinstrumenten hoort, dat u zich ter aarde zal werpen en het beeld te aanbidden.
Dat ik heb gemaakt. Maar indien u niet aanbidt, zult u ogenblikkelijk in de brandende vuur overgeworpen worden. En wie is de God die u uit de handen van mij zou kunnen redden en bevrijden?
Toen antwoordde Sadrach, Mezach en Abednego de koning, Nebuchadnezzar. Wij achten het niet nodig u hierop enig antwoord te geven. Indien onze God, die wij vereren, in staat is ons te bevrijden, dan zal hij ons uit de brandende vuur over en uit uw macht, o koning, bevrijden.
Maar zelfs indien niet, het zij u bekend. O koning, dat wij uw goden niet vereren en het gouden beeld dat u hebt opgericht niet aanbidden.
Ik lees met u nog enkele versen uit de eerste brief van Johannes, hoofdstuk 5. En ik wil daarvan lezen, enkele versen, ik meen de versen 3 en 4.
Ik lees met u uit de brief van Johannes, 1 Johannes, hoofdstuk 5. Daarboven staat, bij de oude apostel, de enige overgebleven van de apostelen, want de rest is vermoord.
Johannes die later naar Padmos gaat. Hij schrijft hier boven dit perikoop, het overwinnend geloof in Jezus Christus. Ik lees u vanaf het derde vers.
Want dit is de liefde Gods, dat wij zijn geboden bewaren en zijn geboden zijn niet zwaar. Want al wat uit God geboren is, overwint de wereld.
En dit is de overwinning die de wereld overwonnen heeft. Ons geloof. Tot zover, broeders en zusters gemeenten, onze schriftlezingen.
En zalig bent u als u dat woord van God hoort, het ook in uw hart bewaart. Vandaag hebben we gelezen en komen we ze tegen, het staat al heel lang in de Bijbel, dus dan komen we ze tegen die drie mannen.
Drie Joodse jonge mannen. Die volkomen in vertrouwen op hun geloof, op de Heere Jezus, op de Heere God, daar staan.
Ze weigeren zelfs. Vlak voor dat afschuwelijke dood. Ze weigeren alle drie om te knielen voor een gouden beeld dat koning Nebuchadnezzar zo heeft neergezet.
Zo'n houding was in die dagen absoluut dodelijk. Weet wat je doet. Je kunt gehoorzamen of...
In Daniel hoofdstuk 2, dat prachtige gedeelte van dat droom van die koning, uit Babel, die droom werd voor hem een nachtmerrie.
Hij droomde, u weet het, van een groot beeld, machtig en sterk, met een hoofd van goud. Dat beeld vertegenwoordigt dus in die droom zijn aardse koninkrijk.
Maar we zien hoe dat beeld van die verschillende materialen in Daniel 2 wordt verpulverd door een steen die alsmaar groter wordt.
Zijn koninkrijk wordt dus omvergeworpen. De God van Israël bouwt een ander koninkrijk. En de vraag is of u op weg bent naar dat koninkrijk.
En we zien nu na hoofdstuk 3 van het boekje Daniel, dat de koning van Babel de bekendheid van die droom alweer is vergeten.
Alsof hij alleen nog maar het eerste gedeelte van de droom herinnert. Dat imposante beeld van goud wat hij neerzet. Een beeld voor hem.
En broeders en zusters gemeente. Deze koning maakt zijn droom zelfs werkelijkheid. De God van Israël is die al lang weer vergeten.
Hij is hier zijn eigen God aan het maken. En dan die drie jonge Joodse mannen. Zij vergeten daar in dat verre Babel hun God niet.
Ze blijven staan. En ze weigeren te knielen. Voor dat opgeblazen beeld daarin de vlakte van Dura.
Vlak bij Babel. Daar staan ze voor hun God. En voor die God blijven ze dus staan. Wat de consequentie ook mag zijn.
Wie zijn die jonge mannen? Nou de Bijbel heeft ons geleerd wie het zijn. Ten eerste ook de betekenis van hun namen is bijzonder.
Gananya. De Heere is genade geweest. Misaël. Wie is als God? Ashania.
De Heere heeft geholpen. Aan het Hof van Babel krijgen deze jonge Joodse broeders, jonge Joodse jongens, Babylonische namen.
Zoals we ze kennen in Sadrach, Mezach en Abednego. Broeders en Zesnesgemeente, ziet u ze staan? O ja, ik weet het, het is 2600 jaar geleden.
Maar het is een actueel verhaal. Ziet u ze daar staan voor die koning van Babel? Ze knielen niet. Voor zijn beeld. Al is het van goud.
En ze zeggen ook waarom ze dat niet doen. Ik vind dit een van de bijzondere getuigenissen die we hier in de Bijbel mogen zien. God is in staat, o koning.
Om ons uit uw hand te bevrijden. Ik moet u zeggen, ik ben net terug uit Auschwitz. Ik ben vorige week in Auschwitz geweest.
Stond al lang op het program. En samen met een ouderling kwamen we eigenlijk van, ik zou er wel eens naartoe willen. Ja, ik ook. Zullen we samen gaan?
De vrouwen wilden daar niet mee. Dus we zijn met z'n tweeën, met zijn camper, naar Auschwitz vertrokken. En ik moet u zeggen, ik was daar al op voorbereid.
Als je daar in die moordfabriek loopt. Waar zoveel is gebeurd. Waar vrachte koffers liggen. Ook nog Nederlandse koffers ertussen. Waar vrachte haar liggen met vlechten.
Waar ik weet niet ontelbaar hoeveelheden brillen liggen. En ik keek naar die schoenen. Die massa schoenen. Waar Joodse mensen in gestaan hebben.
De foto's. Afijn, ik hoef het niet verder te zeggen. Bijzonder. Ook hun stonden. En vele zijn met psalmen de gaskamers ingegaan.
Wist u dat? Ik kan me nog herinneren. In de tijd dat ik voor de EO. Nazorgwerk mocht doen. Telefonisch thuis of in Hilversum. En in een nachtdienst.
Krijg ik een gesprek. Dan gaat de telefoon bij je thuis na. Dat is heel bijzonder. En dan krijg ik iemand aan de telefoon. En dan zeggen wij bij de EO altijd.
Doet u maar rustig aan. We hebben een luisterend oor. Een boel geheig. En een boel gekug. En ineens.
Met een hele heldere stem. Bent u wel eens in Westerbork geweest, meneer? Ja, daar ben ik wel eens geweest. Daar was ik.
En dan die pauzes. Die stiltes. Het kuggen. Het heigen. En dan ineens. Met die hele heldere stem. Bent u ook in Auschwitz geweest, meneer?
Dan word je stil. Nou, daar was ik. Mijn vader en mijn moeder en mijn broertje en je zusje. Gingen naar links. Ik was twaalf jaar.
En ik ging naar rechts. Het enige wat ik tegen die meneer kon zeggen van. Hoe bent u dan uit die moordfabriek gekomen? Als twaalfjarig jongetje.
Ze hadden hem nog nodig. Ze hadden hem nog nodig. Ze konden hem nog gebruiken. Voor hun afschuwelijke dienst.
Maar de vraag die de man stelde. Is de bekende vraag. Waar was God?
Kunt u mij dat vertellen, meneer? Nou, we hebben dit verhaal bij de EO maar nagespeeld in een rollenspel. Maar het verhaal kwam bij mij van de week weer heel duidelijk voor de geest.
Ook die man is daar geweest. Hij is later huisarts geworden, vertelde hij mij. Velen zijn daar omgekomen.
We kennen de antallen. Velen hebben gestaan. En hebben zich niet gebogen. Voelt u die spanning?
Die in de woorden zitten. Zelfs als God het niet doet. Weet u, wij kennen de afloop van dit verhaal.
Is het niet prachtig om te volgen hoe God gaat redden? Een machtig bewijs dat God alle vertrouwen waard is. Die jonge mannen kenden hun God.
Ze kenden hun God door de wetten van Mozes. Daar waren ze bij opgegroeid. Van de profeten die hadden geprofiteerd. Ze wisten in het leven en in het sterven.
We mogen zijn eigendom zijn. Want zijn toekomst komt. Ook dat vinden we in Gods woord terug. Ook voor Israël.
En dat ligt dus niet in de handen van die heidense koningen en de machthebbers van de wereld ook vandaag. Maar God had ook niet kunnen redden.
Ook daar zijn ze zich ter degen van bewust. God is geen snoepautomaat, als ik het zo mag zeggen. En elke keer als je daar in dat automaat een gulden in euro ingooit, krijg je wat je het best hebt besteld.
Met andere woorden, over God kun je niet zomaar beschikken. God kan ook iets heel anders doen. Dan wij willen. En dat beseffen deze drie jonge mannen te degen.
En ik hoop dat u dat ook beseft. Ook dat geldt dus voor vandaag. Voor in ieder van ons. Wij die staan in een hekische wereld waar ongelofelijk veel gebeurt.
Waar keuzes gemaakt moeten worden. Immers u en mijn leven ligt in zijn handen. Daar mogen we op vertrouwen.
Dat is geloven. En dwars doordat alles heen, ook van de week kwam dat wie zo duidelijk naar voren zijn toekomst komt. Die spanning gemeente.
De spanning van die onzekere afloop. Maakt dit getuigenis zo bijzonder boeiend. Zo persoonlijk. Zo indringend.
In de lange geschiedenis van Israël had het volk dikwijls te maken met heidense overheersers. Zoals koning Antiochus van Syrië.
Het was een harde strijd in die tweede eeuw voor Israël. De Joodse godsdienst werd verboden. Met het gevolg dat ze hun Joodse wetten die God had gegeven niet mochten beleven.
Zodat er een zware vervolging volgde. En terwijl ik dit zo uitspreek, realiseren we ons de degen dat ook broeders en zusters in deze grote kleine wereld van vandaag worden vervolgd om hun geloof.
Gemarteld en gedood. Er is geen verschil. Lees die open door, ze waarop na. Maar onder de leiding van Judas de Maccabeën ontstond er dus in Israël een verzetsbeweging.
Mensen kwamen in opstand. Omdat ze hun God wilden beleiden. En niet wensen te verloven. Juist in die tijd werd dat boek van Daniel heel veel gelezen.
Het was als het ware geworden een soort verzetspamflet. En zo werd het verspreid. Het was voor de mensen toen een bemoediging om een aansporing. Om vooral staande te blijven.
En dit is ons verzetspamflet. Om ook vandaag, waar zoveel op ons afkomt, staande te blijven. Verschrikkelijke verhalen zijn uit die tijd ook bekend.
Verhalen van martelaren die de dood vonden. Onder dat afschuwelijk bewind. Geëxecuteerd. Ook dat heb ik in Auschwitz gezien.
De plek waar mensen gewoon werden doodgeschoten. Alsof het muggen waren. Verhalen van mensen die hun hoop op God hebben gevestigd.
Maar niet werden gered. Tijdens hun aardse leven. Zoals in de vorige eeuw bekend is van joden die met psalmen op de lippen de gaskamers zijn binnengetreden.
Met kleine kindertjes aan de hand. Of ook een bijzonder voorbeeld. Zoals de 23 verzetstrijders in Nederland.
Die werden gefusilleerd op de Waldorpenvlakte. Ze hadden hun graf zelf gegraven. En vlak voordat de schoten vielen. Zongen ze de woorden van psalm 43.
Dan ga ik op tot Gods altaar. En met zoveel mensen die hun getuigenis met de dood moesten bekopen. Tot op de dag van vandaag.
Worden de christen op vele plaatsen, zei ik in de wereld, vervolgd en gedood. Omdat ze het getuigen willen zijn van Jezus Christus.
Waarin de Bijbel zo prachtig tot ons zegt. En gij geheel anders. U hebt Christus toch leren kennen? Zelfs als het einde komt.
In die vurige oven. Hoe mag Johannes het ons doorgeven in 1 Johannes 5 vers 4. Dit is de overwinning. Die de wereld overwint.
Vandaag. In het verleden. En in de toekomst. Ons geloof. Dat betekent ons vertrouwen.
Johannes heeft het aan de lijve ondervonden op Potmos. Hij krijgt ongelooflijk veel te zien. En u kent allemaal ons laatste Bijbelboek. Het 66ste boek van de Bijbel.
Schrijf Johannes. De tijd is nabij. U en ik leven in een hele unieke tijd. We hadden het er vanmorgen nog even over voor de dienst. 1948 de staat Israël.
We hebben het gezien. Holocaust betekent letterlijk totale verbranding. Dat was de wereld van plan. Dat was Nebukadnezen van plan. Met die drie jongens.
Hij krijgt veel te zien. Johannes. Maar hij weet. God is nabij.
Ik herinner u aan het prachtige hoofdstuk 8. Van de Romeinenbrief. Waar Paulus een indrukwekkende opzomming geeft van het verzekerd zijn. In wie?
Nee, niet in de verzekeringsmaatschappij. In Christus Jezus. Waar hij het ook uitroept tegen alle machten in de wereld. Dat nog dood, nog leven. Nog engelen, nog machten.
Nog heden, nog toekomst. Niets, maar dan ook niets. Ons kan scheiden. Van de liefde Gods. In de Heer Jezus Christus. Deze drie Joodse mannen.
Broeders en zusters. Hebben gelezen in de profeten. Dat het Godsrijk komt. Dat de Messias die werd beloofd komende is. Uit dit volk.
Van Israël. Maar ook dat hun leven veilig was. Ondanks die brandende oven. Die door hun weigering. Zeven keer hoger werd opgestookt.
Zo van. Hier is geen ontkomen meer aan. De dienaren van de koning. Krijgen de opdracht. Om de oven zo hoog te laten branden.
En dat deden ze in die tijd met zwavel en pek. Las ik. De vlammen stegen wel. Tot 25 meter hoogte. En de hitte was zo groot. Dat de soldaten die deze jongen.
De jongen mensen moest brengen. Naar die oven toe. Al dood neervielen bij die oven. Vanwege de hitte. Maar de vlammen. Hadden geen enkele invloed.
Op de drie Joodse mannen. Ongedeerd lopen ze daar. In die brandende oven. Alsof er niets aan de hand is. Die grote koning Nebukadnezen.
De heerser over de toenmalige wereld. Is diep onder de indruk. Wat hij ziet. Het zijn geen drie mannen. Nee.
Hij ziet een vierde. Het staat er zo prachtig. In het 24ste vers. Dat die leek. Die vierde man. Leek op de zoon der goden.
Alle vier. Zijn ze ongedeerd. Broeders en zusters gemeente. Wat een geweldige uitkomst. Voor deze drie Joodse mannen.
Die in alles. Op hun God vertrouwden. Want de Heer Jezus. Was in het oude testament. Al aanwezig. Dat kunt u lezen. Ook bij deze mannen.
In de vurige oven. Geloof. Dat de wereld. Overwint. Christus openbaart zich. Als de zoon van de levende God.
Ook lezen we. Dat hij in het oude testament. Genoemd wordt. De engel. Des heren. Dat slot gemeente. Bijzonder.
Hoe deze mannen. Staande op hun geloof. Door God. Hier. Tijdens het aardse leven. Werden gered. Maar ook wil ik nog wijzen. Op de Heer Jezus zelf.
Hoe hij in de hof van Gethsemane. Voor u. Voor jou. En mij. Heeft gebeden. Tot God zijn vader. Zo van. Laat deze drinkbeker.
Aan mij voorbij gaan. Maar niet mijn wil. Maar u wil geschieden. Een gebed. Als van de drie Joodse mannen. Red mij.
Maar zelfs. Als God. Niet. Zou redden. Bij de Heer Jezus. Redde God niet. Het lijden.
Ging aan de Heer Jezus. Niet voorbij. Zijn gebed. Werd op dat moment. Niet verhoord. Hij ging de weg.
Van het kruis. Hij stierf. Die bittere martelaars dood. En hij vertrouwde. Op zijn God. Ook.
Al had God hem tijdelijk verlaten. Hij bleef. Het zeggen. Mijn God. En al was er geen redding van het kruis. Hij sprak deze woorden.
In uw handen. Beveel ik mijn geest. God redde zijn zoon dus niet. Maar ons wel. En om u en mij te redden.
Bleef hij staande. Toen alles onzichtbaar was. Van God uit. Toen alles duister werd. Op dat kruis van Goguta.
Hij werd niet gered. Maar u en ik. Werden gered. Wij mensen. Die meestal. Niet blijven staan.
Als het erop aankomt. Maar vaak. Met de massa mee buigen. Zelfs. Broeders en zusters gemeente. Als God niet redt.
Gods grootste reddingsactie. Voerde hij uit. Door Jezus niet te redden. Zo redt God deze wereld.
Door zijn zoon. Er is maar één grond. Waarop. U en mijn vertrouwen. Is gebaseerd. Er is maar één grond.
Waarop ons geloof zelfs stand houdt. Als er niets van God zichtbaar is. Dan. Mogen we zien. Op Jezus Christus. Die ook u en mij vasthoudt.
In de omstandigheid. Ook van vandaag. In de Talmoed staat. Dat als je één mens weet te redden. Heb je de hele wereld gered.
Jezus redde deze hele wereld. Door op God te vertrouwen. In dat voetspoor. Mogen we ook als gemeente gaan.
En denk erom. Er komen zware tijden. Dat zijn niet de woorden van een evangelist. Die hier vanmorgen voor u staat. Dat zijn de woorden. Waarin de Bijbel.
Die de Bijbel ons zegt. En ons waarschuwt. Kunt u het zeggen? Ja. Zijn liefde kocht mij. Door genade.
Ben ik een kind. Van God. Zo gaan we op weg. Zo gaan we op weg. Naar een toekomst. Die zo bijzonder is. En dan lees ik.
Ja. Dan lees ik in openbaring 21. Waar Johannes het moet opschrijven. Ik zag. Een nieuwe hemel. Ik zag een nieuwe aarde.
En weet u. Al die tranen vandaag. Ze worden gewist. En God zal schrak zijn. Alles in ons allen.
Hou dat maar vast. Ook als het donker wordt om ons heen. God geeft ons de kracht. Wij zijn geen krachtbatsers. Om staande te blijven.
Zoals die drie jonge Joodse mannen. Want het godsrijk. Dat komt. En dan kunnen we tegen elkaar zeggen.
Halleluja. Maranatha. De Arameese uitdrukking. Kom. Heer Jezus. Kom.
Haastig. Ik weet u God zegen toe. In Baarn. En in Bunschoten. Amen. Het Coel. waterspakt.
Har du armes? Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind. Raind.